RSS

Category Archives: leuke dingen voor de mens

Vladimirs voeten, of Poetins poten?

 

 

‘Moet je de voeten van Vladimir Poetin willen kussen om een hekel aan de VVD’er Mark Rutte te mogen hebben?’ vraagt Rinne verbaasd.

‘Hoezo? In een democratie als de onze mag je toch een hartelijke hekel hebben aan de politiek die een Mark Rutte voorstaat – niet per se aan de privépersoon Rutte – en jaar na jaar uitrolt, implementeert, zonder eerst de voeten van wie dan ook te moeten willen kussen? Hoe kom je aan deze originele stelling?’

‘Nou, dat schrijft NRC-columnist Bas Heijne in zijn column van vandaag (17.03.2018): “ .. .. en al die Nederlandse types die zo’n hekel aan Rutte hebben, dat ze snikkend Poetins voeten willen kussen.” Wacht even, meneer Heijne schrijft “snikkend,” dan ben je emotioneel. Of heel erg blij, of heel erg verdrietig. Toch? En je moet bovendien een Nederlands type zijn.’

‘En patriot,’  zegt Taco die intussen meeleest, ‘dat schrijft meneer Heijne ook: als je als Nederlands type een hekel aan meneer Rutte hebt en je wilt daarom snikkend Poetins voeten kussen, dan ben je een patriot. Tja, dat mag meneer Heijne vinden, want ook hij leeft tenslotte in een democratie. Althans dat denkt meneer Heijne vermoed ik. Althans, in een iets andere democratie dan jij en ik misschien denken. Maar, in ieder geval in een democratie waar deze varianten, modaliteiten, van denken, vinden en menen nog zijn toegestaan. Dat heeft nog geen voeten in de aarde, zover mij bekend althans.’

Rinne kijkt verbaasd en zegt met onzekere stem: ‘Volgens Bas Heijne zouden steeds minder mensen bereid zijn te strijden voor de waarden en principes waarop onze samenleving rust. Nou ja, dat hangt ervan af, welke waarden en principes meneer Heijne daarbij voor ogen heeft. Als het om waarden en principes gaat waarvoor steeds minder mensen bereid zijn te strijden, kan het dan ook zijn dat die waarden en principes niet meer deugen – volgens die niet-strijdlustige mensen dan?’

Taco: ‘Of de mensen deugen niet. Volgens meneer Heijne dan. Misschien zijn die mensen door massamigratie intussen zo homeopathisch verdund dat de strijdlust ze in de schoenen is gezakt. Kan dat niet? Dan heb je te maken met andere mensen, die ook nog eens andere waarden aanhangen en andere principes propageren en die niet strijdlustig zijn. Dit wordt steeds ingewikkelder zeg.’

‘Vladimir Poetin deugt volgens Bas Heijne in ieder geval niet,’ zegt Rinne met enige opluchting in zijn stem, ‘dat maakt de zaak toch weer iets overzichtelijker.’

‘Welke Nederlandse deugniet zou dan in hemelsnaam de voeten van een Russische deugniet als Poetin willen kussen?’ vraagt Taco. ‘Snikkend kussen nog wel. Dat deden ze in Rusland toch met ikonen? Snikkend kussen. Daarom heeft kameraad Jozef Stalin alle ikonen laten vernietigen en doen vervangen door zijn beeltenis. Mensen hebben namelijk altijd afgoden nodig. Althans, Russische mensen. Volgens Stalin dan. Die was Georgiër. Doen Russen dat nu trouwens niet weer? Nieuwe ikonen kussen bedoel ik. Op bevel van Vladimir Poetin, die atheïsme en communisme heeft afgeschaft en verboden? Verstrekt de Russische staat geen ikonen. Met daarin natuurlijk standaard een microfoon en camera, want Russen blijven tenslotte Russen. Eeuwig dronken, griezelig, eng en door en door onbetrouwbaar.’

‘Dat weet ik allemaal niet hoor,’ zegt Rinne, ‘maar vind je in elke geval ook dat Vladimir Poetin niet deugt?’

‘Tja, dat vind ik moeilijk om zo maar te beantwoorden hoor,’ zegt Taco, ‘want ik vind Donald Trump best een geinig type – een hofleverancier van satirische grondstof in bulkhoeveelheden –  en volgens Bas Heijne hebben Vlad en Don eenzelfde blik op de wereld – mir in het Russisch, vandaar: Vladi-mir – en dat lijkt me niet verkeerd, als wereldleiders eenzelfde blik op de wereld hebben. Hadden de EU-wereldleiders dat maar. Heeft VVD-wereldleider Mark Rutte eigenlijk eenzelfde blik op de wereld? ‘

‘Tuurlijk, nou en of: een neoliberale. Zonder visie, een lege blik zonder visie,’ antwoordt Rinne prompt, ‘maar daarom ga ik ’s mans voeten nog niet kussen zeg!’ Hij tikt tegen zijn voorhoofd: ‘Tsaar Mark, van top tot teen gedereguleerd en geprivatiseerd en als je mij vraagt mentaal akelig gederailleerd. Met marktwerking. ‘s – Mans laatste gotspe: hybride banken. Ja, ja, die kom je in je ergste koortsdromen nog niet tegen. De schmierende mafkikker.’

‘Tja, hoe Bas Heijne ooit kan denken dat Poetin zijn voeten door Rutte zal laten kussen, is mij een raadsel hoor. Anyway, volgens meneer Onno Eichelsheim van de MIVD zijn we in Europa op dit moment populistisch,’ leest Taco. ‘Ik lees niets over identitair, vreemd. Zou je toch verwachten uit deze hoek. De Russen komen er volgens mij trouwens helemaal niet aan. Die komen nergens aan. Die krijgen geen voet aan de grond of tussen de deur. Die blijven veel liever lekker in Rusland en houden daar hun handen thuis. Laten we hopen dat de nieuwe Nederlandse VVD-kanjer op Buitenlandse Zaken, met name Stef Blok, dat ook doet. Die hand thuis laten, bedoel ik. Zeker als hij Poetin of Trump een hand gaat geven. Zou Blok ze uit elkaar kunnen houden? Misschien schrijven Trump en Poetin hun naam wel in viltstift op hun voorhoofd. Speciaal voor Arjen Lubach. Poetin schrijft Trump op zijn voorhoofd en Trump schrijft Poetin op het zijne. Kunnen we weer lachûh, met de vrindjes van meneer Rutte. Foot in mouth. All the time ….’

‘Goed, goed, het zijn kanjers daar op het Haagse pluche, maar de Russen dan? Die houden hun Russische gifgas niet in Rusland,’ merkt Rinne wat geagiteerd op, ‘dat gas houden ze niet thuis, maar exporteren ze en gebruiken ze kwistig in Engeland, en niet om eieren met bacon mee te bakken, althans volgens Bas Heijne tenminste. Die heeft ervoor doorgeleerd. Tschernobyl in London parks, beweert meneer Heijne ongeveer. En Boris Johnson zegt het ook en die heeft op Eton gezeten. Al vind ik het wel verdacht dat hij zich Boris laat noemen. Zo heet hij heus niet echt, denk ik. Hij zal toch geen Russische mol zijn hè? Want die scharrelen altijd rond op de cricket-gazons van Eton of Harrow of Winchester, of vergelijkbare posh-scholen. Die snaken zijn altijd in voor een practical joke.’

‘Wat meneer Johnson betreft, is het veel erger,’ zegt Taco, ‘die schijnt voluit Alexander Boris de Pfeffel Johnson te heten. Dat moet welhaast een fake naam zijn, want zo heet toch niemand echt? En dan ook nog Alexander Boris. Tsaar Boris Gudonov en tsaar Alexander Romanov. Ja, ja, en ik heet malle Pietje Pfeffel. Doehoei! Gekke Henkie. Brakke Britten.’

‘Ach, de Britten, die zijn van nature wat excentriek,’ zegt Rinne, ‘vandaar dat ze uit de EU stappen, net als de Zwitsers, die er ook nooit in hebben gezeten.’

‘Iemand als Boris de Pfeffel zal zich in het Kremlin, dat volgens Bas Heijne door trollen wordt bevolkt, best thuis voelen, vermoed ik, ‘zegt Taco met een grijns, ‘als ik me de persoon van Pfeffel Johnson voor ogen haal … daar steken Philby, Burgess en Maclean maar burgerlijk bleekjes en povertjes bij af hoor.’

‘Nou, Halbe Zijlstra, die van de VVD weet je nog, die had zijn kapsel al aangepast naar voorbeeld van Boris de Pfeffel,’ merkt Rinne op, ‘die Halbe zat regelmatig in de datsja van Vladimir, achter de samovar, en vandaaruit bedacht Halbe dan het nepnieuws, dat hier voor echt werd versleten. Dat moest hij van Poetin, beweert meneer Heijne. Jokkebrokken. Of Halbe ooit snikkend de voeten van Vladimir heeft gekust, dat weet ik echt niet. Dat zeg ik eerlijk. Daarover verschaft meneer Heijne ook geen informatie. Staatsgeheim. Het geheim van Eichelsheim, misschien?’

‘Ach, een wit voetje halen, is zo gebeurd,’ zegt Taco. ‘Weet je, zulke pipo’s plegen altijd op grote voet te leven. Daarnaast cultiveren ze vaak van die banale bourgeois ideologieën en zitten ze in datsja’s te lummelen, te lanterfanten en te niksen, terwijl Jan met de pet zich populistisch en identitair in het zweet werkt om nog een beetje handen en voeten aan haar bestaan te kunnen geven.’

‘Bas Heijne schrijft dat hij voor behoedzaamheid is, maar ook voor vasthoudendheid,’ zegt Rinne, die opgelucht klinkt en de regels aanwijst, ‘dus dat zal dan wel voetstaps en voetje voor voetje betekenen. Dat lijkt me ook het veiligste in deze onzekere en verwarde tijden. Jan met de pet kan zich in geen geval een misstap veroorloven, want dan zit ze meteen bij de voedselbank en in de bedeling.’

 

Karel Knip, NRC 16 maart 2018

‘De aanslag op dubbelspion Skripal maakte een onbekend Russisch zenuwgas op slag wereldberoemd. Maar het is al sinds de jaren negentig bekend bij de veiligheidsdiensten. Publieke kennis werd al die tijd krachtig onderdrukt.’

‘Waarschijnlijk hebben alle grote laboratoria die onderzoek doen aan gifgas, zoals ‘Porton Down’ in Engeland, Edgewood in de VS en het Nederlandse TNO, al lang novitsjoks gesynthetiseerd. „Dat is nu eenmaal hun business’’, zegt een ingewijde. „Van alle potentiële gifstoffen worden de eigenschappen onderzocht.”
Een chemicus als Julian Perry Robinson gaat ervan uit. „Jarenlang ging het maar over twee dingen: novitsjoks en peptiden”, zei hij in 2014 in een interview met deze krant. In februari 2006 zei de toenmalige voorzitter van de wetenschappelijke adviesraad van de OPCW, de Tsjech Jiri Matousek, het onverbloemd: in Edgewood worden novitsjoks ontwikkeld.’

Sputnik News (15.03.2018):  ‘Novichok’ Formula Was Published in a Book – Ex French Intelligence Officer’

‘Former Russian intelligence officer Sergei Skripal was allegedly exposed to a poisonous substance. UK PM has accused Russia of being behind the so-called “attack” on the ex-spy, while Moscow has denied all claims. In an interview with Sputnik, former French intelligence officer Alain Rodier points out details in the case that raise questions.

The former French officer has serious doubts that Russia had something to do with Skripal’s poisoning, as it contradicts long-established principles of how secret services operate.

He notes that a certain type of operation exists, called “homo” [human], which is used to eliminate a human target. He adds that even then, it is a simple “come, kill and leave” operation, which results in the targt’s death so he or she can never address the government or media.

Rodier has also denied allegations that the British secret service could be behind the case in order to influence the Russian presidential elections. He is confident that his British colleagues wouldn’t do something that “disgraceful.”

Rodier also reminds that “Novichok’s” formula, a nerve agent developed in the USSR and allegedly used to poison Skripal, was not so secret, as another defected agent published a book in the US where he described the special poison development center in the USSR and the results of its work, including formulas for nerve agents, such as the one used against Skripal.‘

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

De tegeltjeswijsheid van een topman

Het Nederlandse publiek heeft massaal hysterisch gereageerd, inzake de miljoen slarisverhoging van Ralph Hamers (ING). Daardoor werd de president-commissaris Jeroen van der Veer op het verkeerde been gezet en onderschatte hij die publieke reactie schromelijk. Met de 3.000.000 remuneratie (de termen beloning of salaris zijn ongepast) van Hamers is totaal niets mis. Dergelijke inschattingsfouten maakt meneer Van der Veer gewoonlijk nooit. Het kan natuurlijk zijn dat Van der Veer een senior moment had. Tenslotte moet de man aan de lopende band talloze salarisverhogingen goedkeuren en daarbij zijn eigen remuneratie niet uit het oog verliezen. Al die nullen voor de komma zijn dan lastig uit elkaar te houden, want de ene nul lijkt immers sprekend op de andere.

Vandaar die briljante diepe tekst van de Heer Van der Veer: “Wij realiseren ons dat we de publieke reactie in Nederland op deze duidelijk gevoelige kwestie hebben onderschat.” Zo’n kostelijke overpeinzing kan slechts een existentieel geprangd gemoed ontstijgen. Ik wed dat deze wijsgerige en voorbeeldig evenwichtige oprisping door de reclame-afdeling bij de ING meteen op tegeltjes is geprint. In gouden letters. Als relatiegeschenken, om te laten zien dat ze echt niet van de straat zijn. Onwerkelijk. De publieke reactie speelde de president-commissaris parten. Dat mag nooit meer plaatsgrijpen. Er moet urgent en drastisch het nodige gebeuren aan die publieke reactie. Op zijn minst moet die voorspelbaarder worden. Nog veel voorspelbaarder dan ze al is.

‘Het Nederlandse publiek dient te worden opgevoed in de filosofie van de salaris- en beloningenwereld van de bankensector. Het gaat tenslotte om spelers in de hoogste financiële league,’ zegt Tessa schouderophalend terwijl ze tegen haar voorhoofd tikt. ‘Jammer dat zo’n Jesse-superstar-Klaver met luide ketelmuziek verkondigt dat hij een overwinning heeft behaald en dat hij deze dooie mus wil optuigen met een wet. Dat banale ballonnetjes wetsontwerp is – met permissie – minstens zo’n ziekelijk staaltje van propaganda voor slaapwandelende hersendoden, als de poppenkasterij van meneer Van der Veer en kompanen. Narcistisch melodrama. Kolderiek koketteren en veel kostbaar kabaal op conto van de belastingbetaler, met minder dan nul resultaat.
De politici hebben de financiële sector gedereguleerd en onze banken geprivatiseerd. Daarmee lieten ze de geest uit de fles. Er was geen Einstein voor nodig om de gevolgen van zulk geknutsel te bevroeden. Menig oud-politicus is inmiddels commissaris of dromedaris of weetikveelwatvoorraaris bij zo’n glitterend geldpaleis. Het enige wat werkelijk zoden aan de dijk zou zetten: de privatisering, deels, in gematigd tempo terugdraaien. Bankiers dienen zich opnieuw bewust te worden van het feit dat ze in de biotoop van publieke dienstverlening opereren. Het zal de nodige moeite kosten om ze dat aan het verstand (?) te peuteren, maar de aanhouder wint, en niet de aandeelhouder.’

‘Vooral in getemporiseerd terugdraaien, want anders krijgt meneer Jeroen van der Veer misschien een attaque en de maatschappij kan zijn genie node missen, dus laten wij in elk geval zijn reactie niet onderschatten,’ zegt Taco met een scheve grijns. ‘Zeker bij een kanjer als Van der Veer. Een mevrouw in de trein merkte onlangs op dat zij ’s-mans gezicht hoe langer hoe meer naar geld vond gaan staan en dat zijn mond haar aan de gleuf van een centenbak deed denken. Ik ken die dingen alleen uit verhalen van mijn opa, dus ik heb centenbak gegoogeld. Ik ben van mening dat het die mevrouw aan fantasie mankeert. Neen, we moeten ons echt in acht nemen ten aanzien van de Heer Van der Veer. Een geniale, kwetsbare, tere, geest.’

Tessa zegt: ‘Meneer Ralph Hamers, de man van drie miljoen,  hecht er zeer aan te bewijzen dat hij geen kromme blauwe vingers heeft van het centen tellen. Hij heeft dat op beeld laten vastleggen. Ik begin zowaar medelijden met die mannen te krijgen. Zouden die zich nog voor een spiegel durven scheren? Misschien dat ze de komende tijd een voile over hun spiegels laten draperen, dat versluiert genadig.’

Peter Sloterdijk heeft het parallel, en nagenoeg synchroon, lopen van het morele failliet van de politiek en het financiële failliet van de banken, treffend, zij het vaak wat gewichtig en hoogdravend, verwoord. Ik vermoed dat hij op deze gedachten is gebracht door wat Antonio Gramsci ooit over vakbonden heeft geschreven. Per saldo dus niet veel nieuws onder de zon. Maar misschien toch de moeite waard om te herlezen.

Kijk naar het programma over zinloos werk / bullshitjobs en stel je de vraag of jij vindt dat zowel de grootverdienende toplui alsook politici misschien (grotendeels) zinloos werk verrichten? Ze krijgen er flink voor betaald, maar wat voor toegevoegde waarde genereren ze voor de samenleving?

Peter Sloterdijk (2007: Woede en tijd   / Amsterdam: SUN / ISBN: 978 90 8506 416 9
Duitse uitgave (2006) Zorn und Zeit / Suhrkamp / ISBN: 3-518-41840-8

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Hoe gaat het volgens ons, burgers en klootjesvolk, met het “Project Europa” ?

‘Josef Janning, directeur van de European Council on Foreign Relations in Berlijn, onderzoekt al tien jaar de bereidwilligheid van EU-lidstaten om samen te werken. Half februari kwam zijn laatste rapport uit. Ook verscheen laatst van zijn hand een verkenning van de favoriete coalitiepartners van EU-landen.’

De cohesie-monitor van de European Council on Foreign Relations in Berlijn, meet wat de EU-burgers van het Project Europa vinden. De monitor onderscheidt naar twee soorten cohesie: structurele en individuele cohesie. Structurele cohesie betreft het hele systeem van macro-samenwerking in Europa: projecten, subsidies, enzovoort. Individuele cohesie meet de houding van burgers. Hun overtuiging, hun ervaring, hun geloof in bepaalde dingen.

De laatste tijd zijn in de Monitor verschuivingen te zien.

In veel West-Europese landen is de piek van structurele cohesie voorbij. In Nederland daalt de structurele cohesie, maar stijgt individuele cohesie. In Zuidwest-Europa: Spanje en vooral Italië, gaan de scores op structurele én individuele cohesie omlaag. Zij verliezen op twee fronten.

Het bovenstaande is met knippen en plakken samengesteld uit het interview van Caroline de Gruyter met Josef Janning (NRC 12 maart 2018).

Citaat uit het overzicht van Janning: ‘Although public attitudes towards the EU generally have become more negative, in many member states public approval of the EU’s achievements has remained stable or increased. This seeming contradiction likely stems from widespread public recognition that, if member states are to maintain an open market and freedom of movement, only a European approach can resolve the migration crisis.‘

‘Laten we ervan uitgaan dat dit overzicht van meneer Janning naar eer en geweten is opgesteld en dat de metingen volgens betrouwbare methoden geschieden,’ zegt Mohammad, ‘dan vind ik het een nuttige handwijzer. Alleen, de verklaringen die achter elke bevinding gegeven worden, daar word ik kriebelig van. Mevrouw De Gruyter interviewt vanzelf kundig en betrouwbaar, daar ga ik intussen vanuit.’

Hear, hear!‘ roept Marieke, ‘over de interpretaties van meneer Janning hebben wij zo onze eigen gedachten. Ik moet dat stuk trouwens nog grondig lezen, maar het kan een nuttig project zijn, ja, deze monitor.’

‘Waarom vindt Janning het paradoxaal dat wij het idee van een verenigd Europa positief beoordelen, maar de manier waarop aan dat idee door de huidige EU- en nationale nomenklatoera’s gestalte wordt gegeven, negatief waarderen?’ vraagt Moh. zich af, ‘Dat is toch niet zo vreemd. Kijk alleen maar naar de laatste move van de Brusselse nomenklatoera inzake de benoeming van de Duitse Martin Selmayr. Men beslist daarginds wel wie er welk salaris gaat binnenharken.’

‘Wie is niet voor een Verenigd Europa,’ zegt Marieke zuchtend, ‘desnoods mag dat “wer ein holdes Weib errungen” gehandhaafd worden en gezongen blijven worden in de Eurohymne. Dat maakt de boel wat mij betreft alleen maar relatief en humoristischer.’

‘Maar jij bent dan ook hyper-geëmancipeerd,’ merkt Mohammad fijntjes op, ‘je hebt dit weekend zelfs Feisals corvee overgenomen, omdat die mafkees zonodig naar een voetbal festijn moest. Onmisbaar. Poeh, poeh, ik geloofde geen hout van zijn story. Die snuiter kan zo het Europarlement in. Maar goed: your choice and decision.’

‘Ja, ja, vriend Feisal, ‘zegt Rinne grinnikend. ‘Die loopt te hinkepinken, want hij is fors getackeld, omdat hij voor Ronaldo speelde – maf shirt – maar hij heeft wel gedweild en afgewassen. Een domme foto trouwens, van die meneer Selmayr achter dat bescheiden buffet. Wat een weldoorvoede zelfingenomen gladde prol. De man hoeft niet meteen met ontbloot bovenlijf op een Euro-ros door de Brusselse toendra te draven, maar dit is typisch zo’n stereotypebevestigende foto. Ze leren het nooit, want zo zijn die lui gewoon. Overigens sluit ik niet uit dat Herr Selmayr een uiterst sympathieke en aimabele weldoener kan blijken, die stilletjes in het verborgene veel goed doet en 80% van zijn Euro-wedde aan nuttige doelen schenkt. Op de foto afgaand, vind ik dat onwaarschijnlijk, maar in theorie kan het.’

‘Goed jongens, we hebben deze info weer binnen,’ zegt Moh. opgeruimd, ‘laten we zien wat er verder over ons uitgestort wordt in de opmaat tot allerlei op handen zijnde verkiezingen.’

‘Ik wed dat de reclameafdelingen daar in Den Haag al op volle toeren draaien,’ zegt Marieke, ‘ik zag zo’n advertentie bij die Europa Council site geloof ik. Wervend, om voor Europa te komen werken. Altijd weer leuk om te zien, op zo’n kaartje, dat Zwitserland buiten de EU valt. Nog even en Engeland ook. Hopenlijk worden wij niet de gekke henkies. Met dit slag nomenklatoera weet ik het nog zo net niet. Met zo’n eendimensionale Mark Rutte als premier. Brrrrrrr  ………  ’

‘Die wervingsposter is van de RijksReclame Dienst,’ weet Rinne, ‘er staat nog net niet bij hoeveel je gaat scoren en of dat tax free is.’

‘Ik kreeg een link door met een optreden van Nigel Farage van de UKIP en J.C. Juncker,’ zegt Marieke, ‘laten we dat eens bekijken.’

Karl Polanyi (2001): The Great Transformation / Boston: Beacon / ISBN: 978-0-8070-5643-1

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,