RSS

Tag Archives: PvdA

Operatie geslaagd, patiënt overleden

‘Tja, patiënten moeten natuurlijk kunnen overlijden, net zoals ziekenhuizen failliet moeten kunnen gaan, en woningbouwcorporaties en scholen over de kop moeten kunnen. Dat hoort bij Marktwerking en Democratie. Een ziekenhuis met een hoog aantal geslaagde operaties en misschien een hoger aantal patiënten die aan die geslaagde operaties bezweken, zal het vast goed doen op de beurs. Want de operaties waren immers stuk voor stuk briljant uitgevoerd en perfect geslaagd? Zegt de kredietbeoordelaar. De nabestaanden van de overleden slachtoffers krijgen een forse rekening vanwege het overlijden van de patiënt. Doodgaan na een geslaagde operatie, dat is je reinste sabotage en zorgt alleen maar voor extra werk. In het wereldbeeld van meneer Marcel Canoy, Distinguished Lecturer Erasmus School Of Accounting And Assurance, is dat vermoedelijk heel normaal.’

– ‘Ik krijg er toch nog steeds de rillingen van, van zo’n stuk proza als van deze meneer Canoy. Dat komt, ik werk nog met foute denkramen en achterhaalde folkloristische waarden- en normencomplexen. Tegenwoordig nemen begrafenisondernemers vingerafdrukken af van aan hun zorg toevertrouwde kadavers, maken daar snuisterijen van en bieden die te koop aan, aan nabestaanden. Hoe kóm je op het idéé!? Nietwaar?’

‘Dat laatste vraagt alleen een geaberreerd, abnormaal, mens zich af. Een normaal mens denkt: gat in de markt! Die overleden patiënten uit zo’n Canoy-ziekenhuis, die gaan linea recta, per buizenpost, al dan niet in stukken, naar uitvaartverzorger DELA en de rest laat zich makkelijk raden. Business opportunities waar jij en ik nooit op zouden komen. Meneer Canoy geeft vermoedelijk les in dit soort winstgevende handeltjes opzetten. Ik weet het niet, maar het lijkt me er het type voor.

Jij en ik, wij worden nooit rijk. We denken gewoon verkeerd. Kijk zo’n meneer Canoy vaart waarschijnlijk ook blind op ratings van kredietbeoordelaars als Standard and Poor’s, Fitch en Moody’s en meer van dat soort piskijkers en paljassen die bloed aan hun handen hebben, doordat ze triple A ratings verstrekten aan financiële instellingen die rommelhypotheken en andere toxic assets sleten. Canoy zal geen spelbreker in de Huizinga-zin-des-woords zijn. Canoy speelt het spel gewoon mee. Als een systeembank omvalt, veroorzaakt dat in het wereldbeeld van meneer Canoy een ontoelaatbare averij. Maar een ziekenhuis dat omvalt, of een woningbouwcorporatie, of een onderwijsinstelling die over de kop gaan, pfffff, een kniesoor die daar op let. De mensen die erdoor getroffen worden en in ellende worden gedompeld? Jammer: collateral damage. Door zulke meneren als deze Marcel Canoy kon onze maatschappij de vorm krijgen en aannemen die ze nu heeft.’

– ‘Vergeet de onvolprezen politieke nomenklatoera niet en de collaborerende media. Canoy haalt volgens mij ook dingen door elkaar, vandaar dat ik s‘ mans betoog niet echt kan volgen. Rommelig. Warrig. Hij schrijft bijvoorbeeld: “De partijen kunnen hun politieke kapitaal beter investeren in het stellen van vragen naar de achtergrond van dit faillissement. Zoals opgetekend door de journalisten Bas Soetenhorst en Jeroen Wester in hun voortreffelijke boek ‘De kraak van het Slotervaartziekenhuis’ is hier heel veel over te zeggen, zoals waarom een ziekenhuis dat ooit vanuit ideologische motieven is opgericht een bestuursvoorzitter (Willem de Boer) had die ook voor 0,75 fte op de loonlijst stond bij een ander ziekenhuis en daarmee de wettelijke beloningsnorm overtrad. En zo zijn er nog talloze dingen te noemen.”

Dit vind ik een voorbeeld van zo’n wezensvreemde redenatie van Canoy, immers: het Slotervaart werd in 1976 geopend vanuit idealistische uitgangspunten, en per 1 juli 1997 geprivatiseerd. De heer Willem de Boer, die meneer Canoy noemt, was volgens Wikipedia bestuurder van Slotervaart van 22 februari 2018 tot 26 juli 2018. Dus ruim 20 jaar ná de privatisering. De bestuurders van ná de privatisering (o.a. mw. Erbudak en meneer Winter) en vóór het optreden van De Boer hebben er ook een potje van gemaakt.  Dus ….? Achtergrond … ? Dat is toch vragen naar de bekende weg? Tja, hoezo, privatisering is altijd en overal goed? Privatisering van instellingen die hoofdzakelijk publieke diensten voortbrengen, dient alleen maar om het plunderen en roven van profiteurs te faciliteren.

En dan het verhaal van de zzp’ers. Canoy vindt het fenomeen zzp’er blijkbaar heel gewoon. Niet alleen bij postbodes en pizza-koeriers, maar ook in een ziekenhuis.  Rendement is rendement. Dondert niet waarmee dat “rendement” wordt gescoord. Vreemd. Heel vreemd. Althans voor mij. Toch geeft de man onderwijs. Ra ra ra.’

‘Het is vechten tegen de bierkaai met zulke personages als meneer Canoy. Ze maken intussen helaas de dienst uit. De krant schrijft nog met bewondering voor de man ook. Kijk bijvoorbeeld naar zo’n minister Bruins. Een pot nat. Neoliberale slopers en brekers.’

– ‘Nou, en zo’n Simon Buma van het CDA dan? Die roept op het CDA-congres schijnheilig: “Ziekenhuizen zijn meer dan een stapel stenen. En faillissementen zijn geen stresstest voor de zorg” Buma volgens de NRC: De oorzaak van de problemen is volgens Buma „het liberale rendementsdenken”. „Dat is te ver doorgedrongen in onze samenleving en dat klonk ook door in de woorden van de minister.” Een ziekenhuis is, vindt Buma, géén bedrijf met klanten en contracten. „Zorg gaat over de behandeling van en aandacht voor kwetsbare mensen. Over de toewijding van personeel.”
Die Buma toch. Geef de kotsbak effe aan, als je wilt. Ysbrand Buma, die nota bene met Rutte en trawanten collaboreert bij het uitrollen van neoliberaal beleid! Deze jongens bedrijven schaamteloos politiek vandalisme.’

‘Heb je dat larmoyante stuk over de PvdA-messias in Vrij Nederland toevallig gezien? Lodewijk Asscher trekt ten strijde tegen het Grootkapitaal. Het Grootkapitaal. Daar kan de man zich onmogelijk een buil aan vallen, want dat is zo enorm dat het meteen nietszeggend, gebakken lucht, wordt. Meneer Asscher, pak eerst eens de structuren aan die maken dat ziekenhuizen kunnen omvallen, worden gelubd en gekannibaliseerd voor de verkoop. Een maatschappelijke organisatie en inrichting die het mogelijk maken dat hele blokken sociale woningen als speculatie-objecten over de toonbank gaan bij (buitenlandse) investeerder en speculanten! Dat zijn concrete doelen, meneertje. Daar hebt u zelf aan meegewerkt, aan het tot stand laten komen van deze roofinfrastructuur, deze mogelijkheden tot gelegitimeerde plunder.’

– ‘Inderdaad. Doe iets tegen de verkoop van kavels sociale woningbouw-woningen-inclusief-huurders door buitenlandse sprinkhanen, doe iets tegen de verhoging van de pensioenleeftijd voor medeburgers die zwaar en slijtend werk verrichten, en vooral: breng de erosie en sloop van ons onderwijs tot stand. Dit zijn zaken waarmee je zichtbare resultaten kunt scoren. Maar het Grootkapitaal?? En waarom zou je niet en-en proberen? Een ziekenhuis als Slotervaart met minimale marktwerking, naast andere ziekenhuizen. Kijken hoe dat gaat en hoe de kwaliteit van de zorg bij de respectieve ziekenhuizen is. Maar neen hoor: MARKTWERKING is het en marktwerking moet het blijven. Stel je eens voor dat ziekenhuizen zonder marktwerking beter voldoen aan de wensen van de burger-patiënt. Je moet er niet aan denken.’

‘Daar krijgen politieke pipo’s nou 100.000 euro-Plus per jaar voor. Voor zulk “beleid.”
Zeg, ik heb die presentaties van de Duitse beweging “Opstaan” bekeken. Die Sahra Wagenknecht doet tenminste iets om de lethargie van de kiezer te overwinnen en tegen de malaise bij de politici. Of de Sammlungs Bewegung Aufstehen van de grond komt, is natuurlijk de vraag. De nomenklatoera zal het niet zo maar laten gebeuren dat zijn verdienmodel wordt bedreigd.
Als ik er diep over nadenk, beoogt Aufstehen de beroepspolitici – tenminste voor een deel – te omzeilen: politiek maken, bedrijven, zonder inmenging van beroepspolitici. Nou, ga daar maar eens aanstaan! Dat laten de carrière- en beroepspolitici natuurlijk nóóit gebeuren. Dat gaat om hun dikbelegde boterhammen.’

– ‘Politiek zonder politici. Hè ja. Als dat toch zou kunnen! Dat zou de enige politiek zijn die misschien nog zou dienen waarvoor politiek is bedoeld: het Volk vertegenwoordigen en niet bij de neus nemen met gladde slangenolieverkopers-prietpraat en marketing trucs.
Wat ik zo frappant vind – en ook weer niet, want de kaste van beroepspolitici is overal grosso modo dezelfde: eigenbelang eerst – dat je aan de lotgevallen van de SPD [ = Sozialdemokratische Partei Deutschlands = de Nederlandse PvdA] nauwkeurig ziet hoe het met de PvdA is gegaan en gaat. Wagenknecht verbaast zich terecht over het steeds verder opschuiven van de pijngrens bij de SPD. Hoe vaak en hoe hard de kiezer de partij ook afstraft, de SPD gaat net als de PvdA blindelings door op de ingeslagen weg. Grotesk! Het lijkt de beroepspolitici geen zier te kunnen schelen wat hun kiezers denken of willen. Zo lang zij maar op het dikverdienende pluche kunnen kleven, is het hen scheissegal wat er met de massa en de politiek gebeurt.’

‘Sahra Wagenknecht is aan de Groningse Rijksuniversiteit gepromoveerd. Dat staat althans op Wikipedia – ik maak maar weer eens 50 euro over naar Wikipedia. Prima initiatief. Sahra Wagenknecht runt met Oskar Lafontaine en Gregor Gysi, die Linke.  Lafontaine is uit de SPD gestapt.’

– ‘Dat van Groningen wist ik niet. Dat ze een Perzische vader had, wist ik ook niet. Vandaar dat ze er zo “Oosters” uitziet. Iets verder dan Oost-Duitsland dus. Dat over die Linke dat klopt. Maar de Duitse kiezer ging en gaat niet massaal naar die Linke, maar kiest waarschijnlijk toch voor de rare Groenen, de geen-vlees-en-geen-vis-partij, net als Groen Links in Nederland.’

‘Toch dapper dat Sahra dat toegeeft: die Linke wekt blijkbaar evenmin vertrouwen bij de kiezer. Waarschijnlijk omdat Lafontaine als vandaal wordt beschouwd. Oskar heeft immers de SPD verlaten en hoe beroerd een politieke club ook presteert, je blijft er vreemd genoeg bij sappelen. Vinden de meeste mensen blijkbaar? Maar, het zal ook aan ’s-mans persoonlijkheid liggen. Ik durf te wedden dat wanneer een Gregor Gysi alleen die Linke zou leiden, het een stuk meer kiezers zou trekken. Helaas is Gysi met pensioen.’

– ‘Ik ben benieuwd hoe het Aufstehen zal vergaan, maar ik vrees dat ze niet ver komen. De massa laat zich vreemd genoeg niet makkelijk helpen. Het klootjesvolk sukkelt of rent als kippen-zonder-kop achter de gladste en meest gewetenloze mooipraters aan. Ik hoop dat ik ongelijk krijg en dat Aufstehen echt gaat werken.’

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Het onderwijs en de kinderen, overgeleverd aan neoliberale sociaaldemocraten

“By now, the costs of education are just out of sight for the individual. Again, it’s part of the neoliberal concept of transferring costs to individuals and away from the government, which means away from some form of mild taxation. So, transfer the burdens away from the rich and let individuals suffer.
In a manufacturing plant, let’s say, if you can get cheap exploited workers in China or the Philippines or Vietnam, why pay for decent wages for workers here? You transfer production. In the universities it means if you can get temporary cheap labor to replace tenured faculty, why not do it? So, shift instruction to graduate students, adjuncts, temporary employees with no rights who can’t ask for any benefits. They’re cheap. That’s called efficient. It cuts down costs.
That’s part of the, essentially, neoliberal concept of efficiency. It transfers costs and burdens to individuals who have no recourse and protection from the rich and powerful.
Well, in the universities it’s the same. If you transfer teaching to graduate students and adjuncts, there’s a cost to the students and to the people who are doing it. They should be involved in constructive work themselves and not being farmed out to fill classrooms. But, for the students also, they’re losing a large part of the educational benefit. That’s a cost to individuals, so it doesn’t count in the corporate business version of how to run things efficiently.”
Noam Chomsky (2015:167-168) in een interview met Ricardo & Joao Rosa

Onderwijsminister Jet Bussemaker is van de PvdA en de PvdA fungeert en opereert als bijwagen van de VVD in deze neoliberale coalitieregering. Jet Bussemaker zei dus helemaal niets vreemds toen ze beweerde: “ ‘Wat mij stoort, is dat iedereen alleen maar hogerop wil. Met een vwo-diploma wil iedereen naar de universiteit. Een mbo-diploma zou niet goed genoeg zijn, terwijl dat ook een prima diploma is. Het is belangrijker om de juiste student op de juiste plek te krijgen.’ “

Wat wel vreemd is dat velen deze PvdA blijkbaar nog steeds als een sociaaldemocratische partij zien, die verheffing door onderwijs als vanzelfsprekend beschouwt. Menige columnist viel dan ook over minister Bussemaker heen, terwijl de arme ziel alleen maar eerlijk was. Immers: “In plaats van tegenbeweging zijn de sociaaldemocraten bondgenoot van het neoliberalisme. In ideologisch opzicht is dat een fataal verbond, zegt socioloog Willem Trommel, waardoor de PvdA niet meer de maatschappijkritische factor van weleer is. ‘Neoliberaal denken is nogal agressief antimaatschappelijk, gericht op een politiek van sociale ontbinding’, zegt hij. ‘Daarmee staat het haaks op de waarde die het hart van de sociaaldemocratie uitmaakt: solidariteit. Waardoor verkeert de PvdA in een diepe crisis? Doordat ze meeloopt met het neoliberalisme.’ “

Rutte over Sam

drie klassen
Een academische opleiding is al lang geen garantie meer voor een goedbetaalde baan die bovendien arbeidsvoldoening verschaft en ontplooiïngsmogelijkheden biedt. We stevenen af op een maatschappij die globaal uit drie klassen bestaat: een top, het midden en de onderkant. De top bestaat uit degenen die vermogens bezitten, hetzij door erfenissen, hetzij doordat zij beschikken over netwerken waardoor ze terechtkomen op de posities waaraan riante remuneraties gekoppeld zijn, hetzij door een combinatie van voornoemde omstandigheden.
Thomas Piketty en anderen noemen ze ‘de 1%’. De middenmoot bestaat uit degenen die hun inkomen grotendeels of geheel uit arbeid moeten verwerven. Door keihard werken en sappelen zal een deel misschien bescheiden kunnen sparen, maar zij zullen bijna nooit tot die top van superrijken doorstoten. Volgens Piketty komt dit omdat de economische groei daalt (bijvoorbeeld door vergrijzing, en straks dus ook nog eens door lager opgeleide burgers), terwijl het rendement op vermogen gelijk blijft en dus ten opzichte van de economische groei (de arbeidsinkomens) toeneemt. De onderkant tenslotte, bestaat uit degenen die zijn te vergelijken met de ‘gamma’s’ uit George Orwells ‘1984’. Ze zijn of werkloos of behoren tot de steeds groter wordende groep ‘werkende armen’ (working poor).
Barbara Ehrenreich schreef er een boeiend boek over Nickel and Dimed: On (Not) Getting By in America. Hoe hard ze ook ploeteren, ze kunnen de eindjes slechts met moeite aan elkaar knopen.

De onderkant van groep twee, moet bovendien alle zeilen bijzetten om niet in de situatie van groep drie te geraken en onafwendbaar in de neerwaartse spiraal terecht te komen.

Wat heb je in een dergelijke maatschappij aan een universitaire opleiding die wordt bekroond met een certificaat dat verwachtingen en ambities genereert, die (bijna) nooit (helemaal) zullen kunnen worden ingelost? Daar kweek je enkel ontevreden en rancuneuze burgers mee. Een lagere opleiding en onderdemaats onderwijs leren de burger zijn boterham-met-tevredenheid zonder morren en liefst dankbaar te consumeren. Als je voor een dubbeltje geboren bent, dan moet je vooral geen kwartje willen worden. De plannen met de btw-tarieven die momenteel door de VVD worden gepitched en gepushed, passen perfect in dit kader

De NRC van vandaag 17-06-2015 kopt op de voorpagina: “VVD en PvdA willen 5 miljard vrijspelen door btw-tarief van 6 procent fors in te perken. Het huidige btw-regime moet op de schop. Behoudens primaire levensmiddelen zullen de honderden diensten en producten die nu onder het lage btw-tarief van 6 procent vallen, gelijk worden getrokken met het standaardtarief van 21 procent.”
Voor het basisvoedsel – die boterham-met-tevredenheid – blijft het ‘lage’ btw-tarief gelden en voor de ‘luxe’ zaken gaat het naar 21 %. Zelfs de SP staat hier positief en sympathiek tegenover geloof ik te hebben gelezen. Geen wonder dat de bekokstovers van dit “herziene belastingstelsel” (de VVD en de PvdA dus) hun wrochtsel nog niet openbaar maken: eerst moeten de geesten rijp gemaakt worden om dit als een vorm van There Is No Alternative te gaan zien.
Straks, wanneer allerwege de loftrompet wordt gestoken over dit geniale staaltje van politiek-bestuurlijk knutselen, dan wordt de hele mikmak onder ketelmuziek en met een grote strik eromheen gepresenteerd en zal waarschijnlijk iedereen zich vol bewondering vergapen aan de nieuwe kleren van de keizer. En passant wordt door deze belastingtruc natuurlijk ook de AOW uitgehold, hoewel ze nominaal onaangetast blijft.
Kerndoel is het verder verlagen van de loonkosten, zodat er ‘banen’ bijkomen. Dat zullen vooral hamburger en McDonalds-banen zijn, waarvoor je niet naar de universiteit hoeft. Een fors deel van die quasi- en pseudobanen zal ontstaan doordat burgers taken moeten overnemen van de overheid. Hoogstwaarschijnlijk onbetaald of anders tegen een symbolisch bedrag. De ‘managers’, inclusief de politiek-bestuurlijke, blijven natuurlijk buiten deze naargeestige carrousel. Zij regelen immers het verkeer. topinkomens2

de IKEA-doe-het-zelf maatschappij
Thijs Niemantsverdriet (NRC 23-05-2015) vertelt dat de wetenschappelijke bureaus van de grote politieke partijen druk in de weer zouden zijn dit project handen en voeten te geven. Niemantsverdriet: “Ook denken bijna alle denktanks, van links tot rechts, na over de volgende vraag: hoe kunnen burgers taken overnemen van de overheid? Ze noemen het allemaal anders: ‘participatiesamenleving’ (VVD en PvdA), ‘relatieprincipe’ (D66), ‘coöperatiemaatschappij’ (ChristenUnie) of het ‘Nieuwe Midden’ (CDA). Het komt op hetzelfde neer: hoe kan de overheid burgers steunen die lokaal een zwembad of bibliotheek willen overnemen, die een energiecoöperatie hebben opgericht of daklozen willen helpen?”

In de bundel “Omstreden vrijheid” die begin dit jaar het licht zag, beschrijft Margot Trappenburg (bladzijde 175-184) deze ontwikkeling als “De opkomst van het IKEA-principe”. “De opmars van het IKEA-principe resulteert niet in minder werk. Het leidt tot minder betaald werk en tot een andere verdeling tussen betaald en onbetaald werk. Vooral in de publieke sector zou de invoering van het IKEA-principe kunnen leiden tot een stap terug in de tijd.”  Dat is precies de opzet en bedoeling, natuurlijk.

In ons onderwijs wordt dit IKEA-principe reeds ongemerkt toegepast: ouders moeten een flink deel van de taken verrichten die normaliter op school door de leerkrachten verricht zouden moeten worden. In Amerika wordt dit concept van service-learning reeds op grote schaal toegepast en in Nederland beginnen enkele universiteiten het in te voeren.
Sanne Bloemink schrijft over dit overhevelen van kosten naar de burger in: De Google Klas. Citaat: “Mijn zoontje heeft wel veel richting gekregen. Zijn leraar is vrijwel altijd (online en offline) beschikbaar voor praktische vragen, maar de waarheid is dat de meeste inhoudelijke begeleiding is gekomen van ons, zijn ouders. We hebben er heel wat uren in gestoken. Tot groot genoegen overigens, maar dit roept wel weer nieuwe vragen op. Ben ik de aangewezen persoon om deze inhoudelijke kennis over te dragen? En: wat gebeurt er als er thuis niemand is om richting te geven aan het onderzoek van het kind?”

De mantelzorg betreft hetzelfde IKEA-doe-het-zelf principe,maar dan voor onze senioren.

De winsten en rendementen die al deze moves en manipulaties genereren, zullen ongetwijfeld linea recta naar de top vloeien. Verpakt in mooie verhalen die het klootjesvolk ervan overtuigen dat het echt niet anders kan, dat dit werkelijk de enige en beste oplossing voor ons allemaal is en dat we er allemaal alleen maar wijzer van worden op de koop toe. Het is je reinste volksverlakkerij, georganiseerd, bekokstoofd en uitgerold van overheidswege.

volksverlakkerij
Willem Trommel wijdt in “Omstreden vrijheid” op bladzijde 109 een ironische paragraaf aan de volksverlakkerij van het merk PvdA.
Ik citeer: “Neoliberalisme is werkelijk overal, en het valt dan ook niet mee hiervan los te komen. Van enige afstand bekeken, lijkt het erop dat de sociaaldemocratie inmiddels op zoek is naar een ontsnappingsroute. Het Van waarde-project, in het leven geroepen door het wetenschappelijk instituut van de PvdA, is hiervan een indrukwekkend voorbeeld. Op zoek naar wat in onze tijd van waarde is of zou moeten zijn, voorbij de neoliberale moraal, zijn er in dit project interessante uitgangspunten geformuleerd, waaronder het ‘van ik naar ons-principe’ en respect voor ‘goed werk’. Op een partijcongres in 2013 werd de nieuwe koers met een heuse resolutie omarmd, waarna de partij overging tot de orde van de dag. Samen met de VVD doorwerken aan een neoliberaal regeerakkoord.”

Houellebecq en het belang van onderwijs
Trommel verwijst in zijn stuk veelvuldig naar het werk van de Franse schrijver Michel Houellebecq. Toen de aanslag op Charlie Hebdo (07-01-2015) plaatsvond, lag Trommels tekst waarschijnlijk al bij de boekbinder, want de eerste druk van dit WBS-jaarboek ‘Omstreden vrijheid’ verscheen in februari 2105.
Des te verrassender dat Houellebecq in zijn laatste roman ‘Sousmission’, die een dag na de aanslag verscheen, de pas gekozen eerste Franse moslimpresident Mohammed Ben Abbes de gevestigde politieke partijen de ministeries en andere gewilde politieke posten onderling laat verdelen. Op een uitzondering na: het Ministerie van Onderwijs.
In tegenstelling tot zijn coalitiepartners beseft Ben Abbes namelijk terdege dat het lot van een natie en de bestemming van een land afhankelijk zijn van het onderwijs dat ze haar jeugd biedt. Hilarisch-wrang dat uitgerekend Onderwijs bij ons in Nederland (alweer) in handen van een PvdA-minister is. th_6763431e90b8ffbdac8e034ec4c1bf48_1392743641ActieplanGezondeScholen

Volkskrant-columniste Aleid Truijens schrijft naar aanleiding van Bussemakers gewraakte opinie: “Wat de minister óók had kunnen zeggen: we hebben te veel studenten aan de universiteit, we kunnen ze geen behoorlijk onderwijs meer bieden. Of: het hoger onderwijs is aan zijn eigen succes ten onder gegaan. Beide zijn waar. We moesten en zouden 40 procent hoger opgeleiden hebben, om de kenniseconomie voort te stuwen, maar nu dankzij stug beleid die doelstelling is bereikt, zitten we met de gebakken peren: veel matig opgeleide en werkloze academici.”
Inderdaad: dat is wat ruim dertig jaar politiek gefröbel en geknutsel aan ons onderwijs heeft opgeleverd. Die matig opgeleide academici kunnen zich beter zo gauw mogelijk vertrouwd maken met het idee dat ze  waarschijnlijk nooit in bovenste regionen van het midden terecht komen, laat staan dat ze tot die top van 1 % zullen doorstoten. Tenzij ze rijke erflaters hebben of al vroeg deel uitmaken van de juiste politiek-bestuurlijke netwerken en het spel slim leren spelen. Vermoedelijk waren ze er psychologisch-emotioneel beschouwd beter mee af geweest indien ze geen academische titel hadden behaald.
In Prediker 1:18 staat niet voor niets dat wie kennis vermeerdert ook smart vermeerdert.

eigen belang
Wat er vanuit Den Haag tot ons komt aan ideëen en beleidsvoornemens belooft weinig goeds voor degenen die mochten hopen op een verandering van het politieke klimaat in Nederland. Zelfs indien de PvdA bij de volgende verkiezingen qua zetelaantal wordt gedecimeerd, wat is dan het alternatief? Welk etiket een politiek merk ook opplakt, je hoeft maar even te krabben om de neoliberale inhoud te zien, te ruiken en te voelen.

De meeste politici verdienen immers een ruim bovenmodaal salaris dat ze niet snel geneigd zullen zijn in de waagschaal te stellen. Waar gekozen volksvertegenwoordigers vandaag de dag werkelijk voor staan en wiens belangen ze het beste vertegenwoordigen, weet niemand meer zeker, want je kunt niet in hoofden en harten kijken.
Dat helaas het eigenbelang bij vele publieke bestuurders voorop staat, is een besef dat tot steeds grotere delen van het kiezersvolk doordringt. Dat besef draagt allerminst bij tot een plezierig, productief en constructief maatschappelijk leefklimaat.

“The system of elections and the demagoguery of election campaigns have managed to ensure that the people’s passing interests are always represented and always satisfied. Their more permanent interests may be often thwarted and for long periods at a time. We must therefore again conclude that modern government is really coercive rule by oligarchic demagogues. The actual rulers are the few and the privileged, and they secure and maintain rule by propaganda.
“[W]hen it is a question of citizens proper, one must recall that the system of representation (or representative democracy, as it is called) that exists today effectively deprives everyone of citizenship save the actual representatives themselves. The reason is the special character of electing and election campaigns described earlier. If voting is going to be a serious exercise of choice, candidates will not be chosen in advance, there will be no campaigning, there will be regular and full account-giving by the elected to the voters, and the voters will be able to ensure that delinquents are recalled and properly punished.”
Peter L.P. Simpson (2015: 44-45,114): Political Illiberalism. A Defense of Freedom


Literatuur

Aleid Truijens: Iedereen waar hij hoort, net de middeleeuwen – Volkskrant 13 juni 2015

Maartje Bakker, interview met minister Bussemaker: ‘Studenten moeten uit hun comfortzone komen’ –  Volkskrant 6 juni 2015

Wilco Dekker: Kloof tussen arm en rijk groeit snel in Nederland – Volkskrant 19 januari 2015  http://www.volkskrant.nl/economie/kloof-tussen-arm-en-rijk-groeit-snel-in-nederland~a3832426/

De artikelen van Margot Trappenburg (‘De opkomst van het IKEA-principe’) en Willem Trommel (‘Vrij van neoliberale drang’) staan in de bundel Omstreden vrijheid – 2015, Amsterdam: Wiardi Beckman Stichting & Uitgeverij Van Gennep / isbn: 9 789461643407 (paperback)

Willem Trommel: De overheid is geen bedrijf – De Groene Amsterdammer – woensdag 25 maart 2015 https://www.groene.nl/artikel/de-overheid-is-geen-bedrijf

Sanne Bloemink: De Google Klas – 21st century skills in het onderwijs: revolutie of hype? – De Groene Amsterdammer, nummer 28, 11.6.2015

Over Houellebecqs roman Sousmission, onder andere: http://www.trouw.nl/tr/nl/33627/Aanslag-Charlie-Hebdo/article/detail/3825568/2015/01/09/Van-Submission-naar-Soumission-is-Houellebecq-de-nieuwe-Van-Gogh.dhtml

Zie ook: Mark Lilla: Slouching Toward Mecca    http://www.nybooks.com/articles/archives/2015/apr/02/slouching-toward-mecca/

Thijs Niemantsverdriet: Zij bepalen de politieke thema’sNRC 23 mei 2015

http://www.nrc.nl/handelsblad/van/2015/mei/23/zij-bepalen-de-politieke-themas-1497614

Ricardo D. Rosa & Joao J. Rosa (2015): Capitalism’s Educational Catastrophe And The Advancing Endgame Revolt – featuring an interview with Noam Chomsky  / New York, Bern, Frankfurt etc.: Peter Lang / ISBN: 978-1-4331-2458-7 (paperback) / het interview met Noam Chomsky staat op pagina 166 – 171.

Joel Spring (2015): Economization of Education. Human Capital, Global Corporations, Skills-Based Schooling / New York and London: Routledge / ISBN: 978-1-138-84461-2 (pbk)

Peter L.P. Simpson (2015): Political Illiberalism. A Defense of Freedom / New Brunswick & London: Transaction Publishers / ISBN: 978-1-4128-5574-7 (hbk)

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,