RSS

Category Archives: geschiedenis

Luizige bijtjes en bloemetjes

 

 

‘ Nou neen, dat luizige slaat op een droom: één luizige dagdroommijmering is genoeg, volstaat, bij ontstentenis van bijtjes: the revery alone will do, dicht Emily. Waarom dat luizige?’

Clara: ‘ Omdat ik het lees op de site van de Trouw, iets over de luizenmoeder, daar heb ik nooit iets van gezien, maar pastor Ferdinand Borger loopt er mee weg, geloof ik.’

Rinne: ‘ Curieus stukje tekst, het wemelt van namen die bij mij allerlei associaties oproepen. Zoals juf Ank, maar zonder ‘h’ (Ankh Hermes), Strohalm (Archibald, van Mulisch), Anton (Wachter, van Vestdijk), de naam van haar school, “Klimop”, duidt op ambitie en parasiet tegelijk….. Strohalm. De laatste strohalm. The straw that broke the camel’s back. Enzovoorts.
Hoe kom je op dit spoor?’

Clara: ‘ Via het boek Jezus van Harry Kuitert (ISBN: 90 25 4774 3). Op bladzijde 222 heeft Kuitert het over Emily en haar gedicht. Kuitert vraagt zich af of het iets uitmaakt voor je geloof in god of Jezus heeft bestaan of niet. Kuitert vindt van niet. Jezus is niet god.
Borger schrijft:  “ Maar over welke opstanding hebben we het als het leegste graf van de geschiedenis ter hand wordt genomen als metafoor voor herrijzend Nederland? Als theoloog gaan bij mij alle bellen rinkelen.”
Het leegste graf? Heeft Borger het over het juiste graf, of zit hij in een willekeurige spelonk te koekeloeren? Is hij topografisch-topologisch wel op de juiste plek? Maakt dat iets uit voor zijn geloof?’

Rinne: ‘Hmm. Ik herinner me uit Archibald Strohalm vaag dat het personage Boris Bronislaw de boom der kennis in het midden van de Hof vergelijkt met een fallus. Die Bronislaw is een ongepolijst personage dat beweert dat nadat Eva van Adams vrucht had gegeten, zij vleselijke gemeenschap hadden. Een vrij vuig verhaal, vind ik.’

‘ De opstanding als erectie en het graf als vulva? Tja, het zou kunnen, maar dat schijft pastor Borger niet hoor. Hij heeft het over “onschuldige metaforen,” alsof die zouden bestaan – na de zondeval bedoel ik.’

‘ Een tamelijk verward betoogje, vind ik dit stukje van meneer Borger. Wat bedoelt de man te zeggen? No sé. Keine blasse Ahnung.’

‘ Misschien dat hij er in zijn preek van aanstaande zondag naar wil verwijzen?’ oppert Clara.

‘ Gut ja, die woningbouwcorporatie, dat klinkt als een van de groten, bijvoorbeeld Portaal of Vestia. Heel veel managers en onderbobo’s, die allemaal hun koninkrijkjes gesticht hebben en mekaar in de weg lopen. Ongetwijfeld worden hun salarissen afgemeten aan het aantal woonobjecten dat zij op papier beheren en niet naar de mate waarin zij de huurders goed bedienen, bijvoorbeeld door de huurwoningen stipt en adekwaat te onderhouden.
Het zijn managers die zich vaak als vastgoedondernemers gedragen en die zich brutaal “volkshuisvesters” noemen. Dat is geen beschermd etiket, dus iedereen mag zich zo noemen.
In ieder geval stem ik in mei, voor het Europees Parlement, op Derk Jan Eppink van Forum, om Thierry Baudet een opsteker te geven. Ik weet niks van meneer Eppink af, maar okay, hij staat voor Forum en in het EP kan hij relatief weinig kwaad – zo hij dat al zou willen, natuurlijk. De bezem moet nodig door de stal. Bovendien wil ik wel weer eens stemmen, na al die dorre jaren van abstinentie.’

Clara: ‘ Meneer Eppink is niet direct mijn type, maar wat je zegt: hij staat voor Forum en het is twee jaar gaans tot de volgende Kamerverkiezingen, tenzij er voor die tijd iets spectaculairs gebeurt natuurlijk. Dus laat ik mezelf een kans geven en op de man stemmen. Anders zou ik wéér niet gaan stemmen.
Zeg, toch zit er, geloof ik, enige ironie in het verhaal van juf Ank, want haar school-bestuursvoorzitter Pjotr-Jan, krijgt een baan als CEO van een woningbouwcorporatie. Of zo’n snuiter nou een koekjesfabriek bestiert, een school of een woningbouwcorporatie, het maakt geen hout uit. Qua remuneratie (salaris) vallen ze automatisch omhoog.’

‘Bij gebrek aan gewicht. Dat is logisch. De Onderwijsinspectie is er niet zo blij mee. O ja, Derk Jan Eppink heet de Forum kandidaat voor het EP.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Geslagen hond en visiefobie

 

 

‘ Wanneer je een hond keer op keer slaat, routinematig zonder duidelijke aanleiding, wordt het beest geheid vals,’ zegt Laure, ’wanneer je als politici de kiezers keer op keer voor de gek houdt, fopt en op het verkeerde been zet, idem dito, die kiezers worden vals en gaan naar kuiten happen.
Philippe Gautier, de hoofdpersoon uit de roman van Thierry Baudet, draagt littekens van een jeugdtrauma met zich mee: zijn vader placht hem als kind met de riem af te tuigen. Gautier gaat niet de politiek in, maar compenseert, sublimeert, zijn pijn door Kunst. En hij gebruikt zijn echtgenote Sylvia, hun dochter en zijn minnares Davide, die hij letterlijk verkleint, verkinderlijkt, infantiliseert, door ze diertje te noemen, dus klein dier. Een vrouwelijke driehoek – dubbelzinnig nietwaar? – die hij zowaar in en uit elkaar kan schuiven, zodat ze soms samenvallen. Let wel: ik heb Baudets novelle nog niet gelezen, maar baseer me vooral op de bespreking van Saskia Pieterse uit de Groene Amsterdammer. ’

Semanur: ‘Gaat de novelle Van elk waarheen bevrijd van blitzkikker Baudet volgens jou daarover? Over valsgemaakte kiezers? Maar als kiezer wil je juist graag weten waar jouw volksvertegenwoordigers heengaan, daarom stem je op partij X, A, of Z en niet op een andere partij. Iedere partij prijst immers een ander “waarheen” aan, maar niet heus. Hier dus via Rilke ironie. Heerlijk toch dat je een boek mag en kunt lezen zoals je dat zelf wil – en kunt, natuurlijk! Hetzelfde geldt voor cartoons. De maker kan er nog zo veel mee bedoelen, maar als beschouwer maak ik er zelf wat van. Zodra een cartoon of een boek is gepubliceerd, leidt het een eigen leven.
Zeg, zou de visie-fobie van VVD’er Mark Rutte uit zijn jeugdervaringen zijn te verklaren, op jeugdervaringen zijn te herleiden? Heeft zijn moeder misschien vroeger zijn dag, week, jaar altijd helemaal uitgestippeld, heeft ma zoon haar visie opgelegd en protesteert Rutte als vijftigjarige daar nog steeds tegen? Is Rutte bezig zijn moeder te behagen, rebelleert hij tegen haar, of wil hij zijn “afwezige vader” plezieren, misschien vervangen bij zijn moeder? Of een combinatie van alles? Ruttes beruchte woedeaanvallen, waar zijn die op terug te voeren? Jeugdtrauma’s die verharden, transformeren, vergroeien, tot neurosen, kunnen verhipte hinderlijk zijn. Gelukkig voor hem leeft Rutte in een tijdperk van de hyper-theatrale politiek en kan hij zijn ei daarin kwijt. Ziezo, dat was amateur-psychoanalyse in kort bestek.

O ja, die narcistische cirkel van Sarah Kofman waarover Pieterse het heeft? Hoe zie je dat in deze context?’

Laure: ‘ Ik laat het narcisme nu in de coulissen en breng de cirkel en de driehoek – een vierkant, met Philippe erbij – in verband met een Pavlov-experiment met honden: hoe maak je honden kierewiet. Wat deed Pavlov, hij confronteerde een hond afwisselend met een vierkant, dus rechte hoeken, en een cirkel, geen hoeken. Bij de cirkel kreeg de hond een stuk vlees en bij het vierkant een stroomstoot. De hond ging na een tijdje ook zonder vlees kwijlen bij het zien van de cirkel en janken bij het vierkant, ook als hij geen stroomstoot kreeg. De hond was geconditioneerd.

Toen maakte Pavlov de cirkel steeds vierkanter en het vierkant steeds ronder. Je kunt vast al raden wat er met de hond gebeurde: die wist op een bepaald moment niet meer wat zij kon verwachten, want cirkel en vierkant gingen immers steeds meer op elkaar lijken. De hond werd dus compleet gestoord.’

‘ Aha, ik denk dat ik ‘m snap,’ zegt Semanur, ’ de kiezer van nu weet niet meer wat zij eigenlijk kiest, want alle politieke merken lijken op elkaar. Ze worden via marketing technieken gedifferentieerd om zogenaamd diverse segmenten van de kiezersmarkt te bedienen en stemmen te scoren, maar in feite is het een grote nep. Er valt niet meer te onderscheiden, te discrimineren, tussen cirkels, ovalen, rechthoeken, driehoeken, vierkanten. De burger wordt voortdurend op het verkeerde been gezet door sleeze and spin en dus raakt de gedesoriënteerde burger op drift, wordt psychisch uit balans gebracht.

Op zo’n manier een boek lezen is veel leuker dan op de conventionele manieren. Zeker wanneer zo’n boek door een politicus als Thierry Baudet is afgescheiden. Baudet gebruikt trouwens het klassieke recept: geef de protagonist een akelige jeugd mee, waaruit de lezer zijn gedrag als volwassene kan verklaren. De tekening van Joep Bertrams is spot on: achteruitkijkspiegels. Leer van het verleden en zie vooral je eigen rugzakje onder ogen. Dus niks reactionaire politiek.
Ach, vergelijk het met Henri Osewoudt uit Hermans’ Donkere kamer van Damocles. Henri heeft een zeer getroubleerde jeugd gehad, inclusief een bijna-incesteuze relatie met zijn nicht, Hermans voorziet hem van een afstotend uiterlijk. Henri Osewoudt weet eigenlijk niet wie hij is. Hermans zet de lezer voortdurend op het verkeerde been met persoonsverwisselingen en spiegels. De lezer raakt met het personage het spoor bijster. Aan het einde weet je zelfs niet of het wel echt Osewoudt is die doodgeschoten wordt.’

Laure: ‘ Deze Baudet speelt op veel verschillende registers: hij speelt schaak, maakt muziek, schrijft romans, doet aan hedendaagse politiek en staat zelfingenomen nomenklatoeristen het jak uit te vegen. Een veelzijdig mens met een multipele persoonlijkheid? Dat is voor de gemiddelde Haagse plucheklever nauwelijks te volgen. Die sluiten zich aaneen en gaan keffen en janken. Voor de media geldt hetzelfde. Die moeten hele andere invalshoeken en frames uit de kast halen, dus ze moeten echt aan het werk, en dat vinden ze lang niet altijd leuk. Routine-duidingen volgens routine-frames en -modellen zijn natuurlijk veel gemakkelijker.

Ik denk er heel hard over om straks op meneer D.J. Eppink van het FvD te stemmen voor de Europese verkiezingen, omdat ik vóór Europa ben, maar tégen deze vorm van EU en ik wil het instituut van referendum terug, want de representatieve democratie werd gemaakt voor een heel ander soort politicus dan nu op het pluche fladdert en klautert. Deze types moet je niet eens per vier jaar legitimeren zonder ze tussenrapporten te kunnen geven. Dat geldt op ieder niveau: landelijk, maar ook bij de gemeenteraden. De kiezer moet worden getraind in, vertrouwd gemaakt met en opgevoed in het hanteren van referenda, net als met de Zwitsers is gebeurd. Dus niet weer plompverloren een referendum in de plas pleuren, de boel de soep in zien draaien en dan zeggen: zie je wel, het voldoet niet.
Kijk naar Amerika. Het is maar de vraag of de Amerikaanse instituties tegen het vandalisme van een Trump bestand zullen blijken. Die instituties werden voor heel andere en inmiddels achterhaalde types politici in elkaar gestoken. Zullen ze vandal-proof blijken?’

Semanur: ‘ Van de recensies die ik van Baudets novelle heb gelezen, vind ik die van Pieterse en Thomas de Veen (de flaneur en de fallische bakkunst) de meest interessante. Misschien heb ik enkele recensies gemist hoor, maar deze twee heb ik met aandacht gelezen. Vooral die van Saskia Pieterse. Thomas de Veen maakt zich er iets te makkelijk vanaf vind ik.

Misschien ga ik de novelle lezen en kunnen we hem parallel aan Hermans’ Damocles en Vestdijks Anton Wachter ontleden? Hoewel Anton Wachter natuurlijk wel een hele kluif is, maar we kunnen Mohammad vragen om het deel voor deel voor ons verklarend samen te vatten en dan een of twee delen zelf lezen?

In ieder geval ga ik op de FvD stemmen, straks bij Europa en over twee jaar bij de Kamerverkiezingen, want deze routinematige sloop van onze maatschappij door neoliberale nitwits en half-wits moet hoe dan ook gestopt worden.’

Laure: ‘ O ja. Bijna vergeten. Natuurlijk Paul Scheffer hè. Nu weer, met dat laatste stuk van hem in de NRC. Scheffer is voor ons zo vanzelfsprekend, redelijk en logisch normaal in zijn diagnose en receptuur dat hij voor mij intussen vanzelfsprekend is. Daardoor wordt hij door de politieke nomenklatoera en de horige media schromelijk veronachtzaamd. Helaas voor ons.

Wij stemmen voorlopig dus FvD.’

 

 

 

Franz Schubert – Who is Silvia ? – The King’s Singers

Schubert – An Sylvia – Fischer-Dieskau / Moore 1957

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Brexit, Brits bungee jumpen?

 

 

Iwan: ‘ Het is of Eelco Runia deze zinnen uit Riesmann parafraseert als hij aan het slot van zijn essay schrijft: “Hoe groot onder de bevolking de steun voor een no deal klifsprong is, valt moeilijk te zeggen. Peilingen suggereren dat een kleine meerderheid nu tegen de Brexit zou stemmen. Maar zowel de verkiezing van Trump als het Brexitreferendum hebben laten zien dat de sublieme stem zich niet goed in opiniepeilingen laat vangen en alleen op het moment suprême – in het stemhokje – uit de fles komt.” Inderdaad: “Het is  heel wel mogelijk dat van een klif springen precies is waar een aanzienlijk deel van de Britten op uit is. ”
Runia heeft het over een no deal Brexit als een sprong van een hoge klif, zoals lemmingen massaal doen, maar ik geloof dat zo’n Brexit eerder met een bungee jump moet worden vergeleken: het is een rite de passage waar de Britten beter uit komen. Een sublieme daad. Profijtelijk op de koop toe. Misschien niet meteen materieel-financieel gesproken, zeker niet op korte termijn, maar mentaal en spiritueel vast wel, hetgeen op den duur ongetwijfeld resulteert in een herstelde, robuuste, nationale identiteit en materieel welvaren. Dat is zekerder dan het lot dat hen wacht bij voortsudderen in deze – zeker voor hen – onzalige EU-constructie. Het VK is sterk en groot genoeg om op eigen benen te staan. Nederland is dat niet. Helaas.
De Britten hebben één groot geluk: ze hebben hun pond gehouden en zijn niet de euro-fuik ingezwommen.’

Rowena:  ‘ Nederland is te klein. Helaas, ja, want om optimaal van deze EU te profiteren zou Nederland over kwalitatief hoogwaardige politici en diplomaten moeten beschikken. Quod non. Wie zou er niet voor een Verenigd Europa zijn? Die moet zich laten nakijken, maar degenen die deze EU, met deze politici, het éénworden van Europa menen te kunnen toevertrouwen, die moet zich twee maal laten nakijken.
Runia schreef een inspirerend essay, vind ik, maar vooral vanuit de optiek van de nomenklatoera, de bevoorrechten, die in financieel-materieel opzicht het meeste bij een no deal Brexit lijken te kunnen verliezen.
De gewone en kleine man denkt anders, en genuanceerder, over de beroeps-politici, de EU en Brexit. De andere kant van de medaille is de vraag: kan de EU zonder Groot-Brittannië? Hebben de Brusselse bureaucraten die het mevrouw May momenteel inpeperen dat GB onvergeeflijk zondigt met haar brutale Brexit-stem – Brexit is toch vooral een motie van afkeuring aan het adres van de (Brussel-)nomenklatoera ? – daar over nagedacht en kan hun dat iets schelen?’

Iwan: ‘ Ja, nou niet helemaal, maar qua tijd heb je gelijk. Ik lees bij Runia onder andere: “ Helmut Kohl besloot tot de introductie van de euro met de woorden dat “het belangrijkste is dat duidelijk is dat wat we doen onomkeerbaar is. Op de weg naar politieke eenheid steken we nu de Rubicon over. Er is geen weg terug.” Alea iacta euro eurambam! Dat klinkt erg flink en doortastend, maar meneer Kohl trok niet zoals Julius Caesar in 49 v. Chr. aan het hoofd van zijn legioenen de Rubicon over. Neen, Helmut Kohl bleef comfortabel thuis en schoof de risico’s van zijn dappere besluit door naar ons. Caesar neemt zelf risico voor zijn besluit. Hij marcheert Rome binnen en wordt prompt vermoord door de corrupte nomenklatoera. Kohl daarentegen leefde als lid van de nomenklatoera nog lang bierdrinkend verder. Als kers op de taart liet Kohl de EU Angela Merkel na, Kohls Mädchen. Zou Kohl met de EU hetzelfde voor hebben gehad als mevrouw Merkel? Germany first, Deutschland über Alles?’

Rowena: ‘ Tja, en dan de Fransen nog. Denk aan Hendrik V die op 25 oktober 1415 met 5000 man de vijfvoudige Franse overmacht bij Agincourt verslaat en die zijn leger aanvoert en meevecht. Hopman Tony Blair, inmiddels een gefortuneerde globaal-lobbyist, zat veilig in de bunkers toen de militairen in 2003 Irak binnenvielen en hij zijn vazallen-trouw aan Bush zwoer. De gevolgen van die oorlog ondervinden we nog dagelijks aan den lijve. Nu roept dezelfde Blair weer vanaf de zijlijn, en nota bene vanuit Davos, dat de Britten vooral verstandig en rationeel moeten zijn en bij de EU moeten blijven. Welke belangen zou Blair dit keer dienen? Waarom is de man niet opgesloten wegens oorlogsmisdaden?’

Iwan:  ‘Horatius schrijft: “Dulce et decorum est pro patria mori” en Wilfred Owen – net als Rupert Brooke en Siegfried Sassoon – een war poet, maar geen romantiseerder van het krijgsbedrijf en het koene sterven voor het vaderland, gebruikt dat sarcastisch in een anti-oorlogsgedicht. Neen, ik vind oorlog niet bepaald into cleanness leaping. Dan toch liever jumpen aan een bungee koord en een cliffhanger ervaring ondergaan.‘

Rowena: ‘ Zo presenteren de mainstream media het Brexit-circus ook: van cliffhanger naar cliffhanger. Theresa May door Brussel vernederd, Brussel in de tang genomen, Rees-Mogg straft remainers genadeloos af, enzovoorts. Het volgens mij tot nu toe meest passende frame om deze Brexit mee te beschouwen, is de Engelse klassen- en standenmaatschappij, die in wezen nog geen spat is veranderd. De rancune en het ressentiment hebben nu echter social media ter beschikking. De man-met-de-pet zegt nu: als ik er dan toch aan moet, dan niet meer voor jullie Eton-snobs en City-uitvreters, en als het effe kan neem ik jullie graag mee de diepte in. Een verhelderend essay van meneer Runia. Dat zeker.’

Iwan: ‘Wat zich aan de overkant van het Kanaal afspeelt tussen de klassen en standen van het perfide Albion, speelt zich op het EU-vasteland net zo goed af, maar dan tussen de nomenklatoera en de rest. De Franse econoom Thomas Piketty heeft er vuistdik boek over geschreven: de toenemende maatschappelijke ongelijkheid is het resultaat van politieke keuzen, geen natuurfenomeen. Onlangs waarschuwde de politicoloog Yasha Mounk tegen narcistische zelfgenoegzaamheid en democratische lethargie.’

Rowena: ‘ Ik vind het ironisch dat Groot Brittannië wellicht juist door de Brexit maatschappelijke hervormingen doorvoert, omdat ze wel moeten. De nomenklatoera moet aan de bak, want anders gaan ze onherroepelijk mee, omlaag.’

Iwan: ‘Hm, interessant wat je zegt. Zouden we een uit elkaar groeien van de respectieve nomenklatoera’s te zien krijgen: de nomenklatoera van GB – en andere Europese niet-eurolanden – en de nomenklatoera’s van landen met de euro? De EU als een uitgesproken modaliteit van illiberale democratieën, met niet-democratisch-gekozen bobo’s aan de knoppen? Wie weet. Misschien dat dat zichtbaar wordt nadat het stof is gaan liggen en de rookgordijnen zijn opgetrokken.’

 

 

 

Eelco Runia: ‘Van het klif’  in de Letter & geest bijlage van dagblad Trouw, zaterdag 9 februari 2019

Satirische humorist Oliver Welke over Frau Merkel, zelfverklaarde en zelfbenoemde moeder aller Duitsers en EU-Europeanen >  Angela Merkel – ein kleines best of unserer selbsternannten Mutti

Politik  Published on Sep 19, 201   https://www.youtube.com/watch?v=a0LjsS8CBTM

“Anbei ein paar (manchmal unfreiwillig) witzige Szenen der Regierungschefin der “besten Regierung aller Zeiten” 🙂 Sie bleibt uns wahrscheinlich noch 4-12 Jahre erhalten, da kommt bestimmt noch einiges 🙂 ”

 

Peter Hitchens – The EU is the Continuation of Germany by other means  /  Published on Nov 28, 2015  (  I put the video here on Youtube after various complaints that people can’t watch the video on the original website. (c) Keele World Affairs 2015 )

 

https://www.dailymail.co.uk/news/article-2685922/Tribesman-indulge-ancient-bungee-jumping-rite-passage-creates-greatest-g-force-non-industrialized-world.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Bungee_jumping

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,