RSS

Tag Archives: David Van Reybrouck

Wordt Donald Trump minstens net zo populair als Geert Wilders?

 

‘Op maandag 19 december 2016 wordt Donald Trump officieel door de kiesmannen verkozen tot 45ste president van Amerika. In Nederland wordt op 19 december 2016 het enige PVV-lid Geert Wilders door een panel van 40.000 leden verkozen tot Politicus van het Jaar. Wilders wordt voor de tweede achtereenvolgende keer verkozen als beste politicus. Dat kan geen toeval zijn, ‘ Faisal zegt het met een brede grijns.

Zorah: ‘En steeds zaten de opiniepeilers er bij Trump naast en kon in Nederland het establishment zijn teleurstelling nauwelijks verbijten bij de verkiezing van Wilders voor de tweede keer op rij. Die teleurstelling is terecht, want Wilders’ verkiezing tot politicus-van-het-jaar voor de tweede opeenvolgende keer, betekent een blamerende diskwalificatie van de rest van de Haagse Kaasstolppopulatie: er is gewoon geen Beste Politicus, dus verkiest het klootjesvolk een vleesgeworden vertegenwoordiger van de non-politiek. Immers, de PVV is ontstaan en bestaat door de broddelpolitiek, het plegen van potsierlijke politiek, van het bestuurlijk-politieke establishment. Wilders is dus volkomen terecht tot Politicus van het Jaar verkozen, terwijl hij helemaal geen politicus is in de zin die wij aan het begrip politicus geven. Abraham Kuyper, die was een politicus.
Het is een uitermate dubbele zaak, deze verkiezing van Wilders, maar het geeft haarscherp aan hoe verloederd de Nederlandse politiek inmiddels is. De teleurstelling van de establishment-journailleurs zou de establishment-politici moeten gelden. Dus ook in dit opzicht zitten de opiniemakers en faliekant naast. Het is tragikomisch, maar wel erg hilarisch. Wanneer je deze gebeurtenissen tenminste leest zoals wij dat doen: als sneue soap.’

( ……………..)  (……………)

zie verder: nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Levertranen, privatiseringsverdriet en politieke rommelhypotheken

citaat Sieyes

“De beroepspolitici hebben zichzelf overbodig gemaakt, daar komt het op neer. Ze hebben de (financiële) markten de macht gegeven, uit kortzichtig winstbejag en narcistische machtshonger. Die politici willen echter hun lucratieve baantjes niet opgeven en daarom doen ze van alles om de schijn op te houden dat ze nodig zijn en dus dat verkiezingen het wezenskenmerk van Democratie zijn. In feite worden we geregeerd door bankiers en hedgefundmanagers (en eindeloos rijke partijen, met de kalief van Saoedie-Arabië op de eerste plaats), die ons via mondiale reclamemakers bij de neus nemen. ”

“Er is een totaal ander slag lieden de politiek gaan bevolken dan zo’n kwarteeuw geleden nog gebruikelijk was. Het huidige politieke establishment bestaat overwegend uit regelaars en ritselaars zonder overtuigingen, ideologie of zelfs een solide moraal. Met uitsluitend GELD maken als kompas. Vandaar die onverzoenlijke botsing met een club als de IS, want die zijn diametraal tegenovergesteld: alleen máár blinde ideologie. De politiek is geprivatiseerd, maar wij zien niet wat er gebeurt omdat we niet beter meer weten. Hoe kwam jou werkgroep op dit thema?”

“Ze hadden de blog over de Oekraïne gelezen en de kop van de column van Caroline de Gruyter deed enkele studenten uitroepen: ‘Als links en rechts volgens mevrouw De Gruyter hetzelfde zijn geworden, dan zegt ze in feite dat er geen echte politici meer bestaan.’ Want echte politici offreren wereldbeelden waaruit wij kunnen kiezen en vervolgens stellen ze naar eer en geweten (daar heb je het: eer & geweten) alles in het werk om hun beloften in praktijk waar te maken.
Deze pipo’s zijn politieke poseurs die de schijn van een keuze ophouden en de marketing trukendoos als standaardgereedschap (laten) hanteren. Caroline de Gruyter noemt als belangrijk politiek deficit, het ontbreken van degelijke debatten over de inrichting van onze samenleving, en daar heeft ze alle gelijk van de wereld in. Het komt neer op een zingevingstekort, een structurele ideeën-armoede. Dat zit ‘m in het slag beroepspolitici dat het schouwtoneel bevolkt.”

“Ik heb een mooie term voor het huidige handwerk – inderdaad, het is een trukendoos – van de tegenwoordige soort politici gelezen in de London Review of Books van 31 maart 2016: ‘Deliverology’; niet te vertalen, maar het komt van ‘leveren,’ to deliver. Het jammerlijke resultaat van deliverology zit momenteel in Nederland te regeren: de combi van richtingloze nep sociaaldemocraten onder Samsom en geweten-neutrale, visieloze, neoliberalen onder roverhoofdman Rutte.
In het boek van Derk R. Stokmans kun je lezen hoe die twee pipo’s in enkele weken een kabinet in elkaar knutselden: ze leverden. Het meest naargeestige voorbeeld van de pseudopolitiek door gepatenteerde paljassen is natuurlijk de ‘uitruil’ van de inkomensafhankelijke zorgpremie tegen de strafbaarstelling van illegaal verblijf in Nederland. Dit slaat als Dirk op boter en had direct moeten leiden tot het uit de roulatie nemen van zowel Rutte als Samsom: allebei geen idéé waar politiek over hoort te gaan! Maar goed, we zullen de rit moeten uithobbelen, vrees ik. Een kostbare en pijnlijke grap.”

“Jij refereert aan dat artikel van David Runciman over Tony Blair (nota bene: ‘Broken vows’! gebroken beloften) en zijn ‘Derde Weg’. Is ‘levertraan’ geen goede vertaling voor deliverology? Daar zit zelfs liver in – een belangrijke klier, vooral voor alcoholisten, machtsdronken …..”

* VROLIJKHEID *

“Klopt, en dan in combinatie met het ‘privatiseringsverdriet’ van Roel Kuiper: lever-tranen vanwege het privatiserinsgverdriet. Dat boek van Kuiper: een opstel dat compleet wordt genegeerd!”

“Dat vind ik niet zo heel vreemd, want Roel Kuiper geeft in zijn boek over privatiseringsverdriet aan waar die vette plekken aan de Grote Ruif zitten. Die zijn moedwillig gecreëerd door die pseudogeprivatiseerde instellingen die publieke diensten en goederen voortbrengen. Oorspronkelijk waarschijnlijk oprecht bedoeld als kosten-efficiënte maatregel (de kreet luidde: publiek-private samenwerking voor synergie), ging het al snel de verkeerde kant op.
Er werden oud-politici op dikbetaalde posities geplakt en dus kwam er niets terecht van het efficiency-idee, want die lieden zijn geen commercieel ingestelde managers en dat hoeft op die posities ook niet, want het verlies dat zij aanrichten wordt afgewenteld op het publiek.  Nu hebben ze de smaak te pakken. Het ene schandaal volgt op het andere. Parlementaire Enquête na PE, maar het zal ze worst wezen. Zij zitten gebakken.”  privatiseren_Chomsky_1

“Politici pushen de partij waartoe ze ‘behoren’ alsof het waspoedermerken zijn. Ze positioneren zichzelf op grond van mediageniekheid, dat wil zeggen vooral een gladde en grote bek. Intellectuele bagage, ho maar. Er zit er momenteel zo eentje op Onderwijs, moet je nagaan zeg!”

“En er roept ergens bij onderwijs een oud-beroepspoliticus langs de zijlijn over ‘meer vrijheid voor de leraar’; die gup heeft jaren in winterslaap gelegen. Liggen luisteren naar het ritselen van zijn bankbiljetten en aandelen, waarschijnlijk. De man is tig keer binnen, laat ‘m champignons gaan kweken (beste kweekmethode voor champignons: Keep them in the dark and feed them shit; dat moet een oud-politicus toch op het lijf zijn geschreven). Dat is nog een modern aspect aan de hedendaagse politiek: ze belonen zichzelf via het systeem dat ze in het leven hebben geroepen en in stand houden. Via wachtgeldregelingen, banen, commissariaten en andere constructies.”

“Het zijn precies managers van ‘bedrijven’: na hun ambtstermijn krijgen ze automatisch geld. Ze worden eigenlijk gewoon doorbetaald, ongeacht hoe ze gepresteerd hebben en dat komt doordat ze zijn gekozen, dus ze worden gelegitimeerd door hun slachtoffers. Politici benoemen en belonen zichzelf. Wie zou zo’n prachtsysteem nou om zeep willen helpen?!”  Voor_na_stemmen

Targets weet je niet!? Ze leven bij targets. Ik parafraseer Runciman: targets klinken als een beperking, als randvoorwaarden, maar ze zijn voor de politieke manager bevrijdend, want. Want targets, doelstellingen, kunnen zowel in dienst van een ideologie worden gebruikt alsook in plaats van een ideologie gesteld. Dat is heerlijk nietwaar? Het formuleren van doelstellingen is meteen de ideologie. Doelstelling: knutsel in recordtijd een kabinet in elkaar – want het land moet geregeerd! Héé presto! In recordtijd is er een kabinet met een regeerakkoord. Target gehaald. Geleverd. Maar: dat kluppie gaat wel aan de slag met een regeerakkoord dat tot stand is gekomen door uitruilen van politieke standpunten die zijn geworteld in overtuigingen. Dat kán dus helemaal niet. Je kunt intrinsieke waarden namelijk niet straffeloos negeren. Vele zijn incompatibel, daar moet je compromissen over aangaan en soms lukt zelfs dát niet. Tenzij je politiek contamineert.

Dan kun je dus niet samen op het regeringspluche plaatsnemen, dan moet je écht constructieve oppositie voeren. Dus zeker niet slopen zoals de populisten doen, maar ook geen politieke koopjes najagen, geen opportunistische lijkenpikkerij bedrijven, maar je werkelijk en oprecht verantwoordelijk opstellen vanuit een aanwezige en voorhanden zijnde kwaliteit. Anders ben je doodordinair bezig met het fabriceren en pushen van political toxic assets. Met desastreuze bedotterij dus.
Veel politici werken in de hedendaagse praktijk met rommelproducten als politieke pasmunt en beleidsmatig wisselgeld. Ze hebben net als de bankiers met financiële producten deden, van alles en nog wat aan programma(deel-)onderdelen in pakketjes beleid gepakt. Dat leidt onherroepelijk tot rommel en rotzooi. Kijk maar om je heen. Van vluchtelingen- en migranten(non-)integratie-beleid tot en met werkgelegenheid, huisvesting, onderwijs en veiligheid. Het zijn je reinste valsemunters, faux monnayeurs.”

“Hun politieke toekomsthypotheken zijn overwegend political weapons of political mass destruction. Maar wij doen allemaal of de keizer wel degelijk kleren aanheeft. Ik heb mijn pupillen uit David van Reijbrouck’s boek (Tegen verkiezingen) de bladzijden 40 – 76 voor de volgende werkgroep laten lezen. Liefst het hele boekje natuurlijk, maar ik wil ze niet afschrikken.”

“Neem anders hoofdstuk 2 en 3 (pagina 28-68) van Donald Kagan erbij. Om ze te laten snuiven aan ‘klassieken’ en complementair aan Van Reybrouck. Als voorbeeld van wat personen die politieke ambities (en de kwaliteiten) koesteren aan ideeën in hun mars zouden moeten hebben en kunnen ontvouwen, heb ik heb Pim Fortuyn’s De verweesde samenleving op het programma staan. Het steekt schril af tegen de pseudo-politiek en het kleurloze gekwebbel van de politieke paskwilllen.”

* * *

citaat DRunciman

Caroline de Gruyter: ‘Links en rechts zijn hetzelfde geworden’ / NRC, zaterdag 3 april 2016

David Runciman: ‘Deliverology’ / London Review of Books, 31 maart 2016

David Van Reybrouck (2013): Tegen verkiezingen / Amsterdam: De Bezige Bij / ISBN: 978 90 234 7459 3 / NUR 323

Roel Kuiper (2014): De terugkeer van het algemeen belang / Amsterdam: Van Gennep / ISBN: 978 94 616 4262 2 / NUR 740 Derk Stokmans (2013) Diederik Samsom /  Amsterdam: Bert Bakker / ISBN:  978 90 351 4057 8

Pim Fortuyn (2002): De verweesde samenleving /  Karakter uitgevers BV  / ISBN:  90 6112 931 1 / NUR 740

Emmanuel Joseph Sieyès (2003) Political Writings / Indianapolis – Cambridge: Hackett Publishing / ISBN-13: 978-0-87220-430-0 / vertaald uit het Frans / hierin o.a.: What is the Third Estate (de Derde Stand)? pp. 92 – 162

Donald Kegan (1990): Pericles of Athens and the Birth of Democracy / London: Secker & Warburg ? ISBN: 0 436 23052 6

 

occupy congress

 

What Chance for Afghanistan? Reviews door Anatol Lieven  van:

Afghan Modern: The History of a Global Nation by Robert D. Crews /Belknap Press/Harvard University Press, 381 pp.

Afghan History Through Afghan Eyes edited by Nile Green  / Oxford University Press, 337 pp.

The Army of Afghanistan: A Political History of a Fragile Institutio  by Antonio Giustozzi / London: Hurst, 309 pp.(distributed in the US by Oxford University Press)

Russische nieuwssite Sputnik

http://sputniknews.com/politics/20160402/1037389075/nato-russia-border-aggression.html

http://sputniknews.com/russia/20160404/1037466797/russia-indian-communist.html

Al Jazeera

http://www.aljazeera.com/news/2016/04/civilians-flee-isil-held-territory-iraq-160401120459813.html

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Speculeren over de toekomst van de Oekraïne, en de ontzuiling van Europa

European_Union_Ukraine

Friends, Romans ...

“Zelfs indien het de Oekraïne (economisch) beter zou gaan doordat ze handel met de EU drijft,” zegt Taecke. “Voor mijn part schrijf je die voorspoed op conto van het ‘associatieverdrag’ met de EU, waarvan ik niet weet wat het precies inhoudt, behalve dat het verdrag de handel met de EU zou moeten liberaliseren en de weg vrij maken voor een vrijhandelsakkoord. Stel dat het de Oekraïne na in werking treden van zo’n associatieverdrag voor de wind zou gaan en stel dat die vooruitgang wordt veroorzaakt door handel met de EU. Hoe zou Poetin dat opnemen? Wat denk je?”

“Daar zou Vladimir Poetin beslist niet vrolijker van worden,” antwoordt Zorah, “zeker niet indien het met Rusland niet beter zou gaan, of misschien zelfs slechter. Het contrast tussen de Oekraïne / EU en Rusland wordt te groot.”

“Niet denkbeeldig dat Poetin de eventuele stagnatie in Rusland op conto ván die associatie van de Oekraïne met de EU zou schuiven,” meent Yaël (♀), “en wat dan?”

“Wel,” zegt Taecke terwijl hij de kring rondkijkt, “dan zou Poetin kunnen ingrijpen in de Oekraïne. Wat doet Brussel dan? Stuurt Mario Draghi troepen naar het oosten om de Oekraïners tegen de Russen te helpen? Maakt Luxemburger Juncker de Oekraïne meteen lid van de NAVO/NATO? En dan? Raken wij dan ook in oorlog met Rusland en Amerika ook, want Amerika is NATO-lid? Ik acht het erg onwaarschijnlijk dat Obama de oorlog aan Rusland zou verklaren om ‘ons’  vanwege de EU te helpen.”

Yaël: “Kijk eens hoe Rusland is ingesloten door NAVO-landen. Sommige van die landen zijn geen EU-lid. Best vreemd eigenlijk. Poetin en de Russen zullen zich opgesloten voelen en zelfs bedreigd. Een rariteit blijf ik Zwitserland vinden: midden in de EU en toch geen euroland en ook geen NATOland. Daar moeten dus zowel Russische bobo’s als West-Europese en Amerikaanse bobo’s (persoonlijke?) belangen hebben liggen.”

Zorah meent dat Amerika helemaal geen belang heeft bij een Europa dat te sterk en economisch te zelfstandig is. “Dat zou Amerika ten opzichte van de EU in dezelfde positie plaatsen als Rusland ten opzichte van de Oekraïne: het contrast EU – Amerika wordt te opvallend, in het nadeel van de USA.”

“Dus draait het waarschijnlijk uit op dezelfde Amerikaanse truc die ze met de Koerden in Irak hebben uitgehaald en de rebellen in Syrië: de Amerikanen wekken de verwachting dat ze zullen helpen, maar wanneer puntje bij paaltje komt, laten ze je doodleuk zakken,” zegt Yaël. “Maar, de steun van Amerika is met betrekking tot de Oekraïne hypothetisch, want Amerika zal niet toestaan dat de Oekraïne lid van de NATO wordt. Dan krijgt de VS het immers via de NATO aan de stok met Rusland en daar zit Amerika niet op te wachten.”

“Je kunt ook zeggen dat Amerika het in zijn voordeel vindt om de EU (politiek) te verzwakken door de Oekraïne juist naar de EU toe te duwen,” meent Zorah, “ik weet gewoon niet wat er achter de schermen speelt. Polen en Hongarije gedragen zich momenteel niet bepaald als gehoorzame vazallen van Brussel en Frankfurt (waar de ECB onder Mario Draghi zetelt).”

“Amerika heeft al geweigerd een officieel verbond met ‘de Europese geallieerden’ tegen de IS te vormen,” merkt Yaël op, “onofficiële samenwerking bij het bombarderen in Syrië is okay, maar geen officieel-formele alliantie. Dat zegt me dunkt voldoenden over de koers van Amerika. Die willen hun vingers niet branden. Ze moeten waarschijnlijk bombarderen in Syrië als proxy (knechtje, duvelstoejager en handlanger) van de Saoedi en de Israëli, en dat brengt al wrijving met Rusland met zich. De Oekraïne erbij nemen, dat gaat Amerika denk ik te ver. Obama zal geen Irak in Europa willen veroorzaken, zo op het eind van zijn regeerperiode. Zorah heeft gelijk: ik weet ook niet wat er achter de schermen allemaal speelt bij dit touwtrekken om de Oekraïne. Yana en Katya vertellen ons andere verhalen dan ik in de kranten hier lees.”

Zorah: “Wij speculeren natuurlijk, maar ik vind onze analyses en verhalen meestal geloofwaardiger en overtuigender dan wat ik in de (Nederlandse) media voorgeschoteld krijg. De meeste artikelen zetten Poetin en Erdogan neer als domme booswichten. Alsof zij geen plannen voor Rusland en Turkije zouden hebben. De EU-politici zijn steevast de democraten die voor vrijheid, geluk, welvaart en vrije meningsuiting zijn. En voor de overconsumptie, natuurlijk.”

“Weet je wat ik zo bizar vind?” zegt Taecke, “dat er hier zelfs ‘experts’ rondlopen die openlijk in de media uitventen dat zij politieke hervormingen in de Oekraïne broodnodig vinden. Die politieke reorganisaties zijn volgens deze zogenaamde experts noodzakelijk om de handel tussen de Oekraïne en de EU gesmeerd te laten verlopen.” Hij tikt tegen zijn voorhoofd en zegt: “Dit komt in mijn optiek zowat neer op een provocatie van Rusland, bijna een daad van openlijke agressie zelfs.”

“De tactiek van Juncker en zijn EU-kliek met betrekking tot de Oekraïne lijkt voor mij als twee druppels water op de overvaltactiek waarmee de EU-bureaucraten ons de euro in de maag hebben gesplitst: het er-is-geen-weg-terug scenario. Parachutes worden niet verstrekt, reddingboten zijn er niet en nooduitgangen evenmin. Eenmaal handelsassocié, moet de Oekraïne bijna onvermijdelijk wel een semi-lidmaat van de NATO worden.” Yaël klinkt somber, “Zo’n proces krijgt zijn eigen momentum, en dan hebben we de poppen aan het dansen. Poetin hoeft maar naar ons en de invoering van de euro te kijken om te zien wat hem via de Oekraïne te wachten kan staan, indien hij de zaak op zijn beloop laat.

Dat Poetin de boel blauw-blauw laat, kan ik mij niet voorstellen. Wat er achter de schermen wordt bedisseld en bekokstoofd en tussen wie allemaal, daar kunnen we slechts naar gissen.
Dit kaliber politici dat nu aan de knoppen zit, kan dat slechts tot op zeker hoogte behappen. Het zijn geen zwaargewichten, behalve in de letterlijke zin natuurlijk.
Juncker en kumpenie speculeren er waarschijnlijk op dat Poetin het niet tegen de NATO zal willen opnemen. Bluffen dus.Maar zal Poetin de Oekraïne zonder slag of stoot opgeven? Kán hij zich dat veroorloven? Het lijkt mij onwaarschijnlijk. De Oekraïne is fysiek een stuk van Ruslands westgrens.”

“Met Jean-Claude Juncker hebben we hetzelfde als met alle huidige beroepspolitici,” zegt Taecke, “je weet niet meer voor welke partijen ze nog meer de belangen behartigen en lobbyen. Juncker was premier van Luxemburg, dat onder zijn regering (1995 – 2013) aan agressieve belastingontwijking deed.

Members of the European Parliament in Strasbourg, France, holding signs in support of a motion to censure the European Commission under Jean-Claude Juncker because of the aggressive tax-avoidance policies pursued by Luxembourg while Juncker was prime minister, November 2014

Sinds november 2014 is Juncker  voorzitter van de Europese Commissie en beijvert zich vóór de ratificatie van het associatieverdrag met de Oekraïne. Formeel doet Juncker dat uit hoofde van zijn positie, in ons aller belang, maar wie weet wat hem nog meer drijft? Is dat allemaal in het belang van de Oekraïners en van ons, Neder-Europeanen? “

Yaël refereert aan het Hagenpreek seminar over lobbyisten, imagined communities en de ontzuiling van Nederland. “Dat vond ik werkbare vergelijkingen die de actualiteit voor mij inzichtelijk maken, “ zegt ze, “dat stuk van Tom-Jan Meeus (NRC 09.01.2016) illustreert de ontzuiling van Nederland in de praktijk. Politici voelen zich niet langer verbonden met een achterban, ze zijn losgezongen van hun zuil, maar gebruiken hun partijlidmaatschap steeds vaker om andere belangen te promoten en aan de man te brengen. Belangen zijn handelswaar geworden, commodity’s. Denk bijvoorbeeld aan Ben Bot en Neelie Kroes.
Op super- en supra-nationaal niveau gebeurt hetzelfde, ontzuiling: politici voelen zich geen patriot, geen Nederlander, Fransman of Duitser meer, maar in-euro-uitbetaalde-interimmanagers, die er geen been in zien tegenstrijdige belangen te behartigen. Soms zelfs tegelijkertijd, simultaan van twee of meer walletjes eten. Soms zien zij zelfs de tegenstrijdigheid niet eens, omdat ze geen totaal overzicht (kunnen/willen) hebben. Ze fladderen en flipperen van kaasstolp naar kaasstolp, zitten permanent in hetzelfde wereldje (groupthink) en verliezen snel het noodzakelijke contact met de werkelijkheid. Daardoor neemt de kans op inschattingsfouten snel, exponentieel, toe.”

“Vandaar dat onnatuurlijke fanatisme met betrekking tot voetbalclubs en ‘sterren’,” zegt Zorah, “mensen hebben nu eenmaal een vaderland en een identiteit nodig ter oriëntatie, en dat vinden ze tegenwoordig in een voetbalploeg en een ‘personality’. Hoe vager en amorfer onze leefwerelden worden, hoe fanatieker we ons focussen op fragmenten die nog houvast lijken te bieden.
Het klootjesvolk vereenzelvigt zich met Ronaldo de voetballer en Raymond de darter en het establishment bijt zich vast in het uitbreiden van zijn actieradius en de banencarrousel met de dikke salarissen die dat mogelijk maken. Pak even de jet naar New York voor een lunch en race daarna naar Acapulco voor een aperitief, waarna een diner in Parijs of Rome volgt. Tussendoor stop je in Bern om cash geld bij te tanken van je cijferrekening bij een Zwitserse bank. “

* VROLIJKHEID *

Zorah gaat verder: “ Voor mij een leeg, bizar en verkwistend leefpatroon, maar voor een steeds groeiend aantal lieden intussen heel gewoon. Dus: groeien en drijven de zogenaamde volksvertegenwoordigers en het volk dat ze zouden moeten vertegenwoordigen uit elkaar. Dat kun je aan ontzuiling illustreren, ja.”

“De beroepspolitici ontkennen de ingebeelde, gemeenschap, van de zuil en de natie,” zegt Taecke, “want zulke ideeën zitten hun procesmanagement in de weg. Sy konden by malkander niet komen. Alleen is hier van wederzijdse liefde geen sprake.”

Yaël knikt: “Het zou raar zijn indien de Oekraïners niet ook keken naar wat zich nu in Polen en Hongarije afspeelt. Zijn ze daar zo gelukkig met de EU? Zijn de Polen vrij om de regering te kiezen die ze willen, zonder inmenging van Brussel? Dat lijkt er niet op. In ieder geval zijn noch Polen  noch Hongarije happig om op bevel van Brussel nog meer migranten te absorberen.”

“Pool/Hongaar, Oost-europeaan behorend tot het Slavische volk, Europeaan, bewoner van deze planeet; concentrische cirkels van toenemende vreemdheid, zoals Bill Schuddespier al wist: vrienden, Romeinen, landgenoten,” maar ja, tegenwoordig zitten er ongeletterden op het pluche en achter de knoppen en dat blijkt zich keer op keer te wreken. Kortzichtigheid, visieloosheid, ad hoc kippedrift, allemaal troef.”

“Juncker en Draghi hebben hun handen vol, “ grinnikt Zorah, “die moeten een Task Force naar zowel Polen – Hongarije sturen, alsook naar de Oekraïne en tegelijkertijd blijven bombarderen in Syrië en omstreken. Het schijnt dat veel Zuid-Amerikanen zich als huurling aanbieden. Die hebben ruime ervaring in het neerslaan en uitroeien van dissidenten. Dan zal Executive Outcomes / Blackwater / Academi, hoogstwaarschijnlijk met Frontex een soort globale BV stichten, met een postbusnummer op de Amsterdamse Zuid-as en cijferrekeningen in Luxemburg, op de Caymans en in Zwitserland?” executive outcomes

* VROLIJKHEID *

“Is het ook niet raar dat de EU-politici, terwijl ze in hun hemd staan wat betreft de migrantenstroom en nu de aanslagen in Turkije, Duitsland en Frankrijk, dat ze terwijl ze voor de hele wereld te kijk staan als hampelmannen, juist nu de Oekraïne erbij willen nemen als probleem?” Taecke schudt zijn hoofd: “Terwijl de EU-politici voortdurend een testimonium paupertatis afgeven, een brevet van onvermogen, gaan ze dat onvermogen bevestigen en onderschrijven met de aanpak van de kwestie Oekraïne. Hoe bizar wil je het hebben?”

“In een stuk van slaviste Laura Starink (Volkskrant, 11.01.2016) wordt de reden voor de liefde voor de Oekraïne aan het slot onthuld,” zegt Yaël en ze leest voor: > ‘Vergeet de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India, China), dat is zó 2015’, schreef ABN Amro begin deze maand. Bij de opkomende markten staat Oekraïne voor de bank nu bovenaan. Volgens de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling is het land grotendeels veilig en door zijn fantastische landbouwgrond een grote kans voor Nederlandse agrarische bedrijven. <  Het zijn financiële instellingen die een positief attest afgeven: de ABN Amro en  Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling. Niet politici, maar bankiers hebben de touwtjes in handen, maar dat wisten we al.”

“Tja, die fantastische Oekraïense landbouwgrond zal Poetin ook niet zijn ontgaan, denk ik,” zegt Taecke grinnikend, “en dan niet te vergeten de Oekraïense bodemschatten. In Roemenië wordt de landbouwgrond momenteel uitbundig geplunderd door de vrije jongens, vooral uit West-Europa,  en de landloze Roemenen komen deze kant op om hun goedkope arbeidskracht aan te bieden.”

“Helaas krijgen ze nu concurrentie van de nog goedkopere migranten,” zegt Zorah, “want de Brusselse boys willen de migranten net zo ‘helpen’ als ze de Oekraïners zeggen te willen helpen. Ik vraag me steeds dringender af wie hier uiteindelijk het meeste belang bij hebben, cui bono, wie spinnen het meeste garen bij dergelijke ontwikkelingen die onder de paraplu van de EU plaatsvinden?”

Your guess is as good as mine,” zegt Yaël, “we kunnen alleen afwachten wat er gaat gebeuren en er het beste van hopen. ‘Onze’ politici hebben het initiatief niet in handen. Zij kunnen alleen reageren op wat er op ons afkomt. Binnenlands kunnen ze nog wat aanrommelen, zoals de formule ‘bij de gratie Gods’ willen schrappen (D66) en onze kusten vrij geven voor commerciële uitbaters (VVD). En natuurlijk gemeenten verblijden met azc’s, dat zouden we haast vergeten. Maar wat er van buiten op ons afkomt, daar hebben ze geen passend en effectief antwoord op.gebitshereniging_Bommel

“Vergeet de SP niet,” zegt Taecke, “die roept bij monde van Harry van Bommel: ‘Geen wapens meer naar Saoedi-Arabië!’ Hûh, hoezo? Wie leveren die wapens, weet je dat nauwkeurig? En kun je dat vervolgens tegenhouden? Neen, natuurlijk niet, maar je roept tenminste iets dat bij de SP hoort, nietwaar?”

“Denk erom dat de PvdA niet achter blijft in daadkracht,” zegt Zorah, “want PvdA-minister Jet Butsenmaker gaat de lerarenopleidingen meer in overeenstemming met de praktijk brengen. Wat dat behelst, weet ze zelf niet, maar het zal er in elk geval niet toe leiden dat er geen onderwijsinstellingen gegarandeerd niet meer failliet gaan, omdat ze te groot groeien, in renteswaps handelen – waar ze geen verstand van hebben – of omdat ze giga afdelingen met vastgoed-experts draaiende houden. Kortom: kippendrift te over en doodgeboren daadkracht in overvloed.”

“Dan zullen de kleine stiekemerds van de SGP en de CU ook wel gauw met iets komen,” meent Taecke, “vermoedelijk op het gebied van abortus en euthanasie, want andere smaken kennen ze niet. Het CDA, tja, hoe gaat die vreemde kongsi zich positioneren in de opmaat naar de verkiezingen? En natuurlijk Wilders. Die moet ook nog opvallen. Wat heeft die snakker intussen verzonnen aan choquerends en stuitends. Een antiterroristen fop-bomgordel misschien, die implodeert in plaats van explodeert? Je zou er haast nieuwsgierig naar worden.”

“Enne, de Oekraïne dan?” vraagt Yaël, “wat doen we daar mee? Gaat die deel uitmaken van onze Europese imagined community,  of blijven ze liever op veilige afstand van de EU-imperialisten?”

“Ik vermoed toch dat Vladimir Poetin daar hoofdzakelijk over gaat,” zegt Zorah, “en toen kwam die olifant met die lange snuit en die blies het verhaaltje uit.”

“Toch niet de olifant van Mark Rutte hè, vraagt Taecke ongerust, “want die zit de godganse dag achter de flipperkast, maar hij kan met z’n poten de knoppen niet goed bedienen. Dus scoort hij beroerd  laag en dan gaat ‘ie amok trappen! Die willen we hier niet hebben hoor!”

BvdSchot-Volgers-5

  • * * *

Malika Sorel: ‘De elites brengen ons in gevaar’ /  Kleis Jager – Trouw 13.12.2015 / Hetgeen Sorel over het Franse establishment verteelt, geldt evenzeer voor het Europese establishment: de kloof tussen de ‘vertegenwoordigers’ en degenen die zij beweren en behoren te vertegenwoordigen, groeit.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/4206682/2015/12/13/De-elites-brengen-ons-in-gevaar.dhtml

Met ons huidig systeem van verkiezingen krijgen we niet langer die politici die we denken te kiezen.Sinds ongeveer vijfendertig jaar – zeg grofweg vanaf 1980 –  zijn de authentieke volksvertegenwoordigers steeds meer vervangen door pratende hoofden, makelaars in standpunten en meningen, de woordkramers die zich verbaal positioneren in de kiezersmarkt. De meesten zijn fantomen, die zich met behulp van marketingadviseurs presenteren en door spin doctors laten verkopen, maar die geen vakrelevante bagage hebben, geen degelijk politieke inhoud belichamen. Ze beschouwen Volksvertegenwoordigertje spelen als een goed betalende managementfunctie.
Dat wreekt zich steeds meer, juist omdat de wereld waarin politici opereren steeds complexer wordt en de causale verbanden niet eendimensionaal meer zijn.
De Belg David Van Reybrouck heeft recent over dit verschijnsel gepubliceerd en wat we ertegen zouden kunnen doen.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/3522206/2013/10/06/Loten-is-democratischer-dan-stemmen.dhtml

Oliver Stone’s Untold History of the United States laat ondermeer zien hoe de relatie tussen de VS en Rusland zich onder verschillende presidenten ontwikkelde.
Het biedt tevens een historische context om de huidige soap rond de Amerikaanse verkiezingen in te plaatsen.

http://www.eci.nl/film/untold_history_of_the_united_states-dvd-8717344752374?utm_source=google&utm_medium=google_shopping&utm_content=8717344752374&utm_term=untoldhistoryoftheunitedstates&gclid=CP729-37psoCFQkXwwod6LIBJQ

untold-history-of-the-united-states-dvd-coverpg

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,