RSS

Tag Archives: parlementaire enquête

Op kloven kluiven

 

‘ Ho, wacht even, het ging toch over referendum-, orgasme- en klimaatkloven? ‘

–  ‘ Ja nou? Het hangt helemaal van je frame af hoor.’

‘ Je bedoelt toch, net als ik, die kloven die in de Trouw van vandaag aan bod komen? ‘

–  ‘ Jazeker. Ik vind de orgasmekloof van Ephimenco het smakelijkste, al was het alleen maar vanwege de afmetingen van zijn clitoris. De kittelaar van Sylvain E. dient als stok om de man mee te slaan. Assjeblieft, wat zeg je me daarvan? Knots-te-gek, zo’n giga-klit. Monsterlijk. Je zult er maar mee behept zijn. Gehandicapped.’

‘ Hmm, juist, die stok zou ik maar achter de deur laten. Misschien heel af en toe de hond mee slaan, zachtjes, zeker als ‘ie slaapt, maar voor de rest lekker met rust laten. Niet te behappen. Misschien zit clitorisverkleining in het zorgpakket. Let wel: ik bedoel niet clitoridectomie. Dat is weer het andere uiterste. Neen, gewoon, een huiselijke clitoris, een knusse kittelaar met een gestandaardiseerde aaibaarheidsfactor. Een tikkeltje hoofdig mischien, anders wordt het gauw een dooie boel. De klimaatkloof vind ik onzin. Dat is een issue voor derderangs beroepspolitici, die lijmen er spijbelende scholieren mee. En die referendumkloof, hoe kom je daaraan?’

–  ’ Hm, een kloof met een kittelaar. Beeldend. Wat wil je, hij is Frans hè. Maarre, de referendumkloof is van de bestuurskundige Hans de Bruijn. Zij column in Trouw heet: Kloof. Volgens meneer De Bruijn veroorzaken referenda kloven, terwijl ze zijn bedoeld als bruggen. Referenda zijn bedoeld om kloven te overbruggen, maar werken averechts, beweert meneer De Bruijn.’

‘ Zeg, nou ga je toch niet op meneer De Bruijn vitten hè? Heeft hij niet een beetje gelijk? Met Brexit bijvoorbeeld?’

–  ‘ Jawel, jawel, maar die De Bruijn is zo provinciaals. Bijvoorbeeld in Zwitserland, het thuisland van de referenda, wonen de mensen massaal in kloven. Zwitserland is bijna totaal berg, dus de meeste Zwitsers wonen tussen de bergen in. Okay, dat noemen ze dalen, maar het zijn natuurlijk brede kloven.’

‘ Hmm, je bedoelt dat referenda in Zwitserland geen kloven meer veroorzaken kunnen, omdat de meeste Zwitsers al in kloven wonen. In Nederland zijn geen bergen, maar wel veel rivieren, brede rivieren, die traag door oneindig laagland gaan. Dus veel bruggen, in soorten en maten: ophaalbruggen, draaibruggen, swingbruggen ….. nog meer? Kom maar over de brug met je bruggen. Nu terzake. Referenda?’

–  ‘ De Bruijn heeft niet helemaal ongelijk, maar hij vergeet dat een bevolking tot het gebruiken, hanteren, van referenda, moet worden opgeleid. Daar moeten mensen in worden getrained. Waneer je één keer per tig jaren een zogenaamd referendum bedisseld, gaat het geheid mis. Dat is per definitie een brug te ver. En dan komt zo’n mevrouw K3 Ollongren met een grote spuit en blaast het referendum uit. Omdat het niet aan “de verwachtingen voldoet.”  Hoe komt zo’n D66-mevrouw aan zo’n uniek-originele dooddoener hè. Daar moet je toch echt D66 voor zijn.’

‘ Nou ja, wij slikken het massaal mak. Maar meneer de Bruijn heeft het over digitale referenda, dus aan/uit, Ja/Nee, zonder tussensmaken. De Zwitsers gebruiken referenda vooral voor analoge doeleinden, waarbij een ietsje meer of minder ook kan.

–  ‘ De Zwitser zoekt als vaardige referendummer, gedoseerd de nuance.’

‘ Precies. Mede omdat de “dreiging van het referendum” de Zwitserse politici als een zwaard van Damocles boven de fontanel hangt. Frank Hendriks e.a. (2017:115): “ Zwitserse bestuurders lopen op hun tenen omdat ze weten dat ze anders tegen een volksinitiatief of volksveto kunnen aanlopen. Met interventie- en correctiemogelijkheden op zak houden de burgers de besluitvorming in alle mogelijke dossiers scherp – ook als die mogelijkheden uiteindelijk op zak blijven; als het bestuur bewijst dat interventie of correctie niet nodig is.”

De Zwitsers nopen hun politici voortdurend voeling te houden met de kiezer. Eigenlijk zou dat vanzelfsprekend moeten zijn voor volksvertegenwoordigers, maar ook Zwitserse politici zijn net gewone mensen en het referendum fungeert als stok achter de deur. Het kietelt de politici aan hun erogene zones en port het verantwoordelijkheidsgevoel, het houdt hen alert op hun volksvertegenwoordigende verantwoordelijkheden.’

–  ‘ En het orgasme? Komt dat er nog aan te pas?’

‘ Mwah, meer een permanente milde katharsis misschien, een soort vanzelfsprekend van “Feest van de Democratie.” Sijpelend, maar gestaag. De crux is het kunnen uitdelen van tussenrapporten in de vorm van een referendum-uitslag. Dan zou zo’n tragikomedie als bijvoorbeeld de verzakking van Groningen hoogstwaarschijnlijk voorkomen kunnen zijn geworden.’

–  ‘ In Nederland hebben we in plaats van referenda, Parlementaire Enquêtes. Dat zijn putten die worden gedempt nadat er kalveren in zijn verdronken. Een soort fop-en-verlak-referenda-achteraf. En dat dempen gebeurt dan nog halfhartig op de koop toe.’

‘ Zwitserland, dat is natuurlijk een achterlijke negorij. Daar schijnen ze nog elites te hebben, zoals er ooit in Nederland zuilen waren, ver vóór de Verlichting door de EURO, de Renaissance van de EU en de emancipatoire invoering van de Vrije Neoliberale Marktwerking.
Frank Hendriks (pagina 114, 115): “Juist omdat de macht over veel handen is verdeeld, en de directe democratie ook haar partij meeblaast, zoeken de de politieke elites elkaar op en houden ze elkaar vast. Referendumdruk en elitesamenwerking zijn in Zwitserland wederzijds versterkend.”
Tja, het lijkt me vrij aannemelijk en tamelijk logisch, maar het vergt wel politieke inspanning door kwaliteitspolitici van goede wil en te goeder trouw zijnde, om onze democratie echt en eerlijk toekomstbestendig te maken.’

–  ‘ Amen. Een zware kluif, waar de Haagse kaasstolpers vorstelijk voor worden betaald, zou je zo zeggen. Me dunkt dat de cartoon van Jos Collignon op de VK site van gisteren, boekdelen spreekt: praatjes voor de vaak en beschimmelde lulkoek. Ja, die gooi ik er in  als tegenhanger van de clitoris.’

‘ Schoothondjes en vuilnisbakkenrashonden kluiven op heel andere kluifjes.’

–  ‘ Ik vermoed dat ze hun vette kluiven in Zwitserse kluizen hebben weggeborgen en op cijferrekingen geparkeerd. Bewijzen kun je dat natuurlijk niet. Maar Zwitserland geniet natuurlijk niet gratis een status aparte.’

‘ Geen kunst om dan uitbundig te jodelen op de Alpenweitjes.’

 

Frank Hendriks e.a. (2017): Democratische zegen of vloek  /  isbn: 978 94 6298 705 0  / NUR 754

Interview met Frank Hendriks op NPO Politiek over het referendum – Democratische zegen of vloek?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Ons onwijze onderwijs

 

 

Ilham houdt de brochure, een boekje is het niet eens, omhoog en leest hardop: ‘ “Een canon voor alle Nederlanders” 2008; ISBN 978-90-8964-009-3, redactie Frits van Oostrom,”  en op bladzijde 8 lees ik: “kennismaking met de canon als vanzelfsprekende bagage – met grote aandacht voor de leraar < die tot leven wekken moet > , en hoe wij die opleiden – geef het vak terug aan de leraar en geef de leraar terug aan het vak.” AMEN. Het gaat niet meer werken. Van z’n never nooit niet. Helaas, maar de rot is te ver ingekankerd en de machtsposities van de nomenklatoera zijn te vast verankerd.’

Willemijn: ‘O, je hebt die niet-aflatende treurberichten over de narigheid in ons onderwijs weer eens gelezen. De discussie gaat al lang niet meer over het onderwijs, maar is gekidnapt door de kleilagen, de parasitaire korsten, die van ons onderwijs leven. Dat zijn schoolbesturen en allerlei soorten managers. Jammer dat ik het zeggen moet, maar ik ben blij toe dat ik uit die onderwijsbiotoop heb kunnen ontsnappen. Hoe graag ik onderwijs geven, dus interactieve kennisoverdracht, ook vind. Een maagzweer heb ik er echt niet voor over. De maat was voor mij vol toen ik opdracht kreeg van de directie om geen eigen handouts meer uit te delen en de apert foute en nonsense hoofdstukken uit de “lesmethode” – zo heet dat tegenwoordig: leer- en een oefenboek. En dúúr! – ’ of over te slaan, of de foute antwoorden, die mijn leerlingen gaven op basis van de meuk in de “methode” goed te rekenen.’

Ilham grinnikt: ‘ik weet er alles van. Berucht is de theezakjes-formule: van een methode voor VWO worden “eenvoudiger” methoden getrokken voor lagere leervormen, net als bij theezakjes die je herhaaldelijk gebruikt, alleen werd de ingewikkeldheid door die vereenvoudigingen vaak juist groter. Rampzalig. Arme leerlingen! Op een school waar ik lesgaf werden lesmethoden vol fouten aangeschaft, omdat ze goedkoop waren. Daar kwam dan vaak nog een kwantumkorting bij. Er spelen zich kankzinnige dingen op scholen af. Het is een industrie die flink schuift. Over deze dingen lees ik nooit in de media. Ik kreeg een tijd terug nog een cheque voor drie hoofdstukken die ik aan zo’n “methode” had bijgedragen, en mijn ogen rolden uit de kassen, zo veel geld! Ja, het is verleidelijk om te sjoemelen. Maar toen ik zag wat de overall kwaliteit was van de methode waar ik aan had bijgedragen, vroeg ik om mijn naam weg te laten, want het was beschamend. Dat kon niet. Mijn naam moest worden vermeld. Nou, mij niet meer gezien.’

Mohammad: ‘Het ergste is misschien nog dat degenen die het onderwijs moeten geven, er diep in hun hart niet meer in geloven. Met je leaseauto van school A in X, naar school B in Y. Een blik lesstof opentrekken en foetsj, dat is het dan. Op naar de volgende klus. Het is van de gekken, maar we slikken het collectief gedwee. Lammeren in gele hesjes, dat zijn we. Rainer Mausfeld heeft natuurlijk gelijk: Lämmer in Gelbwesten, dat zijn we met ons allen. Auto’s in de fik steken en ander vandalisme, haalt niks uit al lucht het misschien even op. Alleen niet meer gaan stemmen, kan nog helpen. Mausfeld heeft het in dit gesprek over de pr- en reclame die ook in het onderwijs bakken met geld kosten en niks wezenlijks opleveren. Als ik de gelikte folders en glimmende brochures van universiteiten en andere onderwijsinstellingen voorbij zie flitsen, dan weet ik het wel weer.
We graven als maatschappij vrolijk ons eigen graf, want solide onderwijs staat aan de basis van een koosjer functionerende maatschappij. In onderwijs heeft de vermaledijde “marktwerking” van de neoliberalen helemaal niks te zoeken. Ga dus massaal niet stemmen. Dat is het enige signaal dat door de beroepspolitici verstaan en begrepen wordt, want het raakt direct aan hun verdienmodellen. Voor discussie en rede zijn ze al lang niet meer vatbaar.’

Ilham grinnikt: ‘De wereld zal echt niet vergaan, als er niemand meer gaat stemmen. Al zullen de politieke pipo’s en bimbo’s moord en brand schreeuwen. Uiteindelijk houden de ambtenaren de boel draaiende. Waarschijnlijk beter wanneer ze niet door overbetaalde narcisten van hun werk worden gehouden.’

Willemijn: ‘We laten ons keer op keer afleiden. Nu weer met gekrakeel en gekissebis over onderwijsstakingen. Zonder dat iemand nog snapt dat het om die ongrijpbare kwaliteiten gaat, die leraar-intrinsieke waarden, die je haast niet kunt meten, maar die o zo vitaal zijn. Tegenwoordig kost het “meten” onnoemelijk veel kostbare tijd en het gebeurt bijna uitsluitend ten dienste van de kleilagen.
Leerkrachten die staken! Mijn ouders en grootouders tikken tegen hun voorhoofd, telkens wanneer ze deze berichten horen of lezen. In wat voor een land leven we?  Mooie brochure trouwens, die canon. Zo’n 125 bladzijden slechts. Dat schrikt niet af. Heb je die uit zo’n pak van Sjaalman gevist? Ik wil ook wel een exemplaar.’

Ilham: ‘Bingo! Acht kilo boeken voor vier euro. Deze brochure komt omgerekend op ongeveer zestig eurocenten. Schandalig, nietwaar? Er was er maar een. Misschien dat ze bij een tweedehands ’

Moh.: ‘Het is tenminste goed terecht gekomen. Moby Dick? In het Engels en in Nederlandse vertaling?  Voor zestig cent per stuk. Spiksplinternieuw. Oef.‘

Ilham: ‘Jazeker. Ik heb deze Melville op de niet-verplichte boekenlijst voor culturele antropologie gezet en mijn pupillen mogen kiezen. Als ze maar lezen. Privéonderwijs is hartstikke leuk, net als HOVO, hoger onderwijs voor ouderen. Dat publiek is geïnteresseerd en ik heb goddank niks te schaften met de parasitaire kleilagen die je in het reguliere onderwijs het bloed onder de nagels vandaan halen.’

Marieke: ‘Met iedere generatie raken we verder van huis en dieper in het onderwijsmoeras, want krakkemikkig onderwijs misvormt immers steeds verder. Straks, weet niemand meer hoe het onderwijs ooit was, want men heeft zelf rampzalig onderwijs gekregen. Alleen de mieze resulaten blijken, maar niemand snapt nog dat dat aan mismakend onderwijs ligt. ’

Ilham: ‘Het naargeestigste is nog dat precies die mensen die niet op de partijen zouden moeten stemmen waarop ze stemmen – als ze tenminste stemmen – niet zien dat die partijen hen doorlopend oren aannaaien. Ik weet nog hoe vroeger enkele intellectuelen regelmatig van leer trokken tegen de onderwijsverloedering. Bijvoorbeeld Margot Trappenburg en Leo Prick, maar op een bepaald moment geef je het op, want het is vechten tegen de bierkaai en je hebt ook nog een eigen leven. Vooral, juist omdat die schapen voor wie jij je inspant precies op de foute clubs blijken te blijven stemmen. Nu, met de verhevigde politieke marketing en reclame, wordt het steeds erger. Mensen kopen iets vanwege de reclameboodschappen en de gelikte reclamecampagnes. Het werkt gewoon. Met representatieve democratie heeft het helemaal niets te maken.’

Marieke: ‘Het beroerde onderwijs verstrekt deze kritiekloze opstelling alleen maar in steeds bredere lagen van de bevolking. Het is een race naar de bodem.’

Moh.: ‘Weet je, de samenhang tussen al de ellendes wordt me ook steeds nadrukkelijker duidelijk. Neem die teksten over de narigheid in Groningen. Deze man in Groningen, met ellende vanwege de NAM gasboringen, gelooft nota bene nog in het probleemoplossend vermogen van een parlementaire enquête. Zo’n PE is tegenwoordig hooguit een gelegenheid voor leden van de diverse kleilagen om zich te afficheren in de media. In de opmaat naar verkiezingen betekent dat gratis reclame, naamsbekendheid. Dat is natuurlijk schandalig, maar waar.
En dan die etterende zweer van de strafbeschikkingen, die openbare aanklagers mogen uitdelen en opleggen. Ik geloof niet dat de democratisch gekozen politici in Den Haag zich daar het hoofd over breken. Al deze soorten van onrecht, die de burger worden aangedaan van overheidswege, die accumuleren en vormen een onzalige mix voor rancune en ressentiment.’

Ilham: ‘En ze veroorzaken een afkeer van de politici. Bij mij tenminste wel.’

Marieke: ‘Is het niet vreemd en beklemmend, dat wij dit over zelf schijnen af te roepen? Want wij stemmen immers op de bimbo’s en pipo’s die dit soort van “beleid” over ons uitstorten? Niet gaan stemmen is de enige remedie. Zeker niet gaan stemmen voor dat enge en bizarre EU-parlement, want dat is drie tot tien keer humbug. Wat daar allemaal gebeurt, daar heb althans ik totaal geen zicht op. Ik weet alleen dat daar met bakken geld wordt gesmeten. Alleen al dat krankzinnige verhuiscircus, iedere maand, van Brussel naar Straatsburg en vice versa. Brrrrrr. In zo’n krankjorume context brabbelt mevrouw Merkel over een Europese strijdmacht. Hoe ongerijmd wil je het nog verzinnen?’

Mohammad: ‘Moeten jullie deze video over de Tory Jacob Rees Mogg eens bekijken en beluisteren. De redelijkheid en rechtvaardigheid die hij op coherente manier verkondigt. Je hoeft het niet met ‘s mans ideologieën eens te zijn, maar kijk eens naar Labour, naar de heer Jeremy Corbyn. Wat een contrast. Een verademing vind ik het om Rees-Mogg aan te horen! Is dit nu het resultaat van onwijs-goed onderwijs, in Eton en Oxford-Cambridge? Waarom hebben wij in Nederland niet van zulke politici? Of ze nou Tory of Whig zijn, dat doet toch niet terzake? Als ze maar blijk geven over de dingen te hebben nagedacht en dus hun meningen en ideeën coherent kunnen formuleren. Dat kun je alleen, wanneer je over de materie kunt nadenken. Anders blijft het bij losse flodders en gratuite kretologie.’

Ilham: ‘Nou, ik vind Jeremy Corbin weliswaar ook geen ster, maar dat is Theresa May ook niet hoor. En mevrouw May is toch ook een Tory en zelfs partijleider van Mogg’s club. Kijk, een Margaret Thatcher, die was uit ander hout gesneden. Die zou Engeland heel rap uit de onzalige EU hebben getrokken.Maar ik geef toe, een goed opleiding helpt.’

Marieke: ‘O ja? Kijk eens naar Meneer Boris Johnson. Dat is een fellow Etonian van Mogg. Vind je Johnson nou een geslaagde politicus die het algemeen belang op het oog heeft? Heb je Nigel Farage weleens over Therase May gehoord? Daar lusten de honden geen brood van. Die mevrouw May heeft nooit een echte baan gehad, aldus Farage, ze is via de contacten van haar echtgenoot – o.a. met Tony Blair nota bene – de partijtop ingeglipt en heeft onverhoeds de macht gegrepen. Aan dat stiekeme heeft ze haar bijnaam de duikboot overgehouden, the submarine. Nu zit mevrouw May bij Goldman Sachs op schoot. Geen wonder dat zij in de EU wil blijven.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,