RSS

Category Archives: godsdienst

Sibboleth

 

 

‘Verhip, Snoep,’ zegt Mohammad verrast, ‘ik zou er bijna bijgelovig van worden.’

‘…. ? ? …’

‘Die advocaat heet Snoep. Snoep is Süss, vandaar.’

‘Je spreekt weer eens in raadselen,‘ zegt Nienke. ‘Zoet, snoep, en toen? Staat dat in de Trouw van vandaag? Maak ons deelgenoot van je vondst.’

‘James Kennedy breekt in zijn column in de Trouw (15.09.2018) een lans voor ouderwets, uitgebreid, wijdlopig, onderwijs,’ vertelt Moh., ’terecht, zeker op de universiteit, maar dat is helaas een gepasseerd station, vrees ik. De universiteitsbestuurders – alle bestuurders in alle vormen en op ieder niveau van ons onderwijs – gingen en gaan voor het Amerikaanse verdienmodel van snel financieel scoren. Dat Amerika vele malen groter is dan Nederland en tig universiteiten méér telt, dat vergeten de politiekbenoemde managers voor het gemak. Enfin, de wrange vruchten plukken vooral de nu “afstuderende” cohorten, die in feite een kat in de zak kochten. Zij kunnen niet terug in de tijd om het allemaal over te doen, en worden met impression management zoet gehouden: jullie hebben echt, heus, een goede aankoop gedaan hoor.
Meneer Kennedy voert ene meneer Martijn Snoep ten tonele, die vertelt dat een jurist die slechts de wet kent waardeloos is. Daar komt het cru gezegd op neer.’

‘Breek me de snavel niet open,’ zegt Pieter met een zucht, ‘ze worden vaak zelfs rechter. Rampzalig. Totaal geen empathie, geen grein inlevingsvermogen, star als een dorre tak in de woestijn. Het enige waar ze volgens mij aan denken: ik wil op tijd thuis zijn voor de spruitjes en het karbonaadje. Ik heb er twee – vrouwelijke specimen – van meegemaakt. Verschrikkelijk, wat een trieste trienen! Geloof ik eigenlijk nog in de rechtsstaat?’

Nienke heeft het boek van tafel gepakt: ‘Ga je dit lezen? Lion Feuchtwanger: Jud Süss, 1931, vollständige Ausgabe,’ ze bladert, ‘510 bladzijden. Toe maar. Uit een pak van Sjaalman, in de berging? Dat Süss heeft hier mee te maken?’

‘Juist,’ zegt Moh. op tevreden toon, ’die titel heeft me al lang geïntrigeerd: Jud Süss Oppenheimer. Ik heb de samenvatting op Wikipedia gelezen en ik fiets weleens door de Persant Snoeplaan. Persant Snoep, een rederijker, een kunsthistoricus, een vrijmetselaar, jawel, een schilderachtige familie.’

‘Snoep, zoetigheid. En nu kwam je dit boek van Feuchtwanger in een doos tegen, dus,’ zegt Pieter, die het boek doorbladert, ’vanwaar die gele papiertjes?’

‘Kijk zelf maar.’

Pieter leest: ‘ “Erstes Buch / Die Fürsten, Zweites Buch / Das Volk, Drittes Buch / Die Juden, Viertes Buch / Der Herzog, Fünftes Buch / Der Andere” ‘ hij kijkt vragend naar Moh.: ‘Na, und?

‘Vijf boeken, Pentateuch,’ zegt Nienke, ‘Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri, Deuteronomium …. Heb ik ze goed? We hadden een verre aangetrouwde oom die gereformeerd predikant was en die gaf snoep (!) als je tien bijbelboeken in de juiste volgorde wist en meer snoep als je ze achter elkaar wist, enzovoorts.’

‘Correct,’ zegt Moh. prijzend, ‘pentateuch betekent letterlijk: lering, onderricht. Die indeling viel me op en ik gis dat meneer Süss Oppenheimer een soort rol speelt als Paul Manafort nu, ten opzichte van Donald Trump, maar ik kan het fout hebben hoor. Ik heb het boek nog niet gelezen. Ik was mijn eetlust aan het opwekken – 500 pagina’s Duits – en de indeling in vijf boeken vond ik een goed begin, om even bij stil te staan. Feuchtwanger heeft natuurlijk niet voor niets de indeling in vijf boeken gekozen.’

I see, I see,’ zegt Pieter met het hoofd knikkend, ‘en toen?’

Moh.: ‘Wel, kijk, in deze Trouw staat in het katern Letter & Geest een bladzijde met signalementen door Eric Brassem. Volgens Brassem, vindt Pisany-Feri (Social Europe) dat momenteel de tegenstelling tussen vóór openheid (Macron, Frankrijk) versus tégen openheid (Orbán, Hongarije) geldt en in Haaretz meent Chemi Shalev dat religiositeit versus secularisme een belangrijk onderscheidend kenmerk is: Amerika en Israël worden verbonden door religiositeit – ik zou eerder zeggen:  godsdienstigheid – terwijl Europa seculier zou zijn en daarom buiten deze godsdienstige boot valt.
Combineer ik de inzichten van Pisany-Feri met die van Shalev, dan krijg ik het frame dat katholiek (Hongarije en Polen) tegenover niet-katholiek (West-Europa, Israël, Amerika) en consumenten-calvinisme (Amerika, West-Europa) stelt. Macron versus Orbán wordt gekenmerkt door laïcité versus godsdienstigheid. In grote lijnen tenminste. Dus heel andere onderscheiden die prevaleren. Bij Frankrijk heb je bovendien de interne tegenstelling laïcité versus islam / labbekakkigheid , denk aan Soumission van Houellebecq, versus fundamentalisme, overbetrokkenheid bij godsdienst.’

‘Aardig, heel aardig,’ vindt Pieter, ‘ik heb ik Anneke Brassinga’s bundel Wachtwoorden zitten lezen en eigenlijk is Schrenslompen het titelgedicht, want sjibboleth is een wachtwoord, en zo heet deze bundel: Wachtwoorden. Duitsers kunnen geen Scheveningen zeggen, die zeggen Sjeveningen. En ook geen Schrenslompen, die zeggen Sjrenslumpen. Scheveningen was het shibboleth op bijltjesdag, maar zover ik weet zijn er geen Duitsers bij Scheveningen doodgeslagen. Shjibboleth. Ook in de vrijmetselarij trouwens. Persant Snoep, daar hadden mijn grootvader en ooms het weleens over: sjibboleth. Vrijmetselaars zijn niet anti-religieuze vrijdenkers in een besloten vereniging (dus géén geheim genootschap!). Althans ooit, want volgens mijn grootvader en omes zijn het nu overwegend Rotarions en Lions, serviceclub-leden dus.’

‘Hè ja,’ zegt Nienke, ‘Richteren 11: “Zijt gij een Efraïmiet? En antwoordde hij: Neen, dan zeiden zij tot hem: Zeg eens sjibboleth. Zeide hij dan: sibboleth, en kon hij het dus niet op de juiste wijze uitspreken, dan grepen zij hem en sloegen hem dood bij de doorwaardbare plaatsen van den Jordaan.” Het zit er geheider in dan ik mezelf bewust ben. Lees hier toch eens: “Wo Morgenland und Abendland ineinandergehen, winzig klein, liegt das Land Kanaan.  ….. Und die milde, ewige Welle verebbt von Morgenland her nach Kanaan. … Still und aufmerksam liegt das winzige Land Kanaan und lässt/läβt die Wellen über sich hin und ineinander fluten. “ Daarmee begint in Jud Süss het vijfde boek. Mooie taal toch, dat Duits! Schade dat het op de moderne Nederlandse scholen niet meer verplicht is.’

‘Bedenk even dat Duits wordt gesproken in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Ook Vladimir Putin spreekt Duits.’

‘Oudemans heeft zijn boek niet voor niets Omerta als titel meegegeven: in de biotoop van de onderwijsmafia zwijgt men in alle talen. Men weet te goed aan welke kant de boterham is gesmeerd.’

‘We komen onszelf nog tegen, met dat verloederde onderwijs van ons,’ zegt Pieter. ‘Met dank aan de politieke paljassen.’

‘Ik adviseer je om Roths Complot tegen Amerika parallel te lezen aan Judas van Amos Oz,’ zegt Mohammad, ‘en nu ga ik roeien met de acht. Jullie koken vanavond, toch?’

‘Jazeker, maar je moet wel het juiste wachtwoord, sjibboleth, weten, ‘ zegt Nienke, ‘anders moet je op een houtje bijten.’

 

 

 

Th.C.W. Oudemans (2008): Omerta / Amsterdam: bert Bakker / ISBN: 978 90 351 32221

Documentary Harlan – In the Shadow of Jud Suess

Nigel Farage defends Orban against a hostile EU / Published on Sep 11, 2018

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on september 15, 2018 in actualiteit, Europa, framing, godsdienst, literatuur, onderwijs

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

‘Small hands’ – Siegfried Woldhek

 

Unheimisch, eerder dan vreemd, dit portret van Siegfried Woldhek van de paus. Juist vanwege die kleine handen,’ zegt Mohammad terwijl hij de krantenpagina omhoog houdt. ‘Ik heb dit NRC-katern bewaard, vanwege deze Woldhek-tekening. Zou zo’n schilder het nou bewust doen: die kleine handen, en dat gebaar van het bij elkaar houden van die zwarte boerka, of djellaba, met die kleine handen? De uitdrukking op ’s mans gezicht …… ’

Willemijn kijkt over zijn schouder: ‘Ik begrijp denk ik wat je bedoelt: kleine handen, kleine kinderen. Wiens handen tekent Woldhek hier? Houdt de man kinderen onder zijn wijde kleed verborgen? Beschermt hij de kinderen, of doet hij er iets anders mee? Sinister, eerie. Dat iemand met zulke kippeklauwtjes de zegen des hemels zou kunnen distribueren.’

‘Laat de kinderkens tot mij komen,’ zegt Sanne. ‘Bovendien: kleine handen – Donald Trump gaat prat op zijn kleine handen – kinderen van illegale immigranten aan de grens, die van hun ouders worden gescheiden. Trump wast zijn handjes in onschuld. Nog meer associaties? Roept u maar!’

‘Moeilijk voorstelbaar dat S.W. dit allemaal bewust heeft verwerkt in zijn tekening,’ vindt Moh., ‘maar toch zien wij dit alles er in. Die atmosfeer die de tekening uitwasemt. Curieus, nietwaar? Bovendien: die paus van Diego Velásquez en Francis Bacon, heeft als pausennaam Innocentius, de Onschuldige. Dat is in dit verband haast satire.’

‘Ja, bij elkaar hoogst opmerkelijk,’ stelt Willemijn vast. ‘Wij gaan binnenkort naar Wuppertal en Stuttgart. Vooral voor werk van Francis Bacon. En naar Amerika, natuurlijk, Idaho. Niet voor Trump, al zullen we die reality soap moeilijk kunnen vermijden,ben ik bang.’

‘Mijn idee!’ roept Sanne, ‘indien je iedere keer dat je naar een Nederlands museum zou zijn gegaan, de entreeprijs die ze er vragen, opzij legt, heb je binnen de kortste keren je reisgeld eruit. Ga je naar London, waar de musea vrij en gratis toegankelijk zijn, dan is het helemaal feest. Binge museum bezoek. Zwelgen in Kunst.’

‘Bagger-politici, met hun kapotprivatiseren van alles wat ooit publiek was,’ zegt Willemijn met afschuw in haar stem. ‘Mijn ouders, ooms en tantes, en hun verhalen over de RailAktiefKaart met daar bij begrepen de vrije toegang tot Nederlandse musea! Je barst in schreien uit als je daaraan denkt. Maar goed, dan maar geen Nederlandse meesters in het echt, want ik ga niet die krankzinnige toegangsprijzen betalen. Ik dènk er niet aan.’

‘Ach jôh, ga naar de Courtauld in London, of de Tate,’ zegt Mohammad, ‘Hollandse meesters te over!’

‘Muffe boel, ‘beaamt Sanne, ‘ze besteden hier meer geld en reclame aan grote artikelen over “affaires” rond museummanagers en hun exorbitante salarissen-plus-schnabbelgelden, dan dat ze zich om het publiek bekommeren. Echte kruideniers en krentenkakkers. Min volk, dat leeft van de hapjes die op vage vernissages en deftige lezingen geserveerd worden. Het “gedoe,” lijkt hoe langer hoe meer de Kunst te verdringen waar het eigenlijk over zou moeten gaan. Ziek.’

‘Politici hebben grote handen,’ zegt Moh, ‘dat komt van het langdurige grijpen, graaien en grabbelen. Zeg, Velásquez heeft meer van die verholen kritiek in portretten verwerkt, herinner ik me. Heeft bijvoorbeeld Michel Foucault niet een verhandeling geschreven over Las Meninas? Met die spiegel en de midget, cretin? Small brains? Van wie? Inteelt? Philips IV, met die kinnebak. Deze Philip was geen Habsburger, maar hoe zat het ook alweer met die kinnenbak als bewijs van inteelt? Opzoeken.’

‘Dat contrast van matig mooi of een beetje lelijk en heel erg lelijk naast zetten elkaar is een oude truc,’ zegt Sanne, ‘dan lijkt matig mooi veel mooier. Yves Montand deed dat bijvoorbeeld, die zocht voor films tegenspelers uit die nog gebochelder en gedrongener waren dan hij. Althans, Montand vond dat hij er fysiek niet uitzag, terwijl ik hem tamelijk doorsnee vind.’

‘Bij Gerard Depardieu zou het lang zoeken worden,’ denkt Willemijn. ‘Die had natuurlijk gewoon paus moeten worden.’

Moh.: ‘Vandaar dat Depardieu een Russisch paspoort heeft aangevraagd, en gekregen. Van deze Woldhek maken we een paar kleuren-kopieën, voor bij de prikborden, enne Ilham en Marieke kunnen er vast ook iets mee in hun onderwijsprogramma. Het is weliswaar dweilen met de kraan open met de Haagse onderwijsministers, maar alle beetjes helpen.’

 

 

 

The Guardian

Subject: Giovanni Battista Pamphilj (1574-1655), who was elected Pope in 1644, taking the name Innocent X.

Distinguishing features: He’s Innocent, but are you? An audience with this painting is a tense, claustrophobic experience. It is not so much a depiction of power as its embodiment in painting: this portrait creates a presence so fierce that the authority of the Papacy is distilled, preserved and with you as you consider your sins. It is the most acute study of personal power in the history of art.

Yet it is also an expression of self-confidence by Velázquez. The Pope appears as a terrifying figure with those irascible eyes, the choleric pinkness of his face, the letter that chillingly communicates that he is a man of secular, as well as spiritual, authority reading dispatches and conducting affairs.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Weekendscholen, voor integratie op z’n Arabisch, in duizend-en-één-nacht?

Meneer Al Hariri, voorzitter van een organisatie die (Syrische) kinderen correct Arabisch wil leren zegt: < We proberen hun over beide culturen te leren zodat er geen misverstanden zijn. Sommige vluchtelingen kijken naar Nederland als een onethische samenleving, maar dat is vaak onwetendheid. Onze missie is het uitleggen van de verschillen en kinderen te leren die verschillen te respecteren.> Juist, ja. Hoe zou meneer Hariri het stuk in de Trouw verstaan, waarin Gert Jan Segers, nota bene voorman van de ChristenUnie, roept dat hij tegen afschaffing van de dividendbelasting is, maar rondbazuint dat hij vóór de afschaffing zal stemmen < in ruil voor het vele goeds dat zijn partij in het regeerakkoord heeft weten te realiseren.> Meneer Segers brengt de arme Syrische kinderen in opperste verwarring, vrees ik,’ zegt Rinne lachend. ‘Die bloedjes denken dat meneer Segers onethisch handelt, maar meester Hariri zegt dat dat niet waar is, maar dat ze de Nederlandse samenleving nog niet begrijpen.’

‘Hoezo?’ vraagt Willemijn onschuldig. ‘Meneer Segers zegt immers heel eerlijk en ethisch ronduit dat hij èn tegen is èn voor stemt. Je kunt een politicus niet veroordelen die voor een maatregel stemt waar hij in wezen tegen is, indien hij dat ronduit toegeeft en aankondigt. De man is open, transparant, bona fide. Je weet tenminste dat als je ooit op meneer Segers zou willen stemmen, je nooit weet of hij vóór politiek stemt waar hij roept tegen te zijn en vice versa. Eerlijk is eerlijk. Segers is flexibel, niet karikaturaal opportunistisch en hilarisch leugenachtig, maar politiek pragmatisch.’

‘Segers heeft een ruggengraat van roestvrij staal,’ zegt Rinne. ‘Segers laat tenminste eerlijk zien dat stemmen geen enkele zin heeft. Dat zegt meneer Segers gewoon en hij doet het omgekeerde van wat hij beweert te zeggen. Een raspolitcus. Met partijgenoot Arie Slob zijn ze een span voor de bokkenwagen.’

‘O juist ja,’ zegt Feisal, ‘natuurlijk. Ik las het al bijna zo dat meneer Segers dat “vele goeds” had gekocht voor de som gelds die de dividendbelasting vertegenwoordigt. Dat is dus dom gedacht van mij. Hoe kun je nou “veel goeds” verwezenlijken, binnenhalen, scoren,  door “iets heel slechts” te doen, door onethisch te handelen. Dat kan niet, dat sluit elkaar automatisch uit, natuurlijk. Moeilijk, maar daarom heet het ook hogere casuïstiek.’

Willemijn gniffelt als ze zachtjes zegt: ‘Arme meneer Lex Oomkes. Die merkt op dat meneer Segers iets doet dat nogal uniek is: < expliciet stellen ergens tegen te zijn en dat desondanks door het geven van politieke steun mogelijk te maken, is nogal uniek. Het geeft het proces van het sluiten van politieke compromissen een nieuwe dimensie.> Zou meneer Oomkes dit ironisch bedoelen? Hoeveel dimensies kent de Nederlandse politiek inmiddels? Zijn die allemaal in het Arabisch vertaalbaar? Bedrijft Segers normatief neutrale politiek? Is dat dan nog politiek?’

‘Slavoj Zizek noemt dat geloof ik: politiek zonder politiek,’ zegt Feisal. ‘Dat schijnt te kunnen. Maar jongens, even een sprong via taalles. Het gaat in dit Trouw-artikel over de vraag of Arabisch leren  – en veel Koranteksten daar bij gebruiken – wel of niet goed is voor de integratie. Ik las in de NRC van zaterdag 18 augustus het verhaal van mevrouw Bertie van Gelder die het door de Duitsers kreeg ingewreven dat ze joods was en in 1982 in Israël ging wonen. Daar kreeg ze meteen tien maanden vijf uur per dag Hebreeuwse les. Wauw! Dat is shock behandeling integratie. Of toch niet? Zij keerde als spijtoptante terug naar Nederland.
Blijkbaar had ze de afwijzing van de joodse staat nodig om te beseffen dat ze joods was en voor haar Nederland de beste biotoop is. Vreemd. In Nederland kan ze zich wel joods voelen en in Israël niet. De Israëli gaven blijkbaar niet zo veel om haar, dat ze haar Nederlandse AOW wilden aanvullen, zodat ze in Israël kon blijven wonen.’

‘Mevrouw Van Gelder brengt voor Israël geen geld in het laatje,’ zegt Willemijn, ‘dat doen de meeste migranten wereldwijd niet. Ze kósten alleen maar geld. Dat is intussen grondig onderzocht. Daarnaast is Bertie van Gelder geen KZ-overlevende, zij zat ondergedoken in Zuid-Limburg, bij Nederlanders. Ze is bovendien een dame op leeftijd, die geen kinderen meer kan krijgen en die geen financieel kapitaal meeneemt Dus tja, dan ben je letterlijk weinig waard. Een liability, geen asset. Helaas pindakaas.’

‘En, Bertie van Gelder vriendde zich aan met Palestijnen en ze werd lid van het linkse Meretz, ‘merkt Feisal op, ‘dat zal haar bij de Israëlische nomenklatoera niet bijster populair hebben gemaakt. Brrr ….. Sabra en Shatila, twee keer S, dus SS. Alsof je een W.F.Hermans-verhaal leest.’

‘Tragisch,’ zegt Willemijn, ‘want Bertie van Gelder ging terug naar een land waar ze nooit eerder was geweest en dat, nu ze er geweest is, niet blijkt te bestaan. Voor haar althans niet. Toch heeft ze twee paspoorten en dat geeft haar blijkbaar rust. Ze voelt zich joods en heeft een Israëlisch paspoort. Tja, en toen? Joods is niet hetzelfde als Israëlisch. Maar goed, die rust gunnen we haar van harte, maar bizar vind ik het wel. Wat is identiteit eigenlijk? Mevrouw Van Gelder kon terug naar Nederland, maar de meeste Syriërs, kunnen die terug naar hun land? Al zouden ze dat nog zo graag willen. En de Molukkers? Die konden niet terug naar een onafhankelijk Molukken, dus de tweede generatie kaapte tenslotte maar een trein. De mariniers die de trein bestormden, kregen – vermoedelijk, waarschijnlijk – het bevel zoveel mogelijk kapers dood te schieten. Dat is natuurlijk ook een oplossing. Bizar.’

‘Waarom denk je dat Amos Oz zijn hoofdpersoon Sjmoeël Asj in de roman Judas, naar babypoeder laat ruiken?’ vraagt Feisal. ‘Omdat Oz vindt dat Israël nooit volwassen is geworden en – dat lees ik tenminste steeds meer uit het boek – ook niet volwassen wil worden. Israël lijdt volgens Oz, volgens mij, aan het Peter Pan syndroom; de puer aeternus. ‘Kind blijven, vooral in de ogen van Amerika en voor veel Europeanen, levert Israël te veel voordelen op. De ziektewinst is in politiek-staatkundig opzicht voor Israël tamelijk groot.’

Willemijn denkt dat Philip Roth de rokkenjagende rabijn in Complot tegen Amerika niet zo maar Bengelsdorf heeft genoemd. ‘Bengel betekent in het Duits – Yiddisch precies wat het in het Nederlands betekent: deugniet, rekelbast.’

Rinne merkt op dat er over die integratie van Syriërs nog wel het een ander valt te zeggen. ‘Maar dat doen we dan misschien morgen. In de brochure van Pim Fortuyn – De islamisering van onze cultuur – staat eigenlijk alles al genoemd wat ik in dit artikel ook lees. Ik denk dat de Syriërs ook kiezen voor Arabisch onderwijs op zo’n weekend school, vanwege de verhouding leraar – leerling. Daar heeft Fortuyn het ook over en mijns inziens terecht. Noem het overdracht van waarden en normen, maar het telt wel degelijk. Daar ben ik van overtuigd.’

‘Treffende naam: Aurora Levant, doet me denken aan het Griekse Gouden dageraad. Is die associatie politiek correct?’ Willemijn onderdrukt een geeuw. ‘Levant van het Franse se lever, opstaan, ontwaken, lever du soleil en natuurlijk de Levant.’

‘Dat meisje dat tien soera’s kan opzeggen, doet me denken aan dat zevenjarige Engelse meisje dat ik ooit op Youtube het gedicht Tyger van Blake heb horen en zien reciteren. Dat is nog het echte, degelijke, ouderwetse onderwijs!,’ zegt Rinne enthousiast.

‘Jullie moeten Roth’s Complot tegen Amerika gelijktijdig lezen met Houellebecq’s Soumission,’ raadt Feisal aan, ‘dat gaf mij tenminste weer een nieuw paradigma voor de concepten xenofobie, bigotterie en racisme.’

‘Houellebecq laat niet voor niets een Tunesiër aan de macht raken en niet een Algerijn,’ merkt Rinne op. ‘Lees bij Fortuyn maar na op bladzijde 84 bijvoorbeeld. O ja, en die verdoolde Belg bij Houellebecq, meneer Rediger, die zit intussen vast in het Europarlement. Romanschrijvers verbeelden de realiteit vele malen nauwkeuriger dan welke verslaggever of historicus dan ook. Over politici heb ik het maar niet eens.’

‘De politicus Ben Abbes in Soumission claimde meteen het departement van onderwijs voor zijn partij,’ merkt Willemijn op, ‘want wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.’ Ze leest voor uit Houellebecqs roman Onderworpen: ‘ < Maar pas echt geniaal was de moslimleider geweest toe hij had begrepen dat de verkiezingen niet om economie zouden draaien, maar om waarden ….> dat snappen de Syriërs met hun weekendscholen ook drommels goed. Alleen de West-europese politici lijken daar een absoluut blinde vlek voor te hebben.’

‘In het Amerika van Trump is het nog veel erger,’ merkt Feisal op. ‘De onderwijsminister daar heet – hou je vast: Betsy Devos. Ze bezit tien jachten die ettelijke tientallen miljoenen dollars per stuk kosten en ze lijkt het Amerikaanse onderwijs moedwillig te slopen.’

‘Dat is dan nóg een complot tegen Amerika,’ concludeert Rinne, ‘en net als bij Philip Roth, van binnenuit.’

 

 

 

 

Pim Fortuyn (2001): De islamisering van onze cultuur / ISBN: 90-6112-861-7

 

Public (School) Enemy No. 1: Billionaire Betsy DeVos, Trump’s Pick for Education Secretary

Al Franken Questions Betsy DeVos on Proficiency vs Growth | ABC News

How Betsy DeVos could reshape national education policy

Teacher responds to Education Secretary Betsy Devos’ “60 Minutes” interview

Betsy DeVos Caught Not Paying Taxes

Betsy DeVos Flunked Her ’60 Minutes’ Test

 

Deutschland verstehen: Integrationskurs für Syrer in München

Munich Television  Published on May 2, 2016

Deutschland verstehen – unter diesem Motto wurden Flüchtlinge zu einem Vortrag in München eingeladen. Schnell entstand eine Diskussion. Die Syrer hatten viele Fragen zur Geschichte, zu Gesetzten und mehr.

Islam in deutschen Schulen

 

Sebastian Kurz zu islamischen Kindergärten und Integration.

Sebastian Kurz    Published on Jul 11, 2017

 

Meet The Jews Rejecting Israel For Berlin | Foreign Correspondent

ABC News (Australia)   Published on Aug 28, 2018

Berlin was Holocaust headquarters — but for young Israeli Jews it’s the paragon of cool. Eric Campbell tracks one of the odder modern migrations.

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,