RSS

Category Archives: framing

Zou om-scholing kunnen helpen tegen ont-scholing?

 

 

Claire barst in lachen uit terwijl ze van haar beeldscherm naar de voorpagina van de Trouw kijkt en wijst: ‘ Deze studente mailt me net dat het een schande is om ongeschoolde postbezorgers medische apparatuur bij de mensen thuis te laten aansluiten en medicijnen te laten brengen! Maar er staat: om-geschoolde en niet on-geschoolde bezorgers. Ik probeer ze nog zo close reading bij te brengen.’

‘Wat is het verschil?’ vraagt Zohra droog, ‘omscholen van ongeschoolden, resulteert in ongeschoolden met een vals zelfbeeld. Dat laatste is misschien nog het gevaarlijkste. Deze PTT-snuiter, meneer Huub Zijlstra, heeft gewoon een idee voor een nieuw verdienmodel dat hij pusht, en daar hebben pr- en reclameconsultants van de Big Pharma een story bij bedacht. Dat narratief vent meneer Zijlstra hier uit. Meer moet je er niet achter zoeken.  Ik lees trouwens een ijzersterk argument van meneer Zijlstra over de nieuwe PostNL-bezorger: “Er zit in ieder geval ‘zorg’ in.” In be-zorg-er dus. Die man heeft een apart gevoel voor humor. Humor, dat scheelt maar één letter met tumor.’

Claire zegt grinnikend: ‘Ik ben bang dat die Zijlstra bij deze oprisping niet eens zijn tong in de wang had.’

Zohra: ‘O ja: close reading is slecht voor de neoliberale verdienmodellen, want iemand die nauwkeurig en precies heeft leren lezen, ontdekt steeds nieuwe betekenissen in een verhaal, en dat betekent dat een (goed) boek vele malen wordt herlezen. Dat is slecht voor de boekenomzet. Kijk maar naar onze leeswerkgroepen: wij spenderen weekenden achter elkaar in de bossen aan het bediscussiëren van twee of hooguit drie klassiekers. Daar kan de schoorsteen van de boekenproducent echt niet van roken.’

‘ Nou, dat vind ik ietwat ongenuanceerd, maar er zit wat in,’ meent Claire, ‘ik denk dat het tegen ramsjprijzen wegdoen van goede boeken tegenwoordig de belangrijkste verliespost voor de uitgever is. Hoewel je bij boeken nooit goed van financieel verlies en geldelijke winst kunt spreken, vind ik.  Hier heb ik twee boeken uit een vers pak van Sjaalman, dat Feisal en Willemijn vorige week scoorden: Anthony Trollope: The way we live now (1999 – isbn: 0-19-283561-0), een knoeperd van 495 bladzijden en Maurice Sachs: Heksensabbat (1980 – isbn: 90 295 3714 0) met de originele Franse uitgave er bij nota bene! Met nog een dozijn andere incunabelen, ongezien, voor drie euro de vijf kilo! Pfui! Hier kan geen boekwinkel tegenop.’

‘Weet je dat ik Trollope in één ruk heb uitgelezen. Ik kon het niet meer wegleggen. Genoten!’ zegt Zohra, ‘alleen die namen al: Lady Monogram, miss Triplex en meneer Melmotte. Wat ben ik mijn ouders dankbaar dat ze de talen er bij in hebben laten stampen, al dacht ik daar destijds anders over.  Weet je dat ik nauwelijks wist dat er een Anthony Trollope heeft bestaan?’

‘ Je weet nu eenmaal niet wat je niet weet,’ zegt Claire, ‘ dat moet je verteld worden, je moet worden ingewijd. Daar is de school voor en daar zijn de docenten-leraren voor. De kinderen van nu komen er wellicht pas veel later achter wat ze hebben gemist, maar dan is het natuurlijk onherstelbaar te laat. Het is een heel cynisch gebeuren, waar alle politieke partijen schuld aan hebben. Ze hebben allemaal boter op hun hoofd. Ook degenen die niet actief meedoen, die staan erbij en kijken ernaar, en dat is net zo erg.’

Claire pakt Heksensabbat op: ‘Ik ben op bladzijde 47: “Als de katholieke kerk ooit een goede ingeving heeft gehad, dan was dat wel, toe ze het dogma van de Maagdelijkheid van de Moeder van Christus instelde, want iedere man wil wel in de leugen geloven, dat zijn moeder nog maagd is.”   Dit is natuurlijk geschreven vóór de tijd van #MeToo en dat transgender normaal is en dat LHBTI’s gewoon vrij en onbeschermd rondlopen.’

Zohra: ‘ Een van mijn pupillen mailt net dat het echtpaar Femke Halsema en Robert Oey in de affaire met het neppistool van junior, hebben gekozen voor de strategie van “openheid van zaken” geven, waarbij vader Oey de schuld voor het pistool – het was een echt wapen – op zich neemt. Groot stuk in de Volkskrant en de prollenkrant, aangekondigd op de voorpagina. Mwah, kweenie, misschien past het in dit tijdsgewricht en wil ma Halsema ook nog een tweede termijn als burgemeester van Amsterdam. Dat zal best kunnen wezen. Vijftien jaar is weliswaar officieel nog minderjarig, maar toch. Er zijn diverse pipo’s en bimbo’s die zestienjarigen al willen laten stemmen, dus wat heet minderjarig. Mwah, het is de weekend krant en het einde van een nieuwsluwe periode, komaan. Deze aanpak van een bekennend verhaal (ik heb gefaald als ouder) rondom een event zal bijna ieder pr-bureau vandaag de dag aanbevelen. Dat is haast vaste prik, een routinerecept.’

Claire: ‘ Het was dus een echt pistool waar die jongen mee liep te zwaaien. Da’s bloedlink, want dan zou een eventuele agent die op hem zou kunnen hebben geschoten – en raak geschoten – een trauma kunnen hebben opgelopen. Je kunt immers niet weten dat zo’n echt pistool onklaar gemaakt is. Nou ja, laten we maar zeggen dat het allemaal niet kwaad was bedoeld. Tenslotte bestaat de huidige politiek bijna alleen máár uit het opboeren van goede bedoelingen.’

Zohra: ‘Wellicht is de jonge Oey aan een omscholing bezig. Hij was al van de zwarte school afgehaald, vertelde zijn moeder geruststellend.’

‘ Zou hij PostNL-bezorger gaan worden?’ vraagt Claire, terwijl ze haar tong ostentatief in de wang steekt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

OMA, is 2,7 miljoen euro veel voor een bouwplan voor de Tweede Kamer?

 

 

 

‘ Grapje, grapje, deze vraag of 2,7 miljoen euro veel is, want OMA staat voor het architectenbureau van Ellen van Loon,’ zegt Ilham, ‘ en die 2,7 miljoen euro afkoopsom die haar bureau krijgt, is volgens mij te beschouwen als de aankoopsom voor het plan waarmee meneer Pi de Bruin aan de slag kan. Hier staat dat “ze” volgens Ellen van Loon het grootste deel van OMA gewoon kunnen uitvoeren: „Ze kunnen 95 procent van ons ontwerp gewoon uitvoeren”,  dan zou meneer De Bruin en de zijnen een cadeautje ter waarde van 2,7 miljoen aan belastinggeld krijgen. Poe, dat is niet gering. Hoewel, in die kringen en met geld dat niet van jezelf is ….. mwah.’

‘ Zou die Pi de Bruijn nauwe banden met het CDA (of de VVD) hebben?’ vraagt Willemijn zich af. ‘Ik ben benieuwd wie straks met de credits voor het nieuwe gebouw gaat strijken. Tien tegen een dat meneer Pi de Bruijn als architect de annalen in zal gaan. Wij speculeren natuurlijk alleen maar, want hoe de hazen in deze intrige lopen, dat weten we nu nog niet, en misschien zullen we het nooit te weten komen.’

Ilham: ‘Eventuele deals kunnen over vele banden lopen. Vergelijk het met lege bv’s, die het spoor naar de werkelijk verantwoordelijke belanghebbenden moeten verdoezelen en uitwissen. Het hoeft allemaal ook niet van tevoren bekokstoofd te zijn. Dit soort smurrie gaat vaak een eigen leven leiden, omdat de uitgangspremissen al niet deugen. Er wordt dan met verborgen agenda’s gewerkt.’

‘ Ho, ho, ik neem aan dat er bij deze soap ook zoiets als geestelijk eigendom in het geding is,’ merkt Zohra op. ‘ Wanneer straks blijkt dat het eindresultaat duidelijke sporen van aanwijsbaar architectonisch plagiaat (door Pi de Bruijn c.s.) te zien geeft, dan kan OMA daar op wijzen, en meer dan wijzen. Ik bedoel: OMA werd voor de klus aangezocht door de vastgoedmanagers, OMA heeft niet geworven om de opdracht: < In 2017 vroeg het Rijksvastgoedbedrijf aan architectenbureau OMA om een ontwerp te maken voor de renovatie van het Tweede Kamercomplex. „Een enorme eer natuurlijk. Daar kan je geen nee tegen zeggen.” “ Het Rijksvastgoedbedrijf heeft om mij persoonlijk gevraagd.” >  Dan zou meneer Floris Alkemade als useful idiot zijn gebruikt?’

Willemijn: ‘Natuurlijk, daar kan allemaal over gespeculeerd worden. Tja, plagiaat, maar dan is de volgende vraag wat je daarmee doet en hoe. In die biotoop kent iedereen elkaar en men werkt bij en voor elkaar, dus … Neen, als er geen vertrouwensbasis is dan houdt het op. Trouwens, ik vind het frappant dat geen van ons dit verhaal zonder meer volgens de conventionele interpretatiekaders en – frames leest. We beginnen meteen te zoeken naar wat “er achter” zou kunnen zitten. Blijkbaar vertrouwen wij het gebeuren daar in en rond de Haagse Kaasstolp al bij voorbaat niet. Nothing is what is what it seems, en Never believe what “they” want you to believe. Maar ja, dat krijg je van decennia lang spin and sleeze.’

‘ Vanwaar jouw keuze, associatie, met de tekening van Bas Schot,’ vraagt Zohra aan Ilham.
Ilham: ‘ Vanwege Boris Johnson, die het Parlement sluit om zijn Brexit erdoorheen te krijgen. Dat doen ze daar in Den Haag – althans volgens Bas Schot, en dan weer volgens mij – ook. Natuurlijk, want ze doen alles om hun gelijk te halen. Wat malen zij nou om democratische regels en heel veel belastinggeld door het putje spoelen.’

Willemijn: ‘ Dat zei Semanur onlangs nog over Brext: “De EU verdeelt en werkt als splijtzwam, in plaats van dat hij de natiestaten laat versmelten. “ Daarom is de Brexit voor de Britten en voor ons niet zo slecht. Voor ons is het profijtelijk vanwege de pin die de megalomane – dát zijn nou megalomanen – EU-bobo’s op de neus krijgen. Misschien dat ze een ietsje dimmen.
Dit, wat Ellen van Loon hier opmerkt, vind ik typisch zo’n preoccupatie voor die Haagse biotoop:  “Bij het samenvoegen van de restaurants was de enige vraag of het menu genoeg variatie zou behouden.” Eigenlijk best treurig.’

‘ De Engelsen die ik ken, vinden Brexit niet leuk vanwege de sores eromheen, maar zijn niet rouwig om het uittreden van het UK. Let’s be done get over with it. It was a bad dream. Of die EU-craten zich veel aan een Brexit, met of zonder deal, gelegen aan laten liggen, betwijfel ik,’ zegt Zohra. ‘Zij denken vooral aan hun banencarrousel die kleiner wordt en de plekken aan de ruif.
Je ziet het aan de soap rond MH17. Dat kadaver wordt nu voor de zoveelste keer uit de vriezer gehaald en opgewarmd om Putin als boeman neer te zetten. Dat moet de EU naar elkaar toe drijven. In plaats dat die lui daar in Brussel (en andere EU-hoofdsteden) profiteren van het gegeven dat Putin er nog zit om zaken met Rusland te doen, zodat we van dat gezeur af zijn. Straks is Putin weg en dan kunnen we van voren af aan beginnen.’

‘Dat is toch ook de bedoeling?’ zegt Ilham grinnikend, ‘ Alleen wij willen wereldvrede. Degenen die wij democratisch als onze vertegenwoordigers kiezen –  nou ja, wat heet democratisch in de EU, nietwaar? – diegenen hebben helemaal geen belang bij vrede en rust. Alleen bij reuring kunnen ze hun submiddelmatigheid nog enigszins verhullen. Reuring en rotzooi zijn de basisbestanddelen van hun respectieve verdienmodellen.’

Willemijn: ‘Wat mij ook zo benauwt, is die automatische reflex in de mainstream media: de Britten moeten hun politieke systeem maar eens goed onder de loep nemen. Niet wij met onze rare en verkrampte euro-EU, die ons uitholt en erodeert als een lintworm, neen, want wij zitten hier goed en wij hebben de wijsheid in pacht.’

Zohra grinnikt: ‘Ik vind Europa-ontkenner net zo onzinnig en banaal als klimaatontkenner. Wie wil er géén in-harmonie-samenwerkend en synergetisch Europa en wie wil er nou geen schoon milieu?’

Ilham barst in lachen uit en roept: ‘ Vergeet de restaurant-ontkenners niet! Wie wil er nu géén solide en mooie Tweede Kamer met een restaurant dat variatie in overvloed biedt, want de liefde gaat immers bij iedereen – gendergelijk –  door de maag?!’

 

 

Column – Sheila Sitalsing: “De soap rond de verbouwing van het Binnenhof bewijst dat de Kamer niets meer durft,”  Volkskrant 09 september 2019

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,