RSS

Tag Archives: de Groene Amsterdammer

Weg met de hamburger-banen, leve de donut-economie!

 

Oxford onderzoekster en activiste Kate Raworth stelt het gangbare economische denken, vooral zoals gestold in het vigerende paradigma van neoliberalisme, aan de kaak in een boek met de titel Doughnut Economics. Een Nederlandse vertaling staat op stapel en verschijnt binnenkort.

De illustratieve animaties op Raworth’s site zijn zeer de moeite waard.

https://www.kateraworth.com/animations/

 

Twee links naar recensies:

https://www.ftm.nl/artikelen/lezen-de-donut-economie-van-oxford-onderzoeker-kate-raworth?share=1

Recensie van Kate Raworths boek Donut economie op de site van Follow the money door Martijn Jeroen van der Linden.

‘Om nieuw economisch denken te realiseren, stelt Raworth voor het nauwe mensbeeld van de homo economicus te vervangen door één dat gebaseerd is op wederkerigheid, veranderende waarden, onderlinge afhankelijkheid en verbondenheid met de natuur.

Ook stelt Raworth voor niet langer te wachten op het moment waarop economische groei vanzelf ongelijkheid oplost. Dit moment, zo stelt ze, zal simpelweg nooit komen. In plaats daarvan oppert Raworth de economie ‘distributief’ in te richten, door onder andere de implementatie van een maximum inkomen, nieuwe (juridische) organisatiestructuren, verschillende manieren om kennis gemeenschappelijk te maken, een kortere werkweek en een wereldwijd belastingsysteem voor bedrijven.’

Essay van Ewald Engelen in de Groene Amsterdammer.

https://www.groene.nl/artikel/verander-de-wereld-begin-met-een-potlood

‘Burgers hebben genoeg van politici en beleidsmakers die steeds maar weer dezelfde neoliberale riedel afdraaien. De oplossing voor marktfalen, zoals klimaatverandering, is altijd méér marktwerking. En burgers hebben genoeg van zelfverklaarde experts die zich verschuilen achter wollig jargon, onbegrijpelijke mathematica, imponerende cijfers en de verzuchting dat onze samenleving nu eenmaal complex is of dat globalisering nu eenmaal een gegeven is. De afkeer daarvan is geen populisme, maar is een zeer terechte roep om begrijpelijke taal, nieuwe beelden en vooral: nieuwe handelingsperspectieven. Weg met het obscurantisme van de experts. Leve de helderheid van gewone mensentaal. Burgers hebben daar recht op. En academici zouden zich veel meer moeite moeten getroosten om die burgers te bereiken. Per slot van rekening hebben ze daar hun mandaat aan te danken.’

Bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam verschijnt binnenkort de Nederlandse vertaling van Doughnut Economics

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

De neoliberale “marktwerking” raakt nooit ingeburgerd

‘Als je de effecten van de marktwerking wilt zien die deze politici hebben ingevoerd en waar ze gewoon mee doorgaan, dan moet je naar deze uitzending van Lubach over marktwerking en inburgering kijken,’ zegt Willemijn. ‘Het is helemaal geen satire, maar barre treurige werkelijkheid en het staat voor “marktwerking” op alle terreinen die door de overheid zouden moeten worden bediend, zoals: volkshuisvesting, onderwijs, zorg en openbaar vervoer.’

‘Dit inburgeringsfiasco laat zien hoe weinig kaas deze politici hebben gegeten van het werkelijke leven waarmee wij te maken te hebben,’ beaamt Zorah, ‘ze draaien aan een knop – meestal een knop waar “Marktwerking” op staat – en denken dan dat ze niets meer hoeven doen, want de markt zorgt dat alles goed komt. Wij kunnen de rotzooi opruimen.’

Willemijn: ‘Deze politici zijn geradicaliseerde liberalen: neoliberalen. Ze hebben geen ideologie, maar een drielettergrepige mantra: markt-wer-king. Dat is hun Haarlemmerolie, een uiterst pernicieuse performatieve taaldaad. Daar doen ze alles mee en dus niets in de zin van echte politiek maken. Met name op het vlak van “de economie” – dat wil letterlijk zeggen: staathuishoudkunde, d.w.z. het optimaal en eerlijk verdelen van de koek op nationaal niveau – stimuleren ze de tweedeling tussen degenen die het dichtst bij de Ruif en het vuur zitten, en zich dus het makkelijkste kunnen voleten, en de rest die wordt afgescheept met onder andere verhoogde AOW-leeftijd, zzp’erschap, verhoogd eigen risico in de zorg, langer “zelfstandig wonen” na je AOW, en concurrentie op de sociale woonmarkt met elkaar en met statushouders/nieuwkomers. Intussen wakkeren ze de animositeit met buitenlandse vijanden (nu vooral Vladimir Putin) zo veel en vaak mogelijk aan.’

Zorah: ‘Dat rabiate liberale marktfundamentalisme triggered op zijn beurt andere rabiate fundamentalismes, waaronder godsdienstige varianten. De PVV en de zogeheten populisten zijn een reactie op het liberale marktpopulisme of marktfundamentalisme. Met is maar net hoe je het etiketteert en framet. Daarom dat geïnstitutionaliseerde referenda op de wijze zoals de Zwitsers die kennen, momenteel het enige en beste middel zijn om de beroepspoltici nog enigszins op het juiste spoor te houden. Nu hebben ze na de verkiezingen vier jaar vrij spel en tegen de tijd dat er weer verkiezingen zijn huren ze reclamebureaus in die hun politieke broddelwerk oppoetsen, zodat iedereen opnieuw denkt dat ze het goed gedaan hebben en toch onmisbaar zijn.’

‘Alles draait om beeldvorming: het projecteren van de gewenste beelden met behulp van Talpa-formats.’

Willemijn: ‘Vreemd dat er geen persoon is die dit duidelijk articuleert en framet. Die meneer Baudet komt nog het dichtst in de buurt, maar die is 1) te intellectualistisch en abstract en 2) laat hij zich altijd afleiden door de interviewer, vooral wanneer de interviewer op zijn ijdelheid inspeelt. Dan gaat het verder al snel alleen maar over rugby spelen in kasteeltjes en meer van dat soort trash and humbug.’

‘Mijn ouders gaan op de PVV stemmen,’ zegt Willemijn met een zucht, ’eigenlijk zouden ze niet meer stemmen, maar dan gaan Rutte (VVD), Pechtold (D66) en Buma (CDA) nog meer neoliberale maatschappij-verwoestingen aanrichten zonder dat iemand ze een strobreed in de weg legt, want alles onder die Haagse kaasstolp hobbelt gewoon met de macht mee. Dat hebben ze de afgelopen periode gedaan en dat zullen ze blijven doen. Wilders scheldt hen af en toe tenminste de huid nog vol. Wij kopen daar niets voor, maar helemaal niets doen, is ook geen optie.’

‘Voor D66 staat het ministerschap van kereltje Pechtold op de eerste plaats,’ zegt Zorah, ‘daaraan wordt alles ondergeschikt gemaakt. Pechtold wil zelfs de nep-sociaaldemocraat Dijsselbloem aanhouden als minister, dus daar zijn 1) deals over gesloten en 2) welke partij maakt niets meer uit, ze doen toch allemaal hetzelfde. Geen ideologie, alleen maar wauwelen over Marktwerking.’

Willemijn: ‘En reclametrucs die onze leef- en denkwereld alleen maar nog meer verwateren en vernevelen; de maatschappelijke desoriëntatie in de hand werken en vergroten. Denk aan het bizarre “Burgerservicenummer” (door CDA-voodoo-man Jack de Vries bedacht) i.p.v. het neutrale Sofinummer. De overheid levert steeds minder service en dus voer je als politiek een Burgerservicenummer in. Je steekt als politiek demonstratief de middenvinger op naar de burger. Net als de mallotige herdoping van Ministerie van Justitie naar Veiligheid & Justitie. Dan weet je als burger-consument-klant gewoon dat er minder veiligheid komt. En dat is ook zo. Bizar en stompzinnig! Nu zijn er woningcorporatiemanagers die zich Manager Volkshuisvesting noemen. Het publieke domein wordt steeds verder ontmanteld, de betekenissen worden bewust gecontamineerd.’

‘Tja, de beroepspolitici zijn niet voor niet steeds meer entrepreneur geworden, carrière-managers, zonder veel binding met of belangstelling voor hun kiezers. Het is net als bij al die toko’s als Ziggo, KPN, Nuon, Essent en ga zo maar door: verkopen en gewichtig schuiven met halflege dozen. Wat Rutte en kompanen willen, is intussen duidelijk,’ verzucht Willemijn, ‘die gaan door met maatschappelijke afbraak en voor zichzelf zorgen. Buma (CDA) voelt de hete adem van zijn pluchebeluste partijgenoten in de nek. Ze willen allemaal een goede plek aan de grote ruif. Dus tel uit je winst. Buma begon al met roepen dat “radicale linkse ideeën” bestreden moeten worden, terwijl er helemaal geen ideeën onder de Haagse politici leven, dus ook geen linkse. Dit idee van Buma is gewoon weer zo’n rare frats, een waanidee.’

Zorah: ‘Er bestaat helemaal geen links of rechts meer in de politiek. Dus ook geen midden. Daarom zijn lieden als Buma het Noorden volkomen bijster. Het enige wat ze nog denken te kunen doen, is als bijwagen met de neoliberale VVD meeliften. Zoals PvdA’ers Samsom en Asscher hebben gedaan en doen.’

*  Vrolijkheid  *

Zorah: ‘Het is daar in Den Haag: steek de riek er in en hup! gooi het over de schutting op het bordje van de burger. Die burger slikt toch alles voor zoete koek. Roep gewoon: globalisatie, marktwerking, de Verlichting, Democratie, Putin, populisme en Xi Jinping, en iedereen zwijgt geïntimideerd en overbluft.’

‘Vreemd, nietwaar?’ zegt Willemijn, ‘het is of we met ons allen in snel tempo masochist zijn geworden en steeds verder worden. Deze zotternij van zogenaamde marktwerking is inmiddels karikaturaal, maar toch slikken we het. Mijn ouders waren destijds verbluft over de invoering van concurrentie bij de monopolist NS. Toen haakten ze in feite af van deze politici. Mijn moeder was lid van de PvdA en mijn vader van de Christen Unie. Beiden hebben hun lidmaatschap opgezegd en niet meer gestemd. Nu, in arren moede en met grote tegenzin, gaan ze dan PVV stemmen. Andere keuzes zijn niet voorhanden, ja, nep-keuzes, tussen neoliberaal en neoliberaal met een ander etiket, maar het blijven dezelfde potsierlijke paljassen.’

Zondag met Lubach: Inburgeren kijk je op npo.nl

Pankaj Mishra
Age of Anger [in april verschijnt de Nederlandse vertaling: Tijd van Woede] was een boek waar ik al aan werkte lang voordat ik door had dat ik eraan werkte.’ Aan het woord is Pankaj Mishra, ooit begonnen als romanschrijver aan de Indiase Allahabad University, inmiddels uitgegroeid tot een van de meest voorname essayisten in de kolommen van The Guardian, The New York Times en de London Review of Books.

In Londen, waar hij woont, ligt het in elke boekwinkel in grote stapels: Age of Anger, met de ondertitel A History of the Present.

In feite, zegt Mishra, werkt elke zichzelf respecterende journalist aan precies dit boek. Iedereen die serieus over politiek schrijft, buigt zich wereldwijd over dezelfde thema’s. Over burgers die zich niet meer gezien voelen door hun parlement, over regeringen die niet weten hoe ze met de islam om moeten gaan, over overheden die weerloos staan tegenover de excessen van de grote multinationals. Zo’n beetje elk boek over het politieke landschap dat nu in de winkel ligt zou Age of Anger kunnen heten.

‘De eerste scheuren in dat westerse model ontstonden in de jaren tachtig van Reagan en Thatcher, toen de sociaal-democratie de eerste vormen van deregulatie en privatisering toeliet. Na 1989 – eerst de val van de Muur, daarna de implosie van de Sovjet-Unie – was er geen houden aan.
De ideologie van de sociaal-democratie werd neergehaald en gedelegitimeerd door de ideologie van het vrijemarktdenken. De markt bepaalde nu wie de winnaars en de verliezers waren, de natiestaat hield op relevant te zijn en werd overruled door abstracte, economische krachten.
Dat gaat een tijd goed, een tijd lang zijn mensen bereid te geloven dat het collectieve skelet van de sociaal-democratie een land bij elkaar houdt, totdat het volk niet meer kan wegkijken en in de gaten krijgt dat de vrije markt de botten waar dat skelet uit bestaat aan de hoogste bieder verkoopt.
We hebben onszelf zand in de ogen laten strooien. We wilden dat zand. Op een manier waarop mensen in communistische landen dat niet toestonden. Maar heel weinig mensen in de Sovjet-Unie geloofden in het communisme, maar ze moesten het wel accepteren. Het liberale vrijemarktdenken zit echter vol met blinde gelovigen, in elk parlement in Europa.’  “

Interview Joost de Vries in de Groene Amsterdammer 02.03.2017 > ‘We wilden zand in onze ogen’

The Age of Anger by Pankaj Mishra – review  Nick Fraser,  The Guardian Monday 23 January 2017

 

 

nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

De ‘Voltooid-Leven’ Wet en het chagrijn der deskundigen

citaten-david-runciman

‘Filosoof (met een officieel academisch brevet) dr. Maarten Verkerk vindt het onthutsend dat dit bizarre kabinet van mening is dat mensen zelf het recht op hun eigen leven moeten kunnen uitoefenen, ‘ zegt Siebe, ‘maar dat vindt 70 procent van de Nederlanders ook. Dus waarom is de filosoof Verkerk zo onthutst? Ik denk hoofdzakelijk omdat hij zich als gediplomeerd deskundoloog gepasseerd en genegeerd voelt.’

‘Dat dit een bizar kabinet is, ben ik met je eens,’ zegt Semanur,  ‘en dat het beleid dat deze curieuze halfcollaborerende neoliberale kongsi voerde en voert de doodswens bij velen alleen maar kan bevorderen, onderschrijf ik volkomen, maar dat deze politieke pipo’s zelfdoding faciliteren, is niet waar. Ze hebben dit onderwerp ongetwijfeld ingestoken vanwege de positieve reclame die ze hierdoor verwachten te krijgen en met het oog op de Kamerverkiezingen, want het thema referendum bijvoorbeeld, dat zwijgen ze zorgvuldig dood.’

‘Zulk slag opportunistische politici bevordert zeker bij veel mensen een doodswens, ‘ zegt Freek grinnikend, ‘maar ze faciliteren zelfdoding niet. Wanneer ze de dodelijke middelen voor iedereen bereikbaar en betaalbaar maken, zouden ze zelfdoding democratiseren, maar zeker niet faciliteren.’

‘Het neoliberale wereldbeeld is een onbarmhartig wereldbeeld,’ zegt Semanur, ‘dus wat dat aangaat hadden meneer Verkerk en zijn collega’s op hun vingers kunnen natellen dat hun praten over “warmte en belangstelling” aan dovemans oren gericht zou zijn. Dat bewijst mij eens te meer hoe weinig voeling zij met de vigerende, de heersende en regerende, de actuele, werkelijkheid onderhouden.’

Freek zegt dat je bij de huidige Nederlandse politici, en zeker bij die van de regerende VVD & PvdA coalitie, met kostenplaatjes moet komen, en met cash flow grafieken, niet met betogen over medemenselijke warmte of gevoel. Dat zegt ze niets.’

‘Tja, geleerden,’ zucht Siebe, ‘ze noemen zich wijze mannen en geleerden, da’s ook zoiets hè. O ja: “verstandige mensen” schrijft Verkerk. Nou, deze politieke plucheklevers zijn zeker geen verstandige mensen, en al helemaal geen geleerden of wijzen, dit zijn gewone gladjanussen en glibberige gauwdieven, die op de onderbuik inzetten. Meer kan ik er werkelijk niet van maken.’

‘Maar waaruit bestaat die “hulp” bij zelfdoding dan toch, waarover ook deze Verkerk de mond zo vol van heeft?’ Semanur kijkt niet-begrijpend. ‘Doelen Verkerk en medestanders op de bezoldigde stervensbegeleiders? Die kunnen alleen de democratisering van zelfdoding bevorderen, door niet zo mondige mensen met een doodwens te helpen hun gedachten te formuleren en expliciteren. Misschien blijken die dan helemaal niet dood te willen, maar beseften ze dat niet. De coach helpt bij het onder woorden brengen van gedachten. Niet iedereen wordt daar universitair in getraind. Dat formuleert David Runciman heel adequaat.
Maak de dodelijke middelen bereikbaar voor ieder gezond mens, vooral geestelijk gezond. Wanneer ik meneer Rodermond (ik verzin een naam) zou helpen bepaalde barbituraten in bezit te krijgen dan ben ik godbetert strafbaar. Meneer Rodermond kan dat onmogelijk zelf voor elkaar krijgen. Hij overweegt zich op te hangen of voor een trein te springen. Tja, is dat humaan? Terwijl de middelen er ook voor hem kunnen zijn, alleen hij weet niet hoe hij eraan moet komen.’

helemaal-zelf-doen

‘Verkerk heeft het ook over velerlei soorten voltooide levens,’ merkt Freek op, ‘maar voor mij is een voltooid leven een voltooid leven. Er bestaan voltooide levens en niet-voltooide levens, of zijn er ook halfvoltooide levens? Kan zijn, maar wie maakt dan uit wat wat is? De arts-technicus? Op grond van een fysieke APK? Maar mevrouwtje u kunt nog jáááren vooruit hoor, u hebt een constitutie die niet te slopen is! Daar sta je dan met serieuze doodswens.’

Siebe vindt het ook “niet handig” van Verkerk om bij juist deze politici te vragen:  ‘ “Is het maatschappelijk gegeven dat er veel mensen zijn die oprecht naar de dood verlangen niet ook een indicatie dat wij als individuen en als samenleving op een essentieel punt warmte en belangstelling tekortkomen?” Dat is voor mij zo klaar als een klontje, evident, natuurlijk. Gemeentepolitici dienen bijvoorbeeld schadeclaims in bij landelijke politici, omdat hun azc’s leeg blijven. Ze draaien niet de verwachte omzet aan ellende en leed. Hoezo, menselijke belangstelling, compassie en empathie? De zaak is moreel ethisch compleet vierkant gedraaid.’

Freek: ‘Dit vind ik ook een larmoyante. Verkerk: “De commissie wees er meermalen op dat zelfdoding niet strafbaar is. Als iemand autonoom beslist om een einde aan zijn of haar leven te maken, laat diegene het dan ook zelf uitvoeren, de zogenaamde autonome route.” Dit noem ik pas wreed, want die autonome routes kunnen nogal niet verschillen zeg! Spring je voor de trein, snij je je polsen door, of neem je de “pil van Drion” en reis je naar een luxe Zwitserse Exit-kliniek? Allemaal autonome routes.’

‘Ook de kwestie van niet-gevraagd-hebben-om-geboren-te-worden, wordt niet aangeroerd,’ zegt Siebe, ‘die wordt impliciet als vanzelfsprekend aanvaard door de geprivilegeerde disours-makers. Runciman stelt volgens mij terecht dat het gaat om hoe je tegen de wereld aankijkt.’

‘Maar ook en vooral of jij je visie op de wereld expliciet kunt formuleren in consonantie, in harmonie, met de dominante verhalen,’ zegt Freek.

‘Bovendien,’ merkt Semanur op, ‘zelfdoding is niet strafbaar, zegt de filosoof Verkerk fier. Neen, nogal wiedes. Geslaagde zelfdoding is automatisch niet te straffen – tenzij je een lijk, een kadaver, wilt opsluiten, geselen, radbraken, vierendelen of ophangen – en mislukte zelfdoding is op zich een erg zware straf hoor. Die wens ik niemand toe, een mislukte zelfdoding. Verschrikkelijk, helemaal opnieuw beginnen aan een project dat je als afgesloten beschouwde. Ik heb het dan nog niet eens over hersenbeschadigingen die je kunt oplopen bij zo’n mislukte poging. Dan ben je pas echt de klos; vegeterend en kwijlend in een rolstoel en niet bij mij machte om alsnog een geslaagde zelfdoding uit te voeren. Ik moet er niet aan denken, maar een nichtje van mij heeft als arts zulke gevallen meegemaakt. Brrrrrr …
Ik snap menige redenatie over deze wet niet. Van een godsdienstig persoon, die uit zijn of haar geloof tegen is, kan ik het desnoods nog begrijpen, maar anders …… waar gáát het over? Deze wet pleit helemaal niet voor faciliteren van zelfdoding, hooguit voor democratisering van zelfdoding. De bescherming van de burger heeft niets van doen met de democratisering van zelfdoding door autonome mensen die geestelijk toerekeningsvatbaar zijn. Laat staan dat die bescherming in het gedrang zou komen.’

‘Daarom is dat artikel van Runciman ook zo goed wat timing betreft, ‘vindt Siebe, ‘het gaat volgens mij bij Verkerk en andere deskundologen – ook godsdienstige “autoriteiten” vooral om boosheid, gekrenktheid, vanwege het ter discussie stellen van hun gezag als deskundige. Dát kunnen ze niet verkroppen. Of het nou om een kardinaal gaat, een gediplomeerd filosoof of psychiater, zij achten zichzelf als deskundologen onaantastbaar als het om hun expert-oordelen over leven en dood gaat. Daar zit hem volgens mij de crux.’

Semanur giechelt als ze voorleest: ‘ “Ik daag het kabinet uit eveneens voor de spiegel te gaan staan en zich te schamen over het gebrek aan inhoud en de getoonde oppervlakkigheid.” Ze barst in lachen uit: ‘Aanstootgevend eerlijk zeg. Bijna obsceen in zijn naïeve oprechtheid! Meneer Verkerk wordt de komende decennia, zeker door neoliberale en neoliberaal-angehauchte politici never-nooit meer voor een commissie gevraagd!’

 * Vrolijkheid *

Maarten Verkerk: ‘Als je geleerden laat nadenken over euthanasie, neem ze dan ook serieus’ – NRC 19 oktober 2016

David Runiciman: ‘Botsende wereldbeelden. Hoe opleidingsverschil de politiek splijt’ – vertaling van Guardian artikel, in de Groene Amsterdammer, 20.10.2016

David Runiciman:  ‘How the education gap is tearing politics apart’ – in The Guardian, 05 October 2016

dr. Boudewijn Chabot in Buitenhof (13 dec. 2014) Een Waardig Levenseinde    https://www.youtube.com/watch?v=RYRxAFABFbI

Boudewijn Chabot & Stella Braam: Uitweg  (Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar) 11de herziene druk, 2016  /  ISBN: 978 90 388 0049 3

dr. Philip Nitschke – euthanasia –  https://en.wikipedia.org/wiki/Philip_Nitschke

Philip Haig Nitschke: Peaceful Pill Handbook: New Revised International Edition – pocketboek  ISBN: 978 09 78878825    ID: 9780978878825

 

nelpuntnl.nl

 

sheneman-natuurlijke-dood

 

Puzzle 2012

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,