RSS

Tag Archives: David Van Reybrouck

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Wordt Donald Trump minstens net zo populair als Geert Wilders?

 

‘Op maandag 19 december 2016 wordt Donald Trump officieel door de kiesmannen verkozen tot 45ste president van Amerika. In Nederland wordt op 19 december 2016 het enige PVV-lid Geert Wilders door een panel van 40.000 leden verkozen tot Politicus van het Jaar. Wilders wordt voor de tweede achtereenvolgende keer verkozen als beste politicus. Dat kan geen toeval zijn, ‘ Faisal zegt het met een brede grijns.

Zorah: ‘En steeds zaten de opiniepeilers er bij Trump naast en kon in Nederland het establishment zijn teleurstelling nauwelijks verbijten bij de verkiezing van Wilders voor de tweede keer op rij. Die teleurstelling is terecht, want Wilders’ verkiezing tot politicus-van-het-jaar voor de tweede opeenvolgende keer, betekent een blamerende diskwalificatie van de rest van de Haagse Kaasstolppopulatie: er is gewoon geen Beste Politicus, dus verkiest het klootjesvolk een vleesgeworden vertegenwoordiger van de non-politiek. Immers, de PVV is ontstaan en bestaat door de broddelpolitiek, het plegen van potsierlijke politiek, van het bestuurlijk-politieke establishment. Wilders is dus volkomen terecht tot Politicus van het Jaar verkozen, terwijl hij helemaal geen politicus is in de zin die wij aan het begrip politicus geven. Abraham Kuyper, die was een politicus.
Het is een uitermate dubbele zaak, deze verkiezing van Wilders, maar het geeft haarscherp aan hoe verloederd de Nederlandse politiek inmiddels is. De teleurstelling van de establishment-journailleurs zou de establishment-politici moeten gelden. Dus ook in dit opzicht zitten de opiniemakers en faliekant naast. Het is tragikomisch, maar wel erg hilarisch. Wanneer je deze gebeurtenissen tenminste leest zoals wij dat doen: als sneue soap.’

( ……………..)  (……………)

zie verder: nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Levertranen, privatiseringsverdriet en politieke rommelhypotheken

citaat Sieyes

“De beroepspolitici hebben zichzelf overbodig gemaakt, daar komt het op neer. Ze hebben de (financiële) markten de macht gegeven, uit kortzichtig winstbejag en narcistische machtshonger. Die politici willen echter hun lucratieve baantjes niet opgeven en daarom doen ze van alles om de schijn op te houden dat ze nodig zijn en dus dat verkiezingen het wezenskenmerk van Democratie zijn. In feite worden we geregeerd door bankiers en hedgefundmanagers (en eindeloos rijke partijen, met de kalief van Saoedie-Arabië op de eerste plaats), die ons via mondiale reclamemakers bij de neus nemen. ”

“Er is een totaal ander slag lieden de politiek gaan bevolken dan zo’n kwarteeuw geleden nog gebruikelijk was. Het huidige politieke establishment bestaat overwegend uit regelaars en ritselaars zonder overtuigingen, ideologie of zelfs een solide moraal. Met uitsluitend GELD maken als kompas. Vandaar die onverzoenlijke botsing met een club als de IS, want die zijn diametraal tegenovergesteld: alleen máár blinde ideologie. De politiek is geprivatiseerd, maar wij zien niet wat er gebeurt omdat we niet beter meer weten. Hoe kwam jou werkgroep op dit thema?”

“Ze hadden de blog over de Oekraïne gelezen en de kop van de column van Caroline de Gruyter deed enkele studenten uitroepen: ‘Als links en rechts volgens mevrouw De Gruyter hetzelfde zijn geworden, dan zegt ze in feite dat er geen echte politici meer bestaan.’ Want echte politici offreren wereldbeelden waaruit wij kunnen kiezen en vervolgens stellen ze naar eer en geweten (daar heb je het: eer & geweten) alles in het werk om hun beloften in praktijk waar te maken.
Deze pipo’s zijn politieke poseurs die de schijn van een keuze ophouden en de marketing trukendoos als standaardgereedschap (laten) hanteren. Caroline de Gruyter noemt als belangrijk politiek deficit, het ontbreken van degelijke debatten over de inrichting van onze samenleving, en daar heeft ze alle gelijk van de wereld in. Het komt neer op een zingevingstekort, een structurele ideeën-armoede. Dat zit ‘m in het slag beroepspolitici dat het schouwtoneel bevolkt.”

“Ik heb een mooie term voor het huidige handwerk – inderdaad, het is een trukendoos – van de tegenwoordige soort politici gelezen in de London Review of Books van 31 maart 2016: ‘Deliverology’; niet te vertalen, maar het komt van ‘leveren,’ to deliver. Het jammerlijke resultaat van deliverology zit momenteel in Nederland te regeren: de combi van richtingloze nep sociaaldemocraten onder Samsom en geweten-neutrale, visieloze, neoliberalen onder roverhoofdman Rutte.
In het boek van Derk R. Stokmans kun je lezen hoe die twee pipo’s in enkele weken een kabinet in elkaar knutselden: ze leverden. Het meest naargeestige voorbeeld van de pseudopolitiek door gepatenteerde paljassen is natuurlijk de ‘uitruil’ van de inkomensafhankelijke zorgpremie tegen de strafbaarstelling van illegaal verblijf in Nederland. Dit slaat als Dirk op boter en had direct moeten leiden tot het uit de roulatie nemen van zowel Rutte als Samsom: allebei geen idéé waar politiek over hoort te gaan! Maar goed, we zullen de rit moeten uithobbelen, vrees ik. Een kostbare en pijnlijke grap.”

“Jij refereert aan dat artikel van David Runciman over Tony Blair (nota bene: ‘Broken vows’! gebroken beloften) en zijn ‘Derde Weg’. Is ‘levertraan’ geen goede vertaling voor deliverology? Daar zit zelfs liver in – een belangrijke klier, vooral voor alcoholisten, machtsdronken …..”

* VROLIJKHEID *

“Klopt, en dan in combinatie met het ‘privatiseringsverdriet’ van Roel Kuiper: lever-tranen vanwege het privatiserinsgverdriet. Dat boek van Kuiper: een opstel dat compleet wordt genegeerd!”

“Dat vind ik niet zo heel vreemd, want Roel Kuiper geeft in zijn boek over privatiseringsverdriet aan waar die vette plekken aan de Grote Ruif zitten. Die zijn moedwillig gecreëerd door die pseudogeprivatiseerde instellingen die publieke diensten en goederen voortbrengen. Oorspronkelijk waarschijnlijk oprecht bedoeld als kosten-efficiënte maatregel (de kreet luidde: publiek-private samenwerking voor synergie), ging het al snel de verkeerde kant op.
Er werden oud-politici op dikbetaalde posities geplakt en dus kwam er niets terecht van het efficiency-idee, want die lieden zijn geen commercieel ingestelde managers en dat hoeft op die posities ook niet, want het verlies dat zij aanrichten wordt afgewenteld op het publiek.  Nu hebben ze de smaak te pakken. Het ene schandaal volgt op het andere. Parlementaire Enquête na PE, maar het zal ze worst wezen. Zij zitten gebakken.”  privatiseren_Chomsky_1

“Politici pushen de partij waartoe ze ‘behoren’ alsof het waspoedermerken zijn. Ze positioneren zichzelf op grond van mediageniekheid, dat wil zeggen vooral een gladde en grote bek. Intellectuele bagage, ho maar. Er zit er momenteel zo eentje op Onderwijs, moet je nagaan zeg!”

“En er roept ergens bij onderwijs een oud-beroepspoliticus langs de zijlijn over ‘meer vrijheid voor de leraar’; die gup heeft jaren in winterslaap gelegen. Liggen luisteren naar het ritselen van zijn bankbiljetten en aandelen, waarschijnlijk. De man is tig keer binnen, laat ‘m champignons gaan kweken (beste kweekmethode voor champignons: Keep them in the dark and feed them shit; dat moet een oud-politicus toch op het lijf zijn geschreven). Dat is nog een modern aspect aan de hedendaagse politiek: ze belonen zichzelf via het systeem dat ze in het leven hebben geroepen en in stand houden. Via wachtgeldregelingen, banen, commissariaten en andere constructies.”

“Het zijn precies managers van ‘bedrijven’: na hun ambtstermijn krijgen ze automatisch geld. Ze worden eigenlijk gewoon doorbetaald, ongeacht hoe ze gepresteerd hebben en dat komt doordat ze zijn gekozen, dus ze worden gelegitimeerd door hun slachtoffers. Politici benoemen en belonen zichzelf. Wie zou zo’n prachtsysteem nou om zeep willen helpen?!”  Voor_na_stemmen

Targets weet je niet!? Ze leven bij targets. Ik parafraseer Runciman: targets klinken als een beperking, als randvoorwaarden, maar ze zijn voor de politieke manager bevrijdend, want. Want targets, doelstellingen, kunnen zowel in dienst van een ideologie worden gebruikt alsook in plaats van een ideologie gesteld. Dat is heerlijk nietwaar? Het formuleren van doelstellingen is meteen de ideologie. Doelstelling: knutsel in recordtijd een kabinet in elkaar – want het land moet geregeerd! Héé presto! In recordtijd is er een kabinet met een regeerakkoord. Target gehaald. Geleverd. Maar: dat kluppie gaat wel aan de slag met een regeerakkoord dat tot stand is gekomen door uitruilen van politieke standpunten die zijn geworteld in overtuigingen. Dat kán dus helemaal niet. Je kunt intrinsieke waarden namelijk niet straffeloos negeren. Vele zijn incompatibel, daar moet je compromissen over aangaan en soms lukt zelfs dát niet. Tenzij je politiek contamineert.

Dan kun je dus niet samen op het regeringspluche plaatsnemen, dan moet je écht constructieve oppositie voeren. Dus zeker niet slopen zoals de populisten doen, maar ook geen politieke koopjes najagen, geen opportunistische lijkenpikkerij bedrijven, maar je werkelijk en oprecht verantwoordelijk opstellen vanuit een aanwezige en voorhanden zijnde kwaliteit. Anders ben je doodordinair bezig met het fabriceren en pushen van political toxic assets. Met desastreuze bedotterij dus.
Veel politici werken in de hedendaagse praktijk met rommelproducten als politieke pasmunt en beleidsmatig wisselgeld. Ze hebben net als de bankiers met financiële producten deden, van alles en nog wat aan programma(deel-)onderdelen in pakketjes beleid gepakt. Dat leidt onherroepelijk tot rommel en rotzooi. Kijk maar om je heen. Van vluchtelingen- en migranten(non-)integratie-beleid tot en met werkgelegenheid, huisvesting, onderwijs en veiligheid. Het zijn je reinste valsemunters, faux monnayeurs.”

“Hun politieke toekomsthypotheken zijn overwegend political weapons of political mass destruction. Maar wij doen allemaal of de keizer wel degelijk kleren aanheeft. Ik heb mijn pupillen uit David van Reijbrouck’s boek (Tegen verkiezingen) de bladzijden 40 – 76 voor de volgende werkgroep laten lezen. Liefst het hele boekje natuurlijk, maar ik wil ze niet afschrikken.”

“Neem anders hoofdstuk 2 en 3 (pagina 28-68) van Donald Kagan erbij. Om ze te laten snuiven aan ‘klassieken’ en complementair aan Van Reybrouck. Als voorbeeld van wat personen die politieke ambities (en de kwaliteiten) koesteren aan ideeën in hun mars zouden moeten hebben en kunnen ontvouwen, heb ik heb Pim Fortuyn’s De verweesde samenleving op het programma staan. Het steekt schril af tegen de pseudo-politiek en het kleurloze gekwebbel van de politieke paskwilllen.”

* * *

citaat DRunciman

Caroline de Gruyter: ‘Links en rechts zijn hetzelfde geworden’ / NRC, zaterdag 3 april 2016

David Runciman: ‘Deliverology’ / London Review of Books, 31 maart 2016

David Van Reybrouck (2013): Tegen verkiezingen / Amsterdam: De Bezige Bij / ISBN: 978 90 234 7459 3 / NUR 323

Roel Kuiper (2014): De terugkeer van het algemeen belang / Amsterdam: Van Gennep / ISBN: 978 94 616 4262 2 / NUR 740 Derk Stokmans (2013) Diederik Samsom /  Amsterdam: Bert Bakker / ISBN:  978 90 351 4057 8

Pim Fortuyn (2002): De verweesde samenleving /  Karakter uitgevers BV  / ISBN:  90 6112 931 1 / NUR 740

Emmanuel Joseph Sieyès (2003) Political Writings / Indianapolis – Cambridge: Hackett Publishing / ISBN-13: 978-0-87220-430-0 / vertaald uit het Frans / hierin o.a.: What is the Third Estate (de Derde Stand)? pp. 92 – 162

Donald Kegan (1990): Pericles of Athens and the Birth of Democracy / London: Secker & Warburg ? ISBN: 0 436 23052 6

 

occupy congress

 

What Chance for Afghanistan? Reviews door Anatol Lieven  van:

Afghan Modern: The History of a Global Nation by Robert D. Crews /Belknap Press/Harvard University Press, 381 pp.

Afghan History Through Afghan Eyes edited by Nile Green  / Oxford University Press, 337 pp.

The Army of Afghanistan: A Political History of a Fragile Institutio  by Antonio Giustozzi / London: Hurst, 309 pp.(distributed in the US by Oxford University Press)

Russische nieuwssite Sputnik

http://sputniknews.com/politics/20160402/1037389075/nato-russia-border-aggression.html

http://sputniknews.com/russia/20160404/1037466797/russia-indian-communist.html

Al Jazeera

http://www.aljazeera.com/news/2016/04/civilians-flee-isil-held-territory-iraq-160401120459813.html

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,