RSS

Tag Archives: euro

Zijn de oprichting van het Haagse Strafhof (ICC) en het invoeren van de euro, geen bewijzen voor de noodzaak de werkelijkheid maar af te schaffen?

let-the-weekend-begin

Het jaar 2002 is een gedenkwaardig jaar, omdat in dat jaar zowel het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag werd opgericht, alsook in 12 landen de euro als eenheidsmunt ingevoerd.
Het ICC werd opgericht zonder dat Rusland, China en Amerika zich als lid meldden en de euro werd tot eenheidsmunt geslagen zonder dat de EU een politiek-fiscale unie was.
Intussen heeft er een Brexit plaatsgevonden, kraakt de EU in zijn voegen en schudt op zijn grondvesten. Wellicht volgen meer landen het voorbeeld van Groot Brittannië (dat overigens nooit de euro had), zoals bijvoorbeeld Italië. Bij het ICC verloopt de uittocht sneller. Gambia heeft onlangs te kennen gegeven zich uit ICC-verband terug te trekken, nadat Burundi en Zuid Afrika eerder deze maand aangaven hun samenwerking met het ICC te beëindigen.

De invoerders van de euro verwachtten en hoopten dat de eenheidsmunt de lidstaten zou dwingen naar elkaar toe te groeien en daadwerkelijk een eenheid te worden. Bij de oprichting van het ICC zou alleen een enkele naïeveling gedacht kunnen hebben dat China, Rusland en Amerika zich te zijner tijd tot lidmaten van het ICC zouden bekennen. Toch moesten we allemaal Europeaan worden en transformeren tot wereldburgers die zich bekennen tot universele criteria op een uniform palet van rechtswaarden en -normen en wereldwijd dezelfde criteria voor gerechtigheid en rechtvaardigheid onderschrijven. Met uitzondering van de drie grote jongens: Rusland, China en Amerika. Het niet-meedoen van de drie haalde meteen het universele karakter onderuit en degradeerde de hele santekraam tot vrijblijvend, zij het super-deftig ronkend en ultra-gewichtig snorkend, gefröbel. Het riep de zoveelste vette-banencarrousel voor beroepspolitici en hun coterieën in het leven. Een ICC zonder de grote jonges is net zo gemankeerd als deze EU met de euro en er wordt in naam van globaal recht en universele mensenrechten net ze geknutseld en gestoethaspeld als met “het Project” Europa. Nog even en de contraproductieve effecten van de wrochtsels der koekenbakkers en brouwsels der tovenaarsleerlingen zullen de weinige positieve effecten hoogstwaarschijnlijk gewelddadig overwoekeren en karikaturen maken van alle goede bedoelingen en nobele intenties. Dan zijn de rapen eerst goed gaar.

Hoe heeft het ooit zover kunnen komen dat zowel het ICC werd opgericht en de euro tot eenheidsmunt werd verordonneerd? Vanuit de hierboven vermelde realiteiten, op grond van bizarre aannames en wereldvreemde, uitgangspunten. Roekeloze zelfoverschatting gepaard aan tomeloze ambitites en adembenemende arrogantie.

Het beklemmende is dat je weliswaar van te voren (hardop) had kunnen waarschuwen dat noch de euro, noch het ICC het op de respectieve bases gegrondvest, zullen redden, maar dat je dan grote kans liep te worden opgesloten in een gesticht of anderszins maatschappelijk geïsoleerd. De Walen hebben het onlangs aan den lijve ervaren, toen hen het CETA-verdrag alsnog door de strot werd gewurmd.

Wat ons momenteel het meeste zorgen moet baren, is dat dezelfde politieke opperbazen het voor het zeggen zijn blijven hebben. Wat kan ons doen verwachten en vertrouwen dat hun toekomstige besluiten en beslissingen beter zouden aansluiten bij een werkelijkheid, die zich blijkbaar van hun bedisselen en bekokstoven bar weinig aantrekt en er juist een diabolisch plezier in lijkt te scheppen steevast en nadrukkelijk te kiezen voor de contramine?

Er zit niets anders op dan de werkelijkheid af te schaffen. Bepaalde gebeurtenissen, waaronder de aan de gang zijnde “presidentsverkiezingen” in Amerika, doen sterk vermoeden dat de werkelijkheid zichzelf reeds stiekem en buiten ons om aan het afschaffen is geslagen. Nota bene! Dat zou zo maar gebeuren zonder dat wij er zelfs een referendum over hebben kunnen houden.

je-kunt-me-wat

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , ,

Brexit, als breekijzer voor een beter Europa en betere bestuurders

Citaat Fukuyama_1

‘Wat is de overeenkomst tussen het Britse Brexit op 23 juni jongstleden en de nominatie van Donald Trump tot Republikeinse presidentskandidaat in Amerika?,’ vraagt Marieke.

‘Beide zijn een niet mis te verstaan teken dat het grote publiek de buik meer dan vol heeft van het politiek-financiële establishment dat ons ringeloort, negeert en bij de neus neemt ,’ antwoordt Ilham. ‘Het referendum in Europa en de keuze voor een presidentskandidaat in de USA, zijn eigenlijk de twee ingrijpendste en effectiefste manieren die ons in de democratische wereld nog resten, om door alle politieke prietpraat heen te snijden en te zeggen: genoeg met jullie geschmier en gefleem, wij willen jullie politieke maniertjes niet langer. Wij willen eindelijk echte politiek. Onze gewone verkiezingen om de vier jaar, helpen niet meer om het politieke establishment te vertellen wat we willen dat ze uitvoeren.’

Marieke: ‘Juist, wij willen echte politiek dus ook politici van een kwaliteit die deze wereld vereist. Politici die op hun taak berekend zijn. Brexit en Trump zijn de resultanten van wat Robert Dahl – geciteerd door Hirschman op bladzijde 32 verwoordt: “ … the ordinary failure, on the part of most citizens, to use their potential political resources to the full makes it possible for them to react with unexpected vigor-by using normally unused reserves of political power and influence-whenever their vital interests are directly threatened. “ Brexit en Trump zijn die krasse middelen waarnaar het publiek nu grijpt. In Europa is het referendum momenteel het belangrijkste democratische instrument en in Amerika vervullen deze voorverkiezingen die functie. De gewone signalen, middels de normale verkiezingen op een politieke partij, zijn namelijk al lang disfunctioneel, krachteloos en hooguit nog symbolisch op een contraproductieve wijze.’

Ilham zegt grinnikend: ‘Dat het referendum bij ons het meest effectieve nog resterende democratische instrument is, blijkt uit de verwoede pogingen van het politieke establishment om dat referendum zo veel als zij kunnen aan banden te leggen. Liefst zouden de politici het referendum helemaal afschaffen. Alles wat hun manipulatief gestolen legitimiteit aan de kaak kan stellen, zou kunnen ontmaskeren en hen zou dwingen echt te gaan leveren wat ze beloven met al die gladde babbels, dat willen de carrière- en beroepspolitici afschaffen. Zogenaamd om de waan van de dag geen kans te geven.’

Semanur pakt de tekst van het artikel van Francis Fukuyama in de laatste Foreign Affairs (juli/augustus 2016: ‘American Political Decay or Renewal) erbij: ‘Fukuyama stelt vast dat in Amerika ongeacht het onderwerp – van immigratie, financiële hervormingen, handel en stagnerende inkomens van de middenklasse – grote aantallen kiezers aan beide kanten van het politieke spectrum (dus zowel Republikeinen als Democraten) in opstand zijn gekomen tegen wat zij zien als een corrupt en zelfzuchtig Establishment ( “large numbers of voters on both sides of the spectrum have risen up against what they see as a corrupt, self-dealing Establishment.”). Dat hebben de Amerikanen gedaan door Trump bij de Republikeinen op het schild te heffen en door bij de Democraten massaal achter Bernie Sanders te gaan staan. Al zou Hillary Clinton de Democratische nominatie winnen, dan zal dat een winst zijn met een begin van rot en kern van corruptie zijn.

De Britten hebben tegen alle establishment-raadgevingen en bangmakerij door deskundologen en experts in – ook die van de mainstream media – per referendum voor een Brexit gestemd.’

‘Kijk wat de Nederlandse politici met onze referendum-uitslagen van 2005 (Europese grondwet) en 2016 (over het associatieverdrag met de Oekraïne) hebben gedaan,’ zegt Ilham. ‘De uitslagen van die referenda hebben ze direct op de WC gehangen. Ze zijn gewoon doorgegaan. Tot dan nu Brexit een feit is. Eeuwig jammer, want Europa kan mij niet sterk en solide genoeg zijn.’

Ilham: ‘Nou, dat vind ik kras uitgedrukt, Semanur, maar ze hadden het o zo graag gedaan.’

Marieke: ‘Dat vind het zwakke aan Fukuyama’s betoog, dat hij het establishment (hij blijft het de elite noemen) nog vertrouwt.’ Ze leest voor: “So now that the elites have been shocked out of their smug complacency, the time has come for them to devise more workable solutions to the problems they can no longer deny or ignore.” Dus deze pipo’s zouden vatbaar zijn voor de laatste lessen. In Amerika is dat Trump en bij ons Brexit. Ik geloof daar niets van. Ze zullen hun trukendoos gewoon opentrekken en alles in het werk stellen om hun bevoorrechte posities veilig te stellen. Voor hen is Europa een carrière waar veel geld voor hen aan vast zit.’

Semanur: ‘Daar ben ik het mee eens. Fukuyama is wat mij betreft over-optimistisch als hij het over de elite heeft. Niet vreemd, want daar hoort hij zeker qua inkomen zelf ook bij. Maar, zijn analyse vind ik op belangrijke punten nuttig.’

‘Moet je toch horen hoe Fukuyama de winst van Trump en het net-niet-verlies van Hillary Clinton aangrijpt voor juichpassages,’ zegt Marieke lachend: “ …  voters have flocked to the polls in state after state and wrested control of the political narrative from organized interest groups and oligarchs. … American democracy is finally responding to the rise of inequality and the economic stagnation experienced by most of the population. Social class is now back at the heart of American politics, trumping other cleavages—race, ethnicity, gender, sexual orientation, geography—that had dominated discussion in recent elections.’ Dat is mij toch te starry eyed hoor.’

Ilham: ‘Fukuyama’s analyse aangaande die voor hem onverklaarbare steun van de niet-stedelijke blanke arbeiders voor de Republikeinen – terwijl de Democraten hun belangen zouden behartigen – is bijna een op een op Nederland toe te passen. Niet helemaal, want de PvdA-stemmers zijn uiteindelijk door Samsom gefopt; ze kregen VVD-beleid, terwijl Samsom de indruk en verwachtingen had gewekt dat de PvdA als tegenhanger van het neoliberalisme zou fungeren en opereren. Maar waar het de identiteitspolitiek aangaat loopt Amerika aardig parallel met Nederland.
Die identiteitspolitiek van de Democraten is volgens Fukuyama de verklaring voor wat hij een van de grote mysteries van de huidige Amerikaanse politiek noemt: hoe kunnen mensen in hemelsnaam stemmen op een partij (de Republikeinen) stemmen – “Republicans pushed for the dismantling of the Depression-era system of bank regulation that laid the groundwork for the subprime meltdown and the resulting financial crisis of 2008. And they have been ideologically committed to cutting taxes on wealthy Americans, undermining the power of labor unions, and reducing social services that stood to benefit the less well-off.

This agenda ran directly counter to the interests of the working class.”

Gek hè? Dat mensen blijkbaar niet zien en beseffen dat voor iedereen toegankelijke gezondheidszorg vooral voor hen goed is. Ze denken dat vooral anderen daar van profiteren, te weten: arme blanken en zwarten en dat zijn zij in hun eigen ogen niet, hoewel ze vaak in ieder geval wel arm zijn. Heel vreemd, die menselijke identiteit. Zoiets als: je stemt VVD omdat je vindt dat VVD-stemmers jouw soort mensen is, hoewel je als huurder van een sociale woningbouwwoning helemaal geen voordeel van de hypotheekrenteaftrek hebt en alleen maar ellende van de verhuurdersheffing ondervindt. Maar jij vindt dat jij hoort bij het soort mensen dat VVD stemt. Bizar, maar zo werkt het in de praktijk dus.’

Semanur: ‘Een sterk staaltje Nederlandse identiteitspolitiek vind ik die soap van PvdA’er Asscher (gesteund door de hele Tweede Kamer, blijkt achteraf) met de uitkeringen van Israëlisch-Nederlands-joodse mensen in de bezette Palestijnse gebieden. Volgens de Nederlandse parlementariërs zijn wij Nederlanders als cultuurdragers blijkbaar automatisch toegerust met een christelijk-joodse identiteit – wat dat ook moge zijn.’

Marieke: ‘Het Amerikaanse identiteitsrijtje dat Fukuyama opsomt, past in Nederland ook helemaal:  abortus, gender/homoseksualiteit, milieu, godsdienst en zo nog wat.’

‘Fukuyama pakt de tweedeling tussen de superrijke 10% en de rest terecht bij de kop, ‘ zegt Ilham, ‘dat is natuurlijk door Thomas Piketty en Gabriel Zucman aanschouwelijk uit de doeken gedaan. Fukuyama zegt niet expliciet dat die top 10% de beste instrumenten ter beschikking heeft om zich het grootste deel van de koek toe te eigenen. Op die manier vergroten ze de afstand tussen vermogenden (kapitaalbezitters die inkomen uit geld halen) en arbeiders die voor hun inkomen moeten werken. Dus vrijhandel is weliswaar profijtelijk, want de totale winst wordt groter, maar die winsten worden ongelijk verdeeld.

Fukuyama: ” this consensus on the benefits of economic liberalization, shared by elites in both political parties, is not immune from criticism. Built into all the existing trade models is the conclusion that trade liberalization, while boosting aggregate income, will have potentially adverse distributional consequences—it will, in other words, create winners and losers.” Dit is onder andere Thomas Piketty.’

Semanur citeert: ‘ “Capital has always had collective-action advantages over labor, because it is more concentrated and easier to coordinate. This was one of the early arguments in favor of trade unionism, which has been severely eroded in the United States since the 1980s. And capital’s advantages only increase with the high degree of capital mobility that has arisen in today’s globalized world. Labor has become more mobile as well, but it is far more constrained. The bargaining advantages of unions are quickly undermined by employers who can threaten to relocate not just to a right-to-work state but also to a completely different country.” Dus vermogen/kapitaal raakt steeds meer in het voordeel ten opzichte van arbeid en aan een zinnige herverdeling – denk aan de discussie over het basisinkomen – besteden links noch rechts in de politiek veel aandacht.’

Ilham leest al vertalend voor uit Fukuyama: ‘ De politieke uitdaging is uit te vinden hoe je de globalisering kunt rantsoeneren zonder de nationale en globale economie te “crateren” met het doel om een beetje extra nationaal inkomen binnen te harken tegen de prijs van groter binnenlandse inkomensongelijkheid. / “ The intellectual challenge is to see whether it is possible to back away from globalization without cratering both the national and the global economy, with the goal of trading a little aggregate national income for greater domestic income equality.” Er staat  “cratering” en niet “catering” en ik weet niet precies wat Fukuyama daarmee bedoelt. Uithollen, misschien?’

Marieke: ‘De strekking is me dunkt duidelijk: je moet geen globalisering nastreven die het Nationale Inkomen laat groeien, ten koste van een grotere binnenlandse inkomensongelijkheid. Omdat de vermogenden immers meer van dat extra Nationale Inkomen naar zich toe kunnen halen. Dus een groei van het Nationale Inkomen oogt mooi, als cijfer, maar de maatschappelijk-sociale kosten (de externalities) blijven onder de radar.’

Semanur: ‘Ook hier vind ik Fukuyama te optimistisch als hij beweert: “The gap between the fortunes of elites and those of the rest of the public has been growing for two generations, but only now is it coming to dominate national politics.” Die inkomenskloof is misschien voor iemand als Fukuyama het dominante thema van de Amerikaanse politiek, maar dat hoeft niet voor het politieke establishment te gelden. Tenslotte hoort Donald Trump tot die 10% supervermogenden en wordt Hillary gesteund door diezelfde club, die echt niet zitten wachten op een gelijkmatiger vermogensopbouw in Amerika.’

Citaat Hirschman-1

Marieke: ‘Dat van die plucheklevende ‘elite’ – wij zeggen: establishment – is een mooi bruggetje naar de theorie van Hirschman zoals Caroline de Gruyter die in haar column – tamelijk okay voor zo’n kort bestek – samenvat. Mevrouw de Gruyter expliciteert via Hirschman naar mijn overtuiging wat er momenteel aan de hand is: benedenmaats politiek personeel zit op het pluche en aan de knoppen: “Het ergste, schreef Hirschman, is dat er genoeg exit is om de boel vierkant te laten draaien, maar niet genoeg om verandering teweeg te brengen. Dan gebeurt er niets, behalve dat incapabele mensen blijven doormodderen, zodat vernieuwing en verandering uitblijven.”

Ilham: ‘Ja, alles goed en wel, maar je gelooft toch zeker niet dat al die overbetaalde tovenaarsleerlingen vrijwillig de vleespotten van Brussel vaarwel zullen zeggen?’

Semanur zegt dat Hirschman (83) terecht opmerkt dat loyaliteit alleen bestaat wanneer ‘exit’ mogelijk is. In een totale institutie (Goffman) ben je misschien gehoorzaam uit angst voor de consequenties ingeval je dissident wordt, maar niet per se loyaal. Kijk naar de Grieken. Die hebben keer op keer voor een super linkse regering gestemd, maar moesten toch doen wat Brussel en de ECB ze door de strot wringen. En ze kunnen de euro niet uit. De Britten kunnen dat nog wel. Het kan best zijn dat het lot van Griekenland heeft meegespeeld bij Brexit. De Grieken hielden ook geen referenda geloof ik, die gingen stemmen op politici die tevoren wisten dat ze hun beloften niet zouden kunen houden.’

Ilham: ‘In ieder geval lijken in Groot Brittannië de aanzwengelaars van de Brexit buiten de boot te vallen en gaan de exit-onderhandeling straks gebeuren door conservatieve politici. Dat wil zeggen door leden van het politieke establishment dat deze Brexit heeft veroorzaakt.’’

Semanur: ‘Er gaan nu al geluiden op dat het referendum over moet, omdat het niet correct zou zijn gebeurd. De belangen zijn natuurljk groot en er zit geld. Benieuwd hoe de hazen uiteindelijk gaan lopen.’

Marieke: ‘Het referendum moet juist uit de kast worden gehaald en opgepoetst als correctiemiddel voor de politici. Gecontroleerd welteverstaan. Zodra de politici te ver afwijken van hun beloften of te ver af komen te staan van wat de bevolking wil, kun je een corrigerend referendum houden. Door beheerste toepassing van het referendum kun je de verkiezingen in stand houden. Anders moeten we liever direct het voorstel van David Van Reybrouck – gedeeltelijk loten in plaats van kiezen – uitwerken en toepassen.’

Semanur: Caroline de Gruyter citeert de passage van Hirschman die op bladzijde 32 staat: “the citizen must express his point of view so that the political elites know and can be responsive to what he wants, but, on the other, these elites must be allowed to make decisions. ” Best, allemaal tot je dienst, maar je kunt als burger niet aan de gang blijven met het politieke establishment de kans geven te laten zien dat ze solide politiek kunnen bedrijven. Mevrouw de Gruyter pleegt zoals gwoonljk een genuanceerd stuk tekst, maar ik vind in deze situatie het artikel van Robert Parry toch toepasselijker.’

Ilham: ‘Hirschman oppert soms erg interessante alternatieve frames, zoals – en dat ligt in het verlengde van de passage die jij aanhaalt, Marieke – op bladzijde 103-104 waar hij de figuur van goedgepraat opportunisme uitlegt. Hirschman: Men moet met tegenzin toegeven dat karakterloosheid van het type hoe slechter-het-wordt-hoe-minder-makkelijk-ik-eruit-kan stappen, een hoger doel kan dienen indien een organisatie in staat is om werkelijk onvoorstelbare slechte publieke/algemene kwaden te produceren (“when an organization is capable of dispensing public evils of truly ultimate proportions, a situation particularly characteristic of the more powerful states on the present world scene.”)

Nou ja, denk aan de processen van Neurenberg en in minder lugubere mate het steeds maar groter willen groeien van de EU door het drammen van het EU-establishment. Dan heb je volgens Hirschman met alle winden meewaaiende lieden nodig, onder voorwaarde dat zij op het juiste moment hun ware aard tonen en voet bij stuk houden. Hirschman: ‘’The more wrongheaded and dangerous the course of these states the more we need a measure –of spinelessness among the more enlightened policy makers so that some of them will still be “inside” and influential -when that potentially disastrous crisis breaks out. It is nevertheless worth noting that the magnitude of public evils that can today be visited upon all of us by the centers of world power has bestowed “functionality” or social usefulness on protracted spinelessness ( failure to exit ) provided it turns into spine ( voice ) at the decisive moment.”

Semanur: “Je moet er niet aan denken dat je meedoet met rotzooi maken met het idee dat je op het juiste moment nog erger zal voorkomen. Lukt dat ooit?

Hoe weerbarsteig deze materie is, blijkt bijvoorbeeld uit deze passage bij De Gruyter: “Terwijl een aantal Europeanen exit wil, verlangen anderen (onder wie migranten) juist meer ‘voice’.” Dat snap ik niet, want die migranten hebben door te migreren voor ‘exit’ (weggaan, vertrekken) gekozen, dus hoe kunnen ze meer ‘voice’ verlangen? Dan waren ze toch niet vertrokken? Of bedoelt ze dat die migranten van buiten – zoals de Cubanen in ballingschap – ’voice’ willen uitoefenen?

‘Op bladzijde 105 schrijft Hirschman over Amerika als over een voorland dat ons staat te wachten wanneer we de neoliberale politiek van nu laten voortzetten, ‘zegt Marieke, er blijft geen algemeen belang meer over, er zijn straks helemaal geen publieke goederen en diensten meer: “ The considerable difference between “proper” exit from public goods and the kind of exit ( from private goods ) thus far discussed is revealed when a customer-member who exits from a public good behaves as though he were exiting from a private one. In a society as dominated by private goods and by styles of behavior acquired in reacting to them as the United States, such confusion may perhaps be expected.” Het boek van Roel Kuiper (De terugkeer van het algemeen belang) blijft oorverdovend genegeerd worden. Piketty en Zucman idem dito. Dat maakt dat ik niet bijster optimistisch ben over de leercurve van het politieke establishment en onze democratie niet in goede handen weet.’

‘Misschien dat we Hirschman toch maar nog een keer moeten bestuderen en met de groep bespreken,’ sluit Ilham af. ‘Hij is op veel punten zeker de moeite waard, al blijft bijvoorbeeld het digitale gebeuren onder de radar en komt het flitsgeld niet aan de orde. In de tijd dat Hirschman leefde, speelden die dingen nog niet, terwijl ze nu ons bestaan domineren.’

* * *

Francis Fukuyama (2016): ‘American Political Decay or Renewal? The Meaning of the 2016 Election’ in Foreign Affairs / juli-augustus, 2016
https://www.foreignaffairs.com/articles/united-states/2016-06-13/american-political-decay-or-renewal

Albert O. Hirschman (1970): Exit, Voice, and Loyalty. Responses to Decline in Firms, Organizations, and States / Harvard University Press / Cambridge, Massachusetts and London, England / ISBN 0-67 4-27660-4

Caroline de Gruyter : Hoe vind je de balans tussen exit en blijven? / NRC 25 juni 2016

De uitkeringsfraude in Israël, door Nederlandse politici en de Sociale Verzekeringsbank (SVB), is eigenlijk de schuld van de Mosad

Malika Sorel
http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/4206682/2015/12/13/De-elites-brengen-ons-in-gevaar.dhtml

http://www.elsevier.nl/buitenland/achtergrond/2016/06/kan-brexit-nog-teruggedraaid-zij-denken-van-wel-321270/?cmpid=NLC|elsevier_dagelijks|2016-06-26|Kan_Brexit_nog_worden_teruggedraaid?_Zij_denken_van_wel&utm_source=TripolisDialogue&utm_medium=email&utm_term=&utm_content=&utm_campaign=els_26jun&cmpid=NLC|els_26jun|2016-06-26

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

‘Brexit’ opent nieuwe perspectieven voor Europa

brexit_cartoon_op_maat_hajo

‘Deze Brexit is geweldig zeg!’ zegt Marieke stralend. ‘Het opent voor normaal met verstand begiftigde EU-politici ramen op kleinere, maar hechtere, samenwerkingsverbanden. Alleen Luxemburg zit dan eventueel als een rotte financiële kies bij het nieuwe clubje: Duitsland, Frankrijk, de Benelux en misschien Italië.’

‘Met opties voor de Scandinaviërs,’ valt Semanur bij, ‘maar, bedenk, dat politici niet per se in ons belang werken. Dat kon je bij dit Brexit-referendum weer eens zien: alle establishment-partijen, dus met inbegrip van de media, verwachtten een remain. Althans, dat zeiden ze, vermoedelijk in de hoop dat de wens de vader van enzovoorts …. Maar, het volk heeft het verkeerd gezien en ellende zal over GB komen, bla, bla, bla. ‘

Ilham: ‘Ik vind dat Syp Wynia het in de Elsevier nog het beste bondig samenvat, tot nu toe. De kop van zijn stuk luidt: ‘Brussel is heel dom als het weer voor de vlucht vooruit kiest’ en het zegt precies wat de EU-politici waarschijnlijk zullen doen: meer van hetzelfde. Die EU-craten zullen bijvoorbeeld nog harder roepen dat de Oekraïne bij de EU moet – voor de EU-craten is een corrupt establishment namelijk het enige wat ze kennen, dus de Oekraïne past perfect in hun kluppie.’

‘En dan gaan ze de zinloze sancties tegen Rusland verlengen, ‘ zegt Semanur zuchtend, ‘omdat Amerika dat wenst. Gelukkig wordt Amerika volgens sommige Israëlische bobo’s  door Israël geregeerd en zoekt dat land nauwer aansluiting bij Rusland (zie Sputnik), maar aan de kaasstolpers gaat de echte geopolitiek voorbij.’

Citaat Syp Wynia in Elsevier: ‘Nederland was nooit zo eurofiel als vaak is beweerd. Lange tijd kon de Europese Unie de Nederlanders amper iets schelen. Totdat in de jaren negentig bleek dat Nederland de grootste betaler was geworden. De euro is in Nederland zo mogelijk nog minder populair dan in Duitsland. Niet voor niets stemde in 2005 een ruime meerderheid van de Nederlanders tegen de Europese Grondwet. Het recente Oekraïne-referendum was meer een kwestie van afkeer van Brussel dan van afkeer van Oekraïne.’ (Einde citaat)

‘Zo is het maar net,’ zegt Ilham. ‘Dat laat onverlet dat ik vóór Europa ben. Hoe meer de carrière- en beroepspolitiek kreupelt en klunst, hoe meer vóór Europa ik ben en tégen de huidige politici en hun vermaledijde systeem.’

 

LINKS:

Elsevier weekblad

http://www.elsevier.nl/opinie/opinie/2016/06/brussel-is-heel-dom-als-het-weer-voor-de-vlucht-vooruit-kiest-320661/?cmpid=NLC|elsevier_dagelijks|2016-06-24|Brussel_is_heel_dom_als_het_na_Brexit_weer_voor_de_vlucht_vooruit_kiest&utm_source=TripolisDialogue&utm_medium=email&utm_term=&utm_content=&utm_campaign=els_24jun&cmpid=NLC|els_24jun|2016-06-24

Sputnik International

http://sputniknews.com/politics/20160623/1041827671/russia-israel-middle-east-interests.html

Foreign Affairs

https://www.foreignaffairs.com/articles/middle-east/2016-06-08/israel-among-nations

   

arend van Dam-Txt

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on juni 24, 2016 in EU, euro, Europa, media, politiek en zo, Rusland

 

Tags: , , , , , , , , , , ,