RSS

Groene griezels

 

 

Soof gaat rechtop zitten en wijst: ‘ Hé, kijk hier eens. Jij hebt in Leiden gewoond en mijn tante woont er, en twee neven. In Leiden zijn per medio 2018 groene wethouders aangetreden en die zijn opgewekt bezig compleet door het lint te gaan. Een van de dames zou zijn opgepakt, omdat ze in een supermarkt rabiaat de plastic condooms van komkommers pelde, onder het roepen: “Weg met alle plastic!” Maar dat is vast een broodje aap. Ook komkommers moeten tenslotte veilig vrijen. Dat ze duurzaamheid en mobiliteit als motto hebben – van een projectontwikkelaar overgenomen – schijnt wel waar te zijn.
Lokale journalisten nemen ze in het ootje met hun klimatologische geëxalteerdheid. Moet je dit stukje lezen. Eigenlijk hadden ze als kop bedacht: “Van aanrecht naar aambei” maar dat was toch iets te sterk, toen is het “Van ambitie naar actie” geworden. Het projectbureau heet “Van Inzicht Naar Uitvoering,” dus de journalisten hebben het kneuterige schuurtje bij het pannekoekenhuisje gehouden. Tenslotte gaat het over Groen Linksigheid.
Hoe kom ik hier op? O ja, mijn tante belde over de dorpspolitiek in Leiden. Volgens haar en haar leesclub, hebben projectontwikkelaars de zaak ook daar gekaapt, want de nieuwe wethouders weten van toeten noch blazen. De gemeentesecretaris schijnt analfabeet, of op z’n minst zwaar dyslectisch, want die beantwoordt geen brieven.
Mijn tante en veel medebewoners van haar seniorencomplex maken zich zorgen, omdat Leiden financieel gezien op een houtje moet bijten, maar projectontwikkelaars de gemeentepolitici peperdure en overbodige projecten aansmeren. Ze willen een “park” aanleggen waar al een mooi park is, nota bene in de nabijheid van een park dat met een opknapbeurt een prachtpark zou kunen worden. Ze willen bomen planten die het uitzicht en de zon van bewoners wegnemen. De dorpspolitici en hun ingehuurde volksverlakkers ronken gewichtig over het “alloceren van geldstromen.” ‘

‘ Die groene partijen, daar voelen zich vreemde lieden toe aangetrokken – onzijdige personen, een beetje zombie-achtig ook. Met een bijziend fanatisme en meestal monomaan.Green is good, Grün ist geil!  Ze poetsen hun tanden niet en wassen de oksels niet, want daar groeien eco-champignons.’

‘ Momenteel hebben de Groenen “Het Klimaat” opgetuigd als bangmaker en verdienmodel. Inderdaad: monomaan en absurdistisch bezig met het milieu. Maar intussen ….’

One-issue partijen deugen niet. Of het nu om milieu gaat, om ouderen, of om dieren, er wordt autistisch blindgestaard op een geïsoleerd onderwerp en thema. Drammers en druiloren.’

‘ En opportunistisch-imperialistisch, want het Klimaat is een globlablablabla-zaak. Dat is misschien waar, maar daarom nog geen reden om als groene club via het klimaat of het milieu een wereld-hegemonie te willen doordrukken.’

Pleun: ‘ Ze zullen in Leiden dat giga-ROC-project nog moeten afbetalen denk ik. Dat was ook zo’n onbetaalbaar prestige-object. Gelukkig was de toenmalige Minister van Onderwijs een partijgenoot van de Leidse burgemeester en die Minister heeft toen Leiden uit de last gehaald, althans voorlopig. Maar, je tante?’

Soof: ‘ Nou neen, met die burgemeester dat ligt anders. Die burgemeester Lenferink is echt wel okay, zegt mijn tante, maar de wethouders en hun lobbyisten hebben hem destijds gepaaid en de burgemeester heeft zijn verantwoordelijkheid genomen. Zoals het ook hoort. Neen, mijn tante is zeer over de Leidse burgervader te spreken. Wethouders, die vormen een publiciteitsgeil gilde. Niet alleen in Juinen. Die wethouder Hekking bij Koot & Bie, die is een prototype.’

O ja, en mijn tante zei dat ze iets zou mailen over een standbeeld. Kijk. Mijn tante mailde dit bericht over Ramses Shaffy. Ramses Shaffy krijgt een standbeeld achter het station in Leiden. De plek is goed gekozen, vooral vanwege de opbeurende tekst. Je bent vanaf die locatie zo in het academisch ziekenhuis, dat tegenwoordig vanwege de marketing en marktwerking LUMC heet, en bij de faculteit sociale wetenschappen (FSW) in het Pieter de la Court gebouw, dus wat meneer Van der Geer over de tekst Hoog Sammy, kijk omhoog –  zegt klopt:  “Ik hoop dat voorbijgangers daar moed uit putten als ze op weg zijn naar het station, hun werk of het ziekenhuis.’’
Want als je op het FSW werkt of in het LUMC moet zijn, dan kun je best een paar harten onder de riem gebruiken.’

Waarom heb je deze bijlage eigenlijk bij het oud papier opgevist? O ja, de tafel, dat is waar ook.’

Pleun: ‘ Ik had een stut nodig om onder de wankele poot van de keukentafel te zetten. Die was zo wankel als een klimaattafel van Nijpels-Wiebels. Intussen heeft Feisal daar een stukje duurzaam triplex onder geplakt en staat de tafel weer als een huis.
En toen zag ik de foto’s van die mensen met die mooie tanden en moest ik denken aan jouw tandarts-mondhygiënist, die je zo te grazen heeft genomen. Je kunt een “goede” tandarts hebben, maar als er vage mondhygiënisten aan je gebit rauzen, ben je toch nog de klos. Het is koppelverkoop: je kunt niet bij tandarts A voor de gaatjes, maar voor de mondhygienist naar praktijk X. De tandarts werkt tegenwoordig meestal in groepspraktijk, in een BV, Maatschap of een VOF en daar zijn mondhygienisten aan verbonden. Leve de marktwerking.’

Soof:  ‘ Breek me de snavel niet open. De paradox lijkt, dat de goede tandartsen meestal geen patiënten meer aannemen, en die tandartsen die nog wel …. Enfin, je kunt het zelf afmaken. VVD-mevrouw Edith Schippers heeft destijds de geest uit de fles gelaten met haar vrije tandartstarieven tot meerdere eer en glorie van de Marktwerking. Het is nooit meer goed gekomen, met de biotoop van de boormensen. De witte raaf daargelaten.
Gôh, ja, ik zie het. Ze hebben inderdaad mooie tanden. Het kunnen eigen tanden zijn of (deels) kunstgebitten, dan wel (deels) peperdure implantaten. Onbetaalbaar voor deplorables die op een houtje bijten. Ik voel die kies nog steeds en het is nu twee weken geleden. Ik ben twee dagen na de sloop door de mondhygiëniste terug geweest voor de tandarts, maar die zei dat er niets was te zien op de foto en dat de “gevoeligheid” wel over zou gaan. Ach, alles gaat tenslotte over en voorbij.’

Pleun: ‘ Behalve een beroerde tandartsenij. Sorrij, maar het rijmt. Wij hebben inderdaad in Leiden gewoond en mijn ouders hebben in die buurt van het CS gewerkt, het oude CS, dus van vóór de privatisering van NS. Ik ken de buurt goed. Voetballen op het Palen (Piet Paaltjens) pad.
Mijn moeder en tante hebben Ramses toen hij, en zij ook,  in Amsterdam woonde, in het “bejaardengesticht” aan – ik geloof de Jozef Israëlkade, in de schaduw van het Okurahotel, nog twee of drie keer naar huis gebracht, omdat hij de weg kwijt was. Letterlijk en figuurlijk. Hij zwierf op een fiets in het centrum van Amsterdam rond en hij droeg meestal een soort bolero van tapijtstof. Dat heeft mijn moeder wel eens verteld. Op de een of andere manier en via via kenden ze Shaffy, wegens de Amsterdamse artistieke scene of iets in die richting. Ja, dat was treurig, zo’n verdwaalde man, zwervend op een fiets in een mottig tapijtje. Hij zei dat hij Didi heette en niet Ramses. Dat klopte ook. Maar zei je Didi, dan werd hij bozig en zei dat zijn naam Ramses was.’

Soof: ‘Je ziet het: het toeval slaat weer eens toe, want een columnist die satirisch het haten propageert, heeft de song “Mens, durf te leven” van Shaffy geleend voor de titel van zijn column en er “Mens, durf te haten” van gemaakt. In dezelfde glossy. Dit kàn bijna geen toeval zijn.’

Pleun: ‘ Tja, deze columnist heeft geloof ik in Parijs een huis of appartement om de hoek bij het pand van Charlie Hebdo. Hij heeft meen ik ooit verteld dat hij kort na de aanslag op 7 januari 2015, voorbij Charlie Hebdo wandelde. Dus de inspiratie om te durven haten lag voor hem bij wijze van spreken om de hoek voor het opscheppen.
Ook deze persoon hoeft niet op een houtje te bijten, dus hij kan in dit register ongeremd over haten en leven schrijven. Tenslotte hebben die gasten die de crew van Charlie Hebdo op de korrel namen, hun haat omgezet in daden. Privé, stilletjes van binnen, durven haten is niet meer genoeg, niet cool. Je moet je haat publiek maken, er kracht bijzetten, en mensen die durven leven – wat voor velen een enorme moed vereist – ervan overtuigen dat het na dit leven pas mooi en goed wordt, daar moet je ze soms een handje bij helpen.’

Soof: ‘ Hij heeft wel gelijk met die slotzin dat wij sukkels zijn. Want weet je, ik las nog niet zo lang geleden ergens over een opiniepeiling waarin aan respondenten werd gevraagd wie ze de beste kandidaat voor vrouwelijke Nederlandse première vonden. Je zult het niet geloven.’

Pleun: ‘ Drie keer raden? Edith Schippers en dan nog twee keer Edith Schippers …?’

Soof: ‘ Die heeft meen ik inderdaad ook even in Leiden gewoond, ja.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Onderwijs- en zorgmanagers, schrijven al af op kennis en ervaring

 

 

‘ Indien de onderwijs- en zorgmanagers afschrijven op kennis en ervaring, dan zullen zij op een bepaald moment de dragers van die kennis en ervaring – dat zijn mensen die nu meestal nog worden aangeduid als professionals – afdanken, ausradieren, definitief en onherroepelijk overbodig verklaren. Bedoel je dat?’

–  ‘ Daar komt het toch op neer? De managers die op het pluche en aan de knoppen zitten, beschikken veelal zelf noch over nuttige kennis noch over nuttige ervaring. Het enige dat hen ter beschikking staat is een doos met trucs, handgrepen, formules. Helaas zijn die formules performatief van aard. Managers kunnen bijvoorbeeld mensen ontslaan, demoteren of aanstellen. Managers kunnen mensen daarmee overtollig en overbodig verklaren. Kortom: zij kunnen mensen afschrijven, en doen dat ook – letterlijk en figuurlijk. Dit wordt nog niet als zodanig geduid, want er rust een taboe op zo’n frame.’

‘ Deze manier van framen is nieuw en tamelijk beangstigend moet ik je bekennen. Moet ik denken aan een tussentijdperk waarin we leven, waarin de robotisering nog niet helemaal is voltrokken, maar wel al flink op weg? De handen aan het bed en de docenten voor de klas worden op den duur vervangen door machines en de huidige managers in die respectieve biotopen (zorg en onderwijs) lopen hier op vooruit?’

–  ‘ Ik heb dit inzicht ook maar net gekregen en moet er zelf aan wennen, maar ik trek als hulpmiddel de lijn door naar het spreken en denken over geld: geld dat een prijs heeft. Dus prijzen worden niet meer in geld uitgedrukt, maar het geld zelf heeft een prijs. Dat is moeilijk om mee te werken, vind je niet? Het vereist een compleet andere manier van denken en je verhouden-tot-de-wereld.’

‘ Ja, een denker als de Duitse literatuurwetenschapper Joseph Vogl (Het spook van het kapitaal en Het financiële regime) verricht pioniersarbeid op dit gebied. Via commodificatie (vermarktbaar maken) kom ik toch een heel end. In feite, kun je stellen, worden de kennis en ervaring van docenten en verpleegkundigen steeds verder gecommodificeerd. Professionals staan tenslotte voor de keuze: òf zelf manager worden, òf verdwijnen. Afgeschreven worden ze toch. Uiteindelijk loopt dan bij wijze van spreken iedereen-die-ertoe-doet met een attachékoffertje rond en rijdt in een lease-auto van vergadering naar vergadering, louter om lucht te verplaatsen. Dat gebeurt nu al veelvuldig, maar dit zal nog toenemen.’

–  ‘ In het onderwijs is deze commodificatie al verder voortgeschreden dan in de zorg, dat is logisch. Denk aan de MOOCs (massive open online courses). Je kunt nou eenmaal eerder een college of cursus geschiedenis of wiskunde volgen achter je laptop, eventueel thuis, dan dat je een bed vanachter je PC kunt verschonen of een verband aanleggen, dan wel verversen. Veel operaties worden al beter door computers verricht dan door menselijk chirurgen en de automatische piloot zorgde voor een afwaardering van mensen in de luchtvaartbranche.
De commodificatie vindt namelijk parallel plaats met afwaardering. Afwaardering gebeurt ook in de vorm van geen salarisverhoging meer toekennen. Afwaardering resulteert in afschrijven van het niet langer rendabele gebruiks- of productiemiddel.
Om die financiële afwaardering aanvaard te krijgen, is het nodig dat de professionals zichzelf gaan afwaarderen. Ze gaan zich letterlijk gering-schatten, dus lager inschatten en waarderen. De geesten worden nu allerwege rijp gemaakt voor dat sloopproces.
Gedemoraliseerde docenten geven anders les en gedemoraliseerde verpleegkundigen verlenen zorg van een andere kwaliteit. Dat kun je niet meteen, direct, zichtbaar meten, maar het is er wel degelijk. Je zou deze effecten misschien onder externalities kunnen subsumeren.’

‘ Frappant zeg. Over die geringe eigen-waarde bij verplegend personeel heeft Syp Wynia het in zijn recente betoog over de nieuwe hbo-opleidingen voor de verpleegkundigen. Die hbo-opleidingen komen neer op verdienmodellen voor en de onderwijsmanagers en de ziekenhuismanagers. “Oude” kennis (oude verpleegkundigen en leraren) worden letterlijk en figuurlijk afgeschreven, gedeprecieerd, verouderd (obsolete) verklaard en over de schutting gekieperd. ‘

–  ‘ Het cynische is natuurlijk dat al die zogenaamde “nieuwe” kennis die moet worden opgedaan grotendeels uit oude kennis bestaat. Er is zelfs een bestand aan onveranderlijke ervaringsdeskundigheid die nooit vernieuwd, alleen door jongere – en dus goedkopere en gezeglijke – krachten wordt toegepast en uitgevoerd.
In dit geval liggen de verdienmodellen van onderwijsinstellingen (hier met name hbo-instellingen) en ziekenhuisfabrieken in elkaars verlengde, die lopen in elkaar over. Het maakt de managers niet uit wat ze managen: een koekjesfabriek, een onderwijsinstelling, een vakbond, een geneesfabriek, een leger, een woningbouwfabriek, een politieke partij, ze hanteren nagenoeg hetzelfde arsenaal aan trucs en technieken en zijn inwisselbaar.’

‘ In dit geval is het weer eens exemplarisch cynisch-hilarisch duidelijk: managers van onderwijsinstellingen, van vakbonden en managers van zorginstellingen, praten over de hoofden van degenen wiens welzijne en belangen zij zouden moeten behartigen, vooral of alleen met elkaar! De managers houden er een ethos en mentaliteit op na die dwars staat op die van de professionals die zich aan hun zorgen hebben toevertrouwd. Een dergelijke ieder-voor-zich-mentaliteit krijg je in een generatie niet meer gecorrigeerd. Over de politieke managers heb ik het maar niet. Hoe het daarmee staat weten we inmiddels allemaal.
Mijn ouders en grootouders lazen tandenknarsend dat artikel van Mayke Blanksma in de Trouw van 17 augustus. Die oude HBS krijgen we nooit-van-z’n-never-niet meer terug. Ik heb bijvoorbeeld ’t kofschip bij mijn beide oma’s geleerd. En de staartdeling van mijn opa’s.’

–   ‘ Dus, is het nou vernieuwt of vernieuwd?’

 

 

 

WYNIA‘S WEEK: Zorgopstand raakt Nederland in het hart  –  Cafe Weltschmerz  –  Published on Aug 21, 2019

‘Minister Bruno Bruins van zorg heeft zijn neus gestoten met een wet om verpleegkundigen op te delen in verschillende categorieën. Ervaren zorgpersoneel dat wel gediplomeerd is maar toevallig geen (of te lang geleden) een HBO-opleiding heeft gedaan moet opnieuw examen doen of opnieuw worden opgeleid voor werk dat ze al doen.
De reacties in de ziekenhuizen waren vernietigend. Voor welk probleem is dit een oplossing? Hoe konden vakbonden, ziekenhuisdirecties en de minister zo ontzettend mis schieten? Syp Wynia fileert de geschiedenis van de nieuwe BIG2-wet. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Sabotage, of overwinning van de democratie?

 

 

Ava: ‘ Indien dit door Trouw correct is weergegeven, vind ik het – op de valreep ! – veranderen van de doelgroep waarop de wet was toegesneden, regelrechte sabotage van de democratie. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, wie er hebben zitten slapen en wie er hebben meegewerkt (en dus medeplichtig zijn), blijft natuurlijk in het duister, maar kwalijk is het absoluut.
Ik bedoel deze passage en cursiveer de kwalijke streek: “ Sinds de stelselwijziging van 2006 is er de collectiviteitskorting: een korting die werkgevers aan hun werknemers mogen bieden via een verzekeringscollectief. Een korting van maximaal 10 procent op de basisverzekering. Voor de invoering werd echter op het allerlaatste moment de doelgroep ‘werkgever’ breder getrokken en mochten allerlei gelegenheidscollectieven ook die 10 procent korting bieden. Zo veranderde de bedoeling van de wet.”

In feite hebben de lawmakers dure arbeid verricht voor de kat heur viool, want de intentie, de strekking, van de wet werd op het allerlaatste moment gewijzigd en dus stond het geheel op losse schroeven. De kwalijke truc van het voor-een-voldongen-feit-stellen, op het allerlaatste moment. Dit kán dus gewoon niet en is toch gebeurd. Deze truc resulteert in zo’n 60.000 sprinkhaan-constructies, want dat zijn het natuurlijk overwegend: neoliberale plunderaars en opportunisten. ’

Bertil: ‘ Hoogstwaarschijnlijk zijn er lobbyisten actief geweest, voor de verdienmodellen van “allerlei willekeurige partijen die puur gaan voor de korting.” Maar dat er lieden hebben zitten verzaken, moge duidelijk zijn. Dat de sufkonten die hierbij betrokken waren de zaak toch hebben laten doorgaan, is net zo kwalijk. Dit riekt bijna naar doorgestoken kaart. Als alles doorgaat zoals “gepland” door de lobbyisten, dan winnen de zorgverzekeraars uiteindelijk en trekt de burger-patiënt-zorgconsument opnieuw aan het kortste eind.
Het gebeurde in 2006 staat in Trouw. Ik heb gegoogeld op de VVD-mevrouw Edith Schippers en lees onder andere:  “Op 3 juni 2003 werd Schippers beëdigd als lid van de Tweede Kamer. Daar hield zij zich bezig met de portefeuille volksgezondheid, waaronder de veranderingen van het zorgstelsel.”

Wat deed ze daarna: “Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2010 stond Schippers op de tweede plaats van de kandidatenlijst van de VVD. Tijdens de kabinetsonderhandelingen die volgden op de verkiezingen was zij een van de belangrijkste adviseurs van Mark Rutte. Aansluitend werd ze minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in het kabinet-Rutte I. Voor de verkiezingen van 2012 stond Schippers opnieuw op de tweede plek van de kieslijst en wederom werd ze minister van Volksgezondheid, in het kabinet-Rutte II.”  ‘

Ava: ‘ Voor Edith Schippers was gezondheidszorg een grote markt met legio verdienmogelijkheden, waar ook zijzelf en haar partner van profiteerden. De beroepsgroep die met succes weerstand bood aan haar neoliberalistische kaalslag, dat waren de huisartsen. Die houden er – gelukkig – een andere maatschappijvisie en een ander moreel kompas op na. Met de tandartsen is het een ander verhaal. Die hebben succesvol gelobbied voor marktwerking in hun branche en dat is op een debacle uitgelopen. Dat moest teruggegdraaid worden, maar het kwaad was al geschied. Niet alle tandartsen zijn geldwolven, maar bij velen is de smaak van euro’s tot op de dag van vandaag blijven hangen. Helaas.’

Bertil: ‘ Een mentaliteit is moeilijk te kneden en is de geest eenmaal uit de fles, probeer hem dan maar weer terug in de fles te krijgen. Uiteindelijk ging Schippers zelfs voor Rutte te ver met politiek vandalisme en heeft hij haar gedumpt.
Meneer Bruno Bruins, die nu zo nijver in de weer is met het framen van de collectiviteitskorting, is eveneens van de VVD.  Welaan, trek je eigen conclusies. Blijkbaar valt er in de Zorgbiotoop flink wat te scoren – zij het niet direct voor de zorg-consument, maar op de eerste plaats voor ondernemend Nederland.’

Ava: ‘ Het tweede akkevietje dat mij opviel, houdt verband met die door de Raad van State stopgezette plannen voor verbreding van de A27 en A12 over een afstand van twintig kilometer, tot zeven rijstroken. Alleen omdat de Raad van State wijst op de kaders die de politieke pipo’s zelf in elkaar hebben gestoken.
Asfalt storten en aannemerij, dat valt onder Infrastructuur, en wie zwaait daar de scepter? Juist, de VVD-mevrouw Cora Nieuwenhuizen.’

Bertil: ‘ Ik denk dat ik snap waar je heen wil. In de Volkskrant schrijft meneer du Pré: “ Het crisisteam van de ministers Schouten, Van Nieuwenhuizen en Ollongren zoekt naarstig naar een manier om te voorkomen dat het land in het najaar stil komt te liggen. Een inderhaast ingestelde commissie onder leiding van oud-bewindsman Remkes denkt mee. De bewindslieden staan voor een fundamentele keuze. Gaan ze opnieuw op zoek naar juridische sluiproutes, naar creatieve boekhoudmethoden om de Raad van State weer voor een paar jaar te kunnen omzeilen? Of nemen ze de boodschap dit keer serieus?”
Dit is door du Pré geformuleerd als chantage: het land komt stil te liggen als jullie niet ……. Wij, de pipo’s en bimbo’s met verantwoordelijkheidsgevoel, wij móeten wel op zoek naar geitenpaadjes. Dat is in het Landsbelang! Om onpasselijk van te worden.

Carola Schouten is bij Landbouw franchisehouder voor de CU, een club die lustig met de neoliberalen collaboreert en de boer’n uit de wind moet houden, want de vee- en intensieve varkenshouderij heeft boter op het hoofd als het gaat om allerhande onfrisse uitstoten. Over het pluimvee en zijn plofkippen heb ik het maar even niet.

Cora Nieuwenhuizen gaat voor de VVD over het asfalt en de stenen (en de uitbreiding van Schiphol), dus welke belangen zij behartigt is evident.

Johan Remkes is toevallig lid van de VVD, dus die denkt vanzelfsprekend mee met de VVD, want dat rijmt gewoon: bij de VVD denkt iedereen mee. Waaróver er bij die VVD zoal wordt meegedacht, daar kun je regelmatig over lezen in de kranten, als er weer eens een VVD’er te hard heeft gedacht.

En tenslotte is daar mevrouw Kaysa Ollongren van D66, tja, die is eigenlijk voor alles waarvan Rutte zegt dat ze vóór moet zijn en dat geldt ook voor waar ze tégen moet zijn – denk maar aan het afschaffen van referendummogelijkheden, nota bene een D66 kroonjuweel. Hoe erg kun je politiek verloederen?

Dus, de Raad van State “verbiedt” en democratisch gekozen – nou ja, gekozen, gekozen, wat heet gekozen – bewindslieden zouden naar geitenpaadjes speuren om die Raad een oor aan te naaien en een wassen neus op te zetten. Kun je dit een overwinning van de democratie noemen? Ongekozen bewindslui proberen ongekozen Statenleden af te troeven. Alles via de formule en mantra van de representatieve democratie. Spannend bedrijf toch, de polletiek, nietwaar?’

‘ Geitenneukers speuren nu eenmaal naar geitenpaadjes, dat is de aard van het beestje, dat hou je niet tegen.’

Ava: ‘ Vergeet de verhuurdersheffing van de VVD’er Stef Blok niet, waarmee huurders een extra belasting wordt opgelegd en waartegen niemand van de Haagse kaasstolpers iets doet.
Ik kom op deze truc, vanwege het frame dat meneer Frank Kalshoven in de Volkskrant probeert te hanteren. Kalshoven probeert (in opdracht van wie?) iedereen wijs te maken dat de verhuurdersheffing de managers van de woningcorporaties raakt, want hun woningcorporaties zijn stinkend rijk. Dat de huurders opdraaien voor die extra belasting probeert de directeur van de Argumentenfabriek onder het vloerkleed te argumenteren.

Meneer Bruins probeert hetzelfde frame te gebruiken: de zorgverzekeraars zijn volgens Bruins de dupe en zielig, niet de zorgbehoevende burgers.’

‘ Kalshoven zet de huurders tegen hun verhuurders (de woningcorporaties) op en Bruins zet de zorg-consumenten op tegen de zorgverzekaraar, terwijl de kwade genius en oorzaak van de misère (dat zijn de politici-aan-de-knoppen) buiten schot blijven.’

Bertil: ‘ Tja, wat te kiezen? Of toch maar weer niet gaan stemmen. Het laatste nieuws van die nieuwe club Forum is dat meneer Otten een eigen merk in de electorale markt gaat zetten. Wat moet ik daar nou van vinden? Verkwistende versplintering van woede-kapitalen zou Sloterdijk het Forum-gedoe waarschijnlijk noemen.’

‘Zou Sloterdijk Gramsci’s idee over de vakbond als bank hebben uitgewerkt, of zou hij het zelf hebben bedacht?’

–  ‘ Dat ligt voor de hand, want van vakbonden als bankiers naar politieke partijen als bankiers van woedekapitalen is niet zo ver.
Weet je wat mij zo opvalt in de discussies rondom veel bouwen vanwege de toegenomen aantallen mensen die gehuisvest moeten worden? ‘

‘ Nou?’

–  ‘ Dat er met geen woord over de instroom van exoten gerept wordt. Waar komt die aanwas vandaan? Dat blijft een taboe, en dat is niet best. Wat is er in hemelsnaam op tegen je te bekennen vóór het asielrecht, maar tégen het binnenhengelen van zo veel exoten? Vreemd en bizar, dit om de hete brij heen blijven draaien, terwijl bijna iedereen weet dat bijna niemand – behalve een stel maanzieke dwepers, maar die houd je altijd – voor het importeren van nog meer exoten is.’

‘ Wat is het business- en verdienmodel, en voor wie, dat achter die import zit. Hoge humanitaire beginselen al dan niet gestoeld op zuivere morele standaarden kunnen het niet zijn, dat gelooft niemand meer, maar wat dan wel? ‘

 

 

Gramsci: Masses and leadersUnsigned, L’Ordine Nuovo, 30 October 1921. 

 

 

 

Cartoons Paul Noth

https://www.google.com/search?q=cartoons+paul+noth&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjF1oOKjY_kAhVJMewKHcrPDlwQsAR6BAgIEAE&biw=1366&bih=654

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Aan- en afspraken

 

 

‘ Zeg, je kunt het betoog over AOW en pensioenen van meneer Van Dijk uit IJsselham en dat van meneer Klein uit Amsterdam best leuk met elkaar vermengen. Op de volgende manier.

Niet alleen wordt het aantal ouderen, die ook nog eens steeds ouder worden, groter (Klein), maar ook het aantal vermogende mensen (Van Dijk) wordt steeds groter, er komen steeds meer miljonairs en miljardairs bij.
Bovendien worden vermogende mensen nog weer veel ouder dan niet-vermogende mensen – want rijke mensen hebben een langere levensverwachting. Let wel: ze hebben geen recht op een langer leven en ze kunnen daar volgens mij ook geen aanspraak op maken, maar toch gebeurt het – want shit happens nu eenmaal, zegt meneer Klein – en dus wordt de AOW-pot ook nog eens over de toch al vette varkens verdeeld, dus wordt de spoeling dunner. Bovendien trekken mensen die langer leven na hun 65ste, langer van Drees – die genieten langer van hun AOW. Rijke mensen krijgen in totaal dus meer AOW dan niet-rijken.
Hebben rijken daar recht op, of kunnen ze enkel aanspraak maken op AOW? Zonder recht op AOW te doen gelden? Volgens mij heeft iedereen in Nederland na haar 65ste recht op AOW. Toch? Daar schijnt ooit een harde afspraak over te zijn gemaakt.‘

Dat het aantal vermogende mensen toeneemt, is net zo’n natuurverschijnsel als het lage rentepeil dat steeds lager wordt en het groter worden van het aantal ouderen, die ook nog eens veel ouder worden. Dat zijn natuurwetten. Daar doen we niks tegen. Shit happens all the time.

Hebben die ouderen er trouwens recht op dat ze steeds maar ouder worden, kunnen ze daar aanspraak op maken? Waarom gebeurt dat eigenlijk? Waarom zijn er nog steeds zoveel belemmeringen voor mensen die vrijwillig hun leven willen beëindigen? Een raadselachtige paradox. Misschien dat meneer Klein uit Amsterdam hier een waterdichte redenatie voor heeft?’

–  ‘ Je legt volgens mij de vinger op de juiste plek: als er niet zo veel ouderen zouden zijn – inclusief de factor van het steeds ouder worden van die vele ouderen, die maakt dat de ellende exponentieel toeneemt – dan zou de rente vast en zeker omhoog gaan en dus de dekkingsgraad ook. Dan zouden er geen pensioenkortingen nodig zijn en minder pensioengerechtigden (sorry, gerechtigden is een verkeerd woord, want er zijn in dit kader geen rechten volgens meneer Klein) zouden aanspraak mogen doen gelden op meer pensioen. Geen speld tussen te krijgen.’

‘ Die meneer Klein is een slimmerik hoor, haast een griezelig genie. Wie zou er nou bedenken dat haar afgedragen pensioenpremies aan een pensioenfonds, het eigendom van dat pensioenfonds worden? Dat is mij tenminste nooit verteld. Ik ging er gewoon in goed vertrouwen van uit dat ik later mijn pensioen krijg. Nu daalt de rente, terwijl de aarde steeds warmer schijnt te worden, en daarmee daalt de dekkingsgraad. Met hoeveel graden daalt die dekkingsgraad eigenlijk? Meten ze dat in Celsius of Fahrenheit, of hebben ze daar een speciale graadmeter voor, die wij niet kennen? De pensioengraadmeter. Waar en door wie wordt die eigenlijk bewaard, die pensioengraadmeter? Geldt die trouwens nog wel?’

–  ‘ Jawel, dat pensioen krijg je ook, alleen weet je niet hoeveel pensioen je krijgt. Dat beslist het pensioenfonds. Jij krijgt voor je gestorte pensioenpremies van je pensioenfonds aanspraak – geen recht – op pensioen. Dat pensioen kan één eurocent per maand bedragen, of duizend euro. Dat bepaalt je pensioenfonds. Pensioen is pensioen, of het nou een cent is, of duizend euro. Jij hebt helemaal geen recht op pensioen, jij hebt alleen recht op het doen gelden van een aanspraak op pensioen.
Misschien dat het pensioenfonds je van meneer Klein zelfs helemaal geen pensioen hoeft te betalen, want je mag immers alleen aanspraak-maken-op, dat recht heb je. Desnoods maak jij aanspraak op pensioen tot je een ons weegt, je kunt nooit recht op pensioen doen gelden.’

‘ O juist ja. Enne een aanspraak is niet hetzelfde als een afspraak begrijp ik uit de argumentatie van meneer Klein. Een harde afspraak is helemaal iets anders dan de afspraak waar ik stilzwijgend van uitging toen ik mijn pensioenpremies (vanzelfsprekend) afdroeg. Daar was helemaal geen afspraak aan de orde, begrijp ik uit de argumentatie van heer Klein. Laat staan een keiharde afspraak. Aan die keiharde afspraken van meneer Klein kunnen wel degelijk rechten worden ontleend, maar niet door mensen met pensioen, die kunnen enkel aanspraak maken.’

–  ‘ Die meneer Klein, dat is een kanjer hoor. Zo een hebben we echt nodig in moeilijke tijden. Niet zo’n miezemuis als meneer Hans van Dijk. Arme mensen moeten gewoon niet zo veel kinderen krijgen. Beter nog: ze moeten helemaal geen kinderen op de wereld zetten. Gewoon, steriliseren, dat kost niks en voorkomt een boel ellende. Exoten kunnen geen recht op pensioen doen gelden, want die hebben geen pensioenaanspraken. Die weten niet eens wat pensioen en AOW zijn, dus die hoef je geen pensioen te onthouden – dat is iets anders dan ontzeggen – dus met exoten raak je als regering nooit in opspraak over aanspraak. Verder had je hier ooit ook nog inspraak, maar die is afgeschaft, want referenda mogen en kunnen niet meer.
De regering trekt heel eenvoudig een paar blikken geïmporteerde exoten open als ze dat nodig vindt. Het lijkt er zelfs verdacht veel op dat die Van Dijk een idealist uit de oude doos is, met z’n vreemde betoog over kinderbijslag om kinderen goed te kunnen laten opgroeien. Straks komt Van Dijk nog met de term solidariteit op de proppen. Krijg gewoon geen kinderen. Dat fokt maar aan en dan de hand ophouden voor gemeenschapsgeld.’

‘ Neen, dan meneer Klein uit Amsterdam, die zou letterlijk stik-stof kunnen genereren. Gewoon, laten stikken in stof en liefst niet te lang van stof willen zijn. Wat beschikt die man over een vernuft zeg.’

–  ‘ Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet weet of ik de argumentatie van meneer Klein niet begrijp, of dat ik hem gewoon niet geloof.’

‘ Dat moet jij zelf weten. Meneer Klein zal er vast geen oog minder om dicht doen en naar je pensioen kun je fluiten. Dus neem de wijze raad van meneer Klein ter harte en ga genieten van je vrije tijd. Laat de belangrijke zaken des levens gerust aan de Kleinen over. Dan komt alles vanzelf goed.’

– ‘ Denk je dat er cursussen, leergangen, bestaan waar je kunt leren om net zo intelligent onzin uit je nek te kletsen als meneer Klein? Na mijn pensioen heb ik vrije tijd te over en als zo’n cursus niet al te duur is, lijkt me dat een puike investering. Je kunt er zo een profijtelijk verdienmodel mee bij elkaar kletsen, lijkt mij tenminste. Maar ja, je moet er wel talent voor hebben natuurlijk. Of ik daar over beschik, weet ik niet.’

‘ Je kunt altijd naar de rechter, zegt meneer Klein. Lees maar: ” Die aanspraken zijn geen rechten. Als er getornd wordt aan pensioenrechten kunnen de pensioengerechtigden naar de rechter stappen.”
Zo’n rechter doet dan een uitspraak, zij verricht of pleegt een performatieve taaldaad – to perform a speech act. Een uitspraak, dat is iets anders dan een aanspraak, afspraak of inspraak.’

–  ‘ Kunnen rechters trouwens in opspraak raken? Mogen ze dan nog uitspraken doen? Ik ben trouwens benieuwd wie er voor dat weggewaaide dak van het AZ-stadion aansprakelijk wordt gesteld. Alles schijnt volgens de wettelijke regels en voorschriften in elkaar te zijn gestoken, dus wie of wat is er aanspreekbaar op de averij, of aansprakelijk voor de schade. Ik wed dat een meneer Klein de storm voor de rechter zou dagen. Andere smaken zijn er haast niet.’

‘ Die meneer Klein, die lult zo’n storm helemaal suf. Die reduceert zo’n AZ-akkevietje tot een storm die in een glaasje water past.
Of rechters in opspraak kunnen raken? dat weet ik eigenlijk niet. Volgens mij geldt dat alleen voor (Hoofd-)officieren van Justitie. Die worden dan tijdelijk geschorst, maar ze blijven wel aanspraak op salaris maken. Dat is nu eenmaal de afspraak.’

–  ‘ O, zit dat zo. Rechters die in opspraak zijn geraakt, zullen vermoedelijk vaker tegenspraak op hun uitspraken krijgen – dus met hoger beroep worden geconfronteerd. Vandaar dat de politiek dat hoger beroep, die tegenspraak dus, wil afschaffen of op z’n minst verwateren.
Raar dat meneer Klein uit Amsterdam het hier plotseling over pensioengerechtigden begint te hebben. Die bestaan toch niet? Dat beweert Klein nota bene zelf. Er zijn volgens Klein alleen pensioen-aansprekers, en die maken aanspraak op pensioen, waar ze geen recht op hebben. Je kunt ook een vermogen, het jouwe of dat van iemand anders, aanspreken. Zo’n vermogen zegt niks terug als het wordt aangesproken. Vandaar dat vooral de ECB onze Nederlandse pensioen- en spaarvermogens steeds opnieuw aanspreekt; geen weerwoord (tegenspraak) te verwachten of te vrezen. Gelukkig acteert de ECB altijd in ons en het algemeen belang, dus dat zit wel snor.
Zou die arme meneer Klein zijn verdwaald in zijn semantische labyrint? Hoe het ook zij, nu snap ik dat met de exoten ook meteen beter: die hebben vaak nog lang een foute uitspraak, omdat ze het Nederlands amper of slecht beheersen (in tegenstelling tot meneer Klein). Menige exoot blijft die foute uitspraak houden, daar zijn het tenslotte exoten voor.’

‘ Juist. Daarom kunnen exoten ook geen rechter worden. Neen, hier is over nagedacht hoor, laat dat maar aan de Kleinen over. Hun naam moge klein zijn, maar hun daden benne groot, zongen wij vroeger. Maar dat ging over Piet Hein en die is inmiddels ook afgeschaft.’

–  ‘ Bijna alles wordt afgeschaft, behalve bankiers en banken. Ik ga hoe langer hoe meer geloven dat die zogenaamde meneer Klein helemaal geen meneer is, maar een bank. Vandaag de dag weet je immers niet meer wat je kunt geloven. Banken, dat zijn de laatste nog een beetje kosjere instellingen. Banken maken geen aanspraak op winst, maar banken blijven gewoon verdienen. Eerlijk verdienen. Ongeacht de rentestanden.’

 

Cartoons van R.K. Laxman

https://www.google.com/search?q=cartoons+r.k.+laxman&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjHhceysonkAhXRTN8KHaEdDX8QsAR6BAgJEAE&biw=1366&bih=654

 

 

Korting op de pensioenen riekt naar diefstal  –  De ingezonden lezersbrieven van woensdag 14 augustus.

Redactie  VK,  13 augustus 2019

 

Ties Keyzer:  ‘Wie minder verdient, overlijdt nog altijd eerder’ – 6 maart 2019 – verschenen in nr. 10 van de Groene Amsterdammer

‘Nederland is sinds de jaren tachtig gezonder geworden. Maar nog steeds staan laagopgeleiden er wat gezondheid betreft slechter voor dan hoopopgeleiden. En die kloof zal eerder groter dan kleiner worden. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,