RSS

Tag Archives: Marieke

De dominee, bankier en de falsaris. Pecunia & politiek

 

‘De dominee, bankier en de falsaris – drievuldig beeld van ‘t geen alom altoos onwaar is?’ suggereert  Marieke op vragende toon. ‘Waarom deze Greshoff parodie-parafrasering?’

‘Omdat ik me bij het lezen van de Trouw-column van de Amerikaanse Nederlander James Kennedy afvroeg of hij het boek van James Comey had gelezen,’  antwoordt Mohammad. ‘Meneer Kennedy zegt dat hij het over kerk en staat heeft, maar het draait hoofdzakelijk om geld. Zoals bij ons tegenwoordig bijna alles alleen nog om geld draait, dus ook de financiering van moskeeën in Nederland met mogelijk salafistisch geld. Logisch.’

‘Inderdaad, geld speelt toch de hoofdrol,’ vindt ook Semanur, ‘Kennedy besluit zijn column met: “Tot nu toe was er weinig ophef over het feit dat de imams van veel Nederlands-Turkse moskeeën worden betaald door de Turkse overheid, omdat zij doorgaans geen salafisten zijn. Maar als de overheid gaat bepalen welke geldstromen wel of niet toelaatbaar zijn, gebaseerd op de inhoud van de prediking, verliezen we de neutrale overheid die we met de scheiding van kerk en staat wilden creëren.” Dus ik begrijp dat meneer Kennedy alle subsidies van moskeeën ongehinderd door staatscontrole wil toestaan?’

‘Helemáál géén goed idee,’ zegt Mohammad nadrukkelijk, ‘ik vind die rel die nu in Amerika aan de gang is rond de bemoeienis van de Russen met de Amerikaanse verkiezingen (denk aan Mike Flynn en Jared Kushner), vergelijkbaar met de subsidies van Nederlandse moskeeën door mogelijk ongure groepen in de Oriënt. Geld staat gelijk met beschikkingsmacht en we willen in Nederland toch zeker ook geen fundi-sharia-rechtspraak? Ongecontroleerde financiering van moskeeën uit “een buitenland” is het hellend vlak met groene zeep insmeren! Koranscholen vind ik net zoiets. Nou ja, ze heten dan wel geen koranscholen, maar ik het vind het onderscheid tussen menige islamitische onderwijsinstelling en koranscholen, spijkers op laag water zoeken. We moeten de zaak scherp in de gaten houden, heus, geloof me – ik begin van de weeromstuit Donald Trump na te bauwen: believe me, it’s true!

Hij pakt de krant op en zegt: ‘Hier moet je horen wat James Kennedy schrijft: ”Hoewel ook vanuit Nederland geregeld financiële steun wordt verstrekt aan kerken en andere religieuze organisaties in het buitenland, veroordelen politici geldstromen in omgekeerde richting als die steun wordt gegeven vanuit niet-democratische landen. Als daar geen godsdienstvrijheid is, mogen ze geen invloed hebben op de prediking hier. In Nederland is ‘geen plaats voor een ideologie van onvrijheid die uit andere landen wordt geïmporteerd’, zei Gert-Jan Segers (ChristenUnie).”

In het buitenland, ja hallo, welk buitenland? Saudi-Arabië, Jemen, Egypte? Hoeveel christelijke gebedshuizen of culturele instellingen zijn er in Saudi-Arabië? Nou? Wat een manke vergelijking.’

‘Maar, dat zijn niet-democratische landen, toch?’ zegt Marieke, ‘over geld uit dié landen gaat de discussie toch? Maar zouden de Saudi zo dom zijn om rechtstreeks geld naar Nederlandse moskeeën over te maken? Ze zullen inmiddels toch wel andere, listigere, wegen hebben gevonden als ze geld willen overmaken naar salafistische moskeeën in een buitenland? Anders zou ik het een vorm van provocatie vinden. Reuring veroorzaken door openlijk geld aan Nederlandse moskeeën over te maken, moskeeën met imams die de onversneden salafistische leer verkondigen. Dat is toch net zo goed een vorm van inmenging in de politiek van een buitenland?’

‘Nou, ik vind Kennedy’s betoog aan alle kanten rammelen hoor,’ zegt Moh., hij leest opnieuw voor: ’ “Als een moskee ‘gematigd’ [is] en een goede naam heeft, lijkt niemand zich veel zorgen maken. Als een gebedshuis ‘goed in de leer’ is, wordt het met rust gelaten. Maar als dat niet het geval is, wordt het aangepakt. De wet wordt misschien aangepast om een preekverbod in te kunnen stellen of de mogelijkheid om de geldkraan dicht te draaien.

Dit betekent dat de ‘scheiding van kerk en staat’ niet voor alle godshuizen of godsdiensten op gelijke wijze wordt toegepast. Tot nu toe was er weinig ophef over het feit dat de imams van veel Nederlands-Turkse moskeeën worden betaald door de Turkse overheid, omdat zij doorgaans geen salafisten zijn. Maar als de overheid gaat bepalen welke geldstromen wel of niet toelaatbaar zijn, gebaseerd op de inhoud van de prediking, verliezen we de neutrale overheid die we met de scheiding van kerk en staat wilden creëren.”

Hoezo? Zo gauw Turkse imams salafisme – whatever that may be – gaan prediken, of Erdogans politiek ziekelijk ophemelen en verheerlijken als ware het een geloof, dan worden ze toch ook op de vingers getikt? Mogen we althans hopen.’

‘Moeilijke discussie, waar je niet gauw uitkomt,’ vindt Marieke, ‘maar wel humoristisch om te lezen dat geld centraal staat. Zo wil de D66-ger Arjan Kleuveld weten “hoe de imam denkt over openheid van financiën.” Openheid van financiën, dat is voor Kleuveld heel belangrijk. Veel belangrijker dan de inhoud van de preken, vermoed ik. Heeft D66 een motie ingediend of gesteund tegen Ruttes rookgordijnen inzake de 1,4 miljard euro rulings ten behoeve van multinationals? Of is dat openheid en transparantie van een heel ander soort geloof?’

Semanur vraagt of Moh. het verband dat hij legt tussen James Comey en James Kennedy kan toelichten.

‘O, dat gaat over wat Comey over de op geloof-gebaseerde initiatieven van George W. Bush zegt, op bladzijde 76 – 77 van A Higher Loyalty, ‘licht Moh. toe. ‘Een Amerikaanse president die faith-based initiatives als onderdeel van zijn politiek beschouwt, lijkt mij geloof en politiek / kerk en staat, nogal met elkaar te vermengen. Misschien daarom dat Kennedy niet apert tegen een scheiding van politiek en pecunia is. Dat kan ook haast niet, denk ik. Hilarisch vind ik Comey’s karakterisering van de humor van Bush als bij gelegenheid duivels – ocassionally devilish. Een president die faith-based initiatives entameert en er een duivels gevoel voor humor op nahoudt. Dat vind ik komisch opgemerkt. Comey-ish.’

‘Komisch en paradoxaal, ‘vindt Marieke, ‘zoals een CU-minister die zegt, ik lees voor: << “In Nederland is ‘geen plaats voor een ideologie van onvrijheid die uit andere landen wordt geïmporteerd’, zei Gert-Jan Segers (ChristenUnie). >>  wil een invoerverbod op “ideologie van onvrijheid” dat komt neer op onvrijheid bestrijden met tegen-onvrijheid.
Ben je soms daarom Harold Pinter aan het herlezen, parallel aan Comey’s boek?’

Mohammad antwoordt dat het om een geval van Jungiaanse synchroniciteit moet gaan, want dat toeval bijna niet meer bestaat. Net zoals Waarheid bijna niet meer bestaat. Vandaar dat Donald Trump president van Amerika is en Mark Rutte premier van Nederland.

Synchroniciteit duidt op: een betekenisvolle samenhang tussen (bijna-)gelijktijdig optredende gebeurtenissen, zonder dat er van causale, oorzakelijke, verbanden sprake hoeft te zijn. Synchroniciteit is in de plaats gekomen van hetgeen we vroeger, nog niet eens zo heel lang geleden, plachten aan te duiden als: waarheid. Alternatieve feiten en nepnieuws kun je vanuit een synchroniciteitsframe nog enigszins behappen.

Arme en naïeve James Comey.’

‘Waarom naïef, hoezo?’ vraagt Marieke.

Mohammad: ‘Luister maar naar wat Comey op bladzijde 221 beweert: “The intelligence community does facts; the White House does politics and spin, and does it on its own.” Comey meent spin en politieke ruis nog van feiten te kunnen onderscheiden. Hij heeft nog niet door dat de politiek al lang is geprivatiseerd en vermarkt, dus feiten-resistent en moraal-proof is. Ik vrees dat Comey nog in een vorige tijd leeft en dat hij, en de FBI, het misschien zelfs tegen Trump zullen moeten afleggen. Dat zou een hele, hele, slechte zaak voor de (Westerse?) wereld zijn. We kunnen nu al zien hoe gretig de methodieken en de mentaliteit van Trumpocratie door carrière-politici wordt omhelsd.’

Semanur: ‘Ik vind Comey soms best dubbel. Hij komt op mij af en toe als holier than thou over, maar tegen iemand als Trump kun je onmogelijk eerlijk spelen, want dan word je compleet weggeblazen en ondergeschoffeld. Moet je toch eens nagaan dat Comey door Trump werd ontslagen terwijl hij een paar dagen van zijn staatspensioen af stond! Zoiets dóe je gewoon niet, en zeker niet als president. Comey geeft Trump een koekje van eigen deeg. Trump tettert voortdurend dat hij iedereen die hem een streek levert, driedubbel terugpakt en zo kan ik Comey’s optreden ook zien. Ik gun de man trouwens een riante recette voor zijn boek en ik heb er dan ook drie stuks van gekocht.’

Marieke bladert door A Higher Loyalty en zegt: ‘Helemaal naïef is Comey volgens mij niet, hoor maar wat hij op bladzijde 276 schrijft over de huidige politiek in Washington: “The hypocrisy is so thick as to almost darkly funny. What is happening now is not normal. It is not fake news. It is not okay.” Dat klinkt als tamelijk realistisch, vind ik.’

‘Naïef. Lees maar op de volgende bladzijde,’ zegt Moh. terwijl hij het boek van Marieke overneemt en voorleest: “The next president, no matter the party, will surely emphasize values – truth, integrity, respect, and tolerance – in ways an American leader hasn’t needed to for more than forty years.” Hij kijkt op en vraagt: “Gelooft Comey dat echt? Ik hoorde en zag Judy Woodruff op PBS in gesprek met Comey over zijn boek en dat vond ik niet hoopgevend wat betreft de interesse en de focus van het Amerikaanse publiek: veel Amerikanen lijken de show, of soap, van Trump geloofwaardiger te vinden dan het verhaal en het boek van Comey. In ieder geval zijn heel veel Amerikanen niet bijster geïnteresseerd in het morele en ethische leiderschap dat Comey voorstaat. Waarom zouden de Amerikanen volgende keer anders stemmen en waarom zouden toekomstige presidentskandidaten – en vooral de politieke pr- en reclamebureaus – niet nog een paar stapjes verder gaan dan Donald Trump? Uiteindelijk gaat het om stemmen en beslissingsmacht over heel veel geld.’

Semanur: ‘Comey vergelijkt op bladzijde 123 – 124 de humor van George W. Bush (meestal ten koste van een ander of zelf-depreciërend – “Ook met alleen maar zesjes kun je het tot president van Amerika schoppen”) met de humor van Barack Obama, die volgens Comey “inclusief” is. Boeiend, zo’n analyse.’

‘Zou Donald Trump werkelijk en Nobelprijs krijgen?’ vraagt Marieke op mijmertoon. Ze voegt eraan toe: ‘Ach, wat betekent een Nobelprijs nog? Barack Obama heeft zijn Nobelprijs meteen aan de hond gegegeven. Hoewel hij Hussein als tweede naam heeft en Hawaii volgens Trump in Kenia ligt.’

Harold Pinter kreeg ‘m in 2005,’ brengt Semanur fijntjes te berde.

Moh.: ‘Als Donald Trump de Nobelprijs krijgt – of koopt, wat is het verschil, want alles is tegenwoordig te koop en Trump c.s. beschikken over heel veel geld – dan zullen zijn aanhangers nog heiliger geloven in zijn waarheid, zelfs met terugwerkende kracht. Daarnaast zullen er vele ongeïnteresseerde Amerikanen wellicht geloof gaan hechten aan Trumps alternatieve feiten. De massa is voor politici en hun marketing-huurlingen echt een eitje om te manipuleren hoor. Geen wonder dat zoveel politieke “leiders” een diepe minachting voor de kiezerskudde koesteren. Ik kan ze geen ongelijk geven.’

Semanur: ‘Stel je voor! Noam Chomsky geen Nobelprijs en Donald Trump wel? Dat zou het totale einde betekenen van de schamele rest geloofwaardigheid en prestige die de Nobelprijs voor sommige mensen misschien nog aankleeft. Ach … ‘ ze begint te zingen: ‘ “Es geht alles vorüber, es geht alles vorbei, zuerst Adolf Hitler, dann seine Partei”; “… im Herbst geht der Führer, und im Mai die Partei”; “… im Monat Dezember, gibt’s wieder ein Ei”.’ Ze roept: ‘Wir schaffen das! Yes, we can!’

 

 

 

James Comey (2018): A Higher Loyalty. Truth, Lies, And Leadership  /  New York – London / ISBN:  978-1-5290-0082-5

 

Pinter, Nobellezing

https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/2005/pinter-lecture-e.html

https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/2005/pinter-lecture-e.pdf

 

Subject Of Michael Flynn Seems To Panic President Donald Trump | Rachel Maddow | MSNBC

MSNBC
  Published on Apr 27, 2017

Rachel Maddow reviews the timeline of the scandalous fall of Donald Trump National Security Adviser Mike Flynn and notes that Donald Trump does not respond well when asked about him.

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on mei 1, 2018 in Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Hoe gaat het volgens ons, burgers en klootjesvolk, met het “Project Europa” ?

‘Josef Janning, directeur van de European Council on Foreign Relations in Berlijn, onderzoekt al tien jaar de bereidwilligheid van EU-lidstaten om samen te werken. Half februari kwam zijn laatste rapport uit. Ook verscheen laatst van zijn hand een verkenning van de favoriete coalitiepartners van EU-landen.’

De cohesie-monitor van de European Council on Foreign Relations in Berlijn, meet wat de EU-burgers van het Project Europa vinden. De monitor onderscheidt naar twee soorten cohesie: structurele en individuele cohesie. Structurele cohesie betreft het hele systeem van macro-samenwerking in Europa: projecten, subsidies, enzovoort. Individuele cohesie meet de houding van burgers. Hun overtuiging, hun ervaring, hun geloof in bepaalde dingen.

De laatste tijd zijn in de Monitor verschuivingen te zien.

In veel West-Europese landen is de piek van structurele cohesie voorbij. In Nederland daalt de structurele cohesie, maar stijgt individuele cohesie. In Zuidwest-Europa: Spanje en vooral Italië, gaan de scores op structurele én individuele cohesie omlaag. Zij verliezen op twee fronten.

Het bovenstaande is met knippen en plakken samengesteld uit het interview van Caroline de Gruyter met Josef Janning (NRC 12 maart 2018).

Citaat uit het overzicht van Janning: ‘Although public attitudes towards the EU generally have become more negative, in many member states public approval of the EU’s achievements has remained stable or increased. This seeming contradiction likely stems from widespread public recognition that, if member states are to maintain an open market and freedom of movement, only a European approach can resolve the migration crisis.‘

‘Laten we ervan uitgaan dat dit overzicht van meneer Janning naar eer en geweten is opgesteld en dat de metingen volgens betrouwbare methoden geschieden,’ zegt Mohammad, ‘dan vind ik het een nuttige handwijzer. Alleen, de verklaringen die achter elke bevinding gegeven worden, daar word ik kriebelig van. Mevrouw De Gruyter interviewt vanzelf kundig en betrouwbaar, daar ga ik intussen vanuit.’

Hear, hear!‘ roept Marieke, ‘over de interpretaties van meneer Janning hebben wij zo onze eigen gedachten. Ik moet dat stuk trouwens nog grondig lezen, maar het kan een nuttig project zijn, ja, deze monitor.’

‘Waarom vindt Janning het paradoxaal dat wij het idee van een verenigd Europa positief beoordelen, maar de manier waarop aan dat idee door de huidige EU- en nationale nomenklatoera’s gestalte wordt gegeven, negatief waarderen?’ vraagt Moh. zich af, ‘Dat is toch niet zo vreemd. Kijk alleen maar naar de laatste move van de Brusselse nomenklatoera inzake de benoeming van de Duitse Martin Selmayr. Men beslist daarginds wel wie er welk salaris gaat binnenharken.’

‘Wie is niet voor een Verenigd Europa,’ zegt Marieke zuchtend, ‘desnoods mag dat “wer ein holdes Weib errungen” gehandhaafd worden en gezongen blijven worden in de Eurohymne. Dat maakt de boel wat mij betreft alleen maar relatief en humoristischer.’

‘Maar jij bent dan ook hyper-geëmancipeerd,’ merkt Mohammad fijntjes op, ‘je hebt dit weekend zelfs Feisals corvee overgenomen, omdat die mafkees zonodig naar een voetbal festijn moest. Onmisbaar. Poeh, poeh, ik geloofde geen hout van zijn story. Die snuiter kan zo het Europarlement in. Maar goed: your choice and decision.’

‘Ja, ja, vriend Feisal, ‘zegt Rinne grinnikend. ‘Die loopt te hinkepinken, want hij is fors getackeld, omdat hij voor Ronaldo speelde – maf shirt – maar hij heeft wel gedweild en afgewassen. Een domme foto trouwens, van die meneer Selmayr achter dat bescheiden buffet. Wat een weldoorvoede zelfingenomen gladde prol. De man hoeft niet meteen met ontbloot bovenlijf op een Euro-ros door de Brusselse toendra te draven, maar dit is typisch zo’n stereotypebevestigende foto. Ze leren het nooit, want zo zijn die lui gewoon. Overigens sluit ik niet uit dat Herr Selmayr een uiterst sympathieke en aimabele weldoener kan blijken, die stilletjes in het verborgene veel goed doet en 80% van zijn Euro-wedde aan nuttige doelen schenkt. Op de foto afgaand, vind ik dat onwaarschijnlijk, maar in theorie kan het.’

‘Goed jongens, we hebben deze info weer binnen,’ zegt Moh. opgeruimd, ‘laten we zien wat er verder over ons uitgestort wordt in de opmaat tot allerlei op handen zijnde verkiezingen.’

‘Ik wed dat de reclameafdelingen daar in Den Haag al op volle toeren draaien,’ zegt Marieke, ‘ik zag zo’n advertentie bij die Europa Council site geloof ik. Wervend, om voor Europa te komen werken. Altijd weer leuk om te zien, op zo’n kaartje, dat Zwitserland buiten de EU valt. Nog even en Engeland ook. Hopenlijk worden wij niet de gekke henkies. Met dit slag nomenklatoera weet ik het nog zo net niet. Met zo’n eendimensionale Mark Rutte als premier. Brrrrrrr  ………  ’

‘Die wervingsposter is van de RijksReclame Dienst,’ weet Rinne, ‘er staat nog net niet bij hoeveel je gaat scoren en of dat tax free is.’

‘Ik kreeg een link door met een optreden van Nigel Farage van de UKIP en J.C. Juncker,’ zegt Marieke, ‘laten we dat eens bekijken.’

Karl Polanyi (2001): The Great Transformation / Boston: Beacon / ISBN: 978-0-8070-5643-1

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Hoe reïncarneren beroeps- en carrièrepolitici?

‘Een handige, slimme, beroepspoliticus/-ca werkt voortdurend aan haar volgende leven. Dat doet ze door goed karma te scoren. Hoe doe je dat? Vroeger bouwde je goed karma op door goede werken in het dagelijkse leven, maar vandaag de dag besteden leden van de nomenklatoera het vergaren, oppoetsen en cultiveren van goed karma uit. Karma betekent tegenwoordig in kringen van de nomenklatoera vooral: een reputatie. Naamsbekendheid of merkbekendheid. Een lepe PR-agent of geslepen politiek reclamebureau, zorgt voor een profijtelijke profilering, contante karma, dat wil zeggen karma waardoor je vanzelf geld verdient. Beter gezegd: dat karma zorgt ervoor dat het grote geld jouw kant opkomt.’

‘Okay, waartoe deze inleiding?’

‘Wel, kijk eens op de site van de Volkskrant van vandaag,’  zegt Marieke, terwijl ze haar laptop omhooghoudt. ’Tot mijn verbazing zie ik daar een advertorial voor de PvdA-mevrouw Jet Bussemaker – in een vorig leven op het pluche voor Onderwijs – en een berichtje over D66-mevrouw Sigrid Kaag bij de Iraanse top-ayatollah.
De advertorial voor mw. Bussemaker is geplaatst door ene Tom van den Broeke uit Haarlem, die door de Kunstgreep van mevrouw Jet in een goed humeur zegt te geraken. Ongelooflijk, maar het staat er heus.’

‘Hmm, een beetje dik opgelegd, vind je niet?’ bromt Taco, ‘wie trapt daar nou in? Ik zie een foto van een mevrouw met een donkere pruik en een bril en een mevrouw met een blonde pruik en – ik denk – een grimas die voor een zonnige glimlach moet doorgaan. Zijn dat niet twee foto’s van dezelfde PvdA-mevrouw? Links is ze incognito op weg naar de vluchtauto en rechts staat een figurante die is gefotoshopt. Dat denk ik tenminste bij het zien van deze foto en de bijbehorende tekst. Je bedoelt dat Jet Bussemaker aan haar come back werkt en dat de Volkskrant zich daartoe leent? Zou kunnen. Ik kan niet achter de schermen koekeloeren, of in de hoofden van de betrokkenen kijken. Als reclame zou ik het zwak vinden.
En what about Sigrid Kaag? Die draagt een hoofddoek bij de ayatollah. Big deal. Zo lang ze dat maar daar doet. Trouwens, in Saudi-Arabië heeft een Duitse Minister van Oorlog (Ursie von der Leyen)  geweigerd een hoofddoek te dragen en ze trok een broek aan. Zover ik weet, staat haar hoofd nog op haar schouders.’

‘Saudi-Arabië is blijkbaar een ander verhaal dan Perzië,’ zegt Marieke, ‘ik vraag me af of mevrouw Kaag vloeiend Farsi spreekt, of anders de Perzische ayatollah vloeiend Arabisch. Sigrid Kaag is met een Palestijn getrouwd, dus aannemelijk dat zij Palestijns-Arabisch spreekt – het Arabisch kent namelijk verschillende “dialecten” moet je weten. Maar de hoofddoek is dus van geopolitiek belang. Zo wordt ons verteld.’

‘Ik geloof dat onze Zorah zowel Farsi als Dari (alsook Arabisch?) spreekt,’ zegt Taco. ‘Toch een beetje vreemd om te bedenken dat Groen Linkse mevrouw Femke Halsema ooit in de rol van Sigrid Kaag verzeild had kunnen raken. Dat lees ik in haar politiek testament: Pluche (ISBN: 978 90 263 2806 0, de vijfde druk uit maart 2016). Het staat op bladzijde 381 – 382. Ze werd benaderd door PvdA-kroonprins Lodewijk Asscher, die naar mijn overtuiging optrad als loopjongen van de VVD’er Mark Rutte, hoewel Halsema beweert dat de VVD er nog niet mee had ingestemd (bladzijde 381, onderaan). Interessant om op bladzijde 243 te lezen dat mw. Farah Karimi vluchtverhalen verzonnen heeft waarmee Iraanse asielzoekers Europa in konden. En ze heeft in de tachtiger jaren van de vorige eeuw voor de Iraanse moedjahedin gewerkt. Herinner je je de rel rond Hirsi Ali en VVD-gevangenisbewaarder Rita Verdonk nog? Halsema schrijft ook over Hirsi Ali, zag ik vanuit mijn ooghoeken. Jammer dat Pluche geen register heeft.’

‘Farah Karimi staat als directeur van Oxfam-Novib in de Trouw van afgelopen zaterdag 24 februari,’ zegt Marieke, terwijl ze de krant uit de stapel oud papier graaft. ‘Hier, een interview met ene Hans Marijnissen (familie van ….?). Tja, in deze context is dat niet zo’n gelukkige combinatie, hoewel ik Halsema’s verdediging van Karimi wel koosjer vind hoor. De moedjahedin hoorden dan weer bij de goeden en dan weer bij de slechteriken, dus ga er maar aan staan. Ellende te over.’

‘Dus Farah Karimi van Groen Links is gereïncarneerd als Oxfam-Novib-directeur,’ merkt Taco op, ‘oud-politici komen financieel-pensioengat-technisch altijd op hun pootjes terecht. Nota bene! Dit houdt geen diskwalificatie van mevrouw Karimi in. Wat is ze trouwens grijs geworden. Ik zie haar in mijn herinnering nog met donker haar lopen. Ik wens haar alle goeds toe. Wat een biotoop, waar ze nu in zit! Brrrrrr ……’

‘Zeg, zaten er twee exemplaren van Pluche in die dozen van de papierafslag?’ vraagt Marieke?

‘Ja,’ beaamt Taco, ‘Mohammad, Rinne en Willemijn hebben vrijdag of zaterdag die drie dozen voor twee euro per doos gekocht. Omgerekend komt het neer op nog geen 10 cent per boek. Er zaten twee bijna-nieuwe exemplaren van Pluche bij, maar ook …… ‘ hij laat ze zien: ‘Bordewijks roman Karakter, Johan Fabricius’ verhaal over Hajo en Padde van schipper Bontekoe, Arthur van Schendels drie zeeromans, met een harde kaft, een Felix Timmermans omnibus (1971, Amsterdam: Van Kampen) met daarin: Pallieterke, Pieter Breughel, Cecilia en den pastoor, prachtig! Van Frits van Oostrom …..’

Marieke pakt De verhalen van Anna Blaman (Meulenhoff, ISBN: 90 290 2936 6) uit een doos en legt die naast een Pluche. ‘Moet je kijken. Bijna even dik, 391 en 367 bladzijden. Uitgevers dikken de boeken moedwillig op. In tiny houses mag je vast geen boeken hebben. Houden we de dubbelexemplaren? Onze boekenplanken puilen alweer uit. Nog geen 10 cent per boek. Eigenlijk schandalig, vind ik.’

‘Ik heb twee Mulischen (De constructie van de aarde en De ontdekking van de hemel) al naar mevrouw Striedhoudt gebracht,’ zegt Taco, ‘dat waren van die vuistdikke pillen, die we toch nooit lezen en mevrouw Srtiedhoudt is helemaal in Mulisch. Dus. Jammer dat Pluche geen register heeft. Wel een Appendix-bladzijde met de zetelverdeling Tweede Kamer 1998 – 2012 en de kabinetten 19989 – 2012.’

‘Vertelt Femke Halsema ook over haar timing bij het uit de Kamer gaan?’ vraagt Marieke. ‘Daar heeft ze destijds openlijk over toegegeven dat ze de optimale financiële regelingen heeft gescoord.’

‘Weet ik nog niet,’ zegt Taco, ‘want ik heb Pluche nog niet van kaft tot gelezen. Ook Femke Halsema is als oud-politica gereïncarneerd, maar niet op de manier als PvdA’er Jet Bussemaker lijkt na te streven. Zij en haar man Robert zijn in ieder geval niet in een tiny house gekropen, maar juist verhuisd naar een groter huis in Amsterdam Oost. Heb je die advertorial voor kabouterhuisjes in de Trouw lezen? Van ene Guido Enthoven, een gup die vast “concepten” verkoopt. Aan de  Haagse beroepspolitici. Die mieteren al die concepten in een grote pot, even schudden en roeren, uitgieten, en een tekstschrijver inhuren om er een verhaal van te maken en hopsa! er is weer een strekkende meter nieuw beleid. Dat krijgen wij vervolgens over ons uitgekieperd, met een scheut sleeze sauce waar de honden geen brood meer van lusten.
Er staat helemaal niets in zijn advertorial over migranten of moskeeën, of co-ouderschap. Daar is gewoon geen plek en ruimte voor. En hoe gaat de post bezorgd worden, in die wijken met die semi-mobiele kekke kabouterkasteeltjes? Alles moet zeker per digitaal verkeer, vandaar die sleepnetwet, want de polletiek wil alle correspondentie kunnen lezen. Ik ben altijd benieuwd waar zo’n vogel als die Enthoven zelf woont. In ieder geval zullen een Stef Blok, Melanie Schultz, Marleen Barth en haar Jan Hoekema geen klant bij hem en zijn toko zij, want die pipo’s wonen helemaal niet tiny.’

‘O, ik zie dat je een boek opzij hebt gelegd,’ zegt Marieke, terwijl ze het pakt en leest: ‘Peter Acroyd: Albion. The Origins of the English Imagination. Met register en 516 bladzijden. Toe maar. Jij bent even zoet.’

‘Een ontmoedigend boek, maar wel om van te smullen,’ zegt Taco, ‘als je ziet wat die man voor een opleiding moet hebben gehad, dan zinkt de moed me in de schoenen. Met ons onderwijssysteem. Dat halen we van z’n never-nooit-niet meer in. Hoe veel symposia er ook nog over ons Onderwijs worden georganiseerd. Het is in huidig onderwijsland: ieder voor zich en sauve qui peut.’

‘Daarom zijn de beroepspolitici daar onder die Haagse kaasstolp als de dood voor iedere vorm van het referendum,’ zegt Marieke. ‘Dat biedt namelijk gelegenheid hen regelmatig met de neus op hun afspraken en beloftes te drukken. Zoals zorgen voor goed onderwijs en betaalbare gezondheidszorg en voldoende degelijke woningen, bijvoorbeeld.

Ik fietste onlangs via een andere weg naar het station en zag opeens zo’n business model van die Engelse equity investeerder HIG capital (HIG = Heel Inhalig inzake Geld), Small Steps, voorheen Estro. Er is als CEO een Nederlandse mevrouw ingevlogen, ene Jeanine Lemmens-Westerink, die voorheen directeur van Weight Watchers was, of was het een koekjesfabriek? Small Steps, zo’n rendements parkeerplaats voor kinderen, een kinderstalling, voor tweeverdien-ouders. Daar begint het al, of eigenlijk nog veel eerder. Een kind wordt op deze wereld gezet en heeft meteen pech of het heeft geluk, zo simpel ligt het. Of, zou je toch een vinger in de pap hebben, bij je reïncarnatie? Je kunt niet weten.’

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,