RSS

Monthly Archives: augustus 2018

Fat Cats, tot daaraan toe, maar in de sack?

 

 

‘Fat cats is duidelijk, maar cats in de sack …? Dat begrijp ik niet direct.’

‘En als je weet dat sack in het Engels ook bed betekent? Hitting the sack, wil zoiets zeggen als: in bed duiken, onder de wol gaan, onder de vette lappen kruipen …’

‘Ja, en sack wordt ook vaak gebruikt met de connotatie: goed-zijn-in-bed, you’re a devil in the sack, of andersom: you suck in the sack, je bakt er niks van in bed.’

Juist, ja. Dan betekent a pussy in the sack, niet hetzelfde als a cat in the sack. Dat laatste zou een John O’Mill grapje kunnen zijn: They bought a cat in the sack.’

‘Goed, wat hadden jouw pupillen voor creatieve associaties en taalgrappen bij deze tekening van Collignon? Drie wezens, three different names …? Ga daar maar aan staan1 Dat is voorwaar geen poezenwater!’

‘Dank u voor het poezenwater,’ zegt Rinne ootmoedig en dankbaar, ‘kattenpis ruikt vaak zo penetrant.’

Iham klapt enthousiast in de handen: ‘Deze had ik nog niet gehoord! The sign of three, yes!’ Ze vervolgt: ‘Ik wilde behalve spelen met idioom, ook testen of ze de actualiteit bijhouden,’  legt Ilham uit. ‘De mensen in de tekening zijn herkenbaar, natuurlijk: een dikke Amerikaan en een dunne Nederlander, die beiden druk in de polletiek scharrelen (to scurry, to scamper) en dan een dikke poes. Drie dus, en ze moeten alledrie een naam hebben. Toch?’

Feisal begint: ‘De Amerikaan zit voortdurend aan pussy gekleefd en de Nederlander is pinching the cat in the dark, vandaar dat die kat zo dik is. Obesitas. Die is puur uit verdriet en frustratie aan het schransen geslagen, maar vangt geen muizen.’

‘Dat vind ik best een creatieve uitleg,’ zegt Marieke waarderend, ‘maar de Amerikaan, die knijpt ook flink de katjes in het donker. Net is bekend geworden dat hij zijn fixer opdracht heeft gegeven om de zak van David Pecker te kopen. In die zak zouden veel bewijzen van zijn hobby zitten, met de namen van de respectieve knijpkatten. Jullie weten wat een knijpkat is, hè?’

‘Die staan toch in de Playboy?’ vraag Rinne met grote, onschuldige ogen. ‘Knijpkat van de maand, of zoiets? Donald Trump spááárt ze en hij spaart ze ook niet. Raáraraááá’… hoe kan dat? Riding the ponies, riding ladies, alles voor en van de BOEZEMvrienden. Roept u maar!’

‘Kijk, dat vind ik nou weer een leuke associatie,’ zegt Feisal opgewekt: ‘Pecker, zak en knijpen. Pecker, zo heet de baas van de National Enquirer en vriend van the Donald, Pecker betekent namelijk pik. Dus Pecker en vault (kluis) is al leuk, en daar komen dan knijpen en zak bij. Pecker is een zak. Trump knijpt de kat in het donker en knijpt ‘m als een oude dief dat het openbaar wordt gemaakt door zijn boezemvrind, meneer Pecker, die een zak blijkt te zijn.’

‘En to sack, natuurlijk,’ merkt Ilham op, ‘You’re fired betekent: you’re sacked.’

‘Waarom heeft Collignon die dunne figuur links eigenlijk vrouwenkleren aangetrokken?’ vraagt Rinne, ‘Trump weet toch al lang dat het geen hetero is. Dat hebben de CIA en de FBI al lang uitgezocht en bij de AIVD staat het vast ook in de annalen. Sorry voor annalen, no pun intended.’

‘Waarom?’ vraagt Ilham, ‘annalen is een heel gewoon woord. Jos Collignon tekent iemand in vrouwenkleren die volgens de titel van de tekening Rutte verbeeldt. En hij geeft Rutte een dikke poes op schoot. Op bezoek bij Trump. Nou? Waarom doet Collignon dat? Het is niet eens een cartoon van de profeet Mohammed, Er worden wel ruwere grappen gemaakt over joden, negers, vrouwen, allochtonen en andere “minderheidsgroepen.” Komaan, we leven toch in een vrij land? Niet zo preuts en overgevoelig.’

‘Da’s waar,’ beaamt Rinne, ‘iedereen weet inmiddels dat Mark Rutte niet voor de poes is. Hij zit tenslotte al eeuwen op het pluche gekleefd. Bovendien, Jos Collignon tekent stukken beter dan meneer Gregorius Nekschot.’

‘Jos Collignon doet niet eens mee aan een cartoonwedstrijd van PVV’er Geert Wilders,’ zegt Feisal. ‘Moet je nagaan.’

‘De dunne in vrouwenkleren, dat is een neutraal geval,’ zegt Marieke lachend, ‘geen vlees en geen vis, hom noch kuit, laten we het daar maar op houden: der Mensch ohne Eigenschaften, vielleicht selbst auch ohne Leidenschaften. Tja, Begeisterung, maar dat vind ik wel zo’n slap kopje thee. Echt VVD-thee. Vandaar dat die Rutte van Collignon een vette poes op schoot heeft gekregen: overcompensatie en handels-boycot in één moeite door: NO DEAL.’

‘Het is op het randje van de satire,’ zegt Ilham, ‘ik zie zelfs een karikaturale koningin in die figuur van Rutte. Die hoed, weetjenog? Hè, wanneer gaat die enge snuiter eindelijk eens weg?’

Marieke: ‘Deze Collignon-tekening is multidimensionaal en gelaagd. Meerduidig. Collignon tekent Rutte immers als Staatshoofd/regeringsleider (de vorstin) en hij is regeringsleider (premier). In het Engels bestaat voor deze door Collignon verbeelde situatie het woord “travesty,” dat heel mooi het Nederlandse woord travestiet laat meeklinken. Dat vind ik de beste omschrijving voor wat deze cartoon voor mij weergeeft, het is: a travesty.’

‘Dat geldt ook voor het Amerikaanse presidentschap van deze meneer Donald Trump,’ vindt Ilham, ‘dus een dubbele travesty.’

‘De joking jokers,’ zegt Rinne.

‘En Trump, mister Trump heeft enkel ogen voor la-chatte-pardon-my-French,’ zegt Feisal grinnikend. ‘Maar stel dat die poes een gesneden kater is – daarom is ‘ie zo dik. Dan kun je een nog ingewikkelder verhaal verzinnen over wat je hier ziet. Zeg, kent het Duits eigenlijk woordspelingen in de erogene kruiszone van dit genre? Kreutzer Sonate, grab them bij the Kreuz? Hoe doen de Duitsers het eigenlijk?’

‘In dit verband vind ik het Duitse woord Rute, dus met één t wel aardig,’ zegt Rinne, die grijnst van oor tot oor, ‘roede, net als in het Nederlands. Zo spreekt Angela Merkel de naam van VVD-president Mark ook uit: Mark Roeoeoete. Gááf, vind ik dat! Angela Merkel zelf heb ik wel eens Muschi Merkel horen noemen, in plaats van Mutti dus.’

‘Als ik voortaan Die Forelle van Schubert hoor, zal ik altijd aan vriend Róeóehóeóete moeten denken, zegt Marieke lachend.’Die richtige Rute für die Forelle. Geen hom en geen kuit. En maar glibberen met de vis, die we steevast te duur betaald krijgen opgedist.’

‘Over de kluis van meneer Pecker en de inhoud daar van waarop meneer Trump zo happig is, zijn twee verse video’s op YouTube te zien. Op de video van Rachel Maddow worden interessante (historische) verbanden gelegd. Prima research, zoals altijd.‘

‘Rachel mag er uitzien als een schilderij van Modigliani, ze is voorwaar geen katje om zonder handschoenen aan te pakken ‘ merkt Feisal op, ‘ik heb haar nog niet zo lang geleden de broertjes Koch (spreek uit: Kook brothers) van katoen zien geven. Dat liet niks te raden over.’

‘Onthutsend om te zien hoe die dames Fonda Walker en Frances Weaver, van de printshop in McDowel County, de zaken op de kop zetten. Die zijn verontwaardigd over hoe de media Donald Trump bejegenen. Geen woord van waar! Vuilspuiterij, Trump wordt zwart gemaakt. Zo makkelijk is volksbedotterij dus. Ach wat, hier pitcht de ene partij – met collaboratie van de omroepen – zijn politieke pipo’s als wasmiddelen in programma’s als Zomergasten (nog geen aflevering van gezien trouwens; moet ooit een bezienswaardig programma zijn geweest) en de andere pipo gaat zijn info-mercial via tweets merchandisen. Hoe beroerder de kwaliteit van de deerniswekkende beroepspolitici is, hoe meer reclame-bagger en marketing-troep ze uit de kast trekken.’

‘Ach, het is lekker roeren in de beerput,’ vindt Rinne, ‘de anale fase, muckraking in the swamp. Die video’s over  McDowell County in West Virgina laten zien hoe groot de afstand tussen politieke pipo’s en het klootjesvolk is. Da’s overal hetzelfde, zij het dat het verschilt qua schrijnende gradaties.’

‘Herinneren jullie je die naargeestige negorij uit de film The Deerhunter? Zulke leefmilieus zijn er in Amerika te over. Ver van Washington en New York, leven vele deplorables. In the land of the brave and the home of the free.’

‘Tenslotte Bill Maher als samenvattend toetje,’ zegt Ilham met een zucht, ‘altijd maar weer de godsdienst als schaamlap. Gelukkig maakt Maher er nog iets leuks van.’

 

 

 

 

T.S. Eliot leest  Macavity: The Mystery Cat

The Naming of Cats in T S Eliot’s own voice

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Klokkenspel? Laaghangend fruit? Touché of touchez!

‘Nou ja zeg, Hajo heeft wel een héééél ambiguë tekening gemaakt hoor,’ zegt Rinne. ‘Wat moet die knielende figuur verbeelden: een orthodoxe jood op een foute mat, een biddende moslim, een joodse salafist…..? Roept u maar.’

‘Die bakkebaarden lopen over in de baard,’ zegt Feisal, ‘dat maakt het inderdaad dubbelzinning.’

‘Dat de ambtenaar zich verarscht voelt, dat lijkt me duidelijk,’ meent Taco, ‘kijk eens naar ’s mans voeten. Tja, de knielende figuur keert de ambtenaar het achterwerk – Arschloch – toe. Zo van: ik heb s….t aan jou.’

‘Trump zou zeggen: shithole,’ denkt Feisal

‘We worden allemaal verneukt, verarscht dus,’ meent Taco. ‘Hajo heeft de illustratie vast niet per ongeluk zo ambiguë gemaakt.’

‘Wie wordt er genaaid door wie? ’vraagt Rinne zich af. ‘Voor mij worden wij vooral verarscht door de politici.’

‘De pipo’s verarschen elkaar anders net zo goed en even hard hoor,’ zegt Feisal, ‘hier, lees maar op bladzijde 336 – 337 van het politieke testament van burgemeester Halsema: Pluche. Ze dissen en piepelen elkaar om het hardst en tegen de klippen op. Mevrouw Halsema beweert dat meneer Rutte het door zijn opstelling vrijwel onmogelijk maakt voor Turkse en Marokkanse Nederlanders om minister worden, bla bla bla, maar het slimste vind ik van Rutte dat hij op vrijdag lesgeeft – of gaf – aan een schoolklas, waar veel allochtone kinderen in zitten. Nou, een echte fundi-allochtoon zit vrijdag in de moskee. Dus: BINGO!’

‘Nouhou …? Hoezo?’ vraagt Rinne, ‘dat lijkt me juist positieve discriminatie, dan hoef je niet naar de klas van meester Rutte, dan ga je naar de immam of de moellah. Big deal. Ik zou het wel weten hoor! Trouwens, wie wil er nou minister worden in een kabinet onder meester Mark Rutte? Dan heb je toch een gaatje in je hoofd? Da’s een Kopfloch.’

‘O jee, o jee,’kreunt Feisal, ‘ik lees onder andere op bladzijde 171 – 177 van pluchekonijnen hoe mevrouw Halsema ons wilde verarschen met haar politieke programma. Mijn hemeltje toch. Als beloning wordt ze burgemeester van Amsterdam. Ik kan er werkelijk geen touw meer aan vast knopen. Bovendien, te bedenken dat mw. Halsema bij de PvdA is begonnen.’

‘Dat komt ervan, als je verkeerde boeken uit die pakken van Sjaalman vist,’ zegt Taco, ‘kijk, ik heb Nasmaak en Voorproef van Anne Vondeling opgeduikeld. Ik heb het nog niet gelezen, maar ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik passages tegenkwam over anti-grondspeculatie-wetten en ontroerend (sic!) goed (bladzijde 80, 82), en het algemeen belang. Onversneden sociaaldemocratie. En dan Vondelings verbazing over de belastingafdeling op de Kneuterdijk (bladzijde 151) die “haar eigen bonen bleek te doppen.” Dat was vóór de clown Wiebes. En dan die katholieke maverick, de KVP’er Joseph Luns. Kostelijk hoor.’

Feisal: ‘De Belastingdienst is een vitale dienst in iedere staat. Juist omdát de materie zo hermetisch is vanwege de technische ingewikkeldheid. moet de politiek in staat zijn de Belastingdienst solide te laten functioneren. Anders is dát het eerste dat het vertrouwen van de burger kan aantasten. Belastingambtenaren hebben een higher loyalty – om met ex-FBI directeur James Comey te spreken – dan een loyaliteit aan de zittende bewindspersoon. Dus het kan best zijn dat Anne Vondeling zich in zijn tijd een beetje verongelijkt voelde door het eigenzinnige opereren van de Belastingdienst, maar dat is heel iets anders dan onder de VVD’er Eric Wiebes bij de Belastingdienst gebeurde. Iets héél anders. Denk maar aan de soap rond die generaal Hans Leijten. Waarom denk je dat Rutte – een VVD-clubgenoot van Wiebes – nu die onzalige dividendbelasting als rookgordijn kan gebruiken?’

Taco grinnikt: ‘Terwijl niemand weet waar het bij “de dividendbelasting” echt over gaat. De dividendbelasting als virtuele kapstok voor een pseudo maatschappelijke discussie. Eigenlijk om je dood te lachen. Als het niet zo treurig was.

‘Tja, die PvdA, das war einmal,’ verzucht Rinne, ‘das ist jetzt alles vorüber, das ist alles vorbei. Wir sind verarscht worden. Rutte zit veel te lang op die plek. Dat is eerder gebeurd, bijvoorbeeld met de CDA’er Lubbers en de PvdA’er Kok, maar dat waren toch andere tijden. Vooral het ambtelijke apparaat bezat destijds over een eigen moreel kompas. Ons aftakelende onderwijs in combinatie met de neoliberale ideologie, wordt steesd meer merkbaar, in alle geledingen van de maatschappij.’

Touché! En we worden het nog elke dag,’ stelt Feisal vast, ‘dus die prent van Hajo komt op het prikbord bij de telefoon. Je kunt het net zo goed “Laaghangend fruit” noemen, of “Klokkenspel.” Het hangt maar net van je speelse fantasie en perverse perspectief af. Het heeft helemaal niks met godsdienst te maken.’

‘Zeg, ik vind dat gouden standbeeld van Tayyep Erdogan, met uitgestoken vinger, in Wiesbaden ook best geinig,’ zegt Taco. ‘Goldfinger, touché, het geheven vingertje van de Calvinist op de donkere Veluwe. Dat kán natuurlijk niet hè!’

‘Ach, misschien dat sommigen er een gouden kalf in zagen,’ merkt Feisal op, ‘wie zal het zeggen. Veel Kunstwerken zijn en blijven onbegrijpelijk. Dat schijnt bij echte Kunst te horen.Ik denk dat de Duits-Turkse penose zijn zwart geld in goud heeft omgesmolten en dat daar van tenminste delen van dit beeld zijn gemaakt. Best slim, want niemand zal het beeld fouilleren als het wordt verscheept.’

‘Vandaar dat er fuck you op het beeld staat,’ zegt Rinne, ‘dat is natuurlijk aan de belastingdienst gericht.’

 

 

 

Dr. A. Vondeling (1968): Nasmaak en voorproef / Amsterdam: Arbeiderspers

Femke Halsema (2016): Pluche / Amsterdam: Ambo / ISBN: 978 90 263 2806 0

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Weekendscholen, voor integratie op z’n Arabisch, in duizend-en-één-nacht?

Meneer Al Hariri, voorzitter van een organisatie die (Syrische) kinderen correct Arabisch wil leren zegt: < We proberen hun over beide culturen te leren zodat er geen misverstanden zijn. Sommige vluchtelingen kijken naar Nederland als een onethische samenleving, maar dat is vaak onwetendheid. Onze missie is het uitleggen van de verschillen en kinderen te leren die verschillen te respecteren.> Juist, ja. Hoe zou meneer Hariri het stuk in de Trouw verstaan, waarin Gert Jan Segers, nota bene voorman van de ChristenUnie, roept dat hij tegen afschaffing van de dividendbelasting is, maar rondbazuint dat hij vóór de afschaffing zal stemmen < in ruil voor het vele goeds dat zijn partij in het regeerakkoord heeft weten te realiseren.> Meneer Segers brengt de arme Syrische kinderen in opperste verwarring, vrees ik,’ zegt Rinne lachend. ‘Die bloedjes denken dat meneer Segers onethisch handelt, maar meester Hariri zegt dat dat niet waar is, maar dat ze de Nederlandse samenleving nog niet begrijpen.’

‘Hoezo?’ vraagt Willemijn onschuldig. ‘Meneer Segers zegt immers heel eerlijk en ethisch ronduit dat hij èn tegen is èn voor stemt. Je kunt een politicus niet veroordelen die voor een maatregel stemt waar hij in wezen tegen is, indien hij dat ronduit toegeeft en aankondigt. De man is open, transparant, bona fide. Je weet tenminste dat als je ooit op meneer Segers zou willen stemmen, je nooit weet of hij vóór politiek stemt waar hij roept tegen te zijn en vice versa. Eerlijk is eerlijk. Segers is flexibel, niet karikaturaal opportunistisch en hilarisch leugenachtig, maar politiek pragmatisch.’

‘Segers heeft een ruggengraat van roestvrij staal,’ zegt Rinne. ‘Segers laat tenminste eerlijk zien dat stemmen geen enkele zin heeft. Dat zegt meneer Segers gewoon en hij doet het omgekeerde van wat hij beweert te zeggen. Een raspolitcus. Met partijgenoot Arie Slob zijn ze een span voor de bokkenwagen.’

‘O juist ja,’ zegt Feisal, ‘natuurlijk. Ik las het al bijna zo dat meneer Segers dat “vele goeds” had gekocht voor de som gelds die de dividendbelasting vertegenwoordigt. Dat is dus dom gedacht van mij. Hoe kun je nou “veel goeds” verwezenlijken, binnenhalen, scoren,  door “iets heel slechts” te doen, door onethisch te handelen. Dat kan niet, dat sluit elkaar automatisch uit, natuurlijk. Moeilijk, maar daarom heet het ook hogere casuïstiek.’

Willemijn gniffelt als ze zachtjes zegt: ‘Arme meneer Lex Oomkes. Die merkt op dat meneer Segers iets doet dat nogal uniek is: < expliciet stellen ergens tegen te zijn en dat desondanks door het geven van politieke steun mogelijk te maken, is nogal uniek. Het geeft het proces van het sluiten van politieke compromissen een nieuwe dimensie.> Zou meneer Oomkes dit ironisch bedoelen? Hoeveel dimensies kent de Nederlandse politiek inmiddels? Zijn die allemaal in het Arabisch vertaalbaar? Bedrijft Segers normatief neutrale politiek? Is dat dan nog politiek?’

‘Slavoj Zizek noemt dat geloof ik: politiek zonder politiek,’ zegt Feisal. ‘Dat schijnt te kunnen. Maar jongens, even een sprong via taalles. Het gaat in dit Trouw-artikel over de vraag of Arabisch leren  – en veel Koranteksten daar bij gebruiken – wel of niet goed is voor de integratie. Ik las in de NRC van zaterdag 18 augustus het verhaal van mevrouw Bertie van Gelder die het door de Duitsers kreeg ingewreven dat ze joods was en in 1982 in Israël ging wonen. Daar kreeg ze meteen tien maanden vijf uur per dag Hebreeuwse les. Wauw! Dat is shock behandeling integratie. Of toch niet? Zij keerde als spijtoptante terug naar Nederland.
Blijkbaar had ze de afwijzing van de joodse staat nodig om te beseffen dat ze joods was en voor haar Nederland de beste biotoop is. Vreemd. In Nederland kan ze zich wel joods voelen en in Israël niet. De Israëli gaven blijkbaar niet zo veel om haar, dat ze haar Nederlandse AOW wilden aanvullen, zodat ze in Israël kon blijven wonen.’

‘Mevrouw Van Gelder brengt voor Israël geen geld in het laatje,’ zegt Willemijn, ‘dat doen de meeste migranten wereldwijd niet. Ze kósten alleen maar geld. Dat is intussen grondig onderzocht. Daarnaast is Bertie van Gelder geen KZ-overlevende, zij zat ondergedoken in Zuid-Limburg, bij Nederlanders. Ze is bovendien een dame op leeftijd, die geen kinderen meer kan krijgen en die geen financieel kapitaal meeneemt Dus tja, dan ben je letterlijk weinig waard. Een liability, geen asset. Helaas pindakaas.’

‘En, Bertie van Gelder vriendde zich aan met Palestijnen en ze werd lid van het linkse Meretz, ‘merkt Feisal op, ‘dat zal haar bij de Israëlische nomenklatoera niet bijster populair hebben gemaakt. Brrr ….. Sabra en Shatila, twee keer S, dus SS. Alsof je een W.F.Hermans-verhaal leest.’

‘Tragisch,’ zegt Willemijn, ‘want Bertie van Gelder ging terug naar een land waar ze nooit eerder was geweest en dat, nu ze er geweest is, niet blijkt te bestaan. Voor haar althans niet. Toch heeft ze twee paspoorten en dat geeft haar blijkbaar rust. Ze voelt zich joods en heeft een Israëlisch paspoort. Tja, en toen? Joods is niet hetzelfde als Israëlisch. Maar goed, die rust gunnen we haar van harte, maar bizar vind ik het wel. Wat is identiteit eigenlijk? Mevrouw Van Gelder kon terug naar Nederland, maar de meeste Syriërs, kunnen die terug naar hun land? Al zouden ze dat nog zo graag willen. En de Molukkers? Die konden niet terug naar een onafhankelijk Molukken, dus de tweede generatie kaapte tenslotte maar een trein. De mariniers die de trein bestormden, kregen – vermoedelijk, waarschijnlijk – het bevel zoveel mogelijk kapers dood te schieten. Dat is natuurlijk ook een oplossing. Bizar.’

‘Waarom denk je dat Amos Oz zijn hoofdpersoon Sjmoeël Asj in de roman Judas, naar babypoeder laat ruiken?’ vraagt Feisal. ‘Omdat Oz vindt dat Israël nooit volwassen is geworden en – dat lees ik tenminste steeds meer uit het boek – ook niet volwassen wil worden. Israël lijdt volgens Oz, volgens mij, aan het Peter Pan syndroom; de puer aeternus. ‘Kind blijven, vooral in de ogen van Amerika en voor veel Europeanen, levert Israël te veel voordelen op. De ziektewinst is in politiek-staatkundig opzicht voor Israël tamelijk groot.’

Willemijn denkt dat Philip Roth de rokkenjagende rabijn in Complot tegen Amerika niet zo maar Bengelsdorf heeft genoemd. ‘Bengel betekent in het Duits – Yiddisch precies wat het in het Nederlands betekent: deugniet, rekelbast.’

Rinne merkt op dat er over die integratie van Syriërs nog wel het een ander valt te zeggen. ‘Maar dat doen we dan misschien morgen. In de brochure van Pim Fortuyn – De islamisering van onze cultuur – staat eigenlijk alles al genoemd wat ik in dit artikel ook lees. Ik denk dat de Syriërs ook kiezen voor Arabisch onderwijs op zo’n weekend school, vanwege de verhouding leraar – leerling. Daar heeft Fortuyn het ook over en mijns inziens terecht. Noem het overdracht van waarden en normen, maar het telt wel degelijk. Daar ben ik van overtuigd.’

‘Treffende naam: Aurora Levant, doet me denken aan het Griekse Gouden dageraad. Is die associatie politiek correct?’ Willemijn onderdrukt een geeuw. ‘Levant van het Franse se lever, opstaan, ontwaken, lever du soleil en natuurlijk de Levant.’

‘Dat meisje dat tien soera’s kan opzeggen, doet me denken aan dat zevenjarige Engelse meisje dat ik ooit op Youtube het gedicht Tyger van Blake heb horen en zien reciteren. Dat is nog het echte, degelijke, ouderwetse onderwijs!,’ zegt Rinne enthousiast.

‘Jullie moeten Roth’s Complot tegen Amerika gelijktijdig lezen met Houellebecq’s Soumission,’ raadt Feisal aan, ‘dat gaf mij tenminste weer een nieuw paradigma voor de concepten xenofobie, bigotterie en racisme.’

‘Houellebecq laat niet voor niets een Tunesiër aan de macht raken en niet een Algerijn,’ merkt Rinne op. ‘Lees bij Fortuyn maar na op bladzijde 84 bijvoorbeeld. O ja, en die verdoolde Belg bij Houellebecq, meneer Rediger, die zit intussen vast in het Europarlement. Romanschrijvers verbeelden de realiteit vele malen nauwkeuriger dan welke verslaggever of historicus dan ook. Over politici heb ik het maar niet eens.’

‘De politicus Ben Abbes in Soumission claimde meteen het departement van onderwijs voor zijn partij,’ merkt Willemijn op, ‘want wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.’ Ze leest voor uit Houellebecqs roman Onderworpen: ‘ < Maar pas echt geniaal was de moslimleider geweest toe hij had begrepen dat de verkiezingen niet om economie zouden draaien, maar om waarden ….> dat snappen de Syriërs met hun weekendscholen ook drommels goed. Alleen de West-europese politici lijken daar een absoluut blinde vlek voor te hebben.’

‘In het Amerika van Trump is het nog veel erger,’ merkt Feisal op. ‘De onderwijsminister daar heet – hou je vast: Betsy Devos. Ze bezit tien jachten die ettelijke tientallen miljoenen dollars per stuk kosten en ze lijkt het Amerikaanse onderwijs moedwillig te slopen.’

‘Dat is dan nóg een complot tegen Amerika,’ concludeert Rinne, ‘en net als bij Philip Roth, van binnenuit.’

 

 

 

 

Pim Fortuyn (2001): De islamisering van onze cultuur / ISBN: 90-6112-861-7

 

Public (School) Enemy No. 1: Billionaire Betsy DeVos, Trump’s Pick for Education Secretary

Al Franken Questions Betsy DeVos on Proficiency vs Growth | ABC News

How Betsy DeVos could reshape national education policy

Teacher responds to Education Secretary Betsy Devos’ “60 Minutes” interview

Betsy DeVos Caught Not Paying Taxes

Betsy DeVos Flunked Her ’60 Minutes’ Test

 

Deutschland verstehen: Integrationskurs für Syrer in München

Munich Television  Published on May 2, 2016

Deutschland verstehen – unter diesem Motto wurden Flüchtlinge zu einem Vortrag in München eingeladen. Schnell entstand eine Diskussion. Die Syrer hatten viele Fragen zur Geschichte, zu Gesetzten und mehr.

Islam in deutschen Schulen

 

Sebastian Kurz zu islamischen Kindergärten und Integration.

Sebastian Kurz    Published on Jul 11, 2017

 

Meet The Jews Rejecting Israel For Berlin | Foreign Correspondent

ABC News (Australia)   Published on Aug 28, 2018

Berlin was Holocaust headquarters — but for young Israeli Jews it’s the paragon of cool. Eric Campbell tracks one of the odder modern migrations.

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,