RSS

Tag Archives: Brexit

BREXIT: de ‘Blitz’ van Boris

 

‘ De laatste regels van dit commentaar van Bert Lanting in de Volkskrant van 1 januari 2020, zijn de moeite waard om uit te lichten:  “Sommigen zien het vertrek van de Britse ‘dwarsliggers’ als het signaal om eindelijk flinke stappen vooruit te zetten richting politieke eenwording. Alleen door Brussel meer macht te geven kan de EU zich volgens hen staande houden tegenover Trumps Amerika en de toenemende macht van China.
Maar dat zou de verkeerde les zijn van het Brexit-drama. Nu al zijn er spanningen voelbaar binnen de EU. Het gevaar bestaat dat al te veel haast tegenkrachten zal losmaken die de EU nog verder uit evenwicht brengen. “

Deze conclusie laat zich mooi relateren aan het betoog van Maurice de Hond, die een ander politiek stelsel bepleit, zonder de stroperige procedure van Grondwetsherziening.’

–  ‘ Lanting schetst de meest waarschijnlijke reflex van de oligarchieën, de respectieve nationale nomenklatoera’s, en waarschuwt voor de voor de hand liggende vlucht-naar-voren: nóg méér EU (let wel: niet Europa, maar EU!), dan kunnen “we” niet meer terug. Wat er zich in het VK heeft afgespeeld, kan als waarschuwing dienen: betrek de politici (weer) bij de kiezer.

De video over the Deplorables spreekt voor zich als je aanschouwelijk gemaakt wil zien hoe groot de kloof is tussen het volk en haar “vertegenwoordigers” (in het VK en in de VS), en waartoe dat leidt. De nationale en globalistische oligarchen en hun lakeien moeten de massa’s niet langer ongestraft kunnen demoniseren en kunnen wegzetten als populisten of erger tuig.’

‘ Precies: betrek de politiek weer bij het volk –  en debiteer dus niet langer de loze mantra van andersom, want de massa is wel degelijk en in alle hevigheid met het politieke gebeuren in de weer. Alleen worden die massa’s er niet bij betrokken door de oligarchen. Laten we dit alvast op de site zetten. Misschien komen we hier nog op terug, maar intussen kunnen de jongelui er zelf over nadenken.’

–  ‘ De betogen van Syp Wynia en Frank Ankersmit horen vanzelfsprekend ook in dit kader thuis, want het draait om de legitimiteit en effectiviteit van het volksvertegenwoordigerschap, in een representatieve democratie.’

 

 

Over de representatievormen in de politiek; Geerten Waling en Frank Ankersmit • Weltschmerz – Dec 19, 2016

Drie kabinetten Rutte (VVD) is genoeg; Syp Wynia en Pim van Galen  –  Café Weltschmerz  •  Dec 19, 2019

 

Deplorables: Trump, Brexit and the Demonised Masses  •  20 sep. 2019

A film about the people who had long been forgotten, but now cannot be ignored — from the Rust Belt to the Essex coast. Featuring: Salena Zito, Matthew Goodwin, Glenn Loury, Munira Mirza, Paul Embery, Brian Denny and more.

 

Brexit: Britain’s Great Escape • 22 jul. 2017

After decades of uneasy relations with Europe, Britain decided to take back control in the 2016 referendum and withdrew from the European Union. But why did the British people turn away from the EU?

 

Lessons from Brexit” – Daniel Hannan   •  11 jun. 2017

Daniel Hannan is a Member of the European Parliament representing South East England.

 

Best Nigel Farage speeches  •  11 mrt. 2012

A montage of speeches in the European Parliament by leader of the Europe of Freedom and Democracy Group, Nigel Farage MEP

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Hoeveel pijlen hebben Jeremy, Robin en Willem op hun boog?

 

https://www.google.com/search?q=cartoons+joep+bertrams&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjWvunJtb7lAhXhwqYKHcnrBAIQsAR6BAgJEAE&biw=1366&bih=654

 

 

‘ Joep Bertrams tekent Jeremy Corbyn van de Labour Party als Robin Hood, die leeft in Sherwood Forrest. Nog steeds. Dit is een makkie, immers: Labour, socialisten en Robin Hood nam van de rijken en gaf aan de armen. Dus was Robin een echte socialist. Maar, forrest, Westminster Forrest, dat betekent hier: verdwalen in het bos, het (politieke) bos in gestuurd worden en door de bomen het bos niet meer zien. Bovendien geeft Bertrams deze Robin Hood een speelgoed pijl, met een zuignap.’

–  ‘ Of je dat positief moet waarderen, dat stelen van de rijken en geven aan de armen, valt te bezien. De Engelse elite in die dagen zag Robin Hood als een ordinaire dief, struikrover, a hood. Net zoals de Nederlandse VVD’ers ooit de sociaaldemocraten als struikrovers beschouwden. Inmiddels zijn ook de zogenaamde sociaaldemocraten als struikrover ontmaskerd, dus er blijft niets aan volkshelden over. Iedereen graait wat ‘ie kan. Dit terzijde. Robin Hood was een meester-boogschutter op de befaamde long bow, die een pijl die in de roos stak, doormidden kliefde met de pijl die hij op de schietschijf afschoot. Maar met deze pijl van Joep gaat Corbyn dat niet lukken. Nog meer associaties?’

‘ Jahááá. Wilhelm Tell uit Zwitserland, begin veertiende eeuw. Tell droeg ook zo’n mutsje en was eveneens scherpschutter op de boog. Dat was wel de kruisboog trouwens. Ik vraag me af of Robin in dat Sherwood bos met een long bow frunnikte, of dat hij een handzamer verkorte versie had. Goed, terug naar Willem Tell. Die had dus een kruisboog. Daarmee moest hij een appel van het hoofd van zijn zoon schieten. Tell streed voor de Zwitserse onafhankelijkheid, tegen de Habsburgers.’

– ‘ Goed, en nog iets in relatie tot Zwitserland: het referendum. Zwitserland is fameus vanwege het bestuurlijke instrument van referenda, en Corbyn heeft te maken met de gevolgen van het Brexit-referendum. Engeland wil net als Zwitserland niet (meer) bij de EU horen. Wat er in GB met referenda gebeurt, valt nog te bezien. De nomenklatoera zal er niet happig op zijn om referenda tot standaardonderdeel van de democratie te verheffen. Dat zijn plucheplakkende nomenklatoeristi nooit en nergens, die willen ongestoord hun gang kunnen gaan en vinden het voldoende om een keer per vier jaar of zo legitimiteit te tanken via “verkiezingen,” waarin het slimste marketing-concept en de meest gelikte reclamecampagne het tenslotte winnen. Met representatieve democratie heeft de electorale poppenkasterij al lang niets meer te maken.’

‘ En dat Labour, dat zou je met Love’s Labour’s Lost van Willem Schuddespier in verband kunnen brengen; alle liefde-oud-papier dat in het toetreden van Groot Brittannië tot de (economische, niet de politieke) EU is gestopt, lijkt grotendeels lost, verloren, vergeefs.’

– ‘ Niet voor 100% verloren, vind ik. Groot Brittannië zal er naar mijn overtuiging beter toegerust voor de geglobaliseerde wereld uitkomen, dan dat ze in de EU boerde. GB kan door haar omvang en de Commonwealth wel degelijk op eigen benen verder en het is in het belang van ons, dat de EU-bobo’s goede banden met het perfide Albion aanknopen en onderhouden. Wij zullen helaas eeuwig te maken hebben met de rivaliteit tussen Duitsland en Frankrijk, en de molenstenen om onze nek torsen van de knoflooklanden. Het in de lucht houden van het EU-project zoals dat tot dusverre gestalte heeft gekregen, is niet in ons belang, maar in het belang van politici, financiële bobo’s en ik weet bijna zeker: de georganiseerde misdaad. Die tappen een heel groot deel van wat wij erin stoppen af.’

‘ Dat gaat via cijferrekeningen in Zwitserland of via meneer Juncker in Luxemburg. Maak je geen zorgen, de politieke pipo’s, bimbo’s en jojo’s zorgen heus goed voor zichzelf. Dus, Robin Hood heeft meer pijlen op zijn boog dan ons ter beschikking staan?’

– ‘Spijtig genoeg, moet ik dat vooralsnog bevestigend beantwoorden. Hetgeen onverlet laat dat ik vóór een verenigd Europa ben en de Britten alle goeds en voorspoed toewens. De Russen en Chinezen trouwens ook.’

‘ O ja, ik dacht heel even nog aan de roman over Charles van Orléans (ook veertiende eeuw, maar dan eind) van Hella Haasse: Het woud der verwachting. Dat gaat over Engeland tegen Frankrijk, dus ook rivaliteit tussen EU-landen, maar goed, dit alleen voor de aardigheid en vanwege het woud.’

–  ‘ En de (valse) verwachtingen die ons met de EU worden ingepraat.’

 

 

 

Tom Janssen  –   https://g8fip1kplyr33r3krz5b97d1-wpengine.netdna-ssl.com/wp-content/uploads/2016/06/9138FEC4-87F9-411C-84D9-E22B641E4FB4-1024×745.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,