RSS

Tag Archives: arbeidsinkomen

Waarom zijn pensioenen niet net zo erfelijk als vermogens?

 

‘Als mijn pensioen wordt gekort, dan ervaar ik dat als een loonsverlaging met terugwerkende kracht waartegen ik niets kan doen,’ zegt Mohammad, ‘want ik heb immers al de arbeidsprestaties geleverd waarvoor ik werd betaald en mij een pensioen is toegezegd. Ik kan niet alsnog minder gaan werken, of staken tegen de loonsverlaging. Nu korten ze op pensioenen – want de bankiers, politici en andere bobo’s moeten tenslotte hun miljarden kunnen blijven scoren – maar de erfenisbelasting wordt ongemoeid gelaten. Dat is toch kolder?’

‘Niet als je het beziet vanuit het frame van degenen die van dit systeem profiteren,’ zegt Ilham droog. ‘Die mensen vinden het “de meest gehate heffing” en onwillekeurig vereenzelvigen veel journalisten zich juist met die groep. Werkende mensen zonder veel geld om na te laten, vinden het waarschijnlijk helemaal geen meeste gehate belasting. Integendeel.’

‘Die mensen kunnen vast ook niet zo goed haten als de rijke stinkerds die nooit hebben hoeven werken voor hun miljoenen,’ oppert Moh. ‘Die doen de hele dag niet anders dan belasting-haten.’

Ilham: ‘Als je erfbelasting zo hartgrondig haat, betekent dat dat je geen vertrouwen hebt in de rechtvaardigheid en eerlijkheid van het systeem dat nota bene jou in staat heeft gesteld zo vermogend te worden en te blijven. Heel paradoxaal, maar wel sprekend en veelzeggend, die houding.’

Elvira vraagt zich af waarin een erfenis eigenlijk verschilt van een pensioen. ‘Alleen krijgen de nabestaanden die vermogen erven een soort “pensioen,” waarop niet gekort wordt, omdat het “erfenis” wordt genoemd, terwijl zij helemaal niet voor dat “pensioen” hebben gewerkt. Een vreemd fenomeen. Thomas Piketty wijdt er onder andere hoofdstuk 9 en 10 van zijn boek Capital aan.’

Moh.: ’Juist. Wanneer mijn vader overlijdt, blijft mijn moeder zijn pensioen ontvangen – dat geloof ik tenminste, zeker ten dele – maar als mijn moeder overlijdt, houdt het op. Mijn zus, broer en ik kunnen geen rechten meer op mijn vaders pensioen doen gelden. Maar mijn vader heeft er wel voor gewerkt. Maar, pensioen is inkomen vanwege arbeid. Bovendien kan dat pensioen van mijn vader worden gekort. Had mijn vader zijn geld opgepot en belegd, dan konden we zijn eventuele vermogen wel erven. Dat is een kromme redenering. Maar hier vind ik nooit iets van terug in die geleerde betogen over inkomen uit arbeid versus geld-krijgen-vanwege-geërfd-vermogen. Ik ga steeds meer vermoeden dat er over dit onderwerp met opzet begrips- en spraakverwarring wordt gecreëerd en in stand gehouden.’

Ilham vindt dat deze discussie altijd zo onhandig wordt geframed. ‘Zou dat iets van “links” zijn, dat dommige taalgebruik. Het lijkt wel of ze niet kunnen argumenteren en dus niet logisch kunnen nadenken. Hier, lees deze redenatie nou bijvoorbeeld eens. Econoom Paul de Beer: < Belasting op arbeid is juist erg inefficiënt door onwenselijke bijeffecten, legt arbeidseconoom Paul de Beer uit. Mensen kunnen bijvoorbeeld minder gaan werken omdat het vooruitzicht van belasting betalen een baan onaantrekkelijker maakt.>
Hoezo: onwenselijke bijeffecten vanwege werkende mensen? Zoals minder werken, als je dat tenminste kunt, als je nog leeft? Eigenlijk waar Moh. het over heeft: als je pensioen wordt gekort, zou je met terugwerkende kracht ook minder moeten kunnen werken, maar dat kan dus niet. Dus je wordt met open ogen bestolen en je kunt er niks tegen doen! De media vergoelijken dit als normaal en logisch.
De Beer opnieuw: <  ‘Het – tussen aanhalingstekens – voordeel van erfbelasting is dat mensen dood zijn, en dat ze dus geen onwenselijk gedrag meer kunnen vertonen’, zegt De Beer. Door de belasting op erfenissen te verhogen, kan de belasting op arbeid omlaag. >

Geen onwenselijk gedrag? Natuurlijk kunnen doden onwenselijk gedrag vertonen! Mensen die bij hun overlijden veel geld nalaten – zoals Bill Gates straks ongetwijfeld doet aan zijn dochter, en de vader van Trump heeft gedaan aan zoon Donald, en de vader van die Heineken-dochter en straks Mark Zuckerberg gaat doen – die vertonen door dat nalaten van dat vele geld, uiterst onwenselijk gedrag. Toch?’

Mohammad: ‘Zeker wanneer die kinderen rare dingen gaan doen met dat vele geld. Kijk maar naar de familie van de Saudi-oliesjeiks. Dus het nalaten van veel, heel veel geld is als zodanig al potentieel uiterst onwenselijk en laakbaar  gedrag. Je krijgt door erfenissen dus eerder cumulatief onwenselijk gedrag. Waarom mengen deugdelijke filosofen zich nooit in zo’n debat?’

‘Dat hoeft niet eens,’ meent Ilham, ‘een fiscalist als Leo Stevens bijvoorbeeld, met een normaal ontwikkeld zedelijk besef en een gezond en solide waarden en normen-kompas, voelt dat net zo goed op zijn klompen aan. Vreemd genoeg blijven zulke betogen altijd buiten beeld. Dus blijft de discussie een schijndiscussie, wordt ons geld onder ons ons vandaan gestolen en wordt de vermogensongelijkheid – en daarmee de machtsongelijkheid – almaar groter. Deze (morele) scheefgroei zit ingebakken in het systeem dat wonderlijk genoeg niet langs democratische weg kan worden bediscussieerd.’

Elvira: ‘Zo’n figuur als Donald Trump demonsteert ordinair overduidelijk waartoe dit systeem leidt,’ maar we blijven ons in navolging van de meeste media concentreren op ’s mans bijkomende bizarheid. Het wezenlijke manco, de weeffouten in het systeem, blijven echter zorgvuldig buiten beeld. Hét vleesgeworden voorbeeld van veel geld hebben, zodat je je lucratieve positie kunt kopen: presdient van Amerika. Vervolgens nóg meer geld maken via die positie en de hele zooi van rechtsstaat met zijn instituties, aan je laars lappen. Het gebeurt in een handomdraai.’

Ilham: ‘Xi, Putin, Erdogan, Assad, Kim en de rest, die denken allemaal: daar gaan jullie met je rule of law en je Verlichting van je Vrije Markt.’

Mohammad grinnikt, als hij zegt: ‘Met je bedenken dat een VVD’er als Mark Rutte straks ongetwijfeld met Trump gaat toeteren over BANEN, BANEN, BANEN. Dus arbeidsinkomens! En vooral niet aan het onderwerp erfenisbelasting, divendendbelasting voor multinationals of hypotheekrente raken. Om je dood te lachen toch?’

‘We laten ons altijd bedotten en bedriegen,’ zegt Ilham, ‘zeker als je naar de stembus blijft snellen, in de hoop via democratisch gekozen pipo’s verandering in het systeem te bewerkstelligen.’

Elvira: ‘Gaan stemmen? Dat is jezelf voor de gek houden, als je tenminste geen deel uitmaakt van het systeem dat ongelijkheid bevordert en vermogensscheefgroei stimuleert. Als je geen vermogen erft of kunt opbouwen en je moet met werken je brood verdienen, dan ben je aan dit systeem overgeleverd. Neem nou die zogenaamde marktwerking met zijn keuzemogelijkheden en ultieme vrijheid. Dat is toch humbug?! Ik krijg een mail van mijn nieuwe energieleverancier, ENECO, die heeft mijn vorige energieleverancier opgekocht. Ik ben gewoon meeverkocht. Moet ik volgend jaar op zoek naar een andere, betere?, energieleverancier. En het monopolie van Ziggo – Vodafoon? Als ik een huurhuis huur van een woningcorporatie, heb ik niks in te bengen. De managers van zo’n corporatie bepalen hoeveel ze bijvoorbeeld aan onderhoud willen besteden. Kan ik kiezen voor een andere verhuurder? In theorie, alleen in theorie natuurlijk.’

‘En de tandarts,’ zegt Ilham, ‘Wil je een andere tandarts? Zoek dan maar eens uit welke tandarts fatsoenlijk is en geen geldwolf. Neen, we zijn lelijk in de aap gelogeerd door onze politieke nomenklatoera.’

‘De Trump-soap is exemplarisch voor het huidige gebrek aan ethos,’ zegt Moh.’ ik las net dat die sloeber van een Michael Cohen, de “advocaat” van Trump, intussen een half miljoen dollar per week kwijt was aan advocaten. Die snuiter is nu helemaal blut. Trump steekt geen vinger uit om zijn loyale duvelstoejager te helpen. Intussen maakt de Trump-familie miljoenen via pa Trump de president. Via “stichtingen” ook nog. Dat is modern entrepreneurschap. Dus loyaal zijn aan iemand? Nou, dan moet je heel goed uit je doppen kijken aan wie.’

‘Die maatschappelijke normenloosheid, dat gaat snel hè?’ zegt Elvira. ‘Lees de berichten over de rijksadvocaten, openbare aanklagers en rechters in Nederland maar. Die veroorloven zich gedrag waarvan ook zij zo’n tien, twintig, jaar geleden vanzelfsprekend hadden geweten: not done. Maar nu is het: Anything goes. De grenzen tussen onbetamelijk en betamelijk worden steeds poreuzer en de vis rot altijd aan de kop’

‘Het is ieder voor zich,’ beaamt Mohammad.

‘Misschien dat er alternatieve Big Men – bijvoorbeeld a la don Vito Corleone – in het gat van de geërodeerde maatschappelijke waarden springen,’ suggereert Ilham. ‘Ik heb geen idee hoe deze maatschappij zich gaat ontwikkelen, maar van de huidige soort politici als volksvertegenwoordigers, moeten we het zeker niet hebben.’

 

 

https://www.volkskrant.nl/economie/erfbelasting-is-helemaal-niet-doodzonde-en-past-bij-het-liberale-idee-van-gelijke-startkansen-~bf56a45b/

Philip de Witt Wijnen, NRC  16 september 2016

Het huidige belastingstelsel heeft volgens de auteurs [ Leo Stevens en Arjan Lejour] immers „in hoge mate ingeboet op haar geloofwaardigheid”, waarschuwt Stevens (71). Daar moet het volgende kabinet na de Tweede-Kamerverkiezingen van maart wat aan doen. „Op diverse punten is fiscaal herstelbeleid dringend nodig”, schrijft hij in het voorwoord van het boek: Geloofwaardig belastingheffen.

https://openaccess.leidenuniv.nl/bitstream/handle/1887/48540/WFR.Blauwdrukvoorbelastinghervorming-CaminadaStevens2017-TOTAAL.pdf?sequence=1

 

Laura van Baars:  Europa bedreigt pensioenen  – Trouw, 31 maart 2012

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

De groeiende kloof tussen arbeidsinkomens en vermogensinkomsten, werkt steeds ontwrichtender

citaat Shaw

‘Er dreigt in Europa sociale kortsluiting tussen degenen die hun inkomen met werken, uit arbeid moeten verdienen en degenen die zonder hoeven werken geld uit vermogen krijgen. Dat zegt Thomas Piketty in zijn Capital en Caroline de Gruyter zegt hem dat na in haar NRC-column van 06 augustus 2016, ‘ stelt Hein vast.

‘Drie studenten mailden mij dat gisteren: mevrouw De Gruyter heeft het over Piketty’s groeiende kloof tussen werkers en zij die teren op vermogens. Arbeid wordt verdrongen door vermogenbezit,’ vertelt Zorah. ‘Die studenten krijgen alvast twee punten. “Links is medeverantwoordelijk voor de huidige malaise” schrijft De Gruyter. Nou en of! En hoe. Denk maar aan Diederik Samsom van de PvdA en zijn platte kar die door de bocht moet. Heel de PvdA is zo plat als een dubbeltje, dus dat dekt de lading van die nep-sociaaldemocraten volledig.
Beroepspolitici die de politiek versjteren, doordat ze de kiezer geen keuzes meer bieden. Jullie mogen ieder kleur auto kiezen die je wilt, zei Ford, als het maar zwart is. Of je nou VVD stemt of PvdA, je krijgt botweg en glashard neoliberaal beleid voor je kiezen.’

‘Het demonstreert het deerniswekkende gehalte en de naargeestige kwaliteit van wat zich vandaag de dag afficheert als politicus-volksvertegenwoordiger, ‘ zegt Hein zwaar snuivend.
‘We kunnen ons bezighouden met scherpzinnige analyses over geopolitiek, of ons druk maken met het laatste afleidingsinitiatief van de polderpolletiek hier te lande, van hun pietluttige potjes mee naar de kruidenier om het milieu te sparen, maar intussen gaat de maatschappelijke kaalslag gewoon door. Gemeentemanagers verzinnen van alles om zich qua salaris naar de Balkenende-norm te wurmen: parkeermeters plaatsen, geld vragen voor het ophalen van grofvuil, besparen op aantallen vuilcontainers – waardoor de reiniging vaker moet uitrukken, hetgeen geld kost en ergernis oplevert – trucs van de minkukelmanagers van de sociale woningen, die nu ook verzelfstandigd zijn en managertje spelen, terwijl ze dat helemaal niet kunnen en ga zo maar door. De huidige politiek is steengoed in het genereren van ergernis, het brouwen van rancune en nijd en het verpesten van het nationale en internationale leefklimaat.’

Citaat McLuhan

‘Net als geld sparen, wordt geld verdienen met eerlijk werken, bestraft,’ zegt Zorah lachend, ‘dus waarom nog werken en sparen? Ga de politiek in of de misdaad. Wat is het verschil trouwens nog?

Die Duitse socioloog Bude, over wie Caroline de Gruyter het heeft, meent dat de groepen van de werkende onderklasse elkaar vinden in het aanwijzen van zondebokken. Ik zie het verschil niet meer zo tussen het “service-proletariaat” en de “dalende middenklassers” zoals De Gruyter ze noemt. Voor mij zijn ze bij elkaar: de losers. Die groep groeit, omdat de concentratie van vermogens bij de kleine groep weliswaar voor steeds meer werkloze rijken zorgt, maar vooral het aantal obsceen grote vermogens groeit als een pest.
Die kloof, die vooral een kloof in beschikkingsmacht is, vanwege en door geld, die kloof maakt van onze zogeheten democratie steeds meer een lachertje. Lees Gabriel Zucman’s Belastingparadijzen er gewoon op na. Het is een dun boekje en in het Nederlands verkrijgbaar. Een postzegellandje als Luxemburg bestuurt feitelijk de EU en niemand die daar wakker van schijnt te liggen.

De politieke baasjes en bazinnetjes verdringen zich voor de microfoons en in de gedrukte media om president Recep Tayyip Erdogan te gispen en de oren te wassen vanwege ‘s-mans gebrek aan democratisch gehalte. Turkije mag geen lid van de EU worden, want dat is een oprecht brave en deugdelijke democratische club. Intussen chicaneren ze Turkije vanwege de vluchtelingenstroom die Erdogan moet stremmen. Is het niet om je dood te lachen? Ja, sorry, ik laat me weer gaan. we zouden het over de groeiende kloof tussen arbeid en vermogen hebben.’

‘Nou ja, daar draait alles toch ook zo’n beetje op uit: mondiaal, nationaal, regionaal en lokaal. Rijk en rijker versus arme kerkratten.
Zwarte Piet, de Gay Canal Pride en de Spelen in de favella’s van Rio,’ spreken duidelijk meer tot de verbeelding,’ zegt Hein schouderophalend. ‘Piketty is voor velen te dik. Gek genoeg ook voor veel academisch geschoolden. Dat verbaast me nog steeds en steeds meer. Ook dat Roel Kuiper’s boek De terugkeer van het algemeen belang, bijna geboycot lijkt te worden, terwijl we juist de ideeën uit zulke boeken broodnodig hebben. Uiterst merkwaardig allemaal.
Die maatschappijbrede apathie, wijst politieke rattenvangers en volksmenners natuurlijk de weg naar uiterst winstgevende verdienmodellen. Aan het eind van de regenboog ligt gegarandeerd de pot met goud. Dat moge duidelijk zijn. Ieder voor zich en na ons de zondvloed. ’

 

Citaat Veblen

 

Marshall McLuhan (1964): Understanding Media: The Extensions of Man / Signet Book – The New American Library / nog geen ISBN / 318 pagina’s; geen register

Bernard Shaw (1965/1928): The Intelligent Woman’s Guide to Socialism, Capitalism, Sovietism and Fascism / Penguin – Pelican Book 8/6, nog geen ISBN / 525 pagina’s inclusief register

Thorstein Veblen (1974/1899): De theorie van de nietsdoende klasse / Amsterdam; Arbeiderspers / ISBN: 90 295 5100 3 / vertaling door Bart Tromp & L. Inberg; inleiding C. Wright Mills en nawoord Theodor Adorno

Gabriel Zucman (2015/2013): Belastingparadijzen /   Amsterdam: Boom  / ISBN:  978 90 8953 503 0

 

mondiaal toerisme

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Piketty: van een ‘gewone’ rentenier-maatschappij naar een maatschappij van manager-renteniers

door Jerry Mager gepost
op WorkInProgress 2014 oktober 31, november 01-03

‘To a large extent, we have gone from a society of rentiers to a society of managers, that is, from a society in which the top centile is dominated by rentiers … to a society in which the top of the income hierarchy, including to upper centile, consists mainly of highly paid individuals who live on income from labor. One might also say, more correctly (if less positively), that we have gone from a society of superrentiers to a less extreme form of rentier society, with a better balance between success through work and success through capital. ‘
Thomas Piketty (2014:278): Capital in the 21st Century

De onlangs afgeronde parlementaire enquête naar zelfverrijking van en door incompetente managers en blunders van (politieke) bestuurders die dat graaien faciliteerden, illustreert andermaal en nadrukkelijk waarom we het verhaal van Thomas Piketty liever serieus moeten nemen.
De voorzitter van de enquêtecommissie, onafhankelijk Kamerlid (ex-PVV) Roland van Vliet: ‘ “De verantwoordelijken kregen van ons de kans in het openbaar het boetekleed aan te trekken. … Het gebeurde veelal niet. Ondervraagden haalden hun schouders op en wezen naar anderen. Ontluisterend”.’

Deze verantwoordelijke individuen voor het debâcle bij de woningbouwcorporaties behoren nagenoeg allen tot de categorie grootverdieners (aspirant-supermanagers) die Piketty bedoelt als hij het met een understatement heeft over de minder extreme vormen van rentenieren die vandaag de dag gangbaar zijn. Immers, de veelverdieners ontvangen hun vorstelijke inkomens officieel en formeel weliswaar uit werk, maar het grote geld dat ze daarvoor wordt toegeschoven, staat in geen verhouding tot de toegevoegde waarde die zij middels hun baan genereren.Piketty (335): “If executive pay were determined by marginal productivity, one would expect its variance to have little to do with external variances. In fact, we observe just the opposite: it is when sales and profits increase for external reasons that executive pay rises most rapidly.” Dit fenomeen heet ‘pay for luck’.
Sterker nog: zoals de enquête naar de managers van woningcorporaties laat zien, veroorzaken onbetrouwbare beunhazen een grote financieel-maatschappelijke ravage, waarvoor ze blijkbaar niet materieel ter verantwoording kunnen worden geroepen.

De enquête is voorbij en een enkele journalist schrijft dat ‘ze onder uit de zak hebben gekregen’, maar die ‘ze’ mogen evengoed doodleuk in hun villa’s blijven wonen en in hun Maserati’s rondrijden, of op het pluche kleven van een riant-betaalde publieke functie. Ze fungeren als rolmodel voor vele aspirant-zwendelaars.Marx over Piketty

zware verantwoordelijkheid
Het meest gebruikte argument dat deze grootverdieners hanteren is dat zij zo’n zware verantwoordelijkheid torsen. Hun ontluisterende optreden bij de enquête bewijst onomstotelijk dat ze die loodzware last van verantwoordelijkheid helemaal niet hebben getorst. Wanneer aantoonbaar blijkt dat ze er een potje van hebben gemaakt, halen ze de schouders op en wijzen ze naar anderen.

Wel, wanneer ze achteraf die verantwoordelijkheden afwijzen of ontkennen moeten ze de kennelijk te veel en ten onrechte aan hen uitbetaalde salarissen maar teruggeven. Zo simpel is dat.

Desniettemin blijven lidmaten van die zelfde groep schreeuwen om meer geld vanwege de zware verantwoordelijkheden die ze zouden torsen. 170.000 euro, inclusief onkostenvergoedingen en pensioenbijdrage vinden ze zij een fooi … ‘ zo bleek gisteren. Willem van Hassel, sprekend namens het nationaal register van commissarissen, zei met zoveel woorden dat het hem niets verbaast dat mensen nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties. Zo bereikt een bestuurder tenminste een ‘aanvaardbaar niveau’ in zijn salaris. ‘

Let wel, vlak na de ontluisterende resultaten van deze enquête beweert deze manager brutaal dat ‘mensen (!) nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties.’

Oud CDA-staatssecretaris Yvonne van Rooij is nu voorzitter van de Vereniging van Ziekenhuizen en zij ‘ weet: “De verantwoordelijkheid als bestuurder van een ziekenhuis is vele malen groter dan die van een minister”. ‘

Wat valt hiertegen te doen? Massaal José Saramago’s boek ‘De stad der zienden’ kopen, of Paolo Virno’s ‘A Grammar of the Multitude’ (vrij op internet) en lezen, en niet meer naar de stembus?
In ieder geval staat het representatieve kiessysteem zoals we dat nog steeds hanteren, alweer ter discussie. We krijgen met stemmen op een politiek merk (een partij of lijsttrekker), niet de juiste personen op het pluche en achter de knoppen, en dat is intussen een zwaar understatement. (Zie David van Reybrouck: Tegen verkiezingen – http://www.youtube.com/watch?v=JG1w-SiFN4s)

‘The world to come may well combine the worst of two past worlds: both very large inequality of inherited wealth and very high wages inequalities justified in terms of merit and productivity (claims with very little factual basis, as noted). Meritocratic extremism can thus lead to a race between supermanagers and rentiers, to the detriment of those who are neither.’
Thomas Piketty (2014:417): Capital in the 21st Century

Thomas Piketty (in de Groene Amsterdammer 23.10.2014) gelooft niet dat het huidige neoliberale systeem op instorten staat. Daarvoor zijn de manipulatieve middelen waarover degenen beschikken die belang hebben bij het in stand houden van deze constellatie en gang van zaken, te effectief. Piketty: ‘Ik ben er niet zeker van dat we aan de vooravond staan van een ineenstorting van het systeem, althans niet vanuit een puur economisch gezichtspunt bezien. Veel hangt af van politieke reacties en van het vermogen van de elites om de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat de huidige situatie aanvaardbaar is. Als er sprake is van een effectief overtuigingsapparaat is er geen reden waarom het systeem niet zou kunnen blijven bestaan zoals het is. Ik geloof niet dat strikt economische factoren de ondergang ervan kunnen bespoedigen.’

Piketty heeft ongetwijfeld een punt. In een maatschappij waar je als disc jockey en speelgoedwinkelier multimiljardair kunt worden met televisieprogramma’s als Big Brother en The Voice, bestaat weinig reden voor hoop op effectieve kritiek vanuit de massa van het klootjesvolk, laat staan een revolutie. Beluister ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk maar eens.

cornelis-vreeswijkbekommerde-socialist 35prct

verkommerende socialisten
Degenen die het van het oudsher voor dat volk werden geacht op te nemen, de Volksvertegenwoordigers, de politici, zijn evenmin in the picture. Zij hebben zich merendeels met hart en ziel aan de financiële poppenspelers verkocht en overgeleverd. Zij kiezen voor hun comfortabele baan met riante veilige inkomens en gezekerde financiële garanties. Het interview met oud PvdA-Staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend in de Trouw-bijlage Letter & Geest van zaterdag 1 november 2014 is illustratief.

Enkele citaten van de PvdA’er Vermeend uit dat Trouw-interview: “Welke verdeling van inkomen en vermogen goed is, is een kwestie van smaak, van ideologie. Voor de VS durf ik de stelling wel aan dat de ongelijkheid zo extreem is geworden dat het de economie schaadt. Dat zeggen ook het IMF en de Oeso. Maar in Nederland gaat dat niet op. Een gelijkmatiger verdeling kan beter zijn, maar niemand weet precies welke grens goed is, daar is geen wetenschappelijk bewijs voor.”

Ik heb zelf de grootste herziening van het belastingstelsel gedaan, samen met Gerrit Zalm [VVD], in 2001.  ….  We moeten wat anders verzinnen, dachten we, en dat was box 3. We zijn de vermogens volgens een fictief rendement, 4 procent, gaan belasten. Nu zijn de mensen boos, omdat ze op hun spaargeld maar 1 of 2 procent rente krijgen. Dat begrijp ik wel. Het systeem belast kleine vermogens van mensen die alleen maar banksparen relatief zwaar.”

Over de WRR-studie ‘Ongelijkheid in Nederland’, zegt Vermeend: “Dat was een slecht rapport. Ik ben echt heel kritisch over die WRR-studie en ik ben niet de enige. Dat was een puur politiek stuk, ze hebben de verkeerde auteurs gekozen.”

Vermeend is ongetwijfeld een kundig fiscalist en een bekwaam bureaucraat, maar mist de ideologische inhoud en het ideëen-goed dat je bij een sociaaldemocraat mag verwachten. Hier wordt het ideologische vacuüm bij de PvdA op een akelige manier zicht- en voelbaar. We zitten intussen opgescheept met dat belastingstelsel van Zalm-Vermeend. Het is met die PvdA intussen van kwaad tot erger gegaan. Dat merken we iedere dag opnieuw.

In de Volkskrant van 03.11.14 meldt Wilco Dekker: “Volgens het kabinet valt de vermogensongelijkheid in Nederland mee. De scheve vermogensverdeling is ‘fors gedaald gedurende de 20ste eeuw en de afgelopen twintig jaar stabiel’, schreven de bewindslieden Asscher (PvdA, Sociale Zaken) en Wiebes (VVD, Financiën) half september aan de Tweede Kamer.
Volgens de Utrechtse hoogleraar Bas van Bavel, die betrokken was bij het WRR-project, is die conclusie gebaseerd op ‘broddelwerk’. In de belangrijkste grafiek in de Kamerbrief, die over de vermogensverdeling vroeger en nu, worden volgens hem heel verschillende gegevens aan elkaar gekoppeld. ‘Dat kan echt niet’, aldus Van Bavel.”  goofy over Asscher

Engelse toestanden
In zijn laatste boek – The Establishment and How They Get Away with It – stelt Owen Jones onomwonden vast dat politici en leden van de Britse Arbeiderspartij (Labour) met de neoliberale wind meewaaien, omdat zulks ze in staat stelt hun eigen zakken te vullen: ‘Jones attempts to understand why the Labour Party became so drastically conformist in its politics, and comes to the conclusion that, although unmoved by neoliberalism as an ideology, it was quite comfortable with it as a means of lining pockets ‘ schrijft Owen Hatherley. Een uitvoerige bespreking van Jones’ boek door Owen Hatherley staat vrij toegankelijk op de site van de London Review of Books.

Nota bene! Owen Jones beschrijft Engelse toestanden. In Nederland zijn zulke toestanden natuurlijk ondenkbaar.

‘[T]he Italian Socialist Party is no different from the English Labour Party. It is revolutionary only in terms of general statements contained in its programme. It runs the permanent risk of becoming an easy prey for adventurers, careerists and ambitious men without politcial capacity or seriousness.
[T]he Socialist Party is exposed – just like the Popular Party, which represents the most backward classes in the Italian population – to all the pressures of the masses. It shifts and alters its colours as the masses shift and alter their colours.’
Antonio Gramsci (1929,1977:337): The Communist Party

Let wel, Gramsci schrijft niet over de Nederlandse PVV, VVD, D66, PvdA en die andere Haagse coterietjes die vandaag de dag politiek de dienst in Nederland lijken uit te maken, maar over Italië en Engeland, begin vorige eeuw.

Ook de politiek filosofe Chatal Mouffe (p.60) constateert dat in veel (Europese) landen ‘centrum-linkse regeringen een belangrijke rol speelden in het proces van deregulering en privatisering dat bijdroeg aan de consolidatie van de neoliberale hegemonie.‘ Dit is volgens haar een van de hoofdoorzaken voor het tenenkrommende geldverslindende gemodder en peperdure, gevaarlijke, geklungel bij de implementering van ‘Het Project Europa’.

‘[I]t is necessary to realize that the current crisis is a civilizational one, not restricted to economic and financial factors but also affecting our very model of development. What is at stake is a new vision which retrieves the positive aspects of social democracy in the field of social rights but goes much further in several crucial areas, integrating economic questions with social, environmental and political ones.’
Chantal Mouffe (2013:61): Agonistics

LEZEN   

Bart Zuidervaart – Trouw 31/10/2014: ‘Hoofdrolspelers haalden hun schouders op. Ontluisterend’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/3779758/2014/10/31/Hoofdrolspelers-haalden-hun-schouders-op-Ontluisterend.dhtml

Romana Abels – Trouw 09/10/2014: Bestuurders publieke sector vinden ministerssalaris écht te weinig http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3764800/2014/10/09/Bestuurders-publieke-sector-vinden-ministerssalaris-echt-te-weinig.dhtml

Xander van Uffelen – Volkskrant 31 oktober 2014: Woningcorporaties: verwacht niet te veel van wettelijke wijzigingen http://www.volkskrant.nl/economie/woningcorporaties-verwacht-niet-te-veel-van-wettelijke-wijzigingen~a3779372/

Thomas Piketty (2014): Capital in the 21st Century / London – Cambridge, Mass.: Belknap Harvard UP / ISBN: 978-0-674-43000-6 (hbk)
Inmiddels is er een Nederlandse vertaling uit en zijn er een aantal ‘draagbare Piketty’s’ op de markt gebracht. Suggestie: een How to Bluff Your Way Through TP is ongetwijfeld een gat in de markt, voor met Sinterklaas-en-Zwarte-Piet

‘Tot de zon ontploft’. David Graeber en Thomas Piketty in gesprek over kapitaal, schuld en toekomst’ in de Groene Amsterdammer nr. 43; 23 oktober 2014: 18-21; gespreksmoderators: Joseph Confavreux en Jade Lindgaard. Nummers van De Groene zijn in pdf online neer te laden voor 3 of 4 euri

Owen Hatherley: Who will stop them? , een review van Owen Jones (2014): The Establishment and How They Get Away with It / Allen Lane / ISBN: 978 1 84614 719 7 London Review of Books, Vol. 36 No 20 · 23 October 2014 –   http://www.lrb.co.uk/v36/n20/owen-hatherley/who-will-stop-them

Chantal Mouffe (2013): Agonistics: Thinking the World Politically / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-78168-103-9
Over Mouffe, zie o.a. Patrick De Vos (2006):Het politieke denken van Chantal Mouffe   http://www.dewitteraaf.be/artikel/detail/nl/3047

Antonio Gramsci (1929,1977): The Communist Party, staat in de Selections from the Political Writings (1910 – 1920) / 1977; London: Lawrence and Wishart / ISBN: 0 85315 386 8 (pbk); vertaling John Mathews, editor Quintin Hoare

Willem Vermeend: ‘Piketty is een doemdenker’ – interview met Esther Bijlo in Letter & Geest van Trouw 1 november 2014:10-13. Een aardig tussendoortje: lees het tweegesprek Piketty – Graber in De Groene naast dit Trouw-interview met Vermeend.
Luister daarbij naar het lied ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk.    http://www.widih.org/watch-video/2/a52dU5awByI/cornelis-vreeswijk-de-bekommerde-socialist.html

‘We kunnen Thomas Piketty maar beter serieus nemen’
http://nelpuntnl.nl/we-kunnen-thomas-piketty-maar-beter-serieus-nemen/

‘VVD & PvdA bewijzen Thomas Piketty’s gelijk: vermogensongelijkheid is een politiek product’
http://nelpuntnl.nl/vvd-pvda-bevorderen-vermogensongelijkheid-via-hypotheekrente-en-erfrecht/

 

 

inkomensongeijkheid

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,