RSS

Tag Archives: Henk Kamp VVD

Wees loyaal aan ‘el Lider’ en hij matst je

 

 

‘De parallel tussen het gedrag van autocraat Trump en VVD-hopman Rutte, waar het gaat om gunsten verlenen, is treffend, vind je niet? Trump strooit te pas en te onpas met ‘pardons’ en benoemt hem welgezinde figuren op lucratieve sleutelposities. Dat hebben we intussen vaak genoeg gezien.’

‘Het was al duidelijk dat Rutte dat ook deed, maar nu met die beoogde Halbe Zijlstra post bij de Wereldbank, is de overeenkomst des te treffender,’ zegt Semanur, ‘Rutte beschouwt Nederland als zijn privé-toko waar hij naar goeddunken baantjes kan vergeven en met mensen kan schuiven als waren het poppetjes. Hij kan poppetjes naar believen benoemen en afserveren. Halbe Zijlstra is het meest recente voorbeeld. Dat was ook een bizarre blunder hoor, dat spookverhaal over Putins datsja. Dat die Zijlstra zich daarvoor leende. Foei toch, wat een licht.’

Willemijn: ‘Je hebt pipo’s die Rutte matst en je hebt sukkelaars die hij wegwerpt, zoals Eric Wiebes momenteel. Diederik Samsom heeft de PvdA aan Rutte uitgeleverd en die krijgt daarvoor allerlei lucratieve jobs, want Samsom heeft Rutte vette winst bezorgd. De PvdA ligt op z’n gat. Eerst kreeg Samsom een plek in de directie van dat afvalbedrijf en nu is hij op een regelneef-functie geplakt, bij de transitie van gas naar ..? … . Zo links en recht zal Samsom er van Rutte vast nog wat kluifjes bij krijgen toegeworpen.’

‘Stuitend, nietwaar?’ valt Marieke bij. ‘De rotte peren dat zijn lui als K3 Ollongren, die haar D66 kroonjuwelen voor Rutte door de gootsteen spoelt en de volgende is vast CU-voorman Gert-Jan Segers, die een asociaal regeerakkoord heeft ondertekend waar hij zich nu aan moet houden: de bijstandsuitkeringen omlaag bijvoorbeeld. Ook D66 pipo Wouter Koolmees staat volgens mij op de nominatie om door Rutte ingezet (afgezet, bedot) en uitgeknepen te worden, wedden? Die Koolmees is niet de stevigste, die heeft geen sterke ruggegraat en geen lucide denkraam. De enige die zich tot op heden weet te onttrekken aan deze Rutte-roulette is Ysbrand Buma van het CDA.’

‘O ja, VVD’er Klaas Dijkhoff probeert zich ook bij Rutte in te schurken,’ zegt Ilham, ‘die is bereid de meest onsympathieke maatregelen te propageren om Rutte te behagen.’

Het is allemaal zo doorzichtig hè,’ zegt Semanur schouderophalend, ‘zulke pipo’s als Rutte en Trump beschouwen Nederland en alle Rijkseigendommen als hun privé-bezit en de parlementariërs onder Haagse kaasstolp laten zich de kaas van het brood eten. Precies als hun Amerikaanse collega’s Trump nauwelijks een strobreed in de weg leggen. Het is triest en treurig jongens.’

‘Tja, tot een bepaald punt werkt pathologisch narcisme in de lui d’r voordeel, maar dan, dan gaan ze te ver en is het over,’ zegt Ilham, ‘alleen is er dan wel een heleboel ellende aangericht.’

Semanur: ‘Je kunt je afvragen of een Halbe Zijlstra nou zo blij moet zijn met de job die Rutte hem “gunt.” Kan Halbe het aan, of splitst Rutte deze trawant een poisened pill in de maag? Ik bedoel, zo’n Edith Schippers of Annemarie Jorritsma, die laten zich niet makkelijk naaien (sorry, maar dat is in deze context het juiste woord woord), maar een Halbe Zijlstra en een Eric Wiebes ….. dat zijn voor Rutte watjes.’

‘Jij denkt nog dat zo’n baan bij de Wereldbank werkelijk iets om het lijf heeft hè?’ vraagt Ilham met verwondering in haar stem. ‘Maar zo’n positie is voor 90% van de daar geparachuteerden een dumpplaats op de politieke afvalberg. Daar worden pipo’s gedumpt die in hun respectieve thuislanden niet meer bruikbaar zijn, niet langer te handhaven, maar die toch vanwege de schijn aan de Grote Ruif moeten worden geplugd. Die moeten “goed verzorgd” verder kunnen, anders werkt het systeem niet meer. Trump gebruikt zijn pardons net zo: als je me niet tegenspreekt, en braaf doet wat ik zeg, begenadig ik je en maak ik je bobo ergens in de wereld waar Amerika het nog voor het zeggen heeft. Volgens dat principe is onder andere meneer Pete Hoekstra ambassadeur in Den Haag geworden. Zo’n Halbe Zijlstra moet weg uit de Haagse biotoop. De man heeft te veel mensen tegen zich in het harnas gejaagd. Net als de PvdA’er Ad Melkert destijds.’

Marieke: ‘En er zijn veel meer van die pipo’s die door hun beschermheer of -vrouw aan een gematste goudgerande baan moeten worden geholpen, dus het ellebogenwerk is hevig en Rutte moet concurreren om zijn pipo’s geplaatst te krijgen. Met kwaliteiten of inhoudelijke verdiensten heeft zo’n benoeming bijna nooit iets te maken. Kijk naar hoe Trump te werk gaat. Die gebruikt posten en posities als strooigoed, net als de “pardons”.’

Semanur: ‘Ja, jullie hebben gelijk echt het mafia-principe dus. Lees de Godfather van Puzo er maar op na. Die Zijlstra moet wel haast iets hebben waarmee hij Rutte kan chanteren, want anders zou Rutte hem zondermeer bij het grofvuil hebben gezet en niet al deze moeite doen om Zijlstra bij de Wereldbank te erin te proppen.’

‘Tragisch, zoals de VVD’er Wiebes de Groningse puinzooi van de roofbouw van VVD’er Henk Kamp op z’n bordje kreeg. Kamp was duidelijk te groot in de VVD om afgeserveerd te worden via het recept Rutte, maar Wiebes is een niemand. Het is niet fraai om te zien.’

 

 

 

Rob Reiner: We’re Fighting For The Soul Of Democracy | AM Joy | MSNBC

 

Anthony Giddens (2000:19980): Paars. De derde Weg. Over de vernieuwing van de sociaal-democratie  / Antwerpen – Baarn: Houtekiet / ISBN: 90 5240 546 8

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Lodewijk Asschers Wet werk en zekerheid: dollen en dobberen in drijfzand

jerry mager
W.I.P. 2014 december 12-14

‘Everything depends on what is being misrecognized – or rather, on the nature and extent of the misrecognition.
Gone are the times when the transparency of social actors, of processes of representation, even of the presumed underlying logics of the social fabric, could be accepted unproblematically. On the contrary, each political institution, each category of political analysis shows itself today as the locus of undecidable language games.
Ernesto Laclau (2014:14,80): The Rhetorical Foundations of Society

De Wet werk en zekerheid die op 1 juli 2015 van kracht wordt, gaat in hoofdzaak over twee dingen: veiligheid en vrijheid. In het verlengde hiervan kan de discussie die gaat over de (mogelijke) gevolgen van deze wet worden geframed middels de tegenstelling: kapitaal/vermogen versus arbeid en in-siders versus out-siders. Veiligheid en vrijheid zijn waarden die zich tot elkaar verhouden op de wijze van communicerende vaten: meer vrijheid (voor de ene partij) betekent minder veiligheid (voor de andere partij) en omgekeerd. Een werknemer die baanzekerheid nastreeft, zal enige vrijheid moeten inleveren. Wil zij meer vrijheid – bijvoorbeeld om vaker van baan te veranderen of korter te werken – dan betekent dat minder veiligheid. Voor de werkgever-manager geldt hetzelfde, maar meestal omgekeerd ten opzichte van de werknemer. Veiligheid voor de manager betekent onder andere dat zij kan putten en kiezen uit een overschot aan arbeidsaanbod en vrijheid houdt in dat zij werknemers makkelijker kan ontslaan.

Deze complementaire tegenstelling tussen veiligheid en vrijheid laat zich nog veel fijnmaziger en complexer uitwerken, maar in de kern komt het erop neer dat vrijheid wordt verkregen door er veiligheid voor in te ruilen en omgekeerd. Dit gaat op voor zowel het individu (inter- en intra-individueel) als voor de de respectieve aggregaten: de leveranciers van arbeid (werknemers) en degenen met de beschikkingsmacht over werk en geld (managers-werkgevers en kapitaal-/vermogenbezitters).
Tegenover veiligheid voor de manager-werkverdeler staat on-vrijheid voor zowel de manager als de werknemer. Tegenover vrijheid van de werknemer staat on-veiligheid voor zowel de manager als de werknemer, en zo verder.

collectieve zekerheid & individuele vrijheid
Het onderscheid tussen veiligheid en vrijheid loopt grotendeels parallel aan dat tussen collectiviteit en individualiteit, zoals dat is terug te vinden in twee recente rapporten: Nieuwe verbintenissen. Contouren van een ander meerstromenland (van de Baliegroep) en Nieuw sociaal beleid voor Nederland. Een verantwoorde weg naar groei (van de Algemene Werkgeversvereniging Nederland – AWVN).
Iedere burger krijgt een basiszekerheid die wortelt in een collectieve solidariteit met de daarmee gepaard gaande verantwoordelijkheden. Vanuit die basisveiligheid staat het ieder individu vrij (verantwoorde) risico’s te nemen. Het collectief – dat zijn wij met ons allen – dekt de risico’s waartegen een gemiddeld individu zich niet of bijna niet kan verzekeren maar waaraan ieder mens is blootgesteld. Denk aan ernstige ziekten, zware ongevallen of natuurrampen. Zie hieronder, bij de literatuurverwijzingen.

In hoeverre Asscher kennis genomen heeft van de twee bovengenoemd studies is de vraag. Uit zijn benadering en aanpak tot dusverre kun je echter concluderen dat hij op z’n zachtst gezegd, achter de ontwikkelingen aanhobbelt. Hoewel minister Asscher roept dat een baan-voor-het-leven niet meer van deze tijd is en dat robots ons werk zullen overnemen, blijft hij een vast arbeidscontract als kern van zijn aanpak beschouwen. Onvriendelijk geformuleerd, zou men kunnen denken dat Lodewijk Asscher niet precies weet waar Abraham de mosterd haalt, dat hij de klok misschien heeft horen luiden, maar geen idee heeft waar de klepel hangt.
Met de aanpak die hij voorstaat, sleutelt Asscher hoogstens aan symptomen, hoewel hij de indruk wekt ferm, daadkrachtig en effectief bezig te zijn. Dat is misschien ook niet zo vreemd indien je ervan uitgaat dat Asscher (de PvdA) aan de leiband van de neoliberale coalitiepartner loopt en dat de VVD de veiligheid en zekerheid van werknemers niet als zijn eerste zorg beschouwt. Een sterke positie van de arbeider staat van nature nu eenmaal niet hoog in het vaandel van de eigenaar-bezitter-manager. Daarbij komt dat iedere misstap en uitglijder van de PvdA de VVD welkom is.

de onherroepelijke tweedeling van de toekomst
De discussie zoals die nu wordt gevoerd, is op de keper beschouwd al achterhaald voordat hij goed en wel op stoom is.
Immers, de nieuwe tweedeling die ons te wachten staat, is die tussen mensen met werk en mensen zonder werk. De werkzekerheid waarop nu ingezet wordt – als opvolger van de baanzekerheid – staat op losse schroeven. De noodzakelijke verzekering die op de rol moet staan, is er dan ook een in het teken van drie voornaamste ‘ongelukken’ die ons allemaal kunnen overkomen: geboren worden zonder geld (geen geërfd vermogen; vandaar de actualiteit van Thomas Piketty alsook het begrip ‘just savings‘ van John Rawls), geboren worden zonder netwerk (het milieu waarin men wordt geboren) en geboren worden met een beneden-modaal IQ en/of een ‘fabrieksfoutje’ (een lichamelijke en/of geestelijke handicap).
De individuen die in de toekomst hoogstwaarschijnlijk van de wieg tot het graf werkloos zullen zijn en blijven, vallen vermoedelijk en naar alle waarschijnlijkheid vooral in de drie voornoemde categorieën, maar ook individuen die rijk en vermogend worden geboren, hoeven niet te werken in de zin die wij daar gewoonlijk aan toekennen, hun bestaanszekerheid hangt af niet van een baan, betaald werk.
Het begrip ‘werken’, arbeid kortom, wordt steeds minder eenduidig en dat gebeurt in rap tempo. Bijvoorbeeld. Versta je het manipuleren van en met financiële instrumenten (geld met geld maken) onder werken? En het in elkaar steken en produceren van financiële entiteiten die in potentie als ‘massavernietigingswapens‘ (Warren Buffet) kunnen worden aangewend en ingezet, is dat werk te noemen? Een basisinkomen voor iedereen, ongeacht of zij werkt of niet, wordt de prangende kwestie voor de toekomst. De Baliewerkgroep besteedt hieraan in zijn manifest gelukkig aandacht.

eerlijk delen
Wat PvdA-minister Asscher met de nieuwe Wet werk en zekerheid bedoelt te beogen – en dat zal hij op 6 december waarschijnlijk geprobeerd hebben aan de vragenstellers duidelijk te maken – is dat er een eerlijke en billijke verdeling over werknemers en werkgevers-managers plaatsvindt van de beide kernwaarden: veiligheid en zekerheid. Laten we daar vooralsnog in ieder geval maar vanuit gaan.
Wel dient steeds in het achterhoofd gehouden te worden dat al wat de coalitiepartner PvdA onderneemt, niet kan plaatsvinden zonder de goedkeuring van de neoliberale coalitiepartner VVD en dat de VVD niets zal toestaan of toegeven indien de neoliberalen daar zelf geen garen bij denken te spinnen. De richtsnoer van deze VVD is en blijft: de socialisten zoveel mogelijk averij bezorgen. Daarom dat Lodewijk Asscher van de VVD de rol van Don Quichotte mag vervullen, hetgeen Asscher blijmoedig en met verve doet.

Op 6 december 2014 heeft PvdA-minister van Sociale Zaken, Lodewijk Asscher, vragen beantwoord van Volkskrantlezers over die Wet werk en zekerheid. Naar de mening van Aukje Nauta en Carsten de Dreu (Volkskrant 11.12.2014) heeft Asscher met zijn antwoorden laten zien dat zijn aanpak niet deugt, want: ‘Die antwoorden legden een aantal twijfelachtige aannames bloot over hoe de wet gaat uitpakken. Feitelijke onderbouwing ontbreekt, evenals wetenschappelijk onderzoek naar de effectiviteit en mogelijke averechtse effecten van de wet.’ greed

leren van ‘fouten’? waarom?
De regering, aldus de beide critici, leert niet van fouten uit het verleden (dit zal inmiddels geen verbazing meer hoeven wekken, gezien de elkaar in steeds hoger tempo opvolgende parlementaire enquêtes), immers en bijvoorbeeld: ‘Dankzij de Wet flexibiliteit en zekerheid uit 1999 zitten we nu met de gebakken peren van een grote kloof tussen vast en flex. En dankzij de Wet werk en zekerheid uit 2015 zitten we over een paar jaar misschien wel met een nog grotere kloof, of met een heel andere, en met tamelijk problematische neveneffecten. Alvorens de Wet werk en zekerheid in te voeren zou de regering diverse scenario’s op kleine schaal moeten toetsen en evalueren. Pas dan kan zij bepalen welk scenario het overkoepelende doel van de wet het best dient. Pas dan honoreert de regering haar eigen Kamerbrief en gebruikt ze optimaal de beschikbare gedragswetenschappelijke kennis.’

Ressentiment is based on half-truth, half-illusion which explains why the petite bourgeoisie occupy the place in society they hold. Because a small, disdainful group of insiders controls the strings op power and privilige, they, the petite bourgeoisie, can get nowhere; yet somehow those who have the good things of life unfairly hoarded can put the little bookkeeper, the shoe salesman, to shame if and when they meet face to face. There is nothing egalitarian in this ressentiment; shame and envy combine to lead people suffering status injuries to hope that by some lucky break, some accident of mobility, they personally can escape. On this combination of envy and shame, the politician plays.’
Richard Sennett (1974:277): The Fall of Public Man

De kloof tussen mensen met de zekerheid van een vaste baan of een baan met allerhande garanties en degenen die permanent op de schopstoel zitten zonder enige financiële garantie, alsook de baanlozen, is een kloof tussen insiders en outsiders. Dit onderscheid, deze discriminatie, resulteert licht in ressentiment en rancune. Ressentiment dat wordt gekoesterd en opgepot, zoekt een uitlaatklep. De vreemdeling, de bedreigende Ander (de outsider bij uitstek), vormt een voor de hand ligggend doelwit. Van hieruit is het makkelijk doorborduren. Desnoods ook via Zwarte Piet. Geen wonder dat Lodewijk Asscher heeft aangekondigd zich met Zwarte Piet te zullen blijven bezig houden.
In Amerika lijkt Obama zich het gevaar van ressentiment vele malen beter bewust te zijn. Zie bijvoorbeeld zijn speech over immigratie van 20 november 2014.

de verdeling van onze koek
Interessant vind ik de aanname van Mw. Nauta en De Dreu dat ‘de grote kloof tussen vast en flex’ als miskleun, als fout, bestempeld dient te worden. Volgens de twee critici misschien, en volgens al die schlemielen die er inmiddels de dupe van zijn, maar vermoedelijk niet volgens de regering, die het best zo kan hebben bedoeld. Die kloof tussen flex en vast, bedoel ik. In dat geval heeft de regering, hebben de manager-politici, inmiddels wel degelijk iets geleerd, namelijk, dat ze er hoe dan ook mee wegkomen. Hoe veel parlementaire enquêtes er ook nog zullen komen – na de Woningcorporatie-aberratie staat de Fyra-miljardenstrop op de rol – het kan de politici-managers geen hout schelen en het zal ze aan de bretels roesten. Zij voeren doodleuk hun agenda uit. Daarbij staat ‘herverdeling’ van de koek die we met ons allen produceren centraal.
De ‘herverdeling’ die al geruime tijd plaatsvindt, is die welke gaat richting eigendom, vermogen en bezit, ten koste van arbeid. Deze Wet werk en zekerheid is doodsimpel een onderdeel van dat scenario. Net als de ‘decentralisatie van de zorg’, die ook per 1 januari 2015 zijn beslag krijgt, dat is. De Woonwet en de daarmee samenhangende regelingen van VVD’er Stef Blok, idem dito. In feite draait de hele (pseudo-)privatisering van ons publieke domein om het verschuiven van het te-verdelen-aandeel in onze gezamenlijke koek. Wat al die pseudo-privatiseringen ons aan toegevoegde opleveren, blijft vaag en werkt niet zelden juist prijs- en kostenverhogend, dat houdt in dat een steeds groter deel van onze koek naar de managers-met-beschikkingsmacht gaat. Lees Roel Kuiper hierover.
Het verhaal waarmee de neoliberalen dit proces van koekhappen aan ons, het klootjesvolk, slijten, wordt voor zoete koek geslikt: er is geen andere mogelijkheid, want: de vergrijzing, de financiële crisis (onveranderlijk als een natuurgebeuren voorgesteld), Europa, de BRIC-landen, enfin, die intussen uitentreuren herhaalde en uitgekauwde riedel. Deze PvdA was en is medeplichtig aan deze onzalige ontwikkeling, die wel degelijk een maatschappelijke tweedeling vergroot en bestendigt. Net als die andere ‘linkse’ partijen, die erbij staan en er naar kijken. De ‘loyale oppositie’ bestaat uit kortzichtige opportunisten van het garnituur zo-de-wind-waait-zo-waait-m’n-jasje. Op wie, op welke partij, kan een fatsoenlijke burger vandaag de dag nog met gerust gemoed en een zuiver geweten stemmen?

Financieel geograaf Ewald Engelen, maakte onlangs dezelfde denk- en redeneerfout als deze twee critici Nauta en de Dreu. Engelen beweert in zijn laatste boek De schaduwelite dat bankiers en hun diefjesmaatjes (de witte raven daargelaten) niets van de financiële crises geleerd hebben. Dat hebben ze natuurlijk juist wèl, namelijk dat ze er, net als betreffende manager-politici, doodleuk mee weg blijven komen. Engelen heeft onlangs een voorproefje gekregen van wat hem te wachten staat indien hij doorgaat met het aan de kaak stellen van de onfrisse en schadelijke praktijken door grabbelende en graaiende jokkebrokken. Bekijk de op de dvd uitgebrachte drama’s Inside Job en Enron nog maar eens om je eraan te herinneren met welk slag lieden je dan te maken krijgt.

brutale humor
Vooral deze VVD-politici lijken bijzonder gevoel en talent voor ruige humor te hebben. De PvdA fungeert als hofleverancier van hapklaar kannonnenvoer voor die neoliberale humor! Geen wonder dat Mark Rutte zo happig was op Asscher in zijn kabinet. Lees Derk Stokmans boek over Samsom (Straatcoach en strateeg, p. 195) er nog maar eens maar op na.
Nauta en De Dreu: “Terwijl Asscher de Volkskrant-lezer bediende, publiceerde minister Kamp een Kamerbrief waarin hij pleit ‘voor het belang van empirische toetsing vooraf om te achterhalen of een beleidsinterventie werkt’. Want, zo stelt Kamp, ‘de gedragswetenschappen leren ons dat het beeld van de mens als bewuste, rationele beslisser niet compleet is en dat er omstandigheden zijn waarin mensen zich anders gedragen.’ “
Is dit niet om je te bescheuren?! PvdA’er Asscher wordt weer eens gepiepeld door de VVD, i.c. Henk Kamp.
Natuurlijk weet Kamp drommels goed dat hij veilig vurig en vroom kan pleiten voor ‘empirische toetsing vooraf’ omdat die er van z’n levensdagen-nooit-niet zal komen! Kamp geeft Asscher hier een trap na, zonder dat het slachtoffer dat waarschijnlijk beseft, want Asscher blijft bij de VVD terugkomen om méér slaag en schoppen. Dat laatste is op zich een tragikomisch fenomeen, waar in de toekomst ongetwijfeld vaak hoofdschuddend besmuikt om zal worden gelachen. Niet in de laatste plaats door al die commentatoren en analisten die nu doen of hun neus bloedt.

‘Modern community seems to be about fraternity in a dead, hostile world; it is in fact all too often an experience of fratricide.’
Richard Sennett (1974:296): The Fall of Public Man

Wanneer de gebakken peren van Nauta en de Dreu straks dampend worden opgediend, trekt de VVD natuurlijk deze brief uit de zak en zegt doodleuk: wij hebben hier voor gewaarschuwd, kijk maar, het staat zwart op wit, maar tja, de PvdA hè. Anders dan de PvdA zijn de neoliberalen nu al bezig met image management als opmaat naar de volgende reclamecampagne op de kiezersmarkt. De VVD zou daar inmiddels een miljoen euro voor hebben gereserveerd.

Een mens met gevoel voor humor gaat bijna verlangen naar de volgende PvdA-zeeperd. Ik wed dat die met schaliegas te maken zal hebben, een knullige ‘uitruil’ of iets in die trant, maar misschien kan het nóg veel vermakelijker.

 

—————————– ————————– —————————- ———————————-

Aukje Nauta (bijzonder hoogleraar organisatiepsychologie aan de UvA en kroonlid van de SER) & Carsten de Dreu (hoogleraar psychologie aan de UvA) : Asschers wet berust op drijfzand /   Volkskrant 11 december 2014, 02:00

http://www.volkskrant.nl/opinie/asschers-wet-berust-op-drijfzand~a3808344/

Ernesto Laclau (2014): The Rhetorical Foundations of Society  / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-78168-170-1 (pbk)

Richard Sennett (1986/1974): The Fall of Public Man / Penguin books / ISBN: 978-0-14-100757-1 (pbk)

Inside Job  –   http://www.bol.com/nl/p/inside-job/1002004011327195/?Referrer=ADVNLGOO002010-KMFSLOXWJI2G6-59715188075

Enron: The smartests guys in the room  –  http://www.bol.com/nl/p/enron/1002004004607004/?Referrer=ADVNLGOO002010-CK2J3SCEEGT2W-59576910755

Leni Beukema, Ivo Kuijpers en Kick van der Pol (2014, de Baliegroep): Nieuwe verbintenissen. Contouren van een ander meerstromenland / ISBN: 978-90-822749-0-5

Lucy Kok, Barbara Baarsma, Arjan Heyma (oktober 2014) / Nieuw ontwerp sociaal beleid: Beoordeling van AWVN voorstel voor een basisregeling voor werkenden / SEO-rapport nr. 2014-48 / ISBN 978-90-6733-755-7

nelpuntnl.nl

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

“Strop van honderd miljoen voor kabinet door export uitkeringen Marokko”

door Jerry Mager
gepost op Work In Progress -2014 08 08, aangevuld op 11 aug.

De PvdA (Lodewijk Asscher) heeft zich voor de zoveelste keer in een lose-lose positie laten manoeuvreren door de VVD, PVV en de ‘loyale oppositie’ van SGP, CU en D66, plus de opportunistische Sybrand Buma van het CDA. Hun voornaamste doel is: de PvdA ontmantelen en daar zelf beter van worden qua stemmenwinst. Het Algemeen Belang – ons belang dus – telt bij dit alles nauwelijks mee.
Het gaat waarschijnlijk helemaal niet zozeer om die Marokkaanse uitkeringen, alswel om het feit dat de PVV vanwege zijn bekende onderbuik-aanpak, de Marokkaanse Nederlanders ook op deze manier en langs deze weg weer eens op de korrel neemt. De VVD’er Rutte wil de PVV’er Wilders gerieven (‘comfort geven’ aan zijn oud-partijgenoot en mentor) en spant de sullige PvdA voor het karretje. Deze PvdA’ers, die het momenteel in de partij voor het zeggen hebben, trappen er natuurlijk met open ogen opnieuw grandioos in, of sommigen doen tenminste alsof en spelen de onnozelen.
Door zich steeds maar mak te voegen naar VVD-beleid (uit angst voor een breuk!?), boet de PvdA steeds meer in aan morele geloofwaardigheid en lijdt gestaag reputatie- en gezichtsverlies. Dat is precies het oogmerk van de concurrentie. De slimme streken van die andere politieke merken lijken misschien gehaaide politieke zetten, zeker op de korte termijn, maar zulk gedrag erodeert net zo goed het vertrouwen in de politici en hun handwerk in het algemeen. Ons Algemeen Belang hangt namelijk voortdurend in de politieke uitverkoop, en dat voelt bepaald onbehagelijk. De respectieve meneren moeten weer eens laten zien dat zij de grootste, de dikste en de langste hebben.

Dit soort kortebaan-deelbelangen-politiek van elkaar gewiekst een oor aannaaien, een hak zetten en vliegen afvangen (op foute thema’s bovendien!), is de dood in de pot voor het Nederlandse Algemeen Belang. Immers, het buitenland maakt natuurlijk geen onderscheid tussen VVD/PVV, PvdA en de rest van die sneue santenkraam; dat buitenland ziet alleen: Nederland doet weer eens iets stoms en Nederland gaat opnieuw nat.

Met dit Marokkaanse moeras berokkenen deze substandaard Haagse politici het merk Nederland internationaal averij en het kost de belastingbetaler bovendien nog veel geld ook. Deze derderangs Haagse politici kopen dus een slechte naam voor Nederland, hetgeen toch enigszins merkwaardig genoemd kan worden. Immers, indien je doorkrijgt en snapt dat je dit niet kunt winnen – hetgeen al in een vroeg stadium en stilletjes had gekund wanneer ze naar behoren hun huiswerk hadden gedaan; daar worden ze vorstelijk voor betaald! – verander het nadeel dan in een voordeel, maak er een genereuze geste van en doe er een grote strik omheen. Dat zou pas pronte politiek wezen.
Helaas, die kwaliteit, dat inzicht, die snuggerheid, dat niveau noch dat savoir vivre, is deze derderangs sjacheraars gegeven. Logisch, want anders zouden ze ook niet zo onbehouwen lomp modderen en klungelig klotsend klunzen op klompen.
Let wel: hier dus een boel loze Haagse heisa vanwege het willen herzien of zelfs opzeggen van een verdrag met een ander land (omdat de PVV zo nodig ‘comfort’ moet krijgen), terwijl tijdens de parlementaire enquête woningcorporaties, keer op keer de machteloze mantra klonk: het is nu eenmaal contractueel vastgelegd – die torenhoge salarissen en gouden handdrukken van al die blunderende graaigrage managers. Contracten moeten worden nagekomen, pacta servanda, jahaaa, dan wel. Zijn die Marokkaanse gelden misschien mede nodig om allerhande politiek benoemde en riant geparkeerde vriendjes nog absurdere wedden te kunnen toeschuiven? Waar zijn ze daar in Den Haag toch in vredesnaam mee bezig.

De volgende tekst is nagenoeg integraal uit de Volkskrant overgenomen, m.u.v. de bijschriften bij de afbeeldingen (jm).

Door: Gijs Herderscheê – Volkskrant 08/08/2014, 07:58

“ De pogingen van het kabinet om de export van uitkeringen naar Marokko te beperken, lopen vast in een juridisch moeras. Nadat rechters eerder de verlaging van lopende uitkeringen hadden verboden, heeft de rechtbank in Amsterdam nu bepaald dat ook nieuwe uitkeringen op niveau moeten blijven. Dat brengt minister Asscher van Sociale Zaken in een lastig parket. Het levert hem een tegenvaller van een slordige honderd miljoen euro op.Kamp VVD tekst over PvdA'ers-2

Volgens de wet Woonlandbeginsel worden uitkeringen die naar het buitenland worden overgemaakt, verlaagd als de kosten van levensonderhoud daar lager zijn. Dat heeft vooral gevolgen voor uitkeringen die op rekeningen in Turkije en Marokko worden gestort. De wet werd op 1 juli 2012 van kracht, zou meteen gelden voor nieuwe uitkeringen en stapsgewijs gevolgen hebben voor lopende uitkeringen. In een reeks uitspraken hebben rechters een streep gezet door de korting op lopende uitkeringen aan weduwen en kinderen in Turkije en Marokko. De verlaging is in strijd met internationale verdragen. De rechtbank in Amsterdam bepaalde deze week dat ook nieuwe arbeidsongeschiktheidsuitkeringen en nabestaandenuitkeringen die naar Marokko worden overgemaakt, niet gekort mogen worden volgens van het woonlandbeginsel.

Symboolwerking
Het ministerie van Sociale Zaken overweegt beroep bij de hoogste rechter. Juristen menen dat dat tevergeefs zal zijn, omdat de uitspraken eenduidig zijn. Zij voorzien dat beroep vooral symboolwerking heeft. De rechter krijgt de schuld van het onderuit halen van ferme politiek, terwijl juristen juist menen dat de wetgeving rammelt. De wet, gemaakt door Asschers voorganger VVD-bewindsman Henk Kamp, levert Asscher een tegenvaller van een slordige honderd miljoen euro op. Een andere haastige poging van Kamp om te besparen op export van uitkeringen bezorgde Asscher ook al een strop. Toen ging het om een bonus voor oudere belastingplichtigen. Na 1 juni 2011 zou deze bonus van 28,14 euro per maand meestal niet meer in het buitenland worden uitbetaald. Toen de rechter deze maatregel vorig jaar afwees, kreeg Asscher een tegenvaller van 300 miljoen voor de kiezen. De rekening loopt verder op omdat het samenvoegen van een reeks toeslagen daardoor niet door kan gaan. Die samenvoeging moest ruim 1,2 miljard euro besparen.

Asscher PvdA met bla bla tekst    Rutte met anonieme PvdA'er tekst

Verdrag met Marokko opzeggen
Asscher is overtuigd van de juistheid van het woonlandbeginsel en van het beperken van de export van uitkeringen, zoals de kinderbijslag. Hij heeft de steun van PVV, VVD, CDA, ChristenUnie en SGP, maar niet van zijn eigen PvdA. De voorstemmers voeren de druk op Asscher op Marokko tot inschikkelijkheid te dwingen. In juni riepen PVV, CDA, ChristenUnie, SGP, VVD, Groep Bontes/Van Klaveren en Van Vliet Asscher op het verdrag met Marokko op te zeggen als dat niet wordt aangepast aan de Nederlandse wensen, zoals het woonlandbeginsel. Asscher zegt dat hij dat middel niet zal schuwen, maar relativeert het wel. Opzeggen heeft alleen gevolgen voor nieuwe uitkeringen, lopende uitkeringen moeten gewoon uitbetaald. Opzeggen heeft ook gevolgen voor fraudebestrijding. Nu werkt Marokko daaraan mee, na het opzeggen ligt dat niet voor de hand.”

 

mickey-mouse kan het niet aanzien

Donald allitereert de PvdA

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,