RSS

Category Archives: geschiedenis

De veren van de keizer

 

‘De veren van de keizer? Niet de kleren?’

–  ‘Neen, want ook sprookjes muteren, net als virussen dat kunnen. Daar kan zelfs Hans Andersen niets aan doen.’

‘ Het heeft vast met de ideologische veren van Wim Kok te maken, want jij hebt met een aantal pupillen naar de afleveringen van Andere tijden gekeken, waarin de formatie van Paars aan de orde was.’

–  ‘ Dat klopt. De jongelui waren nieuwsgierig naar politiek leiderschap van ooit en wij hebben onder meer de VPRO-serie aangeraden, die is op DVD nog steeds verkrijgbaar. De aflevering Paars I is op Youtube te zien.’

‘ Waarom Wim Kok?’

–  ‘ Omdat hij misschien de laatste echte Nederlandse sociaaldemocraat is geweest – een échte socialist dus hè. Niet de slappe aftreksels van daarna. Dat zijn bogus-socialisten. Tragisch was zijn afschudden van de ideologische veren, want alle echte politiek heeft behoefte aan ideeën, aan ideologieën. Dat blijkt keer op keer.’

‘ Wat vonden jullie van deze VPRO-vertelling over Kok en Paars?’

–  ‘ Waardering voor Kok vooral. Ook bij de jongelui. Die hebben een feilloos instinct voor echtheid. Kok. Een onopgesmukte, integere, man die het met twee politieke primadonna’s zwaar te stellen had en die dat in het landsbelang bewonderenswaardig heeft gedaan. Ik heb mijn mening over Kok na het zien van deze video’s herzien, moet ik toegeven. Dat afschudden van de ideologische veren was een kapitale en tragische miskleun en het (vermoedelijk) opvolgen van adviezen van de verkeerde raadgevers een tweede dodelijke fout.  Er waren genoeg solide sociaaldemocratische alternatieven voorhanden. En dan dat onzalige geknutsel met de Derde Weg, brrrr, wat een soep – met die snuiters als een Bill Clinton en Tony Blair, brrrrr ……. maar dit is achteraf natuurlijk makkelijk praten.
Wat ons vooral opviel, was ’s mans onopgesmuktheid. Het contrast met de beide primadonna’s met wie Kok had te maken, gaf dat extra reliëf. En natuurlijk het contrast met hedendaagse politieke pipo’s. Nederland zou politici van het slag Kok heel goed kunnen gebruiken. Zeker nu, in tijden van crises. Geen poeha, geen bombarie, geen nuffige en pedante one man shows, maar gewoon aan het werk. Ja, dat motiveert heel erg. Daar naar te kijken, hoewel het passé is. De jongelui knapten er erg van op, zeiden ze.’

‘ Je zou  haast verlangen naar een koning met bovennatuurlijke helende krachten, zoals door Marc Bloch beschreven. Een gezalfde die door aanraking corona kan genezen.
Ik las zojuist het begin van een verse column en vond de vergelijking die de columnist maakt zo treffend: een ballonvaarder die steeds meer principes afwerpt om maar hogerop te komen. En daar zo lang mogelijk te blijven, in die zuurstof- en ideeënarme luchtlaag.’

–  ‘ Heb ik ook gelezen, ja. Paradoxaal nietwaar? Een politicus die opstijgt vanwege gebrek aan (politiek) gewicht, een ballon die ieder ogenblik kan leeglopen of lek worden geprikt, en wijlen een politicus die door veren af te schudden, niet als Icarus omhoog naar de zon vliegt, maar tegen zijn integere intenties in juist neerstort. Door eigen toedoen, omdat hij zelf de veren afschudt. Bizar, die manke vergelijkingen.’

‘ Nou ja en neen. Kok was geen Icarus wat hubris betreft, maar misschien wel qua politieke idealen. Daar greep hij te hoog. Een politiek labyrint was het zeker waaruit Kok moest zien te komen. Heel bizar, inderdaad. Vooral omdat de politieke etiketten op welke heel recent werd teruggegrepen, dezelfde zijn (nominaal dan hè, niet inhoudelijk natuurlijk) als in die tijd van Kok: VVD-kabinet met een PvdA-interimmanager op ziekenzaken om ziek niet nog zieker te laten worden, maar dan met het voorvoegsel “nep” bij beide politieke etiketten. Dus nep-VVD en nep-PvdA. Alas! We are in dire and desperate need of the genuine article!

–  ‘But we will not find any satisfaction, I fear. Zeker niet na de Brexit. Nog zo’n schoolvoorbeeld van politiek broddelwerk en mega-ego’s.’

‘ Nog een socialist, maar dan een rabiate, via de cartoon van Ruben Oppenheimer, naar de spotprent Albert Hahn naar aanleiding van de spoorwegstakingen van 1903. Ik bedoel de sleperstakingen in de Rotterdamse haven van 1970 en 1979, onder leiding van ene Daan Monjé. Nota bene! Die meneer Monjé betaalde in 1979, cash en contant, uit een eigen stakingskas de stakers uit. Dat waren nog eens tijden voor de werkende mens. Kom daar nu nog eens om!’

–  ‘Ja, de onderdanen van Daan bedoel je. Die is ook nog op youtube te zien, geloof ik. Zeer de moeite waard in het kader van politieke voorlichting en opvoeding van de jeugd. Van die beweging van Monjé is ook niets meer over hè? Ja, een etiket. Gelukkig hebben we de dvd’s nog. Zouden de tijden van echte politici, die bevlogen echte politiek voor echte mensen bedrijven, nog ooit terugkomen?’

‘ Ach, misschien, als ze een tikkeltje corona-immuun blijken. Maar ik heb er toch een zwaar hoofd in hoor. Ik vrees dat we een veel zwaarder kanon dan deze corona-pandemie nodig hebben om werkelijk het roer om te gooien en te veranderen.’

–  ‘Ah, jij ziet deze pandemie ook als een waarschuwing, a very dire warning indeed. Tja, een Thomas Piketty kan het nog zo vaak en nog zo overtuigend gestaafd te boek stellen, we zullen het tenslotte toch eerst echt aan den lijve moeten voelen alvorens we de tekenen ernstig gaan nemen.’

‘ Zet maar een advertentie voor een roi thaumaturge. Wie weet, bestaat er nog eentje ergens in het wild. Is het je ook meteen opgevallen dat Piketty het over ideologie heeft? Kapitaal en ideologie. We hebben ideologische veren echt hard nodig.’

–  ‘ Tegen de neoliberale vrieskou, die heviger wordt naarmate de aarde opwarmt. Ook vreemd vind je niet?’

‘ Hoezo vreemd? Thomas Piketty is toch ook een tot man gemorfde Cassandra? Of is het genderneutraal?’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,

Legodemo

  ‘ De lego-democratie. De “overheid” (wie of wat dat ook moge zijn) stapt op een kwade dag je keuken binnen met een grote zak waarvan hij de inhoud op de keukentafel uitstort, om daarna met een “veel plezier en smakelijk eten” schielijk de hielen te lichten. Wat hij op die keukentafel achterlaat zijn legosteentjes, daarmee mogen wij als burger zelf onze “dingen” in elkaar knutselen. Ongeveer dit is wat Sheila Sitalsing in haar column beschrijft. O ja, pas op dat je geen herkenbare stukken beeld op de site zet, want dan heb je zo een dreigbrief van de beeldrechtenbloedhonden aan je broek, waarin ze honderden euro’s eisen voor het ongeautoriseerd gebruik van het beeld. Meestal vind ik het je reinste frustratie van het recht op vrije meningsuiting, maar in dit tijdsgewricht van verdienmodellen, helaas te vaak aan de orde. Dus doe alleen Sheila’s fontanel en dat kleurrijke tapijt van de weduwnaar, zonder hoofd.’

–  ‘ Heel beeldend beschreven, die doe-burgers-in-alle-standen. Je komt ze tegenwoordig frequent tegen bij “ïnformatie-bijeenkomsten” over een herinrichting van een stuk wijk of landschap. Steeds vaker doet de projectontwikkelaar het verkooppraatje, terwijl de wethouder met enkele gemeenteambtenaren van Duurzaam Bouwen, Ecotoekomstbestendig wonen, Klimaatneutraal recreëren en wat je verder nog aan klets-en-leuterkoek kunt bedenken, er bij wijze van garnering bij zitten.
Desnoods wordt zo’n toneelstuk enkele keren opgevoerd, om te demonstreren dat “de overheid” er werkelijk álles aan doet om de burger maximaal te betrekken – verbazingwekkend hoeveel mensen er intrappen en serieus “mee gaan denken” en met slimme voorstellen komen.
Meestal zijn journalisten van het lokale sufferdje er bij aanwezig, zodat de nomenklatoera-vriendelijke berichtgeving is gegarandeerd en de fotograaf een paar te gekke plaatjes kan schieten van wethouders in sexy poses en standjes, die je dan in de huis aan huis blaadjes terugziet. De verdere routine van het draaiboek hoeven we niet in extenso uit de doeken te doen. Dat gaat van het tegen elkaar uitspelen van buurtbewoners, het invliegen van figuranten die helemaal niks met het project hebben te maken, maar die enkel moeten tsjilpen en kwelen dat ze vóór het prachtige project zijn, vanzelfsprekend, tot het lobbyen van invloedrijke burgers die (achter de schermen) aan touwtjes trekken, waardoor de ellende van het project op andermans bordjes komt te liggen – meestal in de wijken met veel sociale woningbouw, want daar wonen immers de onmondige tokkies.
Zo wordt een bewoner bijvoorbeeld verteld – in een één op één gesprek dat nooit heeft plaatsgevonden: indien u niet langer protesteert en positieve geluiden over het project maakt, dan zetten wij dat buitenmeubilair (picknick-tafels-en-banken) een vijftig meter verderop, zodat u geen last heeft van de barbecueënde, wiet-consumerende jongeren met gettoblasters (het “bruisende” gebeuren op die “plekken die voor iederéén” zijn!!). Maar, als u blijft dwarsliggen, dan poten we de uitzichtbelemmerende bomen en struiken pal in uw uitzichthorizon. Het project gaat mèt of zonder uw medewerking en instemming, toch door.’

‘ Dat heet dan “overheids-overreding” en komt neer op een straffe vorm van nudging. Wie heeft dit “inspraak- & overlegcircus” rond allerlei soorten plannetjes van gemeentepolitici al niét eens meegemaakt? Direct of indirect, bij familie en vrienden. Bij dergelijke evenementen zijn die doeners (the devious doers) in hun element. Zulke Wichtigmacher fietsen, lopende zo’n proces overal tussendoor, zaaien vaak verwarring en tweedracht en spelen met hun gedoe en gedaas meestal de projectontwikkelaars en gemeentepolitici in de kaart – ten nadele van de buurtbewoners. De voordeeltjes die ze voor zichzelf dachten binnen te slepen, worden hen niet zelden door de neus geboord. Net goed natuurlijk, maar de misère voor de groep slachtoffers wordt er niet minder door.

Dat is dan het micro-niveau. Op meso-niveau vind ik die berichten van bijvoorbeeld de Belastingdienst in je mailbox (ga naar “Mijn Belastingdienst” en sla aan het legoën) zo’n schoolvoorbeeld van opgedrongen en geforceerde participatie. Of een oekaze van de geprivatiseerde monopolist NS (Nimmer Stipt) waarin je wordt verteld dat je railabonnement volgend jaar voor een deel verdampt, omdat je vanaf dan slechts binnen bepaalde tijdzones met die kortingskaart kunt reizen – vanwege de toenemende drukte (hoe komt dat?) en de klimaatverandering die de infrastructuur van het spoor nadelig beïnvloedt. Dus: austerity! Ja, bij de reiziger, niet bij de NS-bobo’s natuurlijk. Met het klimaatframe chanteren de NS-managers erop los. In de eerste plaats hun collega’s op het ministerie, die vermoedelijk dit idee eigenhandig hebben ingestoken, want over een tijdje is het immers stuivertje wisselen, dan zitten zij misschien op die verdienplek, of op een vergelijkbare. De NS-managers willen extra miljoenen, miljarden zelfs.
Je krijgt als gedwongen-nering-consument weliswaar een deel van je vaste abonnementsgeld terug, maar je wilt natuurlijk gewoon met dat ding in de trein kunnen stappen, zonder uit te hoeven pluizen of je op dat moment wel/niet van je kaart gebruik kunt maken, of dat je moet bijbetalen, plus de kans op tig jaar strafkamp aan je broek vanwege zwartrijden. Die rare “keuzedagen” – symbolische wangedrochten waarmee de burger de illusie van keuze wordt gegeven – worden net zo symbolisch ook afgeschaft. Austerity, weet u nog?! De gotspe! Het Openbaar Vervoer, geprivatiseerd om op kosten van de burger, als verdienmodel van en voor politici te fungeren!
Goed, of niet goed, maar zo kunnen we inmiddels doorgaan met het opsommen van de waslijst aan contractbreuken door de politici. Zie hierover onder meer Pippa Malmgren’s boek Signals.’

–  ‘ De column van Sheila Sitalsing stond (04.02.2020) op de Volkskrant-site vanmorgen pal onder het bericht over wijlen PvdA-politica Ellen Vogelaar. Best treurig, dat ik mensen over dat interview met de weduwnaar hoorde opmerken: “Nou, nou, de PvdA begint ook al met de verkiezingscampagne,”  het kan niet vroeg genoeg gebeuren, maar ook weer niet te laat, want timing is alles. Misschien dat de Volk-Val-Dood-partij straks komt met een bericht over de crematoria van Henny Keizer? Is dit cynisch, of is het intussen doodgewoon geaccepteerde kiezersmarketing?’

‘ Ach ja, de PvdA, met een partijvoorman als Lodewijk Asscher kan het propaganda maken niet vroeg genoeg beginnen. Gá kiezer gá! Alleen beter niet voor de PvdA.’

 

P.S.

–  ‘ Een heel klein beetje “oorlog” vindt regelmatig plaats is huize Benali. De pater familias was ooit de legendarische, roemruchte, pugilist die in Leiden, in de wijk de Kooi bokste, onder de bijnaam “de mug.” Tegenwoordig spart hij bijna dagelijks met een vierjarige huisgenote. Meestal verliest hij op punten. Dit zijn leuke dingen voor de mensen om te weten.’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Democratie, als ‘junk food’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Animal_Farm_(boek)

*

 ‘ Een mooie combinatie deze zaterdag: de tekst van Meeus en de tekening van Oppenheimer! Ik lees bij Meeus dat de coalitiepartijen de hete adem van de komende verkiezingen in hun nek voelen en zich haasten om zo positie te kiezen, dat ze niet te dicht bij de VVD in de buurt komen of blijven, teneinde straks eventueel niet in de kolk van het zinkende schip mee omlaag gezogen te worden.’

–  ‘ Vermoedelijk houden de bobo’s van GroenLinks en de PvdA een slag om de arm, vanwege een hechtere “samenwerking” (collaboratie, is beter) in de toekomst, zowel met z’n tweeën alsook met een eventueel sterk-blijvende VVD. Dan schuiven ze gewoon op de plek van de huidige collaborateurs op het Haagse pluche. Alles wat de meest lucratieve verdienmodellen voor de partij-oligarchen en hun satraapjes belooft.’

‘ Waarschijnlijk, want Asscher en Van Poelgeest (GL, en echtgenoot van Kathalijne Buitenweg) zouden “vriendjes” zijn en al eerder op een partij-fusie hebben gezinspeeld. Dat zag Klaver toen niet zitten. Het hangt natuurlijk allemaal af van de aantallen zetels die de respectieve merken straks binnen weten hengelen – en hoeveel de VVD eventueel verliest.’

–  ‘ Gatver. Zitten we toch weer over politiek te praten, terwijl we een steeds grotere afkeer van de politici hebben en krijgen en er liefst niets mee te schaften zouden willen hebben. Ben jij trouwens benieuwd naar de uitkomst van dat congres van de PvdD morgen? Die Sebastiaan Wolswinkel wil door roeien en ruiten om, zoals hij zegt, de partij te Democratiseren. Net als Henk Otten dat bij FvD wilde. Wolswinkel volgt precies dezelfde tactiek als Otten, met zo’n interview in een krant, buiten de partij om. Die man is bad medicine.’

‘ De nomenklatoera van PvdD heeft die les van FvD geleerd en het initiatief van Wolswinkel meteen in de kiem gesmoord. Wat die man allemaal over democratie en transparantie brabbelt, dat doet mijn tenen krullen. Trouwens dat gebeurt ook bij wat de meeste kaasstolpers erover wauwelen en snateren. De manier waarop de meute kaasstolpers over Baudet heenvalt vanwege dat onzalige Marrakesh-pact, vind ik een aanschouwelijk voorbeeld van het niveau: de meeste Kamerleden hebben geen benul van wat dat pact behelst en wat het (Engels) precies betekent. Ze keffen elkaar domweg na. Baudet doet geen enkele moeite vrienden bij de collega’s te maken. Dat is misschien “eerlijk,” want hij heeft hier wel gelijk, maar of het politiek-diplomatiek verstandig is, dat is een tweede.

Aan de hand van de behandeling die Wilders van collega-Kamerleden krijgt, is dit mooi te illustreren. 1) Wilders pakt VVD’ers Blok en Dijkhoff aan; 2) Wilders zaagt CDA-minister Grapperhaus bij de enkels af; 3) Wilders vraagt de Kamer (dus de coalitiepartijen van Blok, Dijkhoff en Grapperhaus) om een debat vóór de uitspraak van de rechter en de coalitie weigert dat. Wilders wordt dus afgestraft. Wat voor effect zou dit kunnen hebben op het (toekomstig) gedrag van: 1) Wilders, 2) andere Kamerleden die een bewindspersoon zouden willen aanpakken?

Goed. Terug naar waar we waren.
Als ik de nuchtere en bezonnen uitleg en de historische overwegingen daar bij, van John Dunn (“de” Democratie is vooral een mythische entiteit) over China lees (bijvoorbeeld bladzijde 70 – 104), en ik bedenk hoe pedant potsierlijk “onze” BuZa-bewindslui menen te moeten opereren ten aanzien van China, dan bekruipt mij een benauwend gevoel van plaatsvervangende schaamte. De Chinese ambassadeur noemde hun pedanterie “ongepast” en dat vind ik treffend. Voor de Chinezen gedragen ze zich als botte barbaren.’

–  ‘ Het gaat dubbelop, want “onze” rechters meenden in Polen de rechtstatelijke waarden van de Verlichting en Democratie te moeten (en kunnen) uitdragen en verdedigen door in toga te tandakken voor het Poolse parlementsgebouw, geloof ik , terwijl hier thuis het rechtssysteem op zijn zachtst gezegd kraakt en piept. Zeker met zo’n Rutte-goon als Sander Dekker, die ijverig zaagt, bikt en graaft wat ‘ie kan om de boel verder uit te hollen en te ondermijnen waar hij maar kan. Of het nou bij Onderwijs is, bij de Rechtsbescherming voor burgers, de gezondheidszorg, of zoals door Eric Wiebes, de Belastingdienst of het Groningse gas: de goon squads van Rutte leven zich naar hartelust uit en laten een spoor van bestuurlijk-maatschappelijke vernielingen achter. Om nog maar te zwijgen van de demoralisatie die ermee gepaard gaat.
De aanzet van meneer Borstlap komt weliswaar laat, maar liever laat dan nooit. ’

‘ Dubbelop, ik snap het, want de Chinezen (en de Russen en de Indiërs en de rest) zien dat gedoe met die rechters in Polen natuurlijk ook. Hans Borstlap begint met het aanpakken van de tastbare symptomen van het neoliberale vandalisme – dus alles wat met werk heeft te maken. Het re-humaniseren van het arbeidscontract als sociaal contract, is een voorzichtige eerste aanzet – a subtle nudge – die echter overal in de maatschappij gevoeld en gemerkt zal worden.
Van daaruit kunnen we hopelijk verder met het puin ruimen en de wederopbouw, met herstel van het Sociale Contract. De tegenstand van de belanghebbenden bij het huidige systeem zal taai en saboterend zijn. Of de Politieke pipo’s, bimbo’s en jojo’s allemaal loyaal mee willen werken aan de sanering, is nog zeer de vraag. Hun belangen zijn inmiddels ver afgedreven van het algemeen belang dat ze geacht worden te behartigen en te dienen.

Wat betreft onze rechterlijk macht, klinken ook andere geluiden.’

–  ‘ O ja, varkensvlees is momenteel schaars in China, mede vanwege die Chinese griep, dus je zou de tekening van Ruben Oppenheimer ook nog als een provocerende uitnodiging voor Chinezen kunnen duiden:slachten jullie ook je partij-kader jongens?!’

* * *

*  –  Zet dit vast op de site, zodat de jongelui zich kunnen voorbereiden. Je had trouwens helemaal gelijk en ik heb me je opmerking aangetrokken: als wij tegen de jongelui zeggen dat ze het boek(-je) van John Dunn in een week moeten kunnen lezen, want het telt immers ”maar” 160 pagina’s tekst, dan moeten we het met een factor twee of misschien zelfs met drie vermenigvuldigen: dus 400 pagina’s op z’n minst.‘

‘ Ja, anders intimideer je ze snel. Je moet bedenken dat wij lezen met en vanuit een ouderwetse schooltijd en met enkele boekenkasten die we intussen in onze rugzak meetorsen, terwijl zij met een zeer bescheiden verzameling beginnen. Wij zijn niet voor niets twee tot twee en een half keer zo oud als zij. Met ons huidige onderwijs wordt dat alleen maar schrijnender. Heb je die stukken over onze openbare bibliotheken gelezen?! Ik meen in de Trouw (25.01.2020).

Zum heulen mein Lieber!

–  ‘ Breek me de snavel niet open! De periode dat de KB in Den Haag ook diende als bieb voor studenten van de Haagse dependance van de Leidse universiteit! Wat een narigheid! Wat een ellende! Zitten ze er nu nog? Ik geloof dat ze inmiddels een eigen hok hebben, toch?’

‘ En maar bruisen, jawel!’

 

 

Jen Sorenson – The Goon Squad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,