RSS

Category Archives: discrimineren

Pueri pueri pueri puerilia tractant, en was Guy Fawkes wel een guy ?

 

‘Goed: pueri pueri …. kinderen zijn kinderen en gedragen zich kinderlijk, houden zich met kinderachtige zaken bezig. Daar komt de theorie van Thomä, ultrakort door de bocht en liberaal geparafraseerd, op neer. Waarom tekent Hajo de Reijger, de centrale figuur in zijn illustratie bij het interview van Caroline de Gruyter met de Duitse filosoof Dieter Thomä, met een Guy Fawkes masker?’ vraagt Satish. ‘Betekent het volgens Thomä en volgens Hajo-Thomä dat de identiteit, gender, van de figuur niet belangrijk is, gaat het om het protest? Maar how about Macron? Die noemt Thomä ook. Ik vind de combinatie van teksten en tekening veel intrigerender dan de theorie van Dieter Thomä afzonderlijk, op zich, bezien. Die vier typologieën volgens Thomä, zijn voor mij vooral interessant, omdat Thomä alleen de man (puer) behandelt. Hij zegt niets over de vrouw (puella). Bijvoorbeeld: Aung San Suu Kyi, Angela Merkel, Marine le Pen, Hillary Clinton, Indira Ghandi, Margaret Thatcher, Kim Jung-un (net als Donald Trump een “puer obsitatissimus“) en zo voorts.’

True,’ zegt Zorah, ‘alleen levende witte mannen, Thomä noemt als voorbeelden witte machtige mannen. Maar de tekening is geënt op het schilderij van Delacroix en daar figureert Marianne centraal. Dus het Franse en vrouwelijk element zit er in Hajo’s tekening wel in. Ik denk dat Thomä mannen gebruikt vanwege de herkenbaarheid voor zijn imaginaire publiek. Ik denk heel eerlijk gezegd ook dat Hajo de theorie van Thomä beter vat en weergeeft dan de filosoof zelf dat doet. Caroline de Gruyter maakt er ook een nuttige job van wat structureren betreft, want ik heb meneer Thomä op Youtube bekeken en beluisterd en ik vond zijn betoog knap ingewikkeld hoor. Wel mooi Duits bij tijd en wijle.’

‘Thomä komt er allengs beter in,’ denkt Faisal, ‘en gaat zijn theorie duidelijker verwoorden. Dat zal het vooral zijn. Overigens is er nog een betekenislaag in de gebruikte tekening van Hajo, namelijk de juli-revolutie in Frankrijk van 1830. Daarover gaat het schilderij van Delacroix. Let op dat er in de titels staat: guidant, gidsend en niet dirigeant, leidend. Dat masker is multi-functioneel omdat het bijvoorbeeld ook associaties met Marine le Pen, via Jeanne d’Arc, lijkt te omzeilen maar daardoor juist de aandacht op le Pen vestigt.’

‘Dit schilderij van Delacroix uit 1830, roept door zijn compositie – en thematiek – bij mij associaties op met het doek van Théodore Géricault uit 1818,’ zegt Zorah, ‘alsof Géricault reeds voorzag en voorvoelde waar het met Frankrijk heen zou gaan, hetgeen niet onwaarschijnlijk is, want hij leefde tenslotte in die zelfde tijd. Kunstenaars hebben nu eenmaal zeer gevoelige antennes voor maatschappelijke ontwikkelingen. Denk maar aan de roman Onderwerping/Soumission van Houellebecq en Remains of the Day van Ishiguro. Zinderend actueel!’

‘Prachtig!,’ roept Faisal, ‘herinner je je hoe het icoon van Géricault terugkomt in Asterix en Obelix? De Franse geschiedenis is een bonte bedoening met vele dramatische, theatrale, hoogtepunten en leent zich uitermate goed voor stripvertellingen. Manu Macron als stripfiguur? Dat zou de zaken meteen een stuk inzichtelijker maken.’

‘Over Macron houdt Thomä er ideeën op na die ik niet deel,’ zegt Satish, ‘maar goed, het is zijn theorie. Dat masker van Hajo komt mij goed uit. Macron moet zijn ware gezicht aan mij nog tonen. Het gaat voorlopig om het business model van Rothschild (Macron en compagnie) versus of met dat van Goldman Sachs (Draghi en kornuitjes), tegen ons, het klootjesvolk. De “bankiers” (wie zijn dat toch? welke namen en gezichten horen daarbij?) zullen zichzelf echt niet te kort doen en zich in ieder geval drie keer indekken tegen mogelijke tegenslagen.’

‘Ik leg een volgens mij belangrijker verband via vrouwen,‘ zegt Faisal, ‘en wel via onderzoekster Hilde Reidling in het stuk van Lidwien Dobber in de Trouw van 29 november jongstleden. Mevrouw Reidling breekt daar namelijk een lans voor het betrekken van politiek-ongeïnteresseerden bij het politieke bedrijf. Reidling:  <  “Beschouw de mensen die allang kiesrecht hebben, maar die zich niet gehoord voelen en dus nooit meer naar de stembus komen, als nieuwe kiezers.” Steek meer moeite in ze, zoek uit wie ze zijn en wat ze willen, bepleit ze. Probeer hen meer te betrekken en zet mensen op de kandidatenlijst met wie ze zich kunnen identificeren. > Hier draait het natuurlijk om.
Ik ben het met Satish eens dat de theorie van Thomä, zoals ik die uit artikelen over die ideeën tot mij heb genomen, vooral interessant kan zijn door hetgeen hij ongezegd laat. Hij laat het publiek helemaal buiten beschouwing en concentreert zich op alfa-mannetjes. Thomas Carlyle’s theorie van de Great Man. Maar dat was me dunkt de eerste helft van de negentiende eeuw.’

Also very true,’ zegt Zorah, ‘Hilde Reidling oppert een heel zinnig idee en frame, dat contrasteert met het conventionele idee van de mannelijke politicoloog, die staat gedwongen opkomst bij verkiezingen voor. Maar met gedwongen opkomst overtuig je ongeïnteresseerde wantrouwigen volgens mij niet. Integendeel! Je wakkert er het wantrouwen, de weerzin en afkeer voor politici en politiek juist mee aan! Immers: ik geloof niet meer in het huidige stelsel van representatieve democratie zoals dat intussen is verworden, maar ik word door de shareholders (niet stakeholders, maar shareholders!) gedwongen om hen te legitimeren middels stemmen. Ja hoor, het is goed met jullie. Doei!’

Satish: ‘Het blijft draaien om de hete brij van het referendum, nietwaar. Het referendum wordt door en politieke shareholders en de media compleet, systematisch en bewust genegeerd of de prut in gepraat. Dat verhoogt mijn sympathieke belangstelling voor het referendum slechts.’

‘En het doet mijn afkeer voor de politici en hun handwerk alleen maar toenemen,’ zegt Zorah. ‘Mannelijke én vrouwelijke beroepspolitici.’

‘Voorlopig genoeg brainwork,’ roept Faisal, ‘wie gaat er mee boerenkool halen bij de boer hier achter? Daar is de vorst (of de vorstin, wat u wilt) nu goed overheen gegaan.’

‘YAMMIE! Wij willen er ongeschoren spek bij! Met van die zwarte borstelharen.’

http://www.zeit.de/2016/43/puer-robustus-dieter-thomae

Dieter Thomä: “Puer robustus”Geschichte der Quertreiber  /  Von Michael Opitz

https://de.wikipedia.org/wiki/Kippfigur

http://www.acesweekly.co.uk/about

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Zijn de cartoons van Marian Kamensky over Martin Schulz cryptisch en discriminerend?

Kamensky tekent de voorman van de Duitse socialisten, Martin Schulz, in twee cartoons waarin Schulz wordt afgebeeld in situaties die hem aan Jezus Christus relateren. In het cartoon waarin Schulz met een houten ‘K’ een helling optuft, doet Schulz denken aan Christus die zijn kruis de berg Golgotha op draagt. Het andere cartoon toont Schulz over water lopend. Vind je de cartoons cryptisch en discriminerend?’

‘Degene die geen verhaal bij deze cartoons kunnen bedenken, vinden ze vermoedelijk cryptisch,’ zegt Satish, ‘degenen die er verhalen uit de bijbel in zien, degenen die de cartoons in een bijbel-context kunnen duiden, zullen de Kamensky cartoons met herkenning bezien.’

Mohammad: ‘De cartoons van Kamensky discrimineren (onderscheid maken) volgens mij wel degelijk. Immers, ze onderscheiden tussen een publiek dat de bijbel-iconografie creatief kan hanteren en de rest, die dat niet kan. Die misschien helemaal niets van en over de bijbel weten. Waarom wordt door ons, ik bedoel onze kleine club, bij de afbeelding van Schulz met de K op de schouders onmiddellijk gedacht aan de kruisgang van Jezus? En bij Schulz over water lopend ook? Omdat de meesten van ons enigszins vertrouwd zijn met die verhalen van Jezus uit de bijbel.’

‘Bovendien zitten we tegen Kerst aan,’ brengt Willemijn in herinnering.

‘Inderdaad en Kerst schrijf je ook met een ‘K’, evenals Kamensky, merkt Moh. spits op.

‘Kun je wat dieper in de iconografie en exegese graven?’

‘Nou, bij de tekening van Schulz over water lopend, denk ik via de bijbel aan vertrouwen – in de Duitse politieke context zelfs aan hybris – dat vertrouwen verlaat Schulz halverwege zijn wandeling, de moed zinkt hem in de schoenen en dan zinkt hij als politicus dus helemaal,’ zegt Willemijn, ‘net zoals die discipel die over water loopt totdat hij niet meer gelooft dat hij dat kan. Dat zal bij dat verhaal over de vissers in een boot met Christus op het meer van Galilea – of was het Tiberias – zijn, meen ik, maar dat moet je maar naslaan. Het gaat over geloof, ongeloof en overmoed.’

Mattheus 14; 22-33

‘ “Ik zal u maken tot vissers van mensen …”,’ zegt Satish.

‘Juist, maar dan is Schulz een slechte visser,’ meent Moh., ‘want hij weet maar weinig vissen – kiezers dus – in zijn netten te vangen. De SPD verloor fors. Daarom zinkt Schulz natuurlijk. Hij heeft er geen vertrouwen meer in en hij drost uit de coalitie-besprekingen. Wat drossen, hij heeft daar niet eens aan meegedaan (terwijl zo’n Lodewijk Asscher stond te trappelen). Pikant trouwens dat juist een Christian (Lindner van de FDP) de coalitiebesprekingen doet stranden. Okay, dit wordt subtiele spijkers op heel laag water zoeken. Sorry.’

‘Het was het meer van Galilea, geloof ik,’ zegt Willemijn, ‘er steekt een storm op en het notendopje waarin Jezus en enkele collega’s zitten, raakt in nood en iedereen probeert zijn eigen huid te redden en iedereen kijkt naar Jezus om een wonder.’

‘Zoals de kiezers die het gedachtengoed van de SPD aanhangen naar Schulz kijken of keken,’ merkt Moh. op, ‘maar dan blijkt Martin Schulz – net als Diederik Samsom en Lodewijk Asscher – niet de messias, maar Judas Iskariot, die hen uitlevert aan de neoliberalen. Je kunt het verhaal zo ingewikkeld maken als je zelf wilt – wanneer je tenminste geverseerd ben in bijbelverhalen.’

‘Goed, goed, laten we proberen het simpel te houden,’ stelt Willemijn voor. ‘Schulz met een enorm kruis op de helling van Gogotha, waar hij zal worden gekruisigd en Schulz die niet over water blijkt te kunnen lopen. Dat zijn de basisingrediënten.’

‘De K staat voor Koalition,’ zegt Moh., ‘want Martin Schulz blijkt gedwongen te worden toch aan coalitiebesprekingen mee te doen. Schulz moet dat kruis torsen, daar helpt geen lieve moeder (Maria) aan en Angela is hier bepaald geen engel die Martin de hemel in draagt. Allesbehalve!’

Satish: ‘Dus Martin Schulz gelooft aanvankelijk dat hij de Here Jezus is en hij loopt over water, maar dan zinkt hij en verdwijnt vervolgens onder het oppervlak dat rimpelloos blijft. Onzichtbaar en rimpelloos. Want hetgeen zich onder de waterspiegel afspeelt, dat krijgen wij nooit te zien, dat zijn de deals die in achterkamertjes gesloten en beklonken worden.’

‘Dan voorspelt Marian Kamensky dus dat de SPD door de Leviathan van de UNION (CDU & CSU) wordt gegrepen,’ zegt Willemijn, ‘dat is geen vrolijk vooruitzicht voor de Kerst, vind ik.’

‘Vanuit het standpunt van de UNION wel, natuurlijk,’ zegt Moh., ‘want die peuzelen de sociaaldemocraten op. Dit zweemt naar voorspellend dromen. Daar wordt in de bijbel ook het nodige over geschreven. Maar, we houden het simpel. Van Leviathan kun je daarom misschien beter de walvis van Jonah maken, dat is bovendien iets vrolijker voor de SPD. Ietsje maar hoor, niet heel erg veel. Enfin, in Nederland is het ook huilen met de pet op voor zogenaamd Links. De socialisten zitten allemaal en overal in West-Europa in hetzelfde wrakke schuitje op een meer waar het stormt.’

‘Er zijn geen goede socialistische schippers en stuurlui, daar komt het door,’ zegt Satish beslist, ‘de beste socialistische stuurlui staan aan wal en vertikken het om met de huidige bemanningen scheep te gaan. Helemaal ongelijk kan ik ze niet geven. Trouwens, meestal willen de bemanningen – de tegenwoordige beroepsbestuurders en carrièrepolitici – helemaal geen kundige kapitein en stuurlui op de brug, want dan zouden ze aan de bak moeten. Ze weten dat zij in ieder geval een reddingboot zullen hebben.’

‘Hebben jullie opgemerkt dat zowel in Duitsland als in Nederland twee partijen met een ‘C’ in hun naam momenteel de dienst (helpen) uitmaken ?,’ vraagt Moh.. ’In Duitsland de CDU en CSU en in Nederland het CDA en de CU. Stel de letters C en K als inwisselbaar en de cartoons van Kamensky  worden meteen een stuk minder cryptisch. Of juist niet?’

‘Ik vind deze twee illustraties van Marian Kamensky heel geschikt voor op een kerstkaart,’ zegt Willemijn. ‘Al wie met ons mee wil gaan, die moet onze verhalen verstaan.’

‘En zo zijn onze verhalen,’ zegt Satish. ‘AMEN’

‘Een voor velen tamelijk cryptische kerstkaart, hoor, die van Willemijn,’ vindt Mohammad. ‘Ik weet niet of die in het (Duitse) inburgeringspakket moet en kan …. ‘

‘Volgens Angela Merkel schaffen wir das. Laten we maar het beste hopen voor Martin Schulz.’

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Genderneutrale zeikerds

 

‘Niks genderneutrale toiletten vanwege emancipatie en zorg voor anders-zijn. Het is gewoon weer een geframede ordinaire bezuiniging!’ roept Ilham. ‘Ik heb uit nood enkele van die zogenaamde genderneutrale toiletten moeten gebruiken, nou dat was geen feest kan ik je zeggen: de brillen zaten onder de urine en voor de pot lag het in plassen. Brrrr ……’

‘Natuurlijk is het politiek gezeik en gericht op bezuiniging, want minder toiletten betekent tevens minder schoonmaak,’ zegt Semanur instemmend, ‘minder hygiënisch ook, natuurlijk.’

‘Wil je werkelijk emanciperend te werk gaan, dan maak je toch toiletten voor mensen die zittend plassen en mensen die staande plassen,’ zegt Ilham schouderophalend. ‘Met daarnaast een invalidentoilet, dat is qualitate qua genderneutraal, want men zit per definitie.’

‘Zo’n onderscheid tussen staan en zitten levert geen bezuiniging op, want dan moet je immers nog tenminste twee soorten toiletten open houden en schoonmaken,’ merkt Marieke op, ‘en het gaat deze politici om alweer een bezuiniging. Of ze nu opvanghuizen sluiten, verzorgingstehuizen verpatsen op de vastgoedmarkt of toiletten listig in aantal verminderen, dat dondert ze niks. Zij willen gewoon bezuinigen en dat framen ze in dit geval met gezeik over genderneutraliteit. Dat is een genre van identiteitspolitiek. Politici zijn onhygiënische zeikerds, dus dit onderwerp is ze op het lijf geschreven. Laat mij er echter s.v.p. buiten.’

Semanur: ‘Zittend plassen of staand plassen,’ dát zou inderdaad tenminste twee vliegen in een klap zijn. Ik weet trouwens al lang dat er mannen zijn die zittend plassen. Misschien vanuit een geaardheid, misschien uit medische of anatomische noodzaak, dat blijft nog geheim ook. In ieder geval is het goed voor de hygiëne en goed voor de mannelijke privacy bovendien. Mijn grootvader vond het genant toen hij zittend moest plassen.’

‘Staande plassen als vrouw, dat zit er inderdaad nauwelijks in,’ beaamt Ilham. ‘Ik voel daar trouwens ook geen enkele behoefte toe. Wat is er nou zo geweldig aan staande plassen? Moet je de genderneutrale toiletten in de treinen eens zien! Smerigheid troef. In de trein zou ik inderdaad liever staande plassen. Met een grote boog en ver van de pot plassen. Om niet op de vieze bril hoeven zitten. Maar dan heb je weer dat schommelen, waardoor je vaker naast het potje piest.’

‘Mijn brildekjes waaien altijd weg in de trein,’ giechelt Marieke, ‘tenzij ze van de viezigheid op de bril blijven kleven. Dus ik probeer meestal hurkend boven de bril te plassen en maar hopen dat de trein niet onverwacht een bocht maakt of schommelt. Een heel gedoe, zo’n treinreis. Vooraf niet drinken, is nog het beste. Natuurlijk maken politici geen gebruik van de trein of ander OV.’

‘Ik hoor het al,’ roept Semanur: ‘hier moet een commissie van wijze mensen en dure experts dikbetaald over brainstormen en lang op blokken. Misschien moet er wel een Parlementaire Enquête over urineren worden ingesteld! Zo’n P.E. neemt niemand inmiddels nog serieus, dus dat zit ook goed.’

* Vrolijkheid *

Marieke: ‘het onderscheid tussen zittend op staand plassen bevoordeelt de staande plassers natuurlijk wel. Dat zijn toch vooral mannen. Bovendien, een man die een toilet voor zittend plassen ingaat, geeft zich bloot. Waarom plast de gup zittend? Kan hij soms niet mikken? Wat is er mis met hem?’

‘Als vrouw kun je natuurlijk ook een toilet voor staand plassen gebruiken, maar dan heb je meer kans op viezigheid,’ zegt Ilham. ‘Goed, hierover wordt nu weer uitvoerig en deftig gefilosofeerd door opiniemakers, columnisten seksuologen en wat al niet. Kul en lariekoek.’

‘In ieder geval ook weer foto-opps voor bewindspersonen,’ zegt Semanur besmuikt,’ zo’n politicus of -ca opent alles. Een toilet of een megalomaan schoolgebouw, als er maar een plaatje van geschoten wordt. Voor in de kranten. Wat een zielepoten – gendervrije poten welteverstaan – zijn het toch.’

 * Vrolijkheid *

‘Veel gezeik en niet iedereen even rijk!’

 

 

Willem Drees jr. (1995): Ontwrichting. Budgettaire chaos van Nelissen tot Kok / Utrecht: Van Arkel / ISBN: 90-6224-362-2

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,