RSS

Tag Archives: Lodewijk Asscher PvdA

Over hackers, regime change en toekomstbestendige thema’s als politiek product

‘Rusland blaast intussen zijn partijtje regime change mee,’ stelt Semanur vast, ‘en dat is hevig slikken voor zowel de Amerikanen als voor Amerika’s vazallen in het “Vrije Westen.” Deze Russische emancipatie is vooral te danken aan de digitale revolutie. De VS hadden lange tijd een remmende voorsprong op dit gebied en Rusland kan meteen op geavanceerd niveau instappen en aansluiten bij de nieuwste ontwikkelingen. De Russische hackers horen dan ook meteen tot de wereldtop.’

‘Het is verschil is opvallend,’ zegt Willemijn: ‘de Amerikaan Mark Zuckerberg wordt miljardair met een gimmick als face book. Zuckerberg kan zijn opgedane ict-kennis te gelde maken en er zelf beter van worden, terwijl de Russische ict-whizz kids min of meer in overheidsdienst zijn en tot meerdere eer en glorie van het Vaderland opereren.’

Willemijn houdt de Groene Amsterdammer omhoog: ‘Rutger van der Hoeven meldt dat van de 117 gevallen van verkiezingsmanipulatie tussen 1946 en 2000, volgens de Amerikaanse politicoloog Dov Levin, maar liefst 81 op conto van Amerika geschreven moeten worden, dat is 70%. Rusland zou de resterende 30% voor zijn rekening hebben genomen. Van der Hoevens stuk staat overigens op pagina 7, pal naast de tekening van Joep Bertrams op pagina 6.’

‘Dat Willy Brandt met hulp van de Russen won,’ kan ik niet zo heel erg vinden hoor, ‘zegt Semanur, ‘of Wilders op dezelfde steun van Rusland kan rekenen, weet ik niet.

De NRC (13.1.2017) schrijft hier: “Uit een vertrouwelijk departementaal document van Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) van 4 januari, blijkt dat de NCTV constateert dat „statelijke actoren” – bedoeld is: Rusland – „steeds agressiever” en onder „toenemende spionagedreiging” de verkiezingen van 15 maart proberen te beïnvloeden. De NCTV merkt op dat Ruslandvriendelijke politici mogelijk hun „intrede” in de politiek doen.”

Natuurlijk. Het zou wel heel raar zijn wanneer er géén Ruslandvriendelijk politici in Nederland zijn en waren. Die durven er blijkbaar langzamerhand voor uit te komen dat zij Putin niet als de anti-christ zien. Dus zijn ze verdacht want Ruslandvriendelijk.’

Willemijn: ‘Het komt het Amerikaanse establishment natuurlijk beter uit te zeggen dat hun kandidaat Hillary Clinton de verkiezingen verloor, omdat Putin zich er mee bemoeide. Een zwak argument, want daarmee geven ze toe dat de Amerikaanse verkiezingen niet waterdicht en fraudeproof zijn en dus net zo goed door Republikeinse hackers kunnen zijn gemanipuleerd. Indien er al werd gemanipuleerd.’

‘Dat is een vorm van regime change die in de Westerse mainstream media niet wordt genoemd,’ zegt Semanur, ‘de regime change waarover Richrad Rorty het heeft op bladzijde 31 – 32 van zijn boek Achieving Our Country. Een binnenlandse regime change, op nationaal niveau, waarbij de zittende klasse van belanghebbenden bij de huidige verhoudingen, die veranderingen tegenwerkt, vervangen wordt. Dat kan volgens mij alleen met een revolutie.
Rorty beweert dat Links, de partij van de hoop, Amerika’s morele identiteit als nog on-volkomen beschouwt, als een doel dat nog steeds dient te worden nagestreefd en verwezenlijkt (still to be achieved). Rechts daarentegen denkt dat de wereld “af” is: “The Right thinks that our country already has a moral identity, and hopes to keep that identity intact. It fears economic and political change, and therefore easily becomes the pawn of the rich and powerful – the people whose selfish interests are served by forestalling such change.” Daarom dat het zo verwarrend is dat Hillary Clinton, die net als Obama voor de Democraten heet te staan, dat Clinton in feite de belangen van Rechts vertegenwoordigt – Goldman Sachs en Wall Street bijvoorbeeld.
Echtgenoot Bill draaide nota bene in 1999 de Glass-Steagall-Wet terug, waardoor Wall Street vrij spel kreeg. ‘

‘De zittende en profiterende klasse, het establishment dat geen belang heeft bij verandering naar relatieve gelijkheid, was het met Francis Fukuyama eens dat de geschiedenis met het liberalisme ten einde was. Ze voorzagen niet eens een evolutie naar neo-liberalisme. Voor hen is de wereldorde af, want zij kijgen de grootste brokken in de schoot geworpen. Fukuyama is intussen op zijn overtuiging teruggegekomen, maar de zittende klasse klampt zich vast aan zijn verworvenheden.’

‘Vandaar dat Trump van meet af aan als “onafhankelijk” werd beschouwd, als een anomalie, en de Republikeinen van de GOP zich allengs naar Trump richtten. Ze sprongen noodgedwongen toch maar op de band wagon,’ zegt Willemijn, ’maar dat maakt de verwarring er niet minder om. Integendeel!’

‘Exact,’ zegt Semanur, ‘want Trump is niet (consistent) links of rechts in zijn programma, terwijl ook Wilders op menig programmapunt zelfs de SP nog links inhaalt. Dat maakt Wilders’ uitspraak – toen hij de stekker uit Rutte-I trok – dat hij voor de belangen van zijn kiezers staat en niet voor het landsbelang, bij nader inzien zo pikant! Combineer dat met het afhouden van lobbyisten door de PVV en de club van Wilders wordt meteen een stuk minder abject. Op z’n minst word ik gedwongen genuanceerder naar Wilders te kijken. Alleen zitten de meeste mensen nog helemaal in de totally-reject-Wilders-mode en dus lopen ze blindelings achter die andere politieke pipo’s aan.’

‘O ja,’ herinnert Willemijn zich, ‘dit schreef columnist Ephimenco in zijn Trouw-clumn ‘Ad Wildersum’ van zaterdag 15.1.2017. CDA-baas Buma beweerde recent dat zijn partij geen tweede keer met de PVV in zee zal gaan en Buma vertelde dat Wilders zei toen hij Rutte-I opblies dat hij alleen voor het belang van zijn eigen kiezers stond en niet voor het landsbelang.’

‘Ja,’ zegt Semanur knikkend, ‘dat doet Buma natuurlijk ook, die staat voor het belang van zijn CDA-clan – dus niet eens alle CDAkiezers, maar de directe stake & share holders van het CDA business model – en niet voor het landsbelang, hoewel Buma dat natuurlijk wel zo framet: het landsbelang. Dat doen die pluchepipo’s allemaal, maar dat land waarover zij het hebben is niet het land waarin álle Nederlanders wonen.’

Willemijn: ‘De spijker op de kop. Het “landsbelang” van Buma, Rutte, Samsom, Pechtold, Van der Staaij en de rest minus Wilders, is niet het landsbelang van degenen die op Wilders stemmen. Die hebben namelijk de overtuiging geen eigen land meer te hebben en willen dat juist terug: geef ons ons land terug en dan kunnen we misschien ooit praten over landsbelang. De tegenstelling tussen de zogenaamde establishment-kosmopolieten die de hele wereld als hun land beschouwen en de politiek verweesde ontheemden die het gevoel hebben dat hun land ze stelselmatig wordt afgepakt.’

Semanur: ‘Trek dit even door via het toekomstbestendige verkiezingsthema van de zogenaamde sociaaldemocraat Lodewijk Asscher: arbeidsmigratie die concurrentievervalsing veroorzaakt of in de hand werkt, moet worden voorkomen en voorzover bestaand, afgeschaft. Op zo’n thema kun je levenslang sabbelen en zuigen, zonder dat het ooit tot een bevredigende oplossing komt. Met dit toekomstbestendige thema afficheert Asscher zich meteen impliciet vóór het huidige Europa want dat omhelst immers het principe van vrij personen en goederenverkeer. Open grenzen en Wir schaffen das. Jawel, over de ruggen van de massa. Dus Asscher kan nog even vooruit met dit politieke product dat op zijn best alleen een inspanning vergt en geen merkbaar resultaat.

Bovendien is het naturlijk bizar dat je concurrentievervalsende arbeidsmigratie keurig en koket wilt tegengaan, maar tegelijkertijd in naam van de Verlichting tienduizenden arbeidsmigranten – die zich deels als asielmigranten afficheren – binnenhaalt. Hier zitten de PvdA en neoliberale VVD gewoon op één lijn.’

‘Met zijn doel: niet meer moslims Nederland in en úit de euro stappen, zit Wilders voor steeds meer Nederlanders waarschijnlijk dichter bij haalbare en te verwezenlijken doelen dan Asscher,’ zegt Willemijn mijmerend, ‘de meeste mensen kunnen zich direct iets voorstellen bij: grenzen dicht en uit de euro, terwijl concurentievervalsende arbeidsmigratie net zo abstract is als progressief patriottisme. Gooi ze maar in m’n pet. Bovendien stelt Wilders zich met zijn exit EU lijnrecht tegenover Asscher en de anderen op, die er van uitgaan dat er juist méér Europa – meer van hetzelfde – moet komen.’

‘Want net als met het “landsbelang” wordt “het Project Europa” door steeds meer mensen primair gezien als een elitair verdienmodel,’ zegt Semanur, ‘waarbij de vetste brokken en smakelijkste hapjes bij de incrowd blijven hangen.
Wilders heeft wat mij betreft intussen drie belangrijke pluspunten die ik bij geen enkele andere partij tegenkom: 1) hij is voor invoering van het referendum, wat mij betreft vooral als politiek tussenrapport om de politici bij de les te houden, 2) hij houdt lobbyisten af, en 3) hij prikt de valse retoriek van “landsbelang” door met het botweg stellen dat hij voor het belang van zijn kiezers staat.’

’Dat laatste punt van direct kiezersbelang, vind ik steeds sterker,’ zegt Willemijn, ‘omdat alle politici dat doen, alleen camoufleren ze het feit dat ze voor deelbelangen acteren, door ronkend met het landsbelang te schermen. In de vergrotende modus is dat dan EUROPA! Waar wij allen beter en rijker en veiliger van worden. Een belangrijk punt van het referendum zoals dat in Zwitserland wordt bedreven, vind ik de opvoeding van de massa. Bovendien dwing je politici en bevolking via regelmatig terukerende referenda in nauw contact met elkaar te blijven, het betrekt politici en kiezers op elkaar en dat doorbreekt de vrijblijvendheid van eens per vier jaar een vakje rood kleuren. De referenda die we in Nederland tot nu toe hebben zien passeren, zijn cynische wangedrochten die het instrument juist in deskrediet brengen. Dat sluit aan bij het streven van het establishment alles op de status quo te zetten, zoals Richard Rorty dat analyseert.’

‘In de Trouw-bijlage Letter & Geest bespreekt Co Welgraven het boek van J.D. Vance (Hillbilly Elegy: A memoir of a Family and Culture in Crisis). Hadden de Democraten hun huiswerk gedaan, aldus Welgraven, dan hadden ze in Rorty’s boek (Achieving Our Country) kunnen lezen dat president Donald Trump er aan zat te komen.’

‘Het referendum zoals dat in de loop der eeuwen in Zwitserland is vervolmaakt naar de daar heersende omstandigheden, noopt tot het gaande houden van de conversatie (Rorty: to keep the conversation going) tussen kiezers en gekozenen. In Zwitserland een fysieke noodzaak, omdat de Zwitsers in kantons leven, letterlijk door bergen ommuurde gemeenschappen die, willen zij een natie blijven, voortdurend met elkaar in dialoog moeten blijven. Dus dubbelop: dialoog met de gekozen volksvertegenwoordigers en al dan niet via de politiek ook dialoog met mede-Zwitsers. In Nederland zitten we onderhand met twee naar binnen gekeerde autistische klonten; het kluitjesvolk en de leden van het establishment inclusief de politici.
Een proeve van die autistische deelbelangen-behartiging hebben we meegemaakt,’ zegt Semanur, ‘toen D66 (Pechtold), SGP (Van der Staaij) en de CU (toen nog Arie Slob) dealtjes met de zittende macht maakten ten behoeve van hun particulere deelbelangen. Daarmee ondergroeven deze pipo’s wat mij betreft onze democratische orde, maar ze kregen er van de opiniemakers, deskundologen, expertiselingen en andere zwijmelende kwakzalvende meelopers zowat de Nobelprijs voor!’

‘En iedereen van het ons-kent-ons-circuit papegaait elkaar dan braaf na,’ zegt Willemijn lachend, ‘en men geeft elkaar en dus zichzelf scheutig schouderklopjes. Ik vind dat prijzende stukje in de NRC van zaterdag (“Rutte-II deed – grotendeels – wat het beloofde in 2012”) symptomatisch voor de symbiose tussen mainstream media en establisment. De politieke redactie prijst Rutte en dus de PvdA-collaborateurs! voor het structureel besparen van van netto 16 miljard en het omhoogbrengen van de AOW-leeftijd naar 67 jaar. Let wel: besparen en niet bezuinigen. Wie brengen die 16 miljard aan besparingen voornamelijk op? Dat zijn de kiezers van Wilders, want die besparingen worden ondermeer verwezenlijkt door verzorgings- en bejaardenhuizen te sluiten en maatschappelijke begeleiding van geestelijk zwakkeren weg te bezuinigen. Seniorenwoningen uit de sociale huursector worden afgeknepen. Dat zijn precies die voorzieningen die degenen die het zwaarste te lijden krijgen van het verplicht langer doorwerken, straks het meeste nodig hebben. Als straks de gevolgen van die waanzinnige opdeling in Daeb-woningen en niet-Daeb-huizen (die nu gaande is) bij woningcorporaties aan het licht treden, zal je poppen nog meer aan het dansen zien. Deze ploeg pipo’s die dat op hun kerfstok hebben, is dan al lang weg.’

‘Er worden zelfs woningen met senioren er in verkocht aan investeerders: buiten AFM-toezicht en zonder prospectus- plicht. Dit zullen vast geen vrije-sector huurwoningen zijn, maar sociale huurwoningen. Of toch niet?’

Semanur denkt niet dat Vladimir Putin zijn hackers inzet om in diverse buitenlanden regime changes te helpen instigeren die in het belang zijn van de respectieve bevolkingen van die landen. Dat beogen de Amerikanen ook niet met hun regime changes. De Amerikanen bevorderen er belangen mee van het Amerikaans industrieel-militaire-politiek complex. Nu is de financiële belangengroep de belangrijkste. Het Amerikaanse frame is altijd: wij komen jullie democratie en vrijheid brengen. Wij doen bij jullie het licht aan. Zo hypocriet is Putin dan nog niet, want hij verstoort vooral de orde en doet dat tegenwoordig het liefste door digitale ontregeling.’

‘Dat is toch een onvolkomenheidje,’ zegt Willemijn, ‘ik denk dat Rusland er postiever uitkomt wanneer het er net als het Westen een nobele ideologische boodschap bij levert. Waarschijnlijk hoeven we daar niet al te lang op te wachten, want creatief is Putin ook hoor.
Onze vijand is echter niet op de eerste plaats iemand als Putin, maar dat zijn onze eigen politici die er de kantjes af lopen en ons bij de neus nemen. Hoe meer dat duidelijk wordt, hoe schriller deze paljassen tekeer gaan tegen buitenlandse vijanden. In feite zijn zij een vijfde colonne die ons van binnenuit erodeert en uitholt.’

 

 

Richard Rorty (1998:87): Achieving Our Country  / London, Cambridge Mass.: Harvard UP / ISBN: 0-674-00311-X

Richard Rorty (1980): Philosophy and the Mirror of Nature /  Princeton: Princeton UP; Oxford: Blackwell / ISBN: 0-631-12961-8

Sputnik International (15.1.2017): ‘Certain Forces in EU Afraid’ of Possible Thaw in Russia-US Ties  / Bepaalde gremia/groeperingen in de EU zijn beducht voor een mogelijke normalisatie van de betrekkingen tussen Rusland en Amerika

Politico (14 januari 2017) / Tom Mctague: ‘The British government is considering formally tying its industrial strategy for the economy to a new EU visa scheme that will aim to bring down the number of workers entering Britain by controlling access for “every sector and every skill level,” senior government sources said.’

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Gaat ex-PvdA’er Jacques Monasch ex-VVD’er Geert Wilders evenaren of zelfs naar de kroon steken?

‘Ontpopt Monasch zich straks net als Geert Wilders tot succesvol politiek ondernemer? Wilders verdient al jaren een dikbelegde boterham aan zijn politieke handeltje. Hij brak in september 2004 uit de VVD-fractie en heeft zich intussen gemanifesteerd als een succesvolle politieke entrepreneur. Wilders heeft sinds zijn breuk met de VVD in de Kamer gezeten. Momenteel bezet zijn PVV, als vereniging met één lid (te weten: Geert Wilders), 12 zetels in de Tweede Kamer, evenveel als D66. Gaat Jacques Monasch dit evenaren?’ Semanur kijkt vragend rond.

‘Gezien de geschiedenis die mij van Monasch intussen bekend is, betwijfel ik dat, ‘antwoordt Willemijn, ‘Wilders had meteen een focus – de islam – en daar heeft hij zich in vastgebeten. Wilders heeft gaandeweg zowel zijn politieke product vervolmaakt, alsook de wijze waarop hij dat product aan de man brengt. Monasch heeft niet zo’n focus en ik vind hem nogal zwalkend en zwabberend. Neen, ik geloof niet dat Monasch het lang zal uitzingen in de Kamer. Monasch is geen keiharde politieke marktkramer als Wilders. Wilders is en blijft tenslotte een VVD’er die een eigen zaak is begonnen.’

Zorah: ‘De islam als object om tegen te ageren, vormt voor Wilders een vaste en zekere bron van inkomsten. Hij moet nu alleen oppassen dat hij tijdig overschakelt van Marokkanen naar Syriërs en andere moslims. Hij moet aan productdifferentiatie doen. Voor de rest kan Wilders gewoon de islam en de vreemden die aan die islam vastzitten, blijven uitbaten. Ik denk dat Wilders tig keer per dag een dankgebed richting Mekka uitspreekt. Het is zijn voornaamste bron van inkomsten.’

Willemijn: ‘Godsdienst is voor politici een erg aantrekkelijk thema. Kijk naar de SGP van Kees van der Staaij. Die heeft net verkondigd tegen de islamitische gebedsoproep te zijn, want er komen verkiezingen aan. De SGP vist zodoende in de PVV-vijver, maar moet dat voorzichtig doen. Wel identitietspolitiek bedrijven, maar niet meteen geassocieerd worden met de PVV. En natuurlijk de regering steunen die mee-bombardeert in Syrië of overal waar christelijke of yazeri vrouwen als seksslavinnen worden gehouden.
Dat bombarderen veroorzaakt veel vluchtelingen. Die komen dan naar ons toe en dan zegt Van der Staaij (terecht overigens) tegen de moslims onder hen: jullie moeten je aanpassen en niet op vrijdag van de moskee schreeuwen, want dat vinden wij gristenen niet goed. Bombarderen mag weer wel, als het maar niet op gristenen is. Best moeilijk hoor, politiek-godsdienstige afwegingen maken. Die guppen onder de Haagse kaasstolp zijn hier de hele dag mee bezig, dus geen wonder dat ze zulke hoge salarissen krijgen.’

‘Deze acties begrijpt Jan met de Pet,’ zegt Semanur, ‘net zoals het gekrakeel over Zwarte Piet. Ga je iets dieper en complexer op de zaken in en probeer je verbanden te leggen en grotere samenhangen te suggereren, dan haakt het kluitjesvolk af en schakelt het over op chips,bier en een Songfestival. Die grotere verbanden worden ook steeds tegenstrijdiger, dus wat moet je als eenvoudige loonslaaf? Uiteindelijk krijgen we de politici die we verdienen, hoe zuur sommigen onder ons dat ook vinden.’

‘De zekerste manier om je hieraan te ontrekken, is zo snel mogelijk heel erg rijk te worden,’ zegt Willemijn, ‘dan heb je met dat getrek en geduw op die neoliberale Markt niets meer te maken. Je bestelt je boodschappen on line, laat ze thuis bezorgen en je boekt on line vier keer per jaar je vakantie naar de Balearen of de Rivièra. Of je trekt je terug in je compound. Je hoeft die domme massa niet eens te zien laat staan te ontmoeten als je dat niet wilt. Af en toe misschien, via de televisie.Heel even maar hoor.’

‘Nietzsches “laatste mens” ‘, zegt Semanur.

Zorah zucht en zegt: ‘Meneer Monasch heeft in 2007 wel zijn Seven Pillars of Wisdom (zijn ‘Zeven nieuwe veren’) het licht doen zien, maar ja, hij is geen Peter O’Toole, natuurlijk.’

* Vrolijkheid *

‘Een haan met maar zeven veren is een geplukte kip,’ zegt Semanur, ‘ ook als het rode veren zijn. Bovendien heeft Monasch al die tijd met de rest van de PvdA, inclusief Lodewijk Asscher, gecollaboreerd met de neoliberale VVD. Het ergste gevolg voor de PvdA is dat de zogenaamde strijd om het lijssttrekkerschap nu nog wezenlozer wordt. Monasch was weliswaar een collaborateur, maar hij stond niet zo in de schijnwerpers als Lodewijk Asscher die vicepremier is en natuurlijk Diederik Samsom, die de ultieme PvdA-sociaaldemocratie-sloper is. Nu gaan die twee hoofdcollaborateurs Samsom en Asscher zogenaamd met elkaar in de ring. Dat is bizar. Het tekent het wezenloze karakter van deze PvdA, ten voeten uit.’

smerige-campagne

Zorah merkt op dat de aandacht van de media-analisten jammer genoeg geen aandacht besteden aan het verschijnsel afsplitsingen en uitbrekende politici. ‘Is dat een trend? Wat moeten wij er als zogenaamde democratische politiek bewuste maatschappij voor consequenties aan verbinden? Waarom wordt het referendum als democratisch correctiemiddel en kompas, zo eendrachtig doodgezwegen? Dat vind ik beklemmend.’

‘Zorah heeft gelijk,’ vindt Willemijn, ‘wat hebben wij er als burgers aan dat individuele beroepspolitici op de raarste momenten een fractie van ons ongenoegen mobiliseren en daar alleen zelf beter van worden. In een referendum kunnen we met ons allen een tussenrapport aan de carrièrepolitici uitdelen en zo ons ongenoegen (of onze loftuitingen!) laten blijken . Als we net als in Zwitserland het referendum structureel inbedden in ons politieke systeem, zal onze democratische rechtsstaat daar flink van opknappen.’

Zorah: ‘Is eigenlijk ooit onderzocht of de frequentie van politieke dissidenten zoals Wilders destijds en nu Monasch, in landen met referendum (Zwitserland) minder is (of zelfs totaal onbekend!) dan in representatieve democratieën zonder referenda?’

‘Interessante correlatie zou dat zijn,’ zegt Willemijn, ‘maar referenda dwingen de beroepspolitici tot leveren van kwaliteitspolitiek en daar zit hem de bottle neck volgens mij. De huidige soort beroepspolitici heeft veel liever een instabiel en potentieel chaotisch speelveld. Dan kunnen ze opportunistisch opereren terwijl ze dat uitventen als flexibiliteit en improviserend kiezen uit “schaarse alternatieven.“ Zo framen ze visieloosheid in een klap weg. De chaos waarbij ze gedijen, die schrijven ze toe aan de globalisatie, en als het effe kan vergroten ze de chaos moedwillig, zodat er geen sporen achterblijven die naar hen leiden als veroorzakers en aanstichters van incidenten en wanorde, anomalie. De haarden van incompetentie zijn zij, de huidige politici. Enfin, die affaires en schandalen stapelen zich niet voor niets op.’

Nicole Besselink: ‘Monasch doet kabinet en met name PvdA pijn’ /  TROUW  07/11/2016

‘Monasch kiest voor eigen gelijk’ / NRC 08/11/2016

 

nelpuntnl.nl

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Het ‘flitslid’ als Viagra voor de PvdA

‘De gehoopte wederopstanding van de PvdA middels het flitslid als Viagra, precies zo is het,’ zegt Marieke lachend, ‘en zoals Viagra een nep-erectie geeft en een oneigenlijk middel voor erectie is, zo is het flitslid dat ook in de politiek.’

‘Het maakt helemaal niet meer uit, wie er op een partij- of politieke pipo stemmen,’ zegt Zorah, ‘daarom kunnen politieke merken dit middel te baat nemen. Alleen al vanwege de publiciteit en de prikkel om te gaan stemmen, zoals je tegenwoordig op alles kunt stemmen voor de fun. De spin off die politieke merken hopen te verwerkelijken is, dat flitsleden ook bij de “echte” verkiezingen op de club zullen stemmen waarvan ze flitslid zijn geworden.’

politiek-priapisme

‘Dat moet de achterliggende motivatie zijn,’ zegt Semanur met een brede grijns, ‘want al dat gebabbel over het democratie-verhogende effect dat flitsleden teweegbrengen, vind ik complete kletskoek.’

‘Democratie? Lariekoek!’ zegt Marieke, ‘ze willen je verleiden straks te stemmen op je flitsmerk, want het enige dat bij die lui telt, zijn de zetels. Ze hopen op enige residu-merkenloyaliteit als gevolg van het voor-de-lol-stemmen op een merk. Dan stem je straks misschien ook weer op de PvdA, want je hebt tenslotte 2 euro betaald, en als je niet tijdig je lidmaatschap opzegt, blijf je nog officieel lid ook! ’

Semanur vindt dat het principe niet verschilt van stemmen op de PVV van Wilders, want dat is een vereniging met maar een lid: het Flitsende Lid Geert de Grote. Een perverse vorm van politiek priapisme.’

* Vrolijkheid *

‘Mensen die op Wilders’PVV stemmen, beseffen niet dat ze op een politieke kwakzalver stemmen,’ zegt Semanur, ‘dat is veel erger, want geniepiger, tersluikser. Die mensen denken dat ze op een heuse politieke partij stemmen, want zo presenteert Wilders zijn club ook. Nou bestaan er geen heuse politieke partijen meer, maar toch ……’

‘Flitsleden hoeven maar één keer twee euro te betalen om op een persoon te stemmen van wie zij vinden dat die als lijsttrekker moet fungeren,’ zegt Zorah, ‘en dat maakt mogelijk dat je als niet-lid van PvdA een lijstrekker kunt meebenoemen. Indien een raddraaier en/of concurrent het organiseert, koopt die gewoon tig stemmen voor 2 euro per stem en laat die op de meest ongeschikte kandidaat stemmen. Het vergt enige organisatie en een financiële investering, maar het kàn.’

‘Ik zou het als regulier PvdA-lid een schoffering vinden wanneer niet-leden over lijsttrekkers van mijn partij konden stemmen,’ zegt Semanur.

‘Dit scenario van kidnappen, werd bij ons meteen besproken,’ merkt Marieke op, ‘en de Trouw van vandaag (22.10.2016) bespreekt de mogelijkheid van rommelstemmen ook. De PvdA heeft het drie jaar geleden al gedaan in Utrecht, Groningen en Zoetermeer. De hilarische noot was dat het oncontroleerbaar was of mensen twee keer gingen stemmen. Er staat niet of Spekman dit manco heeft gerepareerd, alleen dat “actieve politici voor andere partijen worden geweerd.” Wat dat inhoudt, weet ik niet.’

‘Nou ja,’ zegt Semanur, ‘wat mij betreft zou ik de moeite niet eens nemen. Ik stem überhaupt niet meer. Wanneer je manipulering via flitsstemmen wil bedrijven, moet je daar aanzienlijke energie in steken en dat loont alleen voor concurrerende clubs, of voor de PvdA zelf, als ze via buitenstemmen bepaalde kandidaten willen promoten of de event willen pimpen.’

‘Nou, ze gaan hun gang maar,’ zegt Marieke, ‘de meesten van ons stemmen niet eens meer. Ik vind het argument van legitimering van de kandidaten via flitsstemmen, dus buitenstaanders, een non-argument.

morgenrood

Stemmen door buitenstaanders, draagt helemaal niet bij aan de legitimering van de kandidaten. Het erodeert legitimering juist in den brede. Net als Semanur zegt: ik zou het als een schoffering door het partijbestuur ervaren en dat zou de legitimering van het partijbestuur voor mij juist verminderen. Dus dan krijg je een minimaal gelegitimeerd partijbestuur dat marginale legitimatie koopt voor kandidaten via flitsstemmen. Geef mijn portie dan maar aan Fikkie!’

‘Het komt neer op het openlijk genereren van stemmen door het voeren van reclame,’ zegt Zorah. ‘Met dit flitsstemmen windt de PvdA daar geen doekjes meer om. Ze kunnen niet meer reclame maken door inhoudelijke manipulatie van hun boodschap, want dat prikt iedereen inmiddels door. Dus hebben ze bedacht dat ze het kiezen, het stemmen, als reclamemiddel inzetten. Het is stemmen omwille van het stemmen en niet om een bepaald politiek standpunt te bevestigen of te verstevigen. Daarmee wordt het politiek gezien een loze, lege, exercitie.’

‘Goed gezegd,’ zegt Marieke met waardering, ‘en dat maakt dat de “gekozen” kandidaat haar of zijn mandaat op die manier zal opvatten: niet geworteld in PvdA-gedachtengoed. Als dat er al en nog zou zijn.’

‘Dus nog vrijblijvender dan nu toch al het geval is,’ zegt Zorah. ‘Zo’n gekozene zal geneigd zijn te zeggen: ik zorg voor stemmen, dus ik zorg voor jullie riante inkomens en brood op de plank, dus ik bepaal wat er politiek gebeurt. Het is volgens mij alleen maar nog meer dood-in-de-democratische pot.’

*  Stilte *

‘Ja,’ zegt Semanur, ‘ik moest het even laten doordringen en ga er nog over nadenken, maar wat Zorah zegt, lijkt me correct. Iemand – ik heb het over de tegenwoordige beroeps- en carrière politici – die mede is gekozen door gelegenheidsstemmen, zal vermoedelijk nog meer dan de huidige politici toch al zijn, geneigd zijn om gelegenheidsstandpunten te verkopen. Te verkopen. Als het maar stemmen oplevert. Nog meer commodificatie van “een product” dat zich uit de aard der zaak niet leent tot vermarkten.’

Marieke zegt dat deze truc met de flitsstemmen onlosmakelijk verbonden is met het tegenwoordige type “politicus”: de entertainer die met gevatte one liners en snedige vliegenafvangers scoort, ook al heeft zij nul komma nul inhoud en de visie van een Mark Rutte. Als ze het publiek echt politiek zouden kunnen binden dan zou dit soort pseudopolitieke kermisattracties niet nodig zijn.

verdwaald-flitslid_cactus

‘Vergeet “de oortjes” niet, ‘herinnert Semanur de aanwezigen, ‘tegenwoordig zijn die oortje zo klein en tegelijk zo gevoelig dat niemand ziet of een politicus wordt voorgezegd door paardenfluisteraars. Zo’n souffleur kan heel ergens anders zitten met een staf aan assistenten om zich heen. Via een beeldscherm ziet ze het optreden van haar baas of bazin en op de juiste ogenblikken fluistert ze de infoboodschap door. Vooral als het om cijfers gaat, erg handig. Dan lijkt het net alsof je zelf alles weet en paraat hebt.’

‘Ik vind het stuk van PvdA’er Ruud Koole in de Trouw van vandaag goed door zijn manier van kritiek spuien, ‘ zegt Zorah. ‘Er staan vier of zo stukken in Trouw over de PvdA-stunt met flitskiezers, inclusief het redactioneel commentaar, maar Koole doet het subtiel. Hij schrijft dat de stunt met flitsleden kán, maar zijn stukje ademt wat mij betreft helemaal het tegendeel uit.’

‘Retorsich slim,’ zegt Marieke, ‘want dan lezen de partijgenoten het misschien. Anders denken ze: hè bah, Ruud Koole met zijn eeuwige kritiek, die gaan we niet lezen.’

‘Koole is net als Paul Kalma en andere PvdA’ers met inhoud, gemarginaliseerd in de PvdA,’ merkt Semanur op. ‘Dom en eeuwig jammer, maar blijkbaar onvermijdelijk in deze tijd waarin bijna iedere beroepspoliticus voor eigen gewin gaat. Koole geeft partijleider Spekman openlijk een sneer, maar ik vind het inderdaad een stukje understatement van klasse. De kop alleen al: “Kiezers hebben zo een echte keuze”, welke kiezers? Koole zegt: “De verkiezing van de lijsttrekker door alle partijleden voorkomt dat de aanwijzing van de politiek leider slechts een zaak is van de partijtop alleen.”  Alle partijleden, dus flitsleden zijn net zulke volwaardige partijleden als de jarenlange PvdA-leden? Volgens Spekman, formeel wel. Ja hoor, meneer Spekman. Dit is ironie van Koole. Zo lezen wij het tenminste.’

ruud-koole

Marieke: ‘Koole wrijft het ook nogeens in dat Samsom en Asscher hebben gecollaboreerd met de VVD en dat het dus simplistisch is om te denken dat de kiezer een zogenaamde strijd tussen die twee als een strijd tussen standpunten zal zien. Jack Monash heeft trouwens ook meegedaan en gretig gecasht, dus niemand van de establishment-concurrenten is onbevlekt en de zogenaamde concurrentie is een doorzichtige manoeuvre. Louter für die Bühne.’

“Ik vind het een belediging van mijn intelligentie als kiezer,’ zegt Zorah, ‘dat de Haagse kaasstolper en hun handlangers denken dat ik hun doorzichtige gerommel niet zou doorzien en al hun bla bla blindelings slik.’

Semanur vervolgt: ‘Koole schrijft: “De lijsttrekkers zijn intern getest voordat zij het strijdtoneel van de verkiezingen betreden. Zij weten zich gesteund door de leden.”  Ja, ja, intern getest. juist, intern, in de partij. Wat weten de flitsleden van die interne test? Die zijn immers geen lid van de PvdA? Dat zijn buitenstaanders, passanten. Koole: “ Zij weten zich gesteund door de leden,” welke leden? De flitsleden stemmen alleen en steunen daarmee de kandidaat helemaal niet. Hooguit legitimeren ze door hun stemmenaantal. Maar een stem van een flitslid hééft geen intrinsieke legitimiteitswaarde. Het is een leeg getal, een cijfer. Meer niet.’

het-ere-flitslid

‘Dat schrijft Koole ook aan het slot,’ zegt Zorah: ‘ “Het is daarom goed dat de PvdA niet is overgegaan tot het  openstellen van de interne verkiezingen voor niet-leden. De identiteit van een partij zou vervagen door de invloed van passanten.”  Dat Koole die mogelijkheid zelfs verwoordt, dat interne partijverkiezingen voor niet-leden zouden kunnen worden opengesteld – Bizar!
Die afronding over identiteit is het gif in de staart, want die identiteit wordt met de stunt van de flitskiezer natuurlijk wel degelijk aangetast. Mede door het eroderen van de legitimiteit van het partijkader dat zulke stunts uithaalt. Van wat voor een partij ben je in godesnaam lid? Dit partij-establishment kan niet genoeg gewone burgers als lid en kiezer aan zich binden, daarvoor is de inhoudelijke kwaliteit van de pipo’s op het pluche ontoereikend, en dus gaat dat partij-establishment over de rug van de trouwe en loyale partijleden stunts uithalen puur om stemmen binnen te hengelen. Want een plucheplek betekent: financieel vet scoren.’

‘Politici lopen financieel gewoon ongeneerd binnen,’ zegt Marieke, ‘de een nog sneller en grover dan de andere.’

‘Weet je die invloed van de leden die er volgens Koole voor zorgt dat “de politiek leider zich niet te ver van de identiteit van de partij verwijdert” gaat alleen op voor echte leden en dus niet voor flitsleden,’ zegt Semanur, ‘die hebben alleen “invloed” door hun eenmalige getalsscore, maar kun je dat invloed noemen. Dat is een eenmalige impact en geen invloed met een duur.
Ik denk dat we Koole misschien te veel ironie toedenken; wij lezen het in de ironische modus, maar dat wil niet zeggen dat Koole het zo bedoelt, maar met zijn bedoelingen hebben we tijdens het lezen niets te maken. Dat is zo.‘

Zorah herinnert de aanwezigen aan de discussie in de werkgroepen over het referendum als politiek middel om de burger bij de politiek te betrekken en het vergelijken van deze stunt met de flitsleden met het institutionaliseren van het referendum. Het referendum ligt parallel in het verlengde van deze discussie over flitsleden als politiek Viagra. Daar gaan we op doorstuderen. Intussen zijn we enkel bevestigd in onze overtuiging dat niet-stemmen de beste optie is.

Semanur: ‘Het referendum keert de zaak als het ware om. Dan zijn de pluche-pipo’s de flits-flapdrollen en niet de burger-kiezer. Politici zijn passanten, die komen en gaan. Niet wij. Wij burger-kiezers zijn insiders, ingezetenen, wij ervaren het beleid van de plucheklevers dagelijks aan den lijve dus we zijn terdege geïnformeerd over wie ons wat aandoet en daarover geven we graag tussenrapporten in de vorm van referenda. Volwassen referenda en geen flut-flauwekul-vragenlijstjes. Echte referenda betrekken de burger-kiezer werkelijk bij de politiek, maar dat willen de beroepsolitici helemaal niet. Die willen ons met reclame lijmen en lubben en zand in de ogen strooien.’

‘Geen wonder dat zowel de media als het politieke establishment het thema referendum zorgvuldig doodzwijgen, in de hoop dat het vanzelf wel weer weggaat,’  zegt Marieke.

HEAR! HEAR!

 

 

Dagblad Trouw zaterdag 22 oktober 2016    –   Ruud Koole: ‘Kiezers hebben zo een echte keuze’

Morgenrood” (strijdlied)

 

neoliberale-politicus

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,