RSS

Tag Archives: Rinne

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

De Statenverkiezingen laten zien dat de kiezer op alle fronten verliest en de zittende politieke clubs winnen

 

‘ Dat Forum niet in de gevormde colleges is vertegenwoordigd, laat voor mij zien dat de zittende nomenklatoera er in is geslaagd de door Forum – en de kiezers – voorgestane veranderingen te saboteren,’ zegt Willemijn. ‘ De status quo die zij voorstaan en koesteren, is gered en we zijn geen steek verder gekomen met de Provinciale Staten-verkiezingen.
Zo’n artikel als van Hans Marijnissen (de meeste commentatoren gaan trouwens op deze toer) is voor mij de wereld op zijn kop. Het oude onderscheid tussen links en rechts is nog eens als volkomen betekenisloos aan de kaak gesteld en het resultaat bewijst eens te meer dat invoering en institutionalisering van het referendum als politiek-bestuurlijk gereedschap broodnodig en onontbeerlijk is, wil er nog een schijn van democratie overeind blijven.’

–  ‘ Het is niet zo vreemd dat de nomenklatoera er zo tuk op was het referendum de nek om te draaien,’ zegt Ilham zuchtend. ‘De enige kater die Forum zou kunnen hebben, is de kater van het interne gekrakeel en de onderlinge nijd bij Forum. Ik zou het pas echt een kater vinden indien Forum zich gladjes en moeiteloos in de bestaande machtsstructuren en netwerken had gevoegd, zonder de zittende pipo’s, bimbo’s en jojo’s tot verandering te hebben bewogen. Dat zou ik bizar gevonden hebben. Dan veel liever dit. Hoewel veel zittende clubs menig programmapunt van Forum – althans dat beweren ze – overnemen, zonder de auteur te vermelden. Politiek plagiaat dus. Ik denk dat het bij lippendienst blijft en ze gewoon op de oude voet verder sukkelen. 
Deugdelijk oppositie voeren, is in de bestaande politieke situatie veel zinniger en productiever dan laf en opportunistisch meedoen. Als Forum erin slaagt op een positieve manier het neoliberale beleid standvastig en op heldere wijze van kritische kanttekeningen en amendementen te voorzien en overtuigend aan de kaak te stellen, dan hebben ze wat mij aangaat dik gewonnen en stem ik geheid weer op ze. Ook al doen ze niet mee met het roedel en “nemen ze geen regeringsverantwoordelijkheid.” Waarom verantwoordelijkheid nemen voor onverantwoordelijk beleid, waar je niet achter staat? Dat is toch bizar? Dat komt neer op kiezersbedrog.
Je ziet nu weer wat er met ons onderwijs gebeurt. Deze kliek leert helemaal niks, of het kan ze geen fluit schelen. Forum moet juist niet ten koste van alles per se “meedoen” met de kermis. Integendeel. Maar die positie moet Forum dan wel duidelijk formuleren en gearticuleerd over het voetlicht (blijven) brengen, en dat is a tall order. I kid you not.’

Willemijn glimlacht en ze zegt fijntjes: ‘ Weet je, de zittende pluche-pipo’s, -bimbo’s en -jojo’s gaan ervan uit dat Forum implodeert, het niet haalt, een strovuur blijkt, dus waarom zouden ze veranderen? The demise by self-destruction of FvD hebben ze in die biotoop ingacalculeerd. Ze hebben hun routines en vaste verdienverwachtingen, de onderlinge afspraken en deals zijn gemaakt en worden gewoon gecontinueerd. Veel hoop op een frisse verandering heb ik eerlijk gezegd niet.’

‘ Auto-reflexieve zelf-vernietiging. Dat klinkt gelukkig zwaar-intellectueel.’

Ilham: ‘ Hoogstwaarschijnlijk krijg je gelijk, helaas. Ik vind iemand als Jesse Klaver van Groen Links en Rob Jetten van D66 beklemmende voorbeelden van verpersoonlijkingen van de postmoderne buikspreekpoppen voor de beroepspolitiek.’

Rinne meent dat deze verneukeratieve frames die de media hanteren hem doen denken aan de stelling die een van zijn guitige ooms ten aanzien van overspel placht te debiteren: ‘ Onze oom Karel zei altijd dat er bij overspel weliswaar geen winnaars zijn, maar dat eraan meedoen veel belangrijker is dan winnen.
Dat gevoel – want het is meer een gevoel dan een op rationele redeneringen gebaseerde overtuiging – dat besmuikte gevoel bekruipt me steevast als ik de mainstream media over Forum lees. De aanzet klinkt gezaghebbend en ferm, maar het blijkt uit te draaien op een wrang-humoristische perversiteit. Net als mijn oom Karel willen de zittende politieke kliekjes en de media van twee walletjes eten (als braaf en degelijk overkomen, maar intussen de burger bedotten waar ze maar kunnen), en dit narratief, dit frame, is allerwege zo gebruiksvriendelijk vanwege Thierry Baudet, die in die kringen absoluut niet gepruimd wordt.’

Ilham: ‘ Het verrassende aan Paul Cliteur vind ik dat de man het blijkbaar hartgrondig oneens is met de manier waarop Nederland wordt bestierd en dat hij in Baudet een mogelijkheid moet hebben gezien verandering in de situatie te brengen, binnen de vigerende kaders, die nog steeds als democratisch worden betiteld. Via het oprichten van een nieuwe politieke partij. Dat is in deze tijd een achterhaalde methode, vrees ik. We hebben Cliteurs betoog als getuigendeskundige in de Marokkanen-yell van Wilders nu allemaal twee keer gezien en die conclusie druipt er voor mij af.’

Rinne: ‘ Dat Cliteur – net als zoveel andere medeburgers die boven-tokkie-niveau functioneren – intussen grote onvrede zal voelen bij de neoliberale kongsi’s die bij toerbeurt op het Haagse pluche kleven, weet ik wel zeker. Toen Cliteur de opvatting van Max Weber (Politik als Beruf) aan de kraaien uitlegde, wist ik dat hij aan Baudet dacht: een politicus moet vergezichten schetsen, liefst op bestaande blinde vlekken in de maatschappij waar zij deel van uitmaakt. Dat doet Baudet als geen ander, maar hij overdrijft daar soms wel een beetje in en dat werkt averechts. Een politicus als diplomaat – dus met meel in de mond nietszeggend mummelend – dat vond Cliteur absoluut affreus. Neen, meneer Cliteur wil als zoveel andere medelanders iets héél anders dan dat er nu onder die Haagse kaasstolp scharrelt en stommelt. En gelijk heeft ‘ie!
Dit proces was in 2016, dus in het prille begin van Forum. De zaak Wilders is door Cliteur – en volgens mij terecht – gebracht als vooral een anti-immigratiekwestie met accent op moslim-fundamentalisme als taaie en bijna onbeheersbare risicofactor, dus alles aan motivatie en uitgangspunten voor een alternatief voor Wilders’ PVV lag er al.
Willemijn heeft volgens mij gelijk als ze denkt dat de zittende politieke constellaties incalculeren dat Forum het niet zal halen.’

Ilham: ‘ Nou, ja, eh, dat kan wel zijn met die visionaire vergezichten, maar of Max Weber het referendum een warm hart zou toedragen, weet ik nog zo net niet hoor. Hij heeft het nogal erg op met charismatische autocraten: “In der Demokratie wählt das Volk seinen Führer, dem es vertraut. Dann sagt der Gewählte: ‚Nun haltet den Mund und pariert.‘ Volk und Parteien dürfen ihm nicht mehr hineinreden.“  Dat riekt niet bepaald referendumvriendelijk, vind je wel? Laten we het er maar op houden dat Weber in andere tijden leefde dan de onze.’

‘Hoe het zij: ik zou Cliteur heel graag in de Eerste Kamer zien,’ zegt Willemijn, ‘net zoals ik meneer Eppink graag in Brussel zou zien. Baudet moet er zeer voor waken dat het narratief niet de kant op kantelt dat hij –  ook van degenen die op hem gestemd hebben – de schuld krijgt voor het mislukken dáárvan, dat hij door zijn optredens heeft verhinderd dat personen als Paul Cliteur, Derk Jan Eppink en Annabel Nanninga uit de verf kwamen en tot hun recht konden komen, ten gunste van het algemeen belang.’

Ilham: ‘ Dat vind ik zo sterk aan mensen als Cliteur en Eppink: die zijn zich ervan bewust dat zij niet over de flair en charisma van een Baudet beschikken, maar dat ze hun rol achter de troon en in de coulissen er niet minder om achten. Zulks in tegenstelling tot iemand als Henk Otten. Het zal denk ik met een volgroeide identiteit en volwassen persoonlijkheid hebben te maken.’

‘ Vergeet Theo Hiddema niet, ‘ merkt Willemijn op, ‘ die man heeft veel werk en tijd geïnvesteerd in Forum, maar hij heeft daarnaast nog een eigen toko, die denk ik niet gebaat is bij alle negatieve publiciteit rondom Forum.’

‘Wie er ook de (meeste) schuld heeft aan deze onheilzame gang van zaken bij Forum, de collateral damage – in alle opzichten en voor alle betrokkenen – is aanzienlijk,’ zegt Ilham fronsend.

Rinne: ‘ Niemand kan in alles en altijd uitblinken, maar inzien en aanvaarden dat je met samenwerken, inclusief het je in dat kader soms wegcijferen, veel meer en veel mooiere dingen, voor elkaar krijgt dan met louter egotripperij, dat lijkt me evolutionair nog niet helemaal uitgekristaliseerd. De drabbige residuen van dat proces worden overal en altijd zichtbaar in het afvalputje.’

‘ Business as usual,’ meent Ilham, ‘ waarom zouden massa’s mensen zich laten bedotten met zout water, maar een beetje rationeel en logisch denken en doen als het om politici gaat? “Er zijn gewoon te veel tovenaars en te veel goedgelovigen” en dat zal wel altijd zo bijven.’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Onderwijs- en zorgmanagers, schrijven al af op kennis en ervaring

 

 

‘ Indien de onderwijs- en zorgmanagers afschrijven op kennis en ervaring, dan zullen zij op een bepaald moment de dragers van die kennis en ervaring – dat zijn mensen die nu meestal nog worden aangeduid als professionals – afdanken, ausradieren, definitief en onherroepelijk overbodig verklaren. Bedoel je dat?’

–  ‘ Daar komt het toch op neer? De managers die op het pluche en aan de knoppen zitten, beschikken veelal zelf noch over nuttige kennis noch over nuttige ervaring. Het enige dat hen ter beschikking staat is een doos met trucs, handgrepen, formules. Helaas zijn die formules performatief van aard. Managers kunnen bijvoorbeeld mensen ontslaan, demoteren of aanstellen. Managers kunnen mensen daarmee overtollig en overbodig verklaren. Kortom: zij kunnen mensen afschrijven, en doen dat ook – letterlijk en figuurlijk. Dit wordt nog niet als zodanig geduid, want er rust een taboe op zo’n frame.’

‘ Deze manier van framen is nieuw en tamelijk beangstigend moet ik je bekennen. Moet ik denken aan een tussentijdperk waarin we leven, waarin de robotisering nog niet helemaal is voltrokken, maar wel al flink op weg? De handen aan het bed en de docenten voor de klas worden op den duur vervangen door machines en de huidige managers in die respectieve biotopen (zorg en onderwijs) lopen hier op vooruit?’

–  ‘ Ik heb dit inzicht ook maar net gekregen en moet er zelf aan wennen, maar ik trek als hulpmiddel de lijn door naar het spreken en denken over geld: geld dat een prijs heeft. Dus prijzen worden niet meer in geld uitgedrukt, maar het geld zelf heeft een prijs. Dat is moeilijk om mee te werken, vind je niet? Het vereist een compleet andere manier van denken en je verhouden-tot-de-wereld.’

‘ Ja, een denker als de Duitse literatuurwetenschapper Joseph Vogl (Het spook van het kapitaal en Het financiële regime) verricht pioniersarbeid op dit gebied. Via commodificatie (vermarktbaar maken) kom ik toch een heel end. In feite, kun je stellen, worden de kennis en ervaring van docenten en verpleegkundigen steeds verder gecommodificeerd. Professionals staan tenslotte voor de keuze: òf zelf manager worden, òf verdwijnen. Afgeschreven worden ze toch. Uiteindelijk loopt dan bij wijze van spreken iedereen-die-ertoe-doet met een attachékoffertje rond en rijdt in een lease-auto van vergadering naar vergadering, louter om lucht te verplaatsen. Dat gebeurt nu al veelvuldig, maar dit zal nog toenemen.’

–  ‘ In het onderwijs is deze commodificatie al verder voortgeschreden dan in de zorg, dat is logisch. Denk aan de MOOCs (massive open online courses). Je kunt nou eenmaal eerder een college of cursus geschiedenis of wiskunde volgen achter je laptop, eventueel thuis, dan dat je een bed vanachter je PC kunt verschonen of een verband aanleggen, dan wel verversen. Veel operaties worden al beter door computers verricht dan door menselijk chirurgen en de automatische piloot zorgde voor een afwaardering van mensen in de luchtvaartbranche.
De commodificatie vindt namelijk parallel plaats met afwaardering. Afwaardering gebeurt ook in de vorm van geen salarisverhoging meer toekennen. Afwaardering resulteert in afschrijven van het niet langer rendabele gebruiks- of productiemiddel.
Om die financiële afwaardering aanvaard te krijgen, is het nodig dat de professionals zichzelf gaan afwaarderen. Ze gaan zich letterlijk gering-schatten, dus lager inschatten en waarderen. De geesten worden nu allerwege rijp gemaakt voor dat sloopproces.
Gedemoraliseerde docenten geven anders les en gedemoraliseerde verpleegkundigen verlenen zorg van een andere kwaliteit. Dat kun je niet meteen, direct, zichtbaar meten, maar het is er wel degelijk. Je zou deze effecten misschien onder externalities kunnen subsumeren.’

‘ Frappant zeg. Over die geringe eigen-waarde bij verplegend personeel heeft Syp Wynia het in zijn recente betoog over de nieuwe hbo-opleidingen voor de verpleegkundigen. Die hbo-opleidingen komen neer op verdienmodellen voor en de onderwijsmanagers en de ziekenhuismanagers. “Oude” kennis (oude verpleegkundigen en leraren) worden letterlijk en figuurlijk afgeschreven, gedeprecieerd, verouderd (obsolete) verklaard en over de schutting gekieperd. ‘

–  ‘ Het cynische is natuurlijk dat al die zogenaamde “nieuwe” kennis die moet worden opgedaan grotendeels uit oude kennis bestaat. Er is zelfs een bestand aan onveranderlijke ervaringsdeskundigheid die nooit vernieuwd, alleen door jongere – en dus goedkopere en gezeglijke – krachten wordt toegepast en uitgevoerd.
In dit geval liggen de verdienmodellen van onderwijsinstellingen (hier met name hbo-instellingen) en ziekenhuisfabrieken in elkaars verlengde, die lopen in elkaar over. Het maakt de managers niet uit wat ze managen: een koekjesfabriek, een onderwijsinstelling, een vakbond, een geneesfabriek, een leger, een woningbouwfabriek, een politieke partij, ze hanteren nagenoeg hetzelfde arsenaal aan trucs en technieken en zijn inwisselbaar.’

‘ In dit geval is het weer eens exemplarisch cynisch-hilarisch duidelijk: managers van onderwijsinstellingen, van vakbonden en managers van zorginstellingen, praten over de hoofden van degenen wiens welzijne en belangen zij zouden moeten behartigen, vooral of alleen met elkaar! De managers houden er een ethos en mentaliteit op na die dwars staat op die van de professionals die zich aan hun zorgen hebben toevertrouwd. Een dergelijke ieder-voor-zich-mentaliteit krijg je in een generatie niet meer gecorrigeerd. Over de politieke managers heb ik het maar niet. Hoe het daarmee staat weten we inmiddels allemaal.
Mijn ouders en grootouders lazen tandenknarsend dat artikel van Mayke Blanksma in de Trouw van 17 augustus. Die oude HBS krijgen we nooit-van-z’n-never-niet meer terug. Ik heb bijvoorbeeld ’t kofschip bij mijn beide oma’s geleerd. En de staartdeling van mijn opa’s.’

–   ‘ Dus, is het nou vernieuwt of vernieuwd?’

 

 

 

WYNIA‘S WEEK: Zorgopstand raakt Nederland in het hart  –  Cafe Weltschmerz  –  Published on Aug 21, 2019

‘Minister Bruno Bruins van zorg heeft zijn neus gestoten met een wet om verpleegkundigen op te delen in verschillende categorieën. Ervaren zorgpersoneel dat wel gediplomeerd is maar toevallig geen (of te lang geleden) een HBO-opleiding heeft gedaan moet opnieuw examen doen of opnieuw worden opgeleid voor werk dat ze al doen.
De reacties in de ziekenhuizen waren vernietigend. Voor welk probleem is dit een oplossing? Hoe konden vakbonden, ziekenhuisdirecties en de minister zo ontzettend mis schieten? Syp Wynia fileert de geschiedenis van de nieuwe BIG2-wet. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,