RSS

Tag Archives: Caroline de Gruyter

Imitatie (naäpen) & deterioratie (verloedering): hoe men zichzelf kapot kan kopiëren

 

‘ De kop is oké,’ vindt Ilham: ‘ De wraak van de imitators, daar draait het om, maar dan gaat het volgens mij rammelen, maar ik heb het boek van Krastev niet gelezen. Volgens Caroline de Gruyter:  “ Aanvankelijk wilden de imitators dat zelf. Oost-Europese dissidenten zeiden altijd dat ze maar één ding wilden: weer ‘normaal’ worden, net als andere Europese landen. Maar nu, betoogde Krastev, komen de imitators in opstand. Niet tegen het kapitalisme, maar tegen het imiteren. En tegen het feit dat ze constant door hun eigen model gemonitord worden. Ze ontdekken dat je toch nooit meer wordt dan een inferieure kopie van een superieur model.”
Hier zit volgens mij de redeneer/denkfout van Ivan Krastev, want waar de imitators van balen, is dat degenen die zij imiteren, verloederd blijken, door en door corrupt. Dat is de poets die hen, de imitators, wordt gebakken, alleen doet geen van de partijen dat met opzet of bewust. De geïmiteerden produceren trijf, prullaria en nep, waarvan zij zelf niet (willen of kunnen) inzien dat het bagger is. De imitators willen blijven imiteren, maar dan imiteren ze zichzelf het moeras in, want zij apen producenten van rommel en rotzooi na. Dus nemen ze wraak, door die trijf naar de geïmiteerden terug te gooien. Ze zouden natuurlijk het beste kunnen kappen, stoppen, met imiteren en origeel gaan opereren. Maak zelf wat moois en bekokstoof zelf iets vrolijks zou ik zeggen. Dan hoef je niemand meer na te apen, te kopiëren of imiteren.’

I see,’ zegt Zohra, ‘en omdat de imitators doorkrijgen dat ze troep, nep, naäpen, worden ze boos op de modellen die zij imiteerden, want die verloederen, deterioreren. De imitators “stelen” of “lenen” bagger, trijf, terwijl ze tot nu toe in de waan konden verkeren dat ze goed spul imiteerden. Indien dát een bewuste strategie van de geïmiteerden zou zijn, dan zou het best briljant genoemd kunnen worden: houd de Russen en Chinezen een brak model voor – door te doen alsof jij dat voor het ideale houdt – en zorg er middels marketing en propaganda voor dat ze dat naäpen, totdat ze eraan kapot gaan. Ja, niet gek bedacht. Helemaal niet gek bedacht. Maarre, waarom zou je elkaar eigenlijk naar het leven moeten willen staan? Dat op zich vind ik al bizar.’

‘De komische tragiek bij dit alles is dat wij, de geïmiteerden, óók dat brakke spul gebruiken en de meuk consumeren die wij voortbrengen,’ zegt Ilham, ‘dus gaan beide partijen – de niet-kapitalisten/imitators en de kapitalisten/geïmiteerden – aan hetzelfde gif ten onder.’

‘ Vreemd, als dit tenminste waar is, om te lezen: “Oost-Europese dissidenten zeiden altijd dat ze maar één ding wilden: weer ‘normaal’ worden, net als andere Europese landen.”  Veel inwoners van West-Europese landen vinden intussen de gang van zaken in hun landen al lang niet meer normaal. Daarnaast: als je ons wilt imiteren dan moet je ook onze narrigheid en teleurstelling imiteren, dus onze duistere emoties en wrange gemoedstoestenden, want anders imiteer je niet. Althans niet echt. Imiteren, betekent alles kopiëren. Met inbegrip van de eindeloze stroom immigerende exoten, maar precies dát imiteren ze in Oost-Europa dan weer niet. Daar kijken velen hier dan weer met afgunst naar: “Zij daar blijven tenminste normaal. Moet je hier eens door Amsterdam, Utrecht, Den Haag of Rotterdam lopen. Da’s echt niet normaal meer.” ‘

‘De imitators hebben volgens mij toch een voordeel, ‘ denkt Zohra, ‘omdat zij blijkbaar nog een herinnering hebben aan de “normale” tijden. Denk aan de film Good Bye, Lenin! Zij zouden nog op de rem kunnen trappen vóórdat zij net zo verloederd en verlopen zijn als wij hier momenteel (zijn, of dreigen te worden).’

Ilham: ‘Ja, zij houden ons een spiegel voor – of wij hen, het is maar net hoe je het bekijkt – en beide partijen kunnen er hun voordeel mee doen. De parodie van Putin, zoals mw de Gruyter schrijft, is niet anders dan de karikatuur die wij van onszelf hebben gemaakt en nog steeds maken – denk aan de huidige stikstof-misère, of denk aan de EU en de NAVO. Ook die instituties werden geïmiteerd, gespiegeld. Putin houdt ons dus gewoon de spiegel voor en wij lusten niet wat wij in die spiegel zien. Wat gaan we doen? We willen die spiegel veranderen. Dat is typisch ons. Hoeveel regime changes heeft Amerika intussen op zijn geweten? Heeft dat erg geholpen?’

‘Ik vermoed dat Krastev & Holmes De donkere kamer van Damocles (W.F.Hermans) hebben gelezen,’ zegt Zohra grinnikend. ‘ Dat draait om de vraag of Osewoudt genoeg op Dorbeck lijkt, of hij Dorbeck goed imiteert, en op welke momenten Osewoudt dat doet. Dorbeck mag en moet zelfs Duitsers om hals brengen, want hij is immers militair in oorlogstijd (hoewel, niet helemaal oorlogstijd, een tussenfase, het verhaal speelt in een liminale fase) terwijl Osewoudt een burger is. Wanneer imiteert sigarenhandelaar Osewoudt de luitenant Dorbeck en op welke momenten vallen de personages samen? Osewoudt roept stervende: Dorbeck waar ben je?!’

‘ Mooi,’ zegt Ilham waarderend, ‘ze moeten Hermans haast hebben gelezen, want waarom zouden ze anders die titel hebben gekozen: Light That Failed.  Het Hermans verhaal draait immers ook om licht en belichting van foto’s, om positief en negatief. Osewoudt zou hebben kunnen bewijzen dat Dorbeck bestond, wanneer het onontwikkelde fotorolletje waarop Dorbeck volgens Osewoudt is te zien, niet aan daglicht blootgesteld zou zijn geweest. Neen, we moeten niet te veel achter de theorie van Krastev zoeken, maar gewoon onze literatuur lezen.’

‘Trump moet Dorian Gray van Wilde maar eens goed lezen,’ vindt Zohra, ‘ als hij tenminste nog snapt, of wil snappen, dat een schilderij (een bevroren spiegelbeeld) rare dingen kan bewerkstelligen, waar je desniettemin je voordeel mee kunt doen.’

‘Eigenlijk hilarisch om te bedenken dat imitators in razernij vervallen, wanneer ze doorkrijgen dat degene die ze imiteren bagger maakt,’ zegt Ilham. ‘ Want dan moeten ze zelf aan de slag, dus willen ze wraak nemen: De wraak van de imitators. Stakkers. Ze beseffen nog niet dat het profijtelijk voor hen is dat ze nog in staat zijn om door te hebben dat het bagger is wat wij voortbrengen. Zij zijn beter af dan wij. “Wij,” hunnie daar onder die Haagse kaasstolp en de pipo’s, bimbo’s en jojo’s in Brussel en Berlijn, verkeren nog steeds in de waan dat ze superieure dingen in de markt zetten. Terwijl we onze habitat, onze biotoop, in razendsnel tempo versjteren. We bevuilen ons eigen nest! Tragisch en komisch tegelijk.’

Zohra: ‘Ken uw klassieken. Dat is nog de beste remedie en voorzorg tegen totale verloedering.’

‘En het hoeft niet veel te kosten,’ zegt Ilham. ‘Boeken van Fareed Zakaria en Yasha Mounk zag ik zelfs al in de ramsj liggen en W.F.Hermans hebben we vanzelfsprekend allemaal in de boekenkast staan.’

 

 

Martin Bosma: ”De elites van Nederland zijn zo politiek correct als de hel” ★ 27-09-2017

Martin Bosma & Thierry Baudet vragen opheldering bij het referendum debat ★ 27-09-2017

 

 

 

 

Dave Granlund cartoons

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Is Donald Trump de (onbewuste) kampioen van een niet-liberale democratie?

‘Amerika kun je na de verkiezing van Trump, een land op weg naar een niet-liberale democratie noemen,’ stelt Semanur vast, ‘omdat meer Amerikanen voor de Democraten (Hillary Clinton) gestemd hebben dan voor Trump. Door de Amerikaanse Grondwet en het kiesstelsel is echter de dictatuur van de meerderheid voorkomen en werd de met minder stemmen gekozen Trump president. Er is voldaan aan een wezenlijk kenmerk van de niet-liberale democratie: de meerderheid legt de minderheid niet zijn wil op. ’

*  Vrolijkheid *

Willemijn vindt dat hoewel badinerend door Semanur gebracht toch een provocerende presentatie: ‘Bekeken vanuit het frame dat we afgelopen dagen meestal hanteerden, heb je echter niet helemaal ongelijk. Waar ik moeite mee heb is dat scheiden van liberaal en democratie. Die samenstelling liberale-democratie is er zo ingestampt dat ik een redenatie als van Josiah Ober, Timothy Garton Ash (voortaan Gash) en Pankaj Mishra mentaal maar schoorvoetend kan bijbenen.’

‘Jij bent niet de enige hoor,’  zegt Zorah met een brede glimlach, ‘het politiek-bestuurlijke establishment negéért dat denkframe straal. Helaas, want de ontwikkeling naar vormen van niet-liberale-democratie zullen ondanks het politieke establishment blijven opkomen. In feite bestaat er midden in Europa al zo’n modaliteit van niet-liberale democratie, namelijk: Zwitserland. En wel door zijn referendum als politiek-bestuurlijk instrument dat iedere Zwitser dwingt tot participatoir (deelnemend) burgerschap. Meedoen, nog een centraal kenmerk van echte democratie: iedere zelfbewuste burger doet mee aan het politieke proces. Door referenda op z’n Zwitsers dwing je dat af.  Voor de Zwitser is politieke participatie inmiddels vanzelfsprekend. Vier keer per jaar moet hij over belangrijke vraagstukken zijn mening en oordeel geven. In Nederland maakt men moedwillig een karikatuur van het referendum.’

‘Gut ja!’ roept Willemijn, ‘de Zwitsers stemden per referendum het basisinkomen af, maar ze stemden net zo goed het hermetisch sluiten van de grenzen af, om maar te zwijgen van het uitzetten van niet-Zwitsers, immigranten dus. Toch bizar dat het politieke establishment hier, en natuurlijk de  met dat establishment symbiotische media, daar geen aandacht aan schenken! Ze blijven doorhameren op de “open grenzen,” de “mensenrechten” en “de Verlichting” zelfs wanneer straks het licht al lang uit is, vrees ik.’

* Hilariteit *

‘Indien Wilders het effectief framet, kan hij ver boven de huidige politieke paljassen op de Nederlandse kiezersmarkt uitstijgen,’ meent Semanur. ‘Wilders heeft al een reputatie, een platform en een aanhang – ik stem op 15 maart ook op de PVV, maar ben geen aanhanger van déze Wilders  – maar wat ook hij mist, is gesofistikeerde intellectuele spirit. Wilders zou om te beginnen op de bandwagon bij Trump en Putin kunnen springen, zoals Theresa May van Groot Brittannië doet.’

‘Wilders wil wel, maar Trump wil niet van Wilders weten,’ zegt Zorah grinnikend, ‘Trump heeft Wilders geloof ik een audiënte geweigerd. Net als bij Marine le Pen. Ik vermoed dat Trump donders goed doorheeft dat zowel Wilders als le Pen eerder een liability (een risico) zijn dan een asset (een aanwinst). Angela Merkel is voor Trump wél de moeite waard, want Duitsland leidt als economische grootmacht de roedel die tesamen het zogeheten “ project Europa” op de been houden.’

‘Nederlands politici zitten vastgebakken aan Duitsland,’ herinnert Willemijn, ‘én griezelig genoeg ook aan Israël, tenminste sommige Nederlandse politici zijn dat. Wilders heeft in ieder geval het referendum als politiek instrument laten analyseren en het staat op de PPV-site. Ook heeft Wilders een poging gedaan om te onderzoeken of uittreden uit de euro voor Nederland haalbaar was. Dat vind ik van intenties in een positieve richting getuigen, in tegenstelling tot de schijnheilige slogans van de andere Haagse pipo’s. Dus daarom stem ik op de PVV. Ik zie geen andere keus, behalve weer niet gaan stemmen. Maar dan zou ik de politieke paljassen opnieuw in de kaart spelen en daar heb ik inmiddels schoon genoeg van.’

‘Voor de duidelijkheid,’ zegt Zorah, ‘pakken we de omschrijving van niet-liberale democratie van Josiah Ober er bij. Ober zegt: “ ….  the modern tendency to conflate democracy with liberalism has made it harder to implement a successful democratic but non-liberal regime. Such a regime falls short of what liberal democrats hope for: it might not support human rights, might impose religious conformity, might distribute material goods less than justly. But a non-liberal democratic regime can be stable and need not devolve into majoritarian tyranny. It should provide political equality along with basic political freedoms for citizens. When the alternatives are repressive autocracy or anarchy, democracy – as collective self-government – is a worthy goal.”

Een zuivere liberaal zou deze vorm van democratie onbevredigend vinden, want er is  geen onvoorwaardelijke steun voor mensenrechten, geen absolute godsdienstvrijheid en een niet altijd rechtvaardige verdeling van de gezamenlijk koek, het materiële snoepgoed …’

Willemijn onderbreekt: ‘Dat laatste gebeurt nu ook al: het establishment graait de vetse brokken binnen. Onze zogenaamde volksvertegenwoordigers voorop! Met name de bankiers boeren beestachtig goed vanwege de inmiddels routinematige “reddingen” van hun banken met ons belastinggeld! Wedden dat er afgelopen week in Davos (dat ligt natuurlijk niet toevallig in Zwitserland) weer menige deal is gesloten tussen diverse politici en bobo’s van het bedrijfsleven (wat dat ook moge zijn) voor een vette baan na het politieke leven?’

‘Daarom leven wij ook niet in een liberale democratie, maar op zijn best in een nep-neoliberale democratie,’ zegt Zorah grinnikend. ‘Meneer Poroshenko van de Oekraïne kon in Davos nota bene volop propaganda maken voor zijn corrupte regime met een beroep op de democratie.  Willen we méér corrupt Europa?  Welja!?  We willen méér corrupt Europa, natuurlijk. Dat is goed voor de economie!’  Ze fluistert: ‘Maar is het ook  goed voor de Verlichting? Straks slaan de stoppen door.’

*  Vrolijkheid  *

‘Trump is geeen voorstander van absolute godsdienstvrijheid,’ zegt Semanur, ‘in ieder geval niet met moslims. Op dat punt is Trump zeker geen liberaal. Bij zijn inauguratiecircus waren zowat alle godsdiensten vertegenwoordigd, maar geen islamitische. Dat is natuurlijk tegen het zere been van de Verlichting, neem ik aan. Maar kunnen we ons de pseudo-liberale democratie veroorloven waarin we nu leven? Hoe lang nog?’

‘Trump demonstreert dat hij de Verlichting een lachertje vindt,’ zegt Zorah, ‘daarom dat hij alle Obama-ambassadeurs uit Europa heeft weggestuurd, die moeten hun ambassades ontruimen.  Alleen de beroepsdilomaten mogen blijven zitten, de politiek-benoemden moeten het veld ruimen, dat vertelt Caroline de Gruyter. Die hebben hun ambassadeursposten gekocht van Obama en de Democraten.’

Trump geeft daarmee tegelijk de meeste Europese landen een veeg uit de pan,’ meent Semanur, ‘want het is volgens Trump helemaal niet erg dat die landen even geen Amerikaanse ambassadeur hebben. Zo belangrijk vindt the Donald al die verlichte mensenrechtelijke-vingertjes-heffers nu ook  weer niet.’

‘Trump sluit zich aan bij Putin in het op hun nummer zetten van “het moreel-ethische superieure Europa”, ‘ stelt Zorah vast, ‘daarom moeten die Democratisch ambassadeurs weg. Die waren ook voor de Verlichting en de mensenrechten.’

‘Trump kent zijn Machiavelli,’ zegt Willemijn, ’nu is hij, Trump, de baas en dus sloopt hij meteen de standbeeelden van zijn voorganger Obama. Hij gaat Obama’s belangrijkste monument, Obamacare, ontmantelen, waardoor vele van zijn kiezers straks opnieuw onverzekerd tegen ziektekosten zijn. Hoe ironisch nietwaar?’

‘Nou het wordt nog pikanter,’ meent Semanur, ‘want je zou kunnen stellen dat Trump de Russen steunt tegen de Duitsers die de financiers van Europa zijn. Trump heeft gesneeerd dat de EU slechts als instrument voor Duitsland dienst doet. Net als in WO II steunt Amerika de Rus ook nu tegen de Hunnen. Dat verzwakt Duitsland, terwijl het Rusland aan Amerika verplicht.’

Willemijn: ‘Volgens Trump gebruikt Duitsland de EU en de NAVO om Europa te koloniseren. Dat zint the Donald allerminst, want Amerika moet de eerste zijn en geen concurrentie van Europa hoeven te duchten. De NAVO, waaraan Amerika het meeste bijdraagt,  is er niet om Duits-Europese belangen te behartigen. Vandaar dat hij en de NAVO en Duitsland als aftands en achterhaalt afdoet. Tegelijk zoekt Trump toenadering tot Rusland, waar hij in Putin een politiek-ideologische geestverwant ziet. Bovendien is Rusland volgens Trump economisch zwak en heeft Amerika dus niets van Putin te vrezen.’

‘Putin ideologisch verwant aan Trump, dat is een interessant gezichtspunt,’ zegt Zorah, ‘beiden staan een vorm van niet-liberale democratie voor, die aanvaardbaar blijft omdat het nog net geen dictatuur is.’

Willemijn: ‘Ik denk dat Trump vooral respect heeft voor Putin vanwege de wijze waarop die Rusland regeert, als een grote onderneming een complexe business. Misschien zoals de tsaar ooit Rusland regeerde. Op die manier wil Trump Amerika besturen, als een verlengstuk van het Trump-imperium. Het Amerikaanse geld en materiaal dat nu nog naar de NAVO gaat, moet worden gebruikt ten bate van Amerika en niet voor de Europese free riders. Als Trump zich met Rusland aanvriendt en daartoe meteen de NAVO afknijpt, slaat hij twee vliegen in een klap.’

‘Ik citeer Gash over vormen van autoritaire, niet-liberale, hybride (quasi?) democratieën in Hongarije, China en Rusland’ zegt Semanur en ze leest voor: “A young liberal hero of 1989, Viktor Orbán, is now a nationalist populist leading Hungary toward authoritarianism and explicitly praising the “illiberal” example of Xi Jinping’s China and Vladimir Putin’s Russia. Border controls have been reimposed between Schengen countries (“temporarily,” of course), in response to the flood of refugees from Syria, Iraq, and Afghanistan—areas where our so-called European foreign policy has proved little more than waffle.”
Dat laatste is niet bijster vleiend voor ons politiek-bestuurlijke establisment.’

‘O ja,’ zegt Willemijn terwijl ze op het beeldscherm wijst, ‘dit is zo’n ijzersterk Trump-citaat dat Gash aanhaalt: “The only important thing is the unification of the people,” said the Donald, “because the other people don’t mean anything.” Eigen volk eerst. Dat schijn je tegenwoordig te moeten roepen als rabiaat progressieve patriot.’

‘Meteen achter deze passage heeft Gash het over 48% van de Britse stemmers die op 23 juni 2016 tegen de Brexit stemde,’ zegt Semanur, ‘dat waren er maar drie procent of zoiets minder dan de vóór-Brexitstemmers, dus ook hier kun je niet spreken van een meerderheid die vóór stemde en daarmee de minderheid – 3% minder is haast geen minderheid te noemen – zijn wil oplegde. Hier werkt dus de democratie en is ook hier geen sprake van dictatuur van de meerderheid. Zie Ober in Aeon.’

Zorah: ‘Gash zou volgens menig lid van het Nederlandse politieke establishment met de daaraan gelieerde mainstream media, Wilders op het oog gehad kunnen hebben toen hij schreef:  “Yet I think we do need a term to describe what happens when a government that emerges from a free and fair election is demolishing the foundations of a liberal democracy but has not yet erected an outright dictatorship—and may not even necessarily intend to. Words like “neoliberalism,” “globalization,” and “populism” are themselves imperfect shorthand for phenomena with significant national, regional, and cultural variations. “Hybrid regime” feels too unspecific, so unless and until someone comes up with a better term, I shall continue to use “illiberal democracy.”
Dus: een niet-liberale democratie, illiberal democracy. We zullen er aan moeten wennen, denk ik. Hoe sneller we ons met deze vorm van democratie los van (pseudo-)liberalisme vertrouwd maken, hoe beter.’

Semanur: ‘Timothy Gash trekt volgens mij politiek liberalisme en economisch liberalisme uit elkaar. Of hij daardoor het neo-liberalisme isoleert is me onduidelijk. Het is hoe dan ook een hele kluif om te analyseren en toch zal het moeten, net wat Ober zegt.’

‘Indien de PVV straks de grootste wordt en Wilders zou premier worden, dan zouden we misschien een vorm van niet-liberale democratie in Nederland te zien kunnen krijgen,’ oppert Willemijn.

Semanur betwijfelt dat: ‘Nederland is geen Amerika en de premier hier is niet te vergelijken met de Amerikaanse president. Bovendien, zelfs met de PVV als grootste partij en de VVD als goede tweede, blijf je die al keffende en kwijlende kuitenbijtertjes houden, die andere politieke pipo’s die ook een stuk van onze koek willen. Ik denk dat we in Nederland voorlopig nog zullen doormodderen met deze clubjes in een soort van oligarchie. Maar Als Trump er met zijn vorm van niet-liberale democratie iets herkenbaars en niet al te afstotelijks van maakt, dan zou dat Wilders’ positie wellicht kunnen verstevigen.’

‘Intussen zien we hoe Amerika met Engeland zich aanvrienden met Putins Rusland, terwijl Xi Jinping ook dichterbij schuift,’ zegt Willemijn, ‘zodoende komt Duitsland met zijn satellieten, waaronder Nederland, vanzelf snel geïsoleerd te staan. Tegelijkertijd laten zij en wij steeds meer nieuwkomers binnen, want wij zijn immers van “de Verlichting”, zodat we straks met al die nieuwkomers op ons tandvlees horrelen en die nieuwkomers ons zullen verwijten dat wij hebben verzaakt waardoor zij hier opnieuw in een aftandse negorij zitten.’

* Vrolijkheid *

‘Wat de geopolitiek ook voor keer en wending mag nemen,’ zegt Semanur, ‘wij hebben in Nederland voorlopig te maken een onvervalste neoliberale vrijemarkt maatschappij en dat merken we aan onze woningnood, onze stijgende huizenprijzen en de kunstmatig schaars gehouden primaire publieke voorzieningen. Dus laten we straks maar op Wilders stemmen, dan gaan we tenminste uit vrije keus de bietenbrug op.’

 

 

 

Josiah Ober: ‘Lessons of Demopolis . Wisdom from classical Greece: democracy and liberalism are both better off if we understand the difference between them.’    AEON  /  04 February, 2016
https://aeon.co/essays/the-marriage-of-democracy-and-liberalism-is-not-inevitable

Timothy Garton Ash: ‘Is Europe Disintegrating?’ New York Review of Books /  19 januari 2017 /https://www.nybooks.com/articles/2017/01/19/is-europe-disintegrating

Pankaj Mishra: ‘Bland Fanatics’ – London Review of Books  http://www.lrb.co.uk/v37/n23/pankaj-mishra/bland-fanatics

Marwan Bishara: ‘Five thoughts to sober up the morning after Trump’  /  al Jazeera  2017 01 20

http://www.bild.de/politik/inland/dr-frank-walter-steinmeier/die-alte-weltordnung-ist-vorueber-49896494.bild.html

http://www.bild.de/politik/aktuelles/politik-inland/steinmeier-welt-des-20–jahrhunderts-endgueltig-49900916.bild.html

Antonio Gramsci (2003): Selections from the Prison Notebooks /  London: Lawrence & Wishart / ISBN: 0 85315 280 2

Adam Smith (1982) : The Theory of Moral Sentiments,  VI.ii.I.16 /  Indianapolis: Liberty Fund /  ISBN: 0-86597-012-2

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , ,