RSS

Tag Archives: sociale woningbouw

Seniele senioren, het ict-gebeuren, sociale woningbouw, zorg en marktwerking

 

‘Moet je horen, dit gaat over senioren die zelfstandig (moeten/willen) blijven wonen: “”Een verbeterslag kunnen we pas maken als 65-plussers vaardiger worden met computers. Zo ontstaat de vraag naar techniek uit ouderen zelf.” ‘ Willemijn legt de Trouw (za. 13.5.2017) lachend neer. Ze zegt: ‘Ik zweer het je zulke dames als deze mevrouw Jacobs bestáán echt. Deze persoon houdt zich volgens dit Trouw-artikel al tien jaar met onderzoek ouderen-zelfstandig-wonen bezig.’ Ze pakt de krant op en herhaalt: ‘Zo ontstaat de vraag naar techniek uit ouderen zelf.’

‘Knap hè?’ zegt Marieke, ‘terwijl ze Trouw pakt, ‘ze halen alle technieken uit de kast, maar vergeten degenen om wie het gaat. Ik lees voor:  “ ’ ZZG’s nieuwste project heet ‘leefstijlmonitoring’: sensoren in een woning registreren de handelingen van een bewoner. Valt diegene of gaat hij vaker dan normaal naar het toilet, dan merken de zorgmedewerkers dat. ‘ ” Goed. De zorgmedewerkers merken dat. En toen?’

‘Nou, zegt Tjeerd met een ongelukkig gezicht, ‘meer zorgmedewerkers aanstellen bijvoorbeeld, is volgens mevrouw Jacobs economisch niet haalbaar, dus dan is het wachten op de vraag naar techniek uit de ouderen zelf. Toch? Dat lijkt me zo klaar als een klontje.’

* Hilariteit *

‘Ja, kijk hier eens,’ zegt Tjeerd, ‘als je als senior geen vraag naar techniek meer kunt genereren, dan is je leven echt voltooid hoor. Dan pruttel je ver na je houdbaarheidsdatum op kosten van de gemeenschap voort. Dan wordt het hoog tijd voor de Keizerlijke weg: hup de oven in!’

Willemijn: ‘Dit verhaal is net zo goed geframed vanuit het marktdenken. Daar moet ik steeds opnieuw aan denken. Alles, van huizen bouwen tot en met zorg voor onze ouderen, moet rendabel zijn en iedereen die ermee van doen heeft en ervan mee-eet is gespitst op het verkopen van zichzelf. Marktdenken is het denkraam van de meeste mensen, inclusief de nieuwe generaties journalisten, poltici en ondernemers. Dan is het niet raar dat de mensen achter Goede Doelen tot de slotsom komen dat de Nederlander steeds minder pro-sociaal wordt.’

‘De dames Jacobs en Julen draaien gewoon mee in “het systeem”, zegt Marieke, ‘die houden zich aan de regels, geschreven en ongeschreven. Babbelen over high tech snufjes is gewichtiger dan vertellen over de zorgkracht die poepluiers verschoont en de gangen, douches en toiletten schrobt. Weet je nog, dat gedichtje van Gerard Reve,’ ze draagt voor: ‘ ” Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar / verlamde oude mensen wast, in bed verschoont, / en eten voert, zal nooit haar naam vermeld zien.” Zuster Immaculata doet het laagste van het laagste werk. Die heeft geen tablet met organogrammen, of een telefoonnummer van de zegspersoon van de Minister.’

‘En ze draagt vast geen kokerrokje of mantelpakje,’ zegt Tjeerd mijmerend.

* Vrolijkheid *

‘In ieder geval ben je als senior van – pak ‘m beet, boven de 65? – onverdacht van cybercriminaliteit, want je snapt niets van de moderne digitale techniek,’ zegt Willemijn.

* Vrolijkheid *

Tjeerd zegt:  ‘Het Trouw-artikel van deze Jeannine Julen is wel handig in elkaar gezet. Human interest. “Investeren in woningen op alle fronten”. Op alle fronten dus, en dan behandelt ze in één stuk 1) de woningnood en wat daar dan aan gedaan “zal worden” – het gaat altijd over oprechte voornemens en serieuze plannen, niks concreets beloven – en 2) de aandacht van politici-bestuurders voor onze seniore medemens.’

‘Ze schrijft “woningen” en niet huizen, ’merkt Willemijn op ‘want woningen refereert aan de basale menselijke behoefte aan woonruimte, terwijl huizen aan de huizenMARKT is gerelateerd. Dat gaat over speculeren en winstbejag, over geld investeren eigenlijk. Maar neen, hier is over nagedacht. Door wie? Tja, ik weet het niet.’

‘Intussen gaat het stuk wel degelijk over de huizenmarkt,’ zegt Marieke, ‘en mogen de diverse bobo’s en (vertegenwoordigers van) stake- and shareholders hun zegje doen. Zou mevrouw Julen dit artikel bijna kant en klaar afgeleverd hebben gekregen van de belanghebbenden bij de bouw- en huizen business?’

‘In negen van de tien gevallen schrijft een lobbyist-voorlichter zo’n tekst en neemt de inktkoelie van de krant het grootste gedeelte braaf over,’ beweert Tjeerd.

Willemijn: ‘Als onbevangen, argeloze, lezer ben je na het stukje gelezen te hebben, geneigd opgeruimd adem te halen en te denken: zie je wel, overmorgen is de woningnood in Nederland voorbij en voor onze senioren wordt ook steeds beter gezorgd, dus ga ook ik een zonnige oude dag tegemoet in Nederland.’

‘Dat laatste is zeker waar,’ beaamt Marieke, ‘behalve dat ik een flinke veer moet laten wat betreft mijn pensioen en dat ik steeds langer moet doorwerken – wat je dan nog werken kunt noemen – maar dat moet nu eenmaal, vanwege Europa. Zonder het Project Europa zouden we zo weer een wereldoorlog hebben en dan lopen onze vermogens gevaar, want grote oorlogen werken vermogensnivellerend. Dáárom is het project Europa en een EU met euro onmisbaar en noodzakelijk: om onze vermogens veilig te stellen. De euro zorgt ervoor dat de lidstaten met handen en voeten aan het project Europa gebonden zijn en blijven. Ze kunnen niet weg. Al zouden nog zo graag willen. Zo’n Brexit is een klap voor de top. Macron moet Frexit koste wat kost voorkomen. Daar is hij voor ingehuurd, gepromoot en gepushed. We kunnen gewoon geen grote oorlog gebruiken, in Europa. Laat ze elkaar elders de hersens maar inslaan, maar niet in Europa!’ Ze pauzeert en kijkt vragend rond, ‘Of loop ik mezelf nu voorbij? Heb ik straks vermogen? En zo ja, wordt me dat niet afgepakt?’

‘Nou, misschien dat je vermogen hebt,’ zegt Tjeerd, ‘als je vermogende ouders hebt of slim met crematoria speculeert op de vastgoedmarkt, of wanneer je een consultancy runt die Zorgverleners laat zien en uitlegt hoe ze optimaal profijtelijk kunnen declareren. Ik noem maar een paar sectoren van de arbeidsmarkt waar het comfortabel “werken” schijnt te zijn. Alles binnen de wettelijke kaders, daarover geen misverstand. Alleen is de toegang tot die sectoren niet echt vrij – ondanks de vrije marktwerking en zo. Er schijnt een inofficiële ballotage te vigeren en je moet over een bepaald soort “netwerk’’ beschikken. Heb ik tenminste gehoord. Het fijne weet ik er niet van.’

 *  Vrolijkheid *

Tjeerd gaat verder: ‘Okay. Seniele senioren dus. Eergisteren was ik toevallig op Avondgloren om mijn laptop te laten upgraden door meneer Hoedemaker, die 73 jaar jong is en meer van computers weet dan wij hier bij elkaar. Meneer Sliman is 75 jaar en bouwt momenteel een nieuwe laptop voor zijn kleindochter. Met alles d’r op en d’r an. Vooral een topklasse grafische kaart. Ik bedoel maar. Wat ik wel voor ze kan doen, is bijvoorbeeld de stopcontacten van enkelhoogte naar heuphoogte upgraden. Ze zijn namelijk wat stram in de botten. Of een paar gaten boren en strips inschroeven met lange pluggen, voor een werkplank aan de muur. Dat doe ik namelijk sneller, omdat ik als 26-jarige meer kracht heb.’

‘Krek,’ zegt Marieke, ‘zo heb ik onlangs voor mevrouw Diekstra en meneer Mochtar lakenspanners gemaakt. Van bretelgespen en brede Hema-elastiek. Die haal je onder de matras door en daar zet je de lakens mee vast, zodat die strak op het bed blijven en niet door het omdraaien of woelen in een prop in het midden eindigen. Dat was geen vraag naar techniek vanuit de ouderen, maar wel erg essentieel voor hun gevoel van comfort. Dat geldt ook voor mij. Ik heb die lakenspanners ook voor mijn bed gemaakt. De beide senioren kunnen de matras niet optillen om die spanners eronderdoor te krijgen. De thuiszorg mag dat ook niet doen. Tenzij stiekem en incognito. Het valt net buiten de respectieve competenties en bevoegdheden.’

‘O ja,’ zegt Willemijn grinnikend, ’ik voel ‘m komen: de thuiszorg en de huishoudelijke hulp. Die mogen beide enkel strikt omschreven handelingen verrichten en de handelingen die de zorgvrager graag gedaan ziet, mogen ze net niet. Het is hilarisch en ergerniswekkend. Laat ik correct wezen en zeggen dat thuiszorg prima is voor bepaalde gevallen die zich echt bijna niet meer zelfstandig kunnen handhaven, maar …… een persoon voor het uit bed komen (een keer dus, ‘s morgens), een zorgverlener voor het aankleden, vooral kousen/sokken aantrekken, een voor de prik en de pillen en een ander voor, enfin ga zo maar door ….. Je kunt ze beter allemaal hartelijk bedanken en het zelf doen.’

‘Dat doen degenen die het kunnen (betalen) dus ook,’ zegt Tjeerd. ‘Mijn zus is als afgestudeerd arts bijna voltijd-mantelzorger voor twee tantes en een oom. Gratis, natuurlijk. Als je omrekent wat dat de samenleving kost aan eenvoudige, basale, arbeid die wordt verricht door een hoogopgeleide dure kracht, dan krab je je op je hoofd. Gek dat de marktfundi’s daar niet naar talen.’

‘Jouw zus hoeft niet te werken voor haar geld,’ weet Willemijn, ‘want zij en haar partner hebben èn hun medische praktijk verkocht èn partner Hamid heeft een flinke erfenis van zijn grootpapa gekregen. Toch?’

‘Helemaal juist,’ antwoordt Tjeerd, ‘mijn zus en haar echtgenoot zijn vermogende burgers. Die geen vinger hoeven uit te steken voor inkomen. Gek genoeg zorgt mijn zus toch gratis voor drie oude mensen en verricht Hamid gratis plastische chirurgie en doet hij ook orthopedische ingrepen. Het zijn vreemde mensen hoor. Neen, die deugen van geen kant. Maar goed, daar hebben ze de centen dan ook voor. Zij kunnen helemaal op eigen kosten niet-deugen. Wat er van hun kroost, mijn nichtjes en neefje terecht moet komen, weet ik niet, want het lijkt erfelijk. Dat helpen en dingen weggeven. Die kinderen groeien op voor galg en rad, wat ik je brom..’

* Vrolijkheid *

‘Zou zo’n journaliste als deze Jeannine Julen geen oma, opa of misschien ouder hebben, in deze situatie?’ vraagt Marieke zich af, ‘want dan schrijf je er toch niet op deze manier over?’

‘Nou,’ brengt Willemijn in het midden, ‘het is een format, een bepaald stramien met bijbehorend jargon-register. Een artikelen over deze onderwerpen horen momenteel op deze manier te worden geschreven.

‘Net zoals bijna alle mainstream media juichend over Manu Macron schrijven,’ zegt Marieke, ‘Macron is de verlosser die onze beschaving en de euro voor Marine le Pen behoedt.’

‘Precies. Het draait in dit stukje allemaal om prestigieuze high tech gimmicks en “zorg” die hoogopgeleide expertise vereist, ‘ zegt Tjeerd grinnikend, ‘daar moet je een attachékoffertje voor hebben, een kokerrokje of krijtstreepblazer en een tablet plus i-phone. Hetzelfde geldt voor het verhaal over het bouwen trouwens. De titel van het artikel: Investeren in woningen op alle fronten. Daar kun je niet tegenop: op alle fronten wordt er geïnvesteerd. De woningnood wordt door hen die over ons gesteld zijn, bevochten als ware hij de IS.’

‘En de IS is niet te verslaan,’ grinnikt Marieke, ‘want die steekt steeds ondere andere etiketten en op andere plekken de kop op. Trouwens D66-denktank-directeur Van Schie, vindt dat Macron net zo min als D66’gers weet wat sociaal-liberaal inhoudt: geen benul, hebben ze ervan. Klinkt goed, vind ik. Oprecht en eerlijk.’

* Vrolijkheid *

Tjeerd: ‘Tja, investeren op alle fronten. De aannemers, projectontwikkelaars en vastgoedspeculanten (hoe onderscheid je ze?) willen wel. Dat snap ik. Cijfers en termen als isolatietechnieken, isolatie-schillen, zonnepanelen, marktprijzen enzovoorts, ze vliegen je om de oren. Want we e laten zien dat we niet van de straat komen, maar een omgeving scheppen waarin een niet-totaal-demente senior comfortabel kan leven, daar verdiepen we ons niet in.’

Marieke: ‘Er zouden hééél wat senioren nodig zijn om die grote vraag naar al die vele technieken te genereren. Mevrouw Jacobs heeft dus een taak! In de bouwsector, misschien?’

* Vrolijkheid *

‘Knap dat de bouwers alles zo systematisch kunnen plannen,’ zegt Willemijn en vreemd dat menig verhuurder dat niet kan. Uiterst vreemd dat we nog steeds woningnood kennen in Nederland. Ondanks alle vroom geneuzel, schijnheilig gewauwel en ferme daadkrachtieg voornemens.
Ik ben nu bezig met een woningcorporatie die twee maanden huur wil van een seniore mevrouw die is verhuisd en noodgedwongen dubbele huur betaalt. De verhuurder, de woningcorporatie dus – een anonieme organisatie met veel huizen en nog meer managers – laat de nieuwe huur doodleuk ingaan in de tweede week van de maand, waardoor de mevrouw haar huurtoeslag voor die maand kwijtraakt, want die wordt per volle maand berekend, maar de corporatie wil wel van mevrouw dat zij een maand tevoren de huur opzegt. Niet midden in de maand, want dan moet deze mevrouw gewoon nog een maand huur ophoesten. Terwijl de woning daarna evengoed nog een paar weken of langer gewoon leeg staat. Alles draait om de centen.’

‘Breek me de snavel niet open over dit soort botheden,’ verzucht Marieke, ‘de verhuurder, vooral van sociale woningen, heeft een monopolie- en machtspositie. Met name oudere mensen laten het vaak maar zitten en betalen gewoon. Ze weten niet wat hun rechten zijn en willen af van het gezeur. Dan kun je nog zoveel monitoren met geavanceerde apparatuur, maar deze blessures blijven onder de radar. In zo’n stukje als van Julen wordt met container-begrippen gegoocheld en met kostenplaatjes.’

‘Ja, ik doe die mevrouw Jacobs vast onrecht hoor,’ zegt Willemijn, ‘en het kan ook dat de opstellers-schrijvers van deze tekst de zaak versjteren, maar als ik lees: “ZZG’s nieuwste project heet ‘leefstijlmonitoring’: sensoren in een woning registreren de handelingen van een bewoner.
Dat is noodzakelijk, zegt Jacobs. Want de groep ouderen neemt toe, maar het aantal zorgmedewerkers groeit niet mee. “Meer zorgcollega’s inzetten is economisch niet houdbaar.”

Tja zeg. Economisch niet houdbaar. Meer hightech is dat blijkbaar wel. Zou die hightech monitoring niet ook worden gebruikt om het commercieel uit te baten gedrag van de senior inmates te registeren? Je vraagt je dat toch af, want alles en indereen moet immers renderen. Zichzelf terugverdienen en zo …..?’

‘We gaan straks tegen de winter bij tenminste vier senioren in een seniorencomplex de centrale verwarmingen waterzijdig inregelen,’ vertelt Tjeerd, ‘dat zou hen op jaarbasis zo’n 100 euro aan stookkosten besparen.’

‘Waarom doet de verhuurder dat dan niet?’ vraagt Willemijn, ‘het kost natuurlijk extra geld?’

‘Precies,’ antwoordt Tjeerd, ‘en het zijn geen vragen om techniek die vanuit de ouderen zelf komen, want die hebben – net als ik tot voor kort – nooit van waterzijdig inregelen gehoord. Dat is alweer geen vraag naar techniek vanuit senioren. Ik heb dat inregelen intussen vier keer meegemaakt met Huib. Die was er per appartement van vier kamers, zo’n drie uur per woning mee bezig. Huib doet het gratis natuurlijk, maar een woningcorporatiemanager ziet een kostenverhogende ingreep op zich afkomen, dus die rept daar niet over. Warmte is warmte. Punt uit. Het bedrijf dat voor onderhoud en reparatie van de verwarming zorgt houdt zich ook stil, want dat heeft de inschrijving gewonnen door scherp geprijsd in te schrijven.’

‘Ik ben benieuwd hoeveel ons dat volgende winter scheelt in stookkosten’ zegt Marieke, ‘want Huib en kumpenie hebben onze cv onlangs ook waterzijdig ingeregeld. Het is natuurlijk ook beter voor het milieu. Je moet het alleen weten.’

‘Regelt de Markt dit soort zaken niet voor ons?’ vraagt Willemijn. ’Me dunkt dat de verhuurders met perfect waterzijdig ingeregelde cv’s de meeste vraag naar woningen hebben? Want lage stookkosten. Toch?’

‘O ja, en dan?’ vraagt Marieke, ‘er komen meer zaken bij huren en wonen. Zoals de regionale netwerkbeheerders voor elektriciteit bijvoorbeeld. Houd jij bij het kiezen van je woning (of huis) rekening met de netwerkbeheerder die jouw energieverbruik registreert? Dat zijn monopolisten die best kartelafspraken kunnen maken, en het ook met de zogenaamde concurrerende bedrijven kunnen houden. Noem al die merken zogenaamd concurrerende energieleveranciers maar op die je voortdurend confronteren met voordelige aanbiedingen. Schuivers van lege dozen die talloze uitzendkrachten, werkstudenten, achter de telefoon hebben gepoot. Hoezo marktwerking? Marktwerking, is een speeltje van de beroepspolitici, meer niet.’

‘Hear, hear!’ roept Willemijn, ‘trouwens nog iets mallotigs over die openbare aanbestedingsplicht, ook van onderhoudsbedrijven door verhuurbedrijven. Een vriend van mijn broer is manager bij zo’n vastgoedonderhoudbedrijf. Ze hebben onlangs een inschrijving verloren, maar ze leveren wel diensten (personeel) aan het bedrijf dat de “wedstrijd” heeft gewonnen door voor een onmogelijk laag bedrag in te schrijven. Dat betekent dat het personeel van het bedrijf dat de inschrijving heeft verloren, vaak tegen lagere tarieven werkt voor een zogenaamde concurrent die scherper calculeert. Per saldo komt het neer op demotie en loonsverlaging van de werknemers bij het bedrijf dat de inschrijving bij de aanbesteding heeft verloren. De professionals werken vaak bij dezelfde verhuurders aan projecten waaraan ze vóór de aanbesteding ook werkten, alleen voor minder loon. Halleluja en leve de vrije marktwerking!’

* ernstige stilte *

‘In de sector sociale woningbouw heb je als huurder meestal niet veel te kiezen,’ zegt Tjeerd. ‘Hoe een woningcorporatie functioneert, verschilt per management. Vaak zijn de huurders van sociale woningen toevallig ook nog eens de minst mondigen – de ene hoogopgeleide-veelverdienende- scheefwoner daargelaten. Die houdt zich dan gedeisd.’

‘Kortom,’ besluit Marieke, ‘mevrouw Jeannine Julen heeft een feel good tekstje afgescheiden, dat door degenen over wie ze het vooral heeft, nauwelijks wordt gelezen. Zo gaat dat. De bobo’s en hun lakeien praten over het klootjesvolk en over de hoofden van het klootjesvolk heen.’

Jeannine Julen: ‘Investeren in woningen op alle fronten‘ – Trouw, zaterdag 13 mei 2017, pagina 21

James Meek: ‘Broken Windows‘ / London Rev.of Books / 13 May 2017

“Money is not the Answer to the Question of broken Windows in Hospitals. If Money were the Answer, I would, of course, have come up with a different Question. The Answer is to shift Resources from unnecessary Parts of a Hospital’s Spending to Front Line Services. As we who would almost certainly have fought in the War know, the Front Line is the only Line actually involved in Fighting Battles, and all other Lines, such as so-called ‘Supply Lines’, carrying ‘Ammunition’ and ‘Food’ to the Troops, are nothing more than a Scam to rip Taxpayers off. Fancy modern high-tech Windows with all their Bells and Whistles, like working Locks and complete Glass, are a luxury Taxpayers cannot afford. Answer me this: if they are forced to fund, through their Taxes, a universal Health Service free at the point of Delivery, how are Hard-working People expected to cope when a serious Family Crisis like Illness comes along?”

Marc Chavannes: ‘Principeloos in harde wereld van Realpolitik’ / NRC, 22 maart 2014

‘Dinsdag [25.3.2014] publiceert reformatorisch filosoof en Eerste Kamerlid voor de ChristenUnie Roel Kuiper een belangrijk boek dat door de spraakmakende gemeente niet zal worden omhelsd. Te veel zelfreflectie.

De terugkeer van het algemeen belang – Privatiseringsverdriet en de toekomst van Nederland inventariseert de politieke oogst van ruim twintig jaar. Kuiper, die voorzitter was van de parlementaire onderzoekscommissie naar het privatiseringsbeleid, tracht vast te stellen hoe Nederland meespoelde in het wereldwijde neoliberale seizoen en aldus zijn ziel kwijtraakte. ‘

O.O. Cherednychenko, M. Duchateau, A.R. Neerhof, C.M.D.S. Pavillon (redactie): Publiek/privaat: vervlechten of ontvlechten? (2010) Antwerpen, Oxford

nelpuntnl.nl

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Er zijn vast woningcorporatiemanagers met hart voor hun huurders en de woningen

vrije-vestiging-huur

‘Oef! Ik was op de inloop-luisterend-oor bijeenkomst van Victoria’s verhuurder, de woningbouwcorporatie “Solide Huren”,’ zegt Marieke terwijl ze haar tas op de bank mikt, ’je gelooft je oren en ogen niet. Hoe die huurders worden gefopt en hoe ze zich laten inpakken!’

Marieke haalt de uitnodiging van de woningbouwcorporatie Solide Huren uit haar tas en zegt: ‘De verhuurder SolHur zegt dat ze nog niet weet wat ze met de woningen gaan doen, en dat ze daarom nog niets aan de huurders kan vertellen. Dat is natuurlijk onzin, complete nonsens, want op de huizenzoek-site van die stad staan woningcomplexen waarvan nu al bekend is dat ze 2020 gerenoveerd dan wel gesloopt worden. Iedere wooncorporatie, elke verhuurder, heeft middellange scenario’s voor zijn woningen en Solide Huren zou nog niet weten wat ze met die woningen gaan doen? Kom nou toch!’

Freek: ‘De verhuurder SH roept de huurders bij elkaar, omdat hij hun woningen wil “aanpakken” maar hij weet nog helemaal niet hoe en wat. Ja, ja, en gij gelooft het?’

Marieke: ‘Deze verhuurder weet in ieder geval dat hij meer geld wil, dat weet hij drommels goed. Op welke manier hij deze huurders er zo goedkoop mogelijk uit krijgt, dát weet hij nog niet. Daarom wil hij zien wat voor huurders het zijn. Maar dat de grond waarop de woningen staan een veel hoger rendement kan opbrengen dan nu, dat weet Solide Huren heel precies.’

‘Dat deze woningcorporatie-procesmanagers niets weten, is een lachertje,’ zegt Zorah, ‘Cornelis huurt bij dezelfde toko als Victoria, bij Solide Huren dus, zij het in een andere stad. Cor belt naar de (anonieme) centrale van die wooncorporatie om te vragen hoeveel m2 zijn woning officieel heeft. De medewerker kon aan Cor’s telefoonnummer zien in welke straat op welk nummer hij woonde. Aantal vierkante meters was binnen een have minuut bekend. Cor woont in Hoorn en de administratie met wie hij belt, zit in Maastricht – bij wijze van spreken. Dat maakt niets uit: Cor zit met zijn hele dossier “in the cloud” en iedere wooncorporatiemedewerker met een toegangscode kan precies zien wat meneer Cor doet en laat.
Te zijner tijd krijgen we een Wikileaks van huurders, wedden? We kunnen er op wachten. Google wil vast grif geld voor deze info betalen.
De verhuurder weet alles van je. Inclusief je inkomen, want dat krijgen ze door van de Belastingdienst van Meneer Eric Wiebes en zijn driesterren generaal Leijtens. Dus de smoes dat ze nog niet weten wat ze met het wooncomplex gaan doen waar Victoria woont, is een heel domme smoes.’

Marieke: ‘Natuurlijk is dat niet-weten een smoes. Ze hebben de tekeningen voor de nieuwe woningen die er komen, al klaar liggen. Waarom denken jullie dat deze corporatie “Solide Huren” dit project uitgerekend nu op stapel zet? De decembermaand komt er aan en dan kun je nergens terecht, want alle loketten zijn dicht. Dit is nauwkeurig gepland, als je mij vraagt. Dat belooft weinig goeds.’

‘Dit klinkt als de bekende truc van: we kijken hoe groot de mogelijke weerstanden tegen sloop en renovatie zijn en wie de belhamels zijn,’ zegt Freek. ‘Vaak trappen de huurders erin en laten ze zich op zo’n avond compleet in de kaart kijken, of ze hangen de clown uit waardoor ze iedere profijtelijke inbreng frustreren. Voor de verhuurder is dat dan makkelijk scoren. Die zet zijn plannen simpelweg door, want die plannen liggen er natuurlijk al lang.’

‘Ja,’ zegt Zorah, ‘de verhuurder wil ook precies weten wie van de huurders op de hoogte zijn van de regels en de bescherming die voor hen als huurder gelden. Dan kunnen de wooncorporatiemanagers berekenen en inschatten hoeveel ze eventueel moeten betalen aan verhuiskosten en dergelijke, maar meestal willen ze vooral inventariseren wat er aan kennis en strijdvaardigheid onder de huurders bestaat. Er zijn woningcorporaties die het serieus aanpakken, maar als ik deze “brief” zo inkijk, betwijfel ik of Solide Huren daartoe behoort.’

‘Victoria woont te midden van voornamelijk laagopgeleiden,’ zegt Freek, terwijl hij de brief pakt, ‘en daar hebben verhuurders een makkie aan. Tokkies weten nauwelijks wat hun rechten zijn. Giet er een paar koppen koffie in en doe alsof je ze serieus neemt en ze eten uit je hand.’
Hij leest voor: ‘ ”Wat is de fijnste plek in uw woning en waarom?” Hij kijkt verbaasd op en zegt: ‘Waarom wil Solide Huren dat weten? Wat gaat dat de verhuurder aan? De mensen wiens woning wellicht gesloopt wordt, willen weten waar ze heen moeten en of ze terug kunnen komen. Dat komt op de eerste plaats. De fijnste plek in uw woning ….. bizar zeg.’

Zorah leest voor: ‘ “Wat vindt u belangrijker? De kwaliteit van uw huis of de hoogte van de huur?” Dit is nou een voorbeeld van hoe je referendumvragen niet moet opstellen. De kwaliteit is belangrijk en de hoogte van de huur is een belangrijke randvoorwaarde. Over zo’n vraag kun je uren leuteren zonder een steek verder te komen. Bij een voor mij onbetaalbare huur kan ik niet aan de Goudkust in Bloemendael wonen, maar moet de kwaliteit van mijn huis in de Haringstraat daarom dan minder zijn? Wat bedoelen ze met wat? Geïsoleerde muren en dubbele beglazing vallen onder kwaliteit, maar een regelmatige vuilophaal ook en buren en buurtbewoners die normaal woongedrag vertonen, eveneens.’

‘Wat ik hoor over Solide Huren is dat deze verhuurder bijvoorbeeld complexen zoals die waar Victoria woont, vult met psychiatrische patiënten en asocialen die bijvoorbeeld hun hond in het portiek laten urineren en nooit schoonmaken,’ zegt Freek. ‘Dat is ook een beproefde methode: zorg dat de boel verloedert en zeg dan dat er niets anders op zit dan sloop. Er zijn legio mogelijkheden voor een verhuurder die kwaad wil, om zijn huurders eruit te treiteren tegen zo laag mogelijke kosten.’

‘Als jij je hond laat urineren in het portiek waar je met andere andere mensen woont, ben je psychiatrisch patiënt,’ zegt Marieke, ‘want een normaal mens doet zoiets niet. Dit soort mensen maakt natuurlijk nooit het trapportaal schoon en ze steken geen vinger uit ten behoeve van de gemeenschappelijke voorzieningen. Veel verhuurders dumpen deze categorie huurders in een achterstandsbuurt, die daardoor nog meer achteruit gaat. Dan sloopt de verhuurder de boel en via allerlei slimme constructies en subsidies komen daar met behulp van projectontwikkelaars dure woningen.’

‘Hoe ging deze avond?’ vraagt Zorah aan Marieke.

‘Jullie hebben het al min of meer uit de doeken gedaan,’ zegt Marieke. ‘De aanwezigen blonken niet uit in intelligentie en iedereen probeerde voor zichzelf het meeste er uit te halen zonder dat er veel structuur in de avond zat. Dat probeerden de moderatoren ook te voorkomen, dat er structuur ontstond en men gerichte vragen ging stellen. Die werden met een jij-bak teruggespeeld en de tokkies trapten er in.
De Miep die dit als moderator leidde, is vast ingehuurd om de klus te klaren: zorg dat de huurders als makke schapen naar de slachtbank gaan en je krijgt een bonus en een volgende opdracht. Ik hoop maar dat ik het bij het verkeerde eind heb en dat Victoria een fatsoenlijke deal krijgt.’

Freek kijkt op uit de brief en zegt: ‘Hier staat dat de verhuurder Solide Huren het lastig vindt een precieze planning te geven, maar dat ze verwachten vóór eind van dit jaar bij de huurder terug te komen. Dat is binnen twee maanden. Dat is héél erg kort voor een partij die geen plan heeft en nog helemaal niet weet wat hij (als verhuurder) gaat doen.
In december, natuurlijk, dan is het Kerst en wintervakantie, dus dan is alles dicht en kun je als huurder nergens terecht.
Ik denk dat Solide Huren al precies weet wat ze gaan doen. De grond is daar duur en de woningbouwcorporatie wil die portiekflats met lage huren volgens mij tegen de grond slaan om er veel duurdere woningen neer te zetten. Verkopen en hogere huren: kassa!’

Zorah: ‘misschien is Solide Huren al met een (buitenlandse) investeerder bezig. Dat is het ideaal van VVD’er Stef Blok immers: laat mensen als George Soros maar woningen in Nederland kopen. Da’s goed voor de huizenmarkt. Wonen komt op de laatste plaats en geld op de eerste. Misschien ben ik te negatief hoor, want ik ken gevallen van verhuurders die wel degelijk zorgvuldig met hun huurders in sloop- en renovatiepanden omgingen, maar deze benadering, zoals die uit deze brief spreekt, vervult me toch met zorg.’

‘Dat was een de eerste vragen die Victoria stelde,’ vertelt Marieke: ‘Kunnen de bewoners die dat willen terugkeren? Hoeveel hoger zullen de huren naar verwachting worden? Dat werd allemaal afgepoeierd met de dooddoener dat de corporatie Solide Huren daarover niets kon zeggen, omdat hij zelf nog niet wist wat ze wilden. Geloof je dat?’

‘Uiteraard weten ze wat ze gaan doen,’ zegt Freek, ‘anders zou het wel een heel erg slechte organisatie zijn, maar dat gaat deze verhuurder zijn huurders dus niet vertellen. Maak ik uit deze brief op.’

‘Als Solide Huren niets weet en niets wil dan zouden ze niet zeggen dat ze “een aanpak van de woningen noodzakelijk” achten,’ zegt Marieke, ‘en dan zouden ze niet deze avond beleggen. Maar ze beweren nog niet te weten welke aanpak ze kiezen. Dat willen ze met de huurders overleggen. Tja, met enige goede wil kùn je het zo brengen. Dan moet je alleen van jou kant als verhuurder ook bereid zijn iets van jouw ideëen prijs te geven. In welke richting denkt de verhuurder? Maar precies dát deden en doen ze niet. Ze weten het nog niet, was de mantra.’

‘Het bekende recept,’ zegt Zorah, ‘zij willen alles van jou weten, maar ze vertellen jou niets over hun plannen. En als ze je iets vertellen dat voor jou van belang is dan doen ze dat zo laat mogelijk zodat je nauwelijks nog kan reageren. Tenminste, de verhuurder die niet primair het belang van de huurder op het oog heeft. Er zijn gelukkig ook andere verhuurders. Die commercialisering van de sociale woningsector was een onzalig idee, maar we zitten er wel mooi mee.’

‘Zijn jullie tot het einde gebleven,’ vraagt Freek.

‘Dat wel,’ zegt Marieke, ‘maar de moed zonk ons steeds dieper in de schoenen, want de meeste aanwezigen wilden er vooral een “gezellige avond” van maken en hadden niet zo veel interesse aan toekomstgerichte vragen. Het zijn toch vooral mensen die gewend zijn dat er voor hen wordt gedacht en beslist en daar gaat Solide Huren volgens mij gebruik van maken. Ik hoop dat ik me vergis, maar ik vrees van niet.’

‘Victoria is vast op zoek naar een andere stek, vertelde ze,’ weet Zorah, ‘en uit wat jij vertelt, lijkt me dat het verstandigste. Wel een gedoe hoor en dan juist in deze voor haar zo moelijke periode. Maar wat wil? We leven in een neoliberale markteconomie, is het niet?’

 

huisbaas

‘Huren sinds 2010 met 28,8 procent verhoogd’

‘Dat stelde SP-Kamerlid Farshad Bashir in debat met minister Blok (Wonen, VVD). Letterlijk stelde hij: „In zes jaar tijd stegen de huren van woningcorporatiewoningen met 28,8 procent. Dat is 117 euro per maand.”

Klopt het?

De minister baseert zich op een andere bron. Hij verwijst naar de ‘Huurenquête’ van het CBS. Daarin geeft het statistiekbureau ook een overzicht van de ontwikkelingen van „de woninghuren in Nederland”. Daarnaast vindt Blok dat de SP ten onrechte de inflatie meeweegt bij de huurverhoging. Daarvoor gecorrigeerd komt hij uit op een „reële huurverhoging” van 8,5 procent sinds 2009.

Twee berekeningen, twee meningen. Volgens Peter Boelhouwer, hoogleraar Woningmarkt aan de TU Delft zijn er nu eenmaal verschillende manieren om de huurstijging te berekenen; reken je kwaliteitsverbeteringen en inflatie mee of niet? „Daar zit al snel een verschil van 6 tot 8 procentpunt in.” Boelhouwer vindt „een vergelijking in reële termen een beter beeld geven van de werkelijke stijging”, maar weerspreekt de cijfers van Aedes niet.

Conclusie

Dat de minister en het Kamerlid het oneens zijn over het juiste gebruik van bronnen, wil niet zeggen dat Bashir ongelijk heeft. Zijn stelling is dan ook waar.’

Ontleend aan het artikel van Philip de Witt Wijnen in NRC van  24 oktober 2016

 

rent_runt

 

 

 

 

 

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,