RSS

Tag Archives: Semanur

Be-talen, veranderen, hervormen en ombuigen

 

 

‘ Wij, de “borealen,” willen niet langer onbeperkt betalen voor de knoflooklanden. Zo kun je het natuurlijk ook framen,’ zegt Mohammad grinnikend, ‘ dan weet je zeker dat de rapen onmiddellijk gaar zijn. Ik heb met instemming en waardering gekeken naar het optreden van Derk Jan Eppink voor de NPO-radio. Hij manifesteerde zijn ideeën open en eerlijk en dat kunnen die ideeën best hebben. Eppink stelt de vraag of wij, in de EU, een pinautomaat willen zijn en blijven voor euro-landen met structurele tekorten? Laten we daarover dan openlijk stemmen middels een deugdelijk referendum. Dat lijkt me alleszins in de rede liggen.’

‘ Typerend. Het boek van Eppink: Europees realisme, komt in het gesprek nauwelijks aan bod. De drie actuele centrale thema’s, issues, van dit moment zijn: 1. de EU, 2. de energietransitie en het klimaat, met als belangrijke afgeleide, of misschien als katalysator, 3. de massa-migratie.‘

‘ Vreemd dat die Nexit van Forum steeds maar verkeerd geduid wordt,’ vindt Stella, ‘ Meneer Eppink kan en mag nog steeds vóór een Nexit zijn, zonder dat dat betekent dat zo’n Nexit eergisteren zijn beslag moest krijgen. Daarmee moet het begrip en woord “Nexit” niet tot absoluut taboe verklaard worden. En dat is precies wat de Eurofielen – nou ja, wie zijn dat echt en wie zijn opportunist? – beogen: zodra je het woord Nexit in de mond neemt, word je gediskwalificeerd als populist, nationalist, bijna-fascist, misschien zelfs al weggezet als ranzige racist. Daar moet je je echter niet door laten intimideren.
Nexit betekent doodgewoon niets anders dan dat Nederland zich het recht voorbehoudt om desgewenst uit de EU te stappen. De omstandigheden waaronder en wanneer dat eventueel aan de orde gesteld zal of moet worden, veranderen voortdurend. Een verenigd Europa zou gebaat kunnen zijn met een geleidelijke ontvlechting van déze EU-constructie. So, what seems to be the problem?

Semanur:  ‘Het woord “hervormen” schept verwarring, vind ik. Misschien dat het beter is om “verandering” te gebruiken. Een hervorming van de EU van binnenuit, kan in een verandering resulteren, moet dat volgens mij ook. Termen als hervorming en ombuiging (voor bezuiniging!) raken sleets en dubbelzinnig. Die moet je herwaarderen, anders kunnen ze op ieder willekeurig moment als joker in het discours ingezet worden, om verwarring te stichten.’

‘ Het zijn kruiende betekenisdragers,’ zegt Moh., ‘ net als die koddige tweeling Links en Rechts. Die zijn de jokers van het huidige politieke discours. Ik lees net op de NRC site:  <  VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff heeft een ‘discussiestuk’ geschreven over de koers van de partij. Hij wil dat de partij niet naar rechts opschuift, richting Forum voor Democratie. Uit Dijkhoffs verhaal valt op te maken dat de VVD opschuift van de rechterflank naar het redelijke midden. >

Het enige wat Klaas Dijkhoff volgens mij wil is kiezers bij Baudets Forum weg- en terughalen. Qua rechtsheid is de VVD inmiddels een karikatuur van zichzelf, belust op de energietransitie-miljarden en een profijtelijke plek aan de EU-ruif voor de maatjes en vrindjes, vandaar dat de VVD zich bij monde van Dijkhoff verbaal probeert te herpositioneren. Maar dat is louter verbaal, niet eens semantisch. Hoezo, valt uit Dijkhoffs verhaal op te maken dat de VVD opschuift naar het redelijke midden? Omdat meneer Dijkhoff dat schrijft? Iedereen kan zoveel schrijven als zij of hij wil, we hebben vrijheid van meningsuiting en drukpers.’

Stella: ‘In ieder geval blijkt nu dat de VVD plotseling enorme haast heeft met zich bekommeren om de Nederlandse kiezer. Over de toekomstbestendigheid en duurzaamheid van deze VVD-betrokkenheid, daar heb ik natuurlijk geen hoge pet van op. Eigenlijk vind ik deze haastigheid sneu-potsierlijk. Alsof de Haagse nomenklatoera dertig jaar verwaarlozing in twee jaar kan goedmaken.’

Moh.: ’Ja, juist, neoliberaal pseudo-humaan-opportunisme is zo mogelijk nog genanter dan neoliberale heb-, roof- en plunderzucht. Hoe het zij: woorden als hervormen en veranderen, zijn net zo glibberig-nietszeggend als Links en Rechts. Ze be-talen bijna niets meer, ze laten te veel speelruimte toe en iedereen kan er mee aan de haal gaan. De EU hervormen of veranderen kan bijvoorbeeld beide betekenen: meer of minder EU, maar meer of minder van wat? Om duidelijk te discrimineren, zou je hervormen beter kunnen vermijden en veranderen gebruiken. Dan nog kun je afhankelijk van de context het een of het andere bedoelen. Het blijft schotsje springen. Alleen vanuit bonafide motieven en oprechte wil zonder dubbele bodems kun je een fatsoenlijke en zinvolle conversatie aan de gang houden.’

‘ Doodzonde van die non-discussie die momenteel in de vakbond FNV speelt,’ zegt Semanur zuchtend. ‘ Zóóó contraproductief en kortzichtig! Hoe kun je nu vóór asielrecht en internationale solidariteit zijn terwijl de immigratie-non-politiek dat alles juist blatant ondergraaft en sociale splijting in de hand werkt!? Een solide immigratie-en inburgeringsbeleid, dat heeft toch helemaal niets met xenofobie en racisme te maken?’

‘ De benepenheid viert in die vakbondsdiscussie inderdaad hoogtij,’ vindt Mohammad. ‘Het is in feite een muffe myopische identiteitsdiscussie, die langs alles waar het om gaat heen wauwelt. De arbeiders laten weer eens zien dat ze zichzelf o zo graag in de vingers snijden. Masochistische zelfdestructie, tot op bot. Zulks ongetwijfeld tot vreugde van de “werkgevers”. ’

‘ Zie je hoe de beide interviewers van NPO1 als haviken naar Eppink loeren?’ zegt Stella, ‘ ze doen alles om hem te ontregelen en van zijn stuk te brengen. Vaak zij hun argumenten echter zo doorzichtig demagogisch dat het op de lachspieren werkt. Het is veel vreemder dat zij ondanks de zich opstapelende negatieve bewijzen, blijkbaar nog steeds voor meer EU zijn dan dat Derk Jan Eppink nadenkt over een eventuele Nexit op termijn. Dat maakt Eppink voor mij tot een toonbeeld van mentale lenigheid en optimaal aanpassingsvermogen (adaptiviteit), ten opzichte van verstarde en versteende denkramen, die alleen maar méér, méér, méér EU roepen. Net als de schapen op Orwells Animal Farm.

‘ De psycho-analist en filosoof Paul Watzlawick (Pragmatics of Human Communication) beweert dat het een natuurlijke menselijke reflex schijnt: wanneer iets niet werkt, zijn  veel mensen geneigd juist nog meer van hetzelfde te doen. Wanneer de bakker in Griekenland niet begrijpt wat jij in je steenkolen Engels bedoelt, dan ben je geneigd om harder te praten en sommigen gaan dan zelfs schreeuwen.’

Moh.: ‘ Leuk om te bedenken dat lemmingen op gezette tijden massaal voor een exit (zelfmoord) kiezen. Zo’n exit dient een voor lemmingen positief doel: het voortbestaan van de soort. Door te veel lemmingen zou de soort ten onder kunnen gaan. In het geval van de EU zou je kunnen stellen dat een ontvlechting van de EU het voortbestaan van Europa garandeert en borgt. Ga je als lemmingen voort op de vlucht-naar-voren-manier met steeds meer EU vanuit de reflex, dan zal het op den duur hoogstwaarschijnlijk einde oefening voor Europa kunnen betekenen.’

‘ Uilen jagen onder andere op lemmingen,’ weet Semanur.

Stella: ‘ Het driemanschap: Baudet, Hiddema en Eppink, doet het vooralsnog voor mij goed, en is een succesformule. Baudet weet zich uitstekend staande te houden en dat is broodnodig. Als je ziet hoe de gevestigde partijen op hem inhakken, dan kan ik alleen maar bewondering voor zijn standhouden opbrengen. Dat alleen vind ik al een huzarenstukje.’

‘ Vergeet je Henk Otten niet?’ vraagt Semanur.

‘ Neen hoor. Ik heb afscheid van meneer Otten genomen,’  verklaart Stella. ‘ De timing en de aard van zijn kritiek op Baudet beloven weinig goeds voor de toekomst. Kritiek is prima! Hoe meer hoe beter. Edoch, dit is politiek vandalisme. Vooral de timing deugt voor mij niet. Met Otten heeft Forum nou net een verkeerde oud-LPF’er uitgezocht.’

Semanur: ‘ Dit doe je inderdaad niet, dit is loose-canon-ongeleid-projectiel-gedrag. Spaar je kritiek in ieder geval op tot ná de verkiezingen voor het Europese parlement, want daar doet je clubgenoot Derk Jan Eppink aan mee, weet je nog? Wat zou er zijn gebeurd, dat Otten tot deze move heeft aangezet?’

‘Met iemand als Otten in je team, moet je voortdurend over je schouder koekeloeren,’ zegt Moh. ‘en dat zou ik geen prettig idee vinden. Otten zou bovendien een zwakke plek in het team zijn, omdat hij hoogstwaarschijnlijk makkelijk te flippen, om te turnen, zou zijn tegen de eigen club. Een onzalig voorland, zeker voor een kersverse politieke partij.’

Semanur: Weet je dat ik dacht: waarom niet een Joost Eerdmans en Marco Pastors aangezocht? Die zijn beiden ook oud-LPF en hebben intussen ervaring met de kosten en opbrengsten van afsplitsen en voor jezelf beginnen. Hun lijst “Een NL” maakte helemaal niks klaar, dus ze zullen toch hebben begrepen dat ze niet meteen uit het premier-hout zijn gesneden. Dat laat onverlet dat ze heel nuttige en bekwame politici in het tweede of derde echelon kunnen zijn. Wat is daar op tegen?’

Stella: ‘Hmm, ik weet niet. De beide mannen hebben toch al eens een virulente ambitie voor plek één aan de dag gelegd. Dus tweede of derde viool, ik weet het niet. Haantjes blijven haantjes. Baudet is geen Fortuyn, hoewel Baudet wel eenzelfde aura heeft als Fortuyn en nog steeds groeit. Maar je hebt gelijk, risico hou je altijd. Maar zeg, wij zitten hier als een sollicitatiecommissie te speculeren. We willen graag dat Forum groeit en blijft, zodat de andere partijen en kleiner worden en minder arrogant. Misschien zijn Pastors en Eerdmans wel degelijk aangezocht door Baudet c.s.. dat weten we niet. Wat zeg jij, Moh.?’

Mohammad, peinzend: ‘ Ja, Eerdmans en Pastors zouden vermoedelijk geen gekke keuze zijn, denk ik, mits Theo Hiddema en Derk Jan Eppink het ook zien zitten, want die zou ik voortaan als kernploeg overal bij betrekken en ik zou zeker mede op hun gut feeling afgaan. Ik zou beiden, misschien met nog een of twee vertrouwelingen, bij belangrijke “sollicitaties” op z’n minst achter zo’n verhoorkamer-spiegel laten meekijken en luisteren. Maar weet je aan wie ik ook dacht?’

‘Nou?’

‘Aan Johan Derksen.’

‘Je bedoelt die voetballer van de bos uien?’

‘Ja. Derksen heeft meer capaciteiten in een snorpunt dan menige Haagse plucheklever in haar of zijn hele gedaante, en hij zou binnen de kortste keren het klappen van de zweep te pakken hebben. De man is super-assertief, maar wordt nooit kwaadaardig. Hij is loyaal en beschikt over een grote dosis humor en gezond relativeringsvermogen. Ja hoor. Ik ben helemaal serieus.’

Semanur: ‘ Hear! Hear! Als Arnold Schwarzenegger gouverneur van California kan worden dan kan Johan Derksen op z’n minst Tweede Kamerlid in Den Haag worden.’

‘Wie weet zit meneer Derksen al stiekem op een body building cursus?’

 

 

 

 

 

Interview: Derk-Jan Eppink   Published on Dec 13, 2007

Derk-Jan Eppink’s book “Life of a Eurpean Mandarin” was the subject of a lecture here in Maastricht. Here is the Interview we where able to conduct after his lecture. The whole lecture can also be found on ejcnettube.

 

Barry Madlener (PVV) in gesprek met Derk Jan Eppink (LDD)        Published on Feb 4, 2011

Barry Madlener (Partij voor de Vrijheid) in gesprek met Derk Jan Eppink (Lijst Dedecker) over o.a.:

– Europese Unie,
– Eurocrisis,
– Interne Markt,
– Belgische/Nederlandse politiek,
– Uitbreiding van de EU, met o.a. Turkije

 

Derk Jan EppinkLaudatio – Prijs voor de Vrijheid 2018    Published on Mar 12, 2018

Derk Jan Eppink, columnist en zelf voormalig laureaat, spreekt de laudatio uit op de uitreiking van de Prijs voor de Vrijheid 2018 aan de Nederlandse publicist-politicus Thierry Baudet, oprichter van het Forum voor Democratie, op 3 maart 2018 in de Priorij van Corsendonk.

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geslagen hond en visiefobie

 

 

‘ Wanneer je een hond keer op keer slaat, routinematig zonder duidelijke aanleiding, wordt het beest geheid vals,’ zegt Laure, ’wanneer je als politici de kiezers keer op keer voor de gek houdt, fopt en op het verkeerde been zet, idem dito, die kiezers worden vals en gaan naar kuiten happen.
Philippe Gautier, de hoofdpersoon uit de roman van Thierry Baudet, draagt littekens van een jeugdtrauma met zich mee: zijn vader placht hem als kind met de riem af te tuigen. Gautier gaat niet de politiek in, maar compenseert, sublimeert, zijn pijn door Kunst. En hij gebruikt zijn echtgenote Sylvia, hun dochter en zijn minnares Davide, die hij letterlijk verkleint, verkinderlijkt, infantiliseert, door ze diertje te noemen, dus klein dier. Een vrouwelijke driehoek – dubbelzinnig nietwaar? – die hij zowaar in en uit elkaar kan schuiven, zodat ze soms samenvallen. Let wel: ik heb Baudets novelle nog niet gelezen, maar baseer me vooral op de bespreking van Saskia Pieterse uit de Groene Amsterdammer. ’

Semanur: ‘Gaat de novelle Van elk waarheen bevrijd van blitzkikker Baudet volgens jou daarover? Over valsgemaakte kiezers? Maar als kiezer wil je juist graag weten waar jouw volksvertegenwoordigers heengaan, daarom stem je op partij X, A, of Z en niet op een andere partij. Iedere partij prijst immers een ander “waarheen” aan, maar niet heus. Hier dus via Rilke ironie. Heerlijk toch dat je een boek mag en kunt lezen zoals je dat zelf wil – en kunt, natuurlijk! Hetzelfde geldt voor cartoons. De maker kan er nog zo veel mee bedoelen, maar als beschouwer maak ik er zelf wat van. Zodra een cartoon of een boek is gepubliceerd, leidt het een eigen leven.
Zeg, zou de visie-fobie van VVD’er Mark Rutte uit zijn jeugdervaringen zijn te verklaren, op jeugdervaringen zijn te herleiden? Heeft zijn moeder misschien vroeger zijn dag, week, jaar altijd helemaal uitgestippeld, heeft ma zoon haar visie opgelegd en protesteert Rutte als vijftigjarige daar nog steeds tegen? Is Rutte bezig zijn moeder te behagen, rebelleert hij tegen haar, of wil hij zijn “afwezige vader” plezieren, misschien vervangen bij zijn moeder? Of een combinatie van alles? Ruttes beruchte woedeaanvallen, waar zijn die op terug te voeren? Jeugdtrauma’s die verharden, transformeren, vergroeien, tot neurosen, kunnen verhipte hinderlijk zijn. Gelukkig voor hem leeft Rutte in een tijdperk van de hyper-theatrale politiek en kan hij zijn ei daarin kwijt. Ziezo, dat was amateur-psychoanalyse in kort bestek.

O ja, die narcistische cirkel van Sarah Kofman waarover Pieterse het heeft? Hoe zie je dat in deze context?’

Laure: ‘ Ik laat het narcisme nu in de coulissen en breng de cirkel en de driehoek – een vierkant, met Philippe erbij – in verband met een Pavlov-experiment met honden: hoe maak je honden kierewiet. Wat deed Pavlov, hij confronteerde een hond afwisselend met een vierkant, dus rechte hoeken, en een cirkel, geen hoeken. Bij de cirkel kreeg de hond een stuk vlees en bij het vierkant een stroomstoot. De hond ging na een tijdje ook zonder vlees kwijlen bij het zien van de cirkel en janken bij het vierkant, ook als hij geen stroomstoot kreeg. De hond was geconditioneerd.

Toen maakte Pavlov de cirkel steeds vierkanter en het vierkant steeds ronder. Je kunt vast al raden wat er met de hond gebeurde: die wist op een bepaald moment niet meer wat zij kon verwachten, want cirkel en vierkant gingen immers steeds meer op elkaar lijken. De hond werd dus compleet gestoord.’

‘ Aha, ik denk dat ik ‘m snap,’ zegt Semanur, ’ de kiezer van nu weet niet meer wat zij eigenlijk kiest, want alle politieke merken lijken op elkaar. Ze worden via marketing technieken gedifferentieerd om zogenaamd diverse segmenten van de kiezersmarkt te bedienen en stemmen te scoren, maar in feite is het een grote nep. Er valt niet meer te onderscheiden, te discrimineren, tussen cirkels, ovalen, rechthoeken, driehoeken, vierkanten. De burger wordt voortdurend op het verkeerde been gezet door sleeze and spin en dus raakt de gedesoriënteerde burger op drift, wordt psychisch uit balans gebracht.

Op zo’n manier een boek lezen is veel leuker dan op de conventionele manieren. Zeker wanneer zo’n boek door een politicus als Thierry Baudet is afgescheiden. Baudet gebruikt trouwens het klassieke recept: geef de protagonist een akelige jeugd mee, waaruit de lezer zijn gedrag als volwassene kan verklaren. De tekening van Joep Bertrams is spot on: achteruitkijkspiegels. Leer van het verleden en zie vooral je eigen rugzakje onder ogen. Dus niks reactionaire politiek.
Ach, vergelijk het met Henri Osewoudt uit Hermans’ Donkere kamer van Damocles. Henri heeft een zeer getroubleerde jeugd gehad, inclusief een bijna-incesteuze relatie met zijn nicht, Hermans voorziet hem van een afstotend uiterlijk. Henri Osewoudt weet eigenlijk niet wie hij is. Hermans zet de lezer voortdurend op het verkeerde been met persoonsverwisselingen en spiegels. De lezer raakt met het personage het spoor bijster. Aan het einde weet je zelfs niet of het wel echt Osewoudt is die doodgeschoten wordt.’

Laure: ‘ Deze Baudet speelt op veel verschillende registers: hij speelt schaak, maakt muziek, schrijft romans, doet aan hedendaagse politiek en staat zelfingenomen nomenklatoeristen het jak uit te vegen. Een veelzijdig mens met een multipele persoonlijkheid? Dat is voor de gemiddelde Haagse plucheklever nauwelijks te volgen. Die sluiten zich aaneen en gaan keffen en janken. Voor de media geldt hetzelfde. Die moeten hele andere invalshoeken en frames uit de kast halen, dus ze moeten echt aan het werk, en dat vinden ze lang niet altijd leuk. Routine-duidingen volgens routine-frames en -modellen zijn natuurlijk veel gemakkelijker.

Ik denk er heel hard over om straks op meneer D.J. Eppink van het FvD te stemmen voor de Europese verkiezingen, omdat ik vóór Europa ben, maar tégen deze vorm van EU en ik wil het instituut van referendum terug, want de representatieve democratie werd gemaakt voor een heel ander soort politicus dan nu op het pluche fladdert en klautert. Deze types moet je niet eens per vier jaar legitimeren zonder ze tussenrapporten te kunnen geven. Dat geldt op ieder niveau: landelijk, maar ook bij de gemeenteraden. De kiezer moet worden getraind in, vertrouwd gemaakt met en opgevoed in het hanteren van referenda, net als met de Zwitsers is gebeurd. Dus niet weer plompverloren een referendum in de plas pleuren, de boel de soep in zien draaien en dan zeggen: zie je wel, het voldoet niet.
Kijk naar Amerika. Het is maar de vraag of de Amerikaanse instituties tegen het vandalisme van een Trump bestand zullen blijken. Die instituties werden voor heel andere en inmiddels achterhaalde types politici in elkaar gestoken. Zullen ze vandal-proof blijken?’

Semanur: ‘ Van de recensies die ik van Baudets novelle heb gelezen, vind ik die van Pieterse en Thomas de Veen (de flaneur en de fallische bakkunst) de meest interessante. Misschien heb ik enkele recensies gemist hoor, maar deze twee heb ik met aandacht gelezen. Vooral die van Saskia Pieterse. Thomas de Veen maakt zich er iets te makkelijk vanaf vind ik.

Misschien ga ik de novelle lezen en kunnen we hem parallel aan Hermans’ Damocles en Vestdijks Anton Wachter ontleden? Hoewel Anton Wachter natuurlijk wel een hele kluif is, maar we kunnen Mohammad vragen om het deel voor deel voor ons verklarend samen te vatten en dan een of twee delen zelf lezen?

In ieder geval ga ik op de FvD stemmen, straks bij Europa en over twee jaar bij de Kamerverkiezingen, want deze routinematige sloop van onze maatschappij door neoliberale nitwits en half-wits moet hoe dan ook gestopt worden.’

Laure: ‘ O ja. Bijna vergeten. Natuurlijk Paul Scheffer hè. Nu weer, met dat laatste stuk van hem in de NRC. Scheffer is voor ons zo vanzelfsprekend, redelijk en logisch normaal in zijn diagnose en receptuur dat hij voor mij intussen vanzelfsprekend is. Daardoor wordt hij door de politieke nomenklatoera en de horige media schromelijk veronachtzaamd. Helaas voor ons.

Wij stemmen voorlopig dus FvD.’

 

 

 

Franz Schubert – Who is Silvia ? – The King’s Singers

Schubert – An Sylvia – Fischer-Dieskau / Moore 1957

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

“Akeldama” – unzeitgemäβ

 

‘ Als Judas Iskariot, in de hof van Getsemane, Jezus Christus niet de kus des doods had gegeven, dan was Jezus niet gekruisigd door de Romeinen (wegens sedition, opruiïng tegen de keizer van Rome, niet vanwege blasfemie)  en had Jezus niet uit de dood kunnen verrijzen. Dus Judas was een sine qua non.’ Willemijn zegt het peinzend. ‘Vreemde redenering, maar okay, het gaat om geloof en godsdienst, dus om machtige mythologie.’

Semanur: ‘ Je – of liever gezegd: Ruben L. Oppenheimer – loopt wel een ietsje op de zaken vooruit, want Pasen is pas over drie, vier, weken. Dus schorten we jouw lezing nog even op, en kiezen vooralsnog voor de Broederkus van Leonid en Erich. Die was trouwens bijna net zo dodelijk. Totdat Gorby de Verlosser met zijn perestroika en glasnost op de proppen kwam.
Een caveat: de val van de muur en de nasleep daar na, moeten we beslist niét interpreteren als een klinkende en definitieve overwinning van het liberale Kapitalisme en zijn goddeloze Vrije Markt, maar als bewijs dat het goddeloze Sovjet-Communisme niet levensvatbaar bleek. Van God los, dat gaat blijkbaar toch niet goed. Best stichtelijk om te bedenken, zo voor Pasen.’

Willemijn: ‘ Juist. De nagel op de kop. Het sovjet-communisme dielf (!) het onderspit en niet: het kapitalisme overwon. Of zoals Johan de Verlosser placht te zeggen: Ajax kan niet van Barcelona winnen, maar Barcelona kan wel van Ajax verliezen. Politieke pipo’s zouden meer naar voetbalprofeten moeten luisteren. Misschien dat ze zich dan niet steeds vaker buiten spel spelen, zoals Tom-Jan Meeus hier beschrijft.  Overigens: de Romeinse keizer werd wel degelijk als een god vereerd, dus Jezus was wel degelijk een beetje iconoclastisch bezig hoor. Geef de keizer wat des keizers, enzovoorts.’

Semanur: ‘ Ruben Oppenheimer tekent Peppi en Kokkie, of Bassie en Adriaan, in de coulissen. Kortom, de ene clowneske kliek wordt verruild voor een andere. Die ewige Wiederkunft/-kehr des Gleichen. Het is ook en tegelijk retro, want carnaval is al geweest. Mosterd na de laatste-avondmaaltijd. Stirb und werde, si le grain ne meurt. Sorry, beetje melig. Mooi, die “nagel” van jou: aan het kruis nagelen. Stabat mater aan de grond genageld, dolorosa en lacrimosa. Mooie beelden, mooie muziek.
Jesse Klaver als de messias, als een maar al te willige christus, want Jesse wil o zo graag op het pluche. Desnoods via en ten koste van de uitverkoop van Groen Links en zijn kiezers en van heel Nederland als het moet.’

Willemijn: ‘ Nou, best goed hoor, jouw lezing, want de tekening brengt het niet-eigentijdse van de politieke pipo’s – unzeitgemäβheit – perfect in beeld: of te vroeg, of te laat. Overal en altijd die slechte timing. Net als neoliberale politici dat wereldwijd plegen te doen en te laten. Plus, inderdaad, het nakende verraad van Klaver. Want wie nu nog niet doorheeft wat men aan Rutte heeft, die is echt gesjocht en compleet niet-sjakie.’

Semanur: ‘ Mwah. Slechte timing, mwah, ook, maar vooral losgezongen van de realiteit en geen empathisch vermogen. Weet je, James Kennedy geeft de “bevindelijke politici” – de ècht-bevindelijke, dus niet het type CDA – een volgens mij heel goed advies. Hij haalt in zijn boek Bezielende verbanden met instemming Wim van de Donk aan, van de WRR, die de kerken waarschuwt “niet te enthousiast in te gaan op uitnodigingen om samen te werken met de overheid” want “vanuit de marge kunnen kerken veel meer betekenen.” Kijk naar de wijze waarop ook de CU door Rutte wordt gepiepeld. Nu is Arie Slob de pineut, want zijn collega op Onderwijs, Engelshoven van D66, heeft zich tactisch gestort op vrouwenquota op hoge posities en geld geven aan grote telescopen en meer van die nietszeggende thema’s en gebakken-lucht-issues, terwijl ze Slob met het Cornelius Haga als hete aardappel opzadelt.’

Willemijn: ‘ Hear, hear! Ze zijn gewoon niet gewetenloos en gehaaid genoeg voor die Haagse slangenkuil vol slangenolieverkopers en voltijd-ladenlichters. Misschien, misschien, zou ik zelfs op de CU durven, willen, stemmen, want qua intentie en goede trouw neem ik ze best serieus, als ze maar heilig beloven niet in een kabinet te gaan zitten en zéker niet een club waar de neoliberalen onder iemand als Mark Rutte de boventoon voeren. Daar hebben ze gewoon het soort mensen niet voor! Dan worden ze gepiepeld, net als de andere politieke merken. Terwijl zij juist oprecht voor de inhoud en het algemeen belang gaan. Neem ik vooralsnog maar aan. In mijn familie kom ik ze namelijk voortdurend tegen: rechtschapen en brave lieden.’

Semanur: ‘ Precies. De kloof tussen de beroepspolitici en het volk dat hen kiest en dat zij zogenaamd vertegenwoordigen, representeren, die kloof wordt almaar groter. Denk alleen maar aan de enormitiet van de veel-te-vroege-invoering van de euro, overhaast: vollkommen unzeitgemäβ. Met alle naargeestige consequenties van dien. De euro werd rücksichtlos ingevoerd. Door megalomane egotrippers. Ondanks de vele goedonderbouwde en ampel historisch geÏlustreerde waarschuwingen.’

Willemijn: ‘ Dat ben ik met je eens, en de politieke pipo’s en jojo’s leren er ook niet van, getuige thans en nu het ongeremd en ongecontroleerd laten instromen van de vele exoten. Politici leven in een andere werkelijkheid. Losgezongen van de onze. Waarom moeten we eigenlijk op ze blijven stemmen?’

Semanur: ‘ Moeten, hoezo moeten? Ga jij nog stemmen dan? Dan ben je net zo hardleers als die lui op wie je stemt. Trouwens, met een beetje duwen en trekken en veel goede wil, kun je in de bloedakker een verwijzing naar de vastgoedbubbel zien, want de bloedakker – in het Aramees: akeldama – zou door Judas zijn gekocht met de dertig zilverlingen die hij voor zijn verraderskus kreeg. Dus hier komt het vastgoed in beeld.’

Willemijn: ‘ Jakkes, die uitgestorte ingewanden op de bloedakker, uit Handelingen 1: 17-18. Brrrr, letterlijk spilling his guts.’

Semanur: ‘ Spilling his seed on the ground. Vruchteloze leuter-politiek, zoals bij de gemeenschap van Onan en Tamar.’

Willemijn: ‘Leuheuk, die leuter van jou, in deze context! Die Onan, rare gup, ook zo fundamenteel unzeitgemäβ.’

‘Happy elections, everybody! Met veel paaseitjes en zo.’

‘ Amin.’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,