RSS

Tag Archives: Semanur

Boevenvanger, is dat een beroep, baan of bezigheid? Over een kersverse strafpleiter en over maatschappelijke waarden

 

https://www.standard.co.uk/business/chris-blackhurst-white-collar-criminals-are-next-to-come-into-the-serious-fraud-office-s-sights-a2943731.html

 

 

‘ Zo’n interview in de prollenkrant helpt natuurlijk wel bij het laten weten dat je er bent,’ zegt Thelma. ‘ Het verraadt voor mij ook de doelgroep van mr. Charles van der Voort: de witte boorden criminelen. Die lezen de NRC, neem ik tenminste aan. De NRC en het FD.’

‘ Meester Van der Voort doet volgens de ingewijden iets nieuws,’ merkt Zohra op en ze leest voor: ‘ “De aanklager gooit het roer radicaal om. In de rechtbank van Breda is hij vrijdagmiddag beëdigd als advocaat. Het is een opmerkelijke overstap voor de man die als officier van justitie op zeer zware jongens jaagde. Volgens de top van het OM is dit een in Nederland nooit eerder vertoonde verandering van loopbaan.”
Met deze career swich ben ik niet blij.  Dit is het zoveelste ernstige signaal dat het neoliberalisme de Nederlandse samenleving ontwricht: anything goes. Nou, dat hale je de koekoek.’

Semanur: ‘ Waarom deze verontruste verbazing over de carrière van meneer Charles? Wij weten toch al lang dat de onder- en bovenwereld met elkaar zijn vervlochten en in elkaar overlopen? Meneer Van der Voort blijft een advocaat, die zijn negotie (kennis van het Recht en zijn persoonlijke netwerk in de strafrechtelijke biotoop) aan de man brengt bij de andere partij – voorzover je de respectieve partijen nog scherp kunt discrimineren en definiëren. Een openbare aanklager zag ik ooit als advocaat van de burger, de law abiding citizen, maar ook dat beeld is bijgesteld. Het recht is tegenwoordig net zo goed een commodity.’

Zohra: ‘ Inderdaad. Je kunt een mentaliteit niet verbieden of aan banden leggen. Iemand heeft de juiste of de verkeerde mentaliteit voor een beroep. En dat is dan ook nog eens afhankelijk van de context. Het neoliberalisme als staats- en wereldgodsdienst maakt het er alleen maar moeilijker op om effectief te onderscheiden wat goed of fout is.’

Thelma: ‘ Het antwoord van Voort op de vraag over een non-concurrentiebeding, vind ik opmerkelijk: “  „Nee [er is geen concurrentiebeding maar] ik heb wel een ambtseed afgelegd en dus een geheimhoudingsplicht op een aantal onderwerpen. Je houdt bijvoorbeeld de identiteit van informanten geheim.” Tja, als die geheimhouding van identiteit in dit kader het belangrijkste voor hem is, dan ben ik bang dat de ex-aanklager die geheimhoudingsplicht met name ten voordele van zijn klanten zal aanvoeren.’
Tegen Zohra: ‘Jij hebt je bedenkingen, want ….?’

Zohra: ‘ Nou, tot voor kort was zo’n overstap van publieke functie naar privaat verdienmodel blijkbaar not done, maar nu geldt die ongeschreven wet van beroepsfatsoen blijkbaar niet langer. Van der Voort heeft een heel prettige vertrekregeling van het OM gekregen, vindt hij zelf, en heeft met (een deel van) die gouden handdruk vermoedelijk dit VOI – een acroniem van Ivo (Leenders, zijn partner) – opgericht. Ik citeer Voort: “ Ik ben de afgelopen maanden in gesprek geraakt met bevriende advocaten die me verzekerden: er is een ander leven mogelijk. Ze zeiden: jouw naam is een merk en daar kun je wat mee doen. Dat gaf me in mijn hoofd opeens zo’n gevoel van vrijheid dat ik een stap durfde te doen die nooit eerder in me was opgekomen.’’
Hij mag dit in alle vrijheid doen, maar kosjer vind ik het niet. Op z’n minst had hij een paar jaar moeten wachten, want nu neemt hij al zijn kennis kakelvers mee. Dat verhoogt de waarde van zijn “merk” ongetwijfeld, maar ik krijg er een nare smaak van in m’n mond. De man lijkt wel een tandarts. Zo geldbelust.’

Semanur: ‘ De grootste ellende zit hem altijd in de onweegbare en niet-direct-te-kwantificeren dingen. De imponderabilia. Waar ik vooral bang voor ben is, de mentaliteit bij zijn collega’s en vakbroeders bij het OM. In hoeverre anticiperen die op een overstap als Voort heeft gemaakt en wat heeft dat voor invloed op de kwaliteit van het OM.’

Zohra: ‘ Kun je het OM en kwaliteit nog in een adem noemen? Het zorgwekkende element in deze kwestie is natuurlijk die ongrijpbare grootheid: ethos. De dimensie, het complex, van waarden-en-normen. Uitgerekend een Officier van Justitie die vertrekt bij een Openbaar Ministerie met een sterk afgegleden moreel besef, gaat voor de boeven werken. Je zou bijna denken dat de onderwereld er een voor haar lidmaten betrouwbaarder en meer solide erecode op nahoudt dan het OM. Dat is toch te dol voor woorden?’

Semanur: ‘ Wanneer gebeurt het omgekeerde? Wanneer wordt een strafpleiter Officier van Justitie? Is dat ooit vertoond? En zo neen, waarom niet? Te riskant, misschien? Je kunt het grote publiek best verkopen of bedonderen zonder gevaar voor eigen leven, maar de penoze?’

Zohra: ‘ Een strafadvocaat die naar het OM over stapt? Goeie vraag. Nooit over nagedacht. Zouden misdaadverslaggevers regelmatig samenwerken met het OM en/of met strafpleiters?’

‘ Zou die meneer Van der Voort als een Donnie Brasco de Nederlandse georganiseerde misdaad infiltreren? ‘ vraagt Thelma zich af.

Zohra: ‘ Van der Voort heeft een voor de penoze grote waarde als het gaat om inside knowledge; zowel van de gang van zaken in de justitiële biotoop als van de hazen die er daar lopen. Hij kan als een soort dubbelagent functioneren. Denk aan Donnie Brasco. Als witte-boord-boef hoef je zelf geen mensen om te leggen, je verstrekt alleen maar de vitale gegevens, de logistiek-organisatorische blauwdrukken die jou bekend zijn en waarvan je persoonlijke kennis en ervaring hebt. Witte boorden criminaliteit is lucratiever dan het vermoorden van mensen. Van der Voort zegt:  „Ja. Nou ja, ik wil ook wel een beetje geld verdienen. Laten we zeggen dat mijn praktijk zich daar niet primair op richt maar op white collar crime.”

Die Italiaanse naam Voi vind ik pikant, bijna een verwijzing naar de maffia. Dat kan ook heel goed, want daar zitten natuurlijk grote klanten voor dit soort advocaten. Voi che sapete hoe de hazen lopen en waar Abraham de mosterd haalt.’

Thelma: ‘ Zowel Van Voorst als de betrokkenen bij het Leidse Korte Vliet project doen mij denken aan die Siciliaanse uitdrukking voor “een graantje meepikken” uit de Peetvader, in hoofdstuk 14 meen ik mij te herinneren. De afperser Fanucci zegt dat hij: Fari vagnari a pizzu, dat betekent geloof  ik zoiets als het snaveltje natmaken, wetten, dus willen meeprofiteren, een stukje van de koek toegeschoven willen krijgen.’

Semanur: ‘ Ja, een frappant toeval dat voi. Ik heb De Peetvader net herlezen, want ik ga het opnieuw gebruiken voor mijn werkgroepen, het boek zit deksels goed in elkaar. In hoofdstuk I zet Puzo het recht tegenover gerechtigheid. Vlak nadat Sonny Corleone het met Lucy Mancini heeft gedaan (nota bene tijdens het huwelijk van zijn zusje Connie, en Lucy is bruidsmeisje), krijgt de begrafenisondernemer Amerigo Bonasera zijn audiëntie bij de don (let op: eros en thanatos).
Bonasera wil gerechtigheid voor zijn aangerande dochter. De twee WASP-jongens (Kevin Moonan en Jerry Wagner, p.73) die haar zwaar gepakt en voor het leven getekend hebben, komen er namelijk met een voorwaardelijk gevangenisstraf van drie jaar vanaf. Bonasera is daar ongelukkig over en wil dat ze hun verdiende loon krijgen: “Ik stond daar in die rechtszaal gewoon voor gek en die schoften glimlachten tegen me. En toen heb ik tegen mijn vrouw gezegd: ‘Voor recht en gerechtigheid dienen we naar Don Corleone te gaan.’ ”

Bonasera vraagt Corleone om de twee jongelui passend te straffen en Corleone antwoordt: “De rechtbank verschafte u recht.” Bonasera schudden koppig het hoofd. “ Neen, ze spraken recht over die beide jongens maar daarmee gaven ze mij geen gerechtigheid.”

Vito Corleone laat de twee jongens grondig aftuigen en zorgt ervoor dat de foto’s van het resultaat van de wraakexpeditie in de lokale kranten komt te staan.’

‘ Dat zal zeker effectief hebben gewerkt,’ zegt Zohra, ‘ik hoorde ooit over een dergelijke behandeling in Nederland en ook hier werkt zoiets perfect. Alleen mag het niet van justitie hè.’

Thelma: ‘ Het helpt al wanneer men weet dat je sterke broers hebt die bereid zijn het ernstig voor je op te nemen.

Dat Van der Voort in Brabant begint, vind ik logisch. Daar is hij qua actuele kennis helemaal bij: “ [U]itgerekend in de provincie Noord-Brabant, waar de onderwereld het volgens de bezorgde autoriteiten steeds meer voor het zeggen krijgt, gaat de voormalige hoogste misdaadbestrijder aan de slag als straf-advocaat. “ Amsterdam had ook gekund, maar Brabant is zijn laatste werkgebied als aanklager geweest en hij woont er.’

Zohra: ‘ Hier, nog zoiets ongehoords,’ ze leest voor: ‘ “Maar ik vind ook dat de politiek het OM niet voor de voeten moet lopen. Dat is de laatste jaren helaas wel een tendens. Het OM wordt door het departement steeds meer als een buitendienst beschouwd.  Nu liet het OM in een persbericht weten ‘niet ontstemd’ te zijn over de interventie van de minister in een lopende strafzaak. “

Dit kàn toch gewoon niet? Dat hele Ministerie van Justitie en Onveiligheid moet op de schop en grondig gecuretteerd. Ik vraag me af of Voort weg moest omdat hij misschien te veel wist van sommige politici. Dat kan ook nog natuurlijk. Als de politiek het OM als een buitendienst beschouwt, moeten de betreffende politici grondig aan de tand worden gevoeld.’

Thelma: ‘ Zeg meneer Van der Voort is in 1959 in Leiden geboren, toen studeerden onze grootmoeders daar. Hoe ver zijn ze met de verlelijking van onze dierbare Kort Vliet omgeving? Wij jogden vaak vanaf het Rapenburg over het Noordeinde, voorbij de molen van Noordman, langs de Haagweg over de Hoflandbrug naar het park Ter Wadding in Voorschoten en dan, na een circuitje-pikken op de trimbaan die toen in dat park was ingericht, terug langs Vliet aan de Voorschotense kant en dan over de Hooghkamerbrug naar huis.
Ze zijn sinds een paar maanden bij de Korte Vliet aan de gang toch? Ik hoorde van Dé dat het precies om dat stuk tussen de Hoflandbrug en de Hooghkamerbrug gaat? Projectontwikkelaars gaan het verlelijken en de gemeentepolitiek fungeert als dommig legitimerend uithangbord.’

Zohra: ‘ Volgens mij zit je heengaande een brug te vroeg, dus niet ver genoeg, bezien vanaf de Parelvissers. Vanaf de Haagweg liepen wij over de Waddingerbrug het park Ter Wadding in en teruggaande gingen we óf via de Hoflandbrug terug – dat was de korte route – of we gingen via de Hooghkamerbrug en het Hooghkamerpark naar huis. De laatste was de lange route, als we geen college hadden. En drie keer per week ‘s middags roeien op de Vliet.
Bij Noordman kochten we boekenplanken en wijn. Mijn vader heeft meneer De Nobel van Noordman nog gekend. Die liep in een blauwe overall, op klompen en werkte eigenlijk in de zagerij, maar hij proefde van ‘s morgens vroeg tot na sluitingstijd wijn en sterkers mee met de klanten. Daarna ging hij rond 20:00 uur nog vaak naar borrels in de studenten-Sterflat aan de Klikpaanweg. Dat is vlak tegenover. Meestal werd hij klapwiekend van de alcohol met een auto naar huis gebracht, maar hij was de volgende morgen toch om zeven uur weer present hoor. En hij had al zijn tien vingers nog. Meneer De Nobel liep op klompen en op alcohol, beweert mijn vader.’

Thelma: ‘ Je hebt gelijk, ik miste een brug. De Waddingerbrug is de minst spectaculaire van de drie. Dat zal het zijn. Weet je dat ik vanuit de trein altijd even kijk of Ter Wadding er nog ligt? Wat hebben we daar leuke feesten gehad, toen het nog van de familie  ***** was, weten jullie nog? ‘

Semanur: ‘ Nou en of, met heel erg veel kaarsen, die feesten daar. Ja, het klopt met die bruggen. Ik ben de afgelopen weken een paar maal over alle de drie bruggen gefietst en ik heb bij Noordman wijn ingekocht. Verlelijkt is het juiste woord. Het is doodzonde, want dat traject wordt compleet verloederd en verknoeid door het een “parkfunctie” te geven, terwijl de omgeving er stikt van de parken. Ik heb net ruim twee maanden op een huis in Voorschoten en in Leiden gepast, vlak bij het ons allen zo bekende stukje Leiden. Mevrouw Loopstra wilde graag naar de Pergolesiflat toe en daarna eventueel naar de Parelvissers. Dat heb ik destijds afgeraden en nu weet ik het zeker, want die buurt wordt er niet gezelliger op. De wethouders, projectontwikkelaars en woningcorporatiemanagers (waar ligt het verschil?) willen veel mensen op dat stuk grond plempen. Ze zijn bezig in het kader van “de mobiliteit” fietspaden te leggen waarop je ook met brommers kunt racen en tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat willen ze in samenwerking met de vastgoedondernemer/woningbouwcorporatie “De Sleutels” een flat voor asielmigranten en daklozen realiseren.’

Zohra lacht: ‘Ja, tegenwoordig wordt er niet meer gebouwd, maar gerealiseerd. Een kennis van ons wil uit de tweede koopflat (acht verdiepingen) aan de Schubertlaan weg, omdat er op de parkeerplaats steeds vaker dealers opereren. Het was vroeger nog wiet en lachgas, maar het wordt steeds brutaler en hinderlijker.

De locatie tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat is strategisch gekozen, want tussen wooneenheden waar oude mensen (gemiddelde leeftijd 75-plus of hoger) in sociale huurwoningen wonen, die niet zijn georganiseerd en van wie weinig weerwoord, laat staan kordate tegenstand, verwacht hoeft te worden. Bij koopflats aan de Schubertlaan, nrs. 1 – 127 en 145 – 257 hadden de projectontwikkelaars te maken met een vereniging van huiseigenaars. Die wilden per se geen bomen tussen hun flats en de Korte Vliet en ze kregen hun zin. De nonsens van verwilderdende biodiversiteit (dat is voordelig, want vergt immers bijna geen onderhoud van de gemeente) moesten ze echter slikken.’

Thelma: ‘ De sociale huurwoningen er tussen in, dus de nummers Schubertlaan 139 – 143, profiteren een beetje mee van de bescherming door de huiseigenaren aan weerskanten tegen de projectontwikkelaar en het gemeentemanagement. Ze moeten een paar boompjes voor hun huizen dulden en die gaan ze naderhand gewoon saboteren, hoorde ik iemand vertellen. De senioren van het Pergolesipad zijn de sjaak, omdat zij geen beschermers hebben die hen tegen de plaatselijke “overheid” beschermen. Hun vrije uitzicht wordt ze gewoon afgepakt.

Dit is exact de situatie in Klein Italië uit de Peetvader: de Italiaanse arbeiders laten zich door Fanucci afpersen omdat ze denken dat hij van de Zwarte Hand is en machtige vrienden heeft. Fanucci berooft Vito Corleone van zijn baan ten gunste van een neef van Fanucci en Vito Corleone ruimt Fanucci daarom uit de weg en neemt zijn plaats als beschermer van de wijk in, met assistentie van zijn kompanen Clemenza en Tessio, die later zijn onderbazen – capo regimes – worden. Vito Corleone wordt een don en bouwt zijn macht weloverwogen en verstandig, gestaag uit, omdat de overheid verzaakt. Denk aan het verzoek van Bonasera om wraak voor zijn dochter.
Op nationaal niveau zie je hetzelfde: burgers die hun belangen niet meer door politici behartigd achten, raken electoraal op drift en scharen zich heel makkelijke achter “een sterke man.” ‘

Semanur: ‘ Zo werkt dat. De Peetvader is een realistisch boek, daarom dat ik het bij mijn cursussen vaak gebruik ter illustratie. Eeuwig zonde en jammer voor die zo heerlijk rustige plekken langs de Korte Vliet. Die worden gewoon verkwanseld. Tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat willen de projectontwikkelaars behalve een flat voor daklozen en migranten (die steevast als “kwetsbare groepen” worden geframed) van woningcorporatie De Sleutels ook nog twee scouting/zeeverkenners-loodsen proppen. Die zeeverkenners zitten er sinds korte tijd nu al en ze zorgen in het weekend regelmatig voor lawaai. Op zondag 25 augustus jongstleden liep er een “barbecue” uit de hand en werd een flinke fik met veel rook. Nou, dat is bruisende levendigheid en het houdt de senioren alert en bij de les, zullen ze vanachter hun bureaus en tekentafels hebben bedacht.’

Thelma: ‘ Er staan in die buurt drie of vier scholen (het Leo Kanner College is voor “moeilijke leerlingen”) en de leerlingen weten na donker de weg naar de dealers prima te vinden. Mevrouw Van Laar heeft afgezien van haar streven op het Pergolesipad te mogen wonen, want de managers gaan er bomen planten en struiken die het vrije uitzicht op de Vliet belemmeren – tegen de wens van de bewoners in. Je zou haast denken: gewoon, om te pesten. Er moet een “parkfunctie” gerealiseerd worden.’

Zohra: ‘Nou, misschien niet meteen pesten (de huurders zullen de gemeentemanagers en de projectontwikkelaars een rotzorg zijn) alswel prijsopdrijving. Idereen wil een graantje van de aanbestedingssom meepikken en hoe meer toeters en bellen des te hoger de prijs voor het project. Bovendien: er wonen oudjes in de Pergolesiflat die het huis nauwelijks nog uitkomen en de hele dag voor het raam zitten en alleen het onbelemmerde uitzicht op de Vliet hebben. Als daar obstakels worden geplaatst zijn ze dat onbelemmerde uitzicht kwijt. En wie wordt er wijzer van? Aan de overkant van de Brahmslaan is trouwens nog een groot park – tussen de Brahmslaan en de Beethovenlaan. Je loopt de Schubertlaan uit en steekt schuin naar rechts de Brahmslaan over – je houdt de Verdistraat aan je linkerhand. Kijk het even na op de kaart. Het stikt er in de wijk van het groen en de parken, maar neen: er moesten verdienmodellen bediend worden. Op deze kaart zie je het groen tussen de Brahmslaan en de Beethovenlaan duidelijk (klik de inzet weg).’

Semanur: ‘ Hé, bij deze kaart geeft Google je foto’s. Links zie je de inrit naar de Pergolesi-seniorenflat met links de tunnel naar de Korte Vliet. Deze tunnel onder de flats is nu al een geliefde plek voor allerlei hang-piepeltjes. De “wijkverfraaiers” hebben de fietspaden vanaf de Korte Vliet naar die Pergolesitunnel nu net verhard en verbreed, zodat “de mobiliteit” (volgens de reclameteksten op de gemeentelijke website, is mobiliteit een Leidse waarde) vergroot wordt. Als je voor die tunnel, bij de witte auto, rechtsaf gaat, kom je op het parkeerterrein van de Pergo-flat. Aan het einde daarvan wil men de zeeverkenners Waingunga huisvesten. Die zitten er nu al, maar dan meer tegen de Parelvissers (mooi hè, genoeglijk-oud-zijn aan de Vliet) aan. Uitgerekend dáár plannen de mafkezen die flat voor “kwetsbare groepen”. Dus alle verkeer gaat straks bij, onder en tussen de Pergolesiflat en de Parelvissers langs. Dat verhoogt het “bruisende” en dat bruisende, dat is ook een Leidse waarde van jewelste.’

Thelma: ‘ Dit Korte Vliet project wordt geregisseerd door projectontwikkelaars. Die betalen een vijfde van de 8.100 woningen die tot 2030 in Leiden gebouwd (gaan?) worden. Dus de gemeentepolitici hebben weinig in de melk te brokkelen maar fungeren hoofdzakelijk als uithangbord en zijn als bijna alle politici vooral geïnteresseerd in publiciteit. De gangbare formule is dat de projectontwikkelaars via lobbyïsten een project bij de gemeentelijke bestuursambtenaren insteken – dus niet per se bij een wethouder – en een kant en klaar reclame-pr-pakket voor de politici verzorgen. De huiseigenaren in een wijk waar “de boel verfraaid, verduurzaamd, milieuvriendelijk, klimaatneutraal” en vul de rest maar in met het nu gangbare jargon aan prietpraat, zijn meestal het beste af, omdat zij zijn georganiseerd in verenigingen van huiseigenaren en niet zelden eigen lobbyïsten hebben. De huurders van de sociale woningen zijn de klos.

Op het Leidse gemeentehuis loopt de organisatie niet glad, om het zacht te zeggen, en de vrouwelijke gemeentesecretaris schijnt een rampenfonds te zijn. De enige over wie ik positieve geluiden hoor, is de burgemeester Harry (tegenwoordig: Henri) Lenferink. Echter, die is aan zijn derde en laatste termijn bezig en kan de Groen Links dwepers en D66-draufgängerisch-would be managers met zijn ironie natuurlijk niet altijd in toom houden.’

Semanur: ‘ De Pergolesiflat voor senioren ligt daar prachtig en die lokatie maakt het een gewild object voor iedereen met een verdienmodel op zak en eurotekens in de ogen. De flat zelf is erg gehorig en als er een Zuidwester storm op de pui staat, wapperen in de huiskamer de gordijnen. Ik ben in November en december 2017 nog bij enkele bewoners op bezoek geweest. Die puien bij hen waren deels van hout en glas. Het Pergolesicomplex is van woningcorporatie Portaal. De Meeste oudjes stoken zich in de winter suf en ze doen als het vriest en waait maar een deken om. Sommigen gaan, als ze dat kunnen, even bij kinderen logeren. Gelukkig duurt zo’n storm niet eeuwig en warmt het klimaat in Nederland op. Over dit soort dingen lees je nooit in de kranten als ze de reclameteksten van de voortvarende gemeentepolitici publiceren.’

‘ Een parkfunctie,’ schampert Zohra, ‘terwijl het stuk door twee parken wordt ingeklemd (Ter Wadding en het grote Hooghkamerpark. Binnen tien minuten fietsen zit je in Sportpark De Vliet en ga je over de Lammebrug dan ben je in park Cronesteijn. Vrienden van mij joggen vaak langs het Delftse Jaagpad langs de Vliet naar Cronesteijn of verder naar de Vlietlanden. Parken genoeg. Neen, hier moeten natuurlijk projectontwikkelaars extra centen scoren en dus komen er toeters en bellen.’

Thelma: ‘ Het was langs de Korte Vliet zo’n heerlijk wijds stuk natuur tussen Leiden en Voorschoten met de Vliet als scheidslijn. Geen mensen met draagbare disco’s geen barbecuënde dagjes-tokkies. Prachtig, die lege weidsheid. Het enige wat ze hadden hoeven doen was het tegelvoetpad fatsoeneren, de straatverlichting verbeteren en het fietspad pal langs het water een beetje verbreden, maar niet zo veel dat er op geracet kon worden.’

Semanur: ‘ Dat klinkt zuinig en ik vrees dat een beetje projectontwikkelaar voor een zuinig budget haar bed niet uit komt. Een tegeltrottoir over 1,2 kilometer fatsoeneren en de verlichting goed laten werken, daar zit te weinig winst op. Neen, zo’n bimbo gaat dat oppompen met allerlei toeters een bellen, zoals trimapparatuur, straatmeubilair, bomen (!), asfalt en wat ze er maar bij aan kan smeren. Daar gooit een reclametekstbureau dan een saus overheen van de nu gangbare terminologie van: duurzaam, natuurneutraal, milieuvriendelijk, energiebesparend, toekomstbestendig, biodit-en-biodat, plus als krent op taart: kwetsbaar. Kwetsbare mensen en dingen, dat werkt ook altijd prima. Als je het voor kwetsbare mensen doet, durft niemand nog een kritische opmerking te maken of vraag te stellen.’

Zohra: ‘ Bovendien Thelma, je zegt het zelf: weidsheid, ruimte en leegte. Dat mag niet hè! Dat is onrendabel, zeker als er sociale huurwoningen in of bij liggen. Die mensen hebben helemaal geen recht op weidsheid en stilte, ben je raar zeg, dat is hun smaak ook niet. Dus moet zo’n stuk land “verdicht” worden (meer varkens in de stal) en het moet er gaan “bruisen” (dus piepeltjes met draagbare lawaaiboxen en barbecues, want Leiden is voor Jan-en-alleman).
De reclameslogans gaan tegenwoordige geheid over biodiversiteit, mobiliteit, toegankelijkheid, biologisch duurzaam en energie-ietsig. Dat zijn de Leidse waarden die op vier pijlers rusten. Zie de gemeentelijke websites. The Four Pillars of Wisdom.’

Semanur: ‘ Je kent het standaard blurpproza van zulke gemeenteinfo. Over Cronesteyn én Leidse waarden gesproken, Ake en Marleen troonden me mee naar Cronesteyn, om die Leidse waarden te bezichtigen. Daar heeft men een totempaal gepoot met de waarden: RAPE (verkracht), MAIM (vermink, mutileer) and  KILL (dood, vermoord). Vlak bij de kinderspeelplek, want waarden kunnen er niet jong genoeg ingestampt worden. Hoe ze het verzinnen, mag Joost weten. Als dat het eerste Engels is wat kinderen moeten leren dan zie ik het somber in.’

Zohra: ‘ Dieke die op de Parelvissers werkt, is zojuist wezen kijken en ze twittert dat er voor de Pergolesiflat kinderspeeltoestellen geplaatst worden. Dat is om de senioren er aan te herinneren dat ze niet te lang moeten wachten met inschrijven, want kindsheid-met-alzheimer komt sneller dan je denkt.’

 

 

Het polderpark Cronesteyn in Leiden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Was Adolf Hitler dan toch een democraat in hart en nieren?

 

Referendums: Yes or NoNeal Ascherson

 

‘ Het lijkt erop dat mevrouw De Gruyter gelooft dat Hitler een oprechte democraat geweest moet zijn. Tenminste, dat maak ik op uit wat ze schrijft naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft, over de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland in 1938. Ik vind haar redenatie toch wat curieus.
Immers, op 13 maart 1938 stemt honderd procent van de bevolking van Tarrenz “ voor de Oostenrijkse onafhankelijkheid. Tegen de nazi-overheersing, dus.” Blijkbaar wisten ze Tarrenz niet dat Hitler op 12 maart Oostenrijk al had geannexeerd, of ze meenden dat Hitler na vernemen van de referendum-uitslag rechtsomkeert zou maken. Zoals een goede democraat betaamt.’

–  ‘ Een maand later gaat men op 10 april ook in Tarrenz (weer) naar de stembus, op “verzoek” van Adolf. En wat gebeurt er?! Honderd procent van de Tarrenz-bevolking stemt dit keer vóór de nazi-overheersing. Dat betekent dat Adolf een geweldige overtuigingskracht gehad moet hebben, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat er bij die tweede stemming “verkeerd geteld” werd. Stel je voor zeg. Hitler was tenslotte geen Stalin. Jozef Stalin zei gewoon en glashard: “ Het zijn niet de mensen die stemmen die tellen, maar het zijn de mensen die de stemmen tellen, die tellen. “ De grap zit hem in “stemmen” en “tellen.”

‘ Ja, ja, natuurlijk maar dat was Stalin en van hem kun je verwachten dat hij vond dat de mensen die stemmen minder of helemaal niet tellen, maar dat enkel degenen die de stemmen tellen, tellen. Daar is geen speld tussen te krijgen, want degenen die de stemmen tellen, die tellen gewoon. De rest stemt alleen maar en telt dus niet. Ieder speelt zijn rol, want anders wordt het een pan.
Ik vraag me af of deze dubbelzinnige betekenis van tellen ook in het Russisch bestaat.’

–  ‘ Theoretisch kán het natuurlijk dat in Tarranz de bevolking van 100% voor onafhankelijkheid, binnen een maand omzwaait naar 100% tegen onafhankelijkheid, maar erg waarschijnlijk vind ik het niet. Zeker niet omdat Adolf en zijn horden inmiddels Oostenrijk waren binnengetrokken en de tweede stemming dus onder Duitse heerschappij plaatsvond. Adolf heeft me dunkt niets nagelaten om te bewijzen dat hij helemaal niets om de mening van wie dan ook gaf. Voor Adolf telde niemand, behalve hij.’

‘ Vandaar dat de Engelsen, het er maar niet op aan hebben laten komen dat Adolf eerst ook Engeland annexeerde om daarna een referendum te houden over de vraag of de Engelsen wel onder Duits gezag wilden leven. De Engelsen hebben het destijds wel geprobeerd, want op 30 september 1938 tekent Neville Chamberlain nota bene een non-agressie verdrag met Adolf Hitler en wat er daarna gebeurde, weten we intussen. Met Angela Merkel willen de Britten niet alsnog het schip ingaan.’

–  ‘ Waar we wat mij betreft alleen nog over zouden kunnen twisten, is de vraag of de inwoners van Tarranz geïntimideerd of uitzinnig begeistert inderdaad de tweede keer allemaal vóór Duitse overheersing hebben gestemd, of dat ze net als de eerste keer, een maand tevoor, allemaal vóór Oostenrijks onafhankelijkheid stemden, maar dat die stemmen gewoon zijn omgeturnd door de tellers. Op bevel van Hitler. Dat zullen we nooit te weten komen, denk ik. Dat is ook niet van belang, want Duitsland had Oostenrijk de facto reeds geannexeerd en zou wat er ook gebeurde niet meer op zijn schreden terugkeren.’

‘ Hoe zou je Chamberlains positie en rol duiden? Deed hij wat de Engelsen wilden, dus Hitler ten koste van alles te vriend willen houden, of juist niet? Voerde Chamberlain als volksvertegenwoordiger de wil van het Engelse volk uit en had hij dat beter niét kunnen doen. Hier komen we op een paradox, nietwaar? Immers indien Chamberlain de wil van de Engelsen deed, zat hij fout, maar indien hij dat niet deed, zat hij evengoed fout. Catch 22, zou ik zeggen.’

–  ‘ Wellicht dat Johnson zich aan Churchill versus Chamberlain spiegelt. Wat Boris Johnson wil, is voorkomen dat er geen weg vooruit zou kunnen zijn, vandaar dat hij de Brexit koste wat kost wil laten plaatsvinden. Daar hebben de Britten per referendum vóór gestemd. De EU-bobo’s zouden er verstandig aan doen hem en de Britten daarbij de helpende hand toe te steken en niet rancuneus alles uit de kast trekken om de uitkomst van het referendum alsnog te saboteren. Dat legt een zware hypotheek op de post-Brexit-verhoudingen met Engeland.’

‘ Weet je het nog? Pro memorie. Op 1 juni 2005 stemde 61,5 % van de Nederlanders tegen de goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Toch kwam die grondwet er via achterdeurtjes toch.
Op 6 april 2016 stemt in Nederland 61,1% van de opgekomen stemmers tegen de goedkeuringswet associatieverdrag Oekraïne. De regering kwam met een inlegvelletje en het verdrag ging gewoon door.
Ik zou zeggen dat het referendum meer dan ooit nodig en noodzakelijk blijkt, omdat de volksvertegenwoordigers niet de wil van hun kiezersvolk ten uitvoer blijken te (willen) leggen.’

–  ‘ Tja, je kunt de wettige en wettelijke middelen die Boris Johnson hanteert natuurlijk trucs noemen, maar daarom zijn ze niet minder legaal. Kijk naar wat Donald Trump in Amerika doet.’

‘ Laten we het er maar op houden dat kanselier Schuschnigg de raad van Brook-Sheppard misschien beter wel had kunnen opvolgen. Afgaand op wat mevrouw De Gruyter hierover meldt tenminste, want ik heb het boek niet gelezen en jij ook niet.’

–  ‘ Dat klopt, maar dat betekent niet dat de afschaffing van de mogelijkheid tot referenda houden het probleem doet verdwijnen waartegen deugdelijke referenda (kijk naar Zwitserland) een panacee kunnen zijn. Namelijk het op zijn minst mitigeren van het nu schreeuwende democratische tekort op bijna alle fronten.’

 

 

Peter Giesen – Volkskrant, 30 augustus 2019, 16:58

‘ Helaas heeft de vertegenwoordigende democratie een groot probleem. Wie vertegenwoordigt zij nog? Zij floreerde toen zij werd gedragen door grote volkspartijen die verbonden waren met kerken, vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. Veel kiezers voelden zich verbonden met ‘hun’ partij en accepteerden zonder morren de compromissen die hun leiders sloten.

Die tijd is al lang voorbij. De erosie van de volkspartijen heeft geleid tot een politieke versnippering die het vormen van een coalitie steeds moeilijker maakt.

Politicologen spreken van de Ostrogorski-paradox: door een ondoorzichtig spel van loven en bieden kan in het parlement een meerderheid worden gevonden voor standpunten waarvoor in de samenleving geen meerderheid bestaat. De staatscommissie-Remkes, die de regering adviseerde over het democratisch bestel, stelde daarom een bindend correctief referendum voor. Als minimaal 400 duizend burgers met een handtekening bezwaar maken tegen een wet, wordt een referendum uitgeschreven. In dit model houdt de vertegenwoordigende democratie het initiatief, maar krijgen burgers meer mogelijkheden haar te corrigeren. Een ‘overdrukventiel’ bij grote onvrede.

De regering liet weten dat zij het een heel interessant voorstel vond waarop eens flink moest worden gestudeerd. Vervolgens werd er niets meer van vernomen. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Kopjes van de kater

 

–  ‘ Waarom melden de mainstreammedia ons niet dat de kartel-partijen (de term kartelpartij is niet door Baudet uitgevonden, maar bestond al langer) met de kater zitten, vanwege het feit dat ze bijna nergens een coalitie met Forum kunnen regelen? Niet Forum zit met een kater, maar de plucheplakpartijen.’

Semanur meent dat het vooral ligt aan het routine-frame, het ingesleten denkraam, dat de kartel-partijen en de mainstream-media tot nu toe gewend zijn te hanteren bij hun interpretaties en duiding van de politieke werkelijkheid in de Nederlandse polder. Ze zijn gewend aan de reeds lang bestaande machtsverhoudingen en gaan ervan uit dat de vigerende status quo voort zal duren. In grote lijnen: business as usual.

Semanur: ‘ Laat ze vooral naar de uitleg van Syp Wynia luisteren en kijken, om te snappen dat de partijen met welke Forum momenteel onderhandelt, in feite (de facto, zij het niet de jure) “reusjes met lemen voetjes” zijn: ze kunnen geen aanspraak maken op de status van democratisch-gekozen-zijn.’

–  ‘ In werkelijkheid onderhandelen de Forum-mensen met “nabeelden” die je nog ziet, terwijl het object er niet meer is. Fantomen, zonder een actueel solide mandaat van de kiezer.’

‘ Ja, nabeelden, dat vind ik ook een effectieve beschrijving,’ stemt Semanur in, ‘ Syp Wynia omschrijft dat als het nakende ineenstorten van de macht in Nederland. Op een bepaald moment komt het democratisch deficiet onherroepelijk aan het licht. Dan kunnen we zeggen: Forum heeft terecht geweigerd mee te doen aan een ondemocratische wijze van besturen, en ….. ik aarzel heel even, maar zeg het toch maar: ’Ihr – dat zijn de kartelpartijen – Ihr habt das gewusst.’ Of tenminste: wissen können. Net zoals de lobby-partijen de klimaatwet door de Eerste Kamer jasten vóórdat de Forum-senatoren waren geïnstalleerd.’

–  ‘ Of Forum zich dit bewust is, is maar de vraag, maar zo zouden we straks de huidige situatie kunnen duiden. Dat komt ervan wanneer je het tussentijdse correctie-instrument van referendum kalt stellt, onklaar maakt en buiten werking stelt, terwijl de verhouding en wederzijdse percepties en verwachtingen tussen politici en burgers zijn gewijzigd – zeg het milder, met een understatement: zijn geëvolueerd.
Forum fungeert dan als circuit breaker, in plaats van referenda als politiek-bestuurlijk instrument, dat voorkomt dat kritische en ontevreden signalen (van de burgers naar de politiek) niet worden verwerkt en teruggekoppeld als beleid (géén uitbreiding van de EU, géén transferconstructie, géén eindeloze massa-immigratie, stop privatisering van publieke domein ten gunste van de karikaturale “marktwerking”), waardoor die vruchteloze signalen en genegeerde boodschappen zich opeenhopen in de vorm van ressentiment en rancune. Die opeengehoopte, niet-teruggekoppelde, boodschappen en communicatie-uitingen, verstoren intussen het systeem steeds verder en grondiger. Op den duur raakt het systeem ontzet, het democratische proces wordt ontwricht. De politici werken immers in toenemende mate vanuit verkeerde, vertekende, aannames, in een gefrusteerd, verwrongen, systeem dat geen echt (democratisch) systeem meer kan worden genoemd. Door op Forum te stemmen – en er vanuit gaand dat Forum de wensen van de kiezers wel in gepast beleid vertaalt – fungeert Forum als circuit breaker.’

Semanur: ‘ De signalen, symptomen, van het malfunctioneren worden almaar duidelijker en frequenter. Kijk alleen maar naar de Belastingdienst en de politie. Ik kan nog een willekeurige ris opsommen, waaronder de uiteenlopende afhandeling van WMO-aanvragen per gemeente, uiteenlopende tarieven voor documenten (ID-kaart, paspoort) per gemeente, het werken met strafbeschikkingen die resulteren in een strafblad, door het OM, ellende met het UWV, de bankiers ijveren hijgend voor apps, waarmee ze ons gedrag nóg nauwkeuriger kunnen volgen dan ze nu al doen, maar ze geven geen lor om onze senioren – hoezo solidariteit? Dit zijn allemaal dingen die de rechtszekerheid ondermijnen en (potentiële) haarden van rancune vormen. Vreemd genoeg lijkt niemand van de bollebozen dit te zien. Tot er weer een uitbarsting komt en dan gaan ze noodverbandjes leggen. Dat doen ze intussen immers al decennia lang?’

–  ‘ De kater lijkt dan weer kopjes te geven, totdat hij er tabak van heeft en de klauwen uitslaat. Dan is het ach en wee roepen en hoe heeft het ooit zo ver kunnen komen?!

Semanur: ‘ Gevolgd door de mantra over lessen trekken voor de toekomst. Even tussendoor: ik lees in de NRC bij Wouter van Loon: “ … nadat Thierry Baudet een filmpje op Twitter plaatste, waarin politici verantwoordelijk werden gehouden voor misdrijven van migranten.” Dat is net iets anders dan ik bij nieuwscheckers lees: “ Zij stellen daar ‘jullie immigratiepolitiek’ voor verantwoordelijk. “
Dus: “jullie immigratiepolitiek” en niet dat jullie als politici persoonlijk verantwoordelijk zouden zijn voor de wandaden van individuele migranten – die door jullie immigratiepolitiek Nederland binnen zijn  kunnen komen.
Bij die “immigratiepolitiek” hoort het ontbreken van een effectieve infrastructuur die voor de humane verwerking en profijtelijke inburgering van de massaal binnengelaten exoten zorgt. Dit wil ik toch even gezegd hebben.’

–  ‘ Waarvan akte, inderdaad. Bovendien bestaat er literatuur waarin wordt uitgelegd dat het streven naar eensgezindheid –  zeg: een coalitie willen vormen – gaat domineren, waardoor de doeleinden waartoe zo’n coalitie gesmeed heet te worden, op de achtergrond raken. Het slagen in coalitievorming staat voorop en de verschillen tussen de coalitiepartners, de respectieve politieke overtuigingen op grond waarvan zij zich onderscheiden, sneeuwen onder.
Eigenlijk kun je het uitwisselen van politieke overtuigingen door kwartetten (Samsom – Rutte) eveneens onder deze onmogelijke noemer brengen. Dit kan gewoon niet, want politieke overtuigingen zijn geen waardenneutrale knikkers die je kunt uitruilen.’

Semanur: ‘ Interessant om hier het onderscheid tussen exchange (barter?) en competetion bij te betrekken.’

–  ‘ Juist. Net zoals bijvoorbeeld Chantal Mouffe onderscheidt tussen vijand (enemy, foe) en tegenstander (opponent), of mededinger, concurrent (competitor). En vervolgens dit contrasteren met begrippen van Carl Schmitt (Het begrip politiek). Maar deze theoretische discussie voert hier te ver. Ik geef een verwijzing naar het artikel van H.N. Hirsch (1986): The Threnody of Liberalism en vestig de aandacht op werk van Richard Sennett over community-streven.’

Semanur: ‘ De theorieën van onder anderen Hirsch en Sennett laten zich eveneens gebruiken bij het kijken naar de EU en het krampachtige streven van de EU-nomenklatoera naar “eenheid” ( de ever closer union) waarbij ze andersdenkende staten binnen en buiten de EU als contrasterende dissidenten etiketteren.’

–  ‘ Tja, binnen de EU heten ze tegenstrevers, opponenten, tegenstanders of dissidenten (verdoolden), terwijl men voor tegenstrevers buiten de EU (en Europa) de term vijand reserveert. We zullen zien hoe dit proces zich op Madurodam-polder-schaal ontwikkelt. In ieder geval lijken politieke katers zich niet enkel bij Forum op schoot te nestelen.’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,