RSS

Category Archives: ondernemers

Seniele senioren, het ict-gebeuren, sociale woningbouw, zorg en marktwerking

 

‘Moet je horen, dit gaat over senioren die zelfstandig (moeten/willen) blijven wonen: “”Een verbeterslag kunnen we pas maken als 65-plussers vaardiger worden met computers. Zo ontstaat de vraag naar techniek uit ouderen zelf.” ‘ Willemijn legt de Trouw (za. 13.5.2017) lachend neer. Ze zegt: ‘Ik zweer het je zulke dames als deze mevrouw Jacobs bestáán echt. Deze persoon houdt zich volgens dit Trouw-artikel al tien jaar met onderzoek ouderen-zelfstandig-wonen bezig.’ Ze pakt de krant op en herhaalt: ‘Zo ontstaat de vraag naar techniek uit ouderen zelf.’

‘Knap hè?’ zegt Marieke, ‘terwijl ze Trouw pakt, ‘ze halen alle technieken uit de kast, maar vergeten degenen om wie het gaat. Ik lees voor:  “ ’ ZZG’s nieuwste project heet ‘leefstijlmonitoring’: sensoren in een woning registreren de handelingen van een bewoner. Valt diegene of gaat hij vaker dan normaal naar het toilet, dan merken de zorgmedewerkers dat. ‘ ” Goed. De zorgmedewerkers merken dat. En toen?’

‘Nou, zegt Tjeerd met een ongelukkig gezicht, ‘meer zorgmedewerkers aanstellen bijvoorbeeld, is volgens mevrouw Jacobs economisch niet haalbaar, dus dan is het wachten op de vraag naar techniek uit de ouderen zelf. Toch? Dat lijkt me zo klaar als een klontje.’

* Hilariteit *

‘Ja, kijk hier eens,’ zegt Tjeerd, ‘als je als senior geen vraag naar techniek meer kunt genereren, dan is je leven echt voltooid hoor. Dan pruttel je ver na je houdbaarheidsdatum op kosten van de gemeenschap voort. Dan wordt het hoog tijd voor de Keizerlijke weg: hup de oven in!’

Willemijn: ‘Dit verhaal is net zo goed geframed vanuit het marktdenken. Daar moet ik steeds opnieuw aan denken. Alles, van huizen bouwen tot en met zorg voor onze ouderen, moet rendabel zijn en iedereen die ermee van doen heeft en ervan mee-eet is gespitst op het verkopen van zichzelf. Marktdenken is het denkraam van de meeste mensen, inclusief de nieuwe generaties journalisten, poltici en ondernemers. Dan is het niet raar dat de mensen achter Goede Doelen tot de slotsom komen dat de Nederlander steeds minder pro-sociaal wordt.’

‘De dames Jacobs en Julen draaien gewoon mee in “het systeem”, zegt Marieke, ‘die houden zich aan de regels, geschreven en ongeschreven. Babbelen over high tech snufjes is gewichtiger dan vertellen over de zorgkracht die poepluiers verschoont en de gangen, douches en toiletten schrobt. Weet je nog, dat gedichtje van Gerard Reve,’ ze draagt voor: ‘ ” Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar / verlamde oude mensen wast, in bed verschoont, / en eten voert, zal nooit haar naam vermeld zien.” Zuster Immaculata doet het laagste van het laagste werk. Die heeft geen tablet met organogrammen, of een telefoonnummer van de zegspersoon van de Minister.’

‘En ze draagt vast geen kokerrokje of mantelpakje,’ zegt Tjeerd mijmerend.

* Vrolijkheid *

‘In ieder geval ben je als senior van – pak ‘m beet, boven de 65? – onverdacht van cybercriminaliteit, want je snapt niets van de moderne digitale techniek,’ zegt Willemijn.

* Vrolijkheid *

Tjeerd zegt:  ‘Het Trouw-artikel van deze Jeannine Julen is wel handig in elkaar gezet. Human interest. “Investeren in woningen op alle fronten”. Op alle fronten dus, en dan behandelt ze in één stuk 1) de woningnood en wat daar dan aan gedaan “zal worden” – het gaat altijd over oprechte voornemens en serieuze plannen, niks concreets beloven – en 2) de aandacht van politici-bestuurders voor onze seniore medemens.’

‘Ze schrijft “woningen” en niet huizen, ’merkt Willemijn op ‘want woningen refereert aan de basale menselijke behoefte aan woonruimte, terwijl huizen aan de huizenMARKT is gerelateerd. Dat gaat over speculeren en winstbejag, over geld investeren eigenlijk. Maar neen, hier is over nagedacht. Door wie? Tja, ik weet het niet.’

‘Intussen gaat het stuk wel degelijk over de huizenmarkt,’ zegt Marieke, ‘en mogen de diverse bobo’s en (vertegenwoordigers van) stake- and shareholders hun zegje doen. Zou mevrouw Julen dit artikel bijna kant en klaar afgeleverd hebben gekregen van de belanghebbenden bij de bouw- en huizen business?’

‘In negen van de tien gevallen schrijft een lobbyist-voorlichter zo’n tekst en neemt de inktkoelie van de krant het grootste gedeelte braaf over,’ beweert Tjeerd.

Willemijn: ‘Als onbevangen, argeloze, lezer ben je na het stukje gelezen te hebben, geneigd opgeruimd adem te halen en te denken: zie je wel, overmorgen is de woningnood in Nederland voorbij en voor onze senioren wordt ook steeds beter gezorgd, dus ga ook ik een zonnige oude dag tegemoet in Nederland.’

‘Dat laatste is zeker waar,’ beaamt Marieke, ‘behalve dat ik een flinke veer moet laten wat betreft mijn pensioen en dat ik steeds langer moet doorwerken – wat je dan nog werken kunt noemen – maar dat moet nu eenmaal, vanwege Europa. Zonder het Project Europa zouden we zo weer een wereldoorlog hebben en dan lopen onze vermogens gevaar, want grote oorlogen werken vermogensnivellerend. Dáárom is het project Europa en een EU met euro onmisbaar en noodzakelijk: om onze vermogens veilig te stellen. De euro zorgt ervoor dat de lidstaten met handen en voeten aan het project Europa gebonden zijn en blijven. Ze kunnen niet weg. Al zouden nog zo graag willen. Zo’n Brexit is een klap voor de top. Macron moet Frexit koste wat kost voorkomen. Daar is hij voor ingehuurd, gepromoot en gepushed. We kunnen gewoon geen grote oorlog gebruiken, in Europa. Laat ze elkaar elders de hersens maar inslaan, maar niet in Europa!’ Ze pauzeert en kijkt vragend rond, ‘Of loop ik mezelf nu voorbij? Heb ik straks vermogen? En zo ja, wordt me dat niet afgepakt?’

‘Nou, misschien dat je vermogen hebt,’ zegt Tjeerd, ‘als je vermogende ouders hebt of slim met crematoria speculeert op de vastgoedmarkt, of wanneer je een consultancy runt die Zorgverleners laat zien en uitlegt hoe ze optimaal profijtelijk kunnen declareren. Ik noem maar een paar sectoren van de arbeidsmarkt waar het comfortabel “werken” schijnt te zijn. Alles binnen de wettelijke kaders, daarover geen misverstand. Alleen is de toegang tot die sectoren niet echt vrij – ondanks de vrije marktwerking en zo. Er schijnt een inofficiële ballotage te vigeren en je moet over een bepaald soort “netwerk’’ beschikken. Heb ik tenminste gehoord. Het fijne weet ik er niet van.’

 *  Vrolijkheid *

Tjeerd gaat verder: ‘Okay. Seniele senioren dus. Eergisteren was ik toevallig op Avondgloren om mijn laptop te laten upgraden door meneer Hoedemaker, die 73 jaar jong is en meer van computers weet dan wij hier bij elkaar. Meneer Sliman is 75 jaar en bouwt momenteel een nieuwe laptop voor zijn kleindochter. Met alles d’r op en d’r an. Vooral een topklasse grafische kaart. Ik bedoel maar. Wat ik wel voor ze kan doen, is bijvoorbeeld de stopcontacten van enkelhoogte naar heuphoogte upgraden. Ze zijn namelijk wat stram in de botten. Of een paar gaten boren en strips inschroeven met lange pluggen, voor een werkplank aan de muur. Dat doe ik namelijk sneller, omdat ik als 26-jarige meer kracht heb.’

‘Krek,’ zegt Marieke, ‘zo heb ik onlangs voor mevrouw Diekstra en meneer Mochtar lakenspanners gemaakt. Van bretelgespen en brede Hema-elastiek. Die haal je onder de matras door en daar zet je de lakens mee vast, zodat die strak op het bed blijven en niet door het omdraaien of woelen in een prop in het midden eindigen. Dat was geen vraag naar techniek vanuit de ouderen, maar wel erg essentieel voor hun gevoel van comfort. Dat geldt ook voor mij. Ik heb die lakenspanners ook voor mijn bed gemaakt. De beide senioren kunnen de matras niet optillen om die spanners eronderdoor te krijgen. De thuiszorg mag dat ook niet doen. Tenzij stiekem en incognito. Het valt net buiten de respectieve competenties en bevoegdheden.’

‘O ja,’ zegt Willemijn grinnikend, ’ik voel ‘m komen: de thuiszorg en de huishoudelijke hulp. Die mogen beide enkel strikt omschreven handelingen verrichten en de handelingen die de zorgvrager graag gedaan ziet, mogen ze net niet. Het is hilarisch en ergerniswekkend. Laat ik correct wezen en zeggen dat thuiszorg prima is voor bepaalde gevallen die zich echt bijna niet meer zelfstandig kunnen handhaven, maar …… een persoon voor het uit bed komen (een keer dus, ‘s morgens), een zorgverlener voor het aankleden, vooral kousen/sokken aantrekken, een voor de prik en de pillen en een ander voor, enfin ga zo maar door ….. Je kunt ze beter allemaal hartelijk bedanken en het zelf doen.’

‘Dat doen degenen die het kunnen (betalen) dus ook,’ zegt Tjeerd. ‘Mijn zus is als afgestudeerd arts bijna voltijd-mantelzorger voor twee tantes en een oom. Gratis, natuurlijk. Als je omrekent wat dat de samenleving kost aan eenvoudige, basale, arbeid die wordt verricht door een hoogopgeleide dure kracht, dan krab je je op je hoofd. Gek dat de marktfundi’s daar niet naar talen.’

‘Jouw zus hoeft niet te werken voor haar geld,’ weet Willemijn, ‘want zij en haar partner hebben èn hun medische praktijk verkocht èn partner Hamid heeft een flinke erfenis van zijn grootpapa gekregen. Toch?’

‘Helemaal juist,’ antwoordt Tjeerd, ‘mijn zus en haar echtgenoot zijn vermogende burgers. Die geen vinger hoeven uit te steken voor inkomen. Gek genoeg zorgt mijn zus toch gratis voor drie oude mensen en verricht Hamid gratis plastische chirurgie en doet hij ook orthopedische ingrepen. Het zijn vreemde mensen hoor. Neen, die deugen van geen kant. Maar goed, daar hebben ze de centen dan ook voor. Zij kunnen helemaal op eigen kosten niet-deugen. Wat er van hun kroost, mijn nichtjes en neefje terecht moet komen, weet ik niet, want het lijkt erfelijk. Dat helpen en dingen weggeven. Die kinderen groeien op voor galg en rad, wat ik je brom..’

* Vrolijkheid *

‘Zou zo’n journaliste als deze Jeannine Julen geen oma, opa of misschien ouder hebben, in deze situatie?’ vraagt Marieke zich af, ‘want dan schrijf je er toch niet op deze manier over?’

‘Nou,’ brengt Willemijn in het midden, ‘het is een format, een bepaald stramien met bijbehorend jargon-register. Een artikelen over deze onderwerpen horen momenteel op deze manier te worden geschreven.

‘Net zoals bijna alle mainstream media juichend over Manu Macron schrijven,’ zegt Marieke, ‘Macron is de verlosser die onze beschaving en de euro voor Marine le Pen behoedt.’

‘Precies. Het draait in dit stukje allemaal om prestigieuze high tech gimmicks en “zorg” die hoogopgeleide expertise vereist, ‘ zegt Tjeerd grinnikend, ‘daar moet je een attachékoffertje voor hebben, een kokerrokje of krijtstreepblazer en een tablet plus i-phone. Hetzelfde geldt voor het verhaal over het bouwen trouwens. De titel van het artikel: Investeren in woningen op alle fronten. Daar kun je niet tegenop: op alle fronten wordt er geïnvesteerd. De woningnood wordt door hen die over ons gesteld zijn, bevochten als ware hij de IS.’

‘En de IS is niet te verslaan,’ grinnikt Marieke, ‘want die steekt steeds ondere andere etiketten en op andere plekken de kop op. Trouwens D66-denktank-directeur Van Schie, vindt dat Macron net zo min als D66’gers weet wat sociaal-liberaal inhoudt: geen benul, hebben ze ervan. Klinkt goed, vind ik. Oprecht en eerlijk.’

* Vrolijkheid *

Tjeerd: ‘Tja, investeren op alle fronten. De aannemers, projectontwikkelaars en vastgoedspeculanten (hoe onderscheid je ze?) willen wel. Dat snap ik. Cijfers en termen als isolatietechnieken, isolatie-schillen, zonnepanelen, marktprijzen enzovoorts, ze vliegen je om de oren. Want we e laten zien dat we niet van de straat komen, maar een omgeving scheppen waarin een niet-totaal-demente senior comfortabel kan leven, daar verdiepen we ons niet in.’

Marieke: ‘Er zouden hééél wat senioren nodig zijn om die grote vraag naar al die vele technieken te genereren. Mevrouw Jacobs heeft dus een taak! In de bouwsector, misschien?’

* Vrolijkheid *

‘Knap dat de bouwers alles zo systematisch kunnen plannen,’ zegt Willemijn en vreemd dat menig verhuurder dat niet kan. Uiterst vreemd dat we nog steeds woningnood kennen in Nederland. Ondanks alle vroom geneuzel, schijnheilig gewauwel en ferme daadkrachtieg voornemens.
Ik ben nu bezig met een woningcorporatie die twee maanden huur wil van een seniore mevrouw die is verhuisd en noodgedwongen dubbele huur betaalt. De verhuurder, de woningcorporatie dus – een anonieme organisatie met veel huizen en nog meer managers – laat de nieuwe huur doodleuk ingaan in de tweede week van de maand, waardoor de mevrouw haar huurtoeslag voor die maand kwijtraakt, want die wordt per volle maand berekend, maar de corporatie wil wel van mevrouw dat zij een maand tevoren de huur opzegt. Niet midden in de maand, want dan moet deze mevrouw gewoon nog een maand huur ophoesten. Terwijl de woning daarna evengoed nog een paar weken of langer gewoon leeg staat. Alles draait om de centen.’

‘Breek me de snavel niet open over dit soort botheden,’ verzucht Marieke, ‘de verhuurder, vooral van sociale woningen, heeft een monopolie- en machtspositie. Met name oudere mensen laten het vaak maar zitten en betalen gewoon. Ze weten niet wat hun rechten zijn en willen af van het gezeur. Dan kun je nog zoveel monitoren met geavanceerde apparatuur, maar deze blessures blijven onder de radar. In zo’n stukje als van Julen wordt met container-begrippen gegoocheld en met kostenplaatjes.’

‘Ja, ik doe die mevrouw Jacobs vast onrecht hoor,’ zegt Willemijn, ‘en het kan ook dat de opstellers-schrijvers van deze tekst de zaak versjteren, maar als ik lees: “ZZG’s nieuwste project heet ‘leefstijlmonitoring’: sensoren in een woning registreren de handelingen van een bewoner.
Dat is noodzakelijk, zegt Jacobs. Want de groep ouderen neemt toe, maar het aantal zorgmedewerkers groeit niet mee. “Meer zorgcollega’s inzetten is economisch niet houdbaar.”

Tja zeg. Economisch niet houdbaar. Meer hightech is dat blijkbaar wel. Zou die hightech monitoring niet ook worden gebruikt om het commercieel uit te baten gedrag van de senior inmates te registeren? Je vraagt je dat toch af, want alles en indereen moet immers renderen. Zichzelf terugverdienen en zo …..?’

‘We gaan straks tegen de winter bij tenminste vier senioren in een seniorencomplex de centrale verwarmingen waterzijdig inregelen,’ vertelt Tjeerd, ‘dat zou hen op jaarbasis zo’n 100 euro aan stookkosten besparen.’

‘Waarom doet de verhuurder dat dan niet?’ vraagt Willemijn, ‘het kost natuurlijk extra geld?’

‘Precies,’ antwoordt Tjeerd, ‘en het zijn geen vragen om techniek die vanuit de ouderen zelf komen, want die hebben – net als ik tot voor kort – nooit van waterzijdig inregelen gehoord. Dat is alweer geen vraag naar techniek vanuit senioren. Ik heb dat inregelen intussen vier keer meegemaakt met Huib. Die was er per appartement van vier kamers, zo’n drie uur per woning mee bezig. Huib doet het gratis natuurlijk, maar een woningcorporatiemanager ziet een kostenverhogende ingreep op zich afkomen, dus die rept daar niet over. Warmte is warmte. Punt uit. Het bedrijf dat voor onderhoud en reparatie van de verwarming zorgt houdt zich ook stil, want dat heeft de inschrijving gewonnen door scherp geprijsd in te schrijven.’

‘Ik ben benieuwd hoeveel ons dat volgende winter scheelt in stookkosten’ zegt Marieke, ‘want Huib en kumpenie hebben onze cv onlangs ook waterzijdig ingeregeld. Het is natuurlijk ook beter voor het milieu. Je moet het alleen weten.’

‘Regelt de Markt dit soort zaken niet voor ons?’ vraagt Willemijn. ’Me dunkt dat de verhuurders met perfect waterzijdig ingeregelde cv’s de meeste vraag naar woningen hebben? Want lage stookkosten. Toch?’

‘O ja, en dan?’ vraagt Marieke, ‘er komen meer zaken bij huren en wonen. Zoals de regionale netwerkbeheerders voor elektriciteit bijvoorbeeld. Houd jij bij het kiezen van je woning (of huis) rekening met de netwerkbeheerder die jouw energieverbruik registreert? Dat zijn monopolisten die best kartelafspraken kunnen maken, en het ook met de zogenaamde concurrerende bedrijven kunnen houden. Noem al die merken zogenaamd concurrerende energieleveranciers maar op die je voortdurend confronteren met voordelige aanbiedingen. Schuivers van lege dozen die talloze uitzendkrachten, werkstudenten, achter de telefoon hebben gepoot. Hoezo marktwerking? Marktwerking, is een speeltje van de beroepspolitici, meer niet.’

‘Hear, hear!’ roept Willemijn, ‘trouwens nog iets mallotigs over die openbare aanbestedingsplicht, ook van onderhoudsbedrijven door verhuurbedrijven. Een vriend van mijn broer is manager bij zo’n vastgoedonderhoudbedrijf. Ze hebben onlangs een inschrijving verloren, maar ze leveren wel diensten (personeel) aan het bedrijf dat de “wedstrijd” heeft gewonnen door voor een onmogelijk laag bedrag in te schrijven. Dat betekent dat het personeel van het bedrijf dat de inschrijving heeft verloren, vaak tegen lagere tarieven werkt voor een zogenaamde concurrent die scherper calculeert. Per saldo komt het neer op demotie en loonsverlaging van de werknemers bij het bedrijf dat de inschrijving bij de aanbesteding heeft verloren. De professionals werken vaak bij dezelfde verhuurders aan projecten waaraan ze vóór de aanbesteding ook werkten, alleen voor minder loon. Halleluja en leve de vrije marktwerking!’

* ernstige stilte *

‘In de sector sociale woningbouw heb je als huurder meestal niet veel te kiezen,’ zegt Tjeerd. ‘Hoe een woningcorporatie functioneert, verschilt per management. Vaak zijn de huurders van sociale woningen toevallig ook nog eens de minst mondigen – de ene hoogopgeleide-veelverdienende- scheefwoner daargelaten. Die houdt zich dan gedeisd.’

‘Kortom,’ besluit Marieke, ‘mevrouw Jeannine Julen heeft een feel good tekstje afgescheiden, dat door degenen over wie ze het vooral heeft, nauwelijks wordt gelezen. Zo gaat dat. De bobo’s en hun lakeien praten over het klootjesvolk en over de hoofden van het klootjesvolk heen.’

Jeannine Julen: ‘Investeren in woningen op alle fronten‘ – Trouw, zaterdag 13 mei 2017, pagina 21

James Meek: ‘Broken Windows‘ / London Rev.of Books / 13 May 2017

“Money is not the Answer to the Question of broken Windows in Hospitals. If Money were the Answer, I would, of course, have come up with a different Question. The Answer is to shift Resources from unnecessary Parts of a Hospital’s Spending to Front Line Services. As we who would almost certainly have fought in the War know, the Front Line is the only Line actually involved in Fighting Battles, and all other Lines, such as so-called ‘Supply Lines’, carrying ‘Ammunition’ and ‘Food’ to the Troops, are nothing more than a Scam to rip Taxpayers off. Fancy modern high-tech Windows with all their Bells and Whistles, like working Locks and complete Glass, are a luxury Taxpayers cannot afford. Answer me this: if they are forced to fund, through their Taxes, a universal Health Service free at the point of Delivery, how are Hard-working People expected to cope when a serious Family Crisis like Illness comes along?”

Marc Chavannes: ‘Principeloos in harde wereld van Realpolitik’ / NRC, 22 maart 2014

‘Dinsdag [25.3.2014] publiceert reformatorisch filosoof en Eerste Kamerlid voor de ChristenUnie Roel Kuiper een belangrijk boek dat door de spraakmakende gemeente niet zal worden omhelsd. Te veel zelfreflectie.

De terugkeer van het algemeen belang – Privatiseringsverdriet en de toekomst van Nederland inventariseert de politieke oogst van ruim twintig jaar. Kuiper, die voorzitter was van de parlementaire onderzoekscommissie naar het privatiseringsbeleid, tracht vast te stellen hoe Nederland meespoelde in het wereldwijde neoliberale seizoen en aldus zijn ziel kwijtraakte. ‘

O.O. Cherednychenko, M. Duchateau, A.R. Neerhof, C.M.D.S. Pavillon (redactie): Publiek/privaat: vervlechten of ontvlechten? (2010) Antwerpen, Oxford

nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Schijnheiligheid, neoliberaal groepsdenken en lucratieve ver-assing

 

‘Hypocrisie betekent het jezelf anders (meestal: beter en nobeler) voordoen dan je bent. Oordeel je dan milder over jezelf dan over anderen? Je oordeelt niet eens, maar je doet je anders voor dan je bent.’ Marieke legt haar laptop neer.

‘Waar wil je heen?’ vraag Semanur, ‘gaat het over dat stukje van sociaal psycholoog Roos Vonk op de site van de NRC? Over de VVD’er Henry Keizer?’

‘Ja,’ antwoordt Marieke, ‘mevrouw Vonk schrijft: “Hoe strenger iemand oordeelt over anderen en hoe soepeler over zichzelf, des te groter is het verschil. We spreken dan van hypocrisie.” Welnee, niks hypocrisie. Ze geeft een illustratie van gebrekkige zelfkennis en krakkemikkige sociale intelligentie, maar niet van hypocrisie.
Mevrouw Vonk schrijft een paar regels daarvoor dat VVD’ers volgens haar geen benul van maatschappelijke waarden en normen hebben, want: “ Net als andere VVD’ers die in opspraak raakten, lijkt partijvoorzitter Henry Keizer er oprecht van overtuigd dat hij niets verkeerd deed. Dat zou verklaren dat VVD’ers integriteitsgrenzen blijven overschrijden, ondanks hun kennelijke overtuiging dat fatsoen belangrijk is.” Die VVD’ers meten hun fatsoen dus niet af aan het normale maar aan hun eigen particuliere handelingsrepertoire. Meneer Keizer heeft het in het verhaal van mevrouw Vonk over een VVD-fatsoen en daaraan oriënteert hij zich. Nou ja, wat wil je dan nog? Dat VVD-fatsoen is niet congruent met het standaard-fatsoen van de meeste mensen en aangezien de VVD de lakens uitdeelt, is dat standaard-fatsoen dat de meeste normale mensen als maatstaf nemen dus fout. Volgens mevrouw Roos Vonk tenminste.’

‘Dan zijn VVD’ers dus onnoemelijk arrogant,’ zegt Semanur grinnikend, ‘tenzij zij veinzen dat ze niet beter weten of VVD-fatsoen valt samen met normaal fatsoen, maar in wezen weten ze volgens mij drommels goed beter. In dat geval zijn die VVD’ers zwaar en pathologisch hypocriet, misschien zelfs met psychopathische, of sociopathische, aanleg.’

‘Ik zou hen eerder oerdom noemen,’ vindt Marieke, ‘want deze meneer Keizer zou eenieder langs de integriteitslat leggen. Welke integriteitslat dan? Die van hem, Henry Keizer, zelf? Wat een kolder toch! Iemand die niet snapt wat integriteit inhoudt, breekt in de VVD de staf over integriteitszondaars? Dat is pas hypocriet zeg! Ze snateren maar in het wilde weg.  Wat een bizarre club is die VVD en wat bizar dat die lui opnieuw op het regeringspluche kleven!’

‘Ho, ho, wacht even,’ zegt Semanur terwijl ze een vinger omhoog steekt, ‘dit schrijft mevrouw Vonk en niet meneer Keizer. Ik geloof dat Roos Vonk de zaak eerst voor haarzelf scherp moet stellen.
Wat ze ook niet in de beschouwing betrekt, is dat het niet om “een VVD’er” gaat, maar om de voorzitter van de club. De man bekleedt een publieke functie en zal dus vanzelfsprekend worden beoordeeld aan de hand van de algemeen geldende maatstaven. Niet aan de hand van particuliere maatstaven voor een subcultuur. Als meneer Keizer als anonieme VVD-ondernemer die scoop met zijn hoogovens had gemaakt, had ik kunnen zeggen: ach ja, ’t is een VVD’er, dus wat verwacht je ook.

Wanneer ik vlees koop bij de kiloknaller en een last minute ticket score en daar gewoon voor uitkom, kun je me hooguit asociaal gedrag verwijten, maar geen schijnheiligheid. Toch? Zeker wanneer ik anderen die hetzelfde doen niet ostentatief de maat neem vanwege dat gedrag.’

‘Juist. Maar Keizer is niet alleen VVD-voorzitter, maar hij is bovendien Mister Integrity, ‘zegt Marieke. ‘Kortom: oliedom en oersimpel. De boosheid is dan des te groter omdat uitgerekend zulke dumbo’s keer op keer financieel binnenlopen met dergelijke deals. En ze zitten nog aan de knoppen ook. Dat maakt het allemaal erger. Normale mensen houden zich met normale dingen bezig en denken niet eens aan dealen in crematoria met het doel miljoenen binnen te slepen.’

‘Tja, de redenering van Vonk over de onvermijdelijkheid van de blinde vlek vind ook niet erg sterk,’ zegt Semanur, ‘ik denk in dit kader eerder aan groupthink. Met dat begrip moet een sociaal psycholoog toch vertrouwd zijn? Een wat vreemde apologie voor VVD’er Keizer. Je zou er haast van alles bij gaan denken, en dan bedoel ik niet dat ik denk dat Roos Vonk lid is van.’

Marieke: ‘Wereldvreemd. Terwijl de neoliberalen alom maatregelen nemen die de eigen-volk-eerst-mentaliteit bevorderen! Denk aan het experimenteren met de individuele pensioenpot, het default trouwen op huwelijkse voorwaarden, de mallotige aanbestedingen in de zorg – omwille van concurrentie en marktwerking – zijn ze geschift of niet?, de hypotheekrente trucs, straks krijgen ongetwijfeld de ellende over ons heen met woningen die momenteel worden gedereguleerd en geprivatiseerd. Dat laatste gebeurt voorlopig onder de radar, met de rare indeling in Daeb woningen en niet-Daeb huizen, maar eens krijgen we ook de gevolgen daarvan op ons brood, net als met die crematoriumdeal.’

Ze zucht en voegt eraan toe: ‘Zij zijn net zo geschuffeld als wij, want wij blijven sullig naar de stembus sjokken om deze verdwaasde marktfundamentalisten te legitimeren met onze stem. Vorige week nog hoorde ik in de trein een paar personen politici prijzen en omhoog steken die – naar hun verhalen te oordelen – alles doen om juist hen af te knijpen en te bestelen. Ze kwijlden over de spiegeltjes en kralen die ze kregen toegeschoven. Ach, iedere kudde krijgt de politici die het verdient. Hoe wáár dat is!’

‘Weet je wat,’ zegt Semanur, ‘denk maar dat het draait om wat mevrouw Vonk noemt: “Mensen met een individualistische of competitieve instelling (zoals relatief veel VVD’ers)”, en die “zien diezelfde keuze juist als een teken van intelligentie.” ‘

* Vrolijkheid *

 

https://www.ftm.nl/artikelen/hoe-henry-keizer-ook-de-laatste-centjes-van-een-koninklijke-vereniging-wegsluisde?share=1

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Gaat ex-PvdA’er Jacques Monasch ex-VVD’er Geert Wilders evenaren of zelfs naar de kroon steken?

‘Ontpopt Monasch zich straks net als Geert Wilders tot succesvol politiek ondernemer? Wilders verdient al jaren een dikbelegde boterham aan zijn politieke handeltje. Hij brak in september 2004 uit de VVD-fractie en heeft zich intussen gemanifesteerd als een succesvolle politieke entrepreneur. Wilders heeft sinds zijn breuk met de VVD in de Kamer gezeten. Momenteel bezet zijn PVV, als vereniging met één lid (te weten: Geert Wilders), 12 zetels in de Tweede Kamer, evenveel als D66. Gaat Jacques Monasch dit evenaren?’ Semanur kijkt vragend rond.

‘Gezien de geschiedenis die mij van Monasch intussen bekend is, betwijfel ik dat, ‘antwoordt Willemijn, ‘Wilders had meteen een focus – de islam – en daar heeft hij zich in vastgebeten. Wilders heeft gaandeweg zowel zijn politieke product vervolmaakt, alsook de wijze waarop hij dat product aan de man brengt. Monasch heeft niet zo’n focus en ik vind hem nogal zwalkend en zwabberend. Neen, ik geloof niet dat Monasch het lang zal uitzingen in de Kamer. Monasch is geen keiharde politieke marktkramer als Wilders. Wilders is en blijft tenslotte een VVD’er die een eigen zaak is begonnen.’

Zorah: ‘De islam als object om tegen te ageren, vormt voor Wilders een vaste en zekere bron van inkomsten. Hij moet nu alleen oppassen dat hij tijdig overschakelt van Marokkanen naar Syriërs en andere moslims. Hij moet aan productdifferentiatie doen. Voor de rest kan Wilders gewoon de islam en de vreemden die aan die islam vastzitten, blijven uitbaten. Ik denk dat Wilders tig keer per dag een dankgebed richting Mekka uitspreekt. Het is zijn voornaamste bron van inkomsten.’

Willemijn: ‘Godsdienst is voor politici een erg aantrekkelijk thema. Kijk naar de SGP van Kees van der Staaij. Die heeft net verkondigd tegen de islamitische gebedsoproep te zijn, want er komen verkiezingen aan. De SGP vist zodoende in de PVV-vijver, maar moet dat voorzichtig doen. Wel identitietspolitiek bedrijven, maar niet meteen geassocieerd worden met de PVV. En natuurlijk de regering steunen die mee-bombardeert in Syrië of overal waar christelijke of yazeri vrouwen als seksslavinnen worden gehouden.
Dat bombarderen veroorzaakt veel vluchtelingen. Die komen dan naar ons toe en dan zegt Van der Staaij (terecht overigens) tegen de moslims onder hen: jullie moeten je aanpassen en niet op vrijdag van de moskee schreeuwen, want dat vinden wij gristenen niet goed. Bombarderen mag weer wel, als het maar niet op gristenen is. Best moeilijk hoor, politiek-godsdienstige afwegingen maken. Die guppen onder de Haagse kaasstolp zijn hier de hele dag mee bezig, dus geen wonder dat ze zulke hoge salarissen krijgen.’

‘Deze acties begrijpt Jan met de Pet,’ zegt Semanur, ‘net zoals het gekrakeel over Zwarte Piet. Ga je iets dieper en complexer op de zaken in en probeer je verbanden te leggen en grotere samenhangen te suggereren, dan haakt het kluitjesvolk af en schakelt het over op chips,bier en een Songfestival. Die grotere verbanden worden ook steeds tegenstrijdiger, dus wat moet je als eenvoudige loonslaaf? Uiteindelijk krijgen we de politici die we verdienen, hoe zuur sommigen onder ons dat ook vinden.’

‘De zekerste manier om je hieraan te ontrekken, is zo snel mogelijk heel erg rijk te worden,’ zegt Willemijn, ‘dan heb je met dat getrek en geduw op die neoliberale Markt niets meer te maken. Je bestelt je boodschappen on line, laat ze thuis bezorgen en je boekt on line vier keer per jaar je vakantie naar de Balearen of de Rivièra. Of je trekt je terug in je compound. Je hoeft die domme massa niet eens te zien laat staan te ontmoeten als je dat niet wilt. Af en toe misschien, via de televisie.Heel even maar hoor.’

‘Nietzsches “laatste mens” ‘, zegt Semanur.

Zorah zucht en zegt: ‘Meneer Monasch heeft in 2007 wel zijn Seven Pillars of Wisdom (zijn ‘Zeven nieuwe veren’) het licht doen zien, maar ja, hij is geen Peter O’Toole, natuurlijk.’

* Vrolijkheid *

‘Een haan met maar zeven veren is een geplukte kip,’ zegt Semanur, ‘ ook als het rode veren zijn. Bovendien heeft Monasch al die tijd met de rest van de PvdA, inclusief Lodewijk Asscher, gecollaboreerd met de neoliberale VVD. Het ergste gevolg voor de PvdA is dat de zogenaamde strijd om het lijssttrekkerschap nu nog wezenlozer wordt. Monasch was weliswaar een collaborateur, maar hij stond niet zo in de schijnwerpers als Lodewijk Asscher die vicepremier is en natuurlijk Diederik Samsom, die de ultieme PvdA-sociaaldemocratie-sloper is. Nu gaan die twee hoofdcollaborateurs Samsom en Asscher zogenaamd met elkaar in de ring. Dat is bizar. Het tekent het wezenloze karakter van deze PvdA, ten voeten uit.’

smerige-campagne

Zorah merkt op dat de aandacht van de media-analisten jammer genoeg geen aandacht besteden aan het verschijnsel afsplitsingen en uitbrekende politici. ‘Is dat een trend? Wat moeten wij er als zogenaamde democratische politiek bewuste maatschappij voor consequenties aan verbinden? Waarom wordt het referendum als democratisch correctiemiddel en kompas, zo eendrachtig doodgezwegen? Dat vind ik beklemmend.’

‘Zorah heeft gelijk,’ vindt Willemijn, ‘wat hebben wij er als burgers aan dat individuele beroepspolitici op de raarste momenten een fractie van ons ongenoegen mobiliseren en daar alleen zelf beter van worden. In een referendum kunnen we met ons allen een tussenrapport aan de carrièrepolitici uitdelen en zo ons ongenoegen (of onze loftuitingen!) laten blijken . Als we net als in Zwitserland het referendum structureel inbedden in ons politieke systeem, zal onze democratische rechtsstaat daar flink van opknappen.’

Zorah: ‘Is eigenlijk ooit onderzocht of de frequentie van politieke dissidenten zoals Wilders destijds en nu Monasch, in landen met referendum (Zwitserland) minder is (of zelfs totaal onbekend!) dan in representatieve democratieën zonder referenda?’

‘Interessante correlatie zou dat zijn,’ zegt Willemijn, ‘maar referenda dwingen de beroepspolitici tot leveren van kwaliteitspolitiek en daar zit hem de bottle neck volgens mij. De huidige soort beroepspolitici heeft veel liever een instabiel en potentieel chaotisch speelveld. Dan kunnen ze opportunistisch opereren terwijl ze dat uitventen als flexibiliteit en improviserend kiezen uit “schaarse alternatieven.“ Zo framen ze visieloosheid in een klap weg. De chaos waarbij ze gedijen, die schrijven ze toe aan de globalisatie, en als het effe kan vergroten ze de chaos moedwillig, zodat er geen sporen achterblijven die naar hen leiden als veroorzakers en aanstichters van incidenten en wanorde, anomalie. De haarden van incompetentie zijn zij, de huidige politici. Enfin, die affaires en schandalen stapelen zich niet voor niets op.’

Nicole Besselink: ‘Monasch doet kabinet en met name PvdA pijn’ /  TROUW  07/11/2016

‘Monasch kiest voor eigen gelijk’ / NRC 08/11/2016

 

nelpuntnl.nl

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,