RSS

Tag Archives: parlementaire enquête

God dood verklaren, is makkelijker dan Het van school sturen

 

‘ Ook god heeft recht op onderwijs, dus Het van school sturen kan niet. Dat zou tegen de Verlichting en de Mensenrechten zijn. Bovendien zou Brussel het vast niet goed vinden, vanwege de Waardengemeenschap die EU heet. Zo hebben de politieke marketeers het product EU verpakt: als waardengemeenschap. Net zoals KLM-bobo’s met hun newspeak glashard beweren dat ze moeten uitbreiden (!) om te kunnen vergroenen. Leuterpraat en lulkoek van de bovenste plank.We moeten veel meer vliegen, want daar wordt de planeet alleen maar groener van.
Voor het bezigen van dit soort bazelbrabbels wordt zo’n gup als topman dan zwaar beloond. Nou ja, de tekstschrijvers van het ingehuurde marketing- & reclamebureau, vermoed ik. De gup debiteert vermoedelijk de hem voorgekauwde propagandaprietpraat.

–  ‘ Het klopt als een bus hoor, een airbus welteverstaan. Er is geen flintertje fake news aan, want dollars zijn groen, greenbacks. Aangezien deze KLM-kanjer het grootste deel van zijn bonussen en tantièmes waarschijnlijk in dollars krijgt uitbetaald, is groen duurzaam zijn favoriete kleur. Hij zal vast in een groene pijama met dollaropdruk slapen en op groene vrouwen (of mannen) vallen. Groen! Goed voor u en puik voor het milieu.Honderdeurobiljetten zijn ook groen. Zie je nou wel!’

‘ Vliegtuigen zijn handiger dan je zou denken. Je kunt vliegtuigen bijvoorbeeld ook gebruiken om principes over boord te kieperen, of er excuses op los te laten. Er valt dus best veel te zeggen voor méér vliegtuigen en uitbreiding van het vliegverkeer. Dat fijnstof dat ze produceren en de verzwelging van fossiele brandstof moeten we dan maar op de koop toe nemen.’

– ‘ Ach, ze zullen bij de vliegtuigboeren Icarus niet voor niets tot schutspatroon hebben verkozen. Vanwege de aansprakelijkheids-verzekering.’

‘Zou het iets helpen bij de aan de gang zijnde onderwijssoap wanneer Nederlandse politici de roman Onderworpen van Michel Houellebecq zouden hebben gelezen?’ vraagt Tazia. ‘Gelezen en verwerkt natuurlijk, want je kunt een boek lezen en lezen, dat moge duidelijk zijn.’

‘ In ieder geval heb ik door die roman weer eens onder de neus gewreven gekregen dat onderwijs uiterst belangrijk is voor een maatschappij. In Houellebecq’s roman hecht de Tunesisch-Franse presidentskandidaat Mohammad Ben Abbes groot belang aan onderwijs,’ antwoordt Simon. ‘ Ben Abbes maakt niet voor niets aanspraak op het departement van onderwijs als zijn partij de verkiezingen wint. Daar hoef je Antonio Gramsci en zijn betoog over hegemonie waarachtig niet voor gelezen te hebben.’

‘ Is men in Nederland op onderwijsgebied bezig met een achterhoedegevecht dat in feite al verloren is?’

Simon: ‘ Dat lijkt me wel, ja. Let wel: ons onderwijs is verloren en kwijtgeraakt aan de markt, dus niet per se verloren aan de islam. De islam is een boeman-bliksemafleider. Als je ook het onderwijs aan “de markt” overlaat, zoals de pipo’s ruim veertig jaar geleden begonnen te doen, vraag je als maatschappij om moeilijkheden. Het Trouwartikel eindigt met een mening van oud-professor onderwijsrecht Paul Zoontjes:  “Slob [onderwijsminister van de CU] speelt een beperkte rol. Het gaat er om waar het stelsel naartoe gaat. De overheid trekt zich wat betreft de bescherming van religieus onderwijs verder terug, en religie en levensbeschouwing worden meer een zaak voor de privésfeer.”

Dat ziet professor Zoontjes goed en scherp, maar hij blijft toch in het oude vertrouwde frame. De politici trekken zich inderdaad terug – van hun verantwoordelijkheden. Voor mij staat hier dat de hedendaagse politici particuliere ondernemers zijn geworden, zij zijn geen volksvertegenwoordigers meer die het algemeen belang voor ogen hebben. Deze politici bemoeien zich niet langer met onze maatschappij, al maken zij daar zelf wonderlijk genoeg deel van uit, maar laten alles over aan de markt. Politici trekken zich terug van en uit het maatschappelijk gebeuren en laten hun imagobeheer over aan marketeers en reclamebureaus. Het vrije markt fundamentalisme is de godsdienst van het postmoderne Westen. Daar zijn veel moslims het niet mee eens, dat boezemt hen angst aan. Dat kan ik me levendig en heel goed indenken.’

Tazia: ‘ Die totaal seculiere – lees waarden- en normloze – vrije markt is volgens Houellebecq het grootste schrikbeeld van de moslimgemeenschap hier. Ik lees op pagina 122 en 124 twee passages bij Houellebecq die aangestreept staan. Aan het woord is Alain Tanneur van de Franse geheime dienst: “ … de ware vijanden van de moslims, die ze erger vrezen en haten dan wat ook, dat is niet het katholicisme: het is het secularisme, de laïciteit, het atheïstisch materialisme.” En op pagina 124 waar het gaat over banden met en geld uit Saoedi-Arabië: “Ben Abbes profiteert graag en zonder enige terughoudendheid van hun oliedollars, maar is absoluut niet van plan in te leveren op soevereiniteit, op welke manier dan ook.”
Dit vind ik een fascinerend frame: de afkeer en angst voor het materialisme – voor mij staat het neoliberalisme daar voor – en de angst voor verlies van soevereiniteit, waarbij ik aan de EU denk, met zijn wereldvreemde ever closer union, die door de meerderheid van de EU-bevolkingen niet gewild of gewenst wordt. Vandaar dat de politieke nomenklatoera het referendum heeft begraven. Want stel je eens voor dat de tokkies gearticuleerd duidelijk konden maken wat ze werkelijk willen.’

Simon: ‘ Je merkt wel dat het discours, het frame, dat wij hanteren, een compleet ander verhaal vertelt dan wat we in de media krijgen voorgeschoteld. Hoewel meneer Zoontjes in Trouw wel dingen zegt die ook in ons vertoog hout snijden. Bijvoorbeeld: “Scholen zijn hun oriëntatie kwijt”, licht hij [Zoontjes] toe. “De meeste scholen voor bijzonder onderwijs weten niet meer waar ze mee bezig zijn, … “
Dat klopt als een zwerende vinger. Scholen (steeds die reïficaties, alsof scholen autonome wezens zijn) zijn al lang gedesoriënteerd. Vanuit de gedesoriënteerde volksvertegenwoordiging wordt al sinds jaar en dag geen richting meer aangegeven. Niet alleen zijn scholen steeds meer een eenheidsworst geworden, die zich alleen via marketing-trucs van elkaar onderscheiden, dat geldt ook voor de politieke partijen.
Vandaar dat bijvoorbeeld onze Belastingdienst als een staat in een staat begint te functioneren. Een organisatie als de Belastingdienst is immers juist uiterst gestructureerd, consequent, coherent en ethos-gedreven in de weer. Tenminste, als het goed is, en dat is het helaas niet meer in Nederland, there is something thorougly rotten over here. Dus steekt de belastingambtenaar de middelvinger op naar de politiek, helaas doet zij dat via de burger, dat wel. Dat is niet leuk, maar voor mij alleszins invoelbaar. Die burger kiest immers de politici die de Belastingdienst correct en effectief functioneren onmogelijk maken? Politieke pipo’s denken enkel aan hun eigen scores, ze overvragen en overbelasten de Belastingdienst door hun lawines aan electoraal geïnspireerde eisen en opdrachten. Als klap op de vuurpijl wordt er een meneer Eric Wiebes als chef aangesteld. Kortom:bij de Belastingdienst voelt men zich – net als in het onderwijs – door de politiek niet serieus genomen.’

–  ‘ Het neoliberalisme wordt terloops in ons onderwijs ingebracht, ongemerkt en bijna vanzelfsprekend. Kijk maar eens naar de wens van de Haagse volksvertegenwoordigers om de school ondergeschikt te maken aan de markt met zijn 24-uurs-economie. Dat impliceert het loslaten van structuur, en iedere amateur-pedadagoog kan je vertellen dat kinderen zeer gebaat zijn bij structuur, ter bevordering van een stabiele en evenwichtige persoonsontwikkeling.’

‘ Vreemd, heel raar, dat dergelijke verbanden niet worden gelegd hè. Men kakelt en snatert naar hartelust langs elkaar heen, zover kippen zonder kop kunnen kakelen.

– ‘ O maar dat is geen enkel probleem, want kippen met of zonder kop, kakelen altijd uit hun nek. Stel je eens voor dat je vader als taxi-chauffeur voor Über rijdt en daarnaaast pizzakoerier is en je moeder als zzp-er de post rondbrengt en eveneens als zzp-er voor een schoonmaakuitzendbureau werkt. Dan zijn flexibele schooltijden heel goed voor de (hamburger- & junk-)economie.’

‘ Als “onze volksvertegenwoordigers” daar onder de Haagse kaasstolp zich druk maken over de toeslagen-soap bij de Belastingdienst, dan zijn die volksvertegenwoordigers niet zozeer begaan met de kinderen, alswel bezorgd over de vraag of de ouders hun handen wel vrij hebben (dus niet voor eigen kroost hoeven of zelfs mógen zorgen) om de 24-uurs economie met hun hamburgerbaantjes draaiende te houden. Zo cynisch wil ik het best stellen.’

Tazia: ‘ Wanneer je het over structuur hebt, heb je het ook over de Belastingdienst. De Trouw-redactie roept om het gewoonte-middel van de parlementaire enquête naar de Belastingdienst, in verband met die kindertoeslagen. Maar een PE verandert natuurlijk niks aan een mentaliteit en is hooguit een psychologische stoplap om het maatschappelijke ongenoegen even te dempen. Kijk ons politici eens: we doen wel degelijk iets. O ja? En toen?’

‘Precies,’ beaamt Simon, ‘ bovendien: een parlementaire enquête bij de Belastingdienst doet bijvoorbeeld niks voor de door de Nam gedupeerde Groningers. Alles hangt met alles samen, maar dat hebben politici vreemd genoeg niet door. Of ze doen alsof.
Tja, hier staat dat meneer Richard Toes vindt dat de islam de grote olifant in de kamer is, die niet wordt benoemd. Maar de grote olifant is natuurlijk het neoliberale systeem en de neoliberale ideologie waarin we allemaal zijn ondergedompeld en waar veel moslims zich naar mijn overtuiging hevig tegen verzetten, maar zo kun je het niet brengen. Dit frame wordt niet geaccepteerd.’

Tazia lacht: ‘ Neen, want dan word je noch door de seculieren noch door de gelovigen begrepen, vrees ik. Dus blijven we ronddraaien en met loze termen strooien. De grote olifant die wordt betast door blinden die proberen te vertellen met welk dier ze te maken hebben. De ene blinde zegt dat de staart de slurf is en de andere houdt de slurf voor een staart, enzovoorts.
Nog zo’n vraag: wat is en goede burger? Is dat een burger die klakkeloos aanvaardt dat haar pensioen keer op keer wordt gekort en zij dus met terugwerkende kracht wordt afgewaardeerd op haar reeds verrichte arbeid. Terwijl bankiers keer op keer moeten worden “gered”? Moeten scholen zulke dociele burgers afleveren? Is dat wenselijk? Voor wie dan wel?

Simon leest voor: “Volgens Zoontjens is het gevaar van de islam slechts perceptie. “Er worden daar allerlei problemen aan toegeschreven die in werkelijkheid een andere oorzaak hebben. Het is de angst voor het vreemde die onze samenleving verstoort.”

Meneer Zoontjes heeft alweer gelijk, alleen is dat “vreemde” waarover hij het heeft, het onder ogen zien van het ons intussen overbekende, namelijk het neoliberale marktfundamentalisme. Zo gaan we het bijvoorbeeld steeds normaler vinden dat je op Marktplaats wordt genept. Dat hoort er nu eenmaal bij, vinden velen van ons inmiddels. Dat gebeurt immers overal om ons heen? En je doet er niets tegen. Het is goed voor de economie, zeggen ze, en we worden er allemaal beter van.’

‘Bizar,’ vindt Tazia, ‘ ik hoorde dat de rente op spaargelden naar het negatieve begint te gaan. Moet  je toch eens nagaan. Zo lang geleden is het niet dat we nog normaal 3% of 4% rente op ons spaargeld kregen. Zo dadelijk moeten we geld toeleggen op spaargeld, terwijl bankiers en andere vage bobo’s steeds meer geld scoren. Toch piept er niemand. Vreemd.’

‘Zo slecht is het onderwijs dus blijkbaar toch niet,’ merkt Simon grijnzend op. ‘ Ons huidige onderwijs raakt steeds verder toegesneden op de markt en voedt op tot zombie-burgers voor een amorfe maatschappij. Helemaal niet zo vreemd dat bepaalde bevolkingsgoepen het idee van een parallelle maatschappij en economie aanhangen. Laat het hindoes of moslims zijn, als het maar oriëntatie-mogelijkheden aanreikt.’

–  ‘ Je loopt ietwat achter, want onderwijs en markt vallen inmiddels samen. Dat is een wezenskenmerk van neoliberalisme.
Michel Houellebecq is niet geëmigreerd – zeg maar gewoon: gevlucht uit Frankrijk – vanwege de Franse muzelmannen, maar vanwege de Franse nomenklatoera. Die vonden zijn roman Soumission helemaal niet leuk, omdat zij daarin het mikpunt van Houellebecq’s satire zijn, niet de moslims.’

 

 

Michel Houellebecq (2015): Onderworpen   /  ISBN: 978 90 295 3861 9

Lars Moratis en Frans Melissen:  ‘De ronduit gevaarlijke mythes van KLM-baas Pieter Elbers’   –  Trouw, 29 juli 2019, 8:20

Elke kabinetsformatie faalt; Sander Boon en Wimar Bolhuis /  Cafe Weltschmerz    Published on Oct 18, 2018

Wimar Bolhuis heeft onlangs zijn promotieonderzoek aan de Universiteit Leiden over de doorrekeningen van het Centraal Planbureau van verkiezingsprogramma’s en regeerakkoorden afgerond. ‘Van Woord tot Akkoord’; Een analyse van de partijkeuzes in CPB-doorrekeningen van verkiezingsprogramma’s en regeerakkoorden, 1986-2017.

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Op kloven kluiven

 

‘ Ho, wacht even, het ging toch over referendum-, orgasme- en klimaatkloven? ‘

–  ‘ Ja nou? Het hangt helemaal van je frame af hoor.’

‘ Je bedoelt toch, net als ik, die kloven die in de Trouw van vandaag aan bod komen? ‘

–  ‘ Jazeker. Ik vind de orgasmekloof van Ephimenco het smakelijkste, al was het alleen maar vanwege de afmetingen van zijn clitoris. De kittelaar van Sylvain E. dient als stok om de man mee te slaan. Assjeblieft, wat zeg je me daarvan? Knots-te-gek, zo’n giga-klit. Monsterlijk. Je zult er maar mee behept zijn. Gehandicapped.’

‘ Hmm, juist, die stok zou ik maar achter de deur laten. Misschien heel af en toe de hond mee slaan, zachtjes, zeker als ‘ie slaapt, maar voor de rest lekker met rust laten. Niet te behappen. Misschien zit clitorisverkleining in het zorgpakket. Let wel: ik bedoel niet clitoridectomie. Dat is weer het andere uiterste. Neen, gewoon, een huiselijke clitoris, een knusse kittelaar met een gestandaardiseerde aaibaarheidsfactor. Een tikkeltje hoofdig mischien, anders wordt het gauw een dooie boel. De klimaatkloof vind ik onzin. Dat is een issue voor derderangs beroepspolitici, die lijmen er spijbelende scholieren mee. En die referendumkloof, hoe kom je daaraan?’

–  ’ Hm, een kloof met een kittelaar. Beeldend. Wat wil je, hij is Frans hè. Maarre, de referendumkloof is van de bestuurskundige Hans de Bruijn. Zij column in Trouw heet: Kloof. Volgens meneer De Bruijn veroorzaken referenda kloven, terwijl ze zijn bedoeld als bruggen. Referenda zijn bedoeld om kloven te overbruggen, maar werken averechts, beweert meneer De Bruijn.’

‘ Zeg, nou ga je toch niet op meneer De Bruijn vitten hè? Heeft hij niet een beetje gelijk? Met Brexit bijvoorbeeld?’

–  ‘ Jawel, jawel, maar die De Bruijn is zo provinciaals. Bijvoorbeeld in Zwitserland, het thuisland van de referenda, wonen de mensen massaal in kloven. Zwitserland is bijna totaal berg, dus de meeste Zwitsers wonen tussen de bergen in. Okay, dat noemen ze dalen, maar het zijn natuurlijk brede kloven.’

‘ Hmm, je bedoelt dat referenda in Zwitserland geen kloven meer veroorzaken kunnen, omdat de meeste Zwitsers al in kloven wonen. In Nederland zijn geen bergen, maar wel veel rivieren, brede rivieren, die traag door oneindig laagland gaan. Dus veel bruggen, in soorten en maten: ophaalbruggen, draaibruggen, swingbruggen ….. nog meer? Kom maar over de brug met je bruggen. Nu terzake. Referenda?’

–  ‘ De Bruijn heeft niet helemaal ongelijk, maar hij vergeet dat een bevolking tot het gebruiken, hanteren, van referenda, moet worden opgeleid. Daar moeten mensen in worden getrained. Waneer je één keer per tig jaren een zogenaamd referendum bedisseld, gaat het geheid mis. Dat is per definitie een brug te ver. En dan komt zo’n mevrouw K3 Ollongren met een grote spuit en blaast het referendum uit. Omdat het niet aan “de verwachtingen voldoet.”  Hoe komt zo’n D66-mevrouw aan zo’n uniek-originele dooddoener hè. Daar moet je toch echt D66 voor zijn.’

‘ Nou ja, wij slikken het massaal mak. Maar meneer de Bruijn heeft het over digitale referenda, dus aan/uit, Ja/Nee, zonder tussensmaken. De Zwitsers gebruiken referenda vooral voor analoge doeleinden, waarbij een ietsje meer of minder ook kan.

–  ‘ De Zwitser zoekt als vaardige referendummer, gedoseerd de nuance.’

‘ Precies. Mede omdat de “dreiging van het referendum” de Zwitserse politici als een zwaard van Damocles boven de fontanel hangt. Frank Hendriks e.a. (2017:115): “ Zwitserse bestuurders lopen op hun tenen omdat ze weten dat ze anders tegen een volksinitiatief of volksveto kunnen aanlopen. Met interventie- en correctiemogelijkheden op zak houden de burgers de besluitvorming in alle mogelijke dossiers scherp – ook als die mogelijkheden uiteindelijk op zak blijven; als het bestuur bewijst dat interventie of correctie niet nodig is.”

De Zwitsers nopen hun politici voortdurend voeling te houden met de kiezer. Eigenlijk zou dat vanzelfsprekend moeten zijn voor volksvertegenwoordigers, maar ook Zwitserse politici zijn net gewone mensen en het referendum fungeert als stok achter de deur. Het kietelt de politici aan hun erogene zones en port het verantwoordelijkheidsgevoel, het houdt hen alert op hun volksvertegenwoordigende verantwoordelijkheden.’

–  ‘ En het orgasme? Komt dat er nog aan te pas?’

‘ Mwah, meer een permanente milde katharsis misschien, een soort vanzelfsprekend van “Feest van de Democratie.” Sijpelend, maar gestaag. De crux is het kunnen uitdelen van tussenrapporten in de vorm van een referendum-uitslag. Dan zou zo’n tragikomedie als bijvoorbeeld de verzakking van Groningen hoogstwaarschijnlijk voorkomen kunnen zijn geworden.’

–  ‘ In Nederland hebben we in plaats van referenda, Parlementaire Enquêtes. Dat zijn putten die worden gedempt nadat er kalveren in zijn verdronken. Een soort fop-en-verlak-referenda-achteraf. En dat dempen gebeurt dan nog halfhartig op de koop toe.’

‘ Zwitserland, dat is natuurlijk een achterlijke negorij. Daar schijnen ze nog elites te hebben, zoals er ooit in Nederland zuilen waren, ver vóór de Verlichting door de EURO, de Renaissance van de EU en de emancipatoire invoering van de Vrije Neoliberale Marktwerking.
Frank Hendriks (pagina 114, 115): “Juist omdat de macht over veel handen is verdeeld, en de directe democratie ook haar partij meeblaast, zoeken de de politieke elites elkaar op en houden ze elkaar vast. Referendumdruk en elitesamenwerking zijn in Zwitserland wederzijds versterkend.”
Tja, het lijkt me vrij aannemelijk en tamelijk logisch, maar het vergt wel politieke inspanning door kwaliteitspolitici van goede wil en te goeder trouw zijnde, om onze democratie echt en eerlijk toekomstbestendig te maken.’

–  ‘ Amen. Een zware kluif, waar de Haagse kaasstolpers vorstelijk voor worden betaald, zou je zo zeggen. Me dunkt dat de cartoon van Jos Collignon op de VK site van gisteren, boekdelen spreekt: praatjes voor de vaak en beschimmelde lulkoek. Ja, die gooi ik er in  als tegenhanger van de clitoris.’

‘ Schoothondjes en vuilnisbakkenrashonden kluiven op heel andere kluifjes.’

–  ‘ Ik vermoed dat ze hun vette kluiven in Zwitserse kluizen hebben weggeborgen en op cijferrekingen geparkeerd. Bewijzen kun je dat natuurlijk niet. Maar Zwitserland geniet natuurlijk niet gratis een status aparte.’

‘ Geen kunst om dan uitbundig te jodelen op de Alpenweitjes.’

 

Frank Hendriks e.a. (2017): Democratische zegen of vloek  /  isbn: 978 94 6298 705 0  / NUR 754

Interview met Frank Hendriks op NPO Politiek over het referendum – Democratische zegen of vloek?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Ons onwijze onderwijs

 

 

Ilham houdt de brochure, een boekje is het niet eens, omhoog en leest hardop: ‘ “Een canon voor alle Nederlanders” 2008; ISBN 978-90-8964-009-3, redactie Frits van Oostrom,”  en op bladzijde 8 lees ik: “kennismaking met de canon als vanzelfsprekende bagage – met grote aandacht voor de leraar < die tot leven wekken moet > , en hoe wij die opleiden – geef het vak terug aan de leraar en geef de leraar terug aan het vak.” AMEN. Het gaat niet meer werken. Van z’n never nooit niet. Helaas, maar de rot is te ver ingekankerd en de machtsposities van de nomenklatoera zijn te vast verankerd.’

Willemijn: ‘O, je hebt die niet-aflatende treurberichten over de narigheid in ons onderwijs weer eens gelezen. De discussie gaat al lang niet meer over het onderwijs, maar is gekidnapt door de kleilagen, de parasitaire korsten, die van ons onderwijs leven. Dat zijn schoolbesturen en allerlei soorten managers. Jammer dat ik het zeggen moet, maar ik ben blij toe dat ik uit die onderwijsbiotoop heb kunnen ontsnappen. Hoe graag ik onderwijs geven, dus interactieve kennisoverdracht, ook vind. Een maagzweer heb ik er echt niet voor over. De maat was voor mij vol toen ik opdracht kreeg van de directie om geen eigen handouts meer uit te delen en de apert foute en nonsense hoofdstukken uit de “lesmethode” – zo heet dat tegenwoordig: leer- en een oefenboek. En dúúr! – ’ of over te slaan, of de foute antwoorden, die mijn leerlingen gaven op basis van de meuk in de “methode” goed te rekenen.’

Ilham grinnikt: ‘ik weet er alles van. Berucht is de theezakjes-formule: van een methode voor VWO worden “eenvoudiger” methoden getrokken voor lagere leervormen, net als bij theezakjes die je herhaaldelijk gebruikt, alleen werd de ingewikkeldheid door die vereenvoudigingen vaak juist groter. Rampzalig. Arme leerlingen! Op een school waar ik lesgaf werden lesmethoden vol fouten aangeschaft, omdat ze goedkoop waren. Daar kwam dan vaak nog een kwantumkorting bij. Er spelen zich kankzinnige dingen op scholen af. Het is een industrie die flink schuift. Over deze dingen lees ik nooit in de media. Ik kreeg een tijd terug nog een cheque voor drie hoofdstukken die ik aan zo’n “methode” had bijgedragen, en mijn ogen rolden uit de kassen, zo veel geld! Ja, het is verleidelijk om te sjoemelen. Maar toen ik zag wat de overall kwaliteit was van de methode waar ik aan had bijgedragen, vroeg ik om mijn naam weg te laten, want het was beschamend. Dat kon niet. Mijn naam moest worden vermeld. Nou, mij niet meer gezien.’

Mohammad: ‘Het ergste is misschien nog dat degenen die het onderwijs moeten geven, er diep in hun hart niet meer in geloven. Met je leaseauto van school A in X, naar school B in Y. Een blik lesstof opentrekken en foetsj, dat is het dan. Op naar de volgende klus. Het is van de gekken, maar we slikken het collectief gedwee. Lammeren in gele hesjes, dat zijn we. Rainer Mausfeld heeft natuurlijk gelijk: Lämmer in Gelbwesten, dat zijn we met ons allen. Auto’s in de fik steken en ander vandalisme, haalt niks uit al lucht het misschien even op. Alleen niet meer gaan stemmen, kan nog helpen. Mausfeld heeft het in dit gesprek over de pr- en reclame die ook in het onderwijs bakken met geld kosten en niks wezenlijks opleveren. Als ik de gelikte folders en glimmende brochures van universiteiten en andere onderwijsinstellingen voorbij zie flitsen, dan weet ik het wel weer.
We graven als maatschappij vrolijk ons eigen graf, want solide onderwijs staat aan de basis van een koosjer functionerende maatschappij. In onderwijs heeft de vermaledijde “marktwerking” van de neoliberalen helemaal niks te zoeken. Ga dus massaal niet stemmen. Dat is het enige signaal dat door de beroepspolitici verstaan en begrepen wordt, want het raakt direct aan hun verdienmodellen. Voor discussie en rede zijn ze al lang niet meer vatbaar.’

Ilham grinnikt: ‘De wereld zal echt niet vergaan, als er niemand meer gaat stemmen. Al zullen de politieke pipo’s en bimbo’s moord en brand schreeuwen. Uiteindelijk houden de ambtenaren de boel draaiende. Waarschijnlijk beter wanneer ze niet door overbetaalde narcisten van hun werk worden gehouden.’

Willemijn: ‘We laten ons keer op keer afleiden. Nu weer met gekrakeel en gekissebis over onderwijsstakingen. Zonder dat iemand nog snapt dat het om die ongrijpbare kwaliteiten gaat, die leraar-intrinsieke waarden, die je haast niet kunt meten, maar die o zo vitaal zijn. Tegenwoordig kost het “meten” onnoemelijk veel kostbare tijd en het gebeurt bijna uitsluitend ten dienste van de kleilagen.
Leerkrachten die staken! Mijn ouders en grootouders tikken tegen hun voorhoofd, telkens wanneer ze deze berichten horen of lezen. In wat voor een land leven we?  Mooie brochure trouwens, die canon. Zo’n 125 bladzijden slechts. Dat schrikt niet af. Heb je die uit zo’n pak van Sjaalman gevist? Ik wil ook wel een exemplaar.’

Ilham: ‘Bingo! Acht kilo boeken voor vier euro. Deze brochure komt omgerekend op ongeveer zestig eurocenten. Schandalig, nietwaar? Er was er maar een. Misschien dat ze bij een tweedehands ’

Moh.: ‘Het is tenminste goed terecht gekomen. Moby Dick? In het Engels en in Nederlandse vertaling?  Voor zestig cent per stuk. Spiksplinternieuw. Oef.‘

Ilham: ‘Jazeker. Ik heb deze Melville op de niet-verplichte boekenlijst voor culturele antropologie gezet en mijn pupillen mogen kiezen. Als ze maar lezen. Privéonderwijs is hartstikke leuk, net als HOVO, hoger onderwijs voor ouderen. Dat publiek is geïnteresseerd en ik heb goddank niks te schaften met de parasitaire kleilagen die je in het reguliere onderwijs het bloed onder de nagels vandaan halen.’

Marieke: ‘Met iedere generatie raken we verder van huis en dieper in het onderwijsmoeras, want krakkemikkig onderwijs misvormt immers steeds verder. Straks, weet niemand meer hoe het onderwijs ooit was, want men heeft zelf rampzalig onderwijs gekregen. Alleen de mieze resulaten blijken, maar niemand snapt nog dat dat aan mismakend onderwijs ligt. ’

Ilham: ‘Het naargeestigste is nog dat precies die mensen die niet op de partijen zouden moeten stemmen waarop ze stemmen – als ze tenminste stemmen – niet zien dat die partijen hen doorlopend oren aannaaien. Ik weet nog hoe vroeger enkele intellectuelen regelmatig van leer trokken tegen de onderwijsverloedering. Bijvoorbeeld Margot Trappenburg en Leo Prick, maar op een bepaald moment geef je het op, want het is vechten tegen de bierkaai en je hebt ook nog een eigen leven. Vooral, juist omdat die schapen voor wie jij je inspant precies op de foute clubs blijken te blijven stemmen. Nu, met de verhevigde politieke marketing en reclame, wordt het steeds erger. Mensen kopen iets vanwege de reclameboodschappen en de gelikte reclamecampagnes. Het werkt gewoon. Met representatieve democratie heeft het helemaal niets te maken.’

Marieke: ‘Het beroerde onderwijs verstrekt deze kritiekloze opstelling alleen maar in steeds bredere lagen van de bevolking. Het is een race naar de bodem.’

Moh.: ‘Weet je, de samenhang tussen al de ellendes wordt me ook steeds nadrukkelijker duidelijk. Neem die teksten over de narigheid in Groningen. Deze man in Groningen, met ellende vanwege de NAM gasboringen, gelooft nota bene nog in het probleemoplossend vermogen van een parlementaire enquête. Zo’n PE is tegenwoordig hooguit een gelegenheid voor leden van de diverse kleilagen om zich te afficheren in de media. In de opmaat naar verkiezingen betekent dat gratis reclame, naamsbekendheid. Dat is natuurlijk schandalig, maar waar.
En dan die etterende zweer van de strafbeschikkingen, die openbare aanklagers mogen uitdelen en opleggen. Ik geloof niet dat de democratisch gekozen politici in Den Haag zich daar het hoofd over breken. Al deze soorten van onrecht, die de burger worden aangedaan van overheidswege, die accumuleren en vormen een onzalige mix voor rancune en ressentiment.’

Ilham: ‘En ze veroorzaken een afkeer van de politici. Bij mij tenminste wel.’

Marieke: ‘Is het niet vreemd en beklemmend, dat wij dit over zelf schijnen af te roepen? Want wij stemmen immers op de bimbo’s en pipo’s die dit soort van “beleid” over ons uitstorten? Niet gaan stemmen is de enige remedie. Zeker niet gaan stemmen voor dat enge en bizarre EU-parlement, want dat is drie tot tien keer humbug. Wat daar allemaal gebeurt, daar heb althans ik totaal geen zicht op. Ik weet alleen dat daar met bakken geld wordt gesmeten. Alleen al dat krankzinnige verhuiscircus, iedere maand, van Brussel naar Straatsburg en vice versa. Brrrrrr. In zo’n krankjorume context brabbelt mevrouw Merkel over een Europese strijdmacht. Hoe ongerijmd wil je het nog verzinnen?’

Mohammad: ‘Moeten jullie deze video over de Tory Jacob Rees Mogg eens bekijken en beluisteren. De redelijkheid en rechtvaardigheid die hij op coherente manier verkondigt. Je hoeft het niet met ‘s mans ideologieën eens te zijn, maar kijk eens naar Labour, naar de heer Jeremy Corbyn. Wat een contrast. Een verademing vind ik het om Rees-Mogg aan te horen! Is dit nu het resultaat van onwijs-goed onderwijs, in Eton en Oxford-Cambridge? Waarom hebben wij in Nederland niet van zulke politici? Of ze nou Tory of Whig zijn, dat doet toch niet terzake? Als ze maar blijk geven over de dingen te hebben nagedacht en dus hun meningen en ideeën coherent kunnen formuleren. Dat kun je alleen, wanneer je over de materie kunt nadenken. Anders blijft het bij losse flodders en gratuite kretologie.’

Ilham: ‘Nou, ik vind Jeremy Corbin weliswaar ook geen ster, maar dat is Theresa May ook niet hoor. En mevrouw May is toch ook een Tory en zelfs partijleider van Mogg’s club. Kijk, een Margaret Thatcher, die was uit ander hout gesneden. Die zou Engeland heel rap uit de onzalige EU hebben getrokken.Maar ik geef toe, een goed opleiding helpt.’

Marieke: ‘O ja? Kijk eens naar Meneer Boris Johnson. Dat is een fellow Etonian van Mogg. Vind je Johnson nou een geslaagde politicus die het algemeen belang op het oog heeft? Heb je Nigel Farage weleens over Therase May gehoord? Daar lusten de honden geen brood van. Die mevrouw May heeft nooit een echte baan gehad, aldus Farage, ze is via de contacten van haar echtgenoot – o.a. met Tony Blair nota bene – de partijtop ingeglipt en heeft onverhoeds de macht gegrepen. Aan dat stiekeme heeft ze haar bijnaam de duikboot overgehouden, the submarine. Nu zit mevrouw May bij Goldman Sachs op schoot. Geen wonder dat zij in de EU wil blijven.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,