RSS

Category Archives: banken

De tegeltjeswijsheid van een topman

Het Nederlandse publiek heeft massaal hysterisch gereageerd, inzake de miljoen slarisverhoging van Ralph Hamers (ING). Daardoor werd de president-commissaris Jeroen van der Veer op het verkeerde been gezet en onderschatte hij die publieke reactie schromelijk. Met de 3.000.000 remuneratie (de termen beloning of salaris zijn ongepast) van Hamers is totaal niets mis. Dergelijke inschattingsfouten maakt meneer Van der Veer gewoonlijk nooit. Het kan natuurlijk zijn dat Van der Veer een senior moment had. Tenslotte moet de man aan de lopende band talloze salarisverhogingen goedkeuren en daarbij zijn eigen remuneratie niet uit het oog verliezen. Al die nullen voor de komma zijn dan lastig uit elkaar te houden, want de ene nul lijkt immers sprekend op de andere.

Vandaar die briljante diepe tekst van de Heer Van der Veer: “Wij realiseren ons dat we de publieke reactie in Nederland op deze duidelijk gevoelige kwestie hebben onderschat.” Zo’n kostelijke overpeinzing kan slechts een existentieel geprangd gemoed ontstijgen. Ik wed dat deze wijsgerige en voorbeeldig evenwichtige oprisping door de reclame-afdeling bij de ING meteen op tegeltjes is geprint. In gouden letters. Als relatiegeschenken, om te laten zien dat ze echt niet van de straat zijn. Onwerkelijk. De publieke reactie speelde de president-commissaris parten. Dat mag nooit meer plaatsgrijpen. Er moet urgent en drastisch het nodige gebeuren aan die publieke reactie. Op zijn minst moet die voorspelbaarder worden. Nog veel voorspelbaarder dan ze al is.

‘Het Nederlandse publiek dient te worden opgevoed in de filosofie van de salaris- en beloningenwereld van de bankensector. Het gaat tenslotte om spelers in de hoogste financiële league,’ zegt Tessa schouderophalend terwijl ze tegen haar voorhoofd tikt. ‘Jammer dat zo’n Jesse-superstar-Klaver met luide ketelmuziek verkondigt dat hij een overwinning heeft behaald en dat hij deze dooie mus wil optuigen met een wet. Dat banale ballonnetjes wetsontwerp is – met permissie – minstens zo’n ziekelijk staaltje van propaganda voor slaapwandelende hersendoden, als de poppenkasterij van meneer Van der Veer en kompanen. Narcistisch melodrama. Kolderiek koketteren en veel kostbaar kabaal op conto van de belastingbetaler, met minder dan nul resultaat.
De politici hebben de financiële sector gedereguleerd en onze banken geprivatiseerd. Daarmee lieten ze de geest uit de fles. Er was geen Einstein voor nodig om de gevolgen van zulk geknutsel te bevroeden. Menig oud-politicus is inmiddels commissaris of dromedaris of weetikveelwatvoorraaris bij zo’n glitterend geldpaleis. Het enige wat werkelijk zoden aan de dijk zou zetten: de privatisering, deels, in gematigd tempo terugdraaien. Bankiers dienen zich opnieuw bewust te worden van het feit dat ze in de biotoop van publieke dienstverlening opereren. Het zal de nodige moeite kosten om ze dat aan het verstand (?) te peuteren, maar de aanhouder wint, en niet de aandeelhouder.’

‘Vooral in getemporiseerd terugdraaien, want anders krijgt meneer Jeroen van der Veer misschien een attaque en de maatschappij kan zijn genie node missen, dus laten wij in elk geval zijn reactie niet onderschatten,’ zegt Taco met een scheve grijns. ‘Zeker bij een kanjer als Van der Veer. Een mevrouw in de trein merkte onlangs op dat zij ’s-mans gezicht hoe langer hoe meer naar geld vond gaan staan en dat zijn mond haar aan de gleuf van een centenbak deed denken. Ik ken die dingen alleen uit verhalen van mijn opa, dus ik heb centenbak gegoogeld. Ik ben van mening dat het die mevrouw aan fantasie mankeert. Neen, we moeten ons echt in acht nemen ten aanzien van de Heer Van der Veer. Een geniale, kwetsbare, tere, geest.’

Tessa zegt: ‘Meneer Ralph Hamers, de man van drie miljoen,  hecht er zeer aan te bewijzen dat hij geen kromme blauwe vingers heeft van het centen tellen. Hij heeft dat op beeld laten vastleggen. Ik begin zowaar medelijden met die mannen te krijgen. Zouden die zich nog voor een spiegel durven scheren? Misschien dat ze de komende tijd een voile over hun spiegels laten draperen, dat versluiert genadig.’

Peter Sloterdijk heeft het parallel, en nagenoeg synchroon, lopen van het morele failliet van de politiek en het financiële failliet van de banken, treffend, zij het vaak wat gewichtig en hoogdravend, verwoord. Ik vermoed dat hij op deze gedachten is gebracht door wat Antonio Gramsci ooit over vakbonden heeft geschreven. Per saldo dus niet veel nieuws onder de zon. Maar misschien toch de moeite waard om te herlezen.

Kijk naar het programma over zinloos werk / bullshitjobs en stel je de vraag of jij vindt dat zowel de grootverdienende toplui alsook politici misschien (grotendeels) zinloos werk verrichten? Ze krijgen er flink voor betaald, maar wat voor toegevoegde waarde genereren ze voor de samenleving?

Peter Sloterdijk (2007: Woede en tijd   / Amsterdam: SUN / ISBN: 978 90 8506 416 9
Duitse uitgave (2006) Zorn und Zeit / Suhrkamp / ISBN: 3-518-41840-8

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Nepnieuws gaat hand in hand met Nieuwspraak (‘Newspeak’), ook illustrators kunnen zich daar niet aan onttrekken

 

In de Trouw van 9 maart 2018 schrijft columnist Stevo Akkerman dat de medegasten op denkbeeldige congressen, de ING-grootverdiener Ralph Hamers (3.000.000 euro per jaar) mijden en  verscholen blikken naar hem doen uitgaan. Geen verholen, maar verscholen blikken. Of meneer Akkerman pleegt een freudiaanse verschrijving, of hij vestigt op subtiele wijze onze aandacht op het feit dat op samenkomsten die worden bevolkt door personen als meneer Hamers, vrijwel uitsluitend gestolen blikken geworpen of verstuurd worden. Het zijn immers bijna allemaal grootverdieners die zulke partijtjes bezoeken, dus stelen ligt sequentieel net iets eerder in de rede dan (ver-)helen. Op zulke virtuele bijeenkomsten worden weliswaar vaak gestolen zaken geheeld (vooral in de vorm van toxic assets en onderhandse deals, vermoed ik), maar dan moeten ze toch eerst worden gestolen. Zo’n entiteit is een verscholen grootheid, totdat hij wordt geheeld. Helen betekent in deze context het tegenovergestelde van wat wij er voorheen onder plachten te verstaan, namelijk: verzieken, en niet: beter, gezond, maken. Dat schrijft George Orwell voor in zijn boek 1984. Nieuwspraak moet, om nepnieuws te voorkomen, beweert Orwell. Daarom zegt de EU-nomenklatoera bijvoorbeeld steeds hardnekkiger dat de EU moet uitbreiden teneinde Vrijheid, Democratie en de Verlichting zo wereldwijd mogelijk te verbreiden. Niet om zijn hegemoniale neoliberale variant van vrije marktwerking dwingend aan andere naties op te leggen. Honi soit qui mal y pense, nietwaar. Vandaar de Brexit, want de kouseband wordt niet alleen in Suriname bezongen en verorberd.

In de papieren NRC van 10 maart 2018 doet columnist Tom-Jan Meeus iets soortgelijks als Stevo Akkerman: Meeus schrijft namelijk dat bij de ING, marktwerking de lijdende gedachte is. Dat klopt volgens mij als een zwerende vinger, want de marktwerking bij de ING moet wel aan een ernstige kwaal lijden, immers alleen bij een zwaar-zieke koortsig ijlende kan het waanidee postvatten dat meneer Hamers 3.000.000 ’s jaars aan salaris moet verdienen. Shell-/ING-bobo Jeroen van der Veer vindt dit bedrag evenwel heel normaal, omdat Hamers volgens hem onder zijn kunnen en ten onrechte in de verkeerde league voetbalt en bovendien op de verkeerde positie staat opgesteld. Geen speld tussen te krijgen. De redenatie van Van der Veer staat als een huis, als een villa, een kasteel, een veste.
Echter. De gedachtenpolitie van het Ministerie van Waarheid, onder leiding van D66-minister mevrouw K3 Ollongren, heeft meneer Meeus en de NRC zwaar op de vingers getikt, hen van hun bedden gelicht en hen onverholen te verstaan gegeven dat de krant wordt gebreideld en Meeus in de donkerste kerker van de Haagse gevangenpoort geworpen, wanneer ze de lange IJ niet subiet veranderen in een korte. Dat geschiedde dan ook binnen luttele uren en in het stuk op de NRC site staat nu ordentelijk, dat bij de ING marktwerking leidende gedachte is. De lange ij is door een korte vervangen. Dat heet in het bankiersdieventaaltje een haircut en niet een dubbele beenamputatie, want dan zou het geen Newspeak zijn. Deze operatie maakt de algehele beroerigheid er niet minder op, maar in ieder geval oogt het minder opvallend, het lijden is verholen, en intussen zijn we aan dat verschijnsel zieke banken gewend. Banken zijn vandaag de dag, bijna zonder uitzondering en wereldwijd, chronisch ziek, maar stellen alles in het werk om dat te verhelen. Totdat ze met astronomische bedragen aan belastinggeld, voor omvallen moeten worden behoed en gestut. Louter vanwege het etiket – dat meteen een vrijbrief is: too big to fail.

Trouw-columniste Nelleke Noordervliet schrijft dat ze op 21 maart tegen de sleepwet zal stemmen, omdat burgers de staat horen te wantrouwen. Jammer voor mevrouw Noordervliet dat de staat de sleepwet al in 1984 blijkt te hebben ingevoerd en toen tegelijkertijd het referendum afschafte. Dat kan, want anders dan bij Winston Smit in Orwells versie, zijn onze archieven tegenwoordig digitaal en niet niet meer van papier.
Wat Big Brother ons hiermee inwrijft is dat wij helemaal niets mee te vertellen hebben, want met enkele eenvoudige muisklikken kan ieders identiteit naar believen worden veranderd. Als ik op deze site een link naar de artikelen van Nelleke Noordervliet en Tom-Jan Meeus aanbreng, kan het zijn dat iemand die morgen of zelfs over een kwartier al, de links aanklikt, heel andere teksten onder onder ogen krijgt dan die waarnaar ik verwees – net als met de verandering van ij in ei in de tekst van Meeus. Ik heb nu de papieren versie nog, maar overmorgen ligt de krant in de papiercontainer of het kippenhok en kan ik niets meer hard maken. Meneer Meeus en de NRC kunnen stug volhouden dat er nooit een lange ij heeft gestaan. Zo kan mij en u op ieder moment door Big Brother het afscheiden van nepnieuws in de schoenen geschoven worden. Dat is waarschijnlijk de achterliggende gedachte bij deze operatie van Wiv/Sleepwet: Big Brother kan alles veranderen wat hij wil wanneer hij dat wil. In eerste instantie zal hij in voorkomende gevallen ontkennen dat hij zulks heeft gedaan, om in tweede instantie Russische, Koreaanse of Mosad-hackers de schuld in de schoenen te schuiven. Intussen moet ik als burger maar zien hoe in mijn eigenlijke verhaal geloofd krijg. Met geldoverschrijvingen naar virtuele rekeningen van virtuele entiteiten gebeurt het al. Banken staan bij dit soort ontwikkelingen altijd vooraan en zij noemen het dwingende innovatie.
Digitale manipulatie, mutilatie en/of contaminatie van vitale gegevens, is het grootste gevaar dat bij deze ontwikkeling dreigt. Niet de terroristen tegen wie deze maatregelen heten te worden genomen. George Orwell voorzag het allemaal.

De drie columnisten, Akkerman, Meeus en mevrouw Noordervliet, denken en schrijven hun columns vanuit dezelfde verwondering, verbazing en verbijstering, die ons inmiddels allemaal eigen zal zijn, al zijn we aan die emoties gewend geraakt. Je kunt tenslotte niet permanent tussen verbijstering en verontwaardiging leven. Hoe kan het dat deze goochemerd – toevallig heet deze gup Ralph Hamers, maar hij heeft vele naamloze kameraadjes en kornuitjes – drie miljoen per jaar vangt, terwijl onze leerkrachten al jaren systematisch ondergewaardeerd worden en staken om een kruimeltje meer salaris? En de schoonmakers, de buschauffeurs, verpleegsters, de bejaardenverzorgers?
Politici en de financiële jongens en meisjes verkeren steeds meer en vaker in dezelfde biotoop. Draaideur-constellaties zijn tegenwoordig eerder regel dan uitzondering. Wie kan privaat en publiek nog uit elkaar houden? Als het om “beloningen” gaat, hangen de bankiers de private entrepreneur uit. Werken ze hun instellingen door onverantwoordelijk en incompetent geknoei in de penarie en dreigen er banken om te vallen, dan schreeuwen zij als eerste het hardste dat ze omwille van het Algemeen Belang met Belastinggeld uit de brand dienen te worden te worden geholpen. Uiterst bizar, maar we zijn het blijkbaar normaal en onvermijdelijk gaan vinden.
Vandaar dat je als burger tegenover de staat (Nelleke Noordervliet) permanent de basishouding van wantrouwen aanneemt, want politici zijn immers het meest zichtbare uithangbord van die staat. Hoeveel oud- en ex-politici bekleden er lucratieve functies in de financiële wereld? Wij, het publiek, hebben beter in de gaten dan zijzelf waar, wanneer en hoe hun particuliere belang is verweven met ons algemeen belang. Voor de meesten van hen, is dat al lang niet meer duidelijk en veelal is die onwenselijke gang van zaken vanzelfsprekend geworden, want wie appelen vaart, appelen eet.
Stevo Akkerman beschrijft het banale mechanisme van de remuneratie-thermiek. Als Ralph Hamers met zijn schrale 3.000.000 per jaar te weinig scoort, dan scoort meneer Van der Veer met zijn 11.000.000 automatisch te veel. Dat kan natuurlijk niet en dus moet Hamers’ wedde omhoog. En dus gaan de remuneraties van league-genoten mee omhoog, over de hele breedte. Kassa! Zo werkt dat. Met reële waarde of werkelijke prestaties en tastbare toegevoegde waarden heeft het helemaal niets en nada uit te staan. Columnist Meeus schetst in een illustratief vignet hoe in deze hybride biotoop van politiek en groot geld de realiteit in acht minuten verdraaid wordt. Dat gebeurt veel vaker en in veel kortere tijdspannen. Flitsgeld, nietwaar. Meer zit er echt niet aan of achter. De big data die Meeus aanroert, en waarover Big Brother al lang beschikt, zullen met de Wiv-sleepwet alleen maar Bigger en nog Bigger worden. Je hoeft over niet veel fantasie te beschikken om je voor te stellen wat er met al die informatie in handen van tovenaarsleerlingen wordt verhapstukt en bekokstoofd. Wat voor ongelukjes er het gevolg van kunnen zijn. Nu al. De dames en heren politici hebben er niet voor niets zo’n haast mee, dat zij de zaakjes met terugwerkende kracht en zonder ons (wat is er met ons sociaal contract gebeurd?), in werking stellen. Doen ze dat echt, heus en waarlijk, louter en puur, ter bevordering van de Democratie?

Ook bij afbeeldingen kunnen digitale technieken (denk aan photoshoppen) gebruikt worden om dingen naderhand te veranderen. Wie nu naar de illustratie van Ruben Oppenheimer kijkt, die bij het stuk van Meeus staat, ziet een octopus met een mannenkop die een blauwe tweet omhelst. Kijk je nog eens beter dan zie je dat het gezicht en de haarlijn van de kop, op zowel het hoofd van Jan Terlouw lijken als op dat van Alexander Pechtold – Oppenheimer doet dit vaker met gezichten. D66 verandert letterlijk van gezicht, terwijl je ernaar kijkt. Het stuk van Meeus en Opperheimer heeft in de  kop niet zo maar staan dat de realiteit in acht minuten volledig kan worden verdraaid. Verdraaid, als dat niet ook gebeurt! Bovendien haalt Ruben Oppenheimer nog meer grappen uit. Hij verwijst naar zijn tekening in de NRC van 17 februari 2018, waarop een VVD-octopus staat afgebeeld, met Rutte in de positie van de tweet en/of octopus. D66 is in korte tijd steeds meer op de VVD gaan lijken. Tegelijk roept de prent associaties op met Oppenheimers tekening van Tayyep Erdogan en de blauwe vogel. Wat de octopus met de blauwe vogel doet, onttrekt zich deels aan ons blikveld, maar de tekst bij de tekening van Erdogan en blue bird zal er vast niet per se niet mogen staan.
Het rode potlood dat wellicht uit de tweetvogel of de octopus komt, kan erop duiden dat of de tweet of de octopus een potloodventer is: stemmen, is tenslotte een vorm van exhibtionisme. Big Brother weet precies wie er hebben gestemd en wie niet. Zelfs wat je hebt gestemd, is met enige technische trucs te achterhalen. Bijvoorbeeld middels vergelijking van tijdstippen (van stemknop indrukken) en videocamera’s die registreren wie er om hoe laat een stemlokaal betreedt. De videocamera’s zijn overal opgehangen voor onze veiligheid. Het rode potlood in de tekening kan zelfs zo maar langsdrijven en hoeft niet per se uit de tweet of octopus te komen. Het zinkt, dus is gemaakt van zwaarder hout dan waaibomenhout, of is het helemaal geen potlood?

Een fraaie illustratie van Oppenheimer staat bij het artikel van Tom-Jan Meeus in de NRC van 3 maart 2018. Franz Kafka (!) heeft door het gekrakeel en plukharen in die streekziekenhuizen een blauw oog opgelopen en een lid op de neus gekregen. Van welke politieke partij dat lid een lid is, mag je zelf weten. Hoewel. Dat laatste is ook weer niet waar, want Benjamin Barber merkt op bladzijde 163 van zijn boek heel alert en ad rem op dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen publiek en privaat kiezen (“between public and private choosing”), en precies daarover gaat het bewuste artikel van Meeus – Oppenheimer.

 

 

Benjamin Barber (2003): Fear’s Empire  / NY – London: Norton / ISBN: 0-393-05836-0
Nederlandse vertaling door Iris den Hollander: Het rijk van de angst / ISBN: 90 7634 173 7

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Wie gaat er nou voor het grote geld bij de EU of de ING werken?

 

Als meneer Ralph Hamers van de ING drie miljoen per jaar (3.000.000) scoort, wat zou meneer Martin Selmayr als SG van Europese Commissie dan op zijn bankconto krijgen overgemaakt? Die wedden zullen elkaar echt niet veel ontlopen. Vermoedelijk vangt Selmayr meer, want de ING is aandeelhouder van de EU. Hè, hoezo? O ja, deze bewering moet je drie keer lezen onder het brommen van een monetaire mantra en dan geloof je het plotseling helemaal. Je raakt vanzelf verlicht. Een paar keer naar Herman Finkers kijken, wil ook helpen: ‘Slechts twee garnalen voor 3,95.’ Dat is toch te gééf! En zes ons gehakt, in plaats van zeven ons door de spaghetti, vanwege die ene vegetariër in het gezin. Het werkt echt! Je trapt er met open ogen in. Finkers kijkt er helaas zo olijk relativerend bij, dus je weet direct dat hij de EU en de ING bloedserieus neemt. Er zitten garnalen op het pluche, overal. Gehaai-de garnalen, dat wel. Die garnalen beknibbelen weliswaar op het gehakt, maar ze lebberen evengoed liters peperdure haaienvinnensoep bij de kostbare kaviaar.
Ridicule redenaties vliegen vanuit Brussel en andere manipulatie-metropolen als warme broodjes de tent uit. Aan de lopende band. Wereldwijd raken wij er steeds murwer door.
Could there be something fishy going on in the state of Europe? Inmiddels een retorische vraag.
Selmayr heeft een span of control van 30.000 Eurocraten. Wat die per stuk verdienen, – nou ja verdienen: scoren, binnenharken, krijgen toegestopt, volgens het loon-thermiek-theorema –  kun je bij benadering, gissend, schatten. Geen wonder dat meneer Juncker voortdurend als een mager varken gilt om meer GELD voor het EU-budget, want de Russen staan klaar om de zaak hier over te nemen en in naam van de Verlichting, de VrijMarkt-Democratie, de Wereldvrede, en wat zo’n snuiter al niet nog meer in de aanbieding gooit, moeten wij – het plebs en klootjesvolk – dokken, schuiven en voor de rest, dankbaar en ootmoedig onze snavels houden. We moeten ons laten vermurwen. Eeuwig jammer voor wie oprecht een verenigd Europa wil. Deze Euro-nomenklatoera werkt dat met hand en tand tegen.

‘Ho, wacht even: rijk zijn is duur hoor,’ merkt Willemijn zuinigjes op. ‘Ik dacht eerst dat Sheila Sitalsing fijne ironie pleegde in haar column, maar die teller die bij het Volkskrant-stuk staat, bewijst het onomstotelijk. Meneer Hamers kan zijn eigen inkomsten nauwelijks bijhouden, dus daar moet hij accountants en fiscalisten voor inhuren, plus dat hij steeds vaker naar de psychiater zal moeten, vanwege de steeds prangender wordende vraag: wie ben ik, waartoe besta ik?’

‘In ieder geval is die Ralph Hamers een idealist, want anders zou hij niet bij de ING zijn gaan werken en Martin Selmayr zet zich heus niet alleen voor het grote geld in bij de ING,’ beweert Satish doodernstig. ‘Ik dacht eerst dat Nigel Farage overdreef met zijn tienduizenden Euro-ambtenaren die uit de grote trog in Brussel worden gevoederd en gelaafd, maar 30.000 is misschien nog aan de zuinige kant. De uitleg op youtube, over de achtergronden van de Brexit, vind ik ook verhelderend. Natuurlijk is er geen werkelijk scheiding tussen Groot Brittannië en de bankiers in Frankfurt en Brussel. Dat is louter nepnieuws, make believe, een broodje aap voor het fantasia-frame, het verhaaltje dat wij maar moeten slikke. Gelukkig dat populisten als Nigel Farage het helder uitleggen. Fascisten kunnen dat toch veel minder goed. Vind ik tenminste.’

Willemijn: ‘En dan die VVD’er Mark Rutte hè. Die snuiter snapt er heéééélemaal niets van. Echt, die gup is compleet wezenloos. Hij doet een “moreel appèl” aan de ING vanwege dat gestoorde besluit inzake die Hamers en dan eindigt het stukje met: “Banken moeten beseffen dat ze een bijzondere positie hebben. Ze zijn een soort semioverheid. Het is echt iets anders dan als de topman van Shell een dergelijk salaris verdient.” Als een pipo bij Shell – of Unilever, natuurlijk – zo’n onwezenlijk bedrag als salaris krijgt dan is het volgens meneer Rutte dus niet bizar??! Die man begrijpt er héééélemaal niets van. Een griezel, vind ik het.’

‘Rutte past exact die trucs toe die Herman Finkers zo komisch illistreert,’ zegt Satish, ‘Als je bij een multinational als Shell “werkt” dan gelden er voor jou ander taalspelen, je valt in een ander taal- en betekenissendomein. Het komische is dat hier iemand die in een moreel vacuüm leeft  – Neoliberale Marktwerking kent geen geweten en geen moraal – een moreel appèl zegt te doen. Kolder natuurlijk. Lege woorden.’

‘Met die moreel-neutrale grootheid die tegenwoordig als de Markt en Marktwerking ons leven regeert, heb je volgens mij de slang bij de staart,’ zegt Willemijn, ‘mensen als Rutte besteden hun geweten (hebben ze dat?) uit aan de Markt. Die Hamers scoort 3.000.000 omdat de Markt dat wil. Rutte c.s. kunnen daar volgens henzelf niets aan doen. Dat is nonsens, want de Markt is geen natuurverschijnsel dat een zelfstandig bestaan leidt. Als je even doordenkt, dan snap je dat wanneer jij enkele miljoenen scoort, de schoonmakers die jouw toilet en kantoor schrobben, minder moeten krijgen. Zelfs als je het geld zelf zou drukken, want je maakt deel uit van een gemeenschap die door causale verbanden met elkaar is verbonden en samenhangt. Daarom vind ik de man zo’n griezel. Wat we hebben aanschouwd met minister Ollongren en het referendum vind ik tekenend voor Rutte. Als hij werkelijk op moraal zou varen dan zou hij hebben gezorgd dat juist D66-mevrouw Ollongren deze klus niet op zich hoefde te nemen. D66 heeft immers altijd voor het referendum geijverd, dus was te voorzien dat Ollongren met hoon en smaad zou worden overladen. Wat gebeurt er? Precies dat! Uitgerekend Ollongren moet het varkentje wassen. Dan: VVD’er Zijlstra door het valluik af. Wat doet Rutte? Hij vraagt niet of Sigrid Kaag hem uit de brand wil helpen en Zijlstra’s plaats wil innemen – zo doen wijze bestuurders dat, die smeden banden ten behoeve van het algemeen belang –  neen! Hij passeert de beste kandidaat en gaat voor een knecht! Zou de man niet van vrouwen houden, of niet van D66?’

‘Misschien van geen van beide?’ suggereert Satish. ‘Houden en haten, beginnen beide met een H. Sla Freud er maar op na. Je zou kunnen stellen: compenseer de deuk bij Ollongren (D66) door partijgenote Sigrid Kaag (D66) op BuZa te plakken. Dat zou twee vliegen in een klap zijn: compensatie voor Ollongrens bloedneus en haar vuile handen en de keuze voor de meest geschikte kandidaat voor die plek, die er toch al zit. Bovendien. Bovendien heeft mevrouw K3 behalve de vuile klus van het referendum vermoorden ook via de nepnieuws-hetze een vorm van van censuur aangezet.
D66 heeft dus twee dubieuze klussen voor Rutte geklaard: referendum vermoorden en de afluister-/sleepwet faciliteren. Bovendien – ja het is nog niet alles, want, bedenk, dat de sleepwet (Wiv) optisch uit de koker van de PvdA’er Plasterk komt – over ruggegraten gesproken! Dus zowel de PvdA als D66 zijn gebruikt. Ligt ook aan hen, aan de personen vooral (daarom duurde deze formatie ook zo lang. De typecasting- en profileringsafdeling had de handen vol) maar voor iemand die koketteert met zijn visieloosheid en prat gaat op zijn improvisatietalent, vind ik dit een vette score hoor. De man zit gewoon te lang op die plek. Dan ga je zulke patronen zien. De mens is en blijft een gewoontedier.’

Willemijn: ‘Nu weer met ING-Hamers. Die moet een stapje terug zegt Rutte, maar als Hamers voor Shell of Unilever had gefigureerd, dan was het een ander verhaal geweest. Bulls! Want ook dan krijgen andere mensen minder vanwege het feit dat sommigen veel meer krijgen dan waar ze recht op hebben en dan dat ze ooit van hun levensdagen zullen kunnen verteren. Brrrrr, een griezel.’

‘Het is in de kern het verhaal van Thomas Piketty,’ beaamt Satish. ‘Daarvan zegt iedereen die vanzichzelf vindt dat zij ertoe doet: goed verhaal, klopt helemaal. Ja hoor, de scheefgroei wordt door bewuste politieke keuzen in het leven geroepen, vergroot en bestendigd. Vervolgens zakt iedereen gewoon weer in zijn sleur en stemt men massaal op dezelfde politieke gangs die tegenwoordig alleen uit zijn op eigen voordeel en gewin. Die Hamers is al miljonair en wordt binnenkort multimiljonair. Geld is beschikkingsmacht, zegt Piketty terecht. Er komen steeds meer stinkrijke spelers bij, die niks met democratische keuzen hebben te maken en toch meebeslissen over hoe onze biotopen worden ingericht.’

Willemijn: ‘Ruttes opmerking over Shell bevestigt wat we allemaal weten: de affaire Hamers is binnenkort vergeten en veranderen doet er niets. Wij krijgen gewoon de middelvinger. Toch ga ik komende tijd maar even geen bonus-producten bij de AH scoren. Nooit geweten dat daar zoveel mensen – met name Polen – voor worden uitgeknepen. Nodeloos uitgeknepen, omdat met een fatsoenlijk rendement – dus niet het onderste uit de kan, omdat bobo X of Y zo nodig haar miljoenen moet krijgen – het allemaal nog even overvloedig en rijk zou zijn.’

‘EU kan zich omstreden benoemingen niet veroorloven’  /  NRC  8 maart 2018 om 20:14

‘De flitspromotie van de Duitser Martin Selmayr tot secretaris-generaal van de Europese Commissie houdt politici in Brussel al weken bezig en stelt de Commissie in een bedenkelijk daglicht. De zaak moet snel opgehelderd worden.

De jurist Selmayr (47) was de afgelopen jaren de invloedrijke rechterhand van Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker. In zijn nieuwe functie als hoogste EU-ambtenaar geeft hij leiding aan een ambtelijk apparaat van 30.000 mensen en legt hij verantwoording af aan de Commissie-voorzitter. Het is een ambtelijke functie zoals er maar weinig zijn.

‘Eigenlijk werk je bij ING niet uitsluitend voor zoiets ordinairs als geld, maar rijk zijn is erg duur’
Door: Sheila Sitalsing  – Volkskrant 8 maart 2018, 23:22

 

Paul Auster (1993): Leviathan  / Faber – ISBN: 0-571-16945-7

Peter Bieri (2012): Hoe willen wij leven?   / uit het Duits vertaald door Marijke Koekoek – ISBN: 978 90 284 2498 2,  ook in e-boek verkrijgbaar

Nigel Farage / onderwijst Duitse interviewer / N.F. educates German interviewer  /  Youtube – Published on Jan 9, 2018

Nigel Farage (voor een Iers publiek) just DESTROYED the EU in an AMAZING speech, Gets a standing ovation  / Youtube – Published on Feb 5, 2018

Nigel Farage‘s LBC Show On Italy’s Election 2018 Results  – Published on Mar 5, 2018

 

The Truth about the EU!!  /  Youtube –  Published on Nov 5, 2016

The European Union Conspiracy /  Published on Dec 5, 2013

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,