RSS

Category Archives: geld

In de boot genomen?

Schuitje varen, witwassen en veel meer absurd leuk tijdverdrijf met de mega-rijkaards der aarde. En ook hier schijnt Donald Trump bij betrokken te zijn.

Rachel Maddow (MSNBC) looks at a bizarre corruption scandal connected to a Donald Trump fundraiser and other new characters and developments Americans are learning about, suggesting that Robert Mueller’s Trump Russia investigation is far from over. ‘

Dutch Mega Yacht –  9 maart 2018  /   https://www.youtube.com/watch?v=xKxbZaWoLrk

 

 

 
Leave a comment

Posted by on april 15, 2018 in actualiteit, criminelen, geld, globalisatie

 

Tags: , , , , , ,

De tegeltjeswijsheid van een topman

Het Nederlandse publiek heeft massaal hysterisch gereageerd, inzake de miljoen slarisverhoging van Ralph Hamers (ING). Daardoor werd de president-commissaris Jeroen van der Veer op het verkeerde been gezet en onderschatte hij die publieke reactie schromelijk. Met de 3.000.000 remuneratie (de termen beloning of salaris zijn ongepast) van Hamers is totaal niets mis. Dergelijke inschattingsfouten maakt meneer Van der Veer gewoonlijk nooit. Het kan natuurlijk zijn dat Van der Veer een senior moment had. Tenslotte moet de man aan de lopende band talloze salarisverhogingen goedkeuren en daarbij zijn eigen remuneratie niet uit het oog verliezen. Al die nullen voor de komma zijn dan lastig uit elkaar te houden, want de ene nul lijkt immers sprekend op de andere.

Vandaar die briljante diepe tekst van de Heer Van der Veer: “Wij realiseren ons dat we de publieke reactie in Nederland op deze duidelijk gevoelige kwestie hebben onderschat.” Zo’n kostelijke overpeinzing kan slechts een existentieel geprangd gemoed ontstijgen. Ik wed dat deze wijsgerige en voorbeeldig evenwichtige oprisping door de reclame-afdeling bij de ING meteen op tegeltjes is geprint. In gouden letters. Als relatiegeschenken, om te laten zien dat ze echt niet van de straat zijn. Onwerkelijk. De publieke reactie speelde de president-commissaris parten. Dat mag nooit meer plaatsgrijpen. Er moet urgent en drastisch het nodige gebeuren aan die publieke reactie. Op zijn minst moet die voorspelbaarder worden. Nog veel voorspelbaarder dan ze al is.

‘Het Nederlandse publiek dient te worden opgevoed in de filosofie van de salaris- en beloningenwereld van de bankensector. Het gaat tenslotte om spelers in de hoogste financiële league,’ zegt Tessa schouderophalend terwijl ze tegen haar voorhoofd tikt. ‘Jammer dat zo’n Jesse-superstar-Klaver met luide ketelmuziek verkondigt dat hij een overwinning heeft behaald en dat hij deze dooie mus wil optuigen met een wet. Dat banale ballonnetjes wetsontwerp is – met permissie – minstens zo’n ziekelijk staaltje van propaganda voor slaapwandelende hersendoden, als de poppenkasterij van meneer Van der Veer en kompanen. Narcistisch melodrama. Kolderiek koketteren en veel kostbaar kabaal op conto van de belastingbetaler, met minder dan nul resultaat.
De politici hebben de financiële sector gedereguleerd en onze banken geprivatiseerd. Daarmee lieten ze de geest uit de fles. Er was geen Einstein voor nodig om de gevolgen van zulk geknutsel te bevroeden. Menig oud-politicus is inmiddels commissaris of dromedaris of weetikveelwatvoorraaris bij zo’n glitterend geldpaleis. Het enige wat werkelijk zoden aan de dijk zou zetten: de privatisering, deels, in gematigd tempo terugdraaien. Bankiers dienen zich opnieuw bewust te worden van het feit dat ze in de biotoop van publieke dienstverlening opereren. Het zal de nodige moeite kosten om ze dat aan het verstand (?) te peuteren, maar de aanhouder wint, en niet de aandeelhouder.’

‘Vooral in getemporiseerd terugdraaien, want anders krijgt meneer Jeroen van der Veer misschien een attaque en de maatschappij kan zijn genie node missen, dus laten wij in elk geval zijn reactie niet onderschatten,’ zegt Taco met een scheve grijns. ‘Zeker bij een kanjer als Van der Veer. Een mevrouw in de trein merkte onlangs op dat zij ’s-mans gezicht hoe langer hoe meer naar geld vond gaan staan en dat zijn mond haar aan de gleuf van een centenbak deed denken. Ik ken die dingen alleen uit verhalen van mijn opa, dus ik heb centenbak gegoogeld. Ik ben van mening dat het die mevrouw aan fantasie mankeert. Neen, we moeten ons echt in acht nemen ten aanzien van de Heer Van der Veer. Een geniale, kwetsbare, tere, geest.’

Tessa zegt: ‘Meneer Ralph Hamers, de man van drie miljoen,  hecht er zeer aan te bewijzen dat hij geen kromme blauwe vingers heeft van het centen tellen. Hij heeft dat op beeld laten vastleggen. Ik begin zowaar medelijden met die mannen te krijgen. Zouden die zich nog voor een spiegel durven scheren? Misschien dat ze de komende tijd een voile over hun spiegels laten draperen, dat versluiert genadig.’

Peter Sloterdijk heeft het parallel, en nagenoeg synchroon, lopen van het morele failliet van de politiek en het financiële failliet van de banken, treffend, zij het vaak wat gewichtig en hoogdravend, verwoord. Ik vermoed dat hij op deze gedachten is gebracht door wat Antonio Gramsci ooit over vakbonden heeft geschreven. Per saldo dus niet veel nieuws onder de zon. Maar misschien toch de moeite waard om te herlezen.

Kijk naar het programma over zinloos werk / bullshitjobs en stel je de vraag of jij vindt dat zowel de grootverdienende toplui alsook politici misschien (grotendeels) zinloos werk verrichten? Ze krijgen er flink voor betaald, maar wat voor toegevoegde waarde genereren ze voor de samenleving?

Peter Sloterdijk (2007: Woede en tijd   / Amsterdam: SUN / ISBN: 978 90 8506 416 9
Duitse uitgave (2006) Zorn und Zeit / Suhrkamp / ISBN: 3-518-41840-8

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Hoe gaat het volgens ons, burgers en klootjesvolk, met het “Project Europa” ?

‘Josef Janning, directeur van de European Council on Foreign Relations in Berlijn, onderzoekt al tien jaar de bereidwilligheid van EU-lidstaten om samen te werken. Half februari kwam zijn laatste rapport uit. Ook verscheen laatst van zijn hand een verkenning van de favoriete coalitiepartners van EU-landen.’

De cohesie-monitor van de European Council on Foreign Relations in Berlijn, meet wat de EU-burgers van het Project Europa vinden. De monitor onderscheidt naar twee soorten cohesie: structurele en individuele cohesie. Structurele cohesie betreft het hele systeem van macro-samenwerking in Europa: projecten, subsidies, enzovoort. Individuele cohesie meet de houding van burgers. Hun overtuiging, hun ervaring, hun geloof in bepaalde dingen.

De laatste tijd zijn in de Monitor verschuivingen te zien.

In veel West-Europese landen is de piek van structurele cohesie voorbij. In Nederland daalt de structurele cohesie, maar stijgt individuele cohesie. In Zuidwest-Europa: Spanje en vooral Italië, gaan de scores op structurele én individuele cohesie omlaag. Zij verliezen op twee fronten.

Het bovenstaande is met knippen en plakken samengesteld uit het interview van Caroline de Gruyter met Josef Janning (NRC 12 maart 2018).

Citaat uit het overzicht van Janning: ‘Although public attitudes towards the EU generally have become more negative, in many member states public approval of the EU’s achievements has remained stable or increased. This seeming contradiction likely stems from widespread public recognition that, if member states are to maintain an open market and freedom of movement, only a European approach can resolve the migration crisis.‘

‘Laten we ervan uitgaan dat dit overzicht van meneer Janning naar eer en geweten is opgesteld en dat de metingen volgens betrouwbare methoden geschieden,’ zegt Mohammad, ‘dan vind ik het een nuttige handwijzer. Alleen, de verklaringen die achter elke bevinding gegeven worden, daar word ik kriebelig van. Mevrouw De Gruyter interviewt vanzelf kundig en betrouwbaar, daar ga ik intussen vanuit.’

Hear, hear!‘ roept Marieke, ‘over de interpretaties van meneer Janning hebben wij zo onze eigen gedachten. Ik moet dat stuk trouwens nog grondig lezen, maar het kan een nuttig project zijn, ja, deze monitor.’

‘Waarom vindt Janning het paradoxaal dat wij het idee van een verenigd Europa positief beoordelen, maar de manier waarop aan dat idee door de huidige EU- en nationale nomenklatoera’s gestalte wordt gegeven, negatief waarderen?’ vraagt Moh. zich af, ‘Dat is toch niet zo vreemd. Kijk alleen maar naar de laatste move van de Brusselse nomenklatoera inzake de benoeming van de Duitse Martin Selmayr. Men beslist daarginds wel wie er welk salaris gaat binnenharken.’

‘Wie is niet voor een Verenigd Europa,’ zegt Marieke zuchtend, ‘desnoods mag dat “wer ein holdes Weib errungen” gehandhaafd worden en gezongen blijven worden in de Eurohymne. Dat maakt de boel wat mij betreft alleen maar relatief en humoristischer.’

‘Maar jij bent dan ook hyper-geëmancipeerd,’ merkt Mohammad fijntjes op, ‘je hebt dit weekend zelfs Feisals corvee overgenomen, omdat die mafkees zonodig naar een voetbal festijn moest. Onmisbaar. Poeh, poeh, ik geloofde geen hout van zijn story. Die snuiter kan zo het Europarlement in. Maar goed: your choice and decision.’

‘Ja, ja, vriend Feisal, ‘zegt Rinne grinnikend. ‘Die loopt te hinkepinken, want hij is fors getackeld, omdat hij voor Ronaldo speelde – maf shirt – maar hij heeft wel gedweild en afgewassen. Een domme foto trouwens, van die meneer Selmayr achter dat bescheiden buffet. Wat een weldoorvoede zelfingenomen gladde prol. De man hoeft niet meteen met ontbloot bovenlijf op een Euro-ros door de Brusselse toendra te draven, maar dit is typisch zo’n stereotypebevestigende foto. Ze leren het nooit, want zo zijn die lui gewoon. Overigens sluit ik niet uit dat Herr Selmayr een uiterst sympathieke en aimabele weldoener kan blijken, die stilletjes in het verborgene veel goed doet en 80% van zijn Euro-wedde aan nuttige doelen schenkt. Op de foto afgaand, vind ik dat onwaarschijnlijk, maar in theorie kan het.’

‘Goed jongens, we hebben deze info weer binnen,’ zegt Moh. opgeruimd, ‘laten we zien wat er verder over ons uitgestort wordt in de opmaat tot allerlei op handen zijnde verkiezingen.’

‘Ik wed dat de reclameafdelingen daar in Den Haag al op volle toeren draaien,’ zegt Marieke, ‘ik zag zo’n advertentie bij die Europa Council site geloof ik. Wervend, om voor Europa te komen werken. Altijd weer leuk om te zien, op zo’n kaartje, dat Zwitserland buiten de EU valt. Nog even en Engeland ook. Hopenlijk worden wij niet de gekke henkies. Met dit slag nomenklatoera weet ik het nog zo net niet. Met zo’n eendimensionale Mark Rutte als premier. Brrrrrrr  ………  ’

‘Die wervingsposter is van de RijksReclame Dienst,’ weet Rinne, ‘er staat nog net niet bij hoeveel je gaat scoren en of dat tax free is.’

‘Ik kreeg een link door met een optreden van Nigel Farage van de UKIP en J.C. Juncker,’ zegt Marieke, ‘laten we dat eens bekijken.’

Karl Polanyi (2001): The Great Transformation / Boston: Beacon / ISBN: 978-0-8070-5643-1

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,