RSS

Category Archives: arbeid

De veren van de keizer

 

‘De veren van de keizer? Niet de kleren?’

–  ‘Neen, want ook sprookjes muteren, net als virussen dat kunnen. Daar kan zelfs Hans Andersen niets aan doen.’

‘ Het heeft vast met de ideologische veren van Wim Kok te maken, want jij hebt met een aantal pupillen naar de afleveringen van Andere tijden gekeken, waarin de formatie van Paars aan de orde was.’

–  ‘ Dat klopt. De jongelui waren nieuwsgierig naar politiek leiderschap van ooit en wij hebben onder meer de VPRO-serie aangeraden, die is op DVD nog steeds verkrijgbaar. De aflevering Paars I is op Youtube te zien.’

‘ Waarom Wim Kok?’

–  ‘ Omdat hij misschien de laatste echte Nederlandse sociaaldemocraat is geweest – een échte socialist dus hè. Niet de slappe aftreksels van daarna. Dat zijn bogus-socialisten. Tragisch was zijn afschudden van de ideologische veren, want alle echte politiek heeft behoefte aan ideeën, aan ideologieën. Dat blijkt keer op keer.’

‘ Wat vonden jullie van deze VPRO-vertelling over Kok en Paars?’

–  ‘ Waardering voor Kok vooral. Ook bij de jongelui. Die hebben een feilloos instinct voor echtheid. Kok. Een onopgesmukte, integere, man die het met twee politieke primadonna’s zwaar te stellen had en die dat in het landsbelang bewonderenswaardig heeft gedaan. Ik heb mijn mening over Kok na het zien van deze video’s herzien, moet ik toegeven. Dat afschudden van de ideologische veren was een kapitale en tragische miskleun en het (vermoedelijk) opvolgen van adviezen van de verkeerde raadgevers een tweede dodelijke fout.  Er waren genoeg solide sociaaldemocratische alternatieven voorhanden. En dan dat onzalige geknutsel met de Derde Weg, brrrr, wat een soep – met die snuiters als een Bill Clinton en Tony Blair, brrrrr ……. maar dit is achteraf natuurlijk makkelijk praten.
Wat ons vooral opviel, was ’s mans onopgesmuktheid. Het contrast met de beide primadonna’s met wie Kok had te maken, gaf dat extra reliëf. En natuurlijk het contrast met hedendaagse politieke pipo’s. Nederland zou politici van het slag Kok heel goed kunnen gebruiken. Zeker nu, in tijden van crises. Geen poeha, geen bombarie, geen nuffige en pedante one man shows, maar gewoon aan het werk. Ja, dat motiveert heel erg. Daar naar te kijken, hoewel het passé is. De jongelui knapten er erg van op, zeiden ze.’

‘ Je zou  haast verlangen naar een koning met bovennatuurlijke helende krachten, zoals door Marc Bloch beschreven. Een gezalfde die door aanraking corona kan genezen.
Ik las zojuist het begin van een verse column en vond de vergelijking die de columnist maakt zo treffend: een ballonvaarder die steeds meer principes afwerpt om maar hogerop te komen. En daar zo lang mogelijk te blijven, in die zuurstof- en ideeënarme luchtlaag.’

–  ‘ Heb ik ook gelezen, ja. Paradoxaal nietwaar? Een politicus die opstijgt vanwege gebrek aan (politiek) gewicht, een ballon die ieder ogenblik kan leeglopen of lek worden geprikt, en wijlen een politicus die door veren af te schudden, niet als Icarus omhoog naar de zon vliegt, maar tegen zijn integere intenties in juist neerstort. Door eigen toedoen, omdat hij zelf de veren afschudt. Bizar, die manke vergelijkingen.’

‘ Nou ja en neen. Kok was geen Icarus wat hubris betreft, maar misschien wel qua politieke idealen. Daar greep hij te hoog. Een politiek labyrint was het zeker waaruit Kok moest zien te komen. Heel bizar, inderdaad. Vooral omdat de politieke etiketten op welke heel recent werd teruggegrepen, dezelfde zijn (nominaal dan hè, niet inhoudelijk natuurlijk) als in die tijd van Kok: VVD-kabinet met een PvdA-interimmanager op ziekenzaken om ziek niet nog zieker te laten worden, maar dan met het voorvoegsel “nep” bij beide politieke etiketten. Dus nep-VVD en nep-PvdA. Alas! We are in dire and desperate need of the genuine article!

–  ‘But we will not find any satisfaction, I fear. Zeker niet na de Brexit. Nog zo’n schoolvoorbeeld van politiek broddelwerk en mega-ego’s.’

‘ Nog een socialist, maar dan een rabiate, via de cartoon van Ruben Oppenheimer, naar de spotprent Albert Hahn naar aanleiding van de spoorwegstakingen van 1903. Ik bedoel de sleperstakingen in de Rotterdamse haven van 1970 en 1979, onder leiding van ene Daan Monjé. Nota bene! Die meneer Monjé betaalde in 1979, cash en contant, uit een eigen stakingskas de stakers uit. Dat waren nog eens tijden voor de werkende mens. Kom daar nu nog eens om!’

–  ‘Ja, de onderdanen van Daan bedoel je. Die is ook nog op youtube te zien, geloof ik. Zeer de moeite waard in het kader van politieke voorlichting en opvoeding van de jeugd. Van die beweging van Monjé is ook niets meer over hè? Ja, een etiket. Gelukkig hebben we de dvd’s nog. Zouden de tijden van echte politici, die bevlogen echte politiek voor echte mensen bedrijven, nog ooit terugkomen?’

‘ Ach, misschien, als ze een tikkeltje corona-immuun blijken. Maar ik heb er toch een zwaar hoofd in hoor. Ik vrees dat we een veel zwaarder kanon dan deze corona-pandemie nodig hebben om werkelijk het roer om te gooien en te veranderen.’

–  ‘Ah, jij ziet deze pandemie ook als een waarschuwing, a very dire warning indeed. Tja, een Thomas Piketty kan het nog zo vaak en nog zo overtuigend gestaafd te boek stellen, we zullen het tenslotte toch eerst echt aan den lijve moeten voelen alvorens we de tekenen ernstig gaan nemen.’

‘ Zet maar een advertentie voor een roi thaumaturge. Wie weet, bestaat er nog eentje ergens in het wild. Is het je ook meteen opgevallen dat Piketty het over ideologie heeft? Kapitaal en ideologie. We hebben ideologische veren echt hard nodig.’

–  ‘ Tegen de neoliberale vrieskou, die heviger wordt naarmate de aarde opwarmt. Ook vreemd vind je niet?’

‘ Hoezo vreemd? Thomas Piketty is toch ook een tot man gemorfde Cassandra? Of is het genderneutraal?’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,

Onderwijs- en zorgmanagers, schrijven al af op kennis en ervaring

 

 

‘ Indien de onderwijs- en zorgmanagers afschrijven op kennis en ervaring, dan zullen zij op een bepaald moment de dragers van die kennis en ervaring – dat zijn mensen die nu meestal nog worden aangeduid als professionals – afdanken, ausradieren, definitief en onherroepelijk overbodig verklaren. Bedoel je dat?’

–  ‘ Daar komt het toch op neer? De managers die op het pluche en aan de knoppen zitten, beschikken veelal zelf noch over nuttige kennis noch over nuttige ervaring. Het enige dat hen ter beschikking staat is een doos met trucs, handgrepen, formules. Helaas zijn die formules performatief van aard. Managers kunnen bijvoorbeeld mensen ontslaan, demoteren of aanstellen. Managers kunnen mensen daarmee overtollig en overbodig verklaren. Kortom: zij kunnen mensen afschrijven, en doen dat ook – letterlijk en figuurlijk. Dit wordt nog niet als zodanig geduid, want er rust een taboe op zo’n frame.’

‘ Deze manier van framen is nieuw en tamelijk beangstigend moet ik je bekennen. Moet ik denken aan een tussentijdperk waarin we leven, waarin de robotisering nog niet helemaal is voltrokken, maar wel al flink op weg? De handen aan het bed en de docenten voor de klas worden op den duur vervangen door machines en de huidige managers in die respectieve biotopen (zorg en onderwijs) lopen hier op vooruit?’

–  ‘ Ik heb dit inzicht ook maar net gekregen en moet er zelf aan wennen, maar ik trek als hulpmiddel de lijn door naar het spreken en denken over geld: geld dat een prijs heeft. Dus prijzen worden niet meer in geld uitgedrukt, maar het geld zelf heeft een prijs. Dat is moeilijk om mee te werken, vind je niet? Het vereist een compleet andere manier van denken en je verhouden-tot-de-wereld.’

‘ Ja, een denker als de Duitse literatuurwetenschapper Joseph Vogl (Het spook van het kapitaal en Het financiële regime) verricht pioniersarbeid op dit gebied. Via commodificatie (vermarktbaar maken) kom ik toch een heel end. In feite, kun je stellen, worden de kennis en ervaring van docenten en verpleegkundigen steeds verder gecommodificeerd. Professionals staan tenslotte voor de keuze: òf zelf manager worden, òf verdwijnen. Afgeschreven worden ze toch. Uiteindelijk loopt dan bij wijze van spreken iedereen-die-ertoe-doet met een attachékoffertje rond en rijdt in een lease-auto van vergadering naar vergadering, louter om lucht te verplaatsen. Dat gebeurt nu al veelvuldig, maar dit zal nog toenemen.’

–  ‘ In het onderwijs is deze commodificatie al verder voortgeschreden dan in de zorg, dat is logisch. Denk aan de MOOCs (massive open online courses). Je kunt nou eenmaal eerder een college of cursus geschiedenis of wiskunde volgen achter je laptop, eventueel thuis, dan dat je een bed vanachter je PC kunt verschonen of een verband aanleggen, dan wel verversen. Veel operaties worden al beter door computers verricht dan door menselijk chirurgen en de automatische piloot zorgde voor een afwaardering van mensen in de luchtvaartbranche.
De commodificatie vindt namelijk parallel plaats met afwaardering. Afwaardering gebeurt ook in de vorm van geen salarisverhoging meer toekennen. Afwaardering resulteert in afschrijven van het niet langer rendabele gebruiks- of productiemiddel.
Om die financiële afwaardering aanvaard te krijgen, is het nodig dat de professionals zichzelf gaan afwaarderen. Ze gaan zich letterlijk gering-schatten, dus lager inschatten en waarderen. De geesten worden nu allerwege rijp gemaakt voor dat sloopproces.
Gedemoraliseerde docenten geven anders les en gedemoraliseerde verpleegkundigen verlenen zorg van een andere kwaliteit. Dat kun je niet meteen, direct, zichtbaar meten, maar het is er wel degelijk. Je zou deze effecten misschien onder externalities kunnen subsumeren.’

‘ Frappant zeg. Over die geringe eigen-waarde bij verplegend personeel heeft Syp Wynia het in zijn recente betoog over de nieuwe hbo-opleidingen voor de verpleegkundigen. Die hbo-opleidingen komen neer op verdienmodellen voor en de onderwijsmanagers en de ziekenhuismanagers. “Oude” kennis (oude verpleegkundigen en leraren) worden letterlijk en figuurlijk afgeschreven, gedeprecieerd, verouderd (obsolete) verklaard en over de schutting gekieperd. ‘

–  ‘ Het cynische is natuurlijk dat al die zogenaamde “nieuwe” kennis die moet worden opgedaan grotendeels uit oude kennis bestaat. Er is zelfs een bestand aan onveranderlijke ervaringsdeskundigheid die nooit vernieuwd, alleen door jongere – en dus goedkopere en gezeglijke – krachten wordt toegepast en uitgevoerd.
In dit geval liggen de verdienmodellen van onderwijsinstellingen (hier met name hbo-instellingen) en ziekenhuisfabrieken in elkaars verlengde, die lopen in elkaar over. Het maakt de managers niet uit wat ze managen: een koekjesfabriek, een onderwijsinstelling, een vakbond, een geneesfabriek, een leger, een woningbouwfabriek, een politieke partij, ze hanteren nagenoeg hetzelfde arsenaal aan trucs en technieken en zijn inwisselbaar.’

‘ In dit geval is het weer eens exemplarisch cynisch-hilarisch duidelijk: managers van onderwijsinstellingen, van vakbonden en managers van zorginstellingen, praten over de hoofden van degenen wiens welzijne en belangen zij zouden moeten behartigen, vooral of alleen met elkaar! De managers houden er een ethos en mentaliteit op na die dwars staat op die van de professionals die zich aan hun zorgen hebben toevertrouwd. Een dergelijke ieder-voor-zich-mentaliteit krijg je in een generatie niet meer gecorrigeerd. Over de politieke managers heb ik het maar niet. Hoe het daarmee staat weten we inmiddels allemaal.
Mijn ouders en grootouders lazen tandenknarsend dat artikel van Mayke Blanksma in de Trouw van 17 augustus. Die oude HBS krijgen we nooit-van-z’n-never-niet meer terug. Ik heb bijvoorbeeld ’t kofschip bij mijn beide oma’s geleerd. En de staartdeling van mijn opa’s.’

–   ‘ Dus, is het nou vernieuwt of vernieuwd?’

 

 

 

WYNIA‘S WEEK: Zorgopstand raakt Nederland in het hart  –  Cafe Weltschmerz  –  Published on Aug 21, 2019

‘Minister Bruno Bruins van zorg heeft zijn neus gestoten met een wet om verpleegkundigen op te delen in verschillende categorieën. Ervaren zorgpersoneel dat wel gediplomeerd is maar toevallig geen (of te lang geleden) een HBO-opleiding heeft gedaan moet opnieuw examen doen of opnieuw worden opgeleid voor werk dat ze al doen.
De reacties in de ziekenhuizen waren vernietigend. Voor welk probleem is dit een oplossing? Hoe konden vakbonden, ziekenhuisdirecties en de minister zo ontzettend mis schieten? Syp Wynia fileert de geschiedenis van de nieuwe BIG2-wet. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Aan- en afspraken

 

 

‘ Zeg, je kunt het betoog over AOW en pensioenen van meneer Van Dijk uit IJsselham en dat van meneer Klein uit Amsterdam best leuk met elkaar vermengen. Op de volgende manier.

Niet alleen wordt het aantal ouderen, die ook nog eens steeds ouder worden, groter (Klein), maar ook het aantal vermogende mensen (Van Dijk) wordt steeds groter, er komen steeds meer miljonairs en miljardairs bij.
Bovendien worden vermogende mensen nog weer veel ouder dan niet-vermogende mensen – want rijke mensen hebben een langere levensverwachting. Let wel: ze hebben geen recht op een langer leven en ze kunnen daar volgens mij ook geen aanspraak op maken, maar toch gebeurt het – want shit happens nu eenmaal, zegt meneer Klein – en dus wordt de AOW-pot ook nog eens over de toch al vette varkens verdeeld, dus wordt de spoeling dunner. Bovendien trekken mensen die langer leven na hun 65ste, langer van Drees – die genieten langer van hun AOW. Rijke mensen krijgen in totaal dus meer AOW dan niet-rijken.
Hebben rijken daar recht op, of kunnen ze enkel aanspraak maken op AOW? Zonder recht op AOW te doen gelden? Volgens mij heeft iedereen in Nederland na haar 65ste recht op AOW. Toch? Daar schijnt ooit een harde afspraak over te zijn gemaakt.‘

Dat het aantal vermogende mensen toeneemt, is net zo’n natuurverschijnsel als het lage rentepeil dat steeds lager wordt en het groter worden van het aantal ouderen, die ook nog eens veel ouder worden. Dat zijn natuurwetten. Daar doen we niks tegen. Shit happens all the time.

Hebben die ouderen er trouwens recht op dat ze steeds maar ouder worden, kunnen ze daar aanspraak op maken? Waarom gebeurt dat eigenlijk? Waarom zijn er nog steeds zoveel belemmeringen voor mensen die vrijwillig hun leven willen beëindigen? Een raadselachtige paradox. Misschien dat meneer Klein uit Amsterdam hier een waterdichte redenatie voor heeft?’

–  ‘ Je legt volgens mij de vinger op de juiste plek: als er niet zo veel ouderen zouden zijn – inclusief de factor van het steeds ouder worden van die vele ouderen, die maakt dat de ellende exponentieel toeneemt – dan zou de rente vast en zeker omhoog gaan en dus de dekkingsgraad ook. Dan zouden er geen pensioenkortingen nodig zijn en minder pensioengerechtigden (sorry, gerechtigden is een verkeerd woord, want er zijn in dit kader geen rechten volgens meneer Klein) zouden aanspraak mogen doen gelden op meer pensioen. Geen speld tussen te krijgen.’

‘ Die meneer Klein is een slimmerik hoor, haast een griezelig genie. Wie zou er nou bedenken dat haar afgedragen pensioenpremies aan een pensioenfonds, het eigendom van dat pensioenfonds worden? Dat is mij tenminste nooit verteld. Ik ging er gewoon in goed vertrouwen van uit dat ik later mijn pensioen krijg. Nu daalt de rente, terwijl de aarde steeds warmer schijnt te worden, en daarmee daalt de dekkingsgraad. Met hoeveel graden daalt die dekkingsgraad eigenlijk? Meten ze dat in Celsius of Fahrenheit, of hebben ze daar een speciale graadmeter voor, die wij niet kennen? De pensioengraadmeter. Waar en door wie wordt die eigenlijk bewaard, die pensioengraadmeter? Geldt die trouwens nog wel?’

–  ‘ Jawel, dat pensioen krijg je ook, alleen weet je niet hoeveel pensioen je krijgt. Dat beslist het pensioenfonds. Jij krijgt voor je gestorte pensioenpremies van je pensioenfonds aanspraak – geen recht – op pensioen. Dat pensioen kan één eurocent per maand bedragen, of duizend euro. Dat bepaalt je pensioenfonds. Pensioen is pensioen, of het nou een cent is, of duizend euro. Jij hebt helemaal geen recht op pensioen, jij hebt alleen recht op het doen gelden van een aanspraak op pensioen.
Misschien dat het pensioenfonds je van meneer Klein zelfs helemaal geen pensioen hoeft te betalen, want je mag immers alleen aanspraak-maken-op, dat recht heb je. Desnoods maak jij aanspraak op pensioen tot je een ons weegt, je kunt nooit recht op pensioen doen gelden.’

‘ O juist ja. Enne een aanspraak is niet hetzelfde als een afspraak begrijp ik uit de argumentatie van meneer Klein. Een harde afspraak is helemaal iets anders dan de afspraak waar ik stilzwijgend van uitging toen ik mijn pensioenpremies (vanzelfsprekend) afdroeg. Daar was helemaal geen afspraak aan de orde, begrijp ik uit de argumentatie van heer Klein. Laat staan een keiharde afspraak. Aan die keiharde afspraken van meneer Klein kunnen wel degelijk rechten worden ontleend, maar niet door mensen met pensioen, die kunnen enkel aanspraak maken.’

–  ‘ Die meneer Klein, dat is een kanjer hoor. Zo een hebben we echt nodig in moeilijke tijden. Niet zo’n miezemuis als meneer Hans van Dijk. Arme mensen moeten gewoon niet zo veel kinderen krijgen. Beter nog: ze moeten helemaal geen kinderen op de wereld zetten. Gewoon, steriliseren, dat kost niks en voorkomt een boel ellende. Exoten kunnen geen recht op pensioen doen gelden, want die hebben geen pensioenaanspraken. Die weten niet eens wat pensioen en AOW zijn, dus die hoef je geen pensioen te onthouden – dat is iets anders dan ontzeggen – dus met exoten raak je als regering nooit in opspraak over aanspraak. Verder had je hier ooit ook nog inspraak, maar die is afgeschaft, want referenda mogen en kunnen niet meer.
De regering trekt heel eenvoudig een paar blikken geïmporteerde exoten open als ze dat nodig vindt. Het lijkt er zelfs verdacht veel op dat die Van Dijk een idealist uit de oude doos is, met z’n vreemde betoog over kinderbijslag om kinderen goed te kunnen laten opgroeien. Straks komt Van Dijk nog met de term solidariteit op de proppen. Krijg gewoon geen kinderen. Dat fokt maar aan en dan de hand ophouden voor gemeenschapsgeld.’

‘ Neen, dan meneer Klein uit Amsterdam, die zou letterlijk stik-stof kunnen genereren. Gewoon, laten stikken in stof en liefst niet te lang van stof willen zijn. Wat beschikt die man over een vernuft zeg.’

–  ‘ Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet weet of ik de argumentatie van meneer Klein niet begrijp, of dat ik hem gewoon niet geloof.’

‘ Dat moet jij zelf weten. Meneer Klein zal er vast geen oog minder om dicht doen en naar je pensioen kun je fluiten. Dus neem de wijze raad van meneer Klein ter harte en ga genieten van je vrije tijd. Laat de belangrijke zaken des levens gerust aan de Kleinen over. Dan komt alles vanzelf goed.’

– ‘ Denk je dat er cursussen, leergangen, bestaan waar je kunt leren om net zo intelligent onzin uit je nek te kletsen als meneer Klein? Na mijn pensioen heb ik vrije tijd te over en als zo’n cursus niet al te duur is, lijkt me dat een puike investering. Je kunt er zo een profijtelijk verdienmodel mee bij elkaar kletsen, lijkt mij tenminste. Maar ja, je moet er wel talent voor hebben natuurlijk. Of ik daar over beschik, weet ik niet.’

‘ Je kunt altijd naar de rechter, zegt meneer Klein. Lees maar: ” Die aanspraken zijn geen rechten. Als er getornd wordt aan pensioenrechten kunnen de pensioengerechtigden naar de rechter stappen.”
Zo’n rechter doet dan een uitspraak, zij verricht of pleegt een performatieve taaldaad – to perform a speech act. Een uitspraak, dat is iets anders dan een aanspraak, afspraak of inspraak.’

–  ‘ Kunnen rechters trouwens in opspraak raken? Mogen ze dan nog uitspraken doen? Ik ben trouwens benieuwd wie er voor dat weggewaaide dak van het AZ-stadion aansprakelijk wordt gesteld. Alles schijnt volgens de wettelijke regels en voorschriften in elkaar te zijn gestoken, dus wie of wat is er aanspreekbaar op de averij, of aansprakelijk voor de schade. Ik wed dat een meneer Klein de storm voor de rechter zou dagen. Andere smaken zijn er haast niet.’

‘ Die meneer Klein, die lult zo’n storm helemaal suf. Die reduceert zo’n AZ-akkevietje tot een storm die in een glaasje water past.
Of rechters in opspraak kunnen raken? dat weet ik eigenlijk niet. Volgens mij geldt dat alleen voor (Hoofd-)officieren van Justitie. Die worden dan tijdelijk geschorst, maar ze blijven wel aanspraak op salaris maken. Dat is nu eenmaal de afspraak.’

–  ‘ O, zit dat zo. Rechters die in opspraak zijn geraakt, zullen vermoedelijk vaker tegenspraak op hun uitspraken krijgen – dus met hoger beroep worden geconfronteerd. Vandaar dat de politiek dat hoger beroep, die tegenspraak dus, wil afschaffen of op z’n minst verwateren.
Raar dat meneer Klein uit Amsterdam het hier plotseling over pensioengerechtigden begint te hebben. Die bestaan toch niet? Dat beweert Klein nota bene zelf. Er zijn volgens Klein alleen pensioen-aansprekers, en die maken aanspraak op pensioen, waar ze geen recht op hebben. Je kunt ook een vermogen, het jouwe of dat van iemand anders, aanspreken. Zo’n vermogen zegt niks terug als het wordt aangesproken. Vandaar dat vooral de ECB onze Nederlandse pensioen- en spaarvermogens steeds opnieuw aanspreekt; geen weerwoord (tegenspraak) te verwachten of te vrezen. Gelukkig acteert de ECB altijd in ons en het algemeen belang, dus dat zit wel snor.
Zou die arme meneer Klein zijn verdwaald in zijn semantische labyrint? Hoe het ook zij, nu snap ik dat met de exoten ook meteen beter: die hebben vaak nog lang een foute uitspraak, omdat ze het Nederlands amper of slecht beheersen (in tegenstelling tot meneer Klein). Menige exoot blijft die foute uitspraak houden, daar zijn het tenslotte exoten voor.’

‘ Juist. Daarom kunnen exoten ook geen rechter worden. Neen, hier is over nagedacht hoor, laat dat maar aan de Kleinen over. Hun naam moge klein zijn, maar hun daden benne groot, zongen wij vroeger. Maar dat ging over Piet Hein en die is inmiddels ook afgeschaft.’

–  ‘ Bijna alles wordt afgeschaft, behalve bankiers en banken. Ik ga hoe langer hoe meer geloven dat die zogenaamde meneer Klein helemaal geen meneer is, maar een bank. Vandaag de dag weet je immers niet meer wat je kunt geloven. Banken, dat zijn de laatste nog een beetje kosjere instellingen. Banken maken geen aanspraak op winst, maar banken blijven gewoon verdienen. Eerlijk verdienen. Ongeacht de rentestanden.’

 

Cartoons van R.K. Laxman

https://www.google.com/search?q=cartoons+r.k.+laxman&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjHhceysonkAhXRTN8KHaEdDX8QsAR6BAgJEAE&biw=1366&bih=654

 

 

Korting op de pensioenen riekt naar diefstal  –  De ingezonden lezersbrieven van woensdag 14 augustus.

Redactie  VK,  13 augustus 2019

 

Ties Keyzer:  ‘Wie minder verdient, overlijdt nog altijd eerder’ – 6 maart 2019 – verschenen in nr. 10 van de Groene Amsterdammer

‘Nederland is sinds de jaren tachtig gezonder geworden. Maar nog steeds staan laagopgeleiden er wat gezondheid betreft slechter voor dan hoopopgeleiden. En die kloof zal eerder groter dan kleiner worden. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,