RSS

Mantegna en het paardenhoofd

14 okt

 

 

‘Zou jij er mee zitten als een hond je in je blootje zag?’

– ‘Dat hangt van de hond af en van de situatie, denk ik. Een kleine Pekinees op een nudistenstrand. Who cares. Trouwens, er mogen volgens mij geen honden op naaktloopstranden komen. Maar hoezo?’

‘Okay, maar een Deense dog, in je slaapkamer?’

– ‘Mwah, de grenzen tussen privé en publiek zijn weliswaar zo goed als verdwenen, zeker na het Schengenakkoord, maar toch. Mwah. Waarom vraag je dit?’

‘Nou, omdat “ze” aan het aftasten zijn of “ze” camera’s en afluistermicrofoons in honden kunnen implanteren en monteren. Om ons ongeremd en ongelimiteerd te bekijken en te beluisteren. Voor onze eigen bestwil natuurlijk. Dat spreekt.’

– ‘Dat zat er aan te komen. Ze doen tegenwoordige van alles. Ze deinzen nergens meer voor terug. Waar heb je dit vandaan?’

‘Er staat een stukje in de Trouw van zaterdag 13 oktober. Meneer De Bruijn schrijft: < Moeten we ons druk maken om het gesnuffel in onze data? Wel als mensen dat doen, niet als een computer dat doet, zeggen sommigen. Je druk maken over een computer die je data ziet, is als ‘je druk maken over een hond die je naakt ziet’, zegt een medewerker van Google. > Dus als “ze” een spionagehond klonen, is het kat in het bakkie, voor hullie. Denk je niet? De Partij voor de Dieren, de PvdD – niet te verwarren met de PvdA: de Partij voor de Animals – schijnt er al voor gepaaid te worden. Mevrouw Thieme is niet zo maar even van de radar verdwenen. Of dat paaien op z’n hondjes gebeurt? Quién sabe.’

– ‘Nou zijn ze bij Google niet helemaal sjaakie in de bovenkamer, natuurlijk. De gedachte alleen al … Een hond in je slaapkamer. Zou je het dan nog op z’n hondjes doen? Als zo’n beest er bij staat te koekeloeren. That is the question. Toch een beetje unbequem en zelfs  unheimisch, vind ik. Stel dat zo’n hond denkt dat je er niks van bakt, dat standje, en dat ie dat doorvertelt, of op Youtube zet. Dat zou mij toch net iets te ver gaan. Zo voel ik het tenminste. Maar misschien dat sommigen er juist erotisch opgewonden door raken. Gedigitaliseerd voyeurisme, zoiets. Dan nog zal Brussel het toch eerst moeten fiatteren, denk ik.’

‘Ik heb ooit bij een maniak gelogeerd en die had in de logeerkamer boven het bed een kopie van dat trompe l’oeil van Andrea Mantegna aangebracht. Met die putti die ieder ogenblik op je konden plassen. Je kon er welswaar een gordijntje voor schuiven, maar toch.’

– ‘Kijk, daar heb je al: plasseks. Stel je nou voor dat zo’n hond een toekomstige reïncarnatie van Donald Trump zou zijn. Dat lijkt mij erg onzindelijk en uiterst onzedelijk ook. Lag je trouwens alleen in dat bed, daar onder die afbeelding?’

‘Neen, er lag een afgehakt paardenhoofd naast me onder de dekens. Dat zag ik ’s morgens pas.’

– ‘Aha. Speelde dit zich af in Sicilië misschien? In het plaatsje Corleone? Het is tenslotte een Italiaanse aangelegenheid.’

‘Welnee jôh, ik vertelde je over een droom die ik ooit had.’

– ‘Het lijkt mij eerder een nachtmerrie, met dat afgehakte paardenhoofd en die urinerende putti. En dan Brussel, dat is toch je reinste maffia.’

‘Daar zeg je me wat. Maffia. Weet je wat ik zo opvallend vind aan die soap rond die Unilever-dividendbelasting en meneer Rutte van de VVD? Dat ik nergens lees over uomini d’onore  – mannen van eer. En dan speciaal in verband met de casus Gert Jan Segers van de CU. Die gast heeft nota bene een meloen doorgeslikt, door te verkondigen dat hij weliswaar tegen de afschaffing van de dividendbelastig was, maar vóór ging stemmen vanwege de mooie dingen die hem door Rutte waren beloofd. Wat gebeurt er? Unilever laat Rutte zakken, er komt geen monopolie-hoofdkantoor in Rotterdam (dat zou ook tegen de concurrentie zijn die tussen London en Rotterdam moet blijven bestaan) en Rutte gaat de dividendbelasting niet afschaffen. Gevolg: meneer Segers staat met de broek op de enkels, als zijnde het lulletje rozenwater van de eeuw. Waar blijven de spiegeltjes en kraaltjes nou die Rutte hem beloofde? Die suffe Segers heeft zijn principes verloochend, zijn reputatie verkwanseld en te grabbel gegooid, en waarvoor? En Rutte? Dit doe je als gewoon mens van vlees en bloed toch niet met een coalitiegenoot?! Rutte doet het keer op keer en toch vindt hij steeds willige slachtoffers.’

– ‘Dáárom dat capo Polman van Unilever, Rutte met een sms’je afdeed: Rutte is geen uomo d’onore. Bij Rutte kun je zoiets gewoon maken, dat is ein Mann ohne Eigenschaften, een soort kloon eigenlijk. Rutte heeft geen erecode als kompas, die gup verkoopt zijn eigen moeder nog voor grijpstuiver. Rutte is niet beledigd door zo’n gebrek aan respect van de kant van Unilever-Polman, omdat hij er geen “eergevoel” op nahoudt. Hij weet niet wat dat is, snapt en vat het gewoon niet, het gaat langs de man heen. Like water on a duck’s back, zeg je op z’n Engels. Heel handig hoor, zo’n bord voor je kop. Vooral in dit neoliberale tijdsgewricht. We ervaren het nog steeds, en helaas in toenemende mate, aan den lijve, want de vis rot bij de kop. Niet dat die erecode van maffiosi nou zo ethisch loepzuiver en moreel hoogstaand is, of ten dienste van het algemeen belang functioneert, maar het biedt toch enige houvast en geeft richting. Een individu moet zich ergens iets aan iemand gelegen willen en kunnen laten liggen.’

‘Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Vergelijk Segers, en trouwens ook K3 Ollongren, met de partner van je buren die onheus wordt bejegend door de echtgenoot-partner. Die buurman kan zich tegenover jou nog zo joviaal en aardig manifesteren, maar iedere keer dat je er getuige van bent dat hij (voor gemak zeg ik maar “hij”) zijn partner vernedert en fopt, voel je een onbehaaglijke plaatsvervangende gêne. Bovendien, wat hij met haar doet, doet hij straks net zo makkelijk met jou.’

– ‘Precies. En de dividend affaire staat niet alleen. Vlak ervoor had je die spionnage soap, in combinatie met het MH17 drama – gebakken lucht, cynisch en zonder enige substantie. Ronkende reuring. Gevaarlijk voor het profijtelijk zaken doen bovendien. Vergelijk het met de figuur John Gotti, de teflon don, enigszins een la bella figura fenomeen. Niet helemaal, want het Italiaanse begrip la belle figura is voor niet-Italianen moeilijk helemaal in te voelen, maar in de richting moeten we het zoeken. Denk maar aan Syflio Berlusconi.’

‘Te veel en te vaak gebakken lucht verkopen, maakt je tot een finocchio. Betrek het gesjoemel met regeerakkoorden er maar bij. Onbetrouwbaarheid is dienstig en profijtelijk, echter: tot op zekere hoogte. Het is een ragfijn spel dat je moet kunnen spelen. Benepen de botte bloedige bijl zwaaien, dat marcheert op den duur niet. Bekijk de Godfather deel III nog maar eens.’

– ‘Tja, je weet het natuurlijk niet zeker, het blijven speculaties, maar zou het gegeven dat Rutte geen gezin heeft, geen zichtbare partner, niet mee kunnen spelen? Identiteit wordt zowel formeel gepercipieerd alsook, en misschien wel sterker, emotioneel beleefd en gevoeld. Ik bedoel, dat er iets van maffia bij zit, lijkt me vandaag de dag alleszins aannemelijk. Overal waar groot geld in het geding is, heeft wel een soort maffia vingers in de pap. In Brussel gaan per seconde miljarden om, dat gebeurt nooit honderd procent kosjer. Dat is volgens mij onmogelijk.’

‘Breek me de snavel niet open. Snavel. Dat brengt me naar de tekening van Ruben Oppenheimer bij het stuk van Tom-Jan Meeus in de NRC van zaterdag 13 oktober: Donald Duck en Winnie Wana, het zwarte vriendinnetje van Jodocus Kwak. Hoogst ambigue.’

– ‘Je bedoelt én de verwijzing naar Winnie Mandela én de hint naar de vage gender-identiteit van deze Donald Duck? Ja het is een doordenkertje, maar dat zijn we van Ruben Oppenheimer wel gewend. Bovendien: het zijn eenden, like water on a duck’s back, nietwaar?’

‘Rob Jetten (D66) is vooralsnog een hybride personage. Voor D66 is dat dus helemaal geen vreemde eend in de bijt. Eenden kwekken en snateren en ze hebben een bek, geen snavel.’

– ‘Jetten laat al heel wat robotachtige trekjes zien. Meeus schrijft dat Jetten ingestudeerde teksten repetitief  debiteert, ongeacht de vraagstelling. Wow! Als dat geen amateur programmeren is van de D66-fabriek, weet ik het niet.’

‘Hoezo? Misschien is de hele figuur Rob Jetten wel een kloon. Dan zou ie – hoe bizar! – nog echter en authentieker zijn dan menige zombie daar onder die muffe en permanent beslagen Haagse kaasstolp.’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hans de Bruijn:  Hond, framing / Trouw, za. 13 oktober 2018

Tom-Jan Meeus: ‘Als het verlangen naar politieke regie …. ‘ NRC za. 14 oktober 2018

https://www.ftm.nl/artikelen/verschil-verkiezingsbeloften-en-regeerakkoord?share=1&utm_source=Twitter&utm_medium=social&utm_campaign=PaaienEnNaaien&utm_content=FTM1400

Maxim Gorki (1908): De politiespion  / Dordrecht: Capitool / uit het Russisch vertaald door Nico Scheepmaker

John O’Mill (1981): Loony Lyrics / Amsterdam: Arbeiderspers / ISBN: 90 295 3272 6

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.