RSS

Tag Archives: Willemijn

Een Bingo-democratie, kent enkel eerste prijzen!

‘Zogenaamde democratische verkiezingen – zonder tussentijdse referenda – zijn intussen openlijk een bingo voor demente bejaarden,’ zegt Ilham, ‘met dit verschil dat die bejaarden bij de bingo nog echte prijsjes kunnen winnen. Bijvoorbeeld een douchebeurt, een schone luier, of een extra boterham met-pindakaas-van-de-Lidl (dat is de beste pindakaas! geen grap).Wij leven weliswaar in een Bingo-democratie, maar we doen mee aan de bingo zonder dat we de illusie hebben een prijs te scoren. We gedragen ons massaal als malloten door steevast, na weer zo’n nepverkiezing, met hoedjes en feestneuzen op, de “overwinning” van “ons merk” te vieren. Bizar, maar waar.’

‘Meedoen, dus enthousiast je stembiljet invullen, is vééél belangrijker dan winnen!’ roept Taco, ‘dat wil zeggen voor de burger: de burgers moeten vooral meedoen, zich te pletter participeren, van hun democratische rechten gebruik maken, enzovoorts bla bla bla, en de politieke uitzendbureaus winnen, al naar gelang het aantal zetels dat ze toevalt. Elke zetel is onmiddellijk vertaalbaar in geld. Met ons allen schieten we er bar weinig mee op. Toch gaan we er halsstarrig mee door.’

‘Deze Paradise Papers affaire maakt eens te meer en opnieuw duidelijk dat we voor de kat heur viool naar de stembus gaan: welk hokje je ook rood maakt, je krijgt altijd die ene smaak die er nog is: neoliberale marktrovers. De financiële mafia beslist wat er gebeurt en de politici spelen hun rolletjes van handlanger en facilitator.’ Willemijn zegt het gelaten. ‘Jos Collignon vat het treffend samen in die tekening waarop Rutte de boel als bingo-baas staat te flessen en het klootjesvolk het stembiljet in de gedaante van een  bingokaart invult.’

‘Collignon tekent wel een evolutie,’ zegt Ilham grinnikend, ‘hij laat Rutte zich ontwikkelen van balletje-balletje-balletje beurzensnijder naar bingo-master. Een retro-evolutie, retrolutie, en in dementerende modus, want bij balletje balletje heb je vingervlugheid nodig, bij deze bingo helemaal niet. Iedereen krijgt gewoon de eerste prijs. We zien aan wat er met de Catalanen gebeurt, dat er grote financiële belangenop het spel staan. De dikke nekken laten zich hun vette verdien- en business model niet zo maar afpakken. Het Project Europa fungeert nog steeds als ijzersterk frame om de massa onder sim te houden!’

‘Wij moeten daar onverschillig over zijn!’ roept Willemijn, ‘dát is het recept. Die Vlaamse wijsgeer Devisch weet wat hij zegt hoor: weest onverschillig! Het is voor je eigen bestwil. Maak je niet druk om al die fraudeurs en zakkenvullers. Je doet er toch niets tegen. Laat het langs je afglijden als een eend de waterdruppels.’

‘Onverschilligheid jegens dingen waartegen je weinig tot niets kunt uitrichten, scheelt je niet zelden een maagzweer en vele slapeloze nachten. Wat kun je nou uitrichten tegen politieke oplichters, wanneer de meeste mensen verkiezen om de politieke pipo’s en bimbo’s te blijven geloven?’ vraagt Ilham schouderophalend. ‘Een collectieve waan is vaak best praktisch hoor. Ja, de natuur is vaak genadiger dan we denken. Ik weet zeker dat zwaar dement in een verzorgingshuis, veel prettiger is dan bij je volle verstand in een poepluier moeten meuren.’

Taco grijnst als hij zegt: ‘De “kritiek” wordt steeds vaker verpakt in ironie, vind ik tenminste.  In de Trouw bepleit bijvoorbeeld coumniste Nelleke Noordervliet – genuanceerd en gedoseerd natuurlijk – onverschilligheid als Haarlemmerolie tegen het wereldse wee en in de Volkskrant roept columniste Sheila Sitalsing openlijk en uit volle borst dat elke burger het recht heeft om een “belastingontduiker, clown, dief of debiel als vertegenwoordiger te kiezen,” dat vind ik toch berensterk, hoewel het er ietwat dik op ligt, want wat kun je vandaag de dag anders kiezen? Een schlemiel, ladenlichter, gauwdief ….? Het is maar net welke termen je het meeste aanspreken.’

‘Let wel: te kiezen!’ zegt Willemijn met nadruk, ‘maar dat is helemaal niet zo en dat is precies het sarcasme van mevrouw Sitalsing. Kiezen is hier niet aan de orde, want degenen die gaan stemmen, die kiezen geen belastingontduikende debiele clown, maar een politiek merk. Dat het daarbij gaat om kluiten: ladenlichters, leugenaars, beurzensnijders, beunhazen en zakkenvullers, is impliciet gegeven. Okay, maar welke debiele clown zich bijvoorbeeld over de RijksBelastingdienst ontfermt, dat beslissen andere mallote halve zolen. Anoniem, en godweet op welke gronden. Welke gesjeesde miep de afdeling Oorlogsmaterieel en verdere militaire zaken bestiert, of ons onderwijs verder door de gehaktmolen-blender-combi haalt, dat wordt evenzeer ergens en elders bedisseld en bekokstoofd. Dat kun je als gerespecteerd en nette columniste alleen nooit zo schrijven, natuurlijk, want dan wordt je krant meteen opgekocht en beland jij onverwijld en schielijk op de brandstapel.’

‘Na met pek en veren te zijn ingewreven?’ vraagt Taco hoopvol. ‘Toe nou,’ zeurt hij, ‘pek en veren horen er echt bij hoor! Zwarte piet mag al niet meer, laten ze ons tenminste het plezier van pek-en-veren gunnen!’

‘De criteria aan de hand waarvan de crew voor zo’n vak K gecast wordt, zijn dezelfde die voor een audiëntie voor de toneelopleiding gelden,’ weet Ilham,’de kandidaat moet rollen kunnen spelen en een zekere “uitstraling” hebben die geen weerstanden oproept: zij of hij moet vooral media-fähig zijn, camera-bestendig. De performance is alles. Ze hoeven zelf niet veel kennis of inhoud te hebben. Liever niet zelfs, want dingen begrijpen, veroorzaakt alleen maar stress. Met de huidige techniek dragen de lui bijna allemaal “oortjes” – kleine onzichtbare sterke ontvangertjes – met aan het andere eind een van Rijkswege bekostigde souffleur-paardendfluisteraar die alles voorkauwt. Edith Schippers wilde nog weleens zo’n oortje laten vallen. Na een paar oefensessies worden ze dan op de mensheid losgelaten.’

‘Als hun ambtenaren geen steken laten vallen, kunnen de pipo’s en bimbo’s een heel eind komen,’ beweert Taco, ‘en veel ambtenaren vangen evenveel of zelfs meer centen dan zo’n bewindspipo, dus voor de ambtenaar is het net zo goed eigenbelang dat de politicus/-ca niet meteen door de mand valt. En ons wordt wijsgemaakt dat een Rutte werkelijk alle verjaardagen van alle Binnenhof-chauffeurs, hun partners en kroost, uit zijn hoofd kent. Pek met veren, zeg ik!’

Ilham kijkt zorgelijk als ze zegt: ‘Dit systeem erodeert de politieke moraal gestaag. Ambtenaren nemen hun politieke bazen niet langer serieus. Nogal wiedes, als je om de haverklap zo’n brekebeen moet behoeden voor struikelen en steeds zijn of haar onderbroek moet opsjorren. Het is de dood in de democratische pot. Bij de belastingdienst passeren en negeren ambtenaren de politici en avonturieren op eigen houtje. Nota bene, juist bij de belastingdienst! Toch gaat meneer Eric Wiebes vrolijk verder op een ander ministerie. Omdat hij volgens clubgenoot Rutte zo’n adembenemend hoog IQ heeft.’

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Toverballen

‘Ze noemen dit Rutte III. Maar het is: Toverballenverbond II’

Tekst: Tom-Jan Meeus / Illustratie: Ruben L. Oppenheimer / NRC  4 november 2017

‘Dit is een inkoppertje,’ roept Taco, ‘ik zie vier ballen: Rutte, Dijkhoff en Baudet, Hiddema en twee ballen zijn onzichtbaar, want die zitten in de zak die de ruin in zijn mond heeft. Gecastreerde politiek.’

‘Zuig op ze en ze veranderen van kleur: toverballen. En verder?’

‘Nou kijk, Dijkhoff en Rutte zijn achter het vijgeblad van het T-shirt in de weer en Dijkhoff pakt ferm door – kijk maar naar die blik en dat gezicht – terwijl Rutte roept: “Auw, niet zo hard en ruw, Klaas! Ik wil er wel van genieten!,” De etiketten op de achtergrond relateer ik aan een recente column van Ewald Engelen in de Groene, want de VVD’ers zijn vanzelfsprekend bezig met belangenbehartiging van de multinationals.’

‘Jouw analyse klopt niet helemaal met de tekening,’ zegt Willemijn, ‘want daarvoor staat Rutte te veel in beeld, maar die link naar dat stuk van Engelen vind ik mooi. Natuurlijk behartigen ze onder die Haagse kaasstolp de belangen van Shell en andere globale grootgrutters. Suf hè, dat bijna iedereen van mening is dat bijvoorbeeld zo’n Eric Wiebes zijn promotie niet heeft verdiend vanwege zijn geblunder met die generaal Hans Leijtens. De man heeft vanuit de neoliberale opzet bezien juist uitstekend gepresteerd door de Belastingdienst in de chaos te storten en met de klimaatakkoord-afspraken, moet hij natuurlijk hetzelfde doen. Zo wordt in die hoek van Wiebes verwacht.’

Taco: ‘Je hebt gelijk over de tekening. Dan zijn ze dus bij Dijkhoff bezig. Des te enger, vind ik. Mijn nichtje van drie riep bij het zien van de tekening van Oppenheimer, terwijl ze op het paard wees: ‘Kijk, die meneren spelen polio.” Polio! Mooi hè? Kinderen en dronkaards spreken de waarheid.
Tja, polio, dat hoort bij de SGP van meneer Kees van der Staaij, zou ik denken. Die heeft een achterban van personen die tegen vaccinatie zijn en hun kinderen nog liever polio zien krijgen. Staaij mocht niet meedoen met deze toverballen-tent.’

‘De toverballen zag ik voorbijkomen in een stuk over Nederlands dames-volleybal,’ merkt Willemijn op, ‘de sterke service van oranje, die resulteerde in toverballen. O ja, Rutten en Dijkhoff friemelen achter een voetbalshirt, voetbal, waarbij twee keer elf mannen achter een bal aan draven. Het wemelt dus van de ballen.’

‘Om bal(l)orig van te worden,’ zegt Taco, ‘net als van de hedendaagse politiek. Dat is 99% loos gebabbel en schuiven met statements en voze voornemens.Verbaal positioneren, meer niet.’

‘Daarom zijn de illustratie bij de zogenaamde politieke analyses en vertogen zo aardig,’ zegt Willemijn, ‘want aan de textuele inhoud van al die politieke praatjes vertillen we ons geestelijk al lang niet meer. Met de illustraties kun je tenminste nog stoeien.’

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Moeten de Noord-Koreanen lid worden van de EU, de euro invoeren, het Wilhelmus leren en voortaan van honden afblijven?

‘Moet Noord-Korea nu ook al lid van de EU worden en de euro invoeren?’ Komen de Koreanen dan gewoon, legaal, hierheen, in plaats van als vluchtmigranten?’ vraagt Willemijn op licht wanhopige toon.

‘Als die Koreanen het Wilhelmus willen leren zingen, heeft meneer Buma van het CDA alvast geen bezwaar. Toch?’, antwoordt Ilham. ‘Niet eens zo heel moeilijk lijkt me. In plaats van de keizer van China heb ik altijd geëerd, zingen ze alleen de koning van Hispanje – zonder Catalonië dan, natuurlijk.’

‘Ze moeten zeker wel een verklaring tekenen dat ze van de honden afblijven,’ oppert Willemijn met een lichte spijt in haar stem. ‘Dat zou ik nou weer handig vinden, want met de honden loopt het in Nederland intussen de spuigaten uit.’

‘Dat valt tegen hoor, met die hondeneterij in Korea,’ weet Ilham, ‘Ja, sommige (Zuid-)Koreanen eten hond, vooral als stoofpot (boshintang), maar het is geen standaarddieet. In Noord Korea eten ze natuurlijk alles, zelfs kinderen. Maar dat komt vooral door de honger en voedselschaarste.’

‘Ik vind die kop boven dat stuk van meneer Buruma wel aardig, bijna attractief,’ zegt Faisal en hij leest voor: ‘ “ Voor Kim Jong-un is vernietiging beter dan overgave,” dat lijkt me momenteel een effectieve oplossing. Ik kan niet uit het stuk opmaken of Buruma zelfvernietiging bedoelt of vernietiging van buitenaf. Door Amerika, of door China bijvoorbeeld?’

‘Ik lees bij Buruma “zelfvernietiging, “collectieve zelfmoord” schrijft Buruma,’  zegt Willemijn, kijk maar:  ‘ “Voor hem is het waarschijnlijk een zaak van alles of niets; vernietiging is beter dan overgave. Wellicht denken sommige Noord-Koreanen, vooral in de partij en militaire elite, er net zo over. Het gebeurt vaker dat een fanatiek geloof eindigt in collectieve zelfmoord.” Of de Noord-Koreanen dat kunnen en mogen – van China mogen vooral – is echter maar de vraag.’

‘Hm,’ bromt Ilham, ‘meneer Buruma lijkt de heren Kim en Trump haast een scenario aan de hand te willen doen,’ ze leest voor: ‘ “Kim zou wel eens in de verleiding kunnen komen iets roekeloos te doen, zoals het afschieten van een raket naar Amerikaans grondgebied. De Amerikanen moeten dan wel reageren met geweld. Dit zal tot een catastrofe leiden, niet alleen voor de Noord-Koreanen, maar voor miljoenen Koreanen die even ten zuiden van Noord-Korea wonen en part noch deel hebben aan de cultus van Kim.” Tja, wat moet ik hier mee? Ik geloof toch altijd nog eerder dat Kim Jung-un meer respect en angst heeft voor China dan voor Amerika hoor.’

‘Ach natuurlijk,’ zegt Willemijn, ‘meneer Buruma etaleert vooral zijn kennis over de regio en de politiek, maar ik kan uit zijn artikelen bijna nooit iets nuttigs voor mij halen. Dat kan ik uit het stuk van Korea-professor Remco Breuker ook niet hoor. Breuker raadt aan om je aan te vrienden met Korea (welk Korea) en Vietnam in plaats van vooral rekening te houden met China.’

Faisal leest voor uit het artikel van Remco Breuker: ‘ “Een realistische relativering van China helpt ons ook om de crisis met Noord-Korea in het goede perspectief te zien: namelijk dat ook China met de handen in het haar zit. We zullen daarom zelf moeten handelen en op eigen kracht, hoe bescheiden ook, moeten vertrouwen in plaats van ons te verlaten op luie diplomatie. Het debacle van het huidige Noord-Korea-beleid maakt het risico op conflict, zelfs nucleair, reëel. Blijven kowtow’en – een voetval maken voor China maakt een toch al beroerde situatie alleen maar erger.” Hij kijkt op en zegt: ‘Vooral die zin “We zullen daarom zelf moeten handelen en op eigen kracht, hoe bescheiden ook, moeten vertrouwen in plaats van ons te verlaten op luie diplomatie.” Maakt me huiverig. Ik kan me moeilijk indenken dat Breuker bedoelt dat we de Nederlandse krijgsmacht, maar nu met de goede mortiergranaten graag, naar Noord-Korea sturen. Wees nou eerlijk: we weten intussen generaties lang hoe de Chinees in Nederland en West-Europa smaakt. Voor de Noord-Koreaanse keuken geldt waarschijnlijk een heel ander menu.’

“Doet me denken aan admiraal Perry en zijn kannoneerbootdiplomatie,’  zegt Ilham met een grijns, ‘maar ja, daar staat de slag in de Javazee tegenover en dat vind ik nou ook niet zo’n geweldige opsteker. Ik bedoel: de Japanners hebben hun kamikazepiloten hoogstwaarschijnlijk op Doormans actie geïnspireerd: Ik val aan! Volgt mij! Hoezo, zelfvernietiging als een Aziatisch-Oosters monopolie?’

‘Kijk, dat vind ik nou een realistische relativering,’ zegt Willemijn, ‘hoewel de heldhaftigheid van Karel Doorman apocrief blijkt, hij was gewoon de koers kwijt en stoomde puur per ongeluk op de Japanners af. Wie wil er nog krentenbrood? Ik bedoel: een baksel waar ook de hond van de buren brood van lust?’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,