RSS

Category Archives: wetenschap

Pueri pueri pueri puerilia tractant, en was Guy Fawkes wel een guy ?

 

‘Goed: pueri pueri …. kinderen zijn kinderen en gedragen zich kinderlijk, houden zich met kinderachtige zaken bezig. Daar komt de theorie van Thomä, ultrakort door de bocht en liberaal geparafraseerd, op neer. Waarom tekent Hajo de Reijger, de centrale figuur in zijn illustratie bij het interview van Caroline de Gruyter met de Duitse filosoof Dieter Thomä, met een Guy Fawkes masker?’ vraagt Satish. ‘Betekent het volgens Thomä en volgens Hajo-Thomä dat de identiteit, gender, van de figuur niet belangrijk is, gaat het om het protest? Maar how about Macron? Die noemt Thomä ook. Ik vind de combinatie van teksten en tekening veel intrigerender dan de theorie van Dieter Thomä afzonderlijk, op zich, bezien. Die vier typologieën volgens Thomä, zijn voor mij vooral interessant, omdat Thomä alleen de man (puer) behandelt. Hij zegt niets over de vrouw (puella). Bijvoorbeeld: Aung San Suu Kyi, Angela Merkel, Marine le Pen, Hillary Clinton, Indira Ghandi, Margaret Thatcher, Kim Jung-un (net als Donald Trump een “puer obsitatissimus“) en zo voorts.’

True,’ zegt Zorah, ‘alleen levende witte mannen, Thomä noemt als voorbeelden witte machtige mannen. Maar de tekening is geënt op het schilderij van Delacroix en daar figureert Marianne centraal. Dus het Franse en vrouwelijk element zit er in Hajo’s tekening wel in. Ik denk dat Thomä mannen gebruikt vanwege de herkenbaarheid voor zijn imaginaire publiek. Ik denk heel eerlijk gezegd ook dat Hajo de theorie van Thomä beter vat en weergeeft dan de filosoof zelf dat doet. Caroline de Gruyter maakt er ook een nuttige job van wat structureren betreft, want ik heb meneer Thomä op Youtube bekeken en beluisterd en ik vond zijn betoog knap ingewikkeld hoor. Wel mooi Duits bij tijd en wijle.’

‘Thomä komt er allengs beter in,’ denkt Faisal, ‘en gaat zijn theorie duidelijker verwoorden. Dat zal het vooral zijn. Overigens is er nog een betekenislaag in de gebruikte tekening van Hajo, namelijk de juli-revolutie in Frankrijk van 1830. Daarover gaat het schilderij van Delacroix. Let op dat er in de titels staat: guidant, gidsend en niet dirigeant, leidend. Dat masker is multi-functioneel omdat het bijvoorbeeld ook associaties met Marine le Pen, via Jeanne d’Arc, lijkt te omzeilen maar daardoor juist de aandacht op le Pen vestigt.’

‘Dit schilderij van Delacroix uit 1830, roept door zijn compositie – en thematiek – bij mij associaties op met het doek van Théodore Géricault uit 1818,’ zegt Zorah, ‘alsof Géricault reeds voorzag en voorvoelde waar het met Frankrijk heen zou gaan, hetgeen niet onwaarschijnlijk is, want hij leefde tenslotte in die zelfde tijd. Kunstenaars hebben nu eenmaal zeer gevoelige antennes voor maatschappelijke ontwikkelingen. Denk maar aan de roman Onderwerping/Soumission van Houellebecq en Remains of the Day van Ishiguro. Zinderend actueel!’

‘Prachtig!,’ roept Faisal, ‘herinner je je hoe het icoon van Géricault terugkomt in Asterix en Obelix? De Franse geschiedenis is een bonte bedoening met vele dramatische, theatrale, hoogtepunten en leent zich uitermate goed voor stripvertellingen. Manu Macron als stripfiguur? Dat zou de zaken meteen een stuk inzichtelijker maken.’

‘Over Macron houdt Thomä er ideeën op na die ik niet deel,’ zegt Satish, ‘maar goed, het is zijn theorie. Dat masker van Hajo komt mij goed uit. Macron moet zijn ware gezicht aan mij nog tonen. Het gaat voorlopig om het business model van Rothschild (Macron en compagnie) versus of met dat van Goldman Sachs (Draghi en kornuitjes), tegen ons, het klootjesvolk. De “bankiers” (wie zijn dat toch? welke namen en gezichten horen daarbij?) zullen zichzelf echt niet te kort doen en zich in ieder geval drie keer indekken tegen mogelijke tegenslagen.’

‘Ik leg een volgens mij belangrijker verband via vrouwen,‘ zegt Faisal, ‘en wel via onderzoekster Hilde Reidling in het stuk van Lidwien Dobber in de Trouw van 29 november jongstleden. Mevrouw Reidling breekt daar namelijk een lans voor het betrekken van politiek-ongeïnteresseerden bij het politieke bedrijf. Reidling:  <  “Beschouw de mensen die allang kiesrecht hebben, maar die zich niet gehoord voelen en dus nooit meer naar de stembus komen, als nieuwe kiezers.” Steek meer moeite in ze, zoek uit wie ze zijn en wat ze willen, bepleit ze. Probeer hen meer te betrekken en zet mensen op de kandidatenlijst met wie ze zich kunnen identificeren. > Hier draait het natuurlijk om.
Ik ben het met Satish eens dat de theorie van Thomä, zoals ik die uit artikelen over die ideeën tot mij heb genomen, vooral interessant kan zijn door hetgeen hij ongezegd laat. Hij laat het publiek helemaal buiten beschouwing en concentreert zich op alfa-mannetjes. Thomas Carlyle’s theorie van de Great Man. Maar dat was me dunkt de eerste helft van de negentiende eeuw.’

Also very true,’ zegt Zorah, ‘Hilde Reidling oppert een heel zinnig idee en frame, dat contrasteert met het conventionele idee van de mannelijke politicoloog, die staat gedwongen opkomst bij verkiezingen voor. Maar met gedwongen opkomst overtuig je ongeïnteresseerde wantrouwigen volgens mij niet. Integendeel! Je wakkert er het wantrouwen, de weerzin en afkeer voor politici en politiek juist mee aan! Immers: ik geloof niet meer in het huidige stelsel van representatieve democratie zoals dat intussen is verworden, maar ik word door de shareholders (niet stakeholders, maar shareholders!) gedwongen om hen te legitimeren middels stemmen. Ja hoor, het is goed met jullie. Doei!’

Satish: ‘Het blijft draaien om de hete brij van het referendum, nietwaar. Het referendum wordt door en politieke shareholders en de media compleet, systematisch en bewust genegeerd of de prut in gepraat. Dat verhoogt mijn sympathieke belangstelling voor het referendum slechts.’

‘En het doet mijn afkeer voor de politici en hun handwerk alleen maar toenemen,’ zegt Zorah. ‘Mannelijke én vrouwelijke beroepspolitici.’

‘Voorlopig genoeg brainwork,’ roept Faisal, ‘wie gaat er mee boerenkool halen bij de boer hier achter? Daar is de vorst (of de vorstin, wat u wilt) nu goed overheen gegaan.’

‘YAMMIE! Wij willen er ongeschoren spek bij! Met van die zwarte borstelharen.’

http://www.zeit.de/2016/43/puer-robustus-dieter-thomae

Dieter Thomä: “Puer robustus”Geschichte der Quertreiber  /  Von Michael Opitz

https://de.wikipedia.org/wiki/Kippfigur

http://www.acesweekly.co.uk/about

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Hoe homogeen neoliberaal geöriënteerd zijn de Nederlandse beroeps- en carrièrepolitici ?

 

‘Ex VVD-kamerlid Pieter Duisenberg wil een onderzoek naar de ideologische homogeniteit van de Nederlandse beroeps- en carrièrepolitici. Die zou volgens hem te eenzijdig neoliberaal zijn, vaak zelfs tenderend naar fundamentalistisch markt- en rendementgericht.’ Marieke legt haar laptop lachend neer en zegt: ‘Wat een olijke guit die Pieter. Het is een kwestie van framen. Hoe frame je dat je wil inventariseren welke politieke voorkeuren universitaire medewerkers erop nahouden, zonder de verdenking op je te laden dat je personen vraagt wat ze stemmen of gaan stemmen en ze dat laat bewijzen door bij de komende Kamerverkiezingen hun ingevulde stembiljet te tonen en daarvan een gewaarmerkt duplicaat naar het Ministerie van Veiligheid en Marktvrijheid op te laten sturen.’

‘Meneer Duisenberg doet dat vrij handig-onhandig,’ vindt Zorah, ‘want om de mate van homogeniteit vast te stellen moet je eerst weten hoe de onderzoekspopulatie is samengesteld. Wanneer bijvoorbeeld alle universiteitsmedewerkers blanco zouden stemmen en geen politieke voorkeur hadden dan zijn ze dus zowel homogeen als niet-homogeen. Negatief-homogeen. Of wel, of niet? Volgens VVD-bolleboos Pieter D. tenminste. Toch? Ze móeten dus doodgewoon kleur bekennen, anders frustreren ze zijn nobele en hooggestemde onderzoek.’

‘Duisenbergs move naar de VSNU is voor hemzelf zeker salaristechnisch een profijtelijke move,’ meent Willemeijn, ‘de baan is zekerder dan een Kamerlidmaatschap. Ook wat salaris- en pensioenregelingen betreft. En die plek is voor tweede- en derderangs VVD’ers gereserveerd. Ach, wat de man er verder gaat doen, het zal niet bijster briljant zijn.’

‘Lees deze passages eens,’ zegt Marieke: ‘ “Na het debat legde Pieter Duisenberg uit aan ScienceGuide waarom hij hier onderzoek naar wil. “Uit verschillende Amerikaanse onderzoeken blijkt dat de uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek gerelateerd zijn aan de politieke voorkeuren van de onderzoekers. Als je dan kijkt wat er in Nederland gebeurt met onderzoeken naar Shariawetgeving, waar vanuit de academische wereld felle kritiek op kwam. Of recent naar het onderzoek van die dames die bij IS hadden gezeten en het allemaal heel fijn hadden gevonden, dat wordt allemaal toegestaan.”
Die laatste zin is slim: vindt P.D. het juist of onjuist dat het van de IS-dames wordt toegestaan? En dan: dat uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek gerelateerd zijn aan de persoon van de onderzoeker komt ook bij natuurkundige experimenten voor: degene die meet, beïnvloedt hetgeen gemeten wordt. Dus, hoezo? ‘

‘Je moet nauwkeurig lezen, close reading,’ zegt Willemijn, ‘maar uiteindelijk komt de aap natuurlijk uit de mouw, want Duisenberg wil gewoon politieke homogeniteit. Met andere woorden en sterker: iedereen die carrière wil maken, moet aantonen dat zij VVD stemt. Dit moet alleen zo verpakt worden dat iedereen een rad voor ogen krijgt gedraaid. De eerste punt van het breekijzer is islam-radicalisme. Dat is om langzaam te wennen aan het idee van je stembiljet door de VVD te laten invullen.’

‘Met blanco stemmen, zit je in het boek Stad der zienden van José Saramago,’ merkt Marieke op. ‘Zou meneer Duisenberg dat op zijn nachtkastje hebben liggen? Dat boek moet hem slapeloze nachten bezorgen. Wat een scenario zeg! Allemaal blanco stemmen. Beter nog: NIET meer gaan stemmen! Nog veel democratischer dan het instituut van het Zwitserse referendum. Daar moeten moderne VVD’ers niets van hebben. Die willen juist die stemplicht op erkende politieke merken waar Saramago tégen is. Duisenberg c.s. willen nog meer politieke marketing mogelijk maken dan nu al het geval is.’

Willemijn begint te lachen: ‘Blanco stemmers zijn subversief, dus zulke medewerkers worden meteen op de zwarte lijst geslingerd. Niet-stemmers schijnen nu al, stiekem, door de AIVD bij het BKR (Bureau Kredietregistratie) te worden aangemeld. Want Big Brother houdt nauwkeurig bij wie er niet stemmen. Die Nederlanders komen nooit in aanmerking voor een lidmaatschap van de Nederlandse nomenklatoera en ze worden waar mogelijk gepiepeld en afgeknepen. Zonder dat ze weten waarom en wie erachter zit. Zie dan maar hoe je je vaste lasten betaalt, zoals je stijgende eigen risico Zorgverzekering. Om van vakanties, buitenhuizen, nummerbankrekeningen in Luxemburg of Zwitserland maar te zwijgen.’

‘Duisenberg heeft het beste met ons voor hoor!’ roept Marieke schaterend, ‘wedden dat hij achter de schermen druk ijvert en koortsachtig lobbiet om het electronische stemmen weer ingevoerd te krijgen? Dan kan hij precies zien, wie wat en hoe heeft gestemd.De niet-stemmers worden sowieso gemarginaliseerd. Dat electronische stemmen en vooral het tellen en turven wie wat, dat besteedt hij dan uit aan de ICT-mensen van de Mosad. De Mosad schijnt toch al vitale computersystemen in Nederland te servicen, maar dat is staatsgeheim.’

‘Duisenberg wil wel degelijk de politieke kleur van universitaire medewerkers weten,’ zegt Zorah met een brede grijns, ‘zeker wanneer ze in de Culturele Antropologie hobbyen, want dat is een gevaarlijke pretstudie die diversiteitsdenken stimuleert en empathie-bevorderend werkt. Zo slim vind ik meneer Duisenberg eigenlijk helemaal niet. Vrij doorzichtig in feite. Want wat hij wil, wil hij bereiken door zogenaamd niet-te-willen wat hij wil.’

‘Tja, het is en blijft een moderne VVD’er,’ zegt Willemijn met een zucht, ‘die zijn vrij homogeen van het type: van dik hout zagen we planken.’

‘De discussie wordt semantisch nu al glad hoor,’  zegt Zorah, ‘lees dit bijvoorbeeld: ‘ “De aankomende president van de KNAW – is dat Josje van Dijck of Wim van Saarloos? Doet er ook niet toe – vindt diversiteit binnen de wetenschap ook helemaal niet raar. “Ik vind het eigenlijk ook een vrij gekke discussie, als je naar de opleiding business management kijkt dan kun je er donder op zeggen dat daar minder SP’ers zitten dan VVD’ers, dus er zit een zekere zelfselectie in die ook helemaal niet zo vreemd is. Je moet wel proberen op te sporen waar excessen plaatsvinden en daar ook tegen optreden. We moeten immers wel open blijven staan voor alternatieve meningen.”
Deze gup gelóóft dus – “je kunt er donder op zeggen” – dat te weinig SP’ers business management doen. Dat klinkt al bijna als een exces. Hoeveel VVD’ers zouden er volgens Duisenberg/Dijck/Saarloos een pretstudie – filosofie, literatuurwetenschap, culturele antropologie, politieke wetenschappen – volgen? Excessief weinig, waarschijnlijk? Politiek figuurzagen schijnt van de VVD een verplicht vak te moeten worden. Net als creatief kwartetten bij kabinetsformaties en vrij knoeien, kledderen, kleien en kletsen bij politieke benoemingen.’

‘Van welke politieke kleurtjes zijn de meneren Van Dijck en Van Saarloos eigenlijk?’ vraagt Willemijn. ‘Ik vermoed dat ze overwegend homogeen-divers-gemêleerd-multicultureel en multidisciplinair zijn. En op zon- en feestdagen zijn ze dan blanco. Dat is verreweg het veiligste voor hun carrières.’

‘Gender-neutraal is ook mooi meegenomen,’ meent Zorah.

‘Best leuk, zo’n malle mafkees als hoofd van de VSNU. Dat is bij die tent traditie: alleen halve zolen komen voor de post in aanmerking,’ vindt Marieke, ‘ik ben benieuwd hoe de KNAW per adviesbrief gaat reageren. Die moeten daar ook om hun toekomst denken, dus dat zal semantisch schipperen en slijmerig slipperen worden, vermoed ik. Kan amusant worden. Alleen jammer dat dit overbetaald gezwatel de toch al povere kwaliteit van ons onderwijs natuurlijk hééééélemaal geen goed zal doen.’

‘En natuurlijk komt de publiek-private samenwerking aan de orde,’ zegt Zorah op slepende toon, ‘de Donald Trump University en George Soros Foundation loeren om de hoek en wanneer Goldman Sachs aandelen in de Gülen onderwijs ondernemingen verwerft, dan kunnen we die exotische variëteit ook verwachten. Met Kennis, Kunst en Wetenschap heeft allemaal geen sikkepit te maken. Héérlijk! Is dat niet iets om naar uit te kijken?’

‘Jongens ik kap hier voorlopig mee,’ zonde van de tijd om hier te veel aandacht aan te besteden,’ zegt Willemijn gapend terwijl ze zich uitrekt. ‘Er komt ongetwijfeld een vervolg enzovoorts, want de VVD wil een specifiek soort academici van de lopende banden zien rollen. Dat staat voor mij als een paal boven water. Ik kijk nu al uit naar een aflevering van Lubach op zondag hierover.’

‘Nog even dit,’ zegt Zorah terwijl ze op haar beeldschrem wijst, op een stuk in de New York Times, ‘hier, lees dit stuk van Pippa Norris in de New York Times over de “Democratische terugtocht” van Donald Trump. Zou Pieter D. soms (ook) op de payroll van Goldman Sachs staan? Goldman Sachs heeft ook een dikke vinger in de onderwijspap – waar hebben ze geen dikke vinger in – en ze kunnen dure onderzoeken financieren. Scholieren en studenten indoctrineren en hersenspoelen is een zeer winstgevende activiteit.’

‘Jongens,’ zegt Willemijn, ‘ “ze” werken van twee kanten: aan de ene kant zorgen ze voor een eenheidsworst aan politieke merken: dus het dondert niet wat je stemt, het merk ziet er anders uit en de namen zijn anders, maar het beleid is hetzelfde en wel: marktgericht privatiseren. Aan de andere kant willen “ze” het maximale rendement uit hun merkendifferentiatie halen, vandaar dat ze toch willen weten wat je stemt. Al kun je haast niet anders meer stemmen dan neoliberaal. Of niet-stemmen natuurlijk. Maar dan krijg je stiekem met bijvoorbeeld de BKR te maken, of je zorgtoeslag wordt plotsklaps niet meer uitbetaald, of zelfs je WW-uitkering. Het gaat echt om fundamentele zaken. Zo grappig is het dus niet.’

 

 

 

 nelpuntnl.nl

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Weg met de hamburger-banen, leve de donut-economie!

 

Oxford onderzoekster en activiste Kate Raworth stelt het gangbare economische denken, vooral zoals gestold in het vigerende paradigma van neoliberalisme, aan de kaak in een boek met de titel Doughnut Economics. Een Nederlandse vertaling staat op stapel en verschijnt binnenkort.

De illustratieve animaties op Raworth’s site zijn zeer de moeite waard.

https://www.kateraworth.com/animations/

 

Twee links naar recensies:

https://www.ftm.nl/artikelen/lezen-de-donut-economie-van-oxford-onderzoeker-kate-raworth?share=1

Recensie van Kate Raworths boek Donut economie op de site van Follow the money door Martijn Jeroen van der Linden.

‘Om nieuw economisch denken te realiseren, stelt Raworth voor het nauwe mensbeeld van de homo economicus te vervangen door één dat gebaseerd is op wederkerigheid, veranderende waarden, onderlinge afhankelijkheid en verbondenheid met de natuur.

Ook stelt Raworth voor niet langer te wachten op het moment waarop economische groei vanzelf ongelijkheid oplost. Dit moment, zo stelt ze, zal simpelweg nooit komen. In plaats daarvan oppert Raworth de economie ‘distributief’ in te richten, door onder andere de implementatie van een maximum inkomen, nieuwe (juridische) organisatiestructuren, verschillende manieren om kennis gemeenschappelijk te maken, een kortere werkweek en een wereldwijd belastingsysteem voor bedrijven.’

Essay van Ewald Engelen in de Groene Amsterdammer.

https://www.groene.nl/artikel/verander-de-wereld-begin-met-een-potlood

‘Burgers hebben genoeg van politici en beleidsmakers die steeds maar weer dezelfde neoliberale riedel afdraaien. De oplossing voor marktfalen, zoals klimaatverandering, is altijd méér marktwerking. En burgers hebben genoeg van zelfverklaarde experts die zich verschuilen achter wollig jargon, onbegrijpelijke mathematica, imponerende cijfers en de verzuchting dat onze samenleving nu eenmaal complex is of dat globalisering nu eenmaal een gegeven is. De afkeer daarvan is geen populisme, maar is een zeer terechte roep om begrijpelijke taal, nieuwe beelden en vooral: nieuwe handelingsperspectieven. Weg met het obscurantisme van de experts. Leve de helderheid van gewone mensentaal. Burgers hebben daar recht op. En academici zouden zich veel meer moeite moeten getroosten om die burgers te bereiken. Per slot van rekening hebben ze daar hun mandaat aan te danken.’

Bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam verschijnt binnenkort de Nederlandse vertaling van Doughnut Economics

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,