RSS

Tag Archives: Martin Bosma Zwarte Piet

Legodemo

  ‘ De lego-democratie. De “overheid” (wie of wat dat ook moge zijn) stapt op een kwade dag je keuken binnen met een grote zak waarvan hij de inhoud op de keukentafel uitstort, om daarna met een “veel plezier en smakelijk eten” schielijk de hielen te lichten. Wat hij op die keukentafel achterlaat zijn legosteentjes, daarmee mogen wij als burger zelf onze “dingen” in elkaar knutselen. Ongeveer dit is wat Sheila Sitalsing in haar column beschrijft. O ja, pas op dat je geen herkenbare stukken beeld op de site zet, want dan heb je zo een dreigbrief van de beeldrechtenbloedhonden aan je broek, waarin ze honderden euro’s eisen voor het ongeautoriseerd gebruik van het beeld. Meestal vind ik het je reinste frustratie van het recht op vrije meningsuiting, maar in dit tijdsgewricht van verdienmodellen, helaas te vaak aan de orde. Dus doe alleen Sheila’s fontanel en dat kleurrijke tapijt van de weduwnaar, zonder hoofd.’

–  ‘ Heel beeldend beschreven, die doe-burgers-in-alle-standen. Je komt ze tegenwoordig frequent tegen bij “ïnformatie-bijeenkomsten” over een herinrichting van een stuk wijk of landschap. Steeds vaker doet de projectontwikkelaar het verkooppraatje, terwijl de wethouder met enkele gemeenteambtenaren van Duurzaam Bouwen, Ecotoekomstbestendig wonen, Klimaatneutraal recreëren en wat je verder nog aan klets-en-leuterkoek kunt bedenken, er bij wijze van garnering bij zitten.
Desnoods wordt zo’n toneelstuk enkele keren opgevoerd, om te demonstreren dat “de overheid” er werkelijk álles aan doet om de burger maximaal te betrekken – verbazingwekkend hoeveel mensen er intrappen en serieus “mee gaan denken” en met slimme voorstellen komen.
Meestal zijn journalisten van het lokale sufferdje er bij aanwezig, zodat de nomenklatoera-vriendelijke berichtgeving is gegarandeerd en de fotograaf een paar te gekke plaatjes kan schieten van wethouders in sexy poses en standjes, die je dan in de huis aan huis blaadjes terugziet. De verdere routine van het draaiboek hoeven we niet in extenso uit de doeken te doen. Dat gaat van het tegen elkaar uitspelen van buurtbewoners, het invliegen van figuranten die helemaal niks met het project hebben te maken, maar die enkel moeten tsjilpen en kwelen dat ze vóór het prachtige project zijn, vanzelfsprekend, tot het lobbyen van invloedrijke burgers die (achter de schermen) aan touwtjes trekken, waardoor de ellende van het project op andermans bordjes komt te liggen – meestal in de wijken met veel sociale woningbouw, want daar wonen immers de onmondige tokkies.
Zo wordt een bewoner bijvoorbeeld verteld – in een één op één gesprek dat nooit heeft plaatsgevonden: indien u niet langer protesteert en positieve geluiden over het project maakt, dan zetten wij dat buitenmeubilair (picknick-tafels-en-banken) een vijftig meter verderop, zodat u geen last heeft van de barbecueënde, wiet-consumerende jongeren met gettoblasters (het “bruisende” gebeuren op die “plekken die voor iederéén” zijn!!). Maar, als u blijft dwarsliggen, dan poten we de uitzichtbelemmerende bomen en struiken pal in uw uitzichthorizon. Het project gaat mèt of zonder uw medewerking en instemming, toch door.’

‘ Dat heet dan “overheids-overreding” en komt neer op een straffe vorm van nudging. Wie heeft dit “inspraak- & overlegcircus” rond allerlei soorten plannetjes van gemeentepolitici al niét eens meegemaakt? Direct of indirect, bij familie en vrienden. Bij dergelijke evenementen zijn die doeners (the devious doers) in hun element. Zulke Wichtigmacher fietsen, lopende zo’n proces overal tussendoor, zaaien vaak verwarring en tweedracht en spelen met hun gedoe en gedaas meestal de projectontwikkelaars en gemeentepolitici in de kaart – ten nadele van de buurtbewoners. De voordeeltjes die ze voor zichzelf dachten binnen te slepen, worden hen niet zelden door de neus geboord. Net goed natuurlijk, maar de misère voor de groep slachtoffers wordt er niet minder door.

Dat is dan het micro-niveau. Op meso-niveau vind ik die berichten van bijvoorbeeld de Belastingdienst in je mailbox (ga naar “Mijn Belastingdienst” en sla aan het legoën) zo’n schoolvoorbeeld van opgedrongen en geforceerde participatie. Of een oekaze van de geprivatiseerde monopolist NS (Nimmer Stipt) waarin je wordt verteld dat je railabonnement volgend jaar voor een deel verdampt, omdat je vanaf dan slechts binnen bepaalde tijdzones met die kortingskaart kunt reizen – vanwege de toenemende drukte (hoe komt dat?) en de klimaatverandering die de infrastructuur van het spoor nadelig beïnvloedt. Dus: austerity! Ja, bij de reiziger, niet bij de NS-bobo’s natuurlijk. Met het klimaatframe chanteren de NS-managers erop los. In de eerste plaats hun collega’s op het ministerie, die vermoedelijk dit idee eigenhandig hebben ingestoken, want over een tijdje is het immers stuivertje wisselen, dan zitten zij misschien op die verdienplek, of op een vergelijkbare. De NS-managers willen extra miljoenen, miljarden zelfs.
Je krijgt als gedwongen-nering-consument weliswaar een deel van je vaste abonnementsgeld terug, maar je wilt natuurlijk gewoon met dat ding in de trein kunnen stappen, zonder uit te hoeven pluizen of je op dat moment wel/niet van je kaart gebruik kunt maken, of dat je moet bijbetalen, plus de kans op tig jaar strafkamp aan je broek vanwege zwartrijden. Die rare “keuzedagen” – symbolische wangedrochten waarmee de burger de illusie van keuze wordt gegeven – worden net zo symbolisch ook afgeschaft. Austerity, weet u nog?! De gotspe! Het Openbaar Vervoer, geprivatiseerd om op kosten van de burger, als verdienmodel van en voor politici te fungeren!
Goed, of niet goed, maar zo kunnen we inmiddels doorgaan met het opsommen van de waslijst aan contractbreuken door de politici. Zie hierover onder meer Pippa Malmgren’s boek Signals.’

–  ‘ De column van Sheila Sitalsing stond (04.02.2020) op de Volkskrant-site vanmorgen pal onder het bericht over wijlen PvdA-politica Ellen Vogelaar. Best treurig, dat ik mensen over dat interview met de weduwnaar hoorde opmerken: “Nou, nou, de PvdA begint ook al met de verkiezingscampagne,”  het kan niet vroeg genoeg gebeuren, maar ook weer niet te laat, want timing is alles. Misschien dat de Volk-Val-Dood-partij straks komt met een bericht over de crematoria van Henny Keizer? Is dit cynisch, of is het intussen doodgewoon geaccepteerde kiezersmarketing?’

‘ Ach ja, de PvdA, met een partijvoorman als Lodewijk Asscher kan het propaganda maken niet vroeg genoeg beginnen. Gá kiezer gá! Alleen beter niet voor de PvdA.’

 

P.S.

–  ‘ Een heel klein beetje “oorlog” vindt regelmatig plaats is huize Benali. De pater familias was ooit de legendarische, roemruchte, pugilist die in Leiden, in de wijk de Kooi bokste, onder de bijnaam “de mug.” Tegenwoordig spart hij bijna dagelijks met een vierjarige huisgenote. Meestal verliest hij op punten. Dit zijn leuke dingen voor de mensen om te weten.’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,