RSS

Tag Archives: dagblad Trouw

De tegeltjeswijsheid van een topman

Het Nederlandse publiek heeft massaal hysterisch gereageerd, inzake de miljoen slarisverhoging van Ralph Hamers (ING). Daardoor werd de president-commissaris Jeroen van der Veer op het verkeerde been gezet en onderschatte hij die publieke reactie schromelijk. Met de 3.000.000 remuneratie (de termen beloning of salaris zijn ongepast) van Hamers is totaal niets mis. Dergelijke inschattingsfouten maakt meneer Van der Veer gewoonlijk nooit. Het kan natuurlijk zijn dat Van der Veer een senior moment had. Tenslotte moet de man aan de lopende band talloze salarisverhogingen goedkeuren en daarbij zijn eigen remuneratie niet uit het oog verliezen. Al die nullen voor de komma zijn dan lastig uit elkaar te houden, want de ene nul lijkt immers sprekend op de andere.

Vandaar die briljante diepe tekst van de Heer Van der Veer: “Wij realiseren ons dat we de publieke reactie in Nederland op deze duidelijk gevoelige kwestie hebben onderschat.” Zo’n kostelijke overpeinzing kan slechts een existentieel geprangd gemoed ontstijgen. Ik wed dat deze wijsgerige en voorbeeldig evenwichtige oprisping door de reclame-afdeling bij de ING meteen op tegeltjes is geprint. In gouden letters. Als relatiegeschenken, om te laten zien dat ze echt niet van de straat zijn. Onwerkelijk. De publieke reactie speelde de president-commissaris parten. Dat mag nooit meer plaatsgrijpen. Er moet urgent en drastisch het nodige gebeuren aan die publieke reactie. Op zijn minst moet die voorspelbaarder worden. Nog veel voorspelbaarder dan ze al is.

‘Het Nederlandse publiek dient te worden opgevoed in de filosofie van de salaris- en beloningenwereld van de bankensector. Het gaat tenslotte om spelers in de hoogste financiële league,’ zegt Tessa schouderophalend terwijl ze tegen haar voorhoofd tikt. ‘Jammer dat zo’n Jesse-superstar-Klaver met luide ketelmuziek verkondigt dat hij een overwinning heeft behaald en dat hij deze dooie mus wil optuigen met een wet. Dat banale ballonnetjes wetsontwerp is – met permissie – minstens zo’n ziekelijk staaltje van propaganda voor slaapwandelende hersendoden, als de poppenkasterij van meneer Van der Veer en kompanen. Narcistisch melodrama. Kolderiek koketteren en veel kostbaar kabaal op conto van de belastingbetaler, met minder dan nul resultaat.
De politici hebben de financiële sector gedereguleerd en onze banken geprivatiseerd. Daarmee lieten ze de geest uit de fles. Er was geen Einstein voor nodig om de gevolgen van zulk geknutsel te bevroeden. Menig oud-politicus is inmiddels commissaris of dromedaris of weetikveelwatvoorraaris bij zo’n glitterend geldpaleis. Het enige wat werkelijk zoden aan de dijk zou zetten: de privatisering, deels, in gematigd tempo terugdraaien. Bankiers dienen zich opnieuw bewust te worden van het feit dat ze in de biotoop van publieke dienstverlening opereren. Het zal de nodige moeite kosten om ze dat aan het verstand (?) te peuteren, maar de aanhouder wint, en niet de aandeelhouder.’

‘Vooral in getemporiseerd terugdraaien, want anders krijgt meneer Jeroen van der Veer misschien een attaque en de maatschappij kan zijn genie node missen, dus laten wij in elk geval zijn reactie niet onderschatten,’ zegt Taco met een scheve grijns. ‘Zeker bij een kanjer als Van der Veer. Een mevrouw in de trein merkte onlangs op dat zij ’s-mans gezicht hoe langer hoe meer naar geld vond gaan staan en dat zijn mond haar aan de gleuf van een centenbak deed denken. Ik ken die dingen alleen uit verhalen van mijn opa, dus ik heb centenbak gegoogeld. Ik ben van mening dat het die mevrouw aan fantasie mankeert. Neen, we moeten ons echt in acht nemen ten aanzien van de Heer Van der Veer. Een geniale, kwetsbare, tere, geest.’

Tessa zegt: ‘Meneer Ralph Hamers, de man van drie miljoen,  hecht er zeer aan te bewijzen dat hij geen kromme blauwe vingers heeft van het centen tellen. Hij heeft dat op beeld laten vastleggen. Ik begin zowaar medelijden met die mannen te krijgen. Zouden die zich nog voor een spiegel durven scheren? Misschien dat ze de komende tijd een voile over hun spiegels laten draperen, dat versluiert genadig.’

Peter Sloterdijk heeft het parallel, en nagenoeg synchroon, lopen van het morele failliet van de politiek en het financiële failliet van de banken, treffend, zij het vaak wat gewichtig en hoogdravend, verwoord. Ik vermoed dat hij op deze gedachten is gebracht door wat Antonio Gramsci ooit over vakbonden heeft geschreven. Per saldo dus niet veel nieuws onder de zon. Maar misschien toch de moeite waard om te herlezen.

Kijk naar het programma over zinloos werk / bullshitjobs en stel je de vraag of jij vindt dat zowel de grootverdienende toplui alsook politici misschien (grotendeels) zinloos werk verrichten? Ze krijgen er flink voor betaald, maar wat voor toegevoegde waarde genereren ze voor de samenleving?

Peter Sloterdijk (2007: Woede en tijd   / Amsterdam: SUN / ISBN: 978 90 8506 416 9
Duitse uitgave (2006) Zorn und Zeit / Suhrkamp / ISBN: 3-518-41840-8

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Is Marktwerking intussen goedkoper dan groene stroom en CO2-certificaten?

 

Hetty kijkt vragend over haar beker met thee: ‘Economie professor Irene van Staveren schrijft op de Trouw-site van 27.02.2018: “Marktwerking gaat CO2 voorlopig niet duur maken. En de prijs stijgt ook niet voldoende als je dat heel hard wenst zoals sommigen tegenwoordig proberen met de Bitcoinkoers. “ Dat klinkt mij vreemd in de oren, omdat Marktwerking gewoonlijk alles goedkoper moet maken. Toch? Nu schrijft een economieprofessor dat er overproductie aan iets – namelijk CO2 – ontstaat omdat de marktwerking faalt in het duur maken van het product CO2. Maar, als iets te goedkoop wordt, dan staken de kapitalistische ondernemers de productie daar toch van? Leren de kinderen tegenwoordig een andere economie dan in mijn tijd?’

Ilham licht toe: ‘Nou, kijk, ik heb geen hoge dunk van economen (meer), maar ik geloof dat professor Van Staveren bedoelt dat het recht om CO2 de lucht in te blazen te goedkoop is, waardoor er ongeremd CO2 de lucht in wordt geblazen en dat vindt professor Van Staveren onwenselijk. Dus die rechten moeten meer gaan kosten en duurder worden, niet de CO2 op zich, maar het recht om CO2 te produceren en vervolgens de lucht in te blazen. De emissiecertificaten.’

‘Oooohooooo, ik dacht dat Marktwerking intussen ook gecommodificeerd was geraakt. Dat je Marktwerking kon verhandelen, op de beurs voor Marktwerking, dus dat Marktwerking duurder of goedkoper kon zijn dan CO2. Maar het gaat dus om de ietsen waarvan bij de productie CO2 ontstaat. Die ietsen worden duurder wanneer dat CO2 duurder wordt? Dan gaan de kapitalisten vanzelf minder ietsen maken, of ze gaan slimmer ietsen maken om de CO2 te verminderen? Dan gaat via de CO2-prijs de prijs van die ietsen misschien omhoog, want de kapitalist wil alleen maar winst en rendement. Toch?’

‘Zo – iets, ja’ zegt Ilham. ‘Of ze maken geen ietsen meer waarbij CO2 vrijkomt. Bij groene stroom zie je dat ook, weet je nog? Leveranciers van groene stroom mogen ons wijsmaken dat ze ons groene stroom leveren, omdat ze certificaten hebben gekocht van groene stroom die in Noorwegen wordt gemaakt en die daar ook blijft. Die groene stroom wordt helaas van bomen gemaakt en tja, die bomen sneuvelen dus, maar dat zijn niet onze bomen, dus dat geeft niet. Het gaat om handel, niet om domme bomen. Bomen snappen niets van marketing en ze kunnen ook niet een boom over politiek opzetten, dus zeggen politici tegen bomen dat ze de boom in kunnen, want waar gehakt wordt, vallen spaanders. Jammer dan. Voor de bomen. Hoewel hoge bomen veel wind vangen, dus misschien toch niet zo gek dat ze omgehakt worden.’

Hetty: ‘Professor Van Staveren schrijft ook dat wij als maatschappij (samenlevingen bestaan al lang niet meer, maar dat weten de meeste economen nog niet) heel andere belangen kunnen hebben dan grote bedrijven. Hier staat het: “Maar wat voordelig is voor individuele bedrijven hoeft voor ons als samenleving helemaal niet gunstig te zijn. We hebben namelijk in Parijs harde afspraken gemaakt over CO2-reductie.” Zoals toen, die harde afspraken bij de vrede van Versailles, toen kwam er ook nooit meer oorlog. Neen, dat zit wel goed dan. Met die harde afspraken in Versailles. Als de Fransen en Duitsers maar meedoen.
Dus wij moeten op politici stemmen die beloven het belang van Unilever, Shell, de NAM en de BAM en de verdere rambam, ondergeschikt te maken aan ons belang.
Oooohooo, dus daarom dat er een oud-Unilever/-Shellman eindeloos premier van Nederland is. Gôh, nu wordt alles me meteen een stuk duidelijker zeg. Héél goed dat “we” in Parijs zulke harde afspraken hebben gemaakt. Hoewel …. die Shell & Unilever-meneer …. ? ‘

‘Die meneer verkoopt praatjes-voor-de-vaak,’ zegt Ilham geruststellend, ‘dat is gewoon zijn beroep en daar heeft hij van ons – als kiezer – gratis emissierechten voor gekregen. “Wij” stemmen namelijk in meerderheid op zijn toko – de VVD dus – en zodoende mag hij praatjes-voor-de-vaak uitstoten, dat heet gebakken lucht, dat is een soort van CO2. Deze meneer is daar voor gecertificeerd, via democratische procedures. Politieke CO2, dus gefrituurde lucht, in vaste vorm heet kletskoek. Ook daarvan bakken ze daar in Den Haag tonnen en tonnen. De straten worden ermee geplaveid, met Haagse kletskoek, en overgoten met leuterthee’.

‘Ooooohoooooo, nooit geweten zeg. Dat is een gaaf frame hoor.’ Hetty kijkt opgelucht. ‘Nu zie ik ook de relatie tussen geopolitiek en wereldeconomie en globalisatie en de ozonlaag en de massamigratie en zo. Alles hangt gewoon met alles samen. Eh, waarom moet de VVD’er Eric Wiebes de CO2-terminator worden van professor van Staveren? Dat lijkt me een geval van strijdige strevingen bij lidmaten van dezelfde partij, de VVD. Dat veroorzaakt cognitieve dissonantie.’

‘Eric Wiebes heeft met zijn grondige verniel-reorganisatie van onze Belastingdienst laten zien dat ook hij zijn mannetje staat waar het gaat om politieke CO2 productie, de uitstoot van gebakken lucht. Wiebes heeft zich een ijzersterke reputatie van genadeloze terminator verworven. Nog sterker dan die van Arnold Schwarzenegger of zelfs van Edith Schippers, de  VVD-Medusa. Wiebes heeft de Nederlandse fiscus grondig ontwricht en daarmee onze democratie een lelijke knauw gegeven. Vandaar dat meneer Rutte, de baas van Nederland, zijn partijgenoot Wiebes op de post voor klimaat heeft geplakt. Het mág namelijk niet fout gaan met ons klimaat, want dat kan de energiekosten opjagen en dan gaan er allerlei economen protesteren. En ach, Wiebes de Carbon Killer klinkt stoer maar het betekent helemaal niets, dus het kan geen kwaad. Je kunt er zelfs geen militaire Willemsorde voor krijgen, geloof ik. Misschien, als je héééééél veel Carbons killt, met je blote handen, dan misschien weer wel. Zoals die majoor Kroon.
Naar verluidt staat de generaal Hans Leijtens paraat om zo nodig bij te springen. Die kanjer Leijtens slaapt in gevechtstenue, met het geladen geweer onder zijn hoofdkussen en de bajonet tussen de tanden. Heb ik tenminste gehoord.’

Hetty kijkt alsof ze twijfelt: ‘Maar de reorganisatie van de Belastingdienst ging toch juist fout onder meneer Wiebes en die marechaussee-generaal Hans Leijtens? O neen, wacht even, dat is entropie geloof ik. Dat is geen economie maar meer natuurkunde, toch? Iets met chaostheorie of zo. Gut, ik wist niet dat er zoveel chemie onder die Haagse Kaasstolp zat zeg. Ze zijn daar in Den Haag veel te bescheiden over. Goede chemie ook nog –  behalve bij de VVD’er Halbe Zijlstra dan, maar dat is een anomalie. Welke tak van wetenschap is anomalie eigenlijk? ‘

‘Rangschik dat maar onder homeopathie,’ zegt Moh. die net binnenkomt, ‘dan kun je altijd nog verdunnen. Op den duur lost het dan vanzelf homeopathisch op. Homeopathie is een vorm van heel hard wensen, net als bij die bitcoins waarover professor Van Staveren ook schrijft: heel hard wensen en dan gebeurt er helemaal niks, behalve dat je er hoofdpijn van kunt krijgen. Dat is het basisprincipe van gebakken lucht. Een onmisbaar ingrediënt in de moderne politiek.’

‘Nou hartstikke bedankt hoor! Ik ben weer helemaal gesticht Of ik het grote geheel helemaal snap weet ik niet. Misschien moet ik toch maar de politiek in. Volgens mij zit er een gouden handel in die  wit-paarse enveloppen uit Leeuwarden, voor snelheidsovertredingen, die professor Van Staveren ter sprake brengt. Bij de VVD storten ze veel asfalt, dus wordt de opbrengst uit snelheidsovertredingen vast vanzelf groter en groter. Gezond business model lijkt me. Als ik maar geen lid van die club hoef te worden, want dat gaat me dan weer net iets te ver.’

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Integriteit, de VVD en de PvdA, gaat dat samen?

‘De voorman van de PvdA, een club van nepsociaaldemocraten die de kiezer in de boot neemt, verwijt zijn collaboratie-partner, de neoliberale VVD die net zijn Chief Whip Integrity Hennie Keizer heeft moeten uitzwaaien, dat die collaboratiepartner zijn integriteit – ik heb het over zonnekoning Lodewijk –  in twijfel trekt, nou moe, hoe zou je dat nou noemen?’ vraagt Menno terwijl hij de NRC neerlegt.

‘Hyperbolische humbug?’ suggereert Ilham.

‘Heb je dat interview echt gelezen?’ vraagt Zorah, en ze voegt eraan toe: ‘Als ik iets zie met PvdA en Lodewijk Asscher erin dan ga ik gauw verder met voorbijgaan, want dat kan niet anders dan politieke humbug wezen. Hoewel: politieke humbug is een tautologie. Wat deze PvdA-jongens en meisje al niet verzinnen om hun merk weer enigszins in de kiezersmarkt gepositioneerd te krijgen.’

‘Tja, het gaat bij die plucheposities onder de Haagse kaasstolp om grof geld,’ merkt Menno op, ‘dus iedere politieke gang wil zoveel mogelijk plekken aan de ruif. Er eten veel mensen van mee, en niet zo zuinig ook.’

‘Wat vind je van het interview?’ vraagt Ilham lachend, ‘het is in ieder geval kort. Koddig, die Asscheriaanse uithaal over integriteit naar de VVD terwijl bij die club de verse rel rond integriteitsmanager Hennie Keizer nog amper is bestorven. Bij de VVD weet momenteel niemand meer wat integriteit betekent, inhoudt. Alle eventuele opvattingen over integriteit zijn door de schoorsteen verdampt, in rook opgegaan. Dat je je voor integriteit uitgerekend aan deze VVD oriënteert, is zacht gezegd nogal armoedig, schamel en pover. Maar tja, wie innig met pek omgaat ….’

‘Mwah, ik las het interview vooral op koddige uitspraken en hilarische formuleringen,’ geeft Menno ten antwoord, ‘de inhoud is luchtig, en dat is een zwaar understatement. Een journalistiek niemendalletje. Ongetwijfeld een verplicht nummertje, ingestoken door PvdA spindoctors. Alsof een salarisverhoging voor onderwijzend personeel de kwaliteit van ons onderwijs na ruimt dertig jaar politiek uithollen in een klap op peil kan brengen. Zo’n weddeverhoging is natuurlijk broodnodig en komt lichtjaren te laat, maar om daar nu nog een politiek punt mee te willen scoren, neen, dat is pure rampenpolitiek.’

‘Helmaal de stijl van PvdA-onderwijsminister Jet Butsenmaker,’ zegt Ilham grinnikend, ‘die had het ook altijd over een quality boost bij het onderwijs en tracks of excellence en meer van die zure zotte apekool.’

‘Best aandoenlijk toch?’ zegt Ilham, ‘met een kabinetscrisis dreigen, terwijl je als nespsociaaldemocraat nota bene vicepremier bent in een demissionair neoliberaal kabinet en net uit volle borst beleid hebt helpen uitrollen dat er principieel op gericht is iedere vorm van beroepstrots – bij àlle praktisanten-uitvoerenden, van schoonmakers tot medici – uit te roeien met wortel en tak. Want dát doen de neoliberalen: systematische karaktermoord plegen door iedereen tegen iedereen op te zetten als concurrenten in de Markt. De mens de mens een geldwolf. Dat venijn doorsijpelt onze maatschappij en voordat je dat ontgift hebt …. vermoedelijk is daar een heuse catastrofe voor nodig anders lukt het echt niet meer. ’

De neoliberale ontwortelde mens over wie bijvoorbeeld Richard Sennett en Zygmunt Bauman schrijven,’ merkt Zorah op, ‘dat ontwortelde, zonder houvast en met een provisorisch moreel kompasje voor norm-nomaden, dat wordt geframed als vrije flexwerker en de hemel in gemarket. Overal inzetbaar, vrij en zonder bazen boven zich, entrepreneur van haar eigen leven, maar intussen als vervangbare weggooikracht en melkkoe uitgeperst zonder dat ze er zelf erg in heeft. Het pernicieuze aan dit kankerend proces is dat mensen elkaar net zo makkelijk als wegwerpobjecten gaan zien en behandelen: de medemens als middel en niet meer een doel op zich.’

‘De rat race om het rendement!’ roept Ilham.

‘Ik vind zo’n Asscher-reclame oliedom, kortzichtig en amateuristisch,’ zegt Menno, ‘welke pr-fabrikant verzint er nou zo’n slappe stunt, terwijl haar product er meer levend dan dood bij hangt? Juist vanwege de integriteit: in de verkiezingscampagne de indruk geven dat je op de PvdA moet stemmen om de VVD van het regeerpluche te houden en na de verkiezingen collaboreren met die VVD, waarbij je je eigen sociaaldemocratische standpunten door het putje spoelt. Dan heb ik het nog niet over Asschers overtreden van de Wet door met Nederlands belastinggeld illegale Israëlische kolonisten te sponsoren. Het grote zelfmedelijden van een gesjeesd PvdA-politicus.’

Ilham is van mening dat Asscher een frame gebruikt dat intussen gangbaar is. Zeker in de politiek: ‘Immers: wanneer je hard roept dat iemand je integriteit aantast dan vertrek je vanuit de vanzelfsprekende aanname dat jij – de verongelijkte – integer bent en dat de ander hoogstwaarschijnlijk weet wat integriteit inhoudt. Die ander kan jou ook in je integriteit aantasten zonder dat zij weet wat integriteit is en wat jij daaronder verstaat. Indien je in dit geval meteen al aanneemt dat noch Asscher noch de VVD volgens jou weten wat integriteit inhoudt – laat ik het tot politieke integriteit beperken – dan loopt deze Asscheriaanse luchtballon leeg voordat die is opgelaten.’

HEAR! HEAR!

‘Bijna dezelfde redenering gaat volgens mij op voor dat Inkomstenbelastingformulier van Gerrit Zalm’,  zegt Menno, ‘wie gelooft er nou dat Zalm maar één bron van inkomsten heeft en dat hij daarover – heel integer en goudeerlijk als de man is, Zalm is tenslotte lid van de VVD – honderd procent opening van zaken geeft. Zeker als je het boek van Gabriel Zucman Belastingparadijzen net gelezen hebt en je realiseert je dat Zwitserland  van de anonieme machten die onze levens bestieren buiten de eurozone mag blijven, dan weet je toch beter?’

‘Zwitserland krijgt vast niet zo maar dispensatie om buiten de euro te blijven,’ meent Ilham, ‘behalve Goldman Sachs (Mario Draghi c.s.) zijn met Emmanuel Macron nu ook Rothshild en kompanen partij en speler geworden, geloof ik, maar wie zoekt dat uit en durft erover te publiceren?’

‘Geld is in die kringen synoniem voor status en prestige, daarom is dat stukje in dezelfde NRC op de bladzijde ernaast, over Gerrit Zalm, ook zo komisch,’ zegt Zorah: ‘informateur en VVD’er Zalm krijgt voor zijn informateurswerk geen geld. Nou jij weer! Zalm heeft vermoedelijk zelfs een vette donatie gepleegd om dit prestigieuze klusje-met-lobbywerk-als-ingebakken-extra, te mogen verrichten. Dus wat nou: VVD’er Gerrit Zalm is zo fideel en werkt zich in ‘s lands belang voor het liefdewerk-en-oud-papier het eelt op de handen!?’

* Vrolijkheid *

‘Dat is de lezer zoals gewoonlijk voor dom verslijten,’ zegt Ilham, ‘want voor Zalm is alles wat hij doet of laat gewoon en vanzelf in geld vertaalbaar. Dat de man zijn Inkomstenbelastingformulier in zijn geheel instuurde, maakt het echt tragikomisch. Alsof grootverdieners als Zalm slechts één Inkomstenbelastingformulier zouden moeten invullen. Ze – er zijn er meer die stunten met hun Inkomstenbelastingformulier! – doen me denken aan schuinsmarcheerders die er een officiële echtgenote op nahouden voor de façade en de schone schijn, terwijl ze tig maîtresses en wie weet wellicht ook nog schandknaapjes erbij hebben. Tenslotte kunnen ze het betalen. Wat is een inkomstenbelastingformulier nou voor zulke megagrootverdieners? Als zij tien Inkomstenbelastingformulieren zouden (laten) invullen, krijgen ze vermoedelijk nog meer geld toe, vanwege allerlei aftrekposten, speciale regelingen en fiscale slimmigheidjes waar wij nooit van hebben gehoord. Waar hebben deze komedianten hun inkomstenbronnen gestald, waar hebben ze hun vermogens geparkeerd en waaruit bestaan die vermogens? Kom nou toch. We zijn toch geen gekke Henkies?’

Zorah: ‘Ik las dit weekend een ander interview dat ik echt belangwekkend vind. Daar is iemand, de schrijver Édouard Louis in Letter & Geest van Trouw, aan het woord over mensen en zaken waarmee politici als Asscher en Rutte en Buma en Pechtold, maar vooral politici als Asscher, die zich immers als “links”  afficheren, zich bezig zouden moeten houden.’

‘Touché!’ roept Ilham, ‘en via de socioloog en ervaringsdeskundige Louis kom je vanzelf bij de Amerikaanse psycholoog Dacher Keltner die meent te hebben ontdekt dat mensen met macht en status de eigenschappen (met name empathie) die hen tot die positie heeft gebracht, die eigenschappen neigen te verliezen wanneer ze die machtige positie bereikt hebben.
Ik bedacht dat Keltner zou moeten onderzoeken of de machtigen die hij onderzocht heeft, misschien narcistisch worden (indien ze dat tenminste niet al in aanleg zijn) en hun empathische vermogens naar binnen richten, en zichzelf als object van sympathie en medelijden maken. Dus een vorm van pathologische, ziekelijke, auto-empathie gaan beoefenen. Alles draait om mij, de zonnekoning. Narcisme en egoïsme tot pathologische dimensies opgestuwd.’

‘Gerrit Zalm zou een mooie casus voor Louis zijn,’  meent Zorah, ‘want Zalm is immers net als Louis zijn sociale klasse ontstegen – hij heeft een broer die schoenen verkoopt op de markt – en is lid van een politieke partij die die klasse waaruit hij voortkomt, afknijpt. Zalm is een blauwe maandag PvdA-lid geweest, maar heeft in zijn streven omhoog typisch de club gekozen die qua “cultuur” het beste bij hem past, waarin hij zich thuis voelt: de VVD dus. Ik bedoel: deze, de huidige, VVD en niet de echte liberalen van ooit.’

‘Markt hoort blijkbaar bij de familie Zalm: een letterlijke markt en een virtuele markt, het is alles Markt wat de klok slaat,’ zegt Ilham grinnikend.

Menno: ‘Dit interview met Louis in Letter & Geest van Trouw dit weekend, vind ik het interessantste verhaal in de Nederlandse kranten! Zijn nieuwe roman Geschiedenis van Geweld staat op het punt van verschijnen in een Nederlandse vertaling.’

Het interview van Becker staat nu op de Trouw-site, maar er zijn nog andere interviews met Louis op het internet te vinden,’ meldt Ilham, ‘In dat Trouw-interview staan behartenswaardige dingen. Enfin, ik print het stuk van Trouw in ieder geval uit en/of kopieer het, want ik ga het in de groep gooien ter discussie.’

‘Ik zet deze blog vast op de site,’ meldt Zorah, ‘dan kunnen de jongelui in ieder geval oriënterend voorwerk verrichten, want ook ik ga er met mijn studenten dieper op door.’

Menno: ‘Louis zegt over Emmanuel Macron precies hetzelfde als Olivier Tonneau in de Guardian zei: Macron ziet de onderklasse (le tièrs état, les sansculottes) niet staan en houdt ze vaak bijna openlijk voor het lapje. Bij Louis wordt die fabriekarbeider letterljk door Macron in zijn hemd gezet. Nota bene: Macron de investment banker, waagt het om zijn financiële windhandel “werken” te noemen! Waar Macron zich op richt, is het aan het lijntje houden van de middenklasse, terwijl hij de vermogende klasse niet alleen buiten schot houdt, maar onbeschaamd laat profiteren van de twee onderklassen. Het komt per saldo aan op gehaaide volksverlakkerij en politieke kwakzalverij, met de medewerking en hulp van de media. We zullen het zien, maar ik hoop van harte dat ik ongelijk heb.’

‘Helaas zal het “Project Europa” daar niet beter van worden,’ zegt Ilham met een diepe zucht, ‘want je kunt die vele mensen die structureel achter het net vissen en steeds verder gemarginaliseerd raken, niet eeuwigdurend voor de gek houden.’

Literatuur en politiek : « Weg met Eddy Bellegueule »

Interview: Edouard Louis over Weg met Eddy Bellegueule

Jacques de Kadt (1948): Verkeerde voorkeur  (Amsterdam: Van Oorschot).  ‘Het socialisme na de Tweede Wereldoorlog’ staat hierin op bladzijde 85-125

‘Over “voorkeur” en “toon” staat als voorwoord op bladzijde 7-24

Werk van De Kadt staat op de site van dbnl

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,