RSS

Tag Archives: Thelma

Mogen we nog oesters eten, of is dat de kat op het spek binden?

‘Oesters, spek …? Gaat dit over joods of moslim fundamentalisme?’ vraagt Thelma met opgetrokken wenkbrauwen. ‘Of hebben politieke spindoctors weer wat verzonnen, om een komende banken- en kredietcrisis alvast voor te koken?’

‘Ik dacht aanvankelijk dat Theresa May vanwege de kloof – ik bedoel de culturele kloof van het Kanaal – en de Brexit en zo, in een onwelvoeglijke pose was afgebeeld,’ zegt Ilham grinnikend, ‘maar het gaat over Entartete Kunst in Amerika. Het zal wel met Trump-fascisme te maken hebben. Hoop ik althans maar, want dan is het misschien nog een ietsie pietsie maatschappelijk relevant en amusant?’

‘Ja, ja, dat stuk in de Guardian over een schilderij van Balthus: meisje met poes,’ zegt Mohammad. ‘Er zijn in New York duizenden handtekeningen verzameld om dat schilderij te vervangen door een doek van een hedendaagse vrouwelijk schilder. Behalve werk van Ilma Gore! Zal ik maar emails sturen naar Nederlandse musea om 17de eeuwse zinnebeeldige schilderijen omgekeerd aan de muur te hangen, of beter nog: in de kluis op te slaan? Al die afgebeelde katten, aapjes, gekooide vogeltjes, piskijkers en fluitspelers, die noden maar tot geweld. Totdat ook deze gekte is geluwd, veilig opbergen.’

Dat oestereetstertje van Jan Steen vind ik bijzonder appetijtelijk,’ bekent Thelma licht blozend, ‘ik krijg daar altijd enorme trek van, maar ik word te dik. Ik vind oester eigenlijk natuurlijker als poes dan poes. Misschien waren er vroeger niet zo veel poezen?’

‘Oesters golden in die tijd als afrodisiacum, zoals nu viagra,’ informeert Moh. , ‘en je hebt gelijk, wat betreft de gelijkenis, ja.’

‘Ik waag het al geen maanden om over het kattenkwaad van mijn poes te vertellen,’ bekent Ilham bedremmeld, ‘als het echt moet, spreek ik besmuikt fluisterend over capriolen van mijn kater, of mijn behaarde viervoetertje, maar ik ben nooit dronken, dus dat begint knap ongeloofwaardig te worden.’

‘Pas maar op dat je daar niet zo gesloten als een oester over wordt,’ waarschuwt Thelma, ‘oesterogeen, dus. Dit is een grapje.’

‘Dat huisdier van jou is me daar ook geen rekelbast zeg,’ zegt Moh. met opgeheven vinger tegen Ilham. ‘Laatst nog bestond zij het om me de ham van het stokbrood te eten. Ik vond de cumulatieve erotische symboliek echt ondragelijk hoor! De spanning werd me schier te veel.’

‘En?’ vraagt Thelma belangstellend.

‘Nou, wat denk je dat je in zo’n geval moet doen,’ antwoordt Moh. ironisch. ‘er is maar één mogelijkheid  en  dan T.I.N.A.!’

‘Tina wie? Geen Idee,’ roepen Ilham en Thelma in koor, ‘kennen we haar? Vertel, vertel!’

‘Het enige wat je dan nog kunt doen, is Donald Trump inschakelen,’ zegt Moh. plechtig. ‘There Is No Alternative. President Trump is expert in het slagvaardig grijpen van allerlei soorten poezen. Hij schijnt ze desnoods uit schilderijen te snijden.’

‘Oóóohóóó die’ zuchten Ilham en Thelma eenstemmig teleurgesteld. ‘Laat dan maar hangen. Dat doet Trump trouwens ook. Pffffffff ….. wanneer grijpt die man nou eens werkelijk je-weet-wel! Dat willen we weleens meemaken. Hoeveel vingers zou hem dat kosten. Bij een vagina dentata misschien wel de hele hand? Nou weer dat gemier met ambassades in Jeruzalem. De Amerikaanse staatsschuld en de schulden van Trump worden bij elkaar geteld en dan is er geen houden meer aan. Dan moet Israël wel ingrijpen. Desnoods via Duitsland, want nu blijken Trump en Kushner zwaar in het krijt te staan bij die Deutsche Bank. Geopolitiek is een zaak tussen grootvermogenden. Wij, het klootjesvolk, mogen af en toe voor de kat heur staart naar de stembus.’

‘O ja, en Kushner hangt een orthodoxe variant van het joodse geloof aan, maar dat mag niet fundamentalistisch worden genoemd, alleen “orthodox”, en dan nog met mate. Anders kopen Kushner en Trump die media die zich daar niet aan houden op en verbranden ze de editors publiekelijk op de markt in Washington. Dat is dan zuiverende, louterende, marktwerking. Maar dit alles is natuurlijk nep-roddelnieuws uit Moskou,’ zegt Ilham.

‘Dit komt er volgens mij van, wanneer je de massa geen echte democratische keuzemogelijkheden op politiek gebied geeft,’ zegt Thelma, ‘dan gaan ze dit soort koortsige nep-referenda verzinnen en op touw zetten, tegen schilderijen die ze aanstootgevend vinden. Straks komen de boekverbrandingen. Wedden? Puur als ventiel, uitlaatklep.’

‘Nou ja, dit is tenminste nog geweldloos, ‘ zegt Ilham, ‘Multatuli had het goed gezien toen hij schreef: ”Wie met gekken in vrede wil leven / moet ze iets te kiezen geven.” De Nederlandse spindoctors bedachten daarom de keuzen tussen geprivatiseerde zorgverzekeraars en scholen en nog veel meer nep-keuzes. Door de marktwerking zouden de prijzen van concurrerende producenten zich aan de consumentenvraag aanpassen. Vaak gebeurt het omgekeerde, maar niemand weet hoeveel het product of de dienst zonder die “marktwerking” zou kosten. Hoe meer het publiek te kiezen denkt te hebben, hoe vrijer en ongecontroleerder het politieke establishment en zijn handlangers hun gang kunnen gaan. Zij leveren immers het product: DEMOCRATIE. Wat dat precies inhoudt – afgezien van eens per vier jaar een vakje rood maken op een biljet, weet niemand. Wat de gevolgen van je keuzen zijn? Al sla je me dood, ik zou het echt niet weten. De causale verbanden tussen het vakje dat ik braaf rood maakte (let wel: maakte, want ik stem niet meer) en het beleid dat ik voor mijn kiezen kreeg? Ik zou het niet weten. Daar zorgen de brood- en beroepspolitici met hun spindoctors en reclamebureaus wel voor.’

‘Vergeet het BurgerServicenummer niet. En ons Ministerie voor Veiligheid en Justitie. Wat kiezen we? Veiligheid of Justitie? O, het is een koppelverkoop. Had je kunnen bedenken.’

‘Alleen, de echte keuze, waar het in elke democratie over hoort te gaan, die wordt met al die schijnkeuzen zorgvuldig buiten bereik van het klootjesvolk gehouden, zegt Ilham, en dat is de keuze voor authentieke volksvertegenwoordigers, die je als publiek tussentijds kunt beoordelen met solide referenda. Zoals ze dat in Zwitserland doen. In plaats daarvan krijgen we onze bordjes volgeladen met nepkeuzemogelijkheden. Democratisch junk food.’

‘De Haagse beroepspolitici staan op het punt het instrument van referendum voorgoed te vernagelen. Op straffe van publieke geseling op de markt: rep nooit meer over het referendum! D66 neemt het voortouw. Met de afschaffing van de mogelijkheid van referenda, zijn die Haagse luitjes helemaal waar ze willen zijn. Dan leven we echt in een junk-democratie, in alle betekenissen des woords. En wij trappen er massaal, vrolijk en tevreden in. Even een boeman verzinnen en hopla! we drommen weer om de Haagse kaasstolp voor veiligheid en staatsmanschap. Kortom: wij kiezen de paljaspolitici en het (non-)beleid dat we verdienen.’

‘Jongens laten we straks mosselen gaan eten in Scheveningen,’ stelt Moh. voor, ‘ik kies vandaag voor mosselen en niet voor oesters. Na alle boerenkool en andijviestamppot kan ik wel wat variatie gebruiken.’ Tegen Ilham: ‘ Je mag je poes alleen niet meenemen, maar we vragen eventueel wel om een doggy bag.’

‘Potverdikkie te bedenken dat ook poezen het op z’n hondjes doen. Sodom en Gomorrah!’

 

Everyone Stunned At What Photos Of Melania At Holy Wall In Jerusalem Were Captured

666 Fifth Avenue And The Mark Of Cain

Noam Chomsky – The Jewish Lobby

Jimmy Carter unveils truth about Israel

What Is Palestine? Who Are The Palestinians?

The Israeli Lobby – A Danger To The World – Banned Documentary   1/5

The Israeli Lobby – A Danger To The World – Banned Documentary  4/5

 

 

nelpuntnl.nl

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on december 6, 2017 in Amerika, Kunst, leuke dingen voor de mens

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Zal het UvA-protest het utiliteitsdenken kunnen overwinnen?

“Terwille van verondersteld rationeel bestuur en beheer werden systemen ingevoerd waarbij de werktijd van individuele academici kunstmatig werd opgedeeld in afzonderlijk te verantwoorden activiteiten. Het verlangen naar informatie terwille van dat bestuur, leidde in de praktijk tot een kunstmatige wereld van planning op papier die maar al te vaak met de werkelijkheid weinig van doen had.
Pogingen om de controle te versterken resulteerden steeds meer in een beslag aan middelen die lang niet altijd opwogen tegen verhoopte besparingen.

Het systeem hield een premie in voor de handige entrepreneur, zonder garantie te bieden dat de meest gekwalificeerde onderzoekers en docenten de nodige middelen zouden verwerven. De toegenomen druk op het wetenschappelijk personeel had, integendeel, vluchtgedrag tot gevolg.”
H. Daalder (1997:273): Universitair panopticum 

foto Jerry Lampen_1

Thelma: “Geloof jij dat die protesten aan de UvA inclusief de Maagdenhuisbezetting, echte verbetering zullen opleveren? En dan bedoel ik: weg van het utiliteitsdenken dat nu basisideologie is en het daarop geschoeide universiteitsmanagement en ‘terug’ naar de Alma Mater zoals mijn ouders en grootouders die kenden?”

“Neen,” antwoordt Ilham, “zeker niet zoals het nu lijkt te worden vormgegeven door de protestanten. Ik geloof dat die diep van binnen niet echt weten hoe het anders moet. Ze willen alleen dat het oude weg moet, maar dat is niet genoeg. Tot nog toe vind ik het artikel van Willem Schinkel in de Groene Amsterdammer van 26 maart 2015 het degelijkste en de meest effectieve uitgangspunten formuleren. Hij stelt een effectief plan van aanpak voor. Ik ben het helemaal met Schinkel eens: eerst is een grondige en zorgvuldige analyse nodig van de heersende situatie en vervolgens een daarop gebaseerd waterdicht verhaal voor de toekomst.”

“Dan nog is het de vraag of zo’n verandering van de grond komt,” brengt Joep in het midden, “want zonder positieve politieke infrastructuur, gaat het niet lukken. Hoe krijg je voor elkaar dat er politici aan het bewind komen die ons onderwijs werkelijk, oprecht, een goed hart toedragen? Hoe moet je dan stemmen en wie zou je moeten willen kiezen?
Tegen verkiezingstijd gaat er ongetwijfeld een malloot iets roepen over de IS die honderd christenvrouwen als seksslavinnen heeft verkocht en dat Vladimir Putin echt een vampier blijkt te zijn, of dat er een reïncarnatie van Sadam Husein is opgedoken in Brussel, en is de hele meute daarop gefocust, alsof wij daar onmiddellijk iets aan moeten doen. Giet het in een talpa-format en de meute slikt het helemaal met huid en haar en zonder te kauwen. Alle direct-belangrijke issues worden weggeschoven en er komt opnieuw een kluit graaiende clowns achter de knoppen en zakkenrollende narcisten op het pluche.”

“Zo werkt het helaas tegenwoordig wel,” zucht Thelma, “we zijn zo geconditioneerd op wat de media ons als belangrijk voorschotelen dat we verleerd zijn door de buitenkant heen te kijken. Bovendien zijn er ook in academia personen die inmiddels hebben geleerd het systeem te gebruiken, de hindernissen te omzeilen en het systeem uit te melken. Die zijn tegen verandering en niet per se op niet-bonafide gronden. Ik denk aan dat artikel van die UvA-professor Han van der Maas in de NRC van 14 maart: ‘Laat dat College zitten, ik wil geen anarchie’ roept hij en hij heeft natuurlijk gelijk vanuit zijn oogpunt bezien. Maar grosso modo en over de hele breedte is het een ander verhaal en viert het utiliteitsdenken bij de universiteitsmanagers hoogtij.”

“De invloed van de markt komt ook tot uiting in een toegenomen neiging het hoogleraarschap te gelde te maken.
Ooit leek het een ambtsplicht van hoogleraren, in de terminologie van Max Weber, als Honoratioren taken ‘nebenamtlich und ehrenamtlich’ te verrichten, zonder gedachten aan geldelijk gewin. Thans worden onze diensten steeds meer getarifeerd, in een schemerzone waarbij de baten soms de individuele hoogleraar, soms zijn universiteit of een onderdeel daarvan toevloeien.”

H. Daalder, 284

“Die Van der Maas is erg geestig,” vindt Joep lachend, “lees maar wat hij aan het begin al schrijft: ‘Veel beleid van het College wordt door lagere bestuurslagen vakkundig geneutraliseerd. Vrijwel alle majeure veranderingen in het onderwijs en onderzoek vinden of autonoom plaats, van onderaf, of worden bepaald door krachten buiten de universiteit.’ Dus dat dure College zit er grotendeels voor de kat z’n viool en wordt althans door Van der Maas c.s. vakkundig omzeild.
Laat ze die bestuurlijke management-speklagen wegsnijden. Stel weer inhoudelijk terzakekundigen aan als chef, zoals vroeger: een professor. Geef haar ondersteuning van een paar goede boekhouders en accepteer ‘verspillingen’. Het is maar net hoe je verspilling definieert. Nu wordt heel veel geld naar politiek benoemde plucheklevers gesluisd. Die lui gaan vastgoed-bobootje spelen en ze gaan keer op keer voor miljoenen het schip in. Dat vind ik ergerlijke verspilling, moreel en materieel.
Een vakgroep Sanskriet of Egyptologie met twee studenten en vijf stafleden daarentegen genereert intellectuele toegevoegde waarde en internationaal prestige. Die wegen op tegen al die geldverspillende ‘vredesmissies’ in Verweghistans. Dergelijke missies vinden plaats ten gerieve van de wapenproducenten, wapenhandelaren en de legertop, die allemaal lid zijn van een politieke partij. Hoe krijg je dit verhaal echter over het voetlicht op een steekhoudende wijze?”

“Precies. Daar waarschuwt Willem Schinkel ook voor,” zegt Ilham, terwijl ze de Groene Amsterdammer erbij pakt. “Schinkel refereert aan het rapport Wetenschapsvisie 2025: Keuzes voor de toekomst. Ik lees het hele laatste gedeelte van zijn betoog voor, om de tekst bijna integraal op de site te zetten.
Begin citaat: ‘De Wetenschapsvisie Wetenschapsvisie 2025: Keuzes voor de toekomst.   is een document van de pogingen de stroperigheid van het nationale wetenschapssysteem op één lijn te brengen met een circulatie die kenmerkend is voor hedendaags cognitief kapitalisme.
Er is gelukkig verzet, in verschillende vormen. Maar in dat verzet schuilen ook gevaren die de opname van de universiteit in de cognitieve kapitaalcirculatie misschien alleen maar bespoedigen. Het eerste is de conservatieve verdediging van privileges zonder goed verhaal over de publieke taken van de universiteit. Zonder zo’n verhaal wordt immers pijnlijk duidelijk dat verzet alleen maar reactief is, alleen maar privileges verdedigt, en niet productief is voorbij het mobiliseren van frustratie. Milo Maagdenhuis

Daarmee gepaard gaat de reductie van kritiek op de universiteit tot een soort D66-programma van inspraak en referenda, alsof dat alles is wat er over democratie te zeggen is. Inspraak zal leiden tot articulatie van de grootste belangen – kortom tot de versteviging van krachten binnen de universiteit die wel varen bij cognitief kapitalisme, voor wie het heersende systeem een vanzelfsprekendheid is.
We moeten er kortom enerzijds voor waken dat we zo’n starre barrière worden dat we al te gemakkelijk breken en opgeruimd worden, en anderzijds dat we al te voortvarend bestaande barrières slechten en daarmee de deur open zetten voor nog meer circulatie, nog meer benchmarks, nog meer excellence, nog meer ranglijsten, nog meer precaire academische arbeid, nog meer accumulatie.

Voor effectief verzet is analyse nodig, en een verhaal over hoe en waarom universiteiten publiek zijn.’ Einde citaat.”

Ilham legt de Groene op tafel en zet een ketel water op.

Joep: “Staat als een huis. Vooral dat laatste is waar het om draait: dat universiteiten weer publiek moeten zijn. Kom daar eens om vandaag de dag. Zodra de lui op het pluche en onder Haagse kaasstolp zitten, maakt het privatiseringsvirus zich van hen meester. Ongeacht of ze zich als links of rechts afficheren. Ze willen alles wat los en vast zit ‘privatiseren’ of het kan of niet, dat zal ze aan hun bumper roesten.
Ze verspillen miljarden aan falende ICT-systemen die qua planning ook nog eens drie keer uitlopen en qua budget standaard miljoenenoverschrijdingen inboeken, maar: onderwijs, wonen en openbaar vervoer komen helemaal onderaan. Ik ben bang dat deze protesten nutteloos zijn. Er zal worden gelobbyd en getraineerd bij het leven, enkelingen zullen een worst voorgeouden krijgen en alles blijft bij het oude, of ….. inderdaad, het wordt alleen erger. Het devies luidt: ieder voor zich.”

“Via overschrijdingen en mis-budgettering kun je natuurlijk legaal heel veel geld wegsluizen,” zegt Ilham, “er staat geen enkele sanctie op. Het is de beschikkingsmacht van managers, die op zo’n positie publieke gelden kunnen toewijzen aan bevriende partijen. Het zijn standaard inspanningsverplichtingen en het ligt altijd aan ‘overmacht’, zoals de blaadjes op de rails bij de NS voor vertragingen verantwoordelijk zijn.”

“According to one relatively narrow definition, political corruption entails the illegal use of public power and resources for personal gain.
A broader definition of corruption views it as an illegal use of public power and resources for private gain, which includes not only or even primarily personal gain, but the deflection of public resources and employment of public power to advance the cause of one or more private special interest groups.”
Amitai Etzioni (2015:198,201): The New Normal

“Volgens Schinkel kan het nog erger,” valt Thelma die het artikel heeft gelezen, Joep bij, “indien het proces niet kundig wordt overdacht en aangepakt, geef je de manager kaste de kans om nog meer benchmarks, ranglijsten en excellence uit te rollen. Dat lege concept ‘excellence’ pakt Schinkel mooi bij de kop. Pure windhandel, maar ze vreten het. Zo’n PvdA minister Jet Bussemaker kickt op zulke frasen. Die stampt van de ene pr-stunt naar de andere. Brrrrr, eng mens vind ik dat.”

Ilham zet verse thee. “De parallellie met wat er met, in en bij de PvdA gebeurt en gebeurd is, vind ik benauwend. Spin, woordenspelltjes, intimidatie. Het kost aan tijdverspilling alleen al onnoemelijk veel belastinggeld. Het gebeurt bij alle politieke clubs – ik vind het geen echte partijen meer, hooguit deelbelangenpartijen – ook daar ritselt en glibbert het van de gebakken lucht, maar bij de PvdA wordt het schrijnend expliciet doordat het een zogenaamde sociaaldemocratische partij betreft die openlijk een neoliberaal beleid uitvoert en dat natuurlijk niet kan verbloemen, dat kàn gewoon niet. De PvdA verkoopt paardevlees voor kalfoesters.
Samen regeren met deze neoliberale VVD is al tegennatuurlijk, maar zou met veel staatsmanschap eventueel nog hebben gekund, indien er vruchtbare en constructieve compromissen werden gewrocht die echte toegevoegde waarde opleveren, algemeen nut genereren. Niet deze jammerlijke farce die het nu is. Uitruilen! Hoe verzinnen ze het?! Er was en is gewoon geen politieke kwaliteit aanwezig, noch bij de VVD, noch bij de PvdA, om deze krachttoer op enigszins verantwoordelijke wijze te verrichten. Hoewel sommigen lijken te winnen, verliest iedereen in werkelijkheid. Binnen het systeem dat we hebben, kan het tòch en dat is geen goede zaak.”

“Begin april 1973 had ik een brief van de secretaris-generaal van Algemene Zaken ontvangen met het verzoek ‘naar aanleiding … op 27 april daaraanvolgende ten departemente te verschijnen. In eerste instantie dacht ik dat …. Midden in de nacht werd ik wakker en realiseerde ik mij dat het dat toch niet kon zijn.
Tjeenk Willink, intussen op Algemene Zaken werkzaam, bevestigde mijn bange vermoeden dat het om een decoratie ging. Ik verstond mij met de genoemde secretaris-generaal en verzocht deze van dat eerbetoon verschoond te blijven.
Ik achtte, zo schreef ik hem, onder aanhaling van een citaat van Thorbecke, het stelsel van decoraties reeds lang achterhaald. Het was zaak ‘de opruiming te bevorderen van [….] winderigen, elders lang afgelegden pronk’.”
H. Daalder, 291, 292

“Waarom zouden politici anders denken en zijn dan de meeste mensen nu denken?” Joep snijdt een stokbrood in stukken. “Deze politici zien de politiek primair als een goedverdienende baan. Waar kun je met hun vaak beperkte geestelijke vermogens, vandaag de dag ruim een ton per jaar scoren? Dus gedragen de meesten zich als die UvA-docent Van der Maas: ontwijk de partijmanagers waar je kunt of praat ze naar de mond, dan blijf je het langst op je plek.”Milo maagdenhuis_brains

Thelma heeft op internet de actualiteit in de gaten houden en meldt: “Op de NRC-site verschijnt zojuist een stuk van UvA-filosoof Huub Dijstelbloem: ‘Een democratisch managementmodel is te beperkt als doel voor de nieuwe universiteit.’ Ook Dijstelbloem waarschuwt tegen het in het eigen zwaard vallen van de protestanten . Weet je, het zal nog wel een tijdje doorsudderen, met de artikelen en praterij, maar uiteindelijk zal de financiële macht toch nog de doorslag geven, denk ik.

Zo lang het neoliberalisme met zijn utiliteitsdenken de heersende ideologie is, zal er weinig veranderen. In de politiek als middel om via democratische verkiezingen verandering te bewerkstelligen, geloof ik niet meer. Jammer genoeg kan ik niet meer stemmen, omdat ik werkelijk niet weet op wie ik in hemelsnaam zou moeten stemmen. De bizarre stunt die deze PvdA-politici uit hebben gehaald en het feit dat ze er mee wegkomen, bevestigt me alleen meer in mijn overtuiging dat democratie een vlag is die de lading niet meer dekt.”

Joep: “We zullen uiteindelijk naar een soort systeem toe moeten als door David Van Reybrouck samengevat in zijn ‘Tegen verkiezingen’. Dit legitimeren van profiterende politieke paljassen kan niet eindeloos doorgaan. Al vrees ik dat het toch te lang kan doorgaan, zolang de burger z’n bier en patat maar heeft en voetbal op het plasmascherm en natuurlijk Talpa thrash & rubbish. Alweer een Vlaming hè! ‘’ roept hij vrolijk, “net als die Peter Vandermeersch bij de NRC. Dat stuk van Han van der Maas, is weer zo’n staaltje van hoor en wederhoor dat de NRC uithaalt.

* * *

Willem Schinkel: ‘De universiteit in het cognitief kapitalisme’ / de Groene Amsterdammer / nr. 13, 26 maart 2015

H. Daalder (1997): Universitair panopticum. Herinneringen van een gewoon hoogleraar / Amsterdam – Antwerpen: Arbeiderspers / ISBN: 90 295 1348 9  (pbk)

Amitai Etzioni (2015): The New Normal. Finding a Balance between Individual Rigths and the Common Good  / New Brunswick & London: Transaction Publishers / ISBN: 978-1-4128-5477-1  (hbk)

“Het opgeven van Leidse verantwoordelijkheden heeft mij geen moeite gekost, hoezeer ik mij ook met de universiteit verknocht en verknoopt wist.
Zelf te kunnen beslissen over het wetenschappelijke werk dat met doet en naar eigen ritme te leven, is een bron van vreugde.”
H. Daalder, 292

 

 
Leave a comment

Posted by on april 15, 2015 in de media, onderwijs, politiek cabaret

 

Tags: , , , , , , , , , , ,