RSS

Category Archives: godsdienst

De arabische journalist Jamal Khashoggi en kroonprins MbS als instrumenten in het plan van een Opperwezen?

 

‘Dat beweert Joel Richardson wel: Jamal Khashoggi en MbS dienen een goddelijk doel. Er wordt een Nieuw Jeruzalem  in Saudi-Arabië (???) gebouwd. Het tragische van de Arabier Jamal Khashoggi is dat hij door een Daniël te willen wezen, in mootjes is gezaagd. En daarna, misschien, wellicht, voor de leeuwen is geworpen in een van de koninklijke privé-dierentuinen in Riyadh, Saudi-Arabië.’

– ‘Maar, volgens Joel Richardson weten we dat allemaal niet zeker.’

‘Die man is zo’n goede pr-baas, dat ik op het punt sta me te in te schrijven voor zijn Israël-tours en zijn boeken misschien ga kopen! Neen, echt, Richardson zegt onomwonden: koop mijn goede boeken en laat een positieve reactie daarover achter. Hij verkoopt geen smoesjes met dubbele bodems, zoals de NS-marketeers doen en de energie- en zorgverzekering-colporteurs. Daar word ik inmiddels doodziek van. Zo’n Richardson-benadering, dat stimuleert de verkoop en zijn Goede Zaak.’

– ‘Dat is inderdaad goede en effectieve pr: gewoon zeggen wat je wil verkopen en vervolgens een informatief verhaal erbij geven, dat niet eens zo erg ongeloofwaardig is. Tja, Erdogan als geit met een hoorn en dan die Arabische kroonprins MbS als instrument in de handen van een/het Opperwezen …? Kweenie hoor. En dan moest Khashoggi in stukken gezaagd, omdat je nu eenmaal geen omelet kunt bakken zonder eieren te breken? Realpolitik, zegt Joel. ‘t Is maar hoe jij je roer- /spiegel-ei hebben wilt. Maar, ik vind Joel-met-de-bazuin-en-de-baard zeker niet onsympathiek.’

‘De zender is minstens zo belangrijk als de boodschap, die zij zendt. Trouwens, kun jij internet nog wegdenken? Daniël is trouwens best een spannend bijbelverhaal. Ik heb het weer even doorgekeken. Niet slecht, helemaal niet slecht. Met die dramatische leeuwenkuil en het teken aan de wand: Mene tekel. Dat is dan weer Rembrandt. Ons Nederlandse idioom stikt van bijbelse verwijzingen. Jammer dat catechisatie niet meer verplicht is op scholen. Behalve bij de joodse en islamitische onderwijsinstellingen, natuurlijk. Die weten wel beter.’

– ‘Wij, wij schaffen onszelf af. Daar hebben de democratisch gekozen politieke pipo’s een dagtaak aan. Logisch, want slopen en breken, is makkelijker dan constructief en kritisch bouwen.’

‘Ze soppen er vet van en denken: na ons de zondvloed. Maar dat is Genesis, aan het begin.’

– ‘Toch is het intrigerend om te zien hoe steeds opnieuw een godsdienst er met de haren en baard bij wordt gesleept.’

 

 

 

The Khashoggi Affair: A Prophetic Perspective | The Underground #102 /  Joel Richardson    Published on Oct 15, 2018

Dare to Be a Daniel! – Lied met tekst

Reinhold Niebuhr (1980): The Preservation of Moral Values in Politics  /  in Major Works / Penguin Random House / ISBN: 978-1-59853-375-0

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Sibboleth

 

 

‘Verhip, Snoep,’ zegt Mohammad verrast, ‘ik zou er bijna bijgelovig van worden.’

‘…. ? ? …’

‘Die advocaat heet Snoep. Snoep is Süss, vandaar.’

‘Je spreekt weer eens in raadselen,‘ zegt Nienke. ‘Zoet, snoep, en toen? Staat dat in de Trouw van vandaag? Maak ons deelgenoot van je vondst.’

‘James Kennedy breekt in zijn column in de Trouw (15.09.2018) een lans voor ouderwets, uitgebreid, wijdlopig, onderwijs,’ vertelt Moh., ’terecht, zeker op de universiteit, maar dat is helaas een gepasseerd station, vrees ik. De universiteitsbestuurders – alle bestuurders in alle vormen en op ieder niveau van ons onderwijs – gingen en gaan voor het Amerikaanse verdienmodel van snel financieel scoren. Dat Amerika vele malen groter is dan Nederland en tig universiteiten méér telt, dat vergeten de politiekbenoemde managers voor het gemak. Enfin, de wrange vruchten plukken vooral de nu “afstuderende” cohorten, die in feite een kat in de zak kochten. Zij kunnen niet terug in de tijd om het allemaal over te doen, en worden met impression management zoet gehouden: jullie hebben echt, heus, een goede aankoop gedaan hoor.
Meneer Kennedy voert ene meneer Martijn Snoep ten tonele, die vertelt dat een jurist die slechts de wet kent waardeloos is. Daar komt het cru gezegd op neer.’

‘Breek me de snavel niet open,’ zegt Pieter met een zucht, ‘ze worden vaak zelfs rechter. Rampzalig. Totaal geen empathie, geen grein inlevingsvermogen, star als een dorre tak in de woestijn. Het enige waar ze volgens mij aan denken: ik wil op tijd thuis zijn voor de spruitjes en het karbonaadje. Ik heb er twee – vrouwelijke specimen – van meegemaakt. Verschrikkelijk, wat een trieste trienen! Geloof ik eigenlijk nog in de rechtsstaat?’

Nienke heeft het boek van tafel gepakt: ‘Ga je dit lezen? Lion Feuchtwanger: Jud Süss, 1931, vollständige Ausgabe,’ ze bladert, ‘510 bladzijden. Toe maar. Uit een pak van Sjaalman, in de berging? Dat Süss heeft hier mee te maken?’

‘Juist,’ zegt Moh. op tevreden toon, ’die titel heeft me al lang geïntrigeerd: Jud Süss Oppenheimer. Ik heb de samenvatting op Wikipedia gelezen en ik fiets weleens door de Persant Snoeplaan. Persant Snoep, een rederijker, een kunsthistoricus, een vrijmetselaar, jawel, een schilderachtige familie.’

‘Snoep, zoetigheid. En nu kwam je dit boek van Feuchtwanger in een doos tegen, dus,’ zegt Pieter, die het boek doorbladert, ’vanwaar die gele papiertjes?’

‘Kijk zelf maar.’

Pieter leest: ‘ “Erstes Buch / Die Fürsten, Zweites Buch / Das Volk, Drittes Buch / Die Juden, Viertes Buch / Der Herzog, Fünftes Buch / Der Andere” ‘ hij kijkt vragend naar Moh.: ‘Na, und?

‘Vijf boeken, Pentateuch,’ zegt Nienke, ‘Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri, Deuteronomium …. Heb ik ze goed? We hadden een verre aangetrouwde oom die gereformeerd predikant was en die gaf snoep (!) als je tien bijbelboeken in de juiste volgorde wist en meer snoep als je ze achter elkaar wist, enzovoorts.’

‘Correct,’ zegt Moh. prijzend, ‘pentateuch betekent letterlijk: lering, onderricht. Die indeling viel me op en ik gis dat meneer Süss Oppenheimer een soort rol speelt als Paul Manafort nu, ten opzichte van Donald Trump, maar ik kan het fout hebben hoor. Ik heb het boek nog niet gelezen. Ik was mijn eetlust aan het opwekken – 500 pagina’s Duits – en de indeling in vijf boeken vond ik een goed begin, om even bij stil te staan. Feuchtwanger heeft natuurlijk niet voor niets de indeling in vijf boeken gekozen.’

I see, I see,’ zegt Pieter met het hoofd knikkend, ‘en toen?’

Moh.: ‘Wel, kijk, in deze Trouw staat in het katern Letter & Geest een bladzijde met signalementen door Eric Brassem. Volgens Brassem, vindt Pisany-Feri (Social Europe) dat momenteel de tegenstelling tussen vóór openheid (Macron, Frankrijk) versus tégen openheid (Orbán, Hongarije) geldt en in Haaretz meent Chemi Shalev dat religiositeit versus secularisme een belangrijk onderscheidend kenmerk is: Amerika en Israël worden verbonden door religiositeit – ik zou eerder zeggen:  godsdienstigheid – terwijl Europa seculier zou zijn en daarom buiten deze godsdienstige boot valt.
Combineer ik de inzichten van Pisany-Feri met die van Shalev, dan krijg ik het frame dat katholiek (Hongarije en Polen) tegenover niet-katholiek (West-Europa, Israël, Amerika) en consumenten-calvinisme (Amerika, West-Europa) stelt. Macron versus Orbán wordt gekenmerkt door laïcité versus godsdienstigheid. In grote lijnen tenminste. Dus heel andere onderscheiden die prevaleren. Bij Frankrijk heb je bovendien de interne tegenstelling laïcité versus islam / labbekakkigheid , denk aan Soumission van Houellebecq, versus fundamentalisme, overbetrokkenheid bij godsdienst.’

‘Aardig, heel aardig,’ vindt Pieter, ‘ik heb ik Anneke Brassinga’s bundel Wachtwoorden zitten lezen en eigenlijk is Schrenslompen het titelgedicht, want sjibboleth is een wachtwoord, en zo heet deze bundel: Wachtwoorden. Duitsers kunnen geen Scheveningen zeggen, die zeggen Sjeveningen. En ook geen Schrenslompen, die zeggen Sjrenslumpen. Scheveningen was het shibboleth op bijltjesdag, maar zover ik weet zijn er geen Duitsers bij Scheveningen doodgeslagen. Shjibboleth. Ook in de vrijmetselarij trouwens. Persant Snoep, daar hadden mijn grootvader en ooms het weleens over: sjibboleth. Vrijmetselaars zijn niet anti-religieuze vrijdenkers in een besloten vereniging (dus géén geheim genootschap!). Althans ooit, want volgens mijn grootvader en omes zijn het nu overwegend Rotarions en Lions, serviceclub-leden dus.’

‘Hè ja,’ zegt Nienke, ‘Richteren 11: “Zijt gij een Efraïmiet? En antwoordde hij: Neen, dan zeiden zij tot hem: Zeg eens sjibboleth. Zeide hij dan: sibboleth, en kon hij het dus niet op de juiste wijze uitspreken, dan grepen zij hem en sloegen hem dood bij de doorwaardbare plaatsen van den Jordaan.” Het zit er geheider in dan ik mezelf bewust ben. Lees hier toch eens: “Wo Morgenland und Abendland ineinandergehen, winzig klein, liegt das Land Kanaan.  ….. Und die milde, ewige Welle verebbt von Morgenland her nach Kanaan. … Still und aufmerksam liegt das winzige Land Kanaan und lässt/läβt die Wellen über sich hin und ineinander fluten. “ Daarmee begint in Jud Süss het vijfde boek. Mooie taal toch, dat Duits! Schade dat het op de moderne Nederlandse scholen niet meer verplicht is.’

‘Bedenk even dat Duits wordt gesproken in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Ook Vladimir Putin spreekt Duits.’

‘Oudemans heeft zijn boek niet voor niets Omerta als titel meegegeven: in de biotoop van de onderwijsmafia zwijgt men in alle talen. Men weet te goed aan welke kant de boterham is gesmeerd.’

‘We komen onszelf nog tegen, met dat verloederde onderwijs van ons,’ zegt Pieter. ‘Met dank aan de politieke paljassen.’

‘Ik adviseer je om Roths Complot tegen Amerika parallel te lezen aan Judas van Amos Oz,’ zegt Mohammad, ‘en nu ga ik roeien met de acht. Jullie koken vanavond, toch?’

‘Jazeker, maar je moet wel het juiste wachtwoord, sjibboleth, weten, ‘ zegt Nienke, ‘anders moet je op een houtje bijten.’

 

 

 

Th.C.W. Oudemans (2008): Omerta / Amsterdam: bert Bakker / ISBN: 978 90 351 32221

Documentary Harlan – In the Shadow of Jud Suess

Nigel Farage defends Orban against a hostile EU / Published on Sep 11, 2018

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on september 15, 2018 in actualiteit, Europa, framing, godsdienst, literatuur, onderwijs

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

‘Small hands’ – Siegfried Woldhek

 

Unheimisch, eerder dan vreemd, dit portret van Siegfried Woldhek van de paus. Juist vanwege die kleine handen,’ zegt Mohammad terwijl hij de krantenpagina omhoog houdt. ‘Ik heb dit NRC-katern bewaard, vanwege deze Woldhek-tekening. Zou zo’n schilder het nou bewust doen: die kleine handen, en dat gebaar van het bij elkaar houden van die zwarte boerka, of djellaba, met die kleine handen? De uitdrukking op ’s mans gezicht …… ’

Willemijn kijkt over zijn schouder: ‘Ik begrijp denk ik wat je bedoelt: kleine handen, kleine kinderen. Wiens handen tekent Woldhek hier? Houdt de man kinderen onder zijn wijde kleed verborgen? Beschermt hij de kinderen, of doet hij er iets anders mee? Sinister, eerie. Dat iemand met zulke kippeklauwtjes de zegen des hemels zou kunnen distribueren.’

‘Laat de kinderkens tot mij komen,’ zegt Sanne. ‘Bovendien: kleine handen – Donald Trump gaat prat op zijn kleine handen – kinderen van illegale immigranten aan de grens, die van hun ouders worden gescheiden. Trump wast zijn handjes in onschuld. Nog meer associaties? Roept u maar!’

‘Moeilijk voorstelbaar dat S.W. dit allemaal bewust heeft verwerkt in zijn tekening,’ vindt Moh., ‘maar toch zien wij dit alles er in. Die atmosfeer die de tekening uitwasemt. Curieus, nietwaar? Bovendien: die paus van Diego Velásquez en Francis Bacon, heeft als pausennaam Innocentius, de Onschuldige. Dat is in dit verband haast satire.’

‘Ja, bij elkaar hoogst opmerkelijk,’ stelt Willemijn vast. ‘Wij gaan binnenkort naar Wuppertal en Stuttgart. Vooral voor werk van Francis Bacon. En naar Amerika, natuurlijk, Idaho. Niet voor Trump, al zullen we die reality soap moeilijk kunnen vermijden,ben ik bang.’

‘Mijn idee!’ roept Sanne, ‘indien je iedere keer dat je naar een Nederlands museum zou zijn gegaan, de entreeprijs die ze er vragen, opzij legt, heb je binnen de kortste keren je reisgeld eruit. Ga je naar London, waar de musea vrij en gratis toegankelijk zijn, dan is het helemaal feest. Binge museum bezoek. Zwelgen in Kunst.’

‘Bagger-politici, met hun kapotprivatiseren van alles wat ooit publiek was,’ zegt Willemijn met afschuw in haar stem. ‘Mijn ouders, ooms en tantes, en hun verhalen over de RailAktiefKaart met daar bij begrepen de vrije toegang tot Nederlandse musea! Je barst in schreien uit als je daaraan denkt. Maar goed, dan maar geen Nederlandse meesters in het echt, want ik ga niet die krankzinnige toegangsprijzen betalen. Ik dènk er niet aan.’

‘Ach jôh, ga naar de Courtauld in London, of de Tate,’ zegt Mohammad, ‘Hollandse meesters te over!’

‘Muffe boel, ‘beaamt Sanne, ‘ze besteden hier meer geld en reclame aan grote artikelen over “affaires” rond museummanagers en hun exorbitante salarissen-plus-schnabbelgelden, dan dat ze zich om het publiek bekommeren. Echte kruideniers en krentenkakkers. Min volk, dat leeft van de hapjes die op vage vernissages en deftige lezingen geserveerd worden. Het “gedoe,” lijkt hoe langer hoe meer de Kunst te verdringen waar het eigenlijk over zou moeten gaan. Ziek.’

‘Politici hebben grote handen,’ zegt Moh, ‘dat komt van het langdurige grijpen, graaien en grabbelen. Zeg, Velásquez heeft meer van die verholen kritiek in portretten verwerkt, herinner ik me. Heeft bijvoorbeeld Michel Foucault niet een verhandeling geschreven over Las Meninas? Met die spiegel en de midget, cretin? Small brains? Van wie? Inteelt? Philips IV, met die kinnebak. Deze Philip was geen Habsburger, maar hoe zat het ook alweer met die kinnenbak als bewijs van inteelt? Opzoeken.’

‘Dat contrast van matig mooi of een beetje lelijk en heel erg lelijk naast zetten elkaar is een oude truc,’ zegt Sanne, ‘dan lijkt matig mooi veel mooier. Yves Montand deed dat bijvoorbeeld, die zocht voor films tegenspelers uit die nog gebochelder en gedrongener waren dan hij. Althans, Montand vond dat hij er fysiek niet uitzag, terwijl ik hem tamelijk doorsnee vind.’

‘Bij Gerard Depardieu zou het lang zoeken worden,’ denkt Willemijn. ‘Die had natuurlijk gewoon paus moeten worden.’

Moh.: ‘Vandaar dat Depardieu een Russisch paspoort heeft aangevraagd, en gekregen. Van deze Woldhek maken we een paar kleuren-kopieën, voor bij de prikborden, enne Ilham en Marieke kunnen er vast ook iets mee in hun onderwijsprogramma. Het is weliswaar dweilen met de kraan open met de Haagse onderwijsministers, maar alle beetjes helpen.’

 

 

 

The Guardian

Subject: Giovanni Battista Pamphilj (1574-1655), who was elected Pope in 1644, taking the name Innocent X.

Distinguishing features: He’s Innocent, but are you? An audience with this painting is a tense, claustrophobic experience. It is not so much a depiction of power as its embodiment in painting: this portrait creates a presence so fierce that the authority of the Papacy is distilled, preserved and with you as you consider your sins. It is the most acute study of personal power in the history of art.

Yet it is also an expression of self-confidence by Velázquez. The Pope appears as a terrifying figure with those irascible eyes, the choleric pinkness of his face, the letter that chillingly communicates that he is a man of secular, as well as spiritual, authority reading dispatches and conducting affairs.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,