RSS

Tag Archives: Semanur

Bon á manger et bon á penser aussi

 

 

‘Lekker om te eten en ook lekker als gedachtenvoer, maar niet alles, zei de cultureel antropoloog Claude Lévi Strauss. Maar die had het niet per se over de “beignets de fleurs d’acacia, ofwel acaciabloesembeignets” waarover Jelle Reumer het dit weekend heeft, in de Trouw. Hoewel symboliek en ritueel vanzelfsprekend des antropologen zijn.’

‘Gut, vergeet de croissants in de oven niet!’ roept Hadewych verschrikt,  ‘ze geuren al. Wat bedoel je precies Semanur. Staat er een recept voor Franse beignets in de Trouw? Moet je beignets met ritueel verorberen, alleen op bepaalde dagen? Le cru et le cuit, over tafelmanieren en zo?’

‘Nou, neen, niet meteen een recept, maar een allusie – een toespeling,’ verklaart Semanur, ‘althans voor mij, want in mijn familie ritselt het van de maçons. Jelle Reumer heeft het over een gefrituurde lekkernij. Dat is wel iets voor Lévi-Straus, die het ondermeer over de wijzen van voedselbereiding heeft: rauw, gekookt, gerookt, gestoofd, misschien gefrituurd, bij decadente beschavingen?’

‘Het ritselt van de quoi?’ vraagt Lieke.

‘Van de vrijmetselaars, maçons,’ weet Hadewych, ‘ja, bij mijn ouders thuis komen er ook regelmatig enkelen op visite.’

‘Wat is het verband tussen vrijmetselaars en weekdieren?’ vraagt Lieke.

‘De acacia,’ zegt Semanur, ‘Jelle Reumer schrijft over de acaciamot – Macrosaccus robiniella en Parectopa robiniella –  en zijn stukje heet “De acacia is niet te versmaden,” voor die mot dus, neem ik aan. Bij de maçonnerie hoort een catechismus – een vraag-en-antwoord-ritueel –  en ik geloof dat bij het meesterrituaal, de zevende graad, de acacia ter sprake komt. Dat heb ik tenminste gelezen in een van de boeken over vrijmetselarij, bij ons thuis in de boekenkast. “De acacia is mij bekend,’’ zoiets, geloof ik.’

‘Heeft Hermans’ roman De tranen der acacia’s hiermee te maken?’ vraagt Lieke. ‘De vader van W.F.H. was toch vrijmetselaar?’

‘Dat zou mij niet verbazen,’ zegt Semanur, ‘want De tranen van Hermans telt niet zo maar 21 hoofdstukken, dat is drie keer zeven. En zeven is in de maçonnerie een belangrijk getal. Net als drie. En vijf. Zodoende.’

Lieke: ‘Bovendien gaat het over voortleven na de dood, of herrijzen uit de dood, en wat al niet. Wordt er niet een gedode bouwmeester uit de doden gewekt – symbolisch dan.’

‘De acacia verbindt de boven- en de onderwereld,’ zegt Semanur, ‘hij is een tussenboom, een bemiddelaar, broker, tussen het dodenrijk en de wereld van de levenden, zoiets.’

‘Ik zal het eens aan mijn ooms vragen,’ zegt Hadewych, ‘die praktiseren volgens mij nog als vrijmetselaars, al is het niet meer zo intensief als ze ooit plachten te doen, want ze “doen het” vaker in huiselijke kring, ver van de Rotary en de Lions, zoals ze nadrukkelijk beweren: “We zijn geen serviceclub en ook geen geheim genootschap.” Het is een besloten vereniging, waar in beginsel ieder fatsoenlijke man lid van kan worden. Dat schijnen ze erg belangrijk te vinden: geen service club en geen geheim genootschap.’

‘Tja, ik weet er niet alles van, maar Mustafa Kemal was een maçon,’ zegt Semanur, ‘en iedere Turk met een ietsie-pietsie geestelijke bagage voelde zich wel een beetje of meer tot die club aangetrokken. Een wereldwijde Broederschap, die niet naar ras, herkomst, sociale status of godsdienst taalde; ieder het zijne, en vooral verdraagzaamheid, geen twist. Een club alleen voor mannen, dat wel. Of de vrijmetselarij onder Erdogan is toegestaan, weet ik eigenlijk niet. Ik denk van niet, maar dat zou ik moeten natrekken. Vrijmetselarij verbieden, geldt als een veeg en omineus teken, zei mijn opa altijd.’

‘Tegenwoordig is er ook een gemengde vrijmetselarij,’ zegt Hadewych en zelfs een vrouwelijke afdeling, geloof ik. Maar nu zijn de croissants klaar. Kijk, ze hebben wel iets van de stam van een acacia, vinden jullie niet? ‘

‘Nederlands is mooi, maar best moeilijk,’ zegt Semanur met een zucht, ‘zelfs een professor – J.J. Oversteegen – schrijft in zijn stukje over “De tranen” van Hermans: “De identifikatie van de lezer met de gebeurtenissen wordt door de synchronisering van romanontwikkeling en lezersvermoedens natuurlijk in hoge mate bevordert.” Nota bene, een “t” aan het eind van het voltooid deelwoord. Maar ach, misschien heeft dbnl het fout overgetypt.’

 

‘Zou Jelle Reumer dit stukje in de New York Review of Books geplaatst gekregen hebben, denken jullie?’

‘ ? ? ? ‘

‘Anders geformuleerd: kun en mag je Somali, Afghani, Syriërs en andere exoten, eten? Of alleen al dat verband leggen? Krijg je dan niet mevrouw Judith Sargentini op je dak? Gaat die mevrouw nu ook Amerika sarren en boycotten vanwege de affaire Buruma en de persvrijheid? Hebben we momenteel in de VS te maken met gedachtenpolitie? Mogen we nog in metaforen denken, of is wild denken, la pensée sauvage tegenwoordig verboden?’

‘Dat zijn ook bloemen, viooltjes, niet om te eten, mais bons á penser, evidemment.’

‘Juist, ja, nu zie ik waar je heen wilt,’ zegt Lieke, die de Trouw-pagina op heeft gepakt, ‘dat raadt Jelle Reumer als remedie aan, opeten.’ Ze leest voor: ‘ “ Invasieve exoten zijn al lang een probleem. Ze komen dikwijls in kolossale aantallen voor, verdringen andere soorten en richten soms ook economische schade aan. Bestrijding lijkt een nog nuttelozer bezigheid dan het spreekwoordelijke dweilen met de kraan open. Maar wat blijkt: veel soorten zijn eetbaar.  …..   opeten die handel! Als de natuur niet voor parasieten en predatoren zorgt, kan de mens die functie ook uitoefenen. Ecologisch bekeken kun je de clientèle van de boulangerie in Rauzan tot de Robinia-predatoren rekenen.” Juist ja, als mens kun je dieren en planten eten, maar geen medemensen. Dat vindt ook de antropoloog Lévi-Strauss niet goed. Of, soms ook weer wel, toch. Mooie studie, Culturele Antropologie. Jammer, dat ook die studie is uitgekleed door de politieke paljassen en hun manager-handlanger-collaborateurs.’

Lieke: ‘Je wilt die exoten natuurlijk ook niet laten verzuipen op zee – ik bedoel, vanwege die “open kraan” van Jelle Reumer, die staat niet zo maar open, nietwaar? Dubbelzinig, die open kraan hier. Weten jullie nog, die verdrinkingskelder van Simon Schama? Ik meen in The Embarrassment of Riches? Pompen of verzuipen, in het rasphuis. Wáááátermanagement! waterboarding, wij deden het al!’

‘Wij worden door prutsende politici, die kortetermijn-denken en eigenbelang nastreven, voortdurend voor naargeestige dillemma’s geplaatst,’ zegt Semanur. ‘Zo onnodig en verspillend allemaal. Als die beroepspolitici maar van een ietsje betere kwaliteit zouden willen zijn. Onbenul trekt onbenul aan.’

‘Naargeestig stukje van Nelleke Noordervliet, over ons onderwijs, in dezelfde Trouw, vind je niet? Dat – als wat mw. Noordervliet schrijft waar is – de meeste “studenten” tegenwoordig  voor de veredelde HBO-opleiding rechten kiezen, is heel waarschijnlijk. Immers, als een trust society erodeert en verloedert naar een hypercontract maatschappij, waarin iedereen de ander als middel ziet, moet je je middels rechtsprocedures verweren. En dan nog. Die mogelijkheid hebben alleen de vermogenden, want (goede!) advocaten zijn peperduur en die worden almaar duurder. Dus LUXE is een uitermate relatief en zéér tijd- en contextgebonden begrip. En strak gerelateerd aan rechtvaardigheid en gerechtigheid.’

‘Reumer schrijft over planten en dieren en hij gebruikt de term “exoot” niet “allochtoon”, maar dat komt wat mij betreft op hetzelfde neer,’ zegt Hadewych. ‘Ik denk aan de tilapia-vis, de dingo en het konijn in Australia, de mustang in Noord-Amerika, paarden, door Spaanse kolonisatoren aan hun lot overgelaten, en zo kun je vast nog legio andere voorbeelden bedenken.’

‘Mag je zelfs maar in gedachten, de dingo en het konijn vergelijken met menselijke migranten van nu? Misschien doen de Australiërs dat onbewust, of stiekem. Maar dan zou ik graag de mening van de Aboriginals over de vroege Australische immigranten – Engelse misdadigers die werden verbannen uit Europa – willen weten.’

Semanur: ‘Toen George Orwell in 1945 zijn Animal Farm publiceerde, was hij de held, want hij persifleerde immers het perfide communisme van Rusland – en China. Als ik nu die Nederlandse postbodes met hun flex-aanstellingen zie ploeteren met hun tassen vol nutteloze reclamefolders en die schlemielen van Delivero, letterlijk met hun bochels op de rug, die ervan uitgaan dat deze job tijdelijk is en ze ooit, ooit, ….. de neoliberale nomenklatoera. Tja, en toch blijft het stemvee maar naar die stembus sjokken. Eigenlijk vreemd dat Animal Farm / Boerderij der dieren, nog niet is verboden. De meeste mensen leggen het verband gewoon niet, zien geen parallel tussen de communistische nomeklatoera en de neoliberale, kapitalistische uitbuiters en ladenlichters’

‘Nou ja, wij hebben nooit een Goelag gehad, zoals de Russen onder Stalin, of killing fields zoals de Combodianen onder Polt Pot, ‘zegt Lieke zacht, ‘maar “wij” hadden wel Auschwitz, Ravensbrück en Dachau en nog een paar van zulke vakantie-werk-oorden. Arbeit macht frei, jazeker, er werd zelfs op tamelijk hoog niveau gemusiceerd, alleen een vakbond mocht niet. Okay, je kunt tenslotte niet alles hebben, nietwaar?’

‘Wat gebeurt er vandaag de dag in Noord-Korea?’ vraagt Semanur. ‘Daar komt echt geen exoot binnen en er vertrekt er bijna ook geen een hoor.’

‘Wij? Wij zijn van de Verlichting en de Renaissance, en van de euro! Zelfcensuur en zelfbedrog, is veel effectiever dan fysieke controle en dwang. Veel goedkoper vooral. Jullie censureren jezelf toch ook. Je denkt automatisch alleen aan planten en dieren als aan exoten. Je peinst er niet over om Amerika dezelfde behandeling te willen geven als de EU-bobo’s Hongarije – en Groot-Brittannië – laten ondergaan, vanwege de persvrijheid, de vrijheid van meningsuiting. Alleen – want dat is de hoofdoorzaak van de ellende: Frau Merkel met haar miljoenPlus exoten – omdat de Hongaren en de Polen en de Britten zeggen: wij willen zelf bepalen wie we binnenlaten en op welke voorwaarden. Laat ons het asielrecht in godesnaam ongecontamineerd hooghouden.’

‘En gelijk hebben ze,’  zegt Lieke met een hartgrondige zucht, ‘wat moeten we in hemelsnaam met deze politici en hun medeplichtige media-minions?’

‘O ja, dit boek,’ Hadewych houdt het omhoog, ‘dit heeft Feisal uit een pak van Sjaalman geretrieved: De abele spelen. Bewerkt door Gerrit Komrij. Uit 1989, bij de SDU, ISBN: 90 12 05863 5. Gebonden in rood linnen, met stofomslag. Per kavel van 5 kilo voor 3 euri. Mogen we dit nog in huis hebben jongens? Is dit niet verboden? Contrabande? Misschien zelfs lie-te-raaaa-raaaa-tuuuur?!’

 

 

Jelle Reumer: ‘De acacia is niet te versmaden’ – rubriek in Trouw, 2018 september, zaterdag 22

Nelleke Noordervliet:  ‘Literatuur als bron van kennis van het menselijk tekort’  – OPINIE  – Trouw, 22 september 2018

The Misfits – leerzame film over mustang-vangers, wilde paarden, bestemd voor honden- en kattenvoer. Met legendarische acteurs.

Quigley Down Under (2/11) Movie CLIP – A Good Shot (1990) HD / over het afschieten van aboriginals als waren ze een pest.

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geitenbreiers

 

 

‘Hoezo, Ruben Oppenheimer gaat er met gestrekt been in? Hij tekent meneer Alexander Pechtold met twee breinaalden. So what? De man is een geitenbreier. Die laat gerust een paar steken vallen hoor. Dat doen alle politici vandaag de dag, veel steken laten vallen.’

‘Ja, ja, dat maken wij er tamelijk zachtmoedig van, maar die mevrouw in de trein vanmiddag, die zag heel wat anders in de cartoon,’ zegt Semanur, ’die zei meteen: “Pechtold de Engeltjesmaker.” En ze legde het gelijk uit ook: “D66 is druk met voltooid leven als afleidertje, nou dat heeft de cartoonist precies getroffen. Voltooid leven ab ovo, al in de baarmoeder. Aborteren. Want regeren is vooruitzien, nietwaar? En dan die hypocriete heisa over orgaandonatie. Dat ligt in het verlengde van de soap over voltooid leven. Laat die snuiters onder die Haagse kaasstolp van ethische onderwerpen afblijven met hun …… en. Ze misbruiken het alleen voor pr en reclame.” Neen, die mevrouw in de trein raakte er tamelijk geagiteerd van.’

‘O, juist, het ging over die zogeheten abortus die mevrouw Lok, volgens de Privé, van meneer Pechtold zou moeten ondergaan,’ zegt Ilham, ‘maar het is niet bewezen dat Pechtold dat van haar gevergd zou hebben. Toch? Dat de waardering voor Pechtold niet erg hoog is, dat is mij opgevallen. Dat vind ik niet vreemd. Deze mening van die mevrouw in de trein vind ik weliswaar hard, maar tja, de tegenwoordige politici doen ook nare en rare dingen hoor. Met verregaande consequenties voor ons.’

‘D66 heeft de mogelijkheid tot het houden van referenda geaborteerd,’ zegt Semanur, ‘vandaar die breinaalden. Die komen wellicht in het nieuwe D66 partijlogo. Ze breien overal een mouw aan.’

‘Juist ja, het zijn Haagse geitenbreiers onder een kaasstolp. D66 spant momenteel de kroon, dus vandaar dat meneer Pechtold twee breinaalden krijgt.’

‘Als de Duitse satiricus Jan Böhmermann een smaadgedicht op A.P. componeert, raakt het allemaal pas echt op dreef. Dan zal het Haagse mekkeren en keutelen epische proporties aannemen. Dan valt Nederland vast Duitsland binnen.’

’Wat steeds meer mensen dwars gaat zitten, is dat de politieke nomenklatoera doet alsof ze iedere dag met een schone lei kan beginnen,’ zegt Willemijn, ‘die lui doen doodleuk of hun neus bloedt, alsof wij geen geheugen hebben. Alsof we niets meer weten van de afschaffing van de mogelijkheid het referendum in onze constitutie te verankeren, nota bene door een D66 minister, mevrouw K3 Ollongren. Alsof het onderwerp van de gekozen minister-president nooit aan de orde is geweest. Terwijl deze VVD’er Rutte zo langzamerhand de ongekozen koning van Nederland is. Die grapjas is aan zijn derde termijn bezig en wie weet, straks de vierde! Dat kàn blijkbaar zo maar. Geen wonder dat de kritiek steeds harder en persoonlijker wordt. Pure frustratie.’

‘Tja, en toch blijven veel mensen stemmen,’ zegt Semanur zuchtend, ‘die schapen hoor je niet klagen. Toch? Die formatteren iedere dag hun harde schijf, die deleten de data van hun geheugens en zijn iedere dag opnieuw dankbaar dat ze te horen krijgen in een democratie te leven, met Verlichting, Renaissance, de EU en de euro en zo. Neen, die knijpen hun handjes dicht hoor.’

Ilham grinnikt en zegt: ‘Dat geschrijf over populisme, daar word ik ook zo mega-moe van. Je kunt niks kritisch zeggen over het establishment, of je bent een populist. Balen bagger. Ik heb naar optredens van de Oostenrijker Sebastian Kurz gekeken en geluisterd en ik vind de man alleszins redelijk. Kurz zegt heel acceptabele dingen hoor. Dat ie bijvoorbeeld eergisteren geen tienduizenden Rohingya’s wil invliegen, vind ik echt niet zo vreemd. Uiterst verantwoordelijk.’

Semanur: ‘Deze Pechtold-affaire, ‘s mans ontrouw, zijn onbetrouwbaarheid, illustreert spot on de noodzaak van het corrigerend referendum. Dat uitgerekend de D66-hopman dit flikt. Oké, Pechtold wordt door zijn vrouw het huis uit geschopt, maar als een Haags politicus, of de politici, ons oren aannaaien, moeten wij wachten op nieuwe verkiezingen en dan nog! Michel Houellebecq zegt precies wat er gebeurt: de ene gang wordt afgelost door de volgende. Met tussenrapporten als referenda, zijn de glibberaars nog enigszins bij de les te houden.’

‘Inderdaad, dan krijgen ze lik op stuk,’ beaamt Ilham, ‘zonder dat de propagandisten, marketeers en reclamemakers veel tijd krijgen de zaak onherkenbaar te reframen. Daarom dat de nomenklatoera niks voor referenda voelt. Die zien de bui hangen en denken: wij zijn geen kalkoenen die vóór vaker Kerstmis stemmen. Één keer per vier jaar Kerstmis, is erg genoeg.’

‘Ach, zo zit dat hier dus,’ stelt Rinne vast, die handenwrijvend binnenkomt, ‘Pechtold met de breinaalden, in samenhang met deze Privé-Story is bijna niet te missen: stiekeme abortus in het achterkamertje. Bewezen of niet. Onze pensioenen worden net zo goed onbewezen gekort en de huren gaan al even onbewezen omhoog. Dus niet piepen politici!
Maar over de tekening van Stef Blok door Siegfried Woldhek waren de commentaren ook niet mals hoor: een misbakken kruising tussen een softenon sfinx en een kapotgefokt Trojaans paard. Dit was toch wel de hardste. Een omschrijving met nog enige aaibaaiheid vond ik die van een misbakken betonnen weekdier van Jelle Reumer (in de Trouw).’

‘Woldhek tekent een Blok die botweg blokkeert. Dat is ’s mans voltijdse baan: blokkeren. Als overgankelijk en onovergankelijk werkwoord. Natuurlijk, ook Blok heeft inmiddels een politieke rugzak van jewelste op die schonkige schouders van hem,’ zegt Willemijn. ‘De man is minister van wonen geweest. Nou wat hij daar allemaal heeft aangericht. Met zijn verhuurdersheffing en het onderscheid in Daeb en niet-Daeb-huizen. Onze woonruimte verkwanselbaar maken! En nu zet Rutte hem ijskoud op BuZa en laat hem krankzinnige teksten debiteren. Alsof wij gekke henkies zijn, met het geheugen van een geaborteerde neet.’

‘De compositie van Woldhek doet me ook denken aan dat iconische Dalí schilderij van het wonderkind Shirley Temple,’ zegt Ilham, ‘Shirley was een wonderkind – net zoals Blok aan ons wordt verkocht: de wonderboy-alleskunner – dat door Salvador Dalí als een monster werd afgebeeld, dat moet ze zijn geweest ook. Stef Blok is meer een kille uitvoerder van bevelen, een lijk in de handen van zijn meerderen, zoals de jezuïten dat zo beeldend zeggen.’

‘Vierkante betonblokken vormen geen ideale bouwstenen voor een soepele diplomatie. Zien jullie dat hondengeraamte, dat aan de sokkel snuffelt?’ vraagt Ilham, ‘het doet me denken aan het slot van Lowry’s verhaal Under the Volcano. De protagonist Geoffrey Firmin is een consul, een soort ere-diplomaat. Tenslotte gooien ze hem een dode hond na, het ravijn in. Een naargeestige associatie.’

Semanur: ‘Ons woord cynisch komt van het Griekse kunikos (κυνικός) dat honds – van kuoon, hond –  betekent. De botten in het schilderij van Dalí kun je door Woldhek als verwerkt in dat hondenskelet denken.’

‘En dat rood-witte lint?’

‘Dat duidt op de ophanden zijnde sloop van het monsterlijke beeld: iconoclasme. Een ikoon van het neoliberalisme, hopen we dan maar.’

‘Wie is er niet nieuwsgierig naar dat rapport van de commissie onder voorzitterschap van VVD’er Johan Remkes?’ vraagt Rinne opgeruimd. ‘Die commissie rapporteert straks over de toekomstbestendigheid van onze democratische instituties en structuren. Zijn die wel robuust genoeg, duurzaam, roestvrij, tokkie proof en milieuvriendelijk. Ik ben benieuwd of daar straks treffende cartoons van verschijnen, want ik weet de uitkomst al. Die is niet moeilijk te raden. Ik hoop van harte dat ik geen gelijk krijg en dat de aanbevelingen laten zien dat “men” ons – het klootjesvolk – enigszins serieus neemt, maar ik heb er een hard hoofd in. Net zo hard als die betonblokken van Siegfried Woldhek.’

‘Ergerniswekkend, ook die teksten over de D66’ger Koolmees,’ vindt Semanur, ‘die vogel fladdert maar over de wereld alsof het niks kost en geen tonnen CO2-sporen trekt. En waarvoor, met welk resultaat voor ons? ‘Nu zit ie dan in Argentinië. De G-spot in Argentina, puur toeval natuurlijk.’

‘D66-meneer Koolmees is grenzen-over-leggend in de weer, schrijft meneer Meeus,’ wijst Ilham aan op het beeldscherm, ‘dan moet het wel oké zijn. Koolmees gaat een soort Schengen-deal voor onze pensioenen verhapstukken, und dann, dann schaffen auch wir’s. Dan verdampen onze pensioenen iets minder snel dan anders het geval zou zijn geweest. Daarom moet het in Argentinië worden bekokstoofd. Daar ziet niemand het. Vanwege het regime.’

‘Een kitsch soap, inclusief de tear jerker, smartlap: Don’t cry for me Argentina. Evita Perron, weten jullie nog?’

‘Meeus lijkt de ironie van Volkskrant columnist Martin Sommer te willen evenaren. Lees het begin van zijn stukje maar: “Je zou het niet altijd zeggen – maar ondanks alle aandacht voor seksaffaires bleven allerlei serieuze politici deze week serieus hun werk doen.” Je zou het inderdaad niet zeggen. Daarna komt de passage over de dodo met de naam Koolmees, die naar Argentinië vliegt. Koolmees fladdert echt niet hoor. Die scharrelt zwaar stampvoetend rond.’

‘De dodo als verzinnebeelding van het lot dat het uitstervende D66 beschoren is.’

‘O ja, Eric Wiebes, nog zo’n rappe Rutte-knecht,’ zegt Rinne, ‘eerst verruïneert hij onze belastingdienst en vervolgens wordt de gup door hopman Rutte op de energie-transitie geplakt. Geen haan die ernaar kraait. Business as usual boys.’

‘Bijna beledigend kinderlijk nietwaar?’ merkt Ilham op, ‘als er maar op een plek als Davos wordt bijeengekomen, of naar een land als Argentinië gevlogen, voor een G20 of een World Economic Forum, dan zal er wel politieke kwaliteit worden gebrouwen. Want daar komen immers de mensen bij elkaar die ertoe doen! Simpel tot op het merg. Verschrikkelijk.’

‘Koolmees heeft de naam van een klein kwiek vogeltje, maar het fysiek van een dodo,’ merkt Rinne op. ‘Onze pensioenmiljarden moeten aan de pensioenfondsen ontfutseld worden, Dat laat Rutte door D66 opknappen. In de persoon van kabouter Koolmees. Die heeft niet door dat hij, zoals al die anderen vóór hem, door Rutte voor het neoliberale karretje wordt gespannen.’

‘Mooi. Dus een blokkerende breier. In twee cartoons verbeeld, in een weekend. Dat is heus niet mis,’ vindt Willemijn.

‘D66 is in elk geval gesloopt en de CU is gelubt,’ stelt Ilham vast, ‘nu ben ik benieuwd wat er voor Buma en het CDA in het vat zit. Iedereen die met Rutte collaboreert, komt linksom of rechtsom van een koude kermis thuis.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Hardleers, in het pak genaaid

 

‘Ja, geestig: anti – loop leer. Gek dat een beest dat zo hard kan lopen, de antiloop, de benaming antiloop krijgt opgeplakt,’ zegt Semanur, ‘ik weet niet wat Ferdy De Saussure hier over zou zeggen. Deze benaming (signifiant) lijkt mij moedwillig aan het dier (signifié) opgedrongen. Niks willekeur en toeval.’ Ze wijst op het Ikje in de NRC.

‘Dat komt ervan als je hardleers bent,’ merkt Feisal op, ‘dan beland je automatisch in een verzorgingshuis. Waarschijnlijk leren ze in zo’n institutie de inmates hun hardleersheid hardhandig af. Deze mevrouw breekt eerst haar arm en daarna haar enkel. Een gevallen vrouw die er geen genoeg van schijnt te kunnen krijgen. Nu kan ze dus ook niet op haar poot spelen.’

‘Ze moet nu, vanwege die enkel, haar poot stijf houden, maar met woorden spelen kan altijd,’ vindt Satish. ‘Ze kan ook, gezeten op antilopenleer, iemand verbaal beentje lichten. Zou deze dame potig zijn, of enkel instrumenteel? Praktizerend potig, bedoel ik. Zou ze een evenknie hebben? Zoals Marina Tsvetajeva volgens Charles Timmer de evenknie van Vladimir Nabokov zou zijn. Dat schrijft Charles B. Timmer tenminste. Heerlijk, al die gepeperde Russische woordspelingen. Ispértsjen betekent verpest door te veel peper en ispórtsjen betekent bedorven. Maar bederven kan ook verpesten zijn. Bijvoorbeeld: mijn humeur is bedorven, of mijn humeur is verpest. Ga je maar te buiten: hoe vertaal je het. Met verknoeien? Verknoeien, betekent echter verkwisten en je verkwist geen humeur. Weten jullie overigens wat een calembour is?’

‘Als je op antilopenleer revalideert van een gebroken enkel, heb je hooguit een on-evenknie,’ denkt Feisal. ‘Met de huidige moordende concurrentie tussen zorgverzekeraars op de vrije markt en zo, waardoor de zorg voor ons betaalbaar blijft (ahum… jeweetwel), zorgen de politieke pipo’s daar onder de Haagse kaasstolp via de weergaloze marktwerking dat we allemaal een horrelvoet hebben. De pipo’s zelf hebben twee horrelvoeten, want onderscheid moet er tenslotte wezen. Daar maken ze dan in China, tegen hongerlonen, steunzolen voor. China is daar meesterlijk in, want de voeten van Chinese vrouwen worden meteen na de geboorte ingebonden waardoor ze horrelvoetend door het leven hobbelen. Je ziet het: globalisatie heeft zo zijn voordelen. Chinezen kunnen bijna van nature niet op grote voet leven. Zelfs niet als alle Chinese vrouwen hun beste beentje voorzetten en over twee evenknieën beschikken.’

‘Vreemd, om Frans Bauer te horen vragen: “Heb je oneven voor mij?” zegt Semanur schaterlachend. ‘Dan zie ik Fransje in mijn verbeelding met zijn moeder pim-pam-petten. “Mam, heb jij oneven voor mij? Dan krijg jij van mij evenknie.” Waarop ma Bauer zegt: “Nou neen Fransje, die heb ik al. Geef mij maar plat- en zweetvoet. Kwartet! Pim Pam en Pet!” ‘

Bend sinister,’ zegt Satish, ik bedoel die voeten van de Chinese vrouwen, bent sinister. Eigenlijk meer bound sinister, maar het is pidgin zulen we maar zeggen.’

‘Juist, die pakken van Sjaalman,‘ zegt Semanur, ‘zijn die intussen allemaal uitgepakt? Deze Russische notities van Charles B. Timmer waaruit Satish put, komen uit zo’n pak. Toch? Bizar eigenlijk, want het pak van Sjaalman van Multatuli slaat op een verzameling artikelen. Of kunnen het ook notities zijn geweest? Dat heb ik niet paraat.’

‘Er staan nog drieënhalve onuitgepakte dozen met boeken in de berging van Feng en Maaike,’ meldt Satish. ‘Er zijn in totaal in Deventer vijf pakken boeken gekocht, voor tien euro per doos. Ongezien wat de inhoud betreft. Een doos boeken weegt zo’n 30 kilo. Dit boekske zat daar inderdaad tussen.’

‘Waarom refereren jullie trouwens aan die dozen met boeken als pakken van Sjaalman?’ vraagt Semanur.

Feisal: ‘O, dat komt vanwege de pakken van die meneer Paul Manafort. Die grapjas had zo veel pakken, omdat hij beroepshalve mensen in het pak naaide. Manafort kon dus nooit om een pak verlegen zitten, maar nu lijken ze hem dan toch te pakken te hebben. Manafort naaide mensen in het pak, zonder een diploma als kleermaker te hebben behaald. Dat mag dus niet. Kijk naar de VVD’er Halbe Ziljstra. Die heeft het ook geprobeerd.’

‘Manafort bood zelfs aan om voor Trump gratis mensen in het pak te naaien. Zo hoog was ‘s mans financiële nood. Tja, dan die naargeestige VVD’ers Halbe Zijlstra en Stef Blok,’ zegt Satish, ‘die laten zacht gezegd bij het naaien nogal wat steken vallen. Die zou je zelfs als ze je geld toe gaven, nog niet voor je laten werken. Toch worden ze door een Rutte zonder blikken of blozen op Nederland losgelaten. O ja, en Eric Wiebes, die scharrelt ook nog steeds ergens rond. De kosten en verliezen van hun geblunder, komen voor rekening van de natie. Meneer Rutte heeft er geen centje pijn aan en doet er geen oog minder om dicht.’

‘Ik zeg meestal een doos boeken,’ merkt Semanur op, ‘niet zo gauw een pak boeken. Dat kan wel, maar dat voelt toch iets anders. Een pak boeken. De postbode zegt bijna altijd: ik heb een pak(je) voor u en niet: ik heb een doos voor u.’

‘Dat komt mede vanwege de connotatie,’ denkt Feisal, ‘doos en muts, weet-je-niet? Het zijn weliswaar geen taboewoorden, maar toch ligt het gevoelig. Erogeen taalgebruik, dat is tricky.’

‘Nou, een doos boeken daar zitten boeken in,’ legt Satish uit, ‘maar Manafort was hofkleermaker voor politieke pipo’s en als die in het pak genaaid zijn, zit er helemaal niets in zo’n pak. Een speelse variant op de kleren van de keizer, zeg maar.’

‘Maar in de pakken die jullie hebben gekocht, zitten toch boeken?’

‘Jazeker wel. Dat komt vanwege de dubbele ontkenning,’ legt Feisal uit, ‘twee keer niks, is iets. Kijk, Multatuli was van mening dat hij door mede-vrijmetselaar Jacob van Lennep in het pak werd genaaid vanwege de royalties over de Max Havelaar. Van Lennep had – volgens Van Lennep tenminste – zo rond 1860, de rechten op het manuscript van Multatuli gekocht, omdat Douwes Dekker, alias Multatuli, geen cent had te makken en het manuscript niet zelf kon uitgeven en vermarkten in een volkseditie.

‘Met een paar borrels op wordt de redenering een stuk transparanter,’ brengt Satish haastig te berde, ‘zo, broodnuchter verteld, lijkt het allemaal tamelijk hermetisch, om niet te zeggen: paradoxaal. Maar het klopt tenslotte echt: de dubbele ontkenning maakt dat er in deze pakken van Sjaalman, die in de berging van Maaike en Feng staan, inhoud zit. In tegenstelling tot de pakken waar Manafort politici in placht te naaien. Die pakken zijn en blijven default leeg. Ongeacht hoeveel politici er in zo’n pak genaaid worden: A yúúúúúdsjh void. So sad. Ik citeer Trump maar even, dan hebben we dat tenminste gehad.’

‘Kijk eens,’ begint Feisal opnieuw, ‘Multatuli was van mening dat de Javaan in het pak werd genaaid. Dubbel in het pak genaaid: èn door de inlandse nomenklatoera èn door de met de VOC-mentaliteit behepte koloniale Nederlanders. Je kunt het vergelijken met de verhuurdersheffing van de VVD. De VVD’er Stef Blok legt de geprivatiseerde woningbouwcorporaties een verhuurdersheffing op en de managers van de woningcorporaties zuigen op hun beurt de huurders uit, door huurverhogingen en door beknibbelen op onderhoud, omdat die woningcorporatie-managers in Maserati’s willen rondrijden. Daarom zijn de publieke woningcorporaties destijds geprivatiseerd. Het gaat altijd om creatie van inverdien-opportunities, earning opps, voor de leden van de kleilaag. Het is ladenlichterij op klaarlichte dag. Net als de verhoging van de pensioenleeftijd, het korten op onze pensioenen en het afroepen van een schier negatieve rente op spaartegoeden.
De arme javaansche boer werd – net als de huurder van nu – dus ook dubbel gepakt, want hij moest zowel herendiensten verrichten voor zijn inlandsche vorst, die hem knevelde, alsook moest hij commerciële gewassen verbouwen voor de kolonisators, die de VOC-managers op de wereldmarkt verkochten.’

‘O, dus de casus Sjaalman gaat volgens jullie ook over dubbel in het pak worden genaaid?’ probeert Semanur, ‘de javaan en de schrijver worden in het pak genaaid. Zoiets? Heeft Douwes Dekker misschien niet ook geroepen: Ich bin ein …..! ….? Misschien in het Soendaneesch?’

Satish: ‘Dat kan wezen, al schijnt D.D. het Soendaneesch nooit volkomen onder de knie gekregen te hebben. Dat dubbel uitzuigen van het klootjesvolk gebeurde trouwens bij de oude Romeinen al. De nomenklatoera in Rome verpachtte provincies aan de politieke crony die voor het hoogste bedrag inschreef en dat mannetje, een soort franchise-houder / zetbaas voor Rome, perste de bevolking uit, om zelf zoveel mogelijk winst binnen te harken. Het is een klassiek verdienmodel, zou je kunnen zeggen. Ordinair graaien en grissen door leden van de kleilaag. Met Democratie, Liberalisme en de Verlichting en zo, heeft het allemaal niks van doen hoor. Dat is puur window dressing om het plebs zand in de ogen te strooien en zoet te houden. Zo’n nobel verhaaltje over scheefwonen tegengaan, dient als slap sausje en laffe garnering.’

Semanur heeft haar wenkbrauwen opgetrokken en ze merkt op ietwat vinnige toon op: ‘Ik vind het allemaal nogal krom en ver gezocht. Met het cultuurstelsel in Nederlandsch-Indië zat het volgens mij toch net ietsje anders. Daarna kwam de ethische politiek. Maar okay, toen was de inlandse bevolking al jarenlang in het pak genaaid. Inderdaad. Die Douwes Dekker was naar mijn idee toch een tikkeltje querulanterig heerschap, een structureel verongelijkte relmuis.
Dat jullie het vrijmetselaarschap van Van Lennep en Douwes Dekker erbij halen, vind ik pikant. Een oom van mij en een goede vriend van mijn vader hebben afgelopen jaar het lidmaatschap van hun respectieve vrijmetselaarsloges opgezegd: te service-club-achtig naar hun smaak, beweren zij. Van Erdogan mag de vrijmetselarij al helemaal niet. Die naait iedere Turk ik het pak, geloof ik intussen. Bey-effendi Tayep Erdogan heeft evenmin een kleermakersdiploma, meen ik te weten.’

‘Hè?! Maarre Atatürk Pashja was toch vrijmetselaar? Net als George Washington trouwens.’

‘Jawel, maar dat waren heel andere tijden. Toen hielden mensen er nog idealen op na en was het neoliberalisme nog niet uitgevonden. De wereldomspannende maçonnieke broederschap, dat was totaal iets anders dan het filistijnse godvergeten globalisme van de tegenwoordige consument-creatuur. Mustafa Kemal was overigens niet bepaald democratisch ingesteld. Dat kon ook niet, want dan had hij nooit Turkije in veertien dagen van de Middeleeuwen de moderniteit in kunnen sleuren.’

‘Die Atatürk heeft inderdaad ferm van leer getrokken! En dat was zeker geen anti-loop leer, want de Turken holden de moderni-tijd in.’

‘Erdogan doet er ietsje langer over om het omgekeerde voor elkaar te krijgen. Daar lijkt het tenminste bliksems veel op.’

‘Dat is niet helemaal waar,’ protesteert Semanur, ‘althans: dat hoop ik maar. Alleen, die nadruk op godsdienst, als demagogisch, samenbindend, ingrediënt, helpt niet erg. Ik vraag me weleens af of Turkije onder Atatürk wel lid van de EU zou zijn geworden. Moet je dat überhaupt willen? Lid worden van een club die wordt bestierd door deze pipo’s.’

‘Lieden als Manafort, Bannon en Trump worden noch door idealen, noch door godsdienst gehinderd.’

‘We zullen zien of de jury vindt dat Paul Manafort zichzelf in het pak genaaid heeft,’ zegt Feisal, ’en we zullen zien of het Steve Bannon lukt een soortgelijk kunstje hier, in West-Europa, te flikken. Ach, wat zou dat ook. Dan worden we alleen maar nog een keer in het pak genaaid, want in het pak genaaid zijn we toch al. Mensen blijken nu eenmaal ongeeslijk hardleers.’

‘Altijd en eeuwig gretig bereid achter een rattenvanger aan te gaan.’

‘Inderdaad, dat is een “Grimmige” sage.’

 

 

 

Charles B. Timmer

Adrienne Rich

R.D. Laing

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,