RSS

Tag Archives: Michel Houellebecq

WTC 9/11/2001, Kredietcrisis 2008 en omgekeerde kolonisatie

Latuff_New World Order

“Het wachten is dus op een terroristen-brein als dat achter de WTC, Pentagon en Witte Huis aanslagen, of lees ik de blog over ‘Terreur onder Panamese vlag’ niet op de juiste manier?”

“Het verhaal over de Panama-terreur gaat over losers versus winners. Wij versus zij. Degenen die in de PP voorkomen – althans: degenen van wie de namen openbaar gemaakt worden – horen bij de losers. De winners blijven onder de radar, buiten zicht. De winners zijn te groot to reveal. Net zoals de veroorzakers van de financiële Meltdown in 2008 too big to fail waren, bovendien hadden veel politici bij 2008 bergen boter op het hoofd, dus alle belang bij de doofpot. Bekijk de video’s zoals Inside job en de Frontline docu’s maar.”

“En wat is het verband tussen WTC 2001 en ‘Kredietcrisis’ 2008?”

“Het WTC stond symbool voor het Westers financieel-politiek complex dat vanuit Wallstreet, de Londense City, Frankfurt, Tokio enzovoorts opereert. De laatste zijn virtuele centra, loci (meervoud van locus), die kun je dus niet fysiek treffen. Net zo min als je flitsgeld kunt lokaliseren. Dus kozen Osama & Cie je een tastbaar symbool, een icoon. Niet het Amerikaanse vrijheidsbeeld, of een godsdienstig symbool zoals een kathedraal of kerktoren, maar een icoon dat voor immorele (moreel-religieus neutraal) geldproductie staat. Perfect gekozen. Met het Pentagon en het Witte Huis als gerelateerde doelen.”

“Het financieel-politiek-militair complex. De Onzalige schijnheilige Drie-eenheid.”

* VROLIJKHEID *

“Vanuit dat frame bekeken: inderdaad briljant!”

“En in 2008 stortte met Lehman Bros en de rest, een veel groter financieel kaartenhuis in elkaar, met veel meer slachtoffers. Het lijkt bijna een verhaal van Michel Houellebecq!”

“Die slachtoffers van de crash in 2008 blijven merendeels onzichtbaar. Daar was geen rondspattend bloed en vielen er geen rondslingerende ledematen bijeen te zoeken. Dus geen camera’s met halfgare half hysterische reporters die niet verder dan een millimeter diep gingen wat oorzaken en verbanden betreft. Kijk naar de berichtgeving over de huidige migrantenstroom: informeer het publiek vooral niet op een degelijke en solide manier, maar focus op zichtbare human interest en platte sensatie. Versla rellen rond azc’s en schilder de protesterende burgers af als halve fascisten en dolle honden, maar ga vooral niet in op de oorzaken en de gammele nationale infrastructuur die geacht wordt al die (moslim!) migranten te absorberen. ”

Tj.Royaards Fingangsters_5

“Bizar, inderdaad. Moslims hebben een afkeer van de laïcité, de seculariteit, en uitgerekend de seculieren – de visieloze platte profiteurs en hap-snap-opportunisten – verbieden middels zelfcensuur over de godsdienstige dimensie te praten! Bizar en zelf saboterend! Wat leven we in feite in een buitenaards systeem!”

“Dus 2008 gebeurde in feite al in 2001! Alleen zagen we het niet zo. Dat heeft blijkbaar tijd nodig om in te dalen. De daders van die vliegtuigaanslagen waren bereid hun leven te geven voor een zaak waar ze in geloofden. De stiekeme schoften die de Kredietcrisis 2008 op hun kerfstok (ik had bijna ‘geweten’ gezegd, maar ze hebben geen geweten) hebben, kwamen er rijker uit dan ze voor de crisis waren.”

“Klopt. De aanslagplegers uit 2001 zijn tot on-mensen gemaakt, maar van de criminelen die achter de Meltdown in 2008 zaten, is niemand de gevangenis ingedraaid. Het werd nota bene nog bizarder, want bijna iedereen van die financiële gangsters kwam er vele malen rijker en vermogender uit! Doordat de slachtoffers hun belastinggeld moesten offeren om de schurken-banken overeind te houden. Inmiddels zijn dezelfde pipo’s nijver in de weer met de volgende heist. De EU en de eurozoneclub vormen een winstgevend project voor precies dezelfde gangsters. Het is opnieuw een financieel-politiek conglomeraat, met een militaire poot, zoals je kunt zien aan het intimideren van Rusland door de NAVOlanden en het bombarderen in Syrië en Irak.”

“En ze leiden onze aandacht af middels ‘terreurverdachten’. Het derde garnituur welteverstaan. Niet het formaat dat de WTCaanslagen bedacht en organiseerde. Deze dinkey toy terroristen uit de kansarme strata in negorijen als Molenbeek en de Parijse banlieues behoren tot de losers. De jongens van al Qaeda, destijds, dat was een elite: hoogopgeleid, vermogend, gemotiveerd en effectief. Alleen ontbrak het ze aan de juiste PR en hadden ze geen lobby-firma’s in de arm genomen. Te ideologisch-idealistisch, bijna te puur, kun je zeggen.” Tjeerd Royaards sept11_5

“Wat nu gebeurt met de dinkey toy terroristen is wel hinderlijk hoor; ze verstoren de dagelijkse routines van de massamensen.”

“Helemaal waar, maar ze spelen hun tegenstander – het politiek-financieel-complex – er ook mee in de kaart, want dat establishment verschuift de tegenstelling wij/zij van publiek/politici, naar publiek/terreurverdachten. Dus het zijn de losers die elkaar afmaken, terwijl de aanstichters van alle narigheid lachende derde zijn.”

“Klopt. De tegenstellingen die in een volwassen democratie in de politieke arena’s zouden moeten worden uitgevochten, worden verschoven naar tegenstellingen daarbuiten. De ‘terreurverdachten’ tot de bedreigende vijand maken, kun je zien als een productinnovatie van de marketingbureaus die het beleid in feite de facto al lang maken. Politieke merken bieden geen aangrijpingspunten voor emotionele identificatie en investeringen meer. Politieke partijen worden gemarket als dozen wasmiddel, middels reclame en productdifferentiatie en de kiezer voelt dat natuurlijk. Voetbal kan de tribale behoeften enigszins kanaliseren, net als tv-wedstrijden als ‘the Voice’ en nu oorlogen tussen motorclubs, maar je wilt toch iets van ‘het Echte’ want plastic gaat op den duur tegenstaan. Dus wordt nu ‘de terreurverdachte’ gepromoot als de gevaarlijke Ander. Nog even en de slachtoffers, of hun nabestaanden, van de meest dramatische aanslag krijgen van Talpa een prijs! Dat wil zeggen, als de lijkcijfers – zei ik lijkcijfers? Dat is freudiaans. Als de lijkcijfers tenminste hoog genoeg zijn.”

* VROLIJKHEID *

“Je kunt het proces reconstrueren aan de hand van deel III van Houellebecq’s roman ‘Onderworpen.’ Het stuk dat loopt van ‘maandag 30 mei tot en met ‘dinsdag 31 mei.’  Waarin de net-geschorste AIVD-man Alain Tanneur aan het woord is. Tanneur ventileert interessante zienswijzen, die je eventueel vastgeroeste denkraam kunnen kantelen. Wij hebben daar de theorie van inverse neo-kolonisatie op geënt.”

De nieuwe kolonisatoren

“Wij worden al lang geregeerd door ‘de’ oliestaat-bobo’s, want die hebben de koorden van de beurs met oliedollars in handen. Wij zijn met ons allen koloniën van de vermogenden (d.w.z. geld-bezitter en geldmaker inéén), maar die regeren ons via onze eigen respectieve establishments. Precies zoals ‘wij’ dat vroeger deden in onze koloniën. Wat Nederland betreft in Nederlands-Indië en in India als het om Engeland gaat. Toen domineerden christenen de heidenen en nu trekt de islamitische kalief aan de touwtjes en laat ons via onze establishments doen wat hij wil. Houellebecq laat de grootste collaborateurs zich bekeren tot de islam, net zoals vroeger de fanatiekste inheemse collaborateurs in de koloniën christen werden. Dat was goed voor hun carrière.

Soms gaan de huidige establishment-zetbazen wat ruw te werk, zoals met het afknijpen van de Grieken bijvoorbeeld en waarschijnlijk ook met de massale roof en plunder van onze pensioenkassen, maar tot nog toe heeft bijna niemand dat narratief in de gaten. De meerderheid verkeert nog steeds in de waan dat het via democratische verkiezingen zijn eigen lot bepaalt. Met David Van Reybrouck als grote uitzondering! Op den duur moeten ook hen de schellen van de ogen vallen, want er valt politiek helemaal niets meer te kiezen: alles is moreel-neutraal, ideologisch hol en leeg, totaal gelubt en uitgebeend. Alleen geld scoren geldt. Zonder dat er veel tastbare toegevoegde waarde of aanwijsbaar nut gegenereerd wordt. De echte losers moeten het noodzakelijke handwerk blijven doen.”

“Houellebecq schetst die kolonisatie verbazend subtiel. Het gebeurt hoofdzakelijk door het verder corrumperen van het toch al corrupte establishment, zoals de ruggegraatloze opportunist Robert Rediger. Een prachtige karikatuur, die toch soms schrijnende waarheden debiteert. Kijk naar die lieden bij ons die momenteel pleiten voor onbeperkt toelaten van moslims die straks zouden kunnen dienen als nieuwe bestuurders van de kalief, zoals de Tunesiër Ben Abbes bij Houellebecq. Tegelijk zorgen ze voor de complete pervertering van het asielrecht. Dus verdere uitholling van onze waarden.”

* VROLIJKHEID *

“Houellebecq is een complotdenker! Maar, inderdaad, kolonisatoren lijmen het establishment en kunnen zo de kolonie op afstand met hun pink besturen, dat wil zeggen uitbuiten en leegzuigen. Nu kan dat zelfs digitaal, nog veel kostenneutraler dus.” Godsdienst

“Je zou bijna gaan denken dat ze hier op de universiteiten net als in Houellebecq’s roman al worden betaald door de Saoedi en de Qatari.”

“Is dat dan nog niet zo? Waarom zijn Nederlandse universiteitsmanagers zo tuk op het stichten van franchise-ondernemingen in die regio’s. Ook in China trouwens. Denk je dat ze daar mogen onderwijzen wat ze hier (nog) mogen? Ik denk het niet. Bij Houellebecq moet collega-flapdrol-docent Steve, na de democratische machtsovername door Mohamed Ben Abbes, zijn studenten voortaan wijsmaken dat Arthur Rimbaud zich tot de islam had bekeerd. Is dat eigenlijk nog satire? Ik denk dat het hier en daar al praktijk is hoor. Als ik bijvoorbeeld Mister One Percent beluister, met zijn migrantenverhaal, dan denk ik ook al: nou nou, wat stelt het vak geschiedenis eigenlijk nog voor?”

“Zou Talpa in China geen Talpa-universiteit stichten met Talpa bobo als Hoofdprofessor?”

* VROLIJKHEID *

“Weet je, ik vind het steeds verontrustender dat het establishment in Frankrijk Houellebecq’s roman ‘Onderworpen’ zo vijandig ontving. Alsof ze door een adder werden gebeten: betrapt en met een heel kwaad geweten. Zou het zo zijn dat ze de gang van zaken die Houellebcq schetst in de praktijk al faciliteren?”

“Voor dat establishment schetst Houellebecq’s roman een verboden, geheime, utopie en geen dystopie. Dat is echter niet politiek correct, sus schreeuwen ze om het hardst dat Houellebcq een smerige lasteraar is en een nestbevuiler. Het establishment laat zich maar wat graag omkopen door de Saoedi. In ruil houden zij de diverse inheemse populaties onder de duim. De terroristen uit de banlieues zijn voor het establishment hinderlijk wanneer die zich via de IS – zonder dat de meeste dinkey toys daar stil bij zullen staan – tegen de Saoedi kalief keren. Precies wat Osama ook deed: tegen de Saoedi en hun lakeien en proxy’s: de Amerikanen. De leden van de establishments vervullen voor de nieuwe kolonisatoren dezelfde functie en rol als de inlandse establishments destijds. Niet eens zo’n heel onaannemelijk scenario.”

“Je moet er even aan wennen, want we zijn geïndoctrineerd met andere verhalen, maar uiteindelijk draait het vandaag de dag om business modellen en hoe je die ‘in de markt zet’. Politieke overtuigingen hebben daar niets mee te maken. Hoe verneuk en til je het klootjesvolk, bij voorkeur zonder dat die het in de gaten hebben en hoe hou je er zelf het meeste aan over. Daar ga je tegenwoordig de politiek voor in.”

“Dat is het mission statement van de meeste beroeps- en carrièrepolitici.”

“De kolonisatie kan tegenwoordig makkelijker worden verdoezeld, omdat alles via het geld en financieringsconstructies loopt. Dus niet met zichtbare en herkenbare militaire macht. De botte militaire methode heeft bewezen niet effectief te werken. Laatst nog in Irak en Afghanistan, en nu in Syrië, hoewel dat via bombarderen gaat. Helemaal zonder militaire inzet gaat het niet, al was het alleen maar omdat nieuwe technologieën het beste op levende mensen getest kunnen worden.”

Off shoes_60

“Voorlopig zullen we helaas nog veelvuldig worden vergast op duffe ‘berichten’ over schlemielige terreurverdachten en zou je haast geneigd zijn je af te vragen wanneer er nou eindelijk weer een echte intelligente en spectaculaire terreuraanslag van formaat plaastvindt. Die de juiste slachtoffers maakt. Als je dat tenminste zo kunt stellen, de juiste slachtoffers.”

“Waar wij trouwens bijna nooit bij stilstaan, is dat het kalifaat van Saoedi-Arabië helemaal geen verkiezingen kent. Dat is een familiebedrijf met godsdienst als belangrijkste marketing-instrument en wanneer iemand het volgens de kalief te bont maakt, gaat z’n kop er simpelweg af. Zoals bij Alice in Wonderland: off with his head! Dus wanneer je in en aan dat bestel iets wilt veranderen of wijzigen ben je haast automatisch aangewezen op gewelddaden. Dat zou je een regio- en cultuurgebonden methode kunnen noemen. Geen terrorisme. We noemen Saoedi-Arabië geloof ik officieel een staat en het heeft allerlei zetels in wereldgremia, maar op basis waarvan? Geld. Onnoemelijk veel geld en onuitputtelijke voorraden olie. Dan mag je alles en praat iedereen je naar de mond.“

“Ik ga ‘Onderworpen’ van Houellebecq weer eens herlezen. Gisteren stuitte ik bij bladeren op de passage over het distributivisme: ‘Het distributivisme, zou Ben Abbes later preciseren, was volledig verenigbaar met de lessen van de islam.’ Natuurlijk. Dat wordt me steeds duidelijker. Prachtig, hoe allerlei establishment-deskundologen doodserieus gingen uitleggen wat het distributivisme betekent, terwijl Houellebecq gewoon de hedendaagse praktijken van gelegaliseerde roof door het establishment bedoelt! Satire van hoge kwaliteit. En even verderop: ‘Op vergelijkbare wijze stelde Da Silva dat de gezinsband, met name de vader-zoonband, onmogelijk gebaseerd kon zijn op liefde, maar alleen op de overdracht van een ervaring en een erfgoed.’ Alsof Thomas Piketty aan het woord is.”

“Je moet ‘Onderworpen’ blijven herlezen, want de ontwikkelingen in de actualiteit voegen zich steeds levensechter naar de roman! Knap van de realiteit, nietwaar?”

“Wie is er eigenlijk benieuwd naar de evaluatie door de Regering (uiterlijk in september 2016) van de referendum-uitslag van het 06 april OekraÍne-referendum? “

* Uitbundige VROLIJKHEID  en de zon schijnt gelukkig …. *

Citaten Houellebecq

Michel Houellebecq (2015): Onderworpen / De Arbeiderspers / 978 90 295 3861 9 vertaling van Soumission

Jan Techau: Het Westen zal zich vooral onderwerpen aan zijn kleinzielige zelf  /  Volkskrant 29 januari 2015

Michel Houellebecq (2011): De wereld als markt en strijd / Arbeiderspers / 978 90 295 7547 8

 

Cartoons van Tjeerd Royaards  –   http://www.tjeerdroyaards.com/

 

PvStraaten_privatis_5

 

Inside Job

Frontline documentaires

Breaking the Bank

Inside the Meltdown

The Warning

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Het establishment, desintegreert en destabiliseert …

Je Suis Paris

Leyla vat het samen: “Het establishment desintegreert, waarbij desintegreren betekent: 1) onze maatschappij wordt door het establishment gedesintegreerd (bijvoorbeeld door het ongecontroleerd binnenlaten van grote aantallen vreemdelingen en het voortdurend uitbreiden van de EU) en 2) het establishment lijdt in toenemende mate een zelfstandig bestaan, gaat een eigen leven leiden, dat steeds minder voeling heeft met het brede maatschappelijke gebeuren, zoals de gewone burger dat beleeft, ervaart en ondervindt. Het establishment desintegreert dus zelf.“
Leyla pauzeert even, en vervolgt:  “De tweede vorm van desintegratie uit zich bij de autochtonen (de inheemse) burger door voorkeur uitspreken voor partijen als de PVV (Nederland), Pegida (Duitsland) en Front National (Frankrijk) of door niet meer te stemmen. Bij de allochtonen uit zich het 1) in apathie (vooral onder de eerste generatie immigranten) en 2) in militant optreden (bij de tweede en derde generaties) zoals in Keulen op oudejaarsnacht en afreizen naar strijdtonelen zoals nu in Syrië.”

Taecke: “Voor het werkwoord destabiliseren geldt hetzelfde: het establishment destabiliseert in de overgankelijke en onovergankelijke werkwoordvorm. Het establishment destabiliseert zelf en het establishment destabiliseert de maatschappij. Malika Sorel en vele anderen gebruiken nog het woord ‘elites’, maar wij beschouwen het establishment niet meer als een elite, geen meritocratie van lieden die op grond van verdienste en competentie hun bevoorrechte posities innemen, zoals ooit nog overwegend het geval was,  maar een kleilaag, een leemlaag en een maatschappelijke korst waarvan de leden maatschappelijke vooruitgang eerder frustreren dan dat ze die faciliteren en positief stimuleren. ”

thanksgiving-Vanessa Valadez

“De desintegratie van het establishment is de oorzaak van de maatschappelijke desintegratie en destabilisatie,” zucht Marieke. “Vervolgens onderscheiden we drie integratie-probleem-groepen: 1) allochtone allochtonen (nu vooral instromende Syriërs en andere migranten, die bovendien overwegend moslim zijn), 2) autochtone allochtonen (tweede en derde generatie immigranten vooral Maghrebi, zoals waarschijnlijk in Keulen zal blijken, ook moslims), 3) autochtonen (dus oorspronkelijke ingezetenen van de respectieve landen, meest seculieren).”

“De grootste en gevaarlijkste tweedeling die zich momenteel in rap tempo voltrekt, is die tussen het establishment (de gevestigde orde) en de rest van de maatschappij,” zegt Leyla. “Die des-integratie, het losraken van establishment en de rest, veroorzaakt het uiteenvallen van de respectieve maatschappijen en ook van het aggregaat dat Europa heet, dus de andere desintegraties zijn een logische afgeleide, een automatisch gevolg,  van de basis-desintegratie van de establishments.”

“Inderdaad,” zegt Taecke, “en wij maar ‘hopen’ dat de rellen en Keulen en Zweden rechtstreeks in verband zouden zijn te brengen met leden van de IS, liefst bewijsbaar door IS-infiltranten waren veroorzaakt. Dat zou de zaak een stuk overzichtelijker maken. De onderzoeken in Keulen ontkrachten ons paradigma helaas en de aanslag in Jakarta op 14 januari – vermoedelijk door Indonesische  foto Jakarta_txtIS-franchisers – onderschrijft die ontkrachting. De IS werkt vooralsnog vanuit het patroon: van dik hout zagen we planken, moorden dus. Geen subtiele psychologische oorlogvoering. Wij dachten te euro(pa)-centrisch. Tenminste, vooralsnog. Het kan zijn dat de IS zijn strategie en tactieken in de toekomst bijstelt, natuurlijk.”

“Dat hoeft de IS eigenlijk niet eens te doen,” beweert Marieke, “want het establishment hier, doet het ontregelende werk voor ze. De IS kan zich beperken tot fungeren als katalysator. In bijna alle EU-landen gaat dat op. Je zou de opstanden in Polen en Hongarije tegen de Brussel se bureaucraten kunnen beschouwen als ‘de Europese lente.’ Net zoals het klootjesvolk in Egypte en andere Midden-Oosten landen in opstand kwam tegen het establishment daar, zo komen de Polen en de Hongaren in opstand tegen het Brusselse establishment hier. Het referendum dat we op 6 april 2016 in Nederland houden over het associatieverdrag met de Oekraïne is net zo goed een rebellie tegen dat establishment. Vooral omdat het associatieverdrag al is beklonken door het establishment (dat zich legitieme volksvertegenwoordigers noemt) neemt het symbolische rebelliegehalte toe en de democratische legitimatie erodeert en kalft verder af.”

Leyla: “De IS is een rebellie tegen het religieuze establishment van de Saoedi wahabisten, dus islam-endogeen, maar wel volk tegen het establishment, tegen de Saoedi-Arabische kalief. De IS sticht dus zijn eigen kalifaat. Deze grondvorm ontwaren we overal: wrevel jegens een autoritair establishment, die zich ontlaadt in rebellie. Alleen de invulling, de lading en de uitingsvormen verschillen per regio en per land. Al naar gelang de cultuur en de vigerende institutionele kaders. In Europa werkt de euro inmiddels eerder desintegrerend (centrifugaal) en dus omgekeerd als door de Brusselse bureaucraten werd verwacht, namelijk samenbindend (centripetaal). Brussel heeft met de EU al genoeg integratieproblemen en vergroot die enkel door grote aantallen niet-Europese immigranten (meest moslims) binnen te laten.”

“Hier, in West-Europa, speelt de islam mee als extra desintegratie bevorderend ingrediënt bij de hier gevestigde moslim allochtonen,” zegt Marieke. “De establishments hier zijn nog overwegend samengesteld uit niet-moslim, seculiere, blanke, autochtonen. Dat werkt ook desintegratie-bevorderend. Lees de roman ‘Onderworpen’ van Michel Houellebecq er maar op na.”

“De islam bevordert ook de desintegratie bij autochtonen (de Nederlandse Nederlanders) ,” corrigeert Leyla, “want de islam wordt hoofdzakelijk belichaamd door (allochtone) medeburgers die nog lang niet allemaal tot geïntegreerde burgers kunnen worden gerekend. Ik formuleer het maar als understatement. De grote instroom van vreemde moslims, vergroot het aanwezige ongemak bij de autochtonen, de Nederlandse Nederlanders. Die keren zich af van de establishment politici. Óf ze stemmen op de PVV van Wilders – dat doen in mijn opinie de echte tokkies, de eencelligen –  óf ze stemmen helemaal niet meer. Dat is niet zo vreemd, vind ik.”

Marieke: “Okay, dat komt er bovenop: half- of ongeïntegreerde moslims, dat is dubbelop vreemd en bedreigend. Wat er gebeurt als ongeveer de helft van de kiesgerechtigden niet meer stemt, kunnen we nu, real time, zien in Polen: 37,6 procent beslist wat er daar gebeurt. Of dit slecht of goed is voor Polen, weet ik eigenlijk niet. De PiS van Jaro Kaczinsky heeft in ieder geval een samenhangend programma. Dat heeft Wilders (met opzet) niet, want Wilders wil helemaal niet regeren. Wilders wil alleen pro-fiteren, dus Wilders doet precies dat wat hij ‘de vreemdelingen’ verwijt: profiteren en uitvreten. De meesten van ons stemmen ook niet meer, om de eenvoudige reden dat we niet zouden weten op wie. Wilders is voor ons namelijk geen optie, dus ….?”

“De massa, het volk overal, ook in het rijke West-Europa, dus ook wij, behoren tot de globaliseringslosers. Leden van de respectieve establishments houden elkaar in het zadel en op het pluche. Dat is een nefast effect van de globalisering. Die Saoedische miljarden oliedollars kennen geen grenzen. terrorism_tomas_15_ROME
Zo bombarderen ‘wij’ via de Amerikanen als proxy’s (duvelstoejager, knechtje) voor het Saoedi-establishment en laat ons establishment de vruchten van die bombardementen (ontheemden) massaal toe bij ons, “ zegt Taecke, “hetgeen de aanwezige en aan de gang zijnde binnenlandse (de endogene) desintegratiekrachten en -tendensen versterkt (want die massa-migranten moeten immers ook integreren). Ze fungeren als versneller voor des-integratie.
Leyla heeft gelijk. De grote aantallen nieuwkomers verwateren het moeizame integratieproces van onze autochtone allochtonen. Tegelijkertijd bevorderen zij de vervreemding tussen de gewone man en het establishment; dat is evengoed desintegratie. We zetten dus stappen terug op het integratiepad, in plaats van vooruit. Met het project Europa zien we hetzelfde: desintegratie (centrifugaliteit) in plaats van integratie (centripetalitit) en saamhorigheid.”

“Een actuele update,” breekt Marieke in, “net meldt een bericht op internet dat de IS in Oost-Syrië zo’n 300 vrouwen en kinderen heeft vermoord. Combineer dat met de info uit de kranten van dit weekend (de immigranten bestaan hoofdzakelijk uit jonge mannen – Canada neemt als enige land maatregelen hiertegen!) en het plaatje wordt weer een stuk completer.
Het establishment achter de knoppen, doet-maar-wat, ze hebben geen visie, geen idee, ze zien geen causale verbanden, geen grotere samenhangen.”

“Visie is niet nodig zegt VVD-premier Mark Rutte,” lacht Leyla, “we moeten ad hoc improviseren op de snel wisselende omstandigheden. Alsof een visie, een ideologie, die improvisatie niet juist naar een hoger kwaliteitsniveau zou kunnen tillen. Toch zit zo’n man daar, op die plek. Het schijnt democratisch gegaan te zijn ook nog. De Polen zijn helemaal niet gek.”

“De huidige establishments zijn een verlengstuk van het financieel-politieke-militaire complex,” beweert Taecke, “dat zie je aan het bombarderen van Syrië. Wie bombarderen daar wie en wat en waarom? Laat de kranten en andere media ons dat maar eens bij herhaling en haarfijn uitleggen. Dan weten we tenminste waarom die vluchteling-migranten hierheen stromen.”

“Nu vluchten die media gretig halsoverkop in ‘verklaringen’ van etnische herkomst van plegers van seksuele misdrijven, “ zegt Marieke grinnikend, “dat is sensationeler en politiek correct tegelijkertijd. De journailleurs bellen links en rechts deskundologen en die geven hun opinies – voor ‘normale’ omstandigheden. Makkelijk gescoord. Het leidt de aandacht van de vraag waarom er zoveel mensen op drift zijn en raken – door oorlogsgeweld. Wie hebben belang bij en voordeel van die oorlogen, waarom wordt er in Syrië gebombardeerd?! Herinner ons daar s.v.p. voortdurend aan!”

Leyla vat samen: “Dus: de nieuwkomers, de allochtone allochtonen, moeten integreren, de vervreemde autochtone allochtonen (in de Franse banlieus bijvoorbeeld) moeten integreren en de vervreemde autochtonen moeten ook integreren. Intussen drijven overal in de rijke landen de establishments verder af van het volk. Dat betekent dat desintegratie koning is, terwijl iedereen in de media de mond vol heeft van integratie.”

* VROLIJKHEID *

“We zullen zien hoe we ons paradigama verder uitwerken. Veelbelovend ziet het er niet uit.”

“De activiteiten van de IS hebben welsiwaar niet direct met de rellen in Keulen te maken, maar indirect natuurlijk wel degelijk, “ zegt Taecke. “Immers, 1) de IS verdrijft mensen door hun terreur, 2) de IS trekt bombardementen aan van partijen die Assad en/of de IS weg willen hebben (de Saoedi en via hen de Amerikanen en ‘wij’) en partijen die Assad juist niet weg willen hebben (Poetin, Rusland), 3) de stromen migranten die hier instromen (allochtone allochtonen), wekken de verongelijktheid en jaloezie op van de autochtone allochtone immigranten (waarom zij wel, en wij niet?), maar ook van de autochtonen (zij krijgen een huis en wij blijven op de wachtlijst staan).

Terwijl NIEMAND tegen het asiel bieden aan vervolgden is. Wij kijken niet anders naar vluchtelingen dan vroeger. Wij willen best en vanzelfsprekend onze rijkdom delen met de nooddruftige medemens die in nood verkeert. Wij vragen ons alleen af waarom het er nu plotseling zo veel zijn, terwijl daar geen natuurlijke rampen (bijvoorbeeld tsunami’s en droogte) als oorzaken voor zijn aan te wijzen.
.
Dit paradigma kunnen we nog verder uitspinnen, en dat gaan we de komende dagen vast ook doen.”

 

Godsdienst__oleksy_kustovsky

* * *

Thanksgiving Day (dankzeggingsdag), vaak verkort tot Thanksgiving, is een nationale feestdag in de Verenigde Staten en Canada waarop dank wordt gezegd (traditioneel aan God) voor de oogst en voor allerlei andere goede dingen. In de Verenigde Staten wordt deze dag gevierd op de vierde donderdag in november. In Canada, waar de oogst eerder in het jaar eindigt, wordt het op de tweede maandag in oktober gevierd. In protestants-orthodoxe kerken in Nederland bestaat de Dankdag voor het Gewas.

Khouri en Ennabi (in de cartoon van Valadez) zijn christen-Arabische achternamen

Kleis Jager / Malika Sorel: ‘De elites brengen ons in gevaar’ in Trouw,  13.12.2015

Malika Sorel : “La France s’autodétruit sans rendre service aux immigrés”

Jan Techau (directeur van Carnegie Europe): ‘Als het Westen zijn meest essentiële verworvenheid niet meer herkent, kan het zichzelf wel afschrijven’ /  in de Volkskrant 29 januari 2015,

Valeri Hudson: ‘Europa heeft een mannenprobleem.’ / NRC 2016.01.16
Als gevolg van de migratiecrisis telt Zweden nu 123 zestien- en zeventienjarige jongens op elke honderd meisjes van die leeftijd. En dat is niet goed, schrijft Valerie Hudson. Bestudeer Canada!

 

Totale, directe democratie is onwerkbaar. Vertegenwoordigende, representatieve, democratie werkt echter alleen goed wanneer de kiezers, het volk, de door hen gekozenen (kunnen) vertrouwen.

Recente lectuur hierover:

David Van Reybrouck: Tegen verkiezingen / ISBN 978 90 234 7459 3, 128 pagina’s

‘Loten, dat geeft de burger macht’ / Volkskrant  5 oktober 2013

‘Loten is democratischer dan stemmen’ / Trouw 6 oktober 2013

Thijs Kleinpaste:  ‘Het tegengeluid van de Poolse intelligentsia’ / De Groene Amsterdammer van 13 januari 2016

Ekke Overbeek: ‘Wilt u de totale democratie?’ in Trouw,  17/01/2016, 14:25

Menno Sedee: ‘Oud-militair opgepakt voor doden IS-strijders’ NRC 15 januari 2016 ‘Het is verboden als Nederlander in het buitenland dodelijk geweld te gebruiken, ook tegen terroristen. ‘

bommel_weet van hoed en rand

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

De goudvissen van Gershom Wald. Over migranten, muren, identiteiten, integratie, romans en realiteiten

citaat Oz_judas_1

“Integreren, inburgeren, assimileren, ja, ja, maar intussen! Overal in de wereld trekken volken, naties, nationaliteiten, muren rondom hun territoir op om zichzelf enigszins te beschermen tegen de tastbare invloeden van buiten:  Turkije bouwt momenteel een muur tegen de IS, Saoedi-Arabië bouwt een muur, de Israëli hebben een muur tegen de Palestijnen gebouwd, De Hongaren en Polen leggen prikkeldraad om hun land en ga maar door. Maar wij, in het Vrije Westen van de Euro (let wel: de ), wij, onze politieke vertegenwoordigers zeggen juist: weg met grenzen en laat iedereen maar binnenkomen.” David zegt het met zucht. “Zijn zij nou extreem verstandig, honderdtwintig procent uitgeslapen en compleet bij de tijd, of zijn wij gewoon weer de gekke Henkie van de wereld?”

“Je doelt nu vooral op de weigering van de Israëlische machthebbers om het laatste boek van Dorit Rabinyan, getiteld Gader Haya (vertaald met Grensleven), op het officiële onderwijsprogramma te zetten?” vraagt Ilham, terwijl ze op het papier wijst dat David in de hand houdt,  en ze vervolgt: “Rabinyan beweert dat haar roman integratie tussen joden en niet-joden kan bevorderen. Tja, dat vindt zij. Maar de roman is niet verboden, toch? Iedereen kan het lezen, het mag alleen niet in het officiële curriculum worden opgenomen, niet in de canon dus. Wat is daar tegen? Indoctrinatie vind ik nooit zo geslaagd. Iedereen kan een roman schrijven over een liefdesrelatie tussen een jood en een niet-jood en eisen dat die verplicht op scholen gelezen wordt, omdat het verhaal integratie bevordert. Een schrijver kan het als omzetverhogende stunt gebruiken. Neen, ik vind het sop de kool niet waard.”

“De Israëli zijn in mijn gedachten en voor mijn gevoel, permanente migranten,” zegt Marieke, “die eigenlijk geen eigen land hebben, al wonen ze in een gebied dat Israël heet. Dat is best curieus, maar zo voelt het voor mij wel. Op bladzijde 56 van Judas haalt Gershom Wald woorden van Chaim Weizmann aan:  > Chaim Weizmann heeft eens gezegd, in zijn wanhoop, dat een joodse staat nooit ofte nimmer zou kunnen bestaan, omdat die een tegenstrijdigheid bevat: als er een staat komt, is het geen joodse staat, en als hij joods is, zal het zeker geen staat worden. Zoals geschreven staat: het is een volk dat lijkt op een ezel.’ <
Uiteindelijk hebben ze het land waar ze op wonen toegewezen gekregen, zonder dat de Arabieren die daar toen woonden enige zeggenschap hadden. Vreemd idee. Je moet welhaast super-orthodoxe fundamentalitische joodse gelovige zijn om met een gerust geweten dat land het jouwe te durven noemen en toch rustig te slapen.”

Ilham: “Lang niet alle Israëli zijn orthodox of zelfs religieus en de orthodoxe joden hoeven niet het leger in. Weizmann spreekt geen totale onzin, hij legt een tegenstrijdigheid bloot. Woonden er alleen ‘echte’ joden in Israël dan hadden ze geen leger. Dan zou Israël niet lang bestaan, vrees ik. Israël heeft een heel sterk en effectief leger, dat dus bestaat uit niet-echte joden. Tja, lusjenogpeultjes? Niet dat ik de Israëli hun land misgun of ze slechte dingen toewens, maar Marieke heeft gelijk als ze zegt dat het alles bij elkaar een beetje gekunsteld aandoet.”

“Het is als met het lezen van romans,” meent Marieke, “wij lezen romans nu heel anders dan vijftig jaar terug. We accepteren tot op zekere hoogte cannonieke duidingen, maar gaan al snel kritisch zelf op betekenisverlening uit. Het verhaal van en over de staat Israël wordt dus ook steeds anders gelezen. Dat is niet te vermijden.”

“Laat ik het er voor mijzelf voorlopig maar op houden dat Israëli en jood niet per se synoniem zijn,” lacht Ilham. “Ik kan me de nachtelijke marathondiscussies, met onder andere Yigal, hierover nog levendig herinneren.”

David: “Dus, de vraag over de roman is een afgeleide vraag, zij het een belangrijke. De kernvraag luidt natuurlijk: waarom hoeven en willen de joden, de tegenwoordige Israëli, niet integreren in het Midden-Oosten? Dorit Rabinyan dringt daar op aan, middels haar roman. Ze is niet de enige en zeker niet de eerste. Iedere Arabier uit Syrië die hierheen vlucht vanwege Amerikaanse bombardementen, krijgt direct te horen: wees inburgerbereid en pas je vanaf eergisteren aan bij ons. Er bestaat momenteel zelfs een PvdA-minister, een nominale nepsociaaldemocraat, die iedere nieuwe Nederlander (!) een ‘participatiecontract’ onder de neus duwt en zegt: tekenen bij het kruisje a.u.b., u bent verplicht u te verbinden onze waarden te omhelzen en uit te dragen.”

“Wat Lodewijk Asscher wil, dat schijnt juridisch niet te kunnen,” zegt Ilham, “dat is pure politieke propaganda. Maar om aan te sluiten bij de casus Rabinyan: moet van nieuwkomers in Nederland worden geëist dat ze bijvoorbeeld romans over de Herenliefde lezen, of verplicht een examen Gerard Reve  – Nader tot U zou een supersterke zijn zeg! – en Andreas Burnier afleggen als onderdeel van hun inburgercursus? Kom nou toch!”

“Okay, okay!” roept David, “maar diezelfde Arabier, die pal naast de Israëli woont, die weet vanaf zijn geboorte dat zijn buren de joden zich nergens hoeven in te burgeren. Hoezo niet? Omdat ze vriendjes zijn met Amerika soms? Hebben wij, Arabieren, de sjoa, holocaust, bedacht en op touw gezet? Bombarderen de Amerikanen ons, Syriërs, niet alleen als proxy (duvelstoejager, knechtje en handlanger) van de Saoedische koning, maar ook als proxy van de Israëli? Met hoeveel en met welke maten wordt er eigenlijk gemeten?”

“Nou,” valt Marieke in, “ik heb toevallig ook hierover gemaild met Yigal, en die vindt het een grensgeval, een borderline, om speels te alluderen op de titel van de roman, Grensleven. Het gaat om bewust streven naar uiteindelijk samen leven van Israëli en niet-Israëli. Yigal en Ghaada konden niet in Israël trouwen, want Ghaada is niet-joods (maar Palestijns-Duits!)  en dan krijg je het hele naargeestige – althans ik vind het behoorlijk naargeestig – verhaal van ongewenste vermenging, bla, bla, bla. Yigal (en met hem vele andere joden) is voorstander van de integratie van Israël in het Midden-Oosten.
Zo lang Israël een uitzonderingspositie claimt, zal het etteren blijven. De Arabieren zijn namelijk niet op hun achterhoofd gevallen en hebben donders goed door dat zij worden gediscrimineerd. Door ons?  Jawel, ook door ons. Amos Oz’s roman ‘Judas’ gaat in mijn lezing voor een belangrijk deel over die uitzonderingspositie van Israël in de regio.”

“Juist, en daarom wonen Yigal en zijn gezin nu in Denemarken, of niet soms?” David klinkt opgewonden. “Dat bizarre verhaal van het uitverkoren volk, dat er mede toe leidt dat iemand als Adolf Hitler kan zeggen: Wat? Willen jullie hier apart uitverkoren zitten wezen, te midden van ons, hoog beschaafde Duitsers? Wel, dat vinden we maf en helemaal niet goed, want toevallig zijn wij uitverkoren. Dus vangen we alle joden die we kunnen vangen en zetten ze scheep naar Madagascar. Dan kunnen jullie daar in je uppie de uitverkorenen spelen ….. toch? Assimileren en integreren, of anders: wegwezen, moven!“ Titanic_Hitler antisemit_5

Ilham: “Toevallig, heel toevallig, staat er in de NRC van afgelopen zaterdag een berichtje over de roman Grensleven (Derk Walters schrijft: ‘Een roman over een Joods-Palestijnse liefde past niet in het Israëlische onderwijs, vindt het ministerie.’), pal naast een bericht dat Hitlers meesterwerk Mein Kampf nu vrij van Duits copyright is.

De vraag in Duitsland met betrekking tot Mein Kampf is dezelfde als die in Israël met betrekking tot Grensleven: moet het boek in het officiële schoolcurriculum worden opgenomen? Echter: de Duitse minister van Wetenschap en Onderzoek vindt juist dat Mein Kampf op scholen gelezen moet worden. David vindt dit, mijns inziens terecht, een afgeleide vraag, die komt ná de vraag: waarom vertikken de Israëli het te integreren in de regio?”

HEAR HEAR!” roept Marieke. ”Marc Leijendekker in de NRC: ‘Het Duitse copyright van Mein Kampf is vervallen. Historici geven het werk nu uit, met 3.500 kanttekeningen. Minister van Wetenschap en Onderzoek Johanna Wanka heeft gesuggereerd dat het boek op school moet worden gebruikt.’ Gaat de sjoa, de holocaust, niet uiteindelijk over deze vraag: wie erbij hoorden en wie niet?”

Ilham: “Wie bepalen dat: wie wel en wie niet …. Toch niet Brussel, wel?”

* VROLIJKHEID *

“Adolf Hitler draaide het als het ware om,” zegt David. “Hitler zei tegen de joden: jullie horen hier niet thuis. Niks uitverkoren volk, dat zijn wij, Edelgermanen, namelijk. Jullie zijn Untermenschen en Ungeziefer (ongedierte) dat , ausradiert, getilgt, moet worden.”

Ilham: Kijk op de site van Der Stern en lees dat de historicus Christian Hartmann >  und das Institut für Zeitgeschichte hatten die Idee [hatten], “Mein Kampf” mit Fußnoten zu entkräften. Fußnoten, die Hitlers Gedankenwelt hinterfragen, ihre Ungereimtheiten herausarbeiten, ihre Botschaften widerlegen. Hartmann will mit der Kraft der Aufklärung den Wahn besiegen. Er sagt: “Wir sind gewissermaßen der Kampfmittelräumdienst, wir drehen die Zünder raus.” < Dus Hartmann wil de onstekingsmechanismen uit de bom draaien door de ongerijmdheden bloot te leggen en zo ‘Mein Kampf’ kalt stellen, ontzekeren, ontzenuwen, als bom.

Enfin, een bescheiden rel lijkt geboren, lees maar na op de Duitse site. Het boek verbieden kan niet vanwege de vrijheid van wetenschappelijk onderzoek. Net zo min als Grensleven in Israël verboden kan worden, alleen wordt Grensleven niet op het officiële schoolcurriculum gezet.”

Mein Kampf was al lang op internet te lezen,” merkt Marieke op, “en wij hebben er met onze Hagenpreek clubs hele passages uit gelezen. Ook in een Nederlandse vertaling. Wie werd daar warm of koud van? Het tractaat is gewoon niet te verstouwen. Ik ben een beetje bang dat juist de commotie eromheen het geschrift populair maakt bij specifieke groepen. Nou ja: populair, is misschien net te veel gezegd, want je moet flink doorkauwen om de tekst tot je te nemen.”

David, grinnikend: “Hitler wordt waarschijnlijk heel snel net zo triviaal vanwege het algemene ‘ver-amuseren’ als alle andere ‘kennis’, hier, hoor maar:  > Hitler bedient heute das Bedürfnis nach grenzwertiger Unterhaltung: Hitlers letzte Stunde, Hitlers liebste Hunde. Vor Kurzem erschien eine Studie über die Zahnhygiene des Führers, Titel: “Dentist des Teufels“ < Ik heb op de site van het satirische blad  ‚Titanic‘ gesurfd en daar staan me rauwe items tussen. Foei zeg!“ Titanic-Kruzifix_5

Marieke: ‘‘Al met al niet mis hoor. Meneer Hartmann heeft gelijk als hij waarschuwt Mein Kampf niet te licht op te vatten, want wat het boek beschrijft wordt naderhand werkelijkheid:  > Das Buch formuliere in groben Umrissen vieles, was später zur Tat wurde. Hitler schreibt etwa explizit über die Eroberung von Lebensraum im Osten und davon, unliebsame Volksgenossen gewaltsam zu unterdrücken, er verfasst hasserfüllte Abschnitte über seine zahlreichen Gegner: Juden, Marxisten, aber auch Bürgerliche oder die Kirchen. Deutschland, fabuliert er in einer bekannteren Passage, hätte den Ersten Weltkrieg nicht verloren, wenn es entschlossen gewesen wäre, die Juden “unbarmherzig auszurotten”, und wenn man “12.000 oder 15.000” von ihnen “unter Giftgas gehalten” hätte. <

Toe maar: Duitsland zou de Eerste Wereldoorlog niet hebben verloren, indien ze vastberaden waren geweest de joden genadeloos uit te roeien > und wenn man “12.000 oder 15.000” von ihnen “unter Giftgas gehalten” hätte <  Tjonge, die Adolf Hitler had bepaald geen schroom. Eigenlijk een rasechte politicus. Vermoed ik althans. Die lui die vandaag de dag achter de knoppen zitten, nou …..   ‘Wäre alles anders gekommen, hätten die Deutschen damals “Mein Kampf” nur gründlicher gelesen?‘ nou, ik weet het zo net nog niet hoor.“

“Is het toeval dat zo’n roman als Onderworpen van Michel Houellebecq en Judas van Amos Oz, net nu, in deze periode het licht zien?,” vraagt Ilham. “Dat denk ik niet. Ik geloof dat goede schrijvers zoals Houellebecq en Oz, de tijdgeest haarscherp aanvoelen en dat ze die weergaloos weergeven in hun boeken. Bij hen gaat het immers over het actuele thema anders-zijn en apartheid, maar onderhuidser dan bij Rabinyan denk ik.”

“Zo ongeveer als A. F. Van der Heijden met de tandeloze tijd,” merkt David op.

“Ja, maar dan vilein analytisch en kritisch,” meent Marieke. “Veel mensen lezen over de kritiek bij Oz en Houellebecq heen, daarom worden ze vooralsnog als ongevaarlijk beschouwd door de machthebbers. Echter, indien de maatschappijkritiek expliciet en evident is, zoals vermoedelijk in de roman van Dorit Rabinyan, dan wordt het door establishment openlijk afgekeurd. Het gaat altijd over kritiek op het establishment, zowel bij Houellebecq als bij Oz.”

Ilham: “Zowel Michel Houellebecq als Amos Oz voeren een literaire vivisectie uit op huidige maatschappijen. Met name op die neoliberale imperiums in de Westerse hemisfeer. Zogenaamd seculier, maar intussen doordesemd van markt fundamentalisme, dat fanatiek wordt beoefend als een religie.”

David: “Amos Oz komt in Israël weg met de schimpscheuten die hij zijn personages in de mond legt, omdat Jezus uiteindelijk niet de messias blijkt te zijn. Hij komt immers niet van het kruis af en verlost de joden niet van hun onderdrukkers, de Romeinen.” boekomslag Gader Haya_5

“Hoe raken de goudvissen van Gershom Wald uit de roman Judas van Amos Oz, in hemelsnaam verzeild op de omslag van de roman Grensleven van Dorit Rabinyan?” vraagt Ilham. “Zijn de vissen bij Amos Oz een toespeling op het symbool voor christendom, ichtus? Raakt Grensleven via de vis gecontamineerd met christendom?”

“Bij een schrijver als Oz zou me dat niet verbazen,” grinnikt David, “maar welke lezers zien dat er in? Wie weet nog waar ichtus voor staat, wat het betekent? Ik acht Oz best in staat om de christelijke-ideologie-volgens-Oz op deze wijze in het verhaal te smokkelen.”

“Dan zit er ook ironie in,” zegt Marieke: “de stomme vissen, tegenover de spraakwaterval Gershom Wald. De joodse Wald kan dus gewoon geen christen zijn.” Marieke grinnikt: “Tenminste niet volgens Amos Oz. Best geestig eigenlijk.”

Ilham: “Wanneer je Judas grondig en vaak leest, zit het vol humor, soms grimmige humor. Bij Amos Oz flopt de romanfiguur Jezus van Nazareth als project en product van Judas Iskariot.
Oz wijdt hoofdstuk 32, bladzijde 184 – 194, aan de mislukte marketing van Jezus door Judas. Dat is ongeveer midden in het verhaal. Op (193) staat: ‘Judas Iskariot was dus de bedenker, de impresario, de regisseur en de producent van het spektakel van de kruisiging.’ Op (190) schrijft Oz dat Judas degene is die begrijpt hoe ‘public relations’ (sic) werkt en hoe hij Jezus aan het grote publiek kan verkopen. Judas stippelt de strategie uit en zet het draaiboek in elkaar. Jezus laat zich manipuleren en uiteindelijk als een lam aan het hout spijkeren. Judas ziet zijn investering – financieel en moreel? – naar de gallemiezen gaan en verhangt zich.”

David onderbreekt haar: “In dit centrale hoofdstuk steekt Oz in mijn lezing de draak met zowel de figuur Jezus, een kinderziel, als met de manipulator Judas. De romanpersonages zijn karikaturen van de onnozele jood die zich laat misleiden door de sluwe jood. Joden zijn net mensen. Lees maar op (56), waar Gershom Wald tegen Sjmoeël Asj zegt: ‘Maar de waarheid, jonge vriend, de echte waarheid zien wij hier immers in het Land Israël recht voor onze ogen: precies zoals de oude jood is ook de nieuwe jood die hier zogenaamd is opgegroeid, helemaal niet sterk en kwaadaardig, maar hebzuchtig, sluw, luidruchtig, bang en verteerd door achterdocht en angsten.’
De onnozelaar Jezus wordt nota bene de grondlegger van een wereldgodsdienst, het christendom. Ik lees het als een-op-de-hak-nemen van gevestigde ideologieën, canons en interpretaties. Wat dit betreft, toont Amos Oz zich een evenknie van Michel Houellebecq.”

Ilham knikt en ze zegt zacht: “Die naam ‘Asj’ (Asch, as) vond ik van meet af onheilspellend klinken, want het doet me denken aan de as van de Duitse ovens.”

“Het is dat je erover begint,” zegt Marieke, “hij heet Sjmoeël Asj, dus: S.A.. Het Horst Wesselied klinkt me in de oren” Ze zingt: “SA marchiert mit ruhig festem Schritt …. Of Amos Oz dit heeft bedacht en bedoeld, weet ik natuurlijk niet, maar dat doet ook niet ter zake: de roman is er en ik lees hem op mijn manier. Daar heeft de schrijver niets over te zeggen. Net zo min als Hitler iets over zijn boek Mein Kampf te zeggen heeft. De kwestie is, hoe wij, lezers, met een boek omgaan, en dat verschilt per context en per lezer.”

Ilham grinnikt en zegt: “Grappig dat Sjmoeël Asj juist niet mit ruhig festem Schritt marcheert, maar als een ukkie, een kleine peuter die net kan lopen, zijn hoofd achterna rent. Hier, op bladzijde 12, aan het begin van het verhaal stelt Oz hem aan ons voor: ‘..  zijn manier van lopen, waarin altijd een latent rennen aanwezig was: trappen nam hij altijd met twee treden tegelijk, drukke straten stak hij schuin over, haastig, met gevaar voor eigen leven, zonder naar rechts en naar links te kijken, zijn bebaarde hoofd met krullen krachtig, krijgslustig naar voren gestoken. Het leek altijd alsof zijn voeten uit alle macht zijn lichaam achternazaten, dat zelf weer zijn hoofd achternazat ….’ zo dribbelt een ukkie.
En, ook Jezus krijgt op bladzijde 190 van Oz een kinderhart: ’Jezus twijfelde hevig of hij de raad van Judas moest opvolgen en naar Jeruzalem moest gaan. Diep in zijn kinderhart knaagde voortdurend de worm van de twijfel: ben ik de mens? Ben ik daar niet te onbeduidend voor? Stel dat de stemmen mij misleiden? Of dat mijn vader in de hemel mij op de proef stelt? Een spelletje met me speelt? Mij gebruikt voor een doel waarvan het geheim voor mij verborgen wordt gehouden?’ Het valt niet mee de messias te zijn.”

* Vrolijkheid *

“Ja,” zegt David, “zelfs in verband met die vader-in-de-hemel klinkt kinderhart toch koddig voor een messias. Het verband tussen Sjmoeël Asj en Jezus zou via kinderlijk kunnen worden gelegd. Ik vind het humor voor de fijnproever.”

“Helemaal waar,” zegt Marieke, “wat dat kinderloopje betreft: ga maar bij de Kindergarten hier op de hoek kijken, dan zie je die ukjes achter hun grote hoofdjes aan dribbelen. Oz laat Sjmoeël Asj bovendien in kringetjes rennen. Lees maar even verder op dezelfde bladzijde: ‘Elke dag van zijn leven zag hij als een uitputtende cirkelvormige hindernisbaan die hem van de slaap waaraan hij ’s ochtends werd ontrukt, terugvoerde naar de winterdeken. …. Hij hield graag betogen tegen iedereen die het horen wilde, vooral tegen zijn vrienden uit de Kring voor Socialistische Vernieuwing’: de Kring! Asj rent de hele dag in kringetjes rond.”

  * Vrolijkheid *

Ilham gaat verder: “Sjealtiël Arbabanel is symbolisch pseudo-gevaarlijk, omdat hij in zijn opvattingen over samenleven van Arabieren en joden (235) door de christelijke ideologie angehaucht lijkt.  Maar christus blijkt een kinderlijke charlatan en geen messias, dus vanuit die optiek,  ongevaarlijk. Wat ik bijvoorbeeld op bladzijde 280 lees, klinkt – zeker nu – erg redelijk:  > De voornaamste Arabische bezwaren, beweerde Abarbanel, golden niet het bestaande zionistische project, dat hoofdzakelijk bestond uit een handvol stadjes en enkele tientallen dorpen in de  kustvlakte, maar het verzet kwam voort uit de angst voor de toenemende macht van de joden en hun vergaande ambities. Ze noemden hem [Arbabanel] ook een verrader omdat hij in 1947, en zelfs nog in 1948, op het hoogtepunt van de Onafhankelijkheidsoorlog, bleef beweren dat het besluit om een joodse staat te stichten een tragische vergissing was. Het was beter, zo zei hij altijd, dat er in plaats van het verkruimelende Britse mandaat een internationaal mandaat zou komen of een tijdelijk Amerikaans bewind.
Hoogstwaarschijnlijk, zei hij, zouden honderdduizend overlevenden van de Sjoa uit de doorgangskampen her en der in Europa toestemming krijgen om naar het land te immigreren, zelfs de Amerikanen steunden een dergelijke eenmalige immigratie, en dan zou de joodse gemeenschap van 650.000 groeien naar driekwart miljoen. Daarmee zou de meest urgente nood van de joodse displaced persons gelenigd zijn. Daarna zouden we het beste wat terughoudend kunnen zijn, de Arabieren de kans geven geleidelijk aan, in de loop van tien of twintig jaar, te wennen aan onze aanwezigheid in het land. In de tussentijd zou er misschien rust heersen, op voorwaarde dat we niet langer zouden zwaaien met de eis van een Hebreeuwse staat. <

Vergelijk dit bedachtzame scenario nu eens met het geforceerde tempo waarin de Brusselse boys, de eurobobo’s, de testosteron kids, ons het project Europa door onze keel wringen. Getemporiseerd, geleidelijk aan, met de nodige gewenningstijd, zou oneindig veel beter zijn geweest. Nu schuurt en wringt het aan alle kanten en wij worden steeds kopschuwer van Europa en van politici.”

“Het grote verschil tussen Europa en de staat Israël, hun respectieve politici, vind ik de ideologie,” zegt Marieke, “het feit dat de Israëlische bobo’s joods zijn. Deze euro-kids zijn grotendeels ideologie- en identiteitloos. Hun enige religie is geld. Ze denken dat ze alles door correcte procedures en prijskaartjes alleen kunnen fixen en dat werkt gewoon niet, dat zien we keer op keer. En toch gaan ze fantasieloos ijzeren Heinig door. Ze kunnen ook niet anders, want ze weten niet beter. Ze zijn Europeaan noch Nederlander, Fransman, Duitser of wat dan ook. Het zijn uiteindelijk kleurloze bureaucraten, anonieme procesmanagers, die opdrachten uitvoeren. Ze vergaren genoeg centen en netwerkrelaties om naderhand, na gedane zeken, elders hun tenten op te slaan, terwijl ze ons met hun rokende puinhopen opgescheept laten.
Israëlische politici zijn waarschijnlijk geen haar beter als het om ethos en moraal gaat, maar ze blijven in elke geval altijd en overal joods, hetzij nadrukkelijk uit eigen keuze dan wel doordat de anderen hen genadeloos als joods definiëren, en dat maakt dat ze gedwongen hun eigenbelang verbinden met dat van Israël. Het is misschien schamel en armetierig als basis voor een motivatie tot fatsoenlijke politiek jegens je kiezers , maar ik vind dat nog altijd meer dan wat deze jongens en meisjes schijnt te drijven.”

”Dat is inderdaad een ander soort ‘geen nooduitgang’ dan wat de euro heet te zijn, “ zegt David. “De EU-no-exit geldt eigenlijk alleen voor de massa, het klootjesvolk dat als kanonnenvoer dient.” Hij zucht, en vervolgt, ‘’’Maar wat wil je? Wij kiezen ze toch zelf? Wij legitimeren die politieke prutsers toch? Maar, de Israëlische politici – ook in de roman Judas – ontberen net zo goed een visie op de lange termijn. Vanuit dat perspectief zijn het net zulke zieke Judassen, die Israël en de massa, het klootjesvolk, de tokkies, verraden. Als ik de persoon Amos Oz goed lees, is dat ook grotendeels zijn mening, maar dat is mijn lezing.”

“De betekenissen kantelen tijdens het lezen voortdurend,” zegt Marieke, “maar dat moet toch ook, bij een goed verhaal?”

David, die in de roman heeft zitten bladeren, kijkt op uit het boek en zegt: “Over de middenpositie van hoofdstuk 32 valt nog iets te zeggen met betrekking tot jaartallen. Oz vertelt meteen aan het begin wanneer zijn roman speelt: ‘Dit is een verhaal dat zich afspeelt in de winterdagen van 1959 en het begin van 1960. Dit verhaal bevat vergissing en begeerte, teleurgestelde liefde en een religieuze kwestie die hier onbeslist blijft.’
Dat betekent dat het verhaal zich afspeelt ná de Eerste Arabische Oorlog van 1948 en ná de Suez-oorlog van 1956 (de Tweede Arabisch-Israëlische Oorlog) , maar vóór de Derde Arabische Oorlog (de Zesdaagse) van 1967 en vóór de Jom Kipoer Oorlog  van 1973. Dus ‘in het midden’ van vier oorlogen. De Jom Kipoer werd op het nippertje niet verloren door Israël, maar Golda Meir trad daarna wel af (en Moshe Dayan kreeg ook voor zijn andere oog een lapje ….) moshe_dayan_jaartallen
Dit past volgens mij naadloos op de laatste zin van het verhaal op bladzijde 388: ‘Sjmoeël bleef staan waar hij stond, midden in de lege straat. Hij haalde de plunjezak van zijn schouder. Zette hem op het stoffige asfalt. Op de plunjezak legde hij zijn jas en ook zijn stok en zijn muts. En hij bleef staan om zich af te vragen.’ Hij bleef staan om zich af te vragen   …….  “

“Hoe zal het verder gaan ….?”

“Heerlijk toch, om zo te kunnen lezen,” jubelt Marieke. “Leve het ouderwetse onderwijs!”

“Ik ben een mooi voorbeeld tegengekomen van conventioneel lezen en denken ten aanzien van Houellebecq’s roman Onderworpen,” zegt Ilham met een brede glimlach. “Het staat in een bespreking van de roman, in Tirade 460, 2015: ‘De toekomst als mythe.’ De bespreker heeft weliswaar door dat Houellebecq niet in de eerste plaats de Franse moslims op de korrel neemt, maar hij kan zich blijkbaar niet voorstellen dat het Franse establishment Houellebecq zou willen uitschakelen. Hij kan Houellebecq’s venijn jegens het Franse establishment niet helemaal doorzien en kan zich bepaalde reacties van dat establishment niet voorstellen. Alleen moslims kunnen immers met moordaanslagen en terreur reageren. Hoe deze reviewer de bombardementen op Syrië duidt, vind ik niet moeilijk te raden.
Op bladzijde 13 schrijft hij: ‘Het is dan ook moeilijk te begrijpen waarom Houellebecq om dit boek moest worden beveiligd (behalve misschien tegen rabiate feministes zoals zijn eigen, in 2010 overleden moeder die zijn bloed wel kon drinken). Van moslim zijde valt hem hoe dan ook weinig te verwijten…’ Hij gaat er zondermeer van uit dat Houellebecq alleen van moslim zijde iets naars te duchten zou kunnen hebben. Weten jullie nog wat onze vrienden in Parijs zeiden?”

Charlie Hebdo 20160104_txt“Jazeker,” zegt Marieke, “dat ze angstiger zijn voor de woorden en daden van Franse politici en mediapiepeltjes, dan voor aanslagen door moslims. De moslims kunnen weliswaar aanslagen plegen, maar dan toch vooral als reactie op domme politiek van fantasieloze onverantwoordelijke politici. Bijvoorbeeld bombarderen. De reviewer in Tirade beweert overigens dat Ben Abbes een Algerijn is, maar volgens Houellebecq is Ben Abbes een Tunesische Fransman. Dat kan ook bijna niet anders vanwege zijn leidende positie in Moslimbroederschap, de ikhwan. Houellebecq heeft degelijke research gepleegd. De Tunesiërs hebben de fundi’s onlangs in verkiezingen verslagen.”

“De figuur op de Charlie Hebdo omslag,” vind ik dubbelzinnig,“ zegt Ilham. “Wie en wat kun je daar in zien? Een Arabier, een jood, een vrijmetselaar, een lid van de illuminatie, een combinatie van dit alles? Kijk eens naar die driehoek achter zijn hoofd. Staat daar het ‘Alziend Oog’ in verbeeld en waar verwijst dat dan eventueel naar? Ik weet het niet, maar het is allemaal satire. Nietwaar?”

“Éloise en Peyronne waren nog specifieker,” herinnert David zich. “Die suggereerden dat Houellebecq naar Ierland uitweek, omdat hij wellicht een risico liep op last van het Franse establishment geneutraliseerd te worden op een wijze die suggereren zou dat moslims het gedaan hadden. Tenslotte zijn er in Amerika weliswaar mannen gearresteerd voor de moorden op John F. en Robert Kennedy, maar of de echte moordenaars zijn gepakt, is voor veel Amerikanen nog steeds de vraag.”

“De gebroeders Kennedy namen hun taak te serieus,” zegt Ilham, “die dachten werkelijk dat ze ook de grote en fundamentele corruptie konden aanpakken en uitroeien, en dan ga je onherroepelijk de mist in. De belangen zijn gewoon te groot.”

“Tja, Obama heeft twee dochters, dus …” zegt David, “waar kies je als vader voor.”

“Houellebecq en Oz hebben hun kritiek zo subtiel in satire verpakt, dat de meeste mensen er overheen lezen,” meent Marieke, “of ze gaan snobistisch aan de haal, zoals de bespreker in Tirade, die het holle personage, de windbuil Robert Rediger in Onderworpen allerhande verheven ideeën toedicht.”

“Ik heb gegoogeld naar reacties en reviews van Rabinya’s roman,” zegt Ilham, “en ik stuitte op enkele verrassende, bijvoorbeeld deze van Menachem Schwartz, die schrijft dat de integrale  identiteit en (culturele?) erfenis van de scholieren beschermd en bewaard moet blijven: > ‘Dorit Rabinyan’s “Gader Haya” (known in English as “Borderlife”) was rejected because of the need to maintain “the identity and heritage of students in every sector” and the belief that “intimate relations between Jews and non-Jews threatens the separate identity.” <

Ene Shahar Chai schrijft dat de afzonderlijke identiteiten van Arabieren en Joden niet door de roman gecompromitteerd mogen worden: > “Intimate relations, and certainly the available option of institutionalizing them by marriage and starting a family – even if that does not happen in the story – between Jews and non-Jews, are seen by large portions of society as a threat on the separate identities (of Arabs and Jews),” said acting Pedagogic Secretariat Dalia Fenig. < “

“Dus,“ concludeert David: “komen joden Europa gewoon niet in, want ze vertikken het om te integreren.”

* VROLIJKHEID *

“Ho, ho, zegt Ilham nuchter, ”de roman van Dorit Rabinyan is zover ik weet vrij te koop en iedereen die dat wenst kan hem lezen. Het boek wordt alleen niet verplicht gesteld via het curriculum; het wordt niet geïnstitutionaliseerd.
Indien je zou doen wat mevrouw Rabinyan wil, dus haar roman verplicht stellen, dan doe je precies hetzelfde wat de Duitsers met Mein Kampf deden. Dat boek werd op een gegeven ogenblik van staatswege cadeau gedaan aan ieder bruidspaar en bij iedere andere officiële gelegenheid die zich daartoe leende. Hitler werd multimiljonair aan royalties en zijn ideologie werd ook nog eens massaal door de strot van zijn brave Duitsers gestampt. Wat kon Hitler zich beter wensen? Het mes sneed aan twee kanten.

Amos Oz’s  Judas, is volgens mij – ik heb Grensleven niet gelezen – veel knapper geschreven en zal waarschijnlijk op den duur, net als Houellebecq’s roman Onderworpen, veel werkzamer blijken. Al kunnen we nu al vaststellen dat slechts een beperkte groep lezers de boeken zo lezen als wij doen.”

Marieke: “En laat dat nou uitgerekend die lezers zijn die ‘geen problemen veroorzaken’ zoals Houellebecq in zijn roman zegt. Helaas pindakaas. Weest echter getroost, want pindakaas is heerlijk en voedzaam.”

“Ik hoop maar dat Hitlers Mein Kampf ook vooral wordt gelezen door personen die geen problemen veroorzaken,” zegt David, “maar dat zou weleens heel anders kunnen uitpakken. Het gaat om de vraag hoe de Duitse samenleving met Hitler omgaat, 70 jaar na zijn dood. Juist nu, terwijl de laatste ooggetuigen sterven: ‘Es geht um die Frage, wie die deutsche Gesellschaft mit Hitler umgeht, 70 Jahre nach dessen Tod, jetzt, da die letzten Zeitzeugen sterben.‘ ”

“Of de euro, de uitbreidingsmanie en de ongebreidelde kippendrift van de eurocraten uiteindelijk tot algehele Europese integratie zal leiden, is voor mij zeer de vraag. Eerlijk gezegd heb ik er een zwaar hoofd in en zie ik vooral steeds heviger desintegratie inzetten, maarre Mein Kampf zou ik op Nederlandse scholen eventueel alleen als zwaar strafwerk vertalen-uit-het-Duits verplicht willen stellen,” besluit Marieke.

= = = = = = =

Vrouwen weer normaal-50prct

Dorit Rabinyan: Gader Haya (roman)  > googelen

Derk Walters over de roman van Dorit Rabinyan in de NRC van zaterdag 2 januari 2015

Menachem Schwartz: ‘Novel banned from Israeli schools out of assimilation fear’ First Published: 12/30/2015 http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/205723#.VofFTE1gm70

Shahar Chai: ‘Book on Israeli-Palestinian love excluded from schools’ – Published: 12.31.2015 http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4746725,00.html

Paul Goldman:  ‘Israel Bans Teaching of ‘Borderlife’ Novel With Jewish-Arab Love Story’ http://www.nbcnews.com/news/world/israel-bans-teaching-borderlife-novel-jewish-arab-love-story-n488401

Nicolas Büchse: ‘Gibt es “Mein Kampf” von Adolf Hitler bald in deutschen Buchläden?’ –  Der Stern,  31. Dezember 2015 http://www.stern.de/politik/deutschland/mein-kampf-von-adolf-hitler-kommt-auf-den-markt—gibt-es-das-buch-bald-im-buchladen-6625552.html

Marc Leijendekker  –  http://www.nrc.nl/handelsblad/2016/01/02/geen-geintjes-over-mein-kampf-1575581

Jan Techau (directeur van Carnegie Europe:  ‘Het Westen zal zich vooral onderwerpen aan zijn kleinzielige zelf’  / Volkskrant29 januari 2015 / http://www.volkskrant.nl/opinie/het-westen-zal-zich-vooral-onderwerpen-aan-zijn-kleinzielige-zelf~a3839605/

Malika Sorel:  ‘De elites brengen ons in gevaar’  / http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/4206682/2015/12/13/De-elites-brengen-ons-in-gevaar.dhtml

Amos Oz (2014): Judas (roman)  ISBN: 9789023492399 > googelen https://www.youtube.com/watch?v=xpeje4eQriM   Gepubliceerd op 16 nov. 2015
https://www.youtube.com/watch?v=Xrrmo1UR4cE

Michel Houellebecq (2015): Onderworpen (roman) / Amsterdam: Arbeiderspers / ISBN: 978 90 295 3861 

 

Tirade (letterkundig tijdschrift), 460, 2015: ‘De toekomst als mythe’ – over de roman ‘Onderworpen’ van Michel Houellebecq http://www.magvilla.nl/magazine/5433/tirade

Titanic –  Duits satirisch magazine  –  http://www.titanic-magazin.de/

citaat Oz_judas_2

$ $ $

Historische achtergrond Saoedi-Arabië en de regio in vogelvlucht

A_Dangerous_Man_-_Lawrence_After_Arabia

De Arabieren worden verraden en verkocht door het Westen (met name door de Judassen: Frankrijk (Georges Clémenceau) en Engeland (David Lloyd George en George Curzon).
Prins Faisal die met T.E. Lawrence de Turken verdreef, wordt vervangen door Ibn Saoud (stamvader van het nu regerende koningshuis), die kneedbaarder was voor de westerse grootmachten en in ruil voor oliebelangen de onafhankelijkheid van Saoedi-Arabië compromitteerde.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Sykes-Picotverdrag

https://nl.wikipedia.org/wiki/Faisal_I_van_Irak

http://www.vecip.com/default.asp?onderwerp=403

de film A Dangerous man, Lawrence after Arabia is op dvd verkrijgbaar

https://en.wikipedia.org/wiki/A_Dangerous_Man:_Lawrence_After_Arabia

https://www.youtube.com/watch?v=a729KpqD5oI

* Adam Shatz: ‘Magical Thinking about Isis’ / London Review of Books, december 2015

 

Curzon doggerel

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on januari 4, 2016 in de media, hogere politiek, literatuur

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,