RSS

Tag Archives: Avram

Populistische tautologie

 

 

‘Veiligheid & Justitie, brrrr,’ zegt Zohra, ‘wat een ergerniswekkende tautologie! Populistische retoriek! Justitie is, of hóórt tenminste, vanzelfsprekend veiligheid in zich te bergen: Recht, Rechtvaardigheid, Gerechtigheid, dat veroorzaakt een veilig gevoel. Zelf bij terroristen durf ik te wedden. Die kunnen daardoor ontmoedigd worden hun snode en onheilzame voornemens uit te voeren. Tenslotte zijn ook terroristen per saldo net mensen. Door veiligheid apart te zetten, waardeer je automatisch Justitie af, dat wordt gedeprecieerd, omdat je daar de veiligheid uit wegneemt. Nogmaals Brrrrrrr!’

Mohammad grinnikt: ‘ Veiligheid en Justitie betekent dat er Klasse-justitie heerst en wordt bedreven, maar dat kunnen politieke pipo’s niet ronduit zeggen, dus doen ze het onderhuids, subliminaal, en spreken ze het onder- of voorbewuste aan. Het is afgekeken van George Orwell’s Newspeak. Veiligheid betekent dat bijvoorbeeld ladenlichtende bankiers niet hoeven te vrezen voor Rechtvaardigheid, die voelen zich veilig, dus de financiële mafia klinkt Veiligheid en Justitie helemaal niet zo gek in de oren. Voor het plebs, de tokkies, betekent veiligheid juist bescherming door de overheid tegen malafide bankiers, en niet alleen of vooral tegen terroristen-exclusief-bankiers. Iedereen pikt dat bekenenisaspect er bij zo’n woord uit, die haar het beste past. Dat is precies de bedoeling. Newspeak desoriënteert moedwillig en heel bewust. Newspeak zet je steeds op het verkeerde been.
Bovendien denken ze in Den Haag tegenwoordig dat kwantiteit zwaarder weegt dan kwaliteit. Misschien krijgt de minister op Veiligheid en Justitie wel een dubbel loon, want hij torst immers twee etiketten en dus een dubbele verantwoordelijkheid? Tja, ik probeer me in de lui hun gedachtengang te verplaatsen. Dat valt mij niet mee, dat kan ik je verzekeren.’

Zohra: ‘Als je veiligheid er zo nadrukkelijk uitlicht, dan wakker je daarmee juist het idee van on-veiligheid aan. Dat is een spekkie naar het bekkie van de politieke pipo’s, want dan zijn zij immers hard nodig.’

‘ Hoe kom je hier zo op?’ vraagt Avram aan Zohra.

Zohra: ‘ Ik las het weer eens in de column van TJMeeus in de NRC van vandaag: “ Kijk naar de vorming van het ministerie van Veiligheid en Justitie in 2010 of de hervorming van de Belastingdienst: grote operaties die talrijke politieke crises veroorzaakten, maar die qua omvang kinderspel zijn vergeleken met de energietransitie.” Brrrrr …… Ministerie van Veiligheid en Justitie, een wangedrochtelijk etiket vind ik het.
De column van TJM vind ik trouwens goed. Vooral omdat TJM de gewenste, let wel: gewenste, onafhankelijkheid van onze Nederlandse planbureaus als uitgangspunt neemt. Vandaag de dag kan dat bijna niet meer – zuivere onafhankelijkheid – omdat alles is doorkankerd met die zieke publiek-private samenwerkingsmantra, die synergie, dat wil zeggen: veéééél gratis toegevoegde waarde, zou opleveren. M’n neus. Louter propaganda ten gunste van het gilde der politieke draaideur-pipo’s, voor wie verantwoordelijkheden, vereiste domeinkennis en relevantie competenties, niet vaag en amorf genoeg kunnen zijn. Nagenoeg virtueel, niet te kwantificeren, ongrijpbaar.’

Moh.: ‘ Volgens Yasha Mounk ondermijnen alleen populisten gevestigde instituties, omdat ze die moeilijk tot niet naar hun hand kunnen zetten. TJM schrijft hier: “Het schiep de ruimte het PBL dagenlang te ondermijnen, en nu is de vraag of de reputatieschade nog tijdig hersteld kan worden. ….. Mij viel aan het einde van de week dan ook op dat ze in de coalitie nu zelf al praten over een second opinion over het PBL-advies van 13 maart.”

Dat de Haagse politici – bijna allemaal en nagenoeg zonder uitzondering – het PBL, en per afgeleide zelfs het CBS een beetje, aan het slopen zijn door te zwarte pieten, moge duidelijk zijn. Ze hebben allemaal zitten verzaken. Wellicht snappen de meesten niet eens wat de draagwijdte en consequenties van hun opportunisme zijn. Dat is natuurlijk geen excuus, maar wij kiezen die merkwaardige personages toch op “democratische” manier? The People VS Democracy, helemaal juist gezien van Mounk, en uiterst prudent samengevat.‘

Zohra: ‘ Net zo prudent als de illustratie van Ruben Oppenheimer bij het artikel van TJM: een vis-noch-vlees CDA poster, onbestemd groenig van kleur en met een Newspeak tekst die het PBL wordt aangewreven: morgen is vandaag. En gisteren is vandaag morgen. Dubbelzinnig ook, want het tekent tevens het betekenisloze gedrag en de zinledige taaluitingen van een Ysbrant Buma, de CDA-leider. Die speelt de zwarte piet naar het PBL door.’

‘ Ja, nou, de tekst geeft voor mij ook wijze weer waarop je als politicus uitspraken van een bureau als het PBL moet wegen bij je besluitvorming,’ zegt Avram. Prognoses bestemd voor de langere termijn laten zich niet gebruiken voor korte termijn politieke winst scoren. Bij de hantering daarvan komt visie geënt op kennis en wijsheid kijken. Bij alle cijfers trouwens. Politici maken het beleid en niet planbureaus. Ook als politici zich baseren op achteraf onjuiste cijfers van die instituten, moeten de politici zoveel kwaliteit in huis hebben dat ze bij hun beleid contingency (onvoorziene omstandigheden) planning inbouwen.
Politici die onafhankelijke instituten ongeloofwaardigheid proberen aan te wrijven, zodra die instituten dingen beweren die de politici niet uitkomen, zijn zelf zo ongeloofwaardig en onbetrouwbaar als maar zijn kan.

Dat is logisch en in het artikel van Yvonne Hofs (VK 22.02.2019) staat iets in deze lijn: “Stel dat er twee gedegen onderzoeken worden uitgevoerd. Het ene concludeert dat het verlagen van de sociale uitkeringen werklozen prikkelt om aan het werk te gaan. Het andere concludeert dat zo’n verlaging schadelijk is voor kinderen die daardoor in armoede opgroeien. Een rechtse politicus zal meer belang hechten aan het eerste onderzoek, een linkse meer aan het tweede. Het is de taak van de politiek om met beide onderzoeken in de hand het beleid te bepalen,  …. “
Tja, een open deur, nietwaar? Want hier draait politiek bedrijven om. In dit geval hadden de pipo’s beter de – achteraf juiste – hoge raming van het CBS (300 euro) kunnen gebruiken dan de drie (!!!!) keer lagere prognose van het PBL, waarvan ze bovendien wisten dat die uit 2017 stamde en werd gemaakt door een relatief jong bureau. Te hoge ramingen veroorzaken achteraf opluchting, te lage ramingen voeden daarentegen wantrouwen. Dit akkevietje duidt op puur gebrek aan politieke kwaliteit.’

Moh.:  ‘ Ik vrees dat we dit soort akkevietjes in de toekomst vaker aan onze broek zullen krijgen. Trouwens, de hele drukke discussie, tot op zes cijfers achter de komma, over zoiets ingewikkelds en complex als klimaatverandering, is vooral een excuus voor slangenolie en hete lucht verkopers om hun incompetentie en niksdoen te maskeren. Het beleid dat hierop wordt geframed, blijft tenslotte politiek gemotiveerd, dat wil zeggen op directe stemmen- en zetelwinst georiënteerd.
Dat het CDA traineert, is vanwege de boer’n belangen, want het CDA is vooral een boer’n p’tij. Bij de VVD speelt het auto-bezit en autorijden een belangrijk rol. Dat zijn platte deelbelangen van respectieve politieke doelgroepen.’

Avram: ‘Incompetente politici veroorzaken door hun schmieren een gevoel van maatschappelijke onveiligheid. Dat kun je met een propagandastunt als het rebranden van een ministerie van Justitie naar Veiligheid en Justitie, niet teniet doen. Het maakt het gevoel van op alle fronten bedonderd worden alleen maar sterker.’

 

 

 

Nobel Laureate in Physics – Ivar Giaever  ; “Global Warming is Pseudoscience / Published on Dec 17, 2015

Professor Ivar Giaever, the 1973 Nobel Prizewinner for Physics trashes the global warming/climate change/extreme weather pseudoscientific clap-trap and tells Obama he is “Dead Wrong”. This was the 2012 meeting of Nobel Laureates.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Orwell forever! Wanneer is satire satirisch?

 

 

‘Of je een tekst of voorstelling als satire ervaart, hangt sterk af van de tijd-context,’ meent Avram, ‘je kunt een klassieke satirische tekst lezen als satire, omdat je weet dat je wordt geacht het als satire te beschouwen. De werkelijkheid is anders. Maar is wat zich nu rond Brexit afspeelt, of door Donald Trump verhapstukt wordt, of wat de Nederlandse politieke pipo’s doen met hun inhuren van marketingbureaus om stemmen te trekken, is dat nog satire? Voel je dat nog als satire, of accepteer je het, al dan niet schouderophalend, als bizarre realiteit? Een goede satire tilt zijn inhoud boven de maatschappelijke werkelijkheid uit, thematiseert het belachelijke aspect van hetgeen wordt verbeeld door overdrijving en door het zwaar aan te zetten, maar als de werkelijkheid met de satire samenvalt, dan houdt het op.

Ik bedoel: genept worden we hoe dan ook toch. Ik stap vanochtend in de geprivatiseerde trein en ik realiseer me dat dat niet kan, want je kunt een monopolist niet privatiseren. Ik kan alleen met die trein over dat traject reizen. Oké, de jojo’s en pipo’s bedachten er andere etiketten voor, zoals: op-afstand-geplaatst en de laatste truc is de NS het etiket ZBO = zelfstandig bestuursorgaan opplakken, dus privatiseren krijgt een andere betekenis. Natuurlijk, dat is de truc en daarom voelt het des te schrijnender als openlijk bedrog. De pipo’s verwringen en ontzetten de taal. Ik vind het altijd vernederend, maar ik moet toch met die trein. Ik kan die trein niet boycotten.’

‘Jij moet met de trein en de top-managers willen een marktconforme beloning,’ zegt Satish, ‘dus moet het publiek de illusie van keuze worden aangesmeerd. De treinboeren doen dat onder andere door “keuze-dagen” te introduceren terwijl je doodsimpel van A naar B wilt, op iedere dag dat het voor jou relevant is, tegen de reële vervoerprijs. Niks daarvan, je moet kiezen, want keuze is vrijheid en vrijheid is democratie enzovoorts met de bekende riedel.’

‘Ze, die treinboeren dus, komen nu ook met spannende verhalen over de gevaren en risico’s – voor jou als reiziger of voor het publiek – van het reizen per trein. Reizen per trein is een spannend event waar je iedere keer je nek voor moet uitsteken. Er vallen doden bij. Nog even en de treinrovers doen weer hun intrede. Om het nog echter te maken. En dan overal die treiterige “MIJN – huppeldepup” tekst,’ merkt Zohra op: ‘Mijn NS, Mijn Belastingdienst, Mijn woningbouwcorporatie, Mijn X- of Y-Bank, Mijn mijn neus ja.’

‘ Met de mix van snelheid, punctualiteit, stiptheid, mobiliteit en veiligheid, kun je voor de OV-biotoop leuke narratieven in elkaar steken. Bedenk bijvoorbeeld de vraagstelling: wilt u dat de trein of bus én stipt rijdt, èn veilig is èn op veel plaatsen kan komen? Dan hangt daar een prijskaartje aan. Een recent voorbeeld van zo’n marketing “narratief” staat in de Trouw. Over de spoorwegen en infrastructuur. Ja, want je hebt ook nog spoorwegen-reizigers, om de nep echter te doen lijken. Ze “concurreren” met zichzelf. Dat doet mijn neus ook, als ‘ie loopt.’

‘Ho, ho. Openbaar vervoer mag alleen duurder worden wanneer daar aantoonbare kwaliteitsverhoging tegenover staat, dus bijvoorbeeld meer treinen en bussen en een fijnmaziger spoor- en busdiensten netwerk. Het is niet zo dat we nog meer van die kulstories moeten krijgen vanuit het frame dat het OV beter is, omdát het duurder wordt gemaakt. Dat is de foute causaliteit. Het OV wordt enkel duurder omdat het meer diensten aan de burger, aan ons, het algemeen nut, levert. Bij solide mangement is de prijs-kwaliteitverhouding optimaal en maximaal in het voordeel van de burger, want ten dienste van het algemeen belang.’

‘Natuurlijk, dat spreekt normaal gesproken vanzelf, maar hier wordt neoliberale prulpraat gedebiteerd, want wat we nu zien is dat de managers van het spoor hun submiddelmatigheid afkopen door de reiziger geld terug te betalen als zij – de managers dus – de kwaliteit van de dienstverlening niet op peil kunnen houden en waarborgen. De burger betaalt in feite voor de incompetentie van het (politiek benoemde) management, want die restitutiegelden halen de NS-managers linksom of rechtsom bij de burger-reiziger terug. De narratieven die we krijgen opgedist, disculperen, ver-ont-schulden, de managers, want het ligt aan de software, of aan de blaadjes op de rails en wat je maar nog meer kunt verzinnen. Het ligt nooit aan de incompetentie van het management, dat die sofware heeft gekocht. Ben je gek zeg.’

‘Soms betaalt “de NS” ook geld als PR-stunt, zoals in verband met met de jodentransporten. Het is eigenlijk zum heulen.’

Satish grijnst: ‘Dát systeem werkt in ieder geval perfect: cronyism tot in de haarvaten van onze Verlichte, Democratische en Beschaafde maatschappij. Mijn Regering, mijn buikpijn, ja. Hoe die NS-smiechten de reiziger middels marketing trucs, bijvoorbeeld door onzichtbare abonnementen die je niet wilt, niet gebruikt maar wel betaalt, geld uit de zak kloppen. Inderdaad, lees vooral dat recente stuk over en van spoorwegman Pier Eringa . Dat heeft als steekwoorden “mobiliteit” en “veiligheid” maar vooral: “adviseursrol,”  want adviseurs zijn automatisch experts, anders zouden ze immers geen adviseurs zijn? Denk maar aan je Belastingadviseur, of de makelaar die je “adviseert” over je te kopen huis. Dure expertise hoor!  Adviseurs worden dus duur ingehuurd en daar gaat het uiteindelijk om. Eringa is PvdA-franchise-houder, dus misschien heeft het marketingbureau N=5, van de meneer Oosterhout, de PvdA een kwantumkorting gegeven om alle bobo-franchisehouders van een pakkende tekst te voorzien: Zekerheid (Asscher leurt ermee) en Mobiliteit – én Veiligheid, natuurlijk, voor Eringa. Dat zijn begrippen met verwante emotionele inhoud. Iets in die trant kan ik me als verkooppraatje voorstellen.’

‘Precies, want Ajax kan niet winnen van Barcelona, maar Barcelona kan wel verliezen van Ajax.’

 

 

Avram: ‘Weet je dat mijn pupillen bij het bekijken van een paar afleveringen van Yes Minister (als serie van 1980 – 1988 op tv) die ik had uitgezocht, nauwelijks wisten of het nu wel of niet satire was. Ze anticipeerden op het feit dat ik had verteld satire te behandelen, maar ze twijfelden toch, want de werkelijkheid waarmee zij te maken hebben, is vaak veel ruwer dan wat ze in de serie te zien kregen. Dat geldt ook voor films die zij bekijken. House of Cards, vonden ze minder onwaarschijnlijk, want openlijk cynisch en dus regelrechte humor. Vreemd, dat moet ik toch nader onderzoeken.’

‘En SEX,’ zegt Satish, ‘vunzige sex vooral. In House of Cards komt sex-in-overspel voor, in Yes PM niet. Neoliberale sex. Dat scheelt enorm hoor.’

‘Neoliberale sex?’

‘Jazeker. Van die voor-wat-hoort-wat-en-boter-bij-vis-sex. Dit overspel wordt zelfs door mevrouw Urquhart aangemoedigd. Met die journaliste Mattie Storin (storin, klein verhaal? in store), weetjeniet? Die kiepert die enge Chief Whip Francis Urquhart na de sex over het balkon. Zo gaat dat. Gebruikssex. Honderd procent neoliberaal.’

‘Jakkes, dat klinkt helemaal niet lekker. Een cheap wip (géén “h” s.v.p.) met de dood in de pot. Hoe affreus.’

‘Er zitten zo’n twee decennia tussen Yes Minster en nu,  merkt Zorah op, ‘ de meesten van jouw studenten waren er toen nog niet en nu zien ze iemand als Trump bijna dagelijks een persiflage van satire maken. Geen wonder dat ze moeite hebben met het verschil. Ironie, zoals in Yes, Prime Minister, is veel minder ruw dan satire. Satire vind ik helaas steeds cynischer worden. Deze studenten hebben net weer een lerarenstaking meegemaakt en het geneuzel daaromheen. Voor onze ouders is dat satire – leraren die staken!? – voor de jongelui nu, is het dagelijkse realiteit.’

‘Onze waardering verschuift. Satire in de tachtiger jaren is waarschijnlijk slappe slapstick nu, flauwe pseudo-humor. Hoewel niet op elke gebied, moet je lezen: langere werktijden (onder andere door verhogen van de pensioenleeftijd) en kariger pensioenen (vanwege een rekenmethode, vanwege “verdampen” van pensioengelden …. ), zou Orwell nu schrijven,’ zegt Satish, ‘geen verschil. Het Project Europa-plus-massamigratie is het laatste bedrog op grote schaal – the Big Con – dat we voor de kiezen krijgen en dat is nog in volle gang. Al zitten er zeventig jaar, zeven decennia, tussen! 1984 wordt bijna vanzelf voortdurend geupdate. De spin doctors van nu hebben directe lijnen met de kaasstolp en met hun politieke klanten en een kantoor in het Kamergebouw. Ze heten officieel Rijks-Voorlichtingsambtenaren.

Zet de afleveringen maar op de site.’

 

 

George Orwell (1983): 1984  /  Amsterdam / ISBN: 90 295 3276 9  (vertaald uit het Engels)

Tony Judt (2011): Het land is moe  / Amsterdam / ISBN: 978 90 254 3659 9

Edmund Burke (2005): Reflections on the Revolution in France  / Stilwell, KS, 66085 / ISBN:  1 4209 2497 4

 

 

Yes, Prime Minister > Why there are No Genuine Local Democracies in the West  /  rubatirabbit     Published on Apr 11, 2015

Yes, Prime Minister > How the Media and Literati Class Determines the Politics of a Nation /  rubatirabbit    Published on Oct 15, 2016

Humphery is advising Sir Desmond about the possibilities of making the Minister make the decision that they want him to make.
BBC Studios   Published on Aug 15, 2011

Sir Humphrey Appleby: The Consummate Civil Servant /  rubatirabbit    Published on Feb 3, 2017 / From Yes Minister S03E06: “The Whisky Priest”

The State of Education | Yes, Prime Minister | BBC     BBC Studios      Published on Apr 29, 2010 /  The PM wants to make some important changes to the education system.

Yes Minister – The Moral Dimension   /  50Centdu69120    Published on Aug 3, 2016

 

 

President Donald Trump Calls Intel Chiefs Public Testimony ‘Fake News’ | Deadline | MSNBC  –   Published on Jan 31, 2019

Former Chief of Staff at the CIA Jeremy Bash, former Chief of Staff to VPs Biden and Gore Ron Klain, and MSNBC contributor Karine-Jean Pierre on Trump calling his intelligence chiefs’ comments ‘fake news’ despite the entire testimony given in a public setting

 

Trump Says He Summoned Intel Chiefs After Hearing They Contradicted Him | The Last Word | MSNBC –  Published on Jan 31, 2019

Donald Trump told the New York Times that, after hearing that his top intelligence leaders contradicted him in congressional testimony, he summoned them to the Oval Office where he claimed they said they were mischaracterized. Lawrence separates fact from fiction with Rep. Eric Swalwell and Jason Johnson.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,