RSS

Category Archives: arbeid

Rhizoom. Berichtgeving en journalistiek

 

 

Laura: ‘We hebben enkele artikelen uit “kwaliteitskranten” genomen ter illustratie van hoe moeilijk het is om solide berichtgeving te produceren. Vooral als het over de kwaliteit van ons samen-leven gaat.
Neem het NRC-artikel over het voorgenomen afwaarderen, downgraden, van de kostenloze rechtsbijstand door VVD-minister Sander Dekker. Dekker framet het via de beruchte zelfredzaamheid van de burger, hij zet er juridische voor: “juridische zelfredzaamheid.” U bent als burger helemaal zelf verantwoordelijk voor wat er met u gebeurt. Ondernemer van uw eigen leven.
De clou zit ‘m in de slotzinnen van het artikel, die zeggen dat de overheid (wie en wat dat ook moge zijn) in ruim 60 procent van de rechtsbijstandszaken partij is. De overheid wordt dus meer en vaak voor de rechter gedaagd. Daar wil die overheid vanaf. Vooral deze neoliberale. Die wil immers zo min mogelijk last van de burger hebben.’

Mohammad: ‘Ik, wij, als normale burgers, denken dan direct: dan moet de dienstverlening van die overheid rap verbeterd worden, zodat de burger zich niet zo vaak te kort voelt gedaan. Daarnaast moet er vermoedelijk effectiever met de burger worden gecommuniceerd over inhoudelijke zaken. Dus geen afpoeier-marketing-praatjes-voor-de-vaak. Kortom: de burger moet weer vertrouwen in de overheid krijgen. Dat komt de kwaliteit van ons maatschappelijke leefklimaat ten goede. Mis poes.
Deze neoliberale regering lost het anders op, die zegt doodleuk: maak het de burger moeilijker om de overheid voor de rechter te dagen, werp (financiële) barrières op en zorg ervoor dat het bureaucratische labyrint nog ondoordringbaarder (rhizomatischer) wordt, dan vergaat de burger de lust om haar recht te willen halen vanzelf. Overigens schijnt veel rhizoom tot zelfmoord te leiden.

En wat zeg je hiervan: “Inhoudelijk bleken er in de Kamer veel zorgen en vragen te zijn over de daadwerkelijke uitvoering van Dekkers plannen.
Al deze zorgen laten onverlet laat dat de coalitiepartijen Dekkers plannen steunen. De Kamer laat het erbij.”

De Kamer? Bij de Kamer moet je niet zijn. Die profiteurpipo’s schreeuwen zich schor over kinderpardon en andere sexy issues, maar het echte politieke handwerk, dat laten ze doodleuk liggen. Zo’n labbekak-volksvertegenwoordiging beneemt mij althans iedere lust om te gaan stemmen.’

Laura: ‘Die Dekker denkt krek hetzelfde als de managers van de wooncorporatie waar mijn tante bij huurt. Die zeggen: wij registreren liefst geen verzoeken tot reparatie, dan zijn er ook geen gebreken aan het verhuurde object, want er worden immers geen reparaties uitgevoerd. Dat de woningen vanwege achterstallig onderhoud in kwaliteit achteruit gaan, kan de managers niets schelen. Zij zijn immer geen eigenaar van die woningen, dus de waardevermindering zal hen worst wezen. Om het woongenot van de huurder bekommeren zij zich al helemaal niet.
U, burger-huurder, u moet gewoon minder klagen. Dan gaat de kwaliteit van onze dienstverlening vanzelf omhoog, want er zijn immers geen klachten over. Analoge redenatie: als de overheid minder voor de rechter gedaagd wordt, dan is daarmee het bewijs geleverd dat die overheid prima functioneert. Ja, m’n neus!

Ik zou er niet vreemd van opkijken als zo’n “arbiter” a la Dekker ook in de gezondheidszorg wordt binnengefrommeld. Dan moet je bij je huisarts eerst langs de arbiter – een variant van de chinese blote-voeten-dokter – en die bepaalt of je te duur bent, of dat je een behandeling mag ondergaan. Waarschijnlijk gooit zo’n gup gewoon een munt op. Zou me niet verbazen als VVD-mevrouw Edith Schippers, de Medusa van de neoliberalen, op zo’n klus wordt gezet. Het erodeert de moraal van de medische beroepsgroep en verkankert de maatschappelijke mentaliteit. Dat zal de neoliberale tokkies echter worst wezen. Korte termijn voordeeltjes zijn snel gescored, en na ons de zondvloed, wie dan leeft die dan zorgt. ’

Mohammad: ‘ Tja, alles via het frame van kosten-effectiviteit, maar goedkoper wordt het niet, want het gaat doodordinair om herverdeling van de nationale koek. Van onderin de maatschappij, naar boven, naar de top van de apenrots. Neem nou bijvoorbeeld de verhuurdersheffing vanwege de overheid (de Kamer hóór je hier niet over!) maakt deze handelwijze alleen maar “normaler,” want de managers van de wooncorporaties willen een zo hoog mogelijk rendement scoren teneinde die indirecte woonbelasting vanwege de overheid terug te halen. Vergelijk het met de belastingpachters in het oude Rome en het cultuurstelsel in Nederlands-Indië. De burger, le tièrs état, is de klos, want die moet uiteindelijk het geld ophoesten. In wat voor vorm of gedaante dan ook.
De (vaak politiek benoemde) managers van de woningcorps. geven de overheid de schuld van de marginale tot slechte dienstverlening die zij ten gunst van de huurders leveren – vooral door minder onderhoud te plegen en de huurder af te poeieren. De overheid speelt de bal vervolgens terug, en de huurders zijn de pineut. Eigen schuld van die huurders, moeten ze maar niet meer gaan stemmen. De tokkies. ’

Laura: ‘Hoe stress – bij afgeknepen en geknevelde machteloze burgers die hun recht niet meer kunnen halen – de volksgezondheid nadelig beïnvloedt, is evident. Breng dit “beleid” in verband met zorgkosten, ziekenhuissluitingen en wat er zich verder zoal afspeelt in de zorgsector, en je komt uit bij aloude volkswijsheid: goedkoop is duurkoop. Dergelijke relaties worden evenwel nooit gelegd.’

Mohammad: ‘Nog een recent voorbeeld van een vreemde politieke denkkronkel staat in een Trouw-interview met twee D66-gers: Jan Terlouw en Sophie in het Veld (SV). Terzijde: D66 heeft met het oog op de verkiezingen blijkbaar nog geen marketing-reclame-bureau ingehuurd, maar speelt het vooralsnog via de politiek prestigieuze 87-jarige Jan Terlouw als lijstduwer. Interessant is wat mevrouw SV zegt over het ongrijpbare klimaatprogramma waar iedere politieke pipo en bimbo vrijblijvend de mond zo vol van heeft.
SV beweert: “Ik geloof niet dat je een socialistisch of een liberaal klimaatbeleid hebt. Uiteindelijk zul je samen dezelfde doelen moeten bereiken. Minder uitstoot, minder uitputting van natuurlijke hulpbronnen.”

Jawel, allemaal tot je dienst, maar wie betaalt het meest aan dat “politiek neutrale” klimaatbeleid van jullie, beroeps- en carrière-politici? Bij die vraag staan de politieke voorkeur en keuze voor bij wie de hoogste rekening uiteindelijk terecht komt uiteraard wel degelijk voorop. Denk toch eerst na voordat je wat beweert. Wat ze hier in de Trouw uitslaat, is ronduit populistische prietpraat van het laagste allooi! Het getuigt opnieuw van losgezongen zijn van het gewone volk, de deplorables.’

Laura: ‘Mevrouw SV zit in dat rare EU-gebeuren steevast naast de Belg Guy Verhofstadt en zij gispt net als haar collega Judith Santini van Groen Links de opstelling van Victor Orban die zich verzet tegen door Duitsland (Angela Merkel) opgelegde importquota van exoten voor Hongarije. Bizar. Wereldvreemd.

Jan Terlouw heeft het tenminste nog over de verantwoordelijkheid van het moreel losgeslagen bedrijfsleven, JT:  < < “D66 heeft bij de oprichting gezegd: We willen geen opgeschreven beginselen, want dan staan die niet meer ter discussie. De wereld verandert, het sociaal-liberalisme moet mee veranderen. Sinds ongeveer 1991 zijn regeringen overal, ook in Nederland, gaan zeggen: De markt kan het beter. Wij deden eraan mee, hoor. De paarse kabinetten, dat was liberaliseren.

“Wat blijkt? De markt kan het helemaal niet beter. Voortdurend en overal wordt een vrije markt – hoe eerlijk het ook lijkt – onmiddellijk een oligarchie. Daar heerst de wet van de sterkste, net als in de jungle. Een markt is alleen maar mooi als die een heel strenge marktmeester heeft. Die zegt: Hoor eens, je mag geen producten maken die de grutto doen verdwijnen, om maar wat te noemen. Maar zo gaat het niet. Overal in de vrije markt hebben de oligarchen de macht, of ze nou Google heten of Uber, of de energiebedrijven. Dat functioneert niet want het neemt de macht van de politiek weg. Dat baart me veel zorgen.” > >

Dit is toch een ietwat ander frame dan dat van mevrouw SV. Helaas is JT te oud om werkelijk politiek mee te doen. Anders zou ik werkelijk overwegen weer te gaan stemmen.’

Mohammad: ‘JT heeft een heel ander beeld van de functie en plaats van Europa dan de meeste van zijn partijgenoten, denk ik zo te lezen.
Nog zo’n saillante passage lees ik in het redactionele commentaar van de NRC over een staatsbank. De sluitzin van het artikel kan niet anders dan satirisch zijn bedoeld: “Beleid zou beter kunnen anticiperen op de volgende crisis, in plaats van zich te veel te concentreren op de vorige.” In ieder geval debiteren deze journailleurs niet die sleetse mantra van “lessen trekken uit het verleden.”

Laura begint te lachen: ‘Die mantra werkt intussen op ieders lachspieren, want die lessen blijken nooit te zijn of te worden getrokken.’

Moh.: ‘Nou, het is maar hoe je het bekijkt. De financiële mafia kijkt wel degelijk naar het verleden en die denkt: wij komen er niet alleen mee weg, maar iedere crisis die we bekokstoven, maakt ons alleen maar nog rijker, want wij moeten immers altijd “gered” worden?’

Laura: ‘Ja, op die manier worden er veel lessen getrokken, ja. De verkeerde lessen welteverstaan, en door de foute types. Om moedeloos van te worden. Laten we de frames over de dreigende pensioenkortingen maar niet ook weer oplepelen, want daar wordt bedisseld is voor iedereen duidelijk dunkt mij.’

Mohammad: ‘Toch jammer van die borden met die rare teksten over koopkracht. Meer koopkracht. En dan? Hoezo? Het gaat erom dat je met terugwerkende kracht wordt gedemoteerd, afgewaardeerd, zonder dat je er iets tegen kunt doen. Je wordt alsnog en met terugwerkende kracht verneukt door de financiële sector in combinatie met de politieke collaborateurs.’

Laura zegt lachend: ‘Hier moet de PvdA op inspringen met de marketingteksten over zekerheid die ze inkopen bij het reclamebureau N=5 van meneer Oosterhout: Weest ervan verzekerd dat uw pensioenen worden gekort! Dat steekt de burger vast een hart onder de riem, want Zekerheid! is volgens meneer Asscher intussen een luxe goed. De pensioenfondsbobo’s geven je nota bene helemaal gratis zekerheid! De zekerheid dat je pensioen wordt gekort en de zekerheid dat je voor je spaargeld bijna geen rente meer krijgt. Het streven is naar de zekerheid van een negatieve spaarrente. Dat zou de Moeder aller Zekerheden zijn.’

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Bekakt

 

 

‘ Het publiek, dat is het volk dat zijn stem verheft en meepraat, de mensen die van zich laten horen. Dat laatste moet dus niet, want dat is slecht voor de democratie. Tenzij je een bekakt, een upper-class, accent, hebt. Dan heb je recht van spreken, beweert Imer Schattschneider. ’

♦  ‘ Of, het gepeupel trekt een geel hesje aan, zoals in Frankrijk gebeurde en dat is ook niet jofel. Bedoel je dat? Het volk dat mee wil praten over wat er over hem wordt beslist en besloten, verandert dan fluïde en naadloos via publiek naar gepeupel. Gepeupel schreeuwt, gebruikt geweld en richt vernielingen aan. Daarmee is het voor de nomenklatoera – het woord “elite” is misleidend, dus liever niet gebruiken – gediskwalifeerd: ze kunnen niet eens fatsoenlijk Nederlands/Frans spreken, geen pamflet schrijven zonder spelfouten, ze hebben geen aanspreekbare vertegenwoordigers, kortom: we kunnen er met het waterkanon en de wapenstok overheen.’

– ‘  Die Ewige Wiederkunft des Gleichen. Het gepeupel, der Pöbel, het geteisem, kortom: de Derde Stand, le Tiers-État van priester Emmanuel Sieyès (pamflet in 1789). Ik word zo vrolijk van de column van Caroline de Gruyter. Zij maakt onderscheid tussen volk en publiek en beroept zich daarbij op Imer Schattschneider. Misschien dat dat onderscheid in zijn boek aan de orde komt, maar in de pdf op internet kan ik het niet zo snel vinden: people en public. Wel lees ik in het internet-pdf dat beeld van die locomotief:  < < What 180 million people can do spontaneously, on their own initiative, is not much more than a locomotive can do without rails. The public is very much like a rich man who is unable to supervise closely all of his enterprise. > >
Het tweede deel vind ik leuk geformuleerd, want een rijk man die in de neoliberale maatschappij zijn toko niet kan overzien en bewaken, die wordt belazerd en bestolen, dat klopt helemaal, maar of Schattschneider met de rails de democratie bedoelt ….?‘

♦  ‘ De democratie die Schattschneider op het oog heeft, bestaat uit een veld van met elkaar concurrerende politieke partijen, die onderling wedijveren om de stem van de kiezer, met diverse ideeën over hoe er geregeerd moet worden:  <<   “Democracy is a competitive political system in which competing leaders and organizations define the alternatives of public policy in such a way that the public can participate in the decision-making process.” > >

Echter: zoals onder anderen ook Mausfeld opmerkt: alle politieke partijen zijn inmiddels toegesneden op de belangenbehartiging van hun top-kaders en die willen allemaal zo snel mogelijk deel uitmaken van de neoliberale kartelpartijen, want dat brengt hen het meeste voordeel. Kijk voor Nederland naar de PvdA, de SP en zelfs de ChristenUnie.

De conclusie luidt: < <  “The people are powerless if the political enterprise is not competitive.” > >  Dat klopt: het volk is democratisch gecastreerd, machteloos, wanneer er niets te kiezen valt. Wanneer alle politieke merken in de praktijk één pot nat zijn. Dan trekt het volk een geel hesje aan en gaat de straat op om te rellen. Zo’n hesje is zeer voorhanden en goedkoper dan een mestvork. Dat deed het volk vroeger: een mestvork grijpen.’

♦ ‘ Mwah, democratie als rails die het volk op het rechte spoor houdt? In deze tijd een moeizame figuur hoor, want hebben we nog wel een democratie? Terwijl de nomenklatoera alles doet om te voorkomen dat het volk – via referendauitslagen bijvoorbeeld – er achter komt dat de nomenkloera heel andere doelen voor ogen heeft dan dat volk? Denk maar aan het Brexit-referendum. De Britse regering was ervan overtuigd dat er massaal voor Remain gestemd zou worden. De Britse bobo’s hadden geen idee wat er onder “het volk” leefde. Dat laat zien dat er hooguit een democratie in naam bestond.
Ik ben intussen eerder geneigd van een “spoor-loze democratie” te spreken. Ik hint op: spoorloos verdwenen, alleen een fantoompijn-democratie rest ons. We stemmen, alsóf we daarmee onze democratische recht uitoefenen. Zie je in die gravure precies die dingen die de Fransen hun gele hesjes deed aantrekken? Taille, Impots en Corveés, belastingen, accijns en herendiensten, staat op de steen gebeiteld waaronder de Derde Stand wordt geplet door de Eerste Stand, de geestelijkheid, clerus, en de Tweede Stand, de adel, de elite. Dat was eind achttiende eeuw en nu, in 2018, is precies hetzelfde aan de orde. Vraag: gaan we nou vooruit of niet? Voor slavenarbeid bij ons kun je terecht bij het Volkskrantartikel over het “werken” bij Bol.com.. Slavernij als business-model gekopieerd van Jeff Bezos met zijn Amazon-plantage-in-loodsen. Het gebeurt onder onze ogen, real time.’

–  ‘ Dat vind ik mooi: spoorloos, zonder spoor, rails, derailed. Het legt meteen de link naar de robber barrons uit Ayn Rand’s romans, de menselijke piranha’ die schatrijk werden over de ruggen van het volk. Of het publiek, wat is het? Wat betreft democratie, worden we eveneens op onze wenken bediend met de oproep aan de Britten van meneer Juncker. Je moet toch maar het gore lef hebben om zo’n tekst uit je strot te krijgen! Ik wens  de Britten en de Hongaren alle geluk en voorspoed toe. Die zijn tenminste zo dapper om tegen de Brussel-maffia van anonieme en ongekozen bureaucraten in het geweer te komen!’’

♦  ‘ Juncker en zijn EU-trawanten dat zijn die besluitenmakers-zonder-verantwoordelijkheid over wie Rainer Mausfeld het heeft. Marc Chavannes zegt terecht: Niemand regeert. Er wordt geregeerd, maar door wie eigenlijk? De daders, aanstichters, liggen altijd op het kerkhof als de gevolgen van hun wandaden aan het licht treden, en de karavaan trekt doodgemoedereerd verder. Daarom vind ik to happen en to go on in die tekst van Schattschneider zo passend vertaald met “gebeuren,” gebeuren in meerdere betekenissen des woords: plaatsgrijpen, zich afspelen, aan de hand zijn, aan de orde zijn.

–  ‘ We gaan dat interview van Rainer Mausfeld door Jasmin Kasubek opnieuw bekijken. Het wordt steeds begrijpelijker naarmate je het vaker bekijkt en beluistert. De rol van Jasmin is precies die van onze pupillen, die stellen bijna dezelfde vragen als zij doet, vanuit dezelfde frames die zij er op nahoudt. Die manier van kijken is inmiddels ingeslepen en vaak ook intuïtief aannemelijk. Het is voor je gemoedsrust beter om te geloven dat iemand die obsceen rijk is, dat dan ook wel verdiend zal hebben. Zo’n biljardair als Nick Hannauer, die ronduit zegt dat hij zijn fortuin niet bij elkaar heeft gegaard door uitzonderlijk intelligent te opereren, die is een nestbevuiler. Meneer Hannauer mag wel uitkijken dat hij niet door zijn collega-miljardairs aan de riek wordt geregen.’

♦  ‘O ja, dat citaat van Winston Churchill over democratie stamt uit 1947, toen werden regeringen nog bemand door volksvertegenwoordigers die je veelal en merendeels het behartigen van het Algemeen Belang nog kon aanwrijven, “die vreselijke oude elite” van Caroline de Gruyter. Dat is al lang niet meer zo. Kijk naar het schoolvoorbeeld Donald Trump die ongegeneerd voor Trump first gaat. Ik ben benieuwd welke regerings-/bestuursvorm er in de coulissen staat te wachten.’

–  ‘ Ik durf te wedden dat het om een vorm, een modaliteit, van autoritair bestuur gaat. Al dan niet gemaskeerd door foppen en manipulatie. Caroline de Gruyter beschrijft op de keper beschouwd hetgeen zich nu in Italië voordoet en Nietzsche voorspelt die Ewige Wiederkunft/Wiederkehr des Gleichen. Dit is trouwens dé tijd om Nietzsche te lezen!’

 

 

 

http://www.euroradicalen.eu/documenten/Rainer-Mausfeld-lezing.pdf

The Necessity of Nationalism | George Friedman [geboren als Hongaar] at Brain Bar

Brilliant interview – Hungarian Foreign Minister v Emily Maitlis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Seniele senioren, het ict-gebeuren, sociale woningbouw, zorg en marktwerking

 

‘Moet je horen, dit gaat over senioren die zelfstandig (moeten/willen) blijven wonen: “”Een verbeterslag kunnen we pas maken als 65-plussers vaardiger worden met computers. Zo ontstaat de vraag naar techniek uit ouderen zelf.” ‘ Willemijn legt de Trouw (za. 13.5.2017) lachend neer. Ze zegt: ‘Ik zweer het je zulke dames als deze mevrouw Jacobs bestáán echt. Deze persoon houdt zich volgens dit Trouw-artikel al tien jaar met onderzoek ouderen-zelfstandig-wonen bezig.’ Ze pakt de krant op en herhaalt: ‘Zo ontstaat de vraag naar techniek uit ouderen zelf.’

‘Knap hè?’ zegt Marieke, ‘terwijl ze Trouw pakt, ‘ze halen alle technieken uit de kast, maar vergeten degenen om wie het gaat. Ik lees voor:  “ ’ ZZG’s nieuwste project heet ‘leefstijlmonitoring’: sensoren in een woning registreren de handelingen van een bewoner. Valt diegene of gaat hij vaker dan normaal naar het toilet, dan merken de zorgmedewerkers dat. ‘ ” Goed. De zorgmedewerkers merken dat. En toen?’

‘Nou, zegt Tjeerd met een ongelukkig gezicht, ‘meer zorgmedewerkers aanstellen bijvoorbeeld, is volgens mevrouw Jacobs economisch niet haalbaar, dus dan is het wachten op de vraag naar techniek uit de ouderen zelf. Toch? Dat lijkt me zo klaar als een klontje.’

* Hilariteit *

‘Ja, kijk hier eens,’ zegt Tjeerd, ‘als je als senior geen vraag naar techniek meer kunt genereren, dan is je leven echt voltooid hoor. Dan pruttel je ver na je houdbaarheidsdatum op kosten van de gemeenschap voort. Dan wordt het hoog tijd voor de Keizerlijke weg: hup de oven in!’

Willemijn: ‘Dit verhaal is net zo goed geframed vanuit het marktdenken. Daar moet ik steeds opnieuw aan denken. Alles, van huizen bouwen tot en met zorg voor onze ouderen, moet rendabel zijn en iedereen die ermee van doen heeft en ervan mee-eet is gespitst op het verkopen van zichzelf. Marktdenken is het denkraam van de meeste mensen, inclusief de nieuwe generaties journalisten, poltici en ondernemers. Dan is het niet raar dat de mensen achter Goede Doelen tot de slotsom komen dat de Nederlander steeds minder pro-sociaal wordt.’

‘De dames Jacobs en Julen draaien gewoon mee in “het systeem”, zegt Marieke, ‘die houden zich aan de regels, geschreven en ongeschreven. Babbelen over high tech snufjes is gewichtiger dan vertellen over de zorgkracht die poepluiers verschoont en de gangen, douches en toiletten schrobt. Weet je nog, dat gedichtje van Gerard Reve,’ ze draagt voor: ‘ ” Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar / verlamde oude mensen wast, in bed verschoont, / en eten voert, zal nooit haar naam vermeld zien.” Zuster Immaculata doet het laagste van het laagste werk. Die heeft geen tablet met organogrammen, of een telefoonnummer van de zegspersoon van de Minister.’

‘En ze draagt vast geen kokerrokje of mantelpakje,’ zegt Tjeerd mijmerend.

* Vrolijkheid *

‘In ieder geval ben je als senior van – pak ‘m beet, boven de 65? – onverdacht van cybercriminaliteit, want je snapt niets van de moderne digitale techniek,’ zegt Willemijn.

* Vrolijkheid *

Tjeerd zegt:  ‘Het Trouw-artikel van deze Jeannine Julen is wel handig in elkaar gezet. Human interest. “Investeren in woningen op alle fronten”. Op alle fronten dus, en dan behandelt ze in één stuk 1) de woningnood en wat daar dan aan gedaan “zal worden” – het gaat altijd over oprechte voornemens en serieuze plannen, niks concreets beloven – en 2) de aandacht van politici-bestuurders voor onze seniore medemens.’

‘Ze schrijft “woningen” en niet huizen, ’merkt Willemijn op ‘want woningen refereert aan de basale menselijke behoefte aan woonruimte, terwijl huizen aan de huizenMARKT is gerelateerd. Dat gaat over speculeren en winstbejag, over geld investeren eigenlijk. Maar neen, hier is over nagedacht. Door wie? Tja, ik weet het niet.’

‘Intussen gaat het stuk wel degelijk over de huizenmarkt,’ zegt Marieke, ‘en mogen de diverse bobo’s en (vertegenwoordigers van) stake- and shareholders hun zegje doen. Zou mevrouw Julen dit artikel bijna kant en klaar afgeleverd hebben gekregen van de belanghebbenden bij de bouw- en huizen business?’

‘In negen van de tien gevallen schrijft een lobbyist-voorlichter zo’n tekst en neemt de inktkoelie van de krant het grootste gedeelte braaf over,’ beweert Tjeerd.

Willemijn: ‘Als onbevangen, argeloze, lezer ben je na het stukje gelezen te hebben, geneigd opgeruimd adem te halen en te denken: zie je wel, overmorgen is de woningnood in Nederland voorbij en voor onze senioren wordt ook steeds beter gezorgd, dus ga ook ik een zonnige oude dag tegemoet in Nederland.’

‘Dat laatste is zeker waar,’ beaamt Marieke, ‘behalve dat ik een flinke veer moet laten wat betreft mijn pensioen en dat ik steeds langer moet doorwerken – wat je dan nog werken kunt noemen – maar dat moet nu eenmaal, vanwege Europa. Zonder het Project Europa zouden we zo weer een wereldoorlog hebben en dan lopen onze vermogens gevaar, want grote oorlogen werken vermogensnivellerend. Dáárom is het project Europa en een EU met euro onmisbaar en noodzakelijk: om onze vermogens veilig te stellen. De euro zorgt ervoor dat de lidstaten met handen en voeten aan het project Europa gebonden zijn en blijven. Ze kunnen niet weg. Al zouden nog zo graag willen. Zo’n Brexit is een klap voor de top. Macron moet Frexit koste wat kost voorkomen. Daar is hij voor ingehuurd, gepromoot en gepushed. We kunnen gewoon geen grote oorlog gebruiken, in Europa. Laat ze elkaar elders de hersens maar inslaan, maar niet in Europa!’ Ze pauzeert en kijkt vragend rond, ‘Of loop ik mezelf nu voorbij? Heb ik straks vermogen? En zo ja, wordt me dat niet afgepakt?’

‘Nou, misschien dat je vermogen hebt,’ zegt Tjeerd, ‘als je vermogende ouders hebt of slim met crematoria speculeert op de vastgoedmarkt, of wanneer je een consultancy runt die Zorgverleners laat zien en uitlegt hoe ze optimaal profijtelijk kunnen declareren. Ik noem maar een paar sectoren van de arbeidsmarkt waar het comfortabel “werken” schijnt te zijn. Alles binnen de wettelijke kaders, daarover geen misverstand. Alleen is de toegang tot die sectoren niet echt vrij – ondanks de vrije marktwerking en zo. Er schijnt een inofficiële ballotage te vigeren en je moet over een bepaald soort “netwerk’’ beschikken. Heb ik tenminste gehoord. Het fijne weet ik er niet van.’

 *  Vrolijkheid *

Tjeerd gaat verder: ‘Okay. Seniele senioren dus. Eergisteren was ik toevallig op Avondgloren om mijn laptop te laten upgraden door meneer Hoedemaker, die 73 jaar jong is en meer van computers weet dan wij hier bij elkaar. Meneer Sliman is 75 jaar en bouwt momenteel een nieuwe laptop voor zijn kleindochter. Met alles d’r op en d’r an. Vooral een topklasse grafische kaart. Ik bedoel maar. Wat ik wel voor ze kan doen, is bijvoorbeeld de stopcontacten van enkelhoogte naar heuphoogte upgraden. Ze zijn namelijk wat stram in de botten. Of een paar gaten boren en strips inschroeven met lange pluggen, voor een werkplank aan de muur. Dat doe ik namelijk sneller, omdat ik als 26-jarige meer kracht heb.’

‘Krek,’ zegt Marieke, ‘zo heb ik onlangs voor mevrouw Diekstra en meneer Mochtar lakenspanners gemaakt. Van bretelgespen en brede Hema-elastiek. Die haal je onder de matras door en daar zet je de lakens mee vast, zodat die strak op het bed blijven en niet door het omdraaien of woelen in een prop in het midden eindigen. Dat was geen vraag naar techniek vanuit de ouderen, maar wel erg essentieel voor hun gevoel van comfort. Dat geldt ook voor mij. Ik heb die lakenspanners ook voor mijn bed gemaakt. De beide senioren kunnen de matras niet optillen om die spanners eronderdoor te krijgen. De thuiszorg mag dat ook niet doen. Tenzij stiekem en incognito. Het valt net buiten de respectieve competenties en bevoegdheden.’

‘O ja,’ zegt Willemijn grinnikend, ’ik voel ‘m komen: de thuiszorg en de huishoudelijke hulp. Die mogen beide enkel strikt omschreven handelingen verrichten en de handelingen die de zorgvrager graag gedaan ziet, mogen ze net niet. Het is hilarisch en ergerniswekkend. Laat ik correct wezen en zeggen dat thuiszorg prima is voor bepaalde gevallen die zich echt bijna niet meer zelfstandig kunnen handhaven, maar …… een persoon voor het uit bed komen (een keer dus, ‘s morgens), een zorgverlener voor het aankleden, vooral kousen/sokken aantrekken, een voor de prik en de pillen en een ander voor, enfin ga zo maar door ….. Je kunt ze beter allemaal hartelijk bedanken en het zelf doen.’

‘Dat doen degenen die het kunnen (betalen) dus ook,’ zegt Tjeerd. ‘Mijn zus is als afgestudeerd arts bijna voltijd-mantelzorger voor twee tantes en een oom. Gratis, natuurlijk. Als je omrekent wat dat de samenleving kost aan eenvoudige, basale, arbeid die wordt verricht door een hoogopgeleide dure kracht, dan krab je je op je hoofd. Gek dat de marktfundi’s daar niet naar talen.’

‘Jouw zus hoeft niet te werken voor haar geld,’ weet Willemijn, ‘want zij en haar partner hebben èn hun medische praktijk verkocht èn partner Hamid heeft een flinke erfenis van zijn grootpapa gekregen. Toch?’

‘Helemaal juist,’ antwoordt Tjeerd, ‘mijn zus en haar echtgenoot zijn vermogende burgers. Die geen vinger hoeven uit te steken voor inkomen. Gek genoeg zorgt mijn zus toch gratis voor drie oude mensen en verricht Hamid gratis plastische chirurgie en doet hij ook orthopedische ingrepen. Het zijn vreemde mensen hoor. Neen, die deugen van geen kant. Maar goed, daar hebben ze de centen dan ook voor. Zij kunnen helemaal op eigen kosten niet-deugen. Wat er van hun kroost, mijn nichtjes en neefje terecht moet komen, weet ik niet, want het lijkt erfelijk. Dat helpen en dingen weggeven. Die kinderen groeien op voor galg en rad, wat ik je brom..’

* Vrolijkheid *

‘Zou zo’n journaliste als deze Jeannine Julen geen oma, opa of misschien ouder hebben, in deze situatie?’ vraagt Marieke zich af, ‘want dan schrijf je er toch niet op deze manier over?’

‘Nou,’ brengt Willemijn in het midden, ‘het is een format, een bepaald stramien met bijbehorend jargon-register. Een artikelen over deze onderwerpen horen momenteel op deze manier te worden geschreven.

‘Net zoals bijna alle mainstream media juichend over Manu Macron schrijven,’ zegt Marieke, ‘Macron is de verlosser die onze beschaving en de euro voor Marine le Pen behoedt.’

‘Precies. Het draait in dit stukje allemaal om prestigieuze high tech gimmicks en “zorg” die hoogopgeleide expertise vereist, ‘ zegt Tjeerd grinnikend, ‘daar moet je een attachékoffertje voor hebben, een kokerrokje of krijtstreepblazer en een tablet plus i-phone. Hetzelfde geldt voor het verhaal over het bouwen trouwens. De titel van het artikel: Investeren in woningen op alle fronten. Daar kun je niet tegenop: op alle fronten wordt er geïnvesteerd. De woningnood wordt door hen die over ons gesteld zijn, bevochten als ware hij de IS.’

‘En de IS is niet te verslaan,’ grinnikt Marieke, ‘want die steekt steeds ondere andere etiketten en op andere plekken de kop op. Trouwens D66-denktank-directeur Van Schie, vindt dat Macron net zo min als D66’gers weet wat sociaal-liberaal inhoudt: geen benul, hebben ze ervan. Klinkt goed, vind ik. Oprecht en eerlijk.’

* Vrolijkheid *

Tjeerd: ‘Tja, investeren op alle fronten. De aannemers, projectontwikkelaars en vastgoedspeculanten (hoe onderscheid je ze?) willen wel. Dat snap ik. Cijfers en termen als isolatietechnieken, isolatie-schillen, zonnepanelen, marktprijzen enzovoorts, ze vliegen je om de oren. Want we e laten zien dat we niet van de straat komen, maar een omgeving scheppen waarin een niet-totaal-demente senior comfortabel kan leven, daar verdiepen we ons niet in.’

Marieke: ‘Er zouden hééél wat senioren nodig zijn om die grote vraag naar al die vele technieken te genereren. Mevrouw Jacobs heeft dus een taak! In de bouwsector, misschien?’

* Vrolijkheid *

‘Knap dat de bouwers alles zo systematisch kunnen plannen,’ zegt Willemijn en vreemd dat menig verhuurder dat niet kan. Uiterst vreemd dat we nog steeds woningnood kennen in Nederland. Ondanks alle vroom geneuzel, schijnheilig gewauwel en ferme daadkrachtieg voornemens.
Ik ben nu bezig met een woningcorporatie die twee maanden huur wil van een seniore mevrouw die is verhuisd en noodgedwongen dubbele huur betaalt. De verhuurder, de woningcorporatie dus – een anonieme organisatie met veel huizen en nog meer managers – laat de nieuwe huur doodleuk ingaan in de tweede week van de maand, waardoor de mevrouw haar huurtoeslag voor die maand kwijtraakt, want die wordt per volle maand berekend, maar de corporatie wil wel van mevrouw dat zij een maand tevoren de huur opzegt. Niet midden in de maand, want dan moet deze mevrouw gewoon nog een maand huur ophoesten. Terwijl de woning daarna evengoed nog een paar weken of langer gewoon leeg staat. Alles draait om de centen.’

‘Breek me de snavel niet open over dit soort botheden,’ verzucht Marieke, ‘de verhuurder, vooral van sociale woningen, heeft een monopolie- en machtspositie. Met name oudere mensen laten het vaak maar zitten en betalen gewoon. Ze weten niet wat hun rechten zijn en willen af van het gezeur. Dan kun je nog zoveel monitoren met geavanceerde apparatuur, maar deze blessures blijven onder de radar. In zo’n stukje als van Julen wordt met container-begrippen gegoocheld en met kostenplaatjes.’

‘Ja, ik doe die mevrouw Jacobs vast onrecht hoor,’ zegt Willemijn, ‘en het kan ook dat de opstellers-schrijvers van deze tekst de zaak versjteren, maar als ik lees: “ZZG’s nieuwste project heet ‘leefstijlmonitoring’: sensoren in een woning registreren de handelingen van een bewoner.
Dat is noodzakelijk, zegt Jacobs. Want de groep ouderen neemt toe, maar het aantal zorgmedewerkers groeit niet mee. “Meer zorgcollega’s inzetten is economisch niet houdbaar.”

Tja zeg. Economisch niet houdbaar. Meer hightech is dat blijkbaar wel. Zou die hightech monitoring niet ook worden gebruikt om het commercieel uit te baten gedrag van de senior inmates te registeren? Je vraagt je dat toch af, want alles en indereen moet immers renderen. Zichzelf terugverdienen en zo …..?’

‘We gaan straks tegen de winter bij tenminste vier senioren in een seniorencomplex de centrale verwarmingen waterzijdig inregelen,’ vertelt Tjeerd, ‘dat zou hen op jaarbasis zo’n 100 euro aan stookkosten besparen.’

‘Waarom doet de verhuurder dat dan niet?’ vraagt Willemijn, ‘het kost natuurlijk extra geld?’

‘Precies,’ antwoordt Tjeerd, ‘en het zijn geen vragen om techniek die vanuit de ouderen zelf komen, want die hebben – net als ik tot voor kort – nooit van waterzijdig inregelen gehoord. Dat is alweer geen vraag naar techniek vanuit senioren. Ik heb dat inregelen intussen vier keer meegemaakt met Huib. Die was er per appartement van vier kamers, zo’n drie uur per woning mee bezig. Huib doet het gratis natuurlijk, maar een woningcorporatiemanager ziet een kostenverhogende ingreep op zich afkomen, dus die rept daar niet over. Warmte is warmte. Punt uit. Het bedrijf dat voor onderhoud en reparatie van de verwarming zorgt houdt zich ook stil, want dat heeft de inschrijving gewonnen door scherp geprijsd in te schrijven.’

‘Ik ben benieuwd hoeveel ons dat volgende winter scheelt in stookkosten’ zegt Marieke, ‘want Huib en kumpenie hebben onze cv onlangs ook waterzijdig ingeregeld. Het is natuurlijk ook beter voor het milieu. Je moet het alleen weten.’

‘Regelt de Markt dit soort zaken niet voor ons?’ vraagt Willemijn. ’Me dunkt dat de verhuurders met perfect waterzijdig ingeregelde cv’s de meeste vraag naar woningen hebben? Want lage stookkosten. Toch?’

‘O ja, en dan?’ vraagt Marieke, ‘er komen meer zaken bij huren en wonen. Zoals de regionale netwerkbeheerders voor elektriciteit bijvoorbeeld. Houd jij bij het kiezen van je woning (of huis) rekening met de netwerkbeheerder die jouw energieverbruik registreert? Dat zijn monopolisten die best kartelafspraken kunnen maken, en het ook met de zogenaamde concurrerende bedrijven kunnen houden. Noem al die merken zogenaamd concurrerende energieleveranciers maar op die je voortdurend confronteren met voordelige aanbiedingen. Schuivers van lege dozen die talloze uitzendkrachten, werkstudenten, achter de telefoon hebben gepoot. Hoezo marktwerking? Marktwerking, is een speeltje van de beroepspolitici, meer niet.’

‘Hear, hear!’ roept Willemijn, ‘trouwens nog iets mallotigs over die openbare aanbestedingsplicht, ook van onderhoudsbedrijven door verhuurbedrijven. Een vriend van mijn broer is manager bij zo’n vastgoedonderhoudbedrijf. Ze hebben onlangs een inschrijving verloren, maar ze leveren wel diensten (personeel) aan het bedrijf dat de “wedstrijd” heeft gewonnen door voor een onmogelijk laag bedrag in te schrijven. Dat betekent dat het personeel van het bedrijf dat de inschrijving heeft verloren, vaak tegen lagere tarieven werkt voor een zogenaamde concurrent die scherper calculeert. Per saldo komt het neer op demotie en loonsverlaging van de werknemers bij het bedrijf dat de inschrijving bij de aanbesteding heeft verloren. De professionals werken vaak bij dezelfde verhuurders aan projecten waaraan ze vóór de aanbesteding ook werkten, alleen voor minder loon. Halleluja en leve de vrije marktwerking!’

* ernstige stilte *

‘In de sector sociale woningbouw heb je als huurder meestal niet veel te kiezen,’ zegt Tjeerd. ‘Hoe een woningcorporatie functioneert, verschilt per management. Vaak zijn de huurders van sociale woningen toevallig ook nog eens de minst mondigen – de ene hoogopgeleide-veelverdienende- scheefwoner daargelaten. Die houdt zich dan gedeisd.’

‘Kortom,’ besluit Marieke, ‘mevrouw Jeannine Julen heeft een feel good tekstje afgescheiden, dat door degenen over wie ze het vooral heeft, nauwelijks wordt gelezen. Zo gaat dat. De bobo’s en hun lakeien praten over het klootjesvolk en over de hoofden van het klootjesvolk heen.’

Jeannine Julen: ‘Investeren in woningen op alle fronten‘ – Trouw, zaterdag 13 mei 2017, pagina 21

James Meek: ‘Broken Windows‘ / London Rev.of Books / 13 May 2017

“Money is not the Answer to the Question of broken Windows in Hospitals. If Money were the Answer, I would, of course, have come up with a different Question. The Answer is to shift Resources from unnecessary Parts of a Hospital’s Spending to Front Line Services. As we who would almost certainly have fought in the War know, the Front Line is the only Line actually involved in Fighting Battles, and all other Lines, such as so-called ‘Supply Lines’, carrying ‘Ammunition’ and ‘Food’ to the Troops, are nothing more than a Scam to rip Taxpayers off. Fancy modern high-tech Windows with all their Bells and Whistles, like working Locks and complete Glass, are a luxury Taxpayers cannot afford. Answer me this: if they are forced to fund, through their Taxes, a universal Health Service free at the point of Delivery, how are Hard-working People expected to cope when a serious Family Crisis like Illness comes along?”

Marc Chavannes: ‘Principeloos in harde wereld van Realpolitik’ / NRC, 22 maart 2014

‘Dinsdag [25.3.2014] publiceert reformatorisch filosoof en Eerste Kamerlid voor de ChristenUnie Roel Kuiper een belangrijk boek dat door de spraakmakende gemeente niet zal worden omhelsd. Te veel zelfreflectie.

De terugkeer van het algemeen belang – Privatiseringsverdriet en de toekomst van Nederland inventariseert de politieke oogst van ruim twintig jaar. Kuiper, die voorzitter was van de parlementaire onderzoekscommissie naar het privatiseringsbeleid, tracht vast te stellen hoe Nederland meespoelde in het wereldwijde neoliberale seizoen en aldus zijn ziel kwijtraakte. ‘

O.O. Cherednychenko, M. Duchateau, A.R. Neerhof, C.M.D.S. Pavillon (redactie): Publiek/privaat: vervlechten of ontvlechten? (2010) Antwerpen, Oxford

nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,