RSS

Tag Archives: referendum

Geslagen hond en visiefobie

 

 

‘ Wanneer je een hond keer op keer slaat, routinematig zonder duidelijke aanleiding, wordt het beest geheid vals,’ zegt Laure, ’wanneer je als politici de kiezers keer op keer voor de gek houdt, fopt en op het verkeerde been zet, idem dito, die kiezers worden vals en gaan naar kuiten happen.
Philippe Gautier, de hoofdpersoon uit de roman van Thierry Baudet, draagt littekens van een jeugdtrauma met zich mee: zijn vader placht hem als kind met de riem af te tuigen. Gautier gaat niet de politiek in, maar compenseert, sublimeert, zijn pijn door Kunst. En hij gebruikt zijn echtgenote Sylvia, hun dochter en zijn minnares Davide, die hij letterlijk verkleint, verkinderlijkt, infantiliseert, door ze diertje te noemen, dus klein dier. Een vrouwelijke driehoek – dubbelzinnig nietwaar? – die hij zowaar in en uit elkaar kan schuiven, zodat ze soms samenvallen. Let wel: ik heb Baudets novelle nog niet gelezen, maar baseer me vooral op de bespreking van Saskia Pieterse uit de Groene Amsterdammer. ’

Semanur: ‘Gaat de novelle Van elk waarheen bevrijd van blitzkikker Baudet volgens jou daarover? Over valsgemaakte kiezers? Maar als kiezer wil je juist graag weten waar jouw volksvertegenwoordigers heengaan, daarom stem je op partij X, A, of Z en niet op een andere partij. Iedere partij prijst immers een ander “waarheen” aan, maar niet heus. Hier dus via Rilke ironie. Heerlijk toch dat je een boek mag en kunt lezen zoals je dat zelf wil – en kunt, natuurlijk! Hetzelfde geldt voor cartoons. De maker kan er nog zo veel mee bedoelen, maar als beschouwer maak ik er zelf wat van. Zodra een cartoon of een boek is gepubliceerd, leidt het een eigen leven.
Zeg, zou de visie-fobie van VVD’er Mark Rutte uit zijn jeugdervaringen zijn te verklaren, op jeugdervaringen zijn te herleiden? Heeft zijn moeder misschien vroeger zijn dag, week, jaar altijd helemaal uitgestippeld, heeft ma zoon haar visie opgelegd en protesteert Rutte als vijftigjarige daar nog steeds tegen? Is Rutte bezig zijn moeder te behagen, rebelleert hij tegen haar, of wil hij zijn “afwezige vader” plezieren, misschien vervangen bij zijn moeder? Of een combinatie van alles? Ruttes beruchte woedeaanvallen, waar zijn die op terug te voeren? Jeugdtrauma’s die verharden, transformeren, vergroeien, tot neurosen, kunnen verhipte hinderlijk zijn. Gelukkig voor hem leeft Rutte in een tijdperk van de hyper-theatrale politiek en kan hij zijn ei daarin kwijt. Ziezo, dat was amateur-psychoanalyse in kort bestek.

O ja, die narcistische cirkel van Sarah Kofman waarover Pieterse het heeft? Hoe zie je dat in deze context?’

Laure: ‘ Ik laat het narcisme nu in de coulissen en breng de cirkel en de driehoek – een vierkant, met Philippe erbij – in verband met een Pavlov-experiment met honden: hoe maak je honden kierewiet. Wat deed Pavlov, hij confronteerde een hond afwisselend met een vierkant, dus rechte hoeken, en een cirkel, geen hoeken. Bij de cirkel kreeg de hond een stuk vlees en bij het vierkant een stroomstoot. De hond ging na een tijdje ook zonder vlees kwijlen bij het zien van de cirkel en janken bij het vierkant, ook als hij geen stroomstoot kreeg. De hond was geconditioneerd.

Toen maakte Pavlov de cirkel steeds vierkanter en het vierkant steeds ronder. Je kunt vast al raden wat er met de hond gebeurde: die wist op een bepaald moment niet meer wat zij kon verwachten, want cirkel en vierkant gingen immers steeds meer op elkaar lijken. De hond werd dus compleet gestoord.’

‘ Aha, ik denk dat ik ‘m snap,’ zegt Semanur, ’ de kiezer van nu weet niet meer wat zij eigenlijk kiest, want alle politieke merken lijken op elkaar. Ze worden via marketing technieken gedifferentieerd om zogenaamd diverse segmenten van de kiezersmarkt te bedienen en stemmen te scoren, maar in feite is het een grote nep. Er valt niet meer te onderscheiden, te discrimineren, tussen cirkels, ovalen, rechthoeken, driehoeken, vierkanten. De burger wordt voortdurend op het verkeerde been gezet door sleeze and spin en dus raakt de gedesoriënteerde burger op drift, wordt psychisch uit balans gebracht.

Op zo’n manier een boek lezen is veel leuker dan op de conventionele manieren. Zeker wanneer zo’n boek door een politicus als Thierry Baudet is afgescheiden. Baudet gebruikt trouwens het klassieke recept: geef de protagonist een akelige jeugd mee, waaruit de lezer zijn gedrag als volwassene kan verklaren. De tekening van Joep Bertrams is spot on: achteruitkijkspiegels. Leer van het verleden en zie vooral je eigen rugzakje onder ogen. Dus niks reactionaire politiek.
Ach, vergelijk het met Henri Osewoudt uit Hermans’ Donkere kamer van Damocles. Henri heeft een zeer getroubleerde jeugd gehad, inclusief een bijna-incesteuze relatie met zijn nicht, Hermans voorziet hem van een afstotend uiterlijk. Henri Osewoudt weet eigenlijk niet wie hij is. Hermans zet de lezer voortdurend op het verkeerde been met persoonsverwisselingen en spiegels. De lezer raakt met het personage het spoor bijster. Aan het einde weet je zelfs niet of het wel echt Osewoudt is die doodgeschoten wordt.’

Laure: ‘ Deze Baudet speelt op veel verschillende registers: hij speelt schaak, maakt muziek, schrijft romans, doet aan hedendaagse politiek en staat zelfingenomen nomenklatoeristen het jak uit te vegen. Een veelzijdig mens met een multipele persoonlijkheid? Dat is voor de gemiddelde Haagse plucheklever nauwelijks te volgen. Die sluiten zich aaneen en gaan keffen en janken. Voor de media geldt hetzelfde. Die moeten hele andere invalshoeken en frames uit de kast halen, dus ze moeten echt aan het werk, en dat vinden ze lang niet altijd leuk. Routine-duidingen volgens routine-frames en -modellen zijn natuurlijk veel gemakkelijker.

Ik denk er heel hard over om straks op meneer D.J. Eppink van het FvD te stemmen voor de Europese verkiezingen, omdat ik vóór Europa ben, maar tégen deze vorm van EU en ik wil het instituut van referendum terug, want de representatieve democratie werd gemaakt voor een heel ander soort politicus dan nu op het pluche fladdert en klautert. Deze types moet je niet eens per vier jaar legitimeren zonder ze tussenrapporten te kunnen geven. Dat geldt op ieder niveau: landelijk, maar ook bij de gemeenteraden. De kiezer moet worden getraind in, vertrouwd gemaakt met en opgevoed in het hanteren van referenda, net als met de Zwitsers is gebeurd. Dus niet weer plompverloren een referendum in de plas pleuren, de boel de soep in zien draaien en dan zeggen: zie je wel, het voldoet niet.
Kijk naar Amerika. Het is maar de vraag of de Amerikaanse instituties tegen het vandalisme van een Trump bestand zullen blijken. Die instituties werden voor heel andere en inmiddels achterhaalde types politici in elkaar gestoken. Zullen ze vandal-proof blijken?’

Semanur: ‘ Van de recensies die ik van Baudets novelle heb gelezen, vind ik die van Pieterse en Thomas de Veen (de flaneur en de fallische bakkunst) de meest interessante. Misschien heb ik enkele recensies gemist hoor, maar deze twee heb ik met aandacht gelezen. Vooral die van Saskia Pieterse. Thomas de Veen maakt zich er iets te makkelijk vanaf vind ik.

Misschien ga ik de novelle lezen en kunnen we hem parallel aan Hermans’ Damocles en Vestdijks Anton Wachter ontleden? Hoewel Anton Wachter natuurlijk wel een hele kluif is, maar we kunnen Mohammad vragen om het deel voor deel voor ons verklarend samen te vatten en dan een of twee delen zelf lezen?

In ieder geval ga ik op de FvD stemmen, straks bij Europa en over twee jaar bij de Kamerverkiezingen, want deze routinematige sloop van onze maatschappij door neoliberale nitwits en half-wits moet hoe dan ook gestopt worden.’

Laure: ‘ O ja. Bijna vergeten. Natuurlijk Paul Scheffer hè. Nu weer, met dat laatste stuk van hem in de NRC. Scheffer is voor ons zo vanzelfsprekend, redelijk en logisch normaal in zijn diagnose en receptuur dat hij voor mij intussen vanzelfsprekend is. Daardoor wordt hij door de politieke nomenklatoera en de horige media schromelijk veronachtzaamd. Helaas voor ons.

Wij stemmen voorlopig dus FvD.’

 

 

 

Franz Schubert – Who is Silvia ? – The King’s Singers

Schubert – An Sylvia – Fischer-Dieskau / Moore 1957

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Op kloven kluiven

 

‘ Ho, wacht even, het ging toch over referendum-, orgasme- en klimaatkloven? ‘

–  ‘ Ja nou? Het hangt helemaal van je frame af hoor.’

‘ Je bedoelt toch, net als ik, die kloven die in de Trouw van vandaag aan bod komen? ‘

–  ‘ Jazeker. Ik vind de orgasmekloof van Ephimenco het smakelijkste, al was het alleen maar vanwege de afmetingen van zijn clitoris. De kittelaar van Sylvain E. dient als stok om de man mee te slaan. Assjeblieft, wat zeg je me daarvan? Knots-te-gek, zo’n giga-klit. Monsterlijk. Je zult er maar mee behept zijn. Gehandicapped.’

‘ Hmm, juist, die stok zou ik maar achter de deur laten. Misschien heel af en toe de hond mee slaan, zachtjes, zeker als ‘ie slaapt, maar voor de rest lekker met rust laten. Niet te behappen. Misschien zit clitorisverkleining in het zorgpakket. Let wel: ik bedoel niet clitoridectomie. Dat is weer het andere uiterste. Neen, gewoon, een huiselijke clitoris, een knusse kittelaar met een gestandaardiseerde aaibaarheidsfactor. Een tikkeltje hoofdig mischien, anders wordt het gauw een dooie boel. De klimaatkloof vind ik onzin. Dat is een issue voor derderangs beroepspolitici, die lijmen er spijbelende scholieren mee. En die referendumkloof, hoe kom je daaraan?’

–  ’ Hm, een kloof met een kittelaar. Beeldend. Wat wil je, hij is Frans hè. Maarre, de referendumkloof is van de bestuurskundige Hans de Bruijn. Zij column in Trouw heet: Kloof. Volgens meneer De Bruijn veroorzaken referenda kloven, terwijl ze zijn bedoeld als bruggen. Referenda zijn bedoeld om kloven te overbruggen, maar werken averechts, beweert meneer De Bruijn.’

‘ Zeg, nou ga je toch niet op meneer De Bruijn vitten hè? Heeft hij niet een beetje gelijk? Met Brexit bijvoorbeeld?’

–  ‘ Jawel, jawel, maar die De Bruijn is zo provinciaals. Bijvoorbeeld in Zwitserland, het thuisland van de referenda, wonen de mensen massaal in kloven. Zwitserland is bijna totaal berg, dus de meeste Zwitsers wonen tussen de bergen in. Okay, dat noemen ze dalen, maar het zijn natuurlijk brede kloven.’

‘ Hmm, je bedoelt dat referenda in Zwitserland geen kloven meer veroorzaken kunnen, omdat de meeste Zwitsers al in kloven wonen. In Nederland zijn geen bergen, maar wel veel rivieren, brede rivieren, die traag door oneindig laagland gaan. Dus veel bruggen, in soorten en maten: ophaalbruggen, draaibruggen, swingbruggen ….. nog meer? Kom maar over de brug met je bruggen. Nu terzake. Referenda?’

–  ‘ De Bruijn heeft niet helemaal ongelijk, maar hij vergeet dat een bevolking tot het gebruiken, hanteren, van referenda, moet worden opgeleid. Daar moeten mensen in worden getrained. Waneer je één keer per tig jaren een zogenaamd referendum bedisseld, gaat het geheid mis. Dat is per definitie een brug te ver. En dan komt zo’n mevrouw K3 Ollongren met een grote spuit en blaast het referendum uit. Omdat het niet aan “de verwachtingen voldoet.”  Hoe komt zo’n D66-mevrouw aan zo’n uniek-originele dooddoener hè. Daar moet je toch echt D66 voor zijn.’

‘ Nou ja, wij slikken het massaal mak. Maar meneer de Bruijn heeft het over digitale referenda, dus aan/uit, Ja/Nee, zonder tussensmaken. De Zwitsers gebruiken referenda vooral voor analoge doeleinden, waarbij een ietsje meer of minder ook kan.

–  ‘ De Zwitser zoekt als vaardige referendummer, gedoseerd de nuance.’

‘ Precies. Mede omdat de “dreiging van het referendum” de Zwitserse politici als een zwaard van Damocles boven de fontanel hangt. Frank Hendriks e.a. (2017:115): “ Zwitserse bestuurders lopen op hun tenen omdat ze weten dat ze anders tegen een volksinitiatief of volksveto kunnen aanlopen. Met interventie- en correctiemogelijkheden op zak houden de burgers de besluitvorming in alle mogelijke dossiers scherp – ook als die mogelijkheden uiteindelijk op zak blijven; als het bestuur bewijst dat interventie of correctie niet nodig is.”

De Zwitsers nopen hun politici voortdurend voeling te houden met de kiezer. Eigenlijk zou dat vanzelfsprekend moeten zijn voor volksvertegenwoordigers, maar ook Zwitserse politici zijn net gewone mensen en het referendum fungeert als stok achter de deur. Het kietelt de politici aan hun erogene zones en port het verantwoordelijkheidsgevoel, het houdt hen alert op hun volksvertegenwoordigende verantwoordelijkheden.’

–  ‘ En het orgasme? Komt dat er nog aan te pas?’

‘ Mwah, meer een permanente milde katharsis misschien, een soort vanzelfsprekend van “Feest van de Democratie.” Sijpelend, maar gestaag. De crux is het kunnen uitdelen van tussenrapporten in de vorm van een referendum-uitslag. Dan zou zo’n tragikomedie als bijvoorbeeld de verzakking van Groningen hoogstwaarschijnlijk voorkomen kunnen zijn geworden.’

–  ‘ In Nederland hebben we in plaats van referenda, Parlementaire Enquêtes. Dat zijn putten die worden gedempt nadat er kalveren in zijn verdronken. Een soort fop-en-verlak-referenda-achteraf. En dat dempen gebeurt dan nog halfhartig op de koop toe.’

‘ Zwitserland, dat is natuurlijk een achterlijke negorij. Daar schijnen ze nog elites te hebben, zoals er ooit in Nederland zuilen waren, ver vóór de Verlichting door de EURO, de Renaissance van de EU en de emancipatoire invoering van de Vrije Neoliberale Marktwerking.
Frank Hendriks (pagina 114, 115): “Juist omdat de macht over veel handen is verdeeld, en de directe democratie ook haar partij meeblaast, zoeken de de politieke elites elkaar op en houden ze elkaar vast. Referendumdruk en elitesamenwerking zijn in Zwitserland wederzijds versterkend.”
Tja, het lijkt me vrij aannemelijk en tamelijk logisch, maar het vergt wel politieke inspanning door kwaliteitspolitici van goede wil en te goeder trouw zijnde, om onze democratie echt en eerlijk toekomstbestendig te maken.’

–  ‘ Amen. Een zware kluif, waar de Haagse kaasstolpers vorstelijk voor worden betaald, zou je zo zeggen. Me dunkt dat de cartoon van Jos Collignon op de VK site van gisteren, boekdelen spreekt: praatjes voor de vaak en beschimmelde lulkoek. Ja, die gooi ik er in  als tegenhanger van de clitoris.’

‘ Schoothondjes en vuilnisbakkenrashonden kluiven op heel andere kluifjes.’

–  ‘ Ik vermoed dat ze hun vette kluiven in Zwitserse kluizen hebben weggeborgen en op cijferrekingen geparkeerd. Bewijzen kun je dat natuurlijk niet. Maar Zwitserland geniet natuurlijk niet gratis een status aparte.’

‘ Geen kunst om dan uitbundig te jodelen op de Alpenweitjes.’

 

Frank Hendriks e.a. (2017): Democratische zegen of vloek  /  isbn: 978 94 6298 705 0  / NUR 754

Interview met Frank Hendriks op NPO Politiek over het referendum – Democratische zegen of vloek?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Politiek los zand en visieloos kruimelwerk

 

‘Hier, weer zo’n raar stuk in de NRC over de SP. Ik begrijp die SP-bobo’s niet,’ zegt Menco ongeduldig, ‘en de berichtgeving over die club ook niet. Het zwakke punt bij vooral de SP is dat de club het niet heeft over deregulering en nep-marktwerking, waarvan de zorg, de woningmarkt en de AOW-leeftijd als illustratieve agendapunten (desnoods noem je ze “speerpunten”) dienen. Het lijkt wel alsof ook de SP gebiologeerd en gehersenspoeld is door het neoliberalisme en instinctief alles mijdt om precies dát aspect, die dimensie, van deze politiek aan te pakken.’

‘Dit is niet eens symptoombestrijding en nauwelijks symptoombenoeming,’ zegt Ilham, ‘deze SP-jongens stippen een onderwerp aan en blazen dat op tot een retorische luchtbel. De samenhang is volkomen zoek. De verloedering van onze zorg hangt ondermeer direct samen met de verhoging van de AOW-leeftijd (de werkloze rentenier-vermogenstrekker wordt er niet door geraakt), met het langer zelfstandig laten wonen van senioren, zodat zorginstellingen gesloten kunnen worden (dat ligt in het verlengde van de verhoging van de AOW-leeftijd, maar wordt listig geframed) en zo zijn er meer items te bedenken die met Zorg hebben te maken. Dat zogenaamde “zelfstandig wonen”  van onze ouderen hangt weer met vele draden samen aan het neoliberale huizen- en woningmarkt-beleid, de toestand op de woningmarkt van VVD’er Stef Blok hangt onmiddellijk samen met het ongelimiteerd toelaten van asielmigranten, en ga zo maar verder. Ook de SP kan of wil er blijkbaar geen samenhangend verhaal van maken. Héél vreemd allemaal.’

Zorah: ‘Bizar, dat de VVD’er Stef Blok onze woonruimte kan commodificeren en vermarkten, zonder dat de andere politieke pipo’s hem een strobreed in de weg leggen. In plaats daarvan wordt er geneuzeld over progressief patriottisme, claimt PvdA’er Asscher dat ‘ie de status en rol van Mozes zou hebben en meer van die onzin.’

‘Jahaaa,’ zegt Ilham, ‘momenteel zijn de pipo’s onder de radar met deregulering van onze woonruimte bezig, die rare Deab en niet-Daeb-huizen weet je niet? Dat gebeurt in stilte en zonder dat er een haan naar kraait. Straks worden we wakker en blijken we huurders van George Soros of van Xi Jinping, of een andere gup.’

‘Alleen die benaming al: Diensten van algemeen economisch belang. En met die terminologie brabbelen ze over wónen!’ Wonen, een basisbehoefte! Dat kun je toch niet gewoonweg verkwanselen?’ roept Menco, ‘Neen, dit belooft weinig goeds voor de gewone man!’

‘Wonen, is een maatschappelijk en sociaal belang en geen economisch belang,’ zegt Ilham droog, ‘lees onze Grondwet er maar op na.’

Zorah: ‘Ik vind het zo onwezenlijk dat in de opmaat naar de verkiezingen op 15 maart alles en iedereen die tot mainstream opinie en het establishment gerekend kan worden, het wederom heeft over allerhande zaken, behalve over die dingen die ons in ons dagelijkse bestaan het meeste treffen en aangaan. Het is net alsof “we” in afzonderlijke bubbels naast elkaar bestaan en dat elke bubbel in zijn eigen roes en waan leeft.’

‘Daarom gaat het meeste aan zogenaamde informatie in de nationale Nederlandse media ook langs me heen,’ zegt Ilham, ‘ik zie die krantenkoppen wel, maar ze doen me steeds minder. Het zàl allemaal wel. ik haal mijn informatie vooral uit wat buitenlandse media over het Nederlandse verkiezingscircus schrijven en anderszins melden. Die journalisten behoren veel ook tot de mainstream, maar omdat ze van buitenaf kijken vind ik ze meestal minder bevooroordeeld en partijdig dan de Nederlandse.’

‘Het mes snijdt aan twee kanten,’ zegt Menco, ‘als ik lees wat een Russische of een Turkse site, een Franse of Amerikaanse journalist over Nederlandse politiek beweert, dan krijg ik vanzelf een beeld van de situationele en culturele context in het betreffende land waar de journalist woont of vandaan komt. Tenslotte is iedereen onvermijdelijk partijdig en behept met frames en vooroordelen.’

‘Alleen al dat massale reflexmatige afgeven op de PVV en het bij voorbaat uitsluiten van Wilders, zegt Zorah, ‘men bauwt en kakelt elkaar routineus na. We zullen straks zien of hetgeen “men” in publiek beweert en in het stemhokje doet, met elkaar spoort.’

‘Op de keper beschouwd, passen de Haagse pipo’s hetzelfde recept toe als Wilders met zijn islam en Marokkanen,’ zegt Menco, ‘zo isoleert de SP afzonderlijke symptomen van neoliberale politiek en blaast die op, los van de betekenisgevende (historische) context. Dus sequentieel eendimensionaal en monadisch monomaan, zonder organische samenhang. Alsof je politiek beleid kunt assembleren uit losstaande programmapunten. Zoals Samsom en Rutte bij hun rampzalige formatie programmapunten uitruilden alsof het inwisselbare entiteiten zouden zijn.’

Ilham: ‘Deze SP sluit coalitie-samenwerking met de VVD uit, maar de SP geeft de neoliberale politiek bijna geen zinnig weerwerk, en dan heeft symbolische uitsluiting geen enkele zin, natuurlijk. Het is de oer-SP-formule: stem tegen!

‘Precies. De SP draagt nauwelijks haal- en realiseerbare alternatieven aan,’ grinnikt Menco, ‘ach, het is een andere vorm van gemakzuchtig politiek bedrijven, ik bedoel: ruim een ton per jaar opstrijken als volksvertegenwoordiger.’

‘Misschien zijn wij veel te ambitieus,’ merkt Ilham op.

‘Ja hoor! Dat is in ieder geval media-vriendelijker geformuleerd dan hardop menen dat de huidige politici over de hele linie onder de middelmaat scoren,’ zegt Menco lachend. ‘Er blijft tenslotten op de luitjes gestemd worden.’

‘Tenzij het om nepotisme en zelfverrijking gaat, ‘zegt Ilham. Ze corrigeert zichzelf haastig en zegt: ‘Sorry! Ik bedoel natuurlijk dat de huidige politici een stralend voorbeeld van zelfredzaamheid zijn! Dat is heel iets anders! Sorry hoor! Ik drukte me erg ongelukkig uit.’

‘Juist,’ zegt Menco lachend: ‘zelfredzaamheid, dat is het natuurlijk: blijf als beroepspoliticus zo lang mogelijk op het Haagse pluche kleven, net zoals onze senioren zo lang mogelijk zelfstandig moeten blijven wonen en de verwarden van geest het eigenstandig in de maatschappij moeten zien te rooien! Je moet de dingen alleen in het juiste perspectief plaatsen, anders krijg je een scheef en vertekend beeld van de werkelijkheid en daar is niemand bij gebaat.’

Ilham: ‘Precies. Ik versprak me feestelijk. Ik had natuurlijk het woord “competent” moeten gebruiken. Beroeps- en carrièrepolitici zijn competent wanneer zij of hun voodoodoctors de media zo ver krijgen dat die allerwege verkondigen dat ze competen zijn. Alleen maar competent. Vooral niet willen specificeren of nader uitwerken, competent waarin, waartoe, waarmee …… Neen: gewoon: politicus A of B is competent, maar pipo X is het allercompetenste. Punt.’

‘Ja, natuurlijk,’ zegt Menco, ‘competent in ruifrauzen en competent nepotisme is tenslotte ook een vorm van competentie. Daar is geen speld tussen te krijgen. Competent is tegenwoordig bovendien couranter dan bekwáám (Wim Kan), want universeel nietszeggend en dus alleszeggend. Bekwaam is te riskant voor beroepspolitici, want dat ligt te dicht bij vaardig en handig en dat zijn termen die op doen en aktie duiden. Terwijl competent passief postief is. Er wordt niets van een competent politcus verwacht dan dat de media hem of haar competent noemen. Kat in ‘t bakkie hoor! ‘

Ilham: ‘Het etiket “alleskunner” vervult ook zo’n functie. Wordt er een joker halverwege de rit, tussentijds op een ministerie geplakt, heet het in de media dat die jojo een “alleskunner” is. Om je te bescheuren toch? Iedere middelmatige dodo kan vandaag de dag op een ministerie worden geplempt. Een gladde bek met een vlotte babbel, dat is alles wat je nodig hebt. De ambtenaren doen het meeste echte werk en de voodoo-doctors zorgen voor de verpakking met een grote strik, ter comsumptie van het klootjesvolk.’

*  VROLIJKHEID  *

‘Ze leren er blijkbaar niet van,’ zegt Zorah met een glimlach. ‘Wie kan er nou bijvoorbeeld tégen een gezond opererend, goedwerkend en florerend Europa zijn? Ik zou wàt graag een solide Europa willen! Daar heb je alleen wel bekwááááme en bevlóóóógen politici voor nodig. Nu zitten er overwegend pseudo-competente technocraten onterecht de schijn van competent wezen op te houden. Dat is een meer-dan-voltijd-baan waar voor ze dan ook meer dan vorstelijk worden gehonoreerd.’

Menco: ‘De kiezer leert er evenmin iets van, want die blijft als een mak schaap stemmen op dezelfde slangenolieverkopers. Arme meneer Roemer. Die zit daar enkel als tussenpaus het pluche warm te houden, todat lilian Marijnissen het stokje overneemt. Meer dan vijftien zetels max mag de arme man niet scoren van koning Jan.’

‘Het strijkstokje dan,’ zegt Zorah olijk, ‘neen, neen, sorry, ik bedoel: misschien is het meisje Marijnissen echt een competente musica ….?  Dat kan niet hè? Alle musici zijn mannelijk. Behalve de harpijen. Ik bedoel: harpistes.’

*  Vrolijkheid *

Ilham vraagt zich af: ‘Zouden ze daar in Den Haag zulke stukken als van Pankaj Mishra niet lezen, of niet snappen? Ze – de zogenaamde linkse clubs – krijgen het Grote Verhaal nota bene op een presenteerblaadje aangereikt. Ze hoeven zelf niets meer te thematiseren, alleen met overtuiging uit te dragen! Het lijkt er steeds meer op dat ze er met opzet een zooitje van maken en de boel moedwillig saboteren.’

‘Het is allemaal zo kneuterig, stuntelig en amateuristisch,’ beaamt Zorah,’wat de meeste andere clubs aan geliktheid te véél hebben – hetgeen ze ook ongeloofwaardig maakt – heeft de SP juist met karrevrachten te weinig. Geen dragend, alomvattend verháál, maar kruimels los zand. Zonder samenhang. Steeds weer herhalen dat de lonen achterblijven bij de winsten, zonder dat je dat bedt in een verhaal over het neoliberale systeem dat de oorzaak is van die scheefgroei, dat zo snel uit elkaar lopen van ondernemerswinsten, rente-opbrengsten en arbeidsinkomen, gaat op den duur vervelen en irriteren.’

‘Tja, ik mis bij de SP bijvoorbeeld het pleidooi voor invoering van het referendum op de wijze zoals Zwitserland dat kent,’ zegt Ilham, ‘Het instrument referendum is steeds nijpender aan de orde, maar geen politieke kongsi zit te wachten op tussenrapporten van de kiezer, dus negeert het establishment het onderwerp referendum straal. En niemand die het ze onder de neus wrijft. Er zit geen richtinggevende visie achter het SP-verhaal. Dat zit er bij geen enkele partij achter, maar ik zou juist de SP zo graag een visie zien en horen uitdragen. Willen we onze democratie toekomstbestendig (brrrrrr ….. wat een wóórd!) maken, dan moet je gaan voor de politieke instrumenten die dat kunnen bereiken, structureel, vér-dragend met perspectief. Niet prutsen aan retrootjes. Die zijn ook belangrijk, maar alleen als afgeleiden van je grote verhaal. Daar maak je geen solo-speerpunten van.’

‘Die kruimels uitventen, noemen de SP-strategen keuzen maken in het kader van organising,’ zegt Zorah schamper, ’lus je nog peultjes mevrouw Jansen? Wat moet je daar nou mee aanvangen, met zulke denkramen? Dat Zorgspeerpunt is letterlijk gekopieerd van Obama’s Affordable Health Care, maar zonder Nederlandse context of wat dan ook. Gewoon: pats, boem, overnemen en kopiëren maar. Wat een armoe toch!’

‘Jammer, jammer, jammer,’ zegt Menco, ‘ik vind op de PVV stemmen gruwelijk, maar die andere pipo’s, bimbo’s en yoyo’s zijn net zo gruwelijk, alleen gemaskeerd en geveinsd. Lees het na in Matthëus 23: 27-28, of Lukas 11. Daar staat het letterlijk. It’s true.’

‘Misschien is het meest schijnheilige en cynisch hypocriete nog dat de meeste Westerse politici, de Nederlandse incluis, direct of indirect op globale schaal politiek stimuleren – of tenminste gedogen – die vluchtelingen- en asielzoekersstromen op gang brengt,’ verzucht Ilham. ‘Vervolgens publiceren de media keer op keer hartverscheurende verhalen en tonen de afgrijselijkte foto’s van medemenselijk lijden en worden er bij de Jan-met-de-pet azc’s in de achtertuin uit de grond gestampt. Alles ruim overgoten met de steeds weeër wordende saus van Vrijheid, Verlichting en Democratie.’

‘Het mes snijdt voor de beroepspolitici aan twee kanten,’ meent Menco, ‘niet op de laatste plaats omdat nep-politici als Wilders in Nederland er garen bij spinnen en van de weeromstuit de establishment-politici een dagtaak kunnen maken van het zich afzetten tegen de PVV, gesteund door de media, die het vuurtje maar al te graag aanblazen. Zo hoeft niemand daadwerkelijk iets te doen.’

‘Daarom dat invoering van het referendum naar Zwitsers model (dus niet in de vorm van de karikaturen die de politici er hier maar al te graag van maken) zo broodnodig is,’ zegt Zorah uit de grond van haar hart. ‘Dit slag politieke entrepreneurs moet gewoon regelmatig gewaardeerd (moral rating) en de maat genomen worden om ze bij de les te houden. Je kunt de meesten van de postmoderne neoliberale politieke pipo’s en bimbo’s niet vier jaar carte blanche geven. Die weelde kunnen ze gewoon niet aan. Daarvoor ontberen ze het vereiste ingebouwde moreel maatschappelijke kompas. Het zijn middelmatige managers en de meesten voelen zich helemaal geen volksvertegenwoordigers, al doen ze zich ijverig zo voor. Zeker vlak voor verkiezingen.’

Jos VerlaanNRC 9 maart 2017 om 19:09

‘Binnen de SP groeit de kritiek op de verkiezingscampagne

Interne kritiek SP. De nadruk ligt te veel op de zorg, vinden critici. Traditionele SP-speerpunten zoals de woningmarkt of verlaging van de AOW-leeftijd blijven daardoor onderbelicht.

‘[O]p besloten Facebook-pagina’s uiten leden kritiek op de koers van het partijbestuur: „De campagnestrategie wordt besproken op de partijraad (…) Het ging ook al niet over de campagnestrategie. Daar hebben de normale leden niets in te vertellen (…) Geen eigen mening, geen discussie. Een gesloten, angstig front, in plaats van de open en sociale SP die we zo graag willen (..) Om nog maar te zwijgen over de lauwe manier van afscheid nemen van vier van de zes Kamerleden die jaren hun leven gewijd hebben aan de partij.”

Sinds Meyer de FNV heeft ingeruild voor de landelijke politiek, wordt de strategie ook zichtbaarder in de SP-campagnes, bevestigt SP-bestuurder Lieke Smits, verantwoordelijk voor de landelijke zorgcampagnes. „Het gaat vooral om het opbouwen van een beweging. En daar heeft Meyer met zijn ervaring een belangrijke rol bij gespeeld. Wat in mei vorig jaar begon als een actie van tien SP-activisten, is inmiddels uitgegroeid tot een volksbeweging van 250.000 mensen.”. Volgens Smits hoort keuzes maken bij de strategie van organising.’

Joost de Vries – interview met  Pankaj Mishra:  ‘We wilden zand in onze ogen’  /  De Groene Amsterdammer,  1 maart 2017

Pankaj Mishra: ‘Het Westerse model ligt aan diggelen

Mirjam de Rijk: ‘De afbraak van het betaalbare wonen’ / De Groene Amsterdammer,  8 maart 2017

Eelco Runia:  ‘De schaamte van links’ / De Groene Amsterdammer,  8 maart 2017

 

Disaster Capitalism: Discussion with Antony Loewenstein and Ben Norton
Published on Feb 24, 2017

Journalist Antony Loewenstein spoke with Ben Norton about his book “Disaster Capitalism: Making a Killing out of Catastrophe,” at McNally Jackson Books in New York City on February 23, 2017.

 

 

nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,