RSS

Category Archives: Maatschappij

Moet “Trendwatching” in het vakkenpakket van geneeskunst-studies worden opgenomen?

 

‘Inderdaad. Dit is beter dan Apocalyps in onze Zorg. Dat zou als kop eentonig worden. We kennen immers ook al een Apocalyps in ons Onderwijs, een Apocalyps in onze Volkshuisvesting en bij onze Belastingdienst, bij het OV, enzovoorts. Trouw stelt trendwatching voor. De ziekenhuismanagers en zorgverzekeraars moeten alerte artsen inhuren, die de trends in de gaten houden. De ene hand doet uurtje-factuurtje, de andere hand verricht zorghandelingen, het ene oog focust op het te opereren orgaan en het andere oog doet de trendwatching. Dat garandeert goede en rendabele zorg. Hoeveel Quatsch kun je nog opbraken, nietwaar?’

– ‘Hmm, het leidt allemaal natuurlijk af van de kern- en basisvragen die aan de Apocalyps-titis ten grondslag liggen: de Apocalyps in de politiek. Dat is de Moeder aller Apocalypsen. Ja, misschien, heb je gelijk wat die eentonigheid betreft, maar zijn al die Apo-calypsen over een kam te scheren? De ene Apo-calyps is vast de andere niet. Toch? Of wel? In ieder geval moet je in je ziekenhuis zorgen voor Apocalyps-bestendige trend watchers.’

‘O, er zal vast gedifferentieerd worden in de Apocalypsen-brij, daar hebben alle gremia uitgebreide en duurbetaalde afdelingen voor. Vooral de Haagse politiek stikt en sterft van de politiek-bestuurlijke marketing experts en woordenbrij deskundologen, die de ene zinloze galm na de andere ruftende ronk van de band laten lopen, zo hup, in de respectieve trechters van de diverse mainstream media. Die media en hun journailleurs, staan als leverpastei-ganzen met opengesperde snavels, ieder in zo’n trechter geplugd. Als ze niet snateren of kwekken, dan slokken ze de bagger van de Rijks- en Overheidspropagandisten.’

– ‘O jee. Vanwege de bouwinspectie-Apocalyps vallen er steeds vaker ziekenhuizen om, maar ik las bij een krant dat de opinie-redacteur dat helemaal niet erg vindt. Kijk, die slimme snaak is tenminste realistisch. Die denkt: er valt toch nix meer te doen aan de privatiserings- en deregulerings-Apocalyps, dus kun je er maar beter mee leren leven. Go with the flow.’

‘Boeddhistisch-realistisch, dat lijkt me een gave term voor een geeigende geesteshouding in dit tijdsgewricht. Dat is heel iets anders als defaitistisch populistisch of cynisch-nationalistisch.’

– ‘Ziekenhuizen steviger bouwen en van solide fundamenten voorzien, zodat ze niet meer zo vaak omvallen, dat lijkt me toch ook wel iets hoor. Misschien moeten de diverse ziekenhuismanagers in samenwerking met de zorgverzekeringsmanagers regelmatig roulette spelen, of loten, of kwartetten, welk ziekenhuis er stevig in elkaar gestoken wordt en welk wat krakkemikkiger? Of je bouwt de ziekenhuizen voor private patiënten gewoon, eerlijk en ronduit, solide en omval-bestendig en de rest, tja, dat is dan de rest. Helaas, pindakaas.’

‘Super-idee: helaas-pindakaas-zorg-instellingen! Klinkt gezond. Pindakaas, dat is geen sliep-uit. Toch? Sleep uit zorginstellingen. Hm, klinkt Amerikaans, dus verkoopbaar. En dan in de entree, of op iedere verdieping een gelige-oranje man met oranje oerang-oetan haar, die voortdurend roept dat hij het betreffende ziekenhuis groot heeft gemaakt. Groot? Yúúúúdge, reusachtig!’ Je zult zien: de massa gaat het vréééten!’

– ‘Getver! De massa vreet alles. Lees deze tekst van meneer Bruins eens, de VVD-reïncarnatie van de medusa Edith Schippers: “Het is vervelend, maar dat ziekenhuizen failliet kunnen gaan hoort er nu eenmaal bij. Die boodschap gaf minister Bruno Bruins (VVD, Medische Zorg) vrijdagmiddag in zijn eerste publieke reactie op het faillissement deze week van de IJsselmeerziekenhuizen in Flevoland en het MC Slotervaart in Amsterdam.

Ziekenhuizen die op omvallen staan, hoeven niet te rekenen op geld uit Den Haag. Bruins: „We zijn niet de bank.” En: „Het gaat ons niet om het bewaken van een stapel stenen.”

Je gelooft je ogen toch niet? Het bewaken van een stapel stenen. Waar bazelt de man over? Die man is koortsachtig malende. Wij zijn niet de bank? Wie zijn “wij” anders? Straks gaat die snuiter die stenen nog gebruiken om sharia-wijze te stenigen. Het wordt steeds enger en griezeliger in het privatisings- en dereguleringsluilekkerland van de Marktwerking-en-Democratie. De rest van onze onvolprezen Volksvertegenwoordiging is zoals gewoonlijk passief-medeplichtig en heeft bergen boter op het hoofd. Ze houden hun snavels stijf dicht.’

‘Die Bruins is van de VVD, dus die redt alleen bankiers van banken, die ons uitwringen en afpersen. Een hopeloos geval.’

– ‘Dat spreekt. Maar ziet: Hajo de Reijger heeft de Derde Ruiter van de Apocalyps, aan het bed van een zorg-/ziekenhuismanager getekend. Het kan ook een labbekak-prutsprivatiseringsdolle-politicus zijn die daar in dat dure ziekenhuis bed ligt. In ieder geval: “het” krijgt in een nachtmerrie de derde waarschuwing. Je kunt aan de bandages zien dat de eerste twee Ruiters van de Apocalyps “het” al aardig te grazen hebben genomen. Dit is de laatste waarschuwing.’

‘Goed zo! Ik mag het lijen! Af en door het valluik met die hopeloze hap!‘

– ‘Zeg, ik heb naar de Duitse satirische humoristen Jakob Augstein en Nikolaus Blome gekeken. Klasse! Dat niveau zou voor de Nederlandse kijkers veel te hoog zijn. Voor de presentatoren ook trouwens. Een genot om naar te kijken. Okay, je moet een beetje je best doen op het Duits, maar dat heb je binnen tien dagen ingelopen.’

‘Zo is dat: niveau! Nou, met dit onderwijs? Dat Duits begrijpen? Dacht het niet. Jammer, maar het is niet anders. Vanwege de Onderwijs-Apocalyps. Wat vind je trouwens van Augsteins voordracht: ‘Haben wir Grund, uns zu schämen? Von der notwendigen Selbstkritik der Journalisten.’ ? dat is toch ook klasse. Zet een paar links naar hun programma’s maar op onze site, bij deze posting.’

 

 

 

 

Augstein und Blome vom 16.02.2018: „OHNE WORTE!“ Der politische Schlagabtausch über das Thema der Woche mit Jakob Augstein, Verleger der Wochenzeitung “der Freitag” und Nikolaus Blome, stellv. Chefredakteur „Bild“.

 

Talk mit Jakob Augstein / Die große radio eins Satireshow mit Florian Schroeder

Florian SchroederTV
   Published on Aug 18, 2016

“Spiegel Online”-Kolumnist Jakob Augstein erzählt, warum er konservative Journalisten lieber mag als linke und weswegen er fast Zentralbankchef geworden wäre.

 

Talk mit Nikolaus Blome / Die große radioeins Satireshow mit Florian Schroeder / rbb

Florian SchroederTV
   Published on Oct 31, 2017

BILD Politikchef Nikolaus Blome über seine Kinder, sein Problem mit den Öffentlich-Rechtlichen und warum nicht alle AfD-Wähler Rassisten sind.

 

Jakob Augstein | Haben wir Grund, uns zu schämen? Von der notwendigen Selbstkritik der Journalisten

IDETVhamburg    Published on Feb 7, 2017

Kritische Perspektiven aus Wissenschaft und Praxis – aus der Reihe „Augstein Lectures“ Der Kampfbegriff „Lügenpresse“ markiert seit einigen Jahren das Extrem eines Vertrauensverlusts, dem der Journalismus in Deutschland schleichend schon länger unterliegt.

Den Medien wird von vielen nicht mehr zugetraut, die Bürger wahrheitsgetreu zu informieren. Sie stehen in Verdacht, heikle Informationen, z.B. über Moslems und Flüchtlinge, zu unterschlagen. Den Journalisten wird unterstellt, willfährige Sprachrohre der Regierenden zu sein. Manipulation und politische Kampagne sind weitere Reizworte.
………………..   …………………………  ……………………  …………………

In dieser Ringvorlesung, Auftakt zur neuen Reihe „Augstein Lectures“, wollen wir den Ursachen für die radikale Glaubwürdigkeitskrise, in der der Journalismus steckt, nachforschen und möglichst auch Antworten geben, was dagegen getan werden könnte – um die Akzeptanz von Journalismus als Institution gesellschaftlicher Selbstreflexion, als Frühwarnsystem, als kritische Instanz in einer freien Gesellschaft zu retten.

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Mestkevers en Pinokkio

‘De meeste lezers zullen in de tekening van Ruben Oppenheimer geen mestkever of Pinokkio zien hoor. Daar ben ik van overtuigd. In de kop van het stuk van Tom-Jan Meeus staat de naam van PvdA’er Asscher en Tom-Jan Meeus heeft het over Lodewijk Asscher die het volgens Meeus als geen andere kaasstolper vermag de VVD’er Rutte te “raken,” wat je onder dat raken ook moge verstaan.’

– ‘Juist, raken, daar gaat het om. Wel de policor (politiek correcte) en conventionele duiding van de meesten zal vermoedelijk zijn van Mark Rutte als sluwe Sysiphos die door zijn overmoed, hybris, voor straf een rotsblok tegen een berg op moet duwen enzovoorts. Dat wil zeggen degenen die de relatie met Sysiphos kunnen leggen, omdat ze nog degelijk onderwijs hebben genoten. Aan velen zal het ongetwijfeld voorbijgaan. Maar, Sysiphus, dat is een mythologische versie van de oude Grieken en die ruige snuiters jokken met hun mythen, tegen de klippen op. Net als de kevers in de biotoop waarover Meeus schrijft: de pipo’s onder de Haagse kaasstolp dus.
Welaan, meneer Asscher is een van de grootste jokkebrokken, vandaar dat hij van Ruben Oppenheimer een Pinokkio-neus aangemeten heeft gekregen. Mark Rutte zou – althans dat lees ik bij Meeus – Asscher opnieuw bij de neus hebben willen nemen, zoals hij gewoonlijk met iedereen placht en pleegt te doen, maar dit keer doorzag Asscher de bravoure van Rutte en gaat Rutte nat. Althans in het door Meeus gehanteerde frame.’

‘Ja ja, Meeus framet het zo dat je kunt lezen dat Asscher de nieuwe Rutte wordt, de aap op de top van de Haagse apenrots. Maar waarom zie jij mestkevers?’

– ‘Omdat die pipo’s wat mij betreft voltijds in de mest rond-scharrelen en wroeten. Lees het verslag van Meeus maar: kever A, houdt de andere kevers scherp in de gaten en vice versa, want iedere kever wil een zo groot mogelijke mestbal scoren. Dan vindt kever B dat kever K zich te voordelig positioneert en zegt kever B in de kevermedia dat hij kever K net zo onbetrouwbaar vindt als kever W. Kever W is de zwarte-Piet-kever, of de joker-kever, waarmee de kevers elkaar om de oren slaan als dat zo uitkomt. Zever-kevers.’

‘Ja, ja, en de kevers zijn ook bereid elkaars collega- en clubkevers onderling uit te ruilen, schrijft Tom-Jan Meeus.’

– ‘Het geliefde kever-kwartetten, waar ze onder die kaasstolp dol op zijn. Indien kever V uit de club van kever R overstapt naar de club van kever P dan mag kever R kever B van kever P hebben en dat is lachûh. Op z’n kevers dan. Keverklucht. Alleen: alle trammelant waar wij nu mee zitten – van pseudogeprivatiseerd openbaar vervoer en lamentabel onderwijs als slapsticks, via verkwanselbaar gemaakte volkshuisvestingen en speculatie-huizen, via nauwverholen kartels bij zorgverzekeraars en internetproviders en ga zo maar door – dat is uiteindelijk grotendeels toch de resultante van het gepeuter, gepruts, gepiel, geëmmer en gemeier van die autistische mestkevers. Tja, en daar moet meneer Meeus een enigszins elegant verhaal over wrochten. Hetgeen hij ook doet. Als ik dit proza heb doorgeworsteld, zeg ik: boeien! Wat produceren die kevers nou aan maatschappelijke toegevoegde waarde? Mooie grote ronde mestballen voor zichzelf. En toen? Zinloze excercities uitvoeren à raison van 100.000 euroPlus per jaar, per kever. Betaald uit Belastingelden.’

‘En dan moet je nog hopen dat ze tenminste geen al te grote averij en ernstige schade veroorzaken. Weet je dat dit een hele goede tijd is om Franz Kafka te lezen? Kafka beschrijft bizarre gebeurtenissen en absurde personages, die vergeleken bij hetgeen zich tegenwoordig in de realitiet afspeelt, plotsklaps uiterst samenhangend gedrag vertonen, en die betekenisvol en narratief-geloofwaardig worden.’

– ‘Ja, natuurlijk. Zo vertelt Kafka over ene Gregor Samsa, die als kever wakker wordt in een nachtmerrie. Tussen vreemde kevers en vijandige torren, die hem als een exoot beschouwen en onbarmhartig bejegenen. Gregor beleeft in feite een nachtmerrie in een droom die hij heeft. What is life but a dream within dream, nietwaar?’

‘Het meest tragische van dit verhaal vind ik wat Vladimir Nabokov over Gregor schrijft: dat Gregor is vergeten dat hij onder zijn schild vleugels heeft, waarmee hij weg zou kunnen vliegen. Zijn slaapkamerraam staat gewoon open.’

– ‘De vraag is of kever Gregor weg wil vliegen, of dat hij zich liever in zijn ellendige bestaan schikt, totdat hij tenslotte op de mestvaalt wordt geveegd. Zoals uiteindelijk met alle kevers gebeurt. Van mest zijt ge gekneed en tot mest zult ge wederkeren. Andere smaken zijn er niet.’

 

 

 

Siep Stuurman (1978): Kapitalisme en burgerlijke staat  / Amsterdam: SUA / ISBN: 90 6222 039 8

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/10/19/waarom-asschers-stap-van-afgelopenweek-nog-geruime-tijd-zal-nagalmen-a2688047#/handelsblad/2018/10/20/#116

 

 

nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

‘Small hands’ – Siegfried Woldhek

 

Unheimisch, eerder dan vreemd, dit portret van Siegfried Woldhek van de paus. Juist vanwege die kleine handen,’ zegt Mohammad terwijl hij de krantenpagina omhoog houdt. ‘Ik heb dit NRC-katern bewaard, vanwege deze Woldhek-tekening. Zou zo’n schilder het nou bewust doen: die kleine handen, en dat gebaar van het bij elkaar houden van die zwarte boerka, of djellaba, met die kleine handen? De uitdrukking op ’s mans gezicht …… ’

Willemijn kijkt over zijn schouder: ‘Ik begrijp denk ik wat je bedoelt: kleine handen, kleine kinderen. Wiens handen tekent Woldhek hier? Houdt de man kinderen onder zijn wijde kleed verborgen? Beschermt hij de kinderen, of doet hij er iets anders mee? Sinister, eerie. Dat iemand met zulke kippeklauwtjes de zegen des hemels zou kunnen distribueren.’

‘Laat de kinderkens tot mij komen,’ zegt Sanne. ‘Bovendien: kleine handen – Donald Trump gaat prat op zijn kleine handen – kinderen van illegale immigranten aan de grens, die van hun ouders worden gescheiden. Trump wast zijn handjes in onschuld. Nog meer associaties? Roept u maar!’

‘Moeilijk voorstelbaar dat S.W. dit allemaal bewust heeft verwerkt in zijn tekening,’ vindt Moh., ‘maar toch zien wij dit alles er in. Die atmosfeer die de tekening uitwasemt. Curieus, nietwaar? Bovendien: die paus van Diego Velásquez en Francis Bacon, heeft als pausennaam Innocentius, de Onschuldige. Dat is in dit verband haast satire.’

‘Ja, bij elkaar hoogst opmerkelijk,’ stelt Willemijn vast. ‘Wij gaan binnenkort naar Wuppertal en Stuttgart. Vooral voor werk van Francis Bacon. En naar Amerika, natuurlijk, Idaho. Niet voor Trump, al zullen we die reality soap moeilijk kunnen vermijden,ben ik bang.’

‘Mijn idee!’ roept Sanne, ‘indien je iedere keer dat je naar een Nederlands museum zou zijn gegaan, de entreeprijs die ze er vragen, opzij legt, heb je binnen de kortste keren je reisgeld eruit. Ga je naar London, waar de musea vrij en gratis toegankelijk zijn, dan is het helemaal feest. Binge museum bezoek. Zwelgen in Kunst.’

‘Bagger-politici, met hun kapotprivatiseren van alles wat ooit publiek was,’ zegt Willemijn met afschuw in haar stem. ‘Mijn ouders, ooms en tantes, en hun verhalen over de RailAktiefKaart met daar bij begrepen de vrije toegang tot Nederlandse musea! Je barst in schreien uit als je daaraan denkt. Maar goed, dan maar geen Nederlandse meesters in het echt, want ik ga niet die krankzinnige toegangsprijzen betalen. Ik dènk er niet aan.’

‘Ach jôh, ga naar de Courtauld in London, of de Tate,’ zegt Mohammad, ‘Hollandse meesters te over!’

‘Muffe boel, ‘beaamt Sanne, ‘ze besteden hier meer geld en reclame aan grote artikelen over “affaires” rond museummanagers en hun exorbitante salarissen-plus-schnabbelgelden, dan dat ze zich om het publiek bekommeren. Echte kruideniers en krentenkakkers. Min volk, dat leeft van de hapjes die op vage vernissages en deftige lezingen geserveerd worden. Het “gedoe,” lijkt hoe langer hoe meer de Kunst te verdringen waar het eigenlijk over zou moeten gaan. Ziek.’

‘Politici hebben grote handen,’ zegt Moh, ‘dat komt van het langdurige grijpen, graaien en grabbelen. Zeg, Velásquez heeft meer van die verholen kritiek in portretten verwerkt, herinner ik me. Heeft bijvoorbeeld Michel Foucault niet een verhandeling geschreven over Las Meninas? Met die spiegel en de midget, cretin? Small brains? Van wie? Inteelt? Philips IV, met die kinnebak. Deze Philip was geen Habsburger, maar hoe zat het ook alweer met die kinnenbak als bewijs van inteelt? Opzoeken.’

‘Dat contrast van matig mooi of een beetje lelijk en heel erg lelijk naast zetten elkaar is een oude truc,’ zegt Sanne, ‘dan lijkt matig mooi veel mooier. Yves Montand deed dat bijvoorbeeld, die zocht voor films tegenspelers uit die nog gebochelder en gedrongener waren dan hij. Althans, Montand vond dat hij er fysiek niet uitzag, terwijl ik hem tamelijk doorsnee vind.’

‘Bij Gerard Depardieu zou het lang zoeken worden,’ denkt Willemijn. ‘Die had natuurlijk gewoon paus moeten worden.’

Moh.: ‘Vandaar dat Depardieu een Russisch paspoort heeft aangevraagd, en gekregen. Van deze Woldhek maken we een paar kleuren-kopieën, voor bij de prikborden, enne Ilham en Marieke kunnen er vast ook iets mee in hun onderwijsprogramma. Het is weliswaar dweilen met de kraan open met de Haagse onderwijsministers, maar alle beetjes helpen.’

 

 

 

The Guardian

Subject: Giovanni Battista Pamphilj (1574-1655), who was elected Pope in 1644, taking the name Innocent X.

Distinguishing features: He’s Innocent, but are you? An audience with this painting is a tense, claustrophobic experience. It is not so much a depiction of power as its embodiment in painting: this portrait creates a presence so fierce that the authority of the Papacy is distilled, preserved and with you as you consider your sins. It is the most acute study of personal power in the history of art.

Yet it is also an expression of self-confidence by Velázquez. The Pope appears as a terrifying figure with those irascible eyes, the choleric pinkness of his face, the letter that chillingly communicates that he is a man of secular, as well as spiritual, authority reading dispatches and conducting affairs.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,