RSS

Category Archives: handel

De arabische journalist Jamal Khashoggi en kroonprins MbS als instrumenten in het plan van een Opperwezen?

 

‘Dat beweert Joel Richardson wel: Jamal Khashoggi en MbS dienen een goddelijk doel. Er wordt een Nieuw Jeruzalem  in Saudi-Arabië (???) gebouwd. Het tragische van de Arabier Jamal Khashoggi is dat hij door een Daniël te willen wezen, in mootjes is gezaagd. En daarna, misschien, wellicht, voor de leeuwen is geworpen in een van de koninklijke privé-dierentuinen in Riyadh, Saudi-Arabië.’

– ‘Maar, volgens Joel Richardson weten we dat allemaal niet zeker.’

‘Die man is zo’n goede pr-baas, dat ik op het punt sta me te in te schrijven voor zijn Israël-tours en zijn boeken misschien ga kopen! Neen, echt, Richardson zegt onomwonden: koop mijn goede boeken en laat een positieve reactie daarover achter. Hij verkoopt geen smoesjes met dubbele bodems, zoals de NS-marketeers doen en de energie- en zorgverzekering-colporteurs. Daar word ik inmiddels doodziek van. Zo’n Richardson-benadering, dat stimuleert de verkoop en zijn Goede Zaak.’

– ‘Dat is inderdaad goede en effectieve pr: gewoon zeggen wat je wil verkopen en vervolgens een informatief verhaal erbij geven, dat niet eens zo erg ongeloofwaardig is. Tja, Erdogan als geit met een hoorn en dan die Arabische kroonprins MbS als instrument in de handen van een/het Opperwezen …? Kweenie hoor. En dan moest Khashoggi in stukken gezaagd, omdat je nu eenmaal geen omelet kunt bakken zonder eieren te breken? Realpolitik, zegt Joel. ‘t Is maar hoe jij je roer- /spiegel-ei hebben wilt. Maar, ik vind Joel-met-de-bazuin-en-de-baard zeker niet onsympathiek.’

‘De zender is minstens zo belangrijk als de boodschap, die zij zendt. Trouwens, kun jij internet nog wegdenken? Daniël is trouwens best een spannend bijbelverhaal. Ik heb het weer even doorgekeken. Niet slecht, helemaal niet slecht. Met die dramatische leeuwenkuil en het teken aan de wand: Mene tekel. Dat is dan weer Rembrandt. Ons Nederlandse idioom stikt van bijbelse verwijzingen. Jammer dat catechisatie niet meer verplicht is op scholen. Behalve bij de joodse en islamitische onderwijsinstellingen, natuurlijk. Die weten wel beter.’

– ‘Wij, wij schaffen onszelf af. Daar hebben de democratisch gekozen politieke pipo’s een dagtaak aan. Logisch, want slopen en breken, is makkelijker dan constructief en kritisch bouwen.’

‘Ze soppen er vet van en denken: na ons de zondvloed. Maar dat is Genesis, aan het begin.’

– ‘Toch is het intrigerend om te zien hoe steeds opnieuw een godsdienst er met de haren en baard bij wordt gesleept.’

 

 

 

The Khashoggi Affair: A Prophetic Perspective | The Underground #102 /  Joel Richardson    Published on Oct 15, 2018

Dare to Be a Daniel! – Lied met tekst

Reinhold Niebuhr (1980): The Preservation of Moral Values in Politics  /  in Major Works / Penguin Random House / ISBN: 978-1-59853-375-0

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

SP: Steengoed Paulus! Die Utrechtse deal met de woningcorporaties, Portaal en Mitros, met Aventicum en Qatar!

 

 

‘Hoezo Steengoed Paulus!? Wie is die Paulus?’

‘Wel, Paulus is Paulus Jansen, en die was tot eergisteren SP-wethouder Wonen in Utrecht. Een SP’er met vrienden bij de VVD. Meneer Paulus Jansen heeft een deal gesloten met de managers van Portaal, Mitros en Aventicum om 23 miljoen euro aan de emir van Qatar cadeau te doen. Voor renovatie van het Utrechtse Kanaleneiland. In het tijdschrift Steengoed Magazine staat een artikel hierover, dat is overgenomen op Vastgoedweb waar ik uit citeer. Vandaar: Steengoed Paulus van de SP.’

‘Nou, die 23 miljoen zal vast niet helemaal naar Qatar zijn gegaan,’ zegt Tijmen, ‘ik vermoed dat alle betrokkenen bij die vastgoed deal hun aandeel hebben gekregen. Daar zijn onderhandse manieren genoeg voor.’

‘Hoe het zij: Paulus Jansen in niet langer wethouder Wonen in Utrecht, maar sinds 8 juni 2018 officicieel interimmanager bij de Woonbond,’ vertelt Semanur. ‘Daar zijn ze bij de Woonbond vast erg blij mee, want meneer Paulus Jansen is doorgewinterd ervaringsdeskundige.’

Zorah: ‘Echt zo’n tussenstop-functie, om ervoor te zorgen dat de pipo geen pensioengat oploopt. Straks zit meneer Jansen, Floep!, weer op een andere lucratieve inverdienpositie, aan de grote ruif. Ik kan de klok gelijkzetten, op de routines van de leden van de nemeklatoera. Hoe incompetent en sukkelig ze ook opereren, ze vallen automatisch omhoog in financiële beloning.’

‘Dan rijdt meneer Paulus vast ook in een grijze Porsche,’ oppert Tijmen, ‘net als de vastgoedmogol Feike Siewertsz van Reesema, met wie Paulus dealde.’

‘Is een Porsche patseriger dan een Maserati, zoals van die Rochdale-fraudeur Hubert Möllenkamp?’ vraagt Zorah. ‘Ik kan het nauwelijks meer bijhouden, al die affaires bij de vastgoedmafia.’

‘Ja, ja, hebben jullie het nieuws over de woonstichting Geertruidenberg (WSG) meegekregen?’ vraagt Semanur. Ze leest voor: ‘  “Wanbeleid corporatie WSG kost hurend Nederland ruim half miljard.” Het grappige is dat meneer Paulus Jansen luid van zich laat horen. Luister: “ Interim Woonbonddirecteur Paulus Jansen is verbijsterd. “Uitgerekend degenen die part noch deel hadden aan dit wanbeleid, de Nederlandse huurders, mogen de rekening betalen. En het is allemaal mogelijk gemaakt door liberaal regeringsbeleid in de jaren negentig, waardoor corporaties ondernemende organisaties mochten worden.” Aanval is nog steeds de beste verdediging, denkt ook meneer Jansen blijkbaar.’

Tijmen kijkt op van zijn beeldscherm: ‘Ik dacht al dat Bert Keijts was overleden, want vanzelf treden deze jongens en meisjes niet af of terug. De man van de ketenconstructies voor wooncorporaties. Enfin, geen kwaad over de doden. Je zou zeggen dat men zelfs in de biotoop van het vastgoed de betrekkelijkheid van het bij elkaar graaien van aards slijk …. Nou neen, laat maar, boter aan de galg gesmeerd.’

Semanur leest weer voor: ‘ “ Ook kocht WSG veel zorgwoningen, via vanuit bedrijfseconomisch oogpunt risicovolle contracten.” Voor een zorgwoning kan namelijk meer huur worden berekend, vandaar. Ik kom hier op omdat Mohammad gisteren bij mevrouw Ooyens de ventilatiekokers in haar Portaal-flat heeft uitgemest. Ik geloof niet dat die flat officieel een zorgwoning is, maar in ieder geval een seniorenflat. Het onderhoud wordt gedaan door de VOC – als je daar extra voor betaalt – maar daaronder valt niet het schoonmaken van de ventilatiekokers. Dat moet de huurder zelf doen. Een van de roosters was van het plafond gevallen, met een ton aan smurrie. Dus mevrouw Ooyens was met haar 82 jaar en een kunstknie en kunstelleboog op een trapje geklauterd en bijna plof! Laat ouderen zo lang mogelijk zelfstandig wonen, weet je niet. Prachtig idee van de politiek, maar is de huisvestingssector daar qua mentaliteit en infrastructuur op berekend?’

‘Het zijn altijd die kleinigheden, die enorme gevolgen kunnen hebben,’ zegt Zorah met een diepe zucht. “deze woningcorporatiemanagers zijn daar totaal niet gevoelig voor. Zover ik heb gehoord, heeft Portaal geen zorgeenheden en Mitros ook niet. Ik weet wel dat Ymere (88250 woningen) 607 zorgeenheden heeft. Dat is de grootste woningcorp. in Nederland en volgens Ate, die er heeft gewerkt, ook een van de meest transparante. Ymere heeft bijvoorbeeld de foto’s van de leden van de Raad van commissarissen en de regiomagers op een website.’

‘Bij Portaal en Mitros spelen de zogenaamde “assetmanagers” een belangrijke rol bij het rendabel maken van de vastgoedportefeuille,’ zegt Semanur, ‘Karel en Dorine weten daar alles van. In feite zijn het grote vastgoedondernemingen, die de verhuur er zo’n beetje bij doen. Meer als dekmantel, voor hun commerciële vastgoed-activiteiten, het vastgoed-tycoontje en topmanagertje spelen. Da’s leuk voor de zogenaamde managers, maar vaak veel minder leuk voor de huurder, want die wordt als alleen maar lastig beschouwd. Wat ooit sociale huisvesting was, is sinds jaar en dag de hobbykamer en speeltuin van allerlei bestuurlijke bobo’s met vele petten op.’

Tijmen: ‘Heb je gelezen welke bedrijfsfilosofie Mitros-directeur Henk Peter Kip erop nahoudt. Volgens het Vastgoedweb en Follow The Money tenminste.’ Hij leest voor: ‘ “ Hoe kijkt Henk Peter Kip, de directeur-bestuurder van Mitros, aan tegen de deal met Aventicum? ‘Het interesseert me niet dat de 252 woningen zijn doorverkocht. Wij als Mitros hebben een goed gevoel bij de prijs die wij hebben ontvangen. Daar gaat het om.’

Maar wat betekent het voor de Mitros-directeur [Kip] dan dat sociaal kapitaal privaat kapitaal is geworden? ‘Dat interesseert mij niets. Ik moet ervoor zorgen dat het met het huidige Mitros-bestand goed gaat. Dat is mijn opdracht.’ “
Dus voor meneer Kip is het welzijn van Mitros als vastgoedbedrijf blijkbaar belangrijker dan sociaal kapitaal. Jammer voor meneer Kip dat er mensen in al dat vastgoed huizen.
En dan SP-wethouder Paulus Jansen volgens vastgoedinvesteerder Siewertsz van Reesema. Ik lees voor: “Feike Siewertsz van Reesema legde in november 2016 uit aan Steengoed Magazine en vastgoedweb.com hoe het op Kanaleneiland in elkaar steekt. ‘Vroeger werden bij dergelijke projecten vaak alle originele huurders uit huis geplaatst om plaats te maken voor sloop-nieuwbouw. Daar is anno 2016 niet genoeg geld meer voor en daarom wordt er vaak gekozen voor renovatie van het bestaande bezit. (…) Ik heb toen aangegeven dat ik op eigen risico de beoogde renovaties ook kan doorvoeren, maar dan in een versneld tempo. Dit was natuurlijk koren op de molen van de wethouder.’ De wethouder is hier dus Paulus Jansen van de SP.

Zou dat een conclusie kunnen zijn? Om de vernieuwing van Kanaleneiland te bespoedigen bedachten twee corporaties een geheel eigen plan. Ook de wethouder Wonen wenste tempo. Het gevolg? 23 miljoen euro stroomde naar Qatar en Credit Suisse. Want corporaties en wethouder waren niet opgewassen tegen slimme vastgoedjongens.” ‘

Tough guy hoor, die Kip,’ zegt Semanur met een brede glimlach, ‘een heuse vastgoed cowboy uit de polderklei.’

‘Er was niet genoeg geld?’ vraagt Zorah ongelovig, ’maar die woningcorporaties maken allemaal miljoenen winst! Reesema kon de renovaties op eigen risico versneld doorvoeren. Hoe dat in zijn werk gaat, zien we in de Zembla documentaire over renovatie in Utrecht. Dat de bewoners worden gepiepeld, telt helemaal niet mee!’

Semanur: ‘Meneer Paulus Jansen zegt dat hij van niets weet. Ik lees voor van Follow The Money: “ Jansen zegt geen moreel oordeel te hebben over het weglekken van 23 miljoen aan maatschappelijk vermogen naar Qatar en Credit Suisse: ‘Misschien moeten we de volgende keer betere afspraken maken.’ Over de splitsingsvergunning die de gemeente verleende vlak voordat het gebouw werd verkocht aan de huidige eigenaren, is Jansen verbaasd: ‘Ik heb die splitsingstoestemming niet gegeven, maar ik kan als wethouder nu eenmaal niet van alles op de hoogte zijn. Ik wil alleen dat de nieuwe eigenaar zich als rechtsopvolger aan de regels houdt. Volgens mij mogen de huurappartementen de komende tien jaar niet uitgepond worden. Dit is interessant. Ik zal het uitzoeken.’ “ Daar horen we dus nooit meer iets over.’

Tijmen: ‘Meneer Reesema zegt in het stuk op Vastgoedweb dat VVD-minister Stef Blok de woningcorporatiemanagers heeft gewezen op hun kerntaak. Moet je horen: “Daarnaast vind ik [Reesema] dat hij [Stef Blok] de woningcorporaties heeft aangespoord om zich te focussen op hun kerntaak en vooral ook hun bedrijfsstructuur te veranderen naar die van een professioneel bedrijf. Dat heet marktwerking en daar staat Blok voor. Die vertaalslag maken corporaties: er zitten bestuurders die weten hoe je een onderneming moet runnen en weten dat ook zij gewoon rendement moeten maken.”

Ja, ja, een professioneel bedrijf, met zulke bestuurders als meneer Henk Peter Kip van Mitros dus. En dan moet je horen hoe de Autoriteit Woningbouwcorporaties zijn kerntaak en de kerntaak van woningcorporaties omschrijft: “De Autoriteit woningcorporaties (Aw) ziet er op toe dat woningcorporaties zich concentreren zich op hun kerntaak: zorgen dat mensen met een laag inkomen goed en betaalbaar kunnen wonen.”

Zorah: ‘Laten we ophouden over de vastgoedmafia jongens. Aan dit soort affaires komt nooit een einde, want de structuur is erop ingericht. Vandaag is het hier mis en morgen elders. Ik herinner me de affaire Ymere, Vestia, de affaire Laurentius. Eindloze soaps. En steeds opnieuw is de politiek geschokt en verbijsterd. Dat kennen we intussen wel.’

‘Zeg, weten jullie dat ik steeds meer begrip krijg voor de mafiosi zoals Mario Puzo ze beschrijft in zijn boek De Peetvader,’ zegt Semanur. ‘Ik heb me trouwens nooit gerealiseerd dat The Godfather voor veel Amerikanen een cult book is. Die kennen alle personages en vaak hebben ze hele citaten paraat. Herinneren jullie je nog dat vignet uit hoofdstuk 14 van deel III? Waarin Vito Corleone de huisjesmelker Roberto overreedt om mevrouw Colombo en haar hondje in haar appartement te laten te blijven? En dat hij bij Roberto zelfs een lagere huur afdwingt? ‘

‘Waar, helemaal waar,’ zegt Tijmen, ‘Vito Corleone zag al snel in dat hij als Italiaanse immigrant niet gauw een deel de Amerikaanse Droom zou kunnen waarmaken voor hemzelf en zijn gezin. Liever dan naar het pijpen van de autochtone mafia – de Amerikaanse WASP-nomenklatoera – te dansen, begon hij zijn eigen mafia, want ook onder de Italianen en Sicilianen zitten echte entrepreneurs. Vandaar dat menige Amerikaan de mafia, the mob, Cosa nostra, of hoe je het verder wilt noemen (tegenwoordig: the banksters van Wall Street), stiekem in hun hart hebben gesloten.”

‘Het was een keiharde moral community,’ zegt Zorah, ‘met wetten en regels die strikt werden nageleefd en meedogenloos gehandhaafd. Laatst woonde ik een discussie bij waarin een paar Amerikaanse studenten Vito Corleone en zijn collega’s vergeleken met de Nietszchiaanse Ubermensch. Dus de mens die boven de kuddemens uitstijgt, zijn eigen weg gaat, en bereid is de ultieme consequenties daarvan te aanvaarden.’

‘Nou, nou, niet te sterk romantiseren,’ maant Tijmen, ‘ook de mafia gebruikt dezelfde trucs als de staat. Bijvoorbeeld die inwijdingsceremonie om je een made man te maken en de omertá – die trouwens functioneel is, net als taking the Fifth. Allemaal volksverlakkerij om de lagere echelons onder sim te houden. Precies zoals het volkslied en de militaire stukjes blik die je op je borst worden gespeld als bewijs van hoe stom je bent geweest om voor Kellog’s en Halliburton van de Dick Cheney‘s in oorlogen je leven te wagen.’

‘O ja, ongeveer als geïnverteerd spiegelbeeld van Ayn Rand’s ikke-ikke-mens,’ herinnert Semanur zich. ‘Nogal ingewikkeld hoor, vond ik, maar dat kwam vast door het bier en de whisky. Tenslotte is er geen drooglegging meer.’

‘Trumps voorzaten waren net zo goed luizige emigranten, die naar Amerika verkasten op zoek naar een beter leven,’ herinnert Zorah.

‘Nu, met deze president Trump, wordt de mafia voor menige Amerikaan steeds respectabeler,’ meent Tijmen, ‘steeds meer Amerikanen menen dat op mafiose manier zaken doen er tegenwoordig bij hoort. Als je het niet doet en je netjes aan wet en regels houdt, dan ben je een loser.’

‘Ach,’ zegt Semanur, ‘via het Vastgoed kun je president van Amerika worden en je dan met het hele land door de Russen en Chinezen laten overnemen. Dát is pas een mondiale mega merger, wat jullie?’

 

 

 

zie ook:  Renoveren of Chicaneren? Wordt onze publieke woningvoorraad steeds intensiever en vindingrijker geplunderd, en worden huurders leep en legaal uitgemolken?

Marc Chavannes (2009): Niemand regeert. De privatisering van de Nederlandse politiek  (met illustraties van Ruben L. Oppenheimer)

Uitgeverij NRC boeken / ISBN: 978 90 79985 067

rubenoppenheimer.com/work/

 

Pippa Malmgren (2017): Signals   /  Grosvenor House / ISBN: 978 1 474 60352 2

AI connects the dots | Dr Pippa Malmgren | Huxley Summit

 

Charles Derber (2004): Regime change begins at home   / San Francisco: Berrett-Kohler / ISBN: 1-57675-292-5

Published on Sep 14, 2009
Interview with Prof. Charles Derber author of “Regime Change Begins at Home: Freeing America from Corporate Rule” given August 27, 2004.

https://www2.bc.edu/charles-derber/pdf/DerberCV.pdf

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Nepnieuws gaat hand in hand met Nieuwspraak (‘Newspeak’), ook illustrators kunnen zich daar niet aan onttrekken

 

In de Trouw van 9 maart 2018 schrijft columnist Stevo Akkerman dat de medegasten op denkbeeldige congressen, de ING-grootverdiener Ralph Hamers (3.000.000 euro per jaar) mijden en  verscholen blikken naar hem doen uitgaan. Geen verholen, maar verscholen blikken. Of meneer Akkerman pleegt een freudiaanse verschrijving, of hij vestigt op subtiele wijze onze aandacht op het feit dat op samenkomsten die worden bevolkt door personen als meneer Hamers, vrijwel uitsluitend gestolen blikken geworpen of verstuurd worden. Het zijn immers bijna allemaal grootverdieners die zulke partijtjes bezoeken, dus stelen ligt sequentieel net iets eerder in de rede dan (ver-)helen. Op zulke virtuele bijeenkomsten worden weliswaar vaak gestolen zaken geheeld (vooral in de vorm van toxic assets en onderhandse deals, vermoed ik), maar dan moeten ze toch eerst worden gestolen. Zo’n entiteit is een verscholen grootheid, totdat hij wordt geheeld. Helen betekent in deze context het tegenovergestelde van wat wij er voorheen onder plachten te verstaan, namelijk: verzieken, en niet: beter, gezond, maken. Dat schrijft George Orwell voor in zijn boek 1984. Nieuwspraak moet, om nepnieuws te voorkomen, beweert Orwell. Daarom zegt de EU-nomenklatoera bijvoorbeeld steeds hardnekkiger dat de EU moet uitbreiden teneinde Vrijheid, Democratie en de Verlichting zo wereldwijd mogelijk te verbreiden. Niet om zijn hegemoniale neoliberale variant van vrije marktwerking dwingend aan andere naties op te leggen. Honi soit qui mal y pense, nietwaar. Vandaar de Brexit, want de kouseband wordt niet alleen in Suriname bezongen en verorberd.

In de papieren NRC van 10 maart 2018 doet columnist Tom-Jan Meeus iets soortgelijks als Stevo Akkerman: Meeus schrijft namelijk dat bij de ING, marktwerking de lijdende gedachte is. Dat klopt volgens mij als een zwerende vinger, want de marktwerking bij de ING moet wel aan een ernstige kwaal lijden, immers alleen bij een zwaar-zieke koortsig ijlende kan het waanidee postvatten dat meneer Hamers 3.000.000 ’s jaars aan salaris moet verdienen. Shell-/ING-bobo Jeroen van der Veer vindt dit bedrag evenwel heel normaal, omdat Hamers volgens hem onder zijn kunnen en ten onrechte in de verkeerde league voetbalt en bovendien op de verkeerde positie staat opgesteld. Geen speld tussen te krijgen. De redenatie van Van der Veer staat als een huis, als een villa, een kasteel, een veste.
Echter. De gedachtenpolitie van het Ministerie van Waarheid, onder leiding van D66-minister mevrouw K3 Ollongren, heeft meneer Meeus en de NRC zwaar op de vingers getikt, hen van hun bedden gelicht en hen onverholen te verstaan gegeven dat de krant wordt gebreideld en Meeus in de donkerste kerker van de Haagse gevangenpoort geworpen, wanneer ze de lange IJ niet subiet veranderen in een korte. Dat geschiedde dan ook binnen luttele uren en in het stuk op de NRC site staat nu ordentelijk, dat bij de ING marktwerking leidende gedachte is. De lange ij is door een korte vervangen. Dat heet in het bankiersdieventaaltje een haircut en niet een dubbele beenamputatie, want dan zou het geen Newspeak zijn. Deze operatie maakt de algehele beroerigheid er niet minder op, maar in ieder geval oogt het minder opvallend, het lijden is verholen, en intussen zijn we aan dat verschijnsel zieke banken gewend. Banken zijn vandaag de dag, bijna zonder uitzondering en wereldwijd, chronisch ziek, maar stellen alles in het werk om dat te verhelen. Totdat ze met astronomische bedragen aan belastinggeld, voor omvallen moeten worden behoed en gestut. Louter vanwege het etiket – dat meteen een vrijbrief is: too big to fail.

Trouw-columniste Nelleke Noordervliet schrijft dat ze op 21 maart tegen de sleepwet zal stemmen, omdat burgers de staat horen te wantrouwen. Jammer voor mevrouw Noordervliet dat de staat de sleepwet al in 1984 blijkt te hebben ingevoerd en toen tegelijkertijd het referendum afschafte. Dat kan, want anders dan bij Winston Smit in Orwells versie, zijn onze archieven tegenwoordig digitaal en niet niet meer van papier.
Wat Big Brother ons hiermee inwrijft is dat wij helemaal niets mee te vertellen hebben, want met enkele eenvoudige muisklikken kan ieders identiteit naar believen worden veranderd. Als ik op deze site een link naar de artikelen van Nelleke Noordervliet en Tom-Jan Meeus aanbreng, kan het zijn dat iemand die morgen of zelfs over een kwartier al, de links aanklikt, heel andere teksten onder onder ogen krijgt dan die waarnaar ik verwees – net als met de verandering van ij in ei in de tekst van Meeus. Ik heb nu de papieren versie nog, maar overmorgen ligt de krant in de papiercontainer of het kippenhok en kan ik niets meer hard maken. Meneer Meeus en de NRC kunnen stug volhouden dat er nooit een lange ij heeft gestaan. Zo kan mij en u op ieder moment door Big Brother het afscheiden van nepnieuws in de schoenen geschoven worden. Dat is waarschijnlijk de achterliggende gedachte bij deze operatie van Wiv/Sleepwet: Big Brother kan alles veranderen wat hij wil wanneer hij dat wil. In eerste instantie zal hij in voorkomende gevallen ontkennen dat hij zulks heeft gedaan, om in tweede instantie Russische, Koreaanse of Mosad-hackers de schuld in de schoenen te schuiven. Intussen moet ik als burger maar zien hoe in mijn eigenlijke verhaal geloofd krijg. Met geldoverschrijvingen naar virtuele rekeningen van virtuele entiteiten gebeurt het al. Banken staan bij dit soort ontwikkelingen altijd vooraan en zij noemen het dwingende innovatie.
Digitale manipulatie, mutilatie en/of contaminatie van vitale gegevens, is het grootste gevaar dat bij deze ontwikkeling dreigt. Niet de terroristen tegen wie deze maatregelen heten te worden genomen. George Orwell voorzag het allemaal.

De drie columnisten, Akkerman, Meeus en mevrouw Noordervliet, denken en schrijven hun columns vanuit dezelfde verwondering, verbazing en verbijstering, die ons inmiddels allemaal eigen zal zijn, al zijn we aan die emoties gewend geraakt. Je kunt tenslotte niet permanent tussen verbijstering en verontwaardiging leven. Hoe kan het dat deze goochemerd – toevallig heet deze gup Ralph Hamers, maar hij heeft vele naamloze kameraadjes en kornuitjes – drie miljoen per jaar vangt, terwijl onze leerkrachten al jaren systematisch ondergewaardeerd worden en staken om een kruimeltje meer salaris? En de schoonmakers, de buschauffeurs, verpleegsters, de bejaardenverzorgers?
Politici en de financiële jongens en meisjes verkeren steeds meer en vaker in dezelfde biotoop. Draaideur-constellaties zijn tegenwoordig eerder regel dan uitzondering. Wie kan privaat en publiek nog uit elkaar houden? Als het om “beloningen” gaat, hangen de bankiers de private entrepreneur uit. Werken ze hun instellingen door onverantwoordelijk en incompetent geknoei in de penarie en dreigen er banken om te vallen, dan schreeuwen zij als eerste het hardste dat ze omwille van het Algemeen Belang met Belastinggeld uit de brand dienen te worden te worden geholpen. Uiterst bizar, maar we zijn het blijkbaar normaal en onvermijdelijk gaan vinden.
Vandaar dat je als burger tegenover de staat (Nelleke Noordervliet) permanent de basishouding van wantrouwen aanneemt, want politici zijn immers het meest zichtbare uithangbord van die staat. Hoeveel oud- en ex-politici bekleden er lucratieve functies in de financiële wereld? Wij, het publiek, hebben beter in de gaten dan zijzelf waar, wanneer en hoe hun particuliere belang is verweven met ons algemeen belang. Voor de meesten van hen, is dat al lang niet meer duidelijk en veelal is die onwenselijke gang van zaken vanzelfsprekend geworden, want wie appelen vaart, appelen eet.
Stevo Akkerman beschrijft het banale mechanisme van de remuneratie-thermiek. Als Ralph Hamers met zijn schrale 3.000.000 per jaar te weinig scoort, dan scoort meneer Van der Veer met zijn 11.000.000 automatisch te veel. Dat kan natuurlijk niet en dus moet Hamers’ wedde omhoog. En dus gaan de remuneraties van league-genoten mee omhoog, over de hele breedte. Kassa! Zo werkt dat. Met reële waarde of werkelijke prestaties en tastbare toegevoegde waarden heeft het helemaal niets en nada uit te staan. Columnist Meeus schetst in een illustratief vignet hoe in deze hybride biotoop van politiek en groot geld de realiteit in acht minuten verdraaid wordt. Dat gebeurt veel vaker en in veel kortere tijdspannen. Flitsgeld, nietwaar. Meer zit er echt niet aan of achter. De big data die Meeus aanroert, en waarover Big Brother al lang beschikt, zullen met de Wiv-sleepwet alleen maar Bigger en nog Bigger worden. Je hoeft over niet veel fantasie te beschikken om je voor te stellen wat er met al die informatie in handen van tovenaarsleerlingen wordt verhapstukt en bekokstoofd. Wat voor ongelukjes er het gevolg van kunnen zijn. Nu al. De dames en heren politici hebben er niet voor niets zo’n haast mee, dat zij de zaakjes met terugwerkende kracht en zonder ons (wat is er met ons sociaal contract gebeurd?), in werking stellen. Doen ze dat echt, heus en waarlijk, louter en puur, ter bevordering van de Democratie?

Ook bij afbeeldingen kunnen digitale technieken (denk aan photoshoppen) gebruikt worden om dingen naderhand te veranderen. Wie nu naar de illustratie van Ruben Oppenheimer kijkt, die bij het stuk van Meeus staat, ziet een octopus met een mannenkop die een blauwe tweet omhelst. Kijk je nog eens beter dan zie je dat het gezicht en de haarlijn van de kop, op zowel het hoofd van Jan Terlouw lijken als op dat van Alexander Pechtold – Oppenheimer doet dit vaker met gezichten. D66 verandert letterlijk van gezicht, terwijl je ernaar kijkt. Het stuk van Meeus en Opperheimer heeft in de  kop niet zo maar staan dat de realiteit in acht minuten volledig kan worden verdraaid. Verdraaid, als dat niet ook gebeurt! Bovendien haalt Ruben Oppenheimer nog meer grappen uit. Hij verwijst naar zijn tekening in de NRC van 17 februari 2018, waarop een VVD-octopus staat afgebeeld, met Rutte in de positie van de tweet en/of octopus. D66 is in korte tijd steeds meer op de VVD gaan lijken. Tegelijk roept de prent associaties op met Oppenheimers tekening van Tayyep Erdogan en de blauwe vogel. Wat de octopus met de blauwe vogel doet, onttrekt zich deels aan ons blikveld, maar de tekst bij de tekening van Erdogan en blue bird zal er vast niet per se niet mogen staan.
Het rode potlood dat wellicht uit de tweetvogel of de octopus komt, kan erop duiden dat of de tweet of de octopus een potloodventer is: stemmen, is tenslotte een vorm van exhibtionisme. Big Brother weet precies wie er hebben gestemd en wie niet. Zelfs wat je hebt gestemd, is met enige technische trucs te achterhalen. Bijvoorbeeld middels vergelijking van tijdstippen (van stemknop indrukken) en videocamera’s die registreren wie er om hoe laat een stemlokaal betreedt. De videocamera’s zijn overal opgehangen voor onze veiligheid. Het rode potlood in de tekening kan zelfs zo maar langsdrijven en hoeft niet per se uit de tweet of octopus te komen. Het zinkt, dus is gemaakt van zwaarder hout dan waaibomenhout, of is het helemaal geen potlood?

Een fraaie illustratie van Oppenheimer staat bij het artikel van Tom-Jan Meeus in de NRC van 3 maart 2018. Franz Kafka (!) heeft door het gekrakeel en plukharen in die streekziekenhuizen een blauw oog opgelopen en een lid op de neus gekregen. Van welke politieke partij dat lid een lid is, mag je zelf weten. Hoewel. Dat laatste is ook weer niet waar, want Benjamin Barber merkt op bladzijde 163 van zijn boek heel alert en ad rem op dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen publiek en privaat kiezen (“between public and private choosing”), en precies daarover gaat het bewuste artikel van Meeus – Oppenheimer.

 

 

Benjamin Barber (2003): Fear’s Empire  / NY – London: Norton / ISBN: 0-393-05836-0
Nederlandse vertaling door Iris den Hollander: Het rijk van de angst / ISBN: 90 7634 173 7

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,