RSS

Tag Archives: Taco

Nepnieuws, dat maken we toch zelf?

 

‘Zou jij destijds hebben geloofd dat Amerikaanse politici Vietnam lieten besproeien met verschrikkelijke chemicaliën als agent orange?’

‘Ja, dat werd geloof ik zelfs toegegeven. Openlijk. Het werd gedaan om de jungle te ontbladeren, zodat de Amerikaanse piloten konden zien wat de Noord-Vietnamezen uitspookten. Dan gooiden ze liefst napalmbommen. Vooral de Ho Chi Minh Trial was de Yanks een doorn in het oog. Maar – ik denk dat ik al snap waar je heen wil – de bijwerkingen van dat goedje kwamen pas later aan het licht.’

Taco: ‘Kom nou toch! Je kunt toch op je vingers natellen dat agent orange geen ongevaarlijke onkruidverdelger was, zoals je bij de drogist op de hoek kunt kopen. Er moest een oerwoud worden ontbladerd.’

‘Nou ja, dat is zo,’ geeft Zohra toe, ‘maar de mensen die er door zouden worden getroffen, waren Vietnamezen, de vijand. Spleetogen, gooks, en communisten ook nog. Dus dat was niet zo héél erg. Ik vermoed dat die redenatie er ook achter zat.’

‘Precies. De Amerikaanse militairen die ermee werkten waren ook maar expendables, want wie gaat er nou voor geld – of als dienstplichtige – in het Amerikaanse leger? Bush junior en Bill Clinton, kijk, die wisten hoe ze eronder uit konden komen, en met hen vele, vele, rijke Amerikanen, of Amerikanen met friends in high places.’

Zohra: ‘Zo zit de werkelijkheid helaas in elkaar. Waar wil je naartoe?’

‘Nou, naar nepnieuws. Ik zag een reportage over desinformatie door de Russen, die het bericht de wereld in zouden hebben gestuurd dat het HIV-virus in de VS werd gemaakt. Gorbachov heeft zich daar later zelfs nog voor verontschuldigd. Volgens de reportage. Dom van de man. Veel te fatsoenlijk. Van Nixon of Bush of Clinton heb ik nog nooit een “sorry” gehoord voor de oorlogmisdaden die zij pleegden, voor de belangen van big business, in naam van de gewone Amerikaan.’

Zohra: ‘En? Was het waar van dat HIV-virus?’

Taco: ‘Nou, eerlijk gezegd weet ik dat nu niet eens meer zo heel zeker. Misschien was het wel waar. Ondanks Gorbachovs excuus. Die Gorbachov is zo netjes, dat hij misschien nog steeds denkt dat de Amerikaanse politici fatsoenlijke lieden zijn. Nu kom ik bij mijn punt: indien een stel politieke gangsters zoiets als agent orange gebruikt, dan kunnen hun soortgenoten toch ook best het HIV- of ebola-virus in elkaar steken?’

‘Aha, ik snap je redenering: beweringen van schurkenstreken over een notoire schurk worden makkelijker geloofd dan wanneer die beweringen over een oprechte en brave borst zouden worden gedaan. Dat bedoel je toch?’

‘Precies,’ beaamt Taco. ‘En dan die inval in Irak voor de multinationals Halliburton en Kellog van Dick Cheney, op grond van nepnieuws over massavernietigingswapens die er niet waren. Dat laatste was al meermaals vastgesteld door neutrale inspecteurs.’

Zohra: ‘Dan vind ik de truc met Irak dubbel zo smerig, omdat die – net als in Vietnam met betrekking tot gele spleetogen – in Irak over de rug van een bruine Amerikaan ging: generaal Colin Powell. Die werd bedrogen met berichten oven WMD’s en voor het karretje van Bush en kornuiten gespannen. Dus racisme bovenop leugens. In Vietnam waren het gele spleetogen, en Amerikaanse deplorables aan wie je je als nomenklatoera niets gelegen hoefde laten liggen. In Irak een beige generaal en natuurlijk minderwaardige Irakezen, die niet eens meetelden. Neen, het is inderdaad niet erg  fraai.’

‘Deplorables, en gelen, zwarten en bruintjes, je zegt het,’ zegt Taco, ‘dat speelt ook nogeens mee bij dat enge handenwringen over de Russische schurkachtigheid met dat HIV-virus-bericht. Immers: met een HIV-virus kun je ook leden van nomenklatoera treffen, terwijl agent orange in Vietnam, of laser-bommen in Irak alleen de lagere mensensoorten, de tokkies en deplorables, trof.’

‘Ja, ja,’ zegt Zohra nadenkend, ‘daarom wordt zo’n nepnieuws bericht over een HIV-virus veel zwaarder opgenomen door de mainstream media en het establishment. Want stel je eens voor dat het bericht over het HIV-virus geen nepnieuws zou zijn, dan zou je daarmee niet enkel tokkies en gekleurde deplorables kunnen treffen, maar ook de witte supermensen. En dát is natuurlijk héél erg. Dat doen beschaafde mensen elkaar niet aan. We maken ons nepnieuws in wezen zelf, door ons krakkemikkige morele kompas en compleet geërodeerde ethos. Men slaat tegenwoordig alleen nog aan op financieel rendement.’

‘Dat maakt het Russische nepnieuws eens zo erg. Terwijl je indien je het gebruik van agent orange en het misbruiken van een beige-neger-generaal heel erg vindt, natuurlijk nooit, maar dan ook nooit zou geloven dat Amerikaanse politici in staat en bereid zouden zijn om, enzovoorts ….’

Zohra: ‘Dus de Russen tastten vooral het beeld van de nobele witte Amerikaan in de rest van de wereld aan. Ze steken hun nepnieuws over het HIV-virus van Amerikaans makelijk, zo sluw in, dat velen het geloofden. Hoewel daar voor normale mensen ongetwijfeld bij meespeelde, dat je het gangsters die agent orange sproeien en tonnen en tonnen napalm gebruiken, ook best toevertrouwt dat ze dodelijke virussen bekokstoven. Alleen: absoluut niet bedoeld voor witmensen. Dat is de crux.’

‘Dat is briljant van de Russen en het getuigt van een unheimisch psychologisch inzicht en veel empathisch vermogen.’

‘Waarom denk je dat Dostjojevski een Rus is? Lees zijn boek Boze geesten /  Demonen eens. Dat is vele malen nuttiger als handleiding bij het voorkomen van terrorisme dan alle voodoo van de verzamelde geheime diensten. Misschien met uitzondering van de Mossad.’

‘Kirilov als ultieme held, die met zijn mentale instelling, die culmineert in zelfdoding, een verloedering zoals die bijvoorbeeld door het huidige D66 en de gristelijke kongsi’s wordt belichaamd, haarscherp profileert. Vind ik tenminste.’

 

 

 

Dostojevski (1998): Boze geesten / Rainbow Pockets / ISBN: 978 90 417 0859 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on november 30, 2018 in de media, literatuur, media, Rusland

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Nederland, negorij van windmolens en winderige waterigheid

 

 

‘Een breinscheet klinkt ruwer dan een hersenwind en stinkt waarschijnlijk harder, maar dat weet ik niet,’ zegt Satish, ’dat zouden we proefondervindelijk kunnen uitproberen. Met een referendum over de einduitslag.’

‘Als je het maar laat,’ zegt Lieke grimmig, ‘we zitten hier gezellig aan het ontbijt en we hebben geen enkele behoefte aan jouw brein- of andere scheten.’

Taco: ‘Ik denk – en dit is geen breinwind – ik denk dat Satish refereert aan de column van Sheila Sitalsing, want hij zit op de Volkskrant. Waarom zit jij eigenlijk op de Volkskrant?’

‘Ik zit niet op de Volkskrant, maar ik zit toevallig  op een huis aan huis blaadje,’ antwoordt Satish, ‘en dat doe ik als preventieve remedie tegen het scheef wonen.’

‘Ohoo, dus in feite zit je op die enge VVD’ers Bef Blok of Stef Slok en Sander Stekkers,’ zegt Lieke, met iets van opluchting n haar stem, ‘nou dat mag van mij. Pas alleen op dat je achterwerk er niet zwart van wordt, want de drukinkt van die blaadjes is van bijna net zo’n beroerde kwaliteit als het kabinetsbeleid. Nou ja, beleid, beleid. Bij gebrek aan beter dan. Dat beleid is in ieder geval beroerder dan de bagger-inkt van die blaadjes.’

‘Ik heb helaas geen regeerakkoord bij de hand, ‘zegt Rinne schuldbewust, ‘wat dat zou pas echt “goed” gezeten hebben. Toch?’ Hij maakt met vier vingers en twee handen lucht-accolades. ‘Dit zijn geen luchtwinden, maar air quotes,’ licht hij toe.

‘Heb je op het toilet gekeken?’ vraagt Lieke, ‘want Feisal had geen wc-papier gehaald en dan moeten we even improviseren. Of is het papier van de huidige regeerakkoorden zelfs daar te beroerd voor?’

‘Goede tip,’ zegt Rinne verheugd, ‘die VVD’er Klaas Dijkhoff schijnt sporadisch te lezen, maar als hij het gedrukte woord tot zich neemt dan is dat op het privaat, als hij er zijn gevoeg doet. Met het vest aan en de onderste knoop toe. Lastig, maar het moet een uitdagende bezigheid blijven. En waar zou zo’n man zijn achterwerk anders mee afwrijven?’

‘DRUK, DRUK, DRUKletters van Dijkhoff!’

‘Bah,‘ zegt Lieke hartgrondig: ‘ “Down a hollow to a cavern where the sun has never shone,” een uiterst onsmakelijk beeld, in relatie tot een zekere meneer Dijhoff op het privaat. Ik heb weleens gezelliger ontbeten, jongens. Zodra er Haagse politici bij te pas komen, is het over met de knusheid.
De andere kaasstolpers hebben voor mij bergen bedorven boter op het hoofd. Die laten de VVD’ers immers lekker hun gang gaan. Lekker makkelijk, dat wel, hoeven zij niet met alternatieven te komen.’

‘Je kunt goed zien dat mevrouw Sitalsing bij de nonnetjes heeft schoolgegaan,’ zegt Taco met het air van een kenner: ‘hersenwind, klinkt mij erg netjes in de oren. Een scheet op kousenvoetjes. Stiekem en stinkend als een nest rotte eieren. Een neoliberale scheet dus. Walmend nat en meurend.’

‘Een scheet uit miljoenen,’ concludeert Satish, ‘uit talloos veel miljoenen, want Max Pam merkt op dat W.F. Hermans naar de miljoenenstad Parijs emigreerde, omdat Nederland vol was. Dat moet zijn geweest vóórdat de roman Soumission van Houellebecq het licht zag. Anders was Hermans natuurlijk nooit gegaan. Dat weet ik bijna zeker.’

‘Meneer Pam hoopt dat de heren Scheffer en Latten met beide benen op de grond blijven staan,’ zegt Lieke met een zuinig mondje. ‘Nou van mij mogen ze gerust een paar frivole luchtsprongetjes maken hoor. Dat houdt de zaak luchtig.’

‘Max Pam is echte Hermans liefhebber,’ vindt Satish, ‘hij lijkt zijn fotocamera altijd paraat te hebben en natuurlijk de typemasjien. Hermans verzamelde typemasjiens en fotografeerde zowat alles wat los en vast zat.’

‘En Max Pam beleefde de ervaring uit de Donkere kamer van Damocles, met die polaroid, die iets fotografeert dat verdwenen bleek, of wellicht nooit heeft bestaan, ‘ zegt Lieke.

‘Geaborteerde foto’s ,’ zegt Taco, ‘net zoals bij Sita, uit het Hermans verhaal. De hele Haagse politiek is wat mij betreft een grote permanente plas troebel vruchtwater met daarin doelloos dobberend, een afgedreven foetus. Nat, naargeestig, kledderig, klotsend.’

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Klokkenspel? Laaghangend fruit? Touché of touchez!

‘Nou ja zeg, Hajo heeft wel een héééél ambiguë tekening gemaakt hoor,’ zegt Rinne. ‘Wat moet die knielende figuur verbeelden: een orthodoxe jood op een foute mat, een biddende moslim, een joodse salafist…..? Roept u maar.’

‘Die bakkebaarden lopen over in de baard,’ zegt Feisal, ‘dat maakt het inderdaad dubbelzinning.’

‘Dat de ambtenaar zich verarscht voelt, dat lijkt me duidelijk,’ meent Taco, ‘kijk eens naar ’s mans voeten. Tja, de knielende figuur keert de ambtenaar het achterwerk – Arschloch – toe. Zo van: ik heb s….t aan jou.’

‘Trump zou zeggen: shithole,’ denkt Feisal

‘We worden allemaal verneukt, verarscht dus,’ meent Taco. ‘Hajo heeft de illustratie vast niet per ongeluk zo ambiguë gemaakt.’

‘Wie wordt er genaaid door wie? ’vraagt Rinne zich af. ‘Voor mij worden wij vooral verarscht door de politici.’

‘De pipo’s verarschen elkaar anders net zo goed en even hard hoor,’ zegt Feisal, ‘hier, lees maar op bladzijde 336 – 337 van het politieke testament van burgemeester Halsema: Pluche. Ze dissen en piepelen elkaar om het hardst en tegen de klippen op. Mevrouw Halsema beweert dat meneer Rutte het door zijn opstelling vrijwel onmogelijk maakt voor Turkse en Marokkanse Nederlanders om minister worden, bla bla bla, maar het slimste vind ik van Rutte dat hij op vrijdag lesgeeft – of gaf – aan een schoolklas, waar veel allochtone kinderen in zitten. Nou, een echte fundi-allochtoon zit vrijdag in de moskee. Dus: BINGO!’

‘Nouhou …? Hoezo?’ vraagt Rinne, ‘dat lijkt me juist positieve discriminatie, dan hoef je niet naar de klas van meester Rutte, dan ga je naar de immam of de moellah. Big deal. Ik zou het wel weten hoor! Trouwens, wie wil er nou minister worden in een kabinet onder meester Mark Rutte? Dan heb je toch een gaatje in je hoofd? Da’s een Kopfloch.’

‘O jee, o jee,’kreunt Feisal, ‘ik lees onder andere op bladzijde 171 – 177 van pluchekonijnen hoe mevrouw Halsema ons wilde verarschen met haar politieke programma. Mijn hemeltje toch. Als beloning wordt ze burgemeester van Amsterdam. Ik kan er werkelijk geen touw meer aan vast knopen. Bovendien, te bedenken dat mw. Halsema bij de PvdA is begonnen.’

‘Dat komt ervan, als je verkeerde boeken uit die pakken van Sjaalman vist,’ zegt Taco, ‘kijk, ik heb Nasmaak en Voorproef van Anne Vondeling opgeduikeld. Ik heb het nog niet gelezen, maar ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik passages tegenkwam over anti-grondspeculatie-wetten en ontroerend (sic!) goed (bladzijde 80, 82), en het algemeen belang. Onversneden sociaaldemocratie. En dan Vondelings verbazing over de belastingafdeling op de Kneuterdijk (bladzijde 151) die “haar eigen bonen bleek te doppen.” Dat was vóór de clown Wiebes. En dan die katholieke maverick, de KVP’er Joseph Luns. Kostelijk hoor.’

Feisal: ‘De Belastingdienst is een vitale dienst in iedere staat. Juist omdát de materie zo hermetisch is vanwege de technische ingewikkeldheid. moet de politiek in staat zijn de Belastingdienst solide te laten functioneren. Anders is dát het eerste dat het vertrouwen van de burger kan aantasten. Belastingambtenaren hebben een higher loyalty – om met ex-FBI directeur James Comey te spreken – dan een loyaliteit aan de zittende bewindspersoon. Dus het kan best zijn dat Anne Vondeling zich in zijn tijd een beetje verongelijkt voelde door het eigenzinnige opereren van de Belastingdienst, maar dat is heel iets anders dan onder de VVD’er Eric Wiebes bij de Belastingdienst gebeurde. Iets héél anders. Denk maar aan de soap rond die generaal Hans Leijten. Waarom denk je dat Rutte – een VVD-clubgenoot van Wiebes – nu die onzalige dividendbelasting als rookgordijn kan gebruiken?’

Taco grinnikt: ‘Terwijl niemand weet waar het bij “de dividendbelasting” echt over gaat. De dividendbelasting als virtuele kapstok voor een pseudo maatschappelijke discussie. Eigenlijk om je dood te lachen. Als het niet zo treurig was.

‘Tja, die PvdA, das war einmal,’ verzucht Rinne, ‘das ist jetzt alles vorüber, das ist alles vorbei. Wir sind verarscht worden. Rutte zit veel te lang op die plek. Dat is eerder gebeurd, bijvoorbeeld met de CDA’er Lubbers en de PvdA’er Kok, maar dat waren toch andere tijden. Vooral het ambtelijke apparaat bezat destijds over een eigen moreel kompas. Ons aftakelende onderwijs in combinatie met de neoliberale ideologie, wordt steesd meer merkbaar, in alle geledingen van de maatschappij.’

Touché! En we worden het nog elke dag,’ stelt Feisal vast, ‘dus die prent van Hajo komt op het prikbord bij de telefoon. Je kunt het net zo goed “Laaghangend fruit” noemen, of “Klokkenspel.” Het hangt maar net van je speelse fantasie en perverse perspectief af. Het heeft helemaal niks met godsdienst te maken.’

‘Zeg, ik vind dat gouden standbeeld van Tayyep Erdogan, met uitgestoken vinger, in Wiesbaden ook best geinig,’ zegt Taco. ‘Goldfinger, touché, het geheven vingertje van de Calvinist op de donkere Veluwe. Dat kán natuurlijk niet hè!’

‘Ach, misschien dat sommigen er een gouden kalf in zagen,’ merkt Feisal op, ‘wie zal het zeggen. Veel Kunstwerken zijn en blijven onbegrijpelijk. Dat schijnt bij echte Kunst te horen.Ik denk dat de Duits-Turkse penose zijn zwart geld in goud heeft omgesmolten en dat daar van tenminste delen van dit beeld zijn gemaakt. Best slim, want niemand zal het beeld fouilleren als het wordt verscheept.’

‘Vandaar dat er fuck you op het beeld staat,’ zegt Rinne, ‘dat is natuurlijk aan de belastingdienst gericht.’

 

 

 

Dr. A. Vondeling (1968): Nasmaak en voorproef / Amsterdam: Arbeiderspers

Femke Halsema (2016): Pluche / Amsterdam: Ambo / ISBN: 978 90 263 2806 0

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,