RSS

Tag Archives: Antonio Gramsci

Sabotage, of overwinning van de democratie?

 

 

Ava: ‘ Indien dit door Trouw correct is weergegeven, vind ik het – op de valreep ! – veranderen van de doelgroep waarop de wet was toegesneden, regelrechte sabotage van de democratie. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, wie er hebben zitten slapen en wie er hebben meegewerkt (en dus medeplichtig zijn), blijft natuurlijk in het duister, maar kwalijk is het absoluut.
Ik bedoel deze passage en cursiveer de kwalijke streek: “ Sinds de stelselwijziging van 2006 is er de collectiviteitskorting: een korting die werkgevers aan hun werknemers mogen bieden via een verzekeringscollectief. Een korting van maximaal 10 procent op de basisverzekering. Voor de invoering werd echter op het allerlaatste moment de doelgroep ‘werkgever’ breder getrokken en mochten allerlei gelegenheidscollectieven ook die 10 procent korting bieden. Zo veranderde de bedoeling van de wet.”

In feite hebben de lawmakers dure arbeid verricht voor de kat heur viool, want de intentie, de strekking, van de wet werd op het allerlaatste moment gewijzigd en dus stond het geheel op losse schroeven. De kwalijke truc van het voor-een-voldongen-feit-stellen, op het allerlaatste moment. Dit kán dus gewoon niet en is toch gebeurd. Deze truc resulteert in zo’n 60.000 sprinkhaan-constructies, want dat zijn het natuurlijk overwegend: neoliberale plunderaars en opportunisten. ’

Bertil: ‘ Hoogstwaarschijnlijk zijn er lobbyisten actief geweest, voor de verdienmodellen van “allerlei willekeurige partijen die puur gaan voor de korting.” Maar dat er lieden hebben zitten verzaken, moge duidelijk zijn. Dat de sufkonten die hierbij betrokken waren de zaak toch hebben laten doorgaan, is net zo kwalijk. Dit riekt bijna naar doorgestoken kaart. Als alles doorgaat zoals “gepland” door de lobbyisten, dan winnen de zorgverzekeraars uiteindelijk en trekt de burger-patiënt-zorgconsument opnieuw aan het kortste eind.
Het gebeurde in 2006 staat in Trouw. Ik heb gegoogeld op de VVD-mevrouw Edith Schippers en lees onder andere:  “Op 3 juni 2003 werd Schippers beëdigd als lid van de Tweede Kamer. Daar hield zij zich bezig met de portefeuille volksgezondheid, waaronder de veranderingen van het zorgstelsel.”

Wat deed ze daarna: “Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2010 stond Schippers op de tweede plaats van de kandidatenlijst van de VVD. Tijdens de kabinetsonderhandelingen die volgden op de verkiezingen was zij een van de belangrijkste adviseurs van Mark Rutte. Aansluitend werd ze minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in het kabinet-Rutte I. Voor de verkiezingen van 2012 stond Schippers opnieuw op de tweede plek van de kieslijst en wederom werd ze minister van Volksgezondheid, in het kabinet-Rutte II.”  ‘

Ava: ‘ Voor Edith Schippers was gezondheidszorg een grote markt met legio verdienmogelijkheden, waar ook zijzelf en haar partner van profiteerden. De beroepsgroep die met succes weerstand bood aan haar neoliberalistische kaalslag, dat waren de huisartsen. Die houden er – gelukkig – een andere maatschappijvisie en een ander moreel kompas op na. Met de tandartsen is het een ander verhaal. Die hebben succesvol gelobbied voor marktwerking in hun branche en dat is op een debacle uitgelopen. Dat moest teruggegdraaid worden, maar het kwaad was al geschied. Niet alle tandartsen zijn geldwolven, maar bij velen is de smaak van euro’s tot op de dag van vandaag blijven hangen. Helaas.’

Bertil: ‘ Een mentaliteit is moeilijk te kneden en is de geest eenmaal uit de fles, probeer hem dan maar weer terug in de fles te krijgen. Uiteindelijk ging Schippers zelfs voor Rutte te ver met politiek vandalisme en heeft hij haar gedumpt.
Meneer Bruno Bruins, die nu zo nijver in de weer is met het framen van de collectiviteitskorting, is eveneens van de VVD.  Welaan, trek je eigen conclusies. Blijkbaar valt er in de Zorgbiotoop flink wat te scoren – zij het niet direct voor de zorg-consument, maar op de eerste plaats voor ondernemend Nederland.’

Ava: ‘ Het tweede akkevietje dat mij opviel, houdt verband met die door de Raad van State stopgezette plannen voor verbreding van de A27 en A12 over een afstand van twintig kilometer, tot zeven rijstroken. Alleen omdat de Raad van State wijst op de kaders die de politieke pipo’s zelf in elkaar hebben gestoken.
Asfalt storten en aannemerij, dat valt onder Infrastructuur, en wie zwaait daar de scepter? Juist, de VVD-mevrouw Cora Nieuwenhuizen.’

Bertil: ‘ Ik denk dat ik snap waar je heen wil. In de Volkskrant schrijft meneer du Pré: “ Het crisisteam van de ministers Schouten, Van Nieuwenhuizen en Ollongren zoekt naarstig naar een manier om te voorkomen dat het land in het najaar stil komt te liggen. Een inderhaast ingestelde commissie onder leiding van oud-bewindsman Remkes denkt mee. De bewindslieden staan voor een fundamentele keuze. Gaan ze opnieuw op zoek naar juridische sluiproutes, naar creatieve boekhoudmethoden om de Raad van State weer voor een paar jaar te kunnen omzeilen? Of nemen ze de boodschap dit keer serieus?”
Dit is door du Pré geformuleerd als chantage: het land komt stil te liggen als jullie niet ……. Wij, de pipo’s en bimbo’s met verantwoordelijkheidsgevoel, wij móeten wel op zoek naar geitenpaadjes. Dat is in het Landsbelang! Om onpasselijk van te worden.

Carola Schouten is bij Landbouw franchisehouder voor de CU, een club die lustig met de neoliberalen collaboreert en de boer’n uit de wind moet houden, want de vee- en intensieve varkenshouderij heeft boter op het hoofd als het gaat om allerhande onfrisse uitstoten. Over het pluimvee en zijn plofkippen heb ik het maar even niet.

Cora Nieuwenhuizen gaat voor de VVD over het asfalt en de stenen (en de uitbreiding van Schiphol), dus welke belangen zij behartigt is evident.

Johan Remkes is toevallig lid van de VVD, dus die denkt vanzelfsprekend mee met de VVD, want dat rijmt gewoon: bij de VVD denkt iedereen mee. Waaróver er bij die VVD zoal wordt meegedacht, daar kun je regelmatig over lezen in de kranten, als er weer eens een VVD’er te hard heeft gedacht.

En tenslotte is daar mevrouw Kaysa Ollongren van D66, tja, die is eigenlijk voor alles waarvan Rutte zegt dat ze vóór moet zijn en dat geldt ook voor waar ze tégen moet zijn – denk maar aan het afschaffen van referendummogelijkheden, nota bene een D66 kroonjuweel. Hoe erg kun je politiek verloederen?

Dus, de Raad van State “verbiedt” en democratisch gekozen – nou ja, gekozen, gekozen, wat heet gekozen – bewindslieden zouden naar geitenpaadjes speuren om die Raad een oor aan te naaien en een wassen neus op te zetten. Kun je dit een overwinning van de democratie noemen? Ongekozen bewindslui proberen ongekozen Statenleden af te troeven. Alles via de formule en mantra van de representatieve democratie. Spannend bedrijf toch, de polletiek, nietwaar?’

‘ Geitenneukers speuren nu eenmaal naar geitenpaadjes, dat is de aard van het beestje, dat hou je niet tegen.’

Ava: ‘ Vergeet de verhuurdersheffing van de VVD’er Stef Blok niet, waarmee huurders een extra belasting wordt opgelegd en waartegen niemand van de Haagse kaasstolpers iets doet.
Ik kom op deze truc, vanwege het frame dat meneer Frank Kalshoven in de Volkskrant probeert te hanteren. Kalshoven probeert (in opdracht van wie?) iedereen wijs te maken dat de verhuurdersheffing de managers van de woningcorporaties raakt, want hun woningcorporaties zijn stinkend rijk. Dat de huurders opdraaien voor die extra belasting probeert de directeur van de Argumentenfabriek onder het vloerkleed te argumenteren.

Meneer Bruins probeert hetzelfde frame te gebruiken: de zorgverzekeraars zijn volgens Bruins de dupe en zielig, niet de zorgbehoevende burgers.’

‘ Kalshoven zet de huurders tegen hun verhuurders (de woningcorporaties) op en Bruins zet de zorg-consumenten op tegen de zorgverzekaraar, terwijl de kwade genius en oorzaak van de misère (dat zijn de politici-aan-de-knoppen) buiten schot blijven.’

Bertil: ‘ Tja, wat te kiezen? Of toch maar weer niet gaan stemmen. Het laatste nieuws van die nieuwe club Forum is dat meneer Otten een eigen merk in de electorale markt gaat zetten. Wat moet ik daar nou van vinden? Verkwistende versplintering van woede-kapitalen zou Sloterdijk het Forum-gedoe waarschijnlijk noemen.’

‘Zou Sloterdijk Gramsci’s idee over de vakbond als bank hebben uitgewerkt, of zou hij het zelf hebben bedacht?’

–  ‘ Dat ligt voor de hand, want van vakbonden als bankiers naar politieke partijen als bankiers van woedekapitalen is niet zo ver.
Weet je wat mij zo opvalt in de discussies rondom veel bouwen vanwege de toegenomen aantallen mensen die gehuisvest moeten worden? ‘

‘ Nou?’

–  ‘ Dat er met geen woord over de instroom van exoten gerept wordt. Waar komt die aanwas vandaan? Dat blijft een taboe, en dat is niet best. Wat is er in hemelsnaam op tegen je te bekennen vóór het asielrecht, maar tégen het binnenhengelen van zo veel exoten? Vreemd en bizar, dit om de hete brij heen blijven draaien, terwijl bijna iedereen weet dat bijna niemand – behalve een stel maanzieke dwepers, maar die houd je altijd – voor het importeren van nog meer exoten is.’

‘ Wat is het business- en verdienmodel, en voor wie, dat achter die import zit. Hoge humanitaire beginselen al dan niet gestoeld op zuivere morele standaarden kunnen het niet zijn, dat gelooft niemand meer, maar wat dan wel? ‘

 

 

Gramsci: Masses and leadersUnsigned, L’Ordine Nuovo, 30 October 1921. 

 

 

 

Cartoons Paul Noth

https://www.google.com/search?q=cartoons+paul+noth&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjF1oOKjY_kAhVJMewKHcrPDlwQsAR6BAgIEAE&biw=1366&bih=654

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Mantel der liefde

 

‘ Hoezo is mantelzorg geen groot nieuws?!’ roept Feisal, terwijl hij het horloge van meneer Akkerman bij het bandje omhoog houdt, ’ Elise, de dochter van meneer Akkerman, kan het batterijtje in het klokje van haar vader niet vervangen, en mij lukt het bij dit ding ook niet. Te veel gepriegel, te klein, gewoon niet open te krijgen. Ik koop dus een nieuw klokje voor Abel Akkerman en dat is het derde dit jaar. Nu ben ik geen mantelzorger, maar Elise is dat wel, en die loopt op haar tandvlees. Met dit rothorloge is ze meer dan een uur vruchteloos in de weer geweest, terwijl degene die eigenlijk had moeten helpen in het tehuis, natuurlijk weer bij de directie in het kantoor koffie zat te lurken met haar laptop voor zich. En maar belangrijk doen.
De NRC doet zichzelf bijna te kort door te zeggen dat mantelzorg geen groot nieuws is: excuus beste lezer, want mantelzorg is geen sensationeel-belevenis-nieuws, geen event of avontuur waarvan u op uw stoel stuitert van de emotie en opwinding. Voor de direct betrokkenen is mantelzorg wel degelijk GROOT nieuws. Iedere dag opnieuw. Héél GROOT nieuws! Alleen kan niet iedereen die ermee heeft te maken er zo over berichten als Clairy Polak dat kan.’

‘De laatste afknapper bij mij was het vruchteloze getouwtrek met een gemeentemanager over een vergoeding voor vervoer van en naar het ziekenhuis voor Abel Akkerman,’ meldt Pilar: ‘nul op het rekest, want de gemeente managers houden de vinger op de knip en definiëren omstandigheden waaronder iemand aanspraak op een WMO-bijdrage kan doen gelden, steeds nauwkeuriger. Dat leidt ertoe dat sommigen doordat ze geen WMO-bijdrage krijgen, zelf dingen gaan doen die ze eigenlijk niet meer kunnen doen, en daardoor een ongeval krijgen waardoor ze voortaan wél voor WMO in aanmerking komen. Het klinkt paradoxaal op het sadistische af, maar het gebeurt.
Meneer Akkerman ging vorige maand heengaande met de bus naar het ziekenhuis, wat hij bijna niet kan vanwege zijn heup. Na de oogoperatie voor staar is hij naar huis gaan lopen, want de taxi kost 25 euro per rit en die kreeg hij niet vergoed. Toen is hij onderweg twee keer gevallen, want hij kon behalve niet goed lopen toen ook niet goed zien. Nog een paar van zulke akkevietjes en meneer Akkerman kan waarschijnlijk aanspraak maken op de WMO; voor een scootmobiel op z’n minst. Goed geregeld, nietwaar? Zo’n ambtenaar valt niks te verwijten, want die houdt zich gewoon aan zijn oekazes.
Nu ga ik het bij de zorgverzekeraar van Akkerman aankaarten. Nou ik ben benieuwd. Wat een tijd dit allemaal niet kost zeg’

Marieke: ‘ Enige tijd terug was ik bij een voordracht van een woningcorporatiemanager die uitvoerig vertelde over de aandacht voor de “kwetsbare huurder” die haar werkgever ten toon spreidt. Ik vroeg waarom mevrouw Mochtar en mevrouw Dijkstra dan bijvoorbeeld zelf hun ventilatieroosters in het plafond moesten schoonhouden, terwijl ze daarvoor op een trapleer moeten balanceren en boven hun macht werken. Twee bejaarde dames die halsbrekende toeren moeten uithalen, omdat de woningbouwcorporatie dat schoonmaken niet doet, omdat het niet onder het aparte onderhoudscontract valt waarvoor deze huurders wel extra betalen. Natuurlijk wist deze vrouwelijke manager met haar mooie verhaal, van niets en ze zou contact opnemen met de manager van het sociale team. Ze hebben bij de woningcorporaties meestal tig managers en aanstuurders rondlopen, maar niemand die het eigenlijke werk wil doen.’

‘ Hetgeen het nog beroerder maakt is dat die corporatie het onderhoud heeft uitbesteed aan onderaannemers en dat de huurders voor reparatie en onderhoud met de onderaannemers in de weer moeten. Dat “delegeert” de verhuurder aan de huurder opdat de huurder al participerend haar “eigen verantwoordelijkheid neemt.” Je huurt de facto van een onderaannemer die jou als huurder alleen maar lastig en hinderlijk vindt.’

‘En dan zet menige woningcorporatie enquêtes uit bij een bureau, om de huurderstevredendheid te meten. Zo’enquêteur moet geen al te manager-onwelgevallige resulaten rapporteren, natuurlijk. Enfin, het houdt de nomenklatoera van de straat zullen we maar denken. De lastige huurders krijgen een kruisje achter hun namen.’

‘De huidige woningcorporatiemanagers zijn eigenlijk pedagogisch aan de gang, snap je wel? Voor het laag-bij-de-grondse werk dat moet worden verricht opdat de huurders maximaal van hun woongenot gebruik kunnen maken, daarvoor de meesten te goed, te fijn en te hoog opgeleid. Het komt erop neer dat de rommel liefst met de mantel der liefde bedekt worden. ’

‘ Jij had een video van Syp Wynia over dit thema? ‘ vraagt Pilar aan Feisal.

Feisal: ‘ Het grondthema is hetzelfde: een mismaakte marktmentaliteit die van de top omlaagsijpelt. De baasjes en bazinnetjes. Politiek-bestuurlijke hansworsten en ronkende Wichtigmacher die de hele dag vergaderen, de regelnicht of -neef uithangen en taken afschuiven. Dat noemen ze delegeren. Meestal worden deze dingen aan de Markt, of nog abstracter aan de MarktWerking gedelegeerd, zodat niemand echt iets hoeft te doen, want de MarktWerking is immers geen persoon die je opdrachten kunt geven en aanspreken op verantwoordelijkheden. Dat noemen de hansworsten dan zelfgenoegzaam: kostenneutraal werken. Er wordt niks materieels gedaan en dus kost het bijna niks. Bijna niks, want zelf vangen ze natuurlijk hun riante salarissen en declareren ze lunchkosten en benzinegeld.

Wynia vertelt het belachelijke verhaal van de pseudo-logistiek en bagger-organisatie bij de inburgering van exoten. Hij trapt daarbij enkele open deuren in en geeft helemaal gratis een paar vuistregels ter bevordering van inburgering, waarvoor je geen Einstein heeft te zijn, want ieder weldenkend mens kan het bedenken. En dan dat “participatie-traject” van de PvdA-bobo Lodewijk Asscher.  Wat een mega-hoeveelheden gebakken lucht produceert die man.

Kijk maar naar deze video.’

‘ Tenenkrommend,’ zegt Willemijn, ‘ deze mentaliteit en houding van belangrijk-doen-en-groot-willen-lijken, terwijl je de boel alleen maar frustreert, is inmiddels doorgesijpeld naar de subalterne managers-echelons van onze maatschappij. Daarom zie je zulk gedrag als bij de gemeentemanagers en de woningcorporatiemanagers. Wethouders, die kunnen ook verschrikkelijk stupide zijn zeg. Tuk op foto-opps, maar te dom om voor de duvel te dansen. De witte raaf daargelaten.

Zet de link naar het interview over migranten en inburgering van die wiskundige cultureel antropoloog er maar bij. Deze man heeft echte cijfers bij zijn verhaal.’

‘ Van de Beek heeft er nog een, over de onderklasse die volgens hem ontstaat door verwaarloosde migratie-aanpak. Zet die link er ook bij.
Verhalen van dergelijke bescheiden wetenschappers worden te vaak met te veel mantels der liefde bedekt. Valse liefde welteverstaan. ‘

Pilar: ‘ Die Asscher schijnt nu bezig met allerlei pogingen om het marktaandeel van de PvdA te vergroten, want de club heeft zetels en dus stemmen nodig. Wynia vertelt over Asschers “participatie-verklaring” en het nutteloze, dure en vertragende “participatietraject. ” In de Groene Amsterdammer van 30 mei 2019, nr. 22 staat een artikel van Kemal Rijken waarin de realistische immigratiepolitiek van Denemarken besproken wordt. In feite komt het in grote lijnen neer op een realistisch immigratie-beleid dat ook Thierry Baudet voorstaat, maar omdat Baudet het zegt, kán het per definitie al niet. Alle Kaasstolpers babbelen elkaar na en kakelen om het hardste tégen Baudet. Het gemakzuchtige groepsgedrag en het in koor blaten van de kleurloze kuddedieren.
Je zult zien dat ze straks – Asscher voorop – zullen proberen de Deense (en de andere verstandige) aanpak hier te verkopen alsof zij het zelf hebben bedacht. Want of ze nou schoenveters en waspoeder verkopen of beleid uitventen waar ze niks van snappen: het gaat hen om de verkoopcijfers, dus om stemmen en marktaandeel.’

Feisal: ‘ Forum voor Democratie moet er als politieke club voor waken dat de PvdA, Groen Links en misschien zelfs ook de SP straks niet profiteren van de Deense aanpak en dat kiezers switchen naar de nep-sociaaldemocraten, die ons nog niet zo lang geleden verkwanselden aan de neoliberale VVD van Rutte. Rijken schrijft dat in Denemarken kiezers terugkeren naar de Deense sociaaldemocraten, uit afkeer voor de manifestaties van de anti-immigratiepartijen. Die toeloop van stemmers gun ik de Nederlandse nep-sociaaldemocraten niet, want dan zitten we opnieuw met de labbekakken opgescheept.
Bij Hubert Smeets in de NRC, las ik twee slotregels van een intelligent betoog over Antonio Gramsci, die over Baudet gingen: “Ook Neêrlands eigen Caesar levert politiek én essayistisch half werk. Hij wil hegemoniaal voor een dubbeltje op de eerste rang zitten, maar brandt zijn vingers niet aan de basis waar het volk in het zweet des aanschijns moet werken.”

Dat laatste mis ik inderdaad node bij Baudet: die betrokkenheid bij het klootjesvolk. Baudet debiteert dingen en ventileert ideeën waarmee ik het vaak roerend eens ben, maar hij doet het mij allemaal te veel voor eigen glorie en glans, hij: “brandt zijn vingers niet aan de basis waar het volk in het zweet des aanschijns moet werken.” Dat constateert Smeets naar mijn gevoel terecht. Ik vind het trouwens een verhelderend stukje van Smeets. Het stimuleert me dat boek van Weststeijn eindelijk eens te gaan lezen, want nu kan ik Gramsci ook sneller snappen – hoop ik tenminste.’

Pilar: ’ Ik ben niet zo weg van meneer Baudet. Ik heb het gevoel dat hij dit spelletje speelt zo lang hij het leuk en boeiend vindt. Op het moment dat hem niet meer boeit, kan hij de boel zo uit handen laten vallen. Zo schat ik de man althans in. Misschien dat ik desondanks straks op zijn merk stem, maar dan zonder al te grote hoop of hoge verwachting.’

’Dat zou ik evenmin doen of koesteren,’ zegt Willemijn, ‘Ik zou voornamelijk op Forum stemmen omdat ik de gevestigde politieke merken niet geloof en vertrouw en omdat Forum de gevestigde oligarchie en nomenklatoera waarschijnlijk zal kunnen dwingen tot koerswijziging. Anders verliezen die marktaandeel. Zo lang echter de personele bezetting van de gevestigde partijen grotendeels ongewijzigd blijft, zal iedere koerswijziging louter cosmetisch zijn en alleen omwille van stemmenwinst plaatsvinden.’

Feisal: ‘In elk geval geeft Baudet de Haagse Kaasstolpers weerwoord en niet zelden presenteert hij ze een koekje van eigen deeg. Dat op zich waardeer ik al erg in de man. Die kaasstolpers zijn niet zo nijver in het behartigen van het algemeen belang en ik vind de meesten niet zo intelligent op de koop toe. Weliswaar behept met een portie boerenslimheid, maar niet intelligent en al helemaal niet intellectueel geëquipeerd. Als Baudet meer in zijn mars blijkt te hebben, zou dat mooi meegenomen zijn, maar als kieteling voor de zittende plucheklevers werkt hij voor mij voorlopig goed genoeg.’

Willemijn: ‘ Eeuwig zonde hè, dat politici de boel zo kunnen verpesten. Kijk naar de Scandinavische landen. Waarom moest het eerst zo ver komen en moet de wal het schip keren. Bij ons gaat het niet veel anders. Neen, dit vergeef ik de pipo’s, bimbo’s en jojo’s niet zo gauw. Met de mantel der liefde zal ik hun verzaken zeker niet bedekken. Laat ze maar zo veel mogelijk boeken voor cruises op de Donau en naar Venetië op vakantie gaan. Liefst per Boeing.’

Pilar: ‘ Trouwens, de kranten kaarten problemen – veelal door politiek verzaken ontstaan en in stand gehouden – zoals bij de mantelzorg en op de huizenmarkt wel degelijk aan, maar dat doen ze vaak listig, valt mij op. Ze schrijven bijvoorbeeld: de problemen bij de mantelzorg kunnen zus of zo aangepakt worden, in plaats van: er zijn nog steeds problemen bij de mantelzorg en er heerst nog steeds woningnood. Zouden ze dat schrijven dan krijgen ze de vertegenwoordigers van de propaganda-afdelingen – de leveranciers van veel nepnieuws – uit politiek Den Haag op hun dak en komen ze op zwarte lijst van de Volksverlakkers.
Dus laten ze deze artikelen vaak door derden schrijven en een krant plaatst het dan als positieve probleemoplossende bijdrage, maar we lezen wel degelijk dat het bij de mantelzorg niet snor zit en dat de woningnood een structureel speeltje voor speculanten bij het vrije-markt-gebeuren is. Je moet alleen heel even heel ietsje anders leren lezen.’

 

 

 

 

Sweden: Who’s actually ready to welcome a migrant into their home? [ENG SUBS]   Samhällsnytt   Published on Mar 6, 2019

Do Swedes who say they are willing to let migrants stay in their home really stand by their word? Or are they just empty talk?

 

Denmark Targets Migrants in ‘Ghetto’ Crackdown Ahead of EU Election / VOA News  Published on May 24, 2019

‘For many, the term ‘ghetto’ evokes the horrors of the Nazi persecution of the Jews. But in Denmark, the government has launched a crackdown on 30 run-down areas officially labeled as ‘ghettoes,’ all with high immigrant, Muslim populations.’

What To Know About Denmark’s Controversial Plan To Eradicate Immigrant “Ghettos” | TIME

Switzerland to end benefit migration ?

Die Story: Flucht vor Flüchtlingen | Kontrovers | BR Fernsehen  /  ARD  Published on Jun 2, 2016

Ungarn hat die Grenzen für Flüchtlinge dicht gemacht – außer sie stammen aus der EU. Und davon kommen immer mehr, auch Deutsche. In Zusammenarbeit mit report München waren wir am Plattensee und haben Menschen getroffen, die aus Deutschland vor Flüchtlingen flüchten …

BBC Presenter Loses EU Immigration Debate With Hungarian Politician

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Piketty: van een ‘gewone’ rentenier-maatschappij naar een maatschappij van manager-renteniers

door Jerry Mager gepost
op WorkInProgress 2014 oktober 31, november 01-03

‘To a large extent, we have gone from a society of rentiers to a society of managers, that is, from a society in which the top centile is dominated by rentiers … to a society in which the top of the income hierarchy, including to upper centile, consists mainly of highly paid individuals who live on income from labor. One might also say, more correctly (if less positively), that we have gone from a society of superrentiers to a less extreme form of rentier society, with a better balance between success through work and success through capital. ‘
Thomas Piketty (2014:278): Capital in the 21st Century

De onlangs afgeronde parlementaire enquête naar zelfverrijking van en door incompetente managers en blunders van (politieke) bestuurders die dat graaien faciliteerden, illustreert andermaal en nadrukkelijk waarom we het verhaal van Thomas Piketty liever serieus moeten nemen.
De voorzitter van de enquêtecommissie, onafhankelijk Kamerlid (ex-PVV) Roland van Vliet: ‘ “De verantwoordelijken kregen van ons de kans in het openbaar het boetekleed aan te trekken. … Het gebeurde veelal niet. Ondervraagden haalden hun schouders op en wezen naar anderen. Ontluisterend”.’

Deze verantwoordelijke individuen voor het debâcle bij de woningbouwcorporaties behoren nagenoeg allen tot de categorie grootverdieners (aspirant-supermanagers) die Piketty bedoelt als hij het met een understatement heeft over de minder extreme vormen van rentenieren die vandaag de dag gangbaar zijn. Immers, de veelverdieners ontvangen hun vorstelijke inkomens officieel en formeel weliswaar uit werk, maar het grote geld dat ze daarvoor wordt toegeschoven, staat in geen verhouding tot de toegevoegde waarde die zij middels hun baan genereren.Piketty (335): “If executive pay were determined by marginal productivity, one would expect its variance to have little to do with external variances. In fact, we observe just the opposite: it is when sales and profits increase for external reasons that executive pay rises most rapidly.” Dit fenomeen heet ‘pay for luck’.
Sterker nog: zoals de enquête naar de managers van woningcorporaties laat zien, veroorzaken onbetrouwbare beunhazen een grote financieel-maatschappelijke ravage, waarvoor ze blijkbaar niet materieel ter verantwoording kunnen worden geroepen.

De enquête is voorbij en een enkele journalist schrijft dat ‘ze onder uit de zak hebben gekregen’, maar die ‘ze’ mogen evengoed doodleuk in hun villa’s blijven wonen en in hun Maserati’s rondrijden, of op het pluche kleven van een riant-betaalde publieke functie. Ze fungeren als rolmodel voor vele aspirant-zwendelaars.Marx over Piketty

zware verantwoordelijkheid
Het meest gebruikte argument dat deze grootverdieners hanteren is dat zij zo’n zware verantwoordelijkheid torsen. Hun ontluisterende optreden bij de enquête bewijst onomstotelijk dat ze die loodzware last van verantwoordelijkheid helemaal niet hebben getorst. Wanneer aantoonbaar blijkt dat ze er een potje van hebben gemaakt, halen ze de schouders op en wijzen ze naar anderen.

Wel, wanneer ze achteraf die verantwoordelijkheden afwijzen of ontkennen moeten ze de kennelijk te veel en ten onrechte aan hen uitbetaalde salarissen maar teruggeven. Zo simpel is dat.

Desniettemin blijven lidmaten van die zelfde groep schreeuwen om meer geld vanwege de zware verantwoordelijkheden die ze zouden torsen. 170.000 euro, inclusief onkostenvergoedingen en pensioenbijdrage vinden ze zij een fooi … ‘ zo bleek gisteren. Willem van Hassel, sprekend namens het nationaal register van commissarissen, zei met zoveel woorden dat het hem niets verbaast dat mensen nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties. Zo bereikt een bestuurder tenminste een ‘aanvaardbaar niveau’ in zijn salaris. ‘

Let wel, vlak na de ontluisterende resultaten van deze enquête beweert deze manager brutaal dat ‘mensen (!) nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties.’

Oud CDA-staatssecretaris Yvonne van Rooij is nu voorzitter van de Vereniging van Ziekenhuizen en zij ‘ weet: “De verantwoordelijkheid als bestuurder van een ziekenhuis is vele malen groter dan die van een minister”. ‘

Wat valt hiertegen te doen? Massaal José Saramago’s boek ‘De stad der zienden’ kopen, of Paolo Virno’s ‘A Grammar of the Multitude’ (vrij op internet) en lezen, en niet meer naar de stembus?
In ieder geval staat het representatieve kiessysteem zoals we dat nog steeds hanteren, alweer ter discussie. We krijgen met stemmen op een politiek merk (een partij of lijsttrekker), niet de juiste personen op het pluche en achter de knoppen, en dat is intussen een zwaar understatement. (Zie David van Reybrouck: Tegen verkiezingen – http://www.youtube.com/watch?v=JG1w-SiFN4s)

‘The world to come may well combine the worst of two past worlds: both very large inequality of inherited wealth and very high wages inequalities justified in terms of merit and productivity (claims with very little factual basis, as noted). Meritocratic extremism can thus lead to a race between supermanagers and rentiers, to the detriment of those who are neither.’
Thomas Piketty (2014:417): Capital in the 21st Century

Thomas Piketty (in de Groene Amsterdammer 23.10.2014) gelooft niet dat het huidige neoliberale systeem op instorten staat. Daarvoor zijn de manipulatieve middelen waarover degenen beschikken die belang hebben bij het in stand houden van deze constellatie en gang van zaken, te effectief. Piketty: ‘Ik ben er niet zeker van dat we aan de vooravond staan van een ineenstorting van het systeem, althans niet vanuit een puur economisch gezichtspunt bezien. Veel hangt af van politieke reacties en van het vermogen van de elites om de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat de huidige situatie aanvaardbaar is. Als er sprake is van een effectief overtuigingsapparaat is er geen reden waarom het systeem niet zou kunnen blijven bestaan zoals het is. Ik geloof niet dat strikt economische factoren de ondergang ervan kunnen bespoedigen.’

Piketty heeft ongetwijfeld een punt. In een maatschappij waar je als disc jockey en speelgoedwinkelier multimiljardair kunt worden met televisieprogramma’s als Big Brother en The Voice, bestaat weinig reden voor hoop op effectieve kritiek vanuit de massa van het klootjesvolk, laat staan een revolutie. Beluister ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk maar eens.

cornelis-vreeswijkbekommerde-socialist 35prct

verkommerende socialisten
Degenen die het van het oudsher voor dat volk werden geacht op te nemen, de Volksvertegenwoordigers, de politici, zijn evenmin in the picture. Zij hebben zich merendeels met hart en ziel aan de financiële poppenspelers verkocht en overgeleverd. Zij kiezen voor hun comfortabele baan met riante veilige inkomens en gezekerde financiële garanties. Het interview met oud PvdA-Staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend in de Trouw-bijlage Letter & Geest van zaterdag 1 november 2014 is illustratief.

Enkele citaten van de PvdA’er Vermeend uit dat Trouw-interview: “Welke verdeling van inkomen en vermogen goed is, is een kwestie van smaak, van ideologie. Voor de VS durf ik de stelling wel aan dat de ongelijkheid zo extreem is geworden dat het de economie schaadt. Dat zeggen ook het IMF en de Oeso. Maar in Nederland gaat dat niet op. Een gelijkmatiger verdeling kan beter zijn, maar niemand weet precies welke grens goed is, daar is geen wetenschappelijk bewijs voor.”

Ik heb zelf de grootste herziening van het belastingstelsel gedaan, samen met Gerrit Zalm [VVD], in 2001.  ….  We moeten wat anders verzinnen, dachten we, en dat was box 3. We zijn de vermogens volgens een fictief rendement, 4 procent, gaan belasten. Nu zijn de mensen boos, omdat ze op hun spaargeld maar 1 of 2 procent rente krijgen. Dat begrijp ik wel. Het systeem belast kleine vermogens van mensen die alleen maar banksparen relatief zwaar.”

Over de WRR-studie ‘Ongelijkheid in Nederland’, zegt Vermeend: “Dat was een slecht rapport. Ik ben echt heel kritisch over die WRR-studie en ik ben niet de enige. Dat was een puur politiek stuk, ze hebben de verkeerde auteurs gekozen.”

Vermeend is ongetwijfeld een kundig fiscalist en een bekwaam bureaucraat, maar mist de ideologische inhoud en het ideëen-goed dat je bij een sociaaldemocraat mag verwachten. Hier wordt het ideologische vacuüm bij de PvdA op een akelige manier zicht- en voelbaar. We zitten intussen opgescheept met dat belastingstelsel van Zalm-Vermeend. Het is met die PvdA intussen van kwaad tot erger gegaan. Dat merken we iedere dag opnieuw.

In de Volkskrant van 03.11.14 meldt Wilco Dekker: “Volgens het kabinet valt de vermogensongelijkheid in Nederland mee. De scheve vermogensverdeling is ‘fors gedaald gedurende de 20ste eeuw en de afgelopen twintig jaar stabiel’, schreven de bewindslieden Asscher (PvdA, Sociale Zaken) en Wiebes (VVD, Financiën) half september aan de Tweede Kamer.
Volgens de Utrechtse hoogleraar Bas van Bavel, die betrokken was bij het WRR-project, is die conclusie gebaseerd op ‘broddelwerk’. In de belangrijkste grafiek in de Kamerbrief, die over de vermogensverdeling vroeger en nu, worden volgens hem heel verschillende gegevens aan elkaar gekoppeld. ‘Dat kan echt niet’, aldus Van Bavel.”  goofy over Asscher

Engelse toestanden
In zijn laatste boek – The Establishment and How They Get Away with It – stelt Owen Jones onomwonden vast dat politici en leden van de Britse Arbeiderspartij (Labour) met de neoliberale wind meewaaien, omdat zulks ze in staat stelt hun eigen zakken te vullen: ‘Jones attempts to understand why the Labour Party became so drastically conformist in its politics, and comes to the conclusion that, although unmoved by neoliberalism as an ideology, it was quite comfortable with it as a means of lining pockets ‘ schrijft Owen Hatherley. Een uitvoerige bespreking van Jones’ boek door Owen Hatherley staat vrij toegankelijk op de site van de London Review of Books.

Nota bene! Owen Jones beschrijft Engelse toestanden. In Nederland zijn zulke toestanden natuurlijk ondenkbaar.

‘[T]he Italian Socialist Party is no different from the English Labour Party. It is revolutionary only in terms of general statements contained in its programme. It runs the permanent risk of becoming an easy prey for adventurers, careerists and ambitious men without politcial capacity or seriousness.
[T]he Socialist Party is exposed – just like the Popular Party, which represents the most backward classes in the Italian population – to all the pressures of the masses. It shifts and alters its colours as the masses shift and alter their colours.’
Antonio Gramsci (1929,1977:337): The Communist Party

Let wel, Gramsci schrijft niet over de Nederlandse PVV, VVD, D66, PvdA en die andere Haagse coterietjes die vandaag de dag politiek de dienst in Nederland lijken uit te maken, maar over Italië en Engeland, begin vorige eeuw.

Ook de politiek filosofe Chatal Mouffe (p.60) constateert dat in veel (Europese) landen ‘centrum-linkse regeringen een belangrijke rol speelden in het proces van deregulering en privatisering dat bijdroeg aan de consolidatie van de neoliberale hegemonie.‘ Dit is volgens haar een van de hoofdoorzaken voor het tenenkrommende geldverslindende gemodder en peperdure, gevaarlijke, geklungel bij de implementering van ‘Het Project Europa’.

‘[I]t is necessary to realize that the current crisis is a civilizational one, not restricted to economic and financial factors but also affecting our very model of development. What is at stake is a new vision which retrieves the positive aspects of social democracy in the field of social rights but goes much further in several crucial areas, integrating economic questions with social, environmental and political ones.’
Chantal Mouffe (2013:61): Agonistics

LEZEN   

Bart Zuidervaart – Trouw 31/10/2014: ‘Hoofdrolspelers haalden hun schouders op. Ontluisterend’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/3779758/2014/10/31/Hoofdrolspelers-haalden-hun-schouders-op-Ontluisterend.dhtml

Romana Abels – Trouw 09/10/2014: Bestuurders publieke sector vinden ministerssalaris écht te weinig http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3764800/2014/10/09/Bestuurders-publieke-sector-vinden-ministerssalaris-echt-te-weinig.dhtml

Xander van Uffelen – Volkskrant 31 oktober 2014: Woningcorporaties: verwacht niet te veel van wettelijke wijzigingen http://www.volkskrant.nl/economie/woningcorporaties-verwacht-niet-te-veel-van-wettelijke-wijzigingen~a3779372/

Thomas Piketty (2014): Capital in the 21st Century / London – Cambridge, Mass.: Belknap Harvard UP / ISBN: 978-0-674-43000-6 (hbk)
Inmiddels is er een Nederlandse vertaling uit en zijn er een aantal ‘draagbare Piketty’s’ op de markt gebracht. Suggestie: een How to Bluff Your Way Through TP is ongetwijfeld een gat in de markt, voor met Sinterklaas-en-Zwarte-Piet

‘Tot de zon ontploft’. David Graeber en Thomas Piketty in gesprek over kapitaal, schuld en toekomst’ in de Groene Amsterdammer nr. 43; 23 oktober 2014: 18-21; gespreksmoderators: Joseph Confavreux en Jade Lindgaard. Nummers van De Groene zijn in pdf online neer te laden voor 3 of 4 euri

Owen Hatherley: Who will stop them? , een review van Owen Jones (2014): The Establishment and How They Get Away with It / Allen Lane / ISBN: 978 1 84614 719 7 London Review of Books, Vol. 36 No 20 · 23 October 2014 –   http://www.lrb.co.uk/v36/n20/owen-hatherley/who-will-stop-them

Chantal Mouffe (2013): Agonistics: Thinking the World Politically / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-78168-103-9
Over Mouffe, zie o.a. Patrick De Vos (2006):Het politieke denken van Chantal Mouffe   http://www.dewitteraaf.be/artikel/detail/nl/3047

Antonio Gramsci (1929,1977): The Communist Party, staat in de Selections from the Political Writings (1910 – 1920) / 1977; London: Lawrence and Wishart / ISBN: 0 85315 386 8 (pbk); vertaling John Mathews, editor Quintin Hoare

Willem Vermeend: ‘Piketty is een doemdenker’ – interview met Esther Bijlo in Letter & Geest van Trouw 1 november 2014:10-13. Een aardig tussendoortje: lees het tweegesprek Piketty – Graber in De Groene naast dit Trouw-interview met Vermeend.
Luister daarbij naar het lied ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk.    http://www.widih.org/watch-video/2/a52dU5awByI/cornelis-vreeswijk-de-bekommerde-socialist.html

‘We kunnen Thomas Piketty maar beter serieus nemen’
http://nelpuntnl.nl/we-kunnen-thomas-piketty-maar-beter-serieus-nemen/

‘VVD & PvdA bewijzen Thomas Piketty’s gelijk: vermogensongelijkheid is een politiek product’
http://nelpuntnl.nl/vvd-pvda-bevorderen-vermogensongelijkheid-via-hypotheekrente-en-erfrecht/

 

 

inkomensongeijkheid

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,