RSS

Tag Archives: Antonio Gramsci

Mantel der liefde

 

‘ Hoezo is mantelzorg geen groot nieuws?!’ roept Feisal, terwijl hij het horloge van meneer Akkerman bij het bandje omhoog houdt, ’ Elise, de dochter van meneer Akkerman, kan het batterijtje in het klokje van haar vader niet vervangen, en mij lukt het bij dit ding ook niet. Te veel gepriegel, te klein, gewoon niet open te krijgen. Ik koop dus een nieuw klokje voor Abel Akkerman en dat is het derde dit jaar. Nu ben ik geen mantelzorger, maar Elise is dat wel, en die loopt op haar tandvlees. Met dit rothorloge is ze meer dan een uur vruchteloos in de weer geweest, terwijl degene die eigenlijk had moeten helpen in het tehuis, natuurlijk weer bij de directie in het kantoor koffie zat te lurken met haar laptop voor zich. En maar belangrijk doen.
De NRC doet zichzelf bijna te kort door te zeggen dat mantelzorg geen groot nieuws is: excuus beste lezer, want mantelzorg is geen sensationeel-belevenis-nieuws, geen event of avontuur waarvan u op uw stoel stuitert van de emotie en opwinding. Voor de direct betrokkenen is mantelzorg wel degelijk GROOT nieuws. Iedere dag opnieuw. Héél GROOT nieuws! Alleen kan niet iedereen die ermee heeft te maken er zo over berichten als Clairy Polak dat kan.’

‘De laatste afknapper bij mij was het vruchteloze getouwtrek met een gemeentemanager over een vergoeding voor vervoer van en naar het ziekenhuis voor Abel Akkerman,’ meldt Pilar: ‘nul op het rekest, want de gemeente managers houden de vinger op de knip en definiëren omstandigheden waaronder iemand aanspraak op een WMO-bijdrage kan doen gelden, steeds nauwkeuriger. Dat leidt ertoe dat sommigen doordat ze geen WMO-bijdrage krijgen, zelf dingen gaan doen die ze eigenlijk niet meer kunnen doen, en daardoor een ongeval krijgen waardoor ze voortaan wél voor WMO in aanmerking komen. Het klinkt paradoxaal op het sadistische af, maar het gebeurt.
Meneer Akkerman ging vorige maand heengaande met de bus naar het ziekenhuis, wat hij bijna niet kan vanwege zijn heup. Na de oogoperatie voor staar is hij naar huis gaan lopen, want de taxi kost 25 euro per rit en die kreeg hij niet vergoed. Toen is hij onderweg twee keer gevallen, want hij kon behalve niet goed lopen toen ook niet goed zien. Nog een paar van zulke akkevietjes en meneer Akkerman kan waarschijnlijk aanspraak maken op de WMO; voor een scootmobiel op z’n minst. Goed geregeld, nietwaar? Zo’n ambtenaar valt niks te verwijten, want die houdt zich gewoon aan zijn oekazes.
Nu ga ik het bij de zorgverzekeraar van Akkerman aankaarten. Nou ik ben benieuwd. Wat een tijd dit allemaal niet kost zeg’

Marieke: ‘ Enige tijd terug was ik bij een voordracht van een woningcorporatiemanager die uitvoerig vertelde over de aandacht voor de “kwetsbare huurder” die haar werkgever ten toon spreidt. Ik vroeg waarom mevrouw Mochtar en mevrouw Dijkstra dan bijvoorbeeld zelf hun ventilatieroosters in het plafond moesten schoonhouden, terwijl ze daarvoor op een trapleer moeten balanceren en boven hun macht werken. Twee bejaarde dames die halsbrekende toeren moeten uithalen, omdat de woningbouwcorporatie dat schoonmaken niet doet, omdat het niet onder het aparte onderhoudscontract valt waarvoor deze huurders wel extra betalen. Natuurlijk wist deze vrouwelijke manager met haar mooie verhaal, van niets en ze zou contact opnemen met de manager van het sociale team. Ze hebben bij de woningcorporaties meestal tig managers en aanstuurders rondlopen, maar niemand die het eigenlijke werk wil doen.’

‘ Hetgeen het nog beroerder maakt is dat die corporatie het onderhoud heeft uitbesteed aan onderaannemers en dat de huurders voor reparatie en onderhoud met de onderaannemers in de weer moeten. Dat “delegeert” de verhuurder aan de huurder opdat de huurder al participerend haar “eigen verantwoordelijkheid neemt.” Je huurt de facto van een onderaannemer die jou als huurder alleen maar lastig en hinderlijk vindt.’

‘En dan zet menige woningcorporatie enquêtes uit bij een bureau, om de huurderstevredendheid te meten. Zo’enquêteur moet geen al te manager-onwelgevallige resulaten rapporteren, natuurlijk. Enfin, het houdt de nomenklatoera van de straat zullen we maar denken. De lastige huurders krijgen een kruisje achter hun namen.’

‘De huidige woningcorporatiemanagers zijn eigenlijk pedagogisch aan de gang, snap je wel? Voor het laag-bij-de-grondse werk dat moet worden verricht opdat de huurders maximaal van hun woongenot gebruik kunnen maken, daarvoor de meesten te goed, te fijn en te hoog opgeleid. Het komt erop neer dat de rommel liefst met de mantel der liefde bedekt worden. ’

‘ Jij had een video van Syp Wynia over dit thema? ‘ vraagt Pilar aan Feisal.

Feisal: ‘ Het grondthema is hetzelfde: een mismaakte marktmentaliteit die van de top omlaagsijpelt. De baasjes en bazinnetjes. Politiek-bestuurlijke hansworsten en ronkende Wichtigmacher die de hele dag vergaderen, de regelnicht of -neef uithangen en taken afschuiven. Dat noemen ze delegeren. Meestal worden deze dingen aan de Markt, of nog abstracter aan de MarktWerking gedelegeerd, zodat niemand echt iets hoeft te doen, want de MarktWerking is immers geen persoon die je opdrachten kunt geven en aanspreken op verantwoordelijkheden. Dat noemen de hansworsten dan zelfgenoegzaam: kostenneutraal werken. Er wordt niks materieels gedaan en dus kost het bijna niks. Bijna niks, want zelf vangen ze natuurlijk hun riante salarissen en declareren ze lunchkosten en benzinegeld.

Wynia vertelt het belachelijke verhaal van de pseudo-logistiek en bagger-organisatie bij de inburgering van exoten. Hij trapt daarbij enkele open deuren in en geeft helemaal gratis een paar vuistregels ter bevordering van inburgering, waarvoor je geen Einstein heeft te zijn, want ieder weldenkend mens kan het bedenken. En dan dat “participatie-traject” van de PvdA-bobo Lodewijk Asscher.  Wat een mega-hoeveelheden gebakken lucht produceert die man.

Kijk maar naar deze video.’

‘ Tenenkrommend,’ zegt Willemijn, ‘ deze mentaliteit en houding van belangrijk-doen-en-groot-willen-lijken, terwijl je de boel alleen maar frustreert, is inmiddels doorgesijpeld naar de subalterne managers-echelons van onze maatschappij. Daarom zie je zulk gedrag als bij de gemeentemanagers en de woningcorporatiemanagers. Wethouders, die kunnen ook verschrikkelijk stupide zijn zeg. Tuk op foto-opps, maar te dom om voor de duvel te dansen. De witte raaf daargelaten.

Zet de link naar het interview over migranten en inburgering van die wiskundige cultureel antropoloog er maar bij. Deze man heeft echte cijfers bij zijn verhaal.’

‘ Van de Beek heeft er nog een, over de onderklasse die volgens hem ontstaat door verwaarloosde migratie-aanpak. Zet die link er ook bij.
Verhalen van dergelijke bescheiden wetenschappers worden te vaak met te veel mantels der liefde bedekt. Valse liefde welteverstaan. ‘

Pilar: ‘ Die Asscher schijnt nu bezig met allerlei pogingen om het marktaandeel van de PvdA te vergroten, want de club heeft zetels en dus stemmen nodig. Wynia vertelt over Asschers “participatie-verklaring” en het nutteloze, dure en vertragende “participatietraject. ” In de Groene Amsterdammer van 30 mei 2019, nr. 22 staat een artikel van Kemal Rijken waarin de realistische immigratiepolitiek van Denemarken besproken wordt. In feite komt het in grote lijnen neer op een realistisch immigratie-beleid dat ook Thierry Baudet voorstaat, maar omdat Baudet het zegt, kán het per definitie al niet. Alle Kaasstolpers babbelen elkaar na en kakelen om het hardste tégen Baudet. Het gemakzuchtige groepsgedrag en het in koor blaten van de kleurloze kuddedieren.
Je zult zien dat ze straks – Asscher voorop – zullen proberen de Deense (en de andere verstandige) aanpak hier te verkopen alsof zij het zelf hebben bedacht. Want of ze nou schoenveters en waspoeder verkopen of beleid uitventen waar ze niks van snappen: het gaat hen om de verkoopcijfers, dus om stemmen en marktaandeel.’

Feisal: ‘ Forum voor Democratie moet er als politieke club voor waken dat de PvdA, Groen Links en misschien zelfs ook de SP straks niet profiteren van de Deense aanpak en dat kiezers switchen naar de nep-sociaaldemocraten, die ons nog niet zo lang geleden verkwanselden aan de neoliberale VVD van Rutte. Rijken schrijft dat in Denemarken kiezers terugkeren naar de Deense sociaaldemocraten, uit afkeer voor de manifestaties van de anti-immigratiepartijen. Die toeloop van stemmers gun ik de Nederlandse nep-sociaaldemocraten niet, want dan zitten we opnieuw met de labbekakken opgescheept.
Bij Hubert Smeets in de NRC, las ik twee slotregels van een intelligent betoog over Antonio Gramsci, die over Baudet gingen: “Ook Neêrlands eigen Caesar levert politiek én essayistisch half werk. Hij wil hegemoniaal voor een dubbeltje op de eerste rang zitten, maar brandt zijn vingers niet aan de basis waar het volk in het zweet des aanschijns moet werken.”

Dat laatste mis ik inderdaad node bij Baudet: die betrokkenheid bij het klootjesvolk. Baudet debiteert dingen en ventileert ideeën waarmee ik het vaak roerend eens ben, maar hij doet het mij allemaal te veel voor eigen glorie en glans, hij: “brandt zijn vingers niet aan de basis waar het volk in het zweet des aanschijns moet werken.” Dat constateert Smeets naar mijn gevoel terecht. Ik vind het trouwens een verhelderend stukje van Smeets. Het stimuleert me dat boek van Weststeijn eindelijk eens te gaan lezen, want nu kan ik Gramsci ook sneller snappen – hoop ik tenminste.’

Pilar: ’ Ik ben niet zo weg van meneer Baudet. Ik heb het gevoel dat hij dit spelletje speelt zo lang hij het leuk en boeiend vindt. Op het moment dat hem niet meer boeit, kan hij de boel zo uit handen laten vallen. Zo schat ik de man althans in. Misschien dat ik desondanks straks op zijn merk stem, maar dan zonder al te grote hoop of hoge verwachting.’

’Dat zou ik evenmin doen of koesteren,’ zegt Willemijn, ‘Ik zou voornamelijk op Forum stemmen omdat ik de gevestigde politieke merken niet geloof en vertrouw en omdat Forum de gevestigde oligarchie en nomenklatoera waarschijnlijk zal kunnen dwingen tot koerswijziging. Anders verliezen die marktaandeel. Zo lang echter de personele bezetting van de gevestigde partijen grotendeels ongewijzigd blijft, zal iedere koerswijziging louter cosmetisch zijn en alleen omwille van stemmenwinst plaatsvinden.’

Feisal: ‘In elk geval geeft Baudet de Haagse Kaasstolpers weerwoord en niet zelden presenteert hij ze een koekje van eigen deeg. Dat op zich waardeer ik al erg in de man. Die kaasstolpers zijn niet zo nijver in het behartigen van het algemeen belang en ik vind de meesten niet zo intelligent op de koop toe. Weliswaar behept met een portie boerenslimheid, maar niet intelligent en al helemaal niet intellectueel geëquipeerd. Als Baudet meer in zijn mars blijkt te hebben, zou dat mooi meegenomen zijn, maar als kieteling voor de zittende plucheklevers werkt hij voor mij voorlopig goed genoeg.’

Willemijn: ‘ Eeuwig zonde hè, dat politici de boel zo kunnen verpesten. Kijk naar de Scandinavische landen. Waarom moest het eerst zo ver komen en moet de wal het schip keren. Bij ons gaat het niet veel anders. Neen, dit vergeef ik de pipo’s, bimbo’s en jojo’s niet zo gauw. Met de mantel der liefde zal ik hun verzaken zeker niet bedekken. Laat ze maar zo veel mogelijk boeken voor cruises op de Donau en naar Venetië op vakantie gaan. Liefst per Boeing.’

Pilar: ‘ Trouwens, de kranten kaarten problemen – veelal door politiek verzaken ontstaan en in stand gehouden – zoals bij de mantelzorg en op de huizenmarkt wel degelijk aan, maar dat doen ze vaak listig, valt mij op. Ze schrijven bijvoorbeeld: de problemen bij de mantelzorg kunnen zus of zo aangepakt worden, in plaats van: er zijn nog steeds problemen bij de mantelzorg en er heerst nog steeds woningnood. Zouden ze dat schrijven dan krijgen ze de vertegenwoordigers van de propaganda-afdelingen – de leveranciers van veel nepnieuws – uit politiek Den Haag op hun dak en komen ze op zwarte lijst van de Volksverlakkers.
Dus laten ze deze artikelen vaak door derden schrijven en een krant plaatst het dan als positieve probleemoplossende bijdrage, maar we lezen wel degelijk dat het bij de mantelzorg niet snor zit en dat de woningnood een structureel speeltje voor speculanten bij het vrije-markt-gebeuren is. Je moet alleen heel even heel ietsje anders leren lezen.’

 

 

 

 

Sweden: Who’s actually ready to welcome a migrant into their home? [ENG SUBS]   Samhällsnytt   Published on Mar 6, 2019

Do Swedes who say they are willing to let migrants stay in their home really stand by their word? Or are they just empty talk?

 

Denmark Targets Migrants in ‘Ghetto’ Crackdown Ahead of EU Election / VOA News  Published on May 24, 2019

‘For many, the term ‘ghetto’ evokes the horrors of the Nazi persecution of the Jews. But in Denmark, the government has launched a crackdown on 30 run-down areas officially labeled as ‘ghettoes,’ all with high immigrant, Muslim populations.’

What To Know About Denmark’s Controversial Plan To Eradicate Immigrant “Ghettos” | TIME

Switzerland to end benefit migration ?

Die Story: Flucht vor Flüchtlingen | Kontrovers | BR Fernsehen  /  ARD  Published on Jun 2, 2016

Ungarn hat die Grenzen für Flüchtlinge dicht gemacht – außer sie stammen aus der EU. Und davon kommen immer mehr, auch Deutsche. In Zusammenarbeit mit report München waren wir am Plattensee und haben Menschen getroffen, die aus Deutschland vor Flüchtlingen flüchten …

BBC Presenter Loses EU Immigration Debate With Hungarian Politician

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Piketty: van een ‘gewone’ rentenier-maatschappij naar een maatschappij van manager-renteniers

door Jerry Mager gepost
op WorkInProgress 2014 oktober 31, november 01-03

‘To a large extent, we have gone from a society of rentiers to a society of managers, that is, from a society in which the top centile is dominated by rentiers … to a society in which the top of the income hierarchy, including to upper centile, consists mainly of highly paid individuals who live on income from labor. One might also say, more correctly (if less positively), that we have gone from a society of superrentiers to a less extreme form of rentier society, with a better balance between success through work and success through capital. ‘
Thomas Piketty (2014:278): Capital in the 21st Century

De onlangs afgeronde parlementaire enquête naar zelfverrijking van en door incompetente managers en blunders van (politieke) bestuurders die dat graaien faciliteerden, illustreert andermaal en nadrukkelijk waarom we het verhaal van Thomas Piketty liever serieus moeten nemen.
De voorzitter van de enquêtecommissie, onafhankelijk Kamerlid (ex-PVV) Roland van Vliet: ‘ “De verantwoordelijken kregen van ons de kans in het openbaar het boetekleed aan te trekken. … Het gebeurde veelal niet. Ondervraagden haalden hun schouders op en wezen naar anderen. Ontluisterend”.’

Deze verantwoordelijke individuen voor het debâcle bij de woningbouwcorporaties behoren nagenoeg allen tot de categorie grootverdieners (aspirant-supermanagers) die Piketty bedoelt als hij het met een understatement heeft over de minder extreme vormen van rentenieren die vandaag de dag gangbaar zijn. Immers, de veelverdieners ontvangen hun vorstelijke inkomens officieel en formeel weliswaar uit werk, maar het grote geld dat ze daarvoor wordt toegeschoven, staat in geen verhouding tot de toegevoegde waarde die zij middels hun baan genereren.Piketty (335): “If executive pay were determined by marginal productivity, one would expect its variance to have little to do with external variances. In fact, we observe just the opposite: it is when sales and profits increase for external reasons that executive pay rises most rapidly.” Dit fenomeen heet ‘pay for luck’.
Sterker nog: zoals de enquête naar de managers van woningcorporaties laat zien, veroorzaken onbetrouwbare beunhazen een grote financieel-maatschappelijke ravage, waarvoor ze blijkbaar niet materieel ter verantwoording kunnen worden geroepen.

De enquête is voorbij en een enkele journalist schrijft dat ‘ze onder uit de zak hebben gekregen’, maar die ‘ze’ mogen evengoed doodleuk in hun villa’s blijven wonen en in hun Maserati’s rondrijden, of op het pluche kleven van een riant-betaalde publieke functie. Ze fungeren als rolmodel voor vele aspirant-zwendelaars.Marx over Piketty

zware verantwoordelijkheid
Het meest gebruikte argument dat deze grootverdieners hanteren is dat zij zo’n zware verantwoordelijkheid torsen. Hun ontluisterende optreden bij de enquête bewijst onomstotelijk dat ze die loodzware last van verantwoordelijkheid helemaal niet hebben getorst. Wanneer aantoonbaar blijkt dat ze er een potje van hebben gemaakt, halen ze de schouders op en wijzen ze naar anderen.

Wel, wanneer ze achteraf die verantwoordelijkheden afwijzen of ontkennen moeten ze de kennelijk te veel en ten onrechte aan hen uitbetaalde salarissen maar teruggeven. Zo simpel is dat.

Desniettemin blijven lidmaten van die zelfde groep schreeuwen om meer geld vanwege de zware verantwoordelijkheden die ze zouden torsen. 170.000 euro, inclusief onkostenvergoedingen en pensioenbijdrage vinden ze zij een fooi … ‘ zo bleek gisteren. Willem van Hassel, sprekend namens het nationaal register van commissarissen, zei met zoveel woorden dat het hem niets verbaast dat mensen nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties. Zo bereikt een bestuurder tenminste een ‘aanvaardbaar niveau’ in zijn salaris. ‘

Let wel, vlak na de ontluisterende resultaten van deze enquête beweert deze manager brutaal dat ‘mensen (!) nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties.’

Oud CDA-staatssecretaris Yvonne van Rooij is nu voorzitter van de Vereniging van Ziekenhuizen en zij ‘ weet: “De verantwoordelijkheid als bestuurder van een ziekenhuis is vele malen groter dan die van een minister”. ‘

Wat valt hiertegen te doen? Massaal José Saramago’s boek ‘De stad der zienden’ kopen, of Paolo Virno’s ‘A Grammar of the Multitude’ (vrij op internet) en lezen, en niet meer naar de stembus?
In ieder geval staat het representatieve kiessysteem zoals we dat nog steeds hanteren, alweer ter discussie. We krijgen met stemmen op een politiek merk (een partij of lijsttrekker), niet de juiste personen op het pluche en achter de knoppen, en dat is intussen een zwaar understatement. (Zie David van Reybrouck: Tegen verkiezingen – http://www.youtube.com/watch?v=JG1w-SiFN4s)

‘The world to come may well combine the worst of two past worlds: both very large inequality of inherited wealth and very high wages inequalities justified in terms of merit and productivity (claims with very little factual basis, as noted). Meritocratic extremism can thus lead to a race between supermanagers and rentiers, to the detriment of those who are neither.’
Thomas Piketty (2014:417): Capital in the 21st Century

Thomas Piketty (in de Groene Amsterdammer 23.10.2014) gelooft niet dat het huidige neoliberale systeem op instorten staat. Daarvoor zijn de manipulatieve middelen waarover degenen beschikken die belang hebben bij het in stand houden van deze constellatie en gang van zaken, te effectief. Piketty: ‘Ik ben er niet zeker van dat we aan de vooravond staan van een ineenstorting van het systeem, althans niet vanuit een puur economisch gezichtspunt bezien. Veel hangt af van politieke reacties en van het vermogen van de elites om de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat de huidige situatie aanvaardbaar is. Als er sprake is van een effectief overtuigingsapparaat is er geen reden waarom het systeem niet zou kunnen blijven bestaan zoals het is. Ik geloof niet dat strikt economische factoren de ondergang ervan kunnen bespoedigen.’

Piketty heeft ongetwijfeld een punt. In een maatschappij waar je als disc jockey en speelgoedwinkelier multimiljardair kunt worden met televisieprogramma’s als Big Brother en The Voice, bestaat weinig reden voor hoop op effectieve kritiek vanuit de massa van het klootjesvolk, laat staan een revolutie. Beluister ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk maar eens.

cornelis-vreeswijkbekommerde-socialist 35prct

verkommerende socialisten
Degenen die het van het oudsher voor dat volk werden geacht op te nemen, de Volksvertegenwoordigers, de politici, zijn evenmin in the picture. Zij hebben zich merendeels met hart en ziel aan de financiële poppenspelers verkocht en overgeleverd. Zij kiezen voor hun comfortabele baan met riante veilige inkomens en gezekerde financiële garanties. Het interview met oud PvdA-Staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend in de Trouw-bijlage Letter & Geest van zaterdag 1 november 2014 is illustratief.

Enkele citaten van de PvdA’er Vermeend uit dat Trouw-interview: “Welke verdeling van inkomen en vermogen goed is, is een kwestie van smaak, van ideologie. Voor de VS durf ik de stelling wel aan dat de ongelijkheid zo extreem is geworden dat het de economie schaadt. Dat zeggen ook het IMF en de Oeso. Maar in Nederland gaat dat niet op. Een gelijkmatiger verdeling kan beter zijn, maar niemand weet precies welke grens goed is, daar is geen wetenschappelijk bewijs voor.”

Ik heb zelf de grootste herziening van het belastingstelsel gedaan, samen met Gerrit Zalm [VVD], in 2001.  ….  We moeten wat anders verzinnen, dachten we, en dat was box 3. We zijn de vermogens volgens een fictief rendement, 4 procent, gaan belasten. Nu zijn de mensen boos, omdat ze op hun spaargeld maar 1 of 2 procent rente krijgen. Dat begrijp ik wel. Het systeem belast kleine vermogens van mensen die alleen maar banksparen relatief zwaar.”

Over de WRR-studie ‘Ongelijkheid in Nederland’, zegt Vermeend: “Dat was een slecht rapport. Ik ben echt heel kritisch over die WRR-studie en ik ben niet de enige. Dat was een puur politiek stuk, ze hebben de verkeerde auteurs gekozen.”

Vermeend is ongetwijfeld een kundig fiscalist en een bekwaam bureaucraat, maar mist de ideologische inhoud en het ideëen-goed dat je bij een sociaaldemocraat mag verwachten. Hier wordt het ideologische vacuüm bij de PvdA op een akelige manier zicht- en voelbaar. We zitten intussen opgescheept met dat belastingstelsel van Zalm-Vermeend. Het is met die PvdA intussen van kwaad tot erger gegaan. Dat merken we iedere dag opnieuw.

In de Volkskrant van 03.11.14 meldt Wilco Dekker: “Volgens het kabinet valt de vermogensongelijkheid in Nederland mee. De scheve vermogensverdeling is ‘fors gedaald gedurende de 20ste eeuw en de afgelopen twintig jaar stabiel’, schreven de bewindslieden Asscher (PvdA, Sociale Zaken) en Wiebes (VVD, Financiën) half september aan de Tweede Kamer.
Volgens de Utrechtse hoogleraar Bas van Bavel, die betrokken was bij het WRR-project, is die conclusie gebaseerd op ‘broddelwerk’. In de belangrijkste grafiek in de Kamerbrief, die over de vermogensverdeling vroeger en nu, worden volgens hem heel verschillende gegevens aan elkaar gekoppeld. ‘Dat kan echt niet’, aldus Van Bavel.”  goofy over Asscher

Engelse toestanden
In zijn laatste boek – The Establishment and How They Get Away with It – stelt Owen Jones onomwonden vast dat politici en leden van de Britse Arbeiderspartij (Labour) met de neoliberale wind meewaaien, omdat zulks ze in staat stelt hun eigen zakken te vullen: ‘Jones attempts to understand why the Labour Party became so drastically conformist in its politics, and comes to the conclusion that, although unmoved by neoliberalism as an ideology, it was quite comfortable with it as a means of lining pockets ‘ schrijft Owen Hatherley. Een uitvoerige bespreking van Jones’ boek door Owen Hatherley staat vrij toegankelijk op de site van de London Review of Books.

Nota bene! Owen Jones beschrijft Engelse toestanden. In Nederland zijn zulke toestanden natuurlijk ondenkbaar.

‘[T]he Italian Socialist Party is no different from the English Labour Party. It is revolutionary only in terms of general statements contained in its programme. It runs the permanent risk of becoming an easy prey for adventurers, careerists and ambitious men without politcial capacity or seriousness.
[T]he Socialist Party is exposed – just like the Popular Party, which represents the most backward classes in the Italian population – to all the pressures of the masses. It shifts and alters its colours as the masses shift and alter their colours.’
Antonio Gramsci (1929,1977:337): The Communist Party

Let wel, Gramsci schrijft niet over de Nederlandse PVV, VVD, D66, PvdA en die andere Haagse coterietjes die vandaag de dag politiek de dienst in Nederland lijken uit te maken, maar over Italië en Engeland, begin vorige eeuw.

Ook de politiek filosofe Chatal Mouffe (p.60) constateert dat in veel (Europese) landen ‘centrum-linkse regeringen een belangrijke rol speelden in het proces van deregulering en privatisering dat bijdroeg aan de consolidatie van de neoliberale hegemonie.‘ Dit is volgens haar een van de hoofdoorzaken voor het tenenkrommende geldverslindende gemodder en peperdure, gevaarlijke, geklungel bij de implementering van ‘Het Project Europa’.

‘[I]t is necessary to realize that the current crisis is a civilizational one, not restricted to economic and financial factors but also affecting our very model of development. What is at stake is a new vision which retrieves the positive aspects of social democracy in the field of social rights but goes much further in several crucial areas, integrating economic questions with social, environmental and political ones.’
Chantal Mouffe (2013:61): Agonistics

LEZEN   

Bart Zuidervaart – Trouw 31/10/2014: ‘Hoofdrolspelers haalden hun schouders op. Ontluisterend’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/3779758/2014/10/31/Hoofdrolspelers-haalden-hun-schouders-op-Ontluisterend.dhtml

Romana Abels – Trouw 09/10/2014: Bestuurders publieke sector vinden ministerssalaris écht te weinig http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3764800/2014/10/09/Bestuurders-publieke-sector-vinden-ministerssalaris-echt-te-weinig.dhtml

Xander van Uffelen – Volkskrant 31 oktober 2014: Woningcorporaties: verwacht niet te veel van wettelijke wijzigingen http://www.volkskrant.nl/economie/woningcorporaties-verwacht-niet-te-veel-van-wettelijke-wijzigingen~a3779372/

Thomas Piketty (2014): Capital in the 21st Century / London – Cambridge, Mass.: Belknap Harvard UP / ISBN: 978-0-674-43000-6 (hbk)
Inmiddels is er een Nederlandse vertaling uit en zijn er een aantal ‘draagbare Piketty’s’ op de markt gebracht. Suggestie: een How to Bluff Your Way Through TP is ongetwijfeld een gat in de markt, voor met Sinterklaas-en-Zwarte-Piet

‘Tot de zon ontploft’. David Graeber en Thomas Piketty in gesprek over kapitaal, schuld en toekomst’ in de Groene Amsterdammer nr. 43; 23 oktober 2014: 18-21; gespreksmoderators: Joseph Confavreux en Jade Lindgaard. Nummers van De Groene zijn in pdf online neer te laden voor 3 of 4 euri

Owen Hatherley: Who will stop them? , een review van Owen Jones (2014): The Establishment and How They Get Away with It / Allen Lane / ISBN: 978 1 84614 719 7 London Review of Books, Vol. 36 No 20 · 23 October 2014 –   http://www.lrb.co.uk/v36/n20/owen-hatherley/who-will-stop-them

Chantal Mouffe (2013): Agonistics: Thinking the World Politically / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-78168-103-9
Over Mouffe, zie o.a. Patrick De Vos (2006):Het politieke denken van Chantal Mouffe   http://www.dewitteraaf.be/artikel/detail/nl/3047

Antonio Gramsci (1929,1977): The Communist Party, staat in de Selections from the Political Writings (1910 – 1920) / 1977; London: Lawrence and Wishart / ISBN: 0 85315 386 8 (pbk); vertaling John Mathews, editor Quintin Hoare

Willem Vermeend: ‘Piketty is een doemdenker’ – interview met Esther Bijlo in Letter & Geest van Trouw 1 november 2014:10-13. Een aardig tussendoortje: lees het tweegesprek Piketty – Graber in De Groene naast dit Trouw-interview met Vermeend.
Luister daarbij naar het lied ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk.    http://www.widih.org/watch-video/2/a52dU5awByI/cornelis-vreeswijk-de-bekommerde-socialist.html

‘We kunnen Thomas Piketty maar beter serieus nemen’
http://nelpuntnl.nl/we-kunnen-thomas-piketty-maar-beter-serieus-nemen/

‘VVD & PvdA bewijzen Thomas Piketty’s gelijk: vermogensongelijkheid is een politiek product’
http://nelpuntnl.nl/vvd-pvda-bevorderen-vermogensongelijkheid-via-hypotheekrente-en-erfrecht/

 

 

inkomensongeijkheid

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,