RSS

Tag Archives: woningcorporaties

Verhalen en frames. Nieuws en informatie waaraan je even moet wennen

citaat A.Toynbee

‘Dat was even slikken,’ zegt Pieter, ‘toen ik las dat Jan-W. Müller in de London Review of Books beweert dat Órban (Hongarije) en Marine le Pen (Frankrijk) geld, leningen, van Vladimir Putin krijgen om het Project Europa van binnenuit te ontmantelen. Het Front National zou 9 miljoen euro van Rusland hebben ontvangen.’

Marloes proest het uit: ‘Dit is echte globalisering. Toch? Dit was je gewend over de CIA te horen, nietwaar? Amerika destabiliseert default ieder regime dat het militair-politiek-financieel complex van de USA niet zint. In het belang van de Democratie, de Vrijheid en de Wereldvrede. Natuurlijk! Maar dat Rusland dezelfde middelen zou toepassen ….. Neen, dat zijn we niet gewend te lezen. Desinformatie via pseudowetenschappelijke publicaties was toch wel het meest gedurfde wat de Russen/Sovjets ooit hebben uitgehaald, maar regelrechte omkoping dat is nieuw. Ik moet bekennen dat ik het een geruststellend gedachte vind: de Amerikanen en Russen gaan steeds meer op elkaar lijken. Dat maakt onverwachte gebeurtenissen minder waarschijnlijk.’

‘Een zoveelste teken dat de wereld zijn laatste restjes onschuld in snel tempo verliest,’ grinnikt Ilham, ‘de Russen zijn eindelijk volwassen geworden in de geglobaliseerde wereld. Inderdaad, ze doen hetzelfde wat de Amerikanen en hun cronies al heel lang doen. Trouwens, wat heet “ontmantelen”? Órban en le Pen staan doodgewoon voor minder Europa-in-deze-vorm. Wat is daar tegen? Ik hoop dat Engeland uit dit wangedrochtelijke project Europa stapt, dat de Britten voor een Brexit opteren. Engeland is groot en robuust genoeg om de eventuele nare gevolgen – indien die er tenminste zijn, wat de bangmakers ons proberen aan te praten – om die gevolgen te dragen. Even door de zure appel heen bijten en dan weer volle kracht vooruit.’

‘Dat zou een hele opluchting zijn,’ knikt Pieter, ‘op weg naar weer een gewoon Europa, zonder de Brusselse opgeblazenheid. Een gezond en realistisch uitgangspunt voor echte Europese samenwerking en niet langer deze zwendel.’

‘Precies,’ knikt Marloes, ‘Europa zonder kleren-van-de-keizer maar doodgewoon erkennen wat het Project Europa intussen is: een keihard neoliberaal project. Poeh, Merkel die in 2007 glashard beweert dat ze de ziel van Europa had ontdekt. Die ziel was niet de euro, maar “tolerantie”. Hoe ver ze er naast zit, zien we dagelijks in toenemende mate. Als je liegt, doe het dan aannemelijk.’

‘Het wezenskenmerk van neoliberalisme is dat het op z’n vriendelijkst gezegd moreel neutraal is, dus zielloos,’ grinnikt Pieter. ‘In de dagelijkse praktijk komt het neer op: ieder voor zich en graaien wat je kunt pakken. Het zou vreemd zijn wanneer politici, of wat daar voor doorgaat, die thuis een neoliberale staatsinrichting implementeren op Europees niveau plotseling het Algemeen Belang zouden nastreven. Dat kan natuurlijk niet waar zijn. Het is immers hetzelfde slag piepeltjes. Baantjes aan de ruif voor zichzelf, voor hun kliekgenoten en dan een hele tijd niets en van wat er overblijft, mogen wij, heel misschien wat kruimels pikken. Als we maar weer op ze stemmen, straks, als ze met hun gladde babbels en uitgestreken smoelen op de buis verschijnen.’

‘Nog zo’n voorbeeld van geglobaliseerde frames,’ merkt Ilham op, ‘de zich volvretende establishment-kliekjes zijn overal eender. In Nederland net zo goed als in Irak. Michel Houellebecq (in Onderworpen) heeft het prachtig satirisch geframed als “distributivisme”: het herverdelen van de nationale koek waarbij de politieke incrowd ervoor zorgt dat ze de vetste brokken krijgt.’

‘Al die deskundologen en experts die Houellebcq’s “distributivisme” bloedserieus gingen duiden, schatert Marloes, ‘ik kwam niet meer bij.’

‘Goede satire bedrijven, is een kunst,’ zegt Ilham, ‘en Houellebecq is er een meester in.’

‘Müller noemt de deal met Erdogan “sordid”, smerig, merkt Pieter op. ‘Ik vind het negeren van de aanleidingen van het op gang komen van die migranten-tsunami’s net zo smerig. O ja, in de Trouw van gisteren staat dat oude Marokkanen worden gedumpt. Marokkanen die niet lang genoeg aangesloten periodes in hun huurwoningen verblijven, maar bijvoorbeeld veel in Marokko vertoeven, worden door de verhuurder uit hun woning gezet. Zogenaamd vanwege de leegstand door hun afwezigheid, terwijl ze de huur keurig betalen en geen overlast veroorzaken.
De woningnood wettigt deze verhuurdersmaatregel volgens de verhuurders. Wedden dat die woningcorporatie-managers die woningen aan Syriërs of via sjacherende projectontwikkelaars willen verhuren aan migranten, tegen een woekerhuur? Ik word misselijk van de schijnheilige argumentatie.’

‘Helemaal mee eens,’ zegt Marieke, ‘de verhuurder-managers pakken de zwakste huurders van wie ze weinig tot geen tegenstand verwachten. Alweer, vooral met dank aan de PvdA die voor de woningwet van VVD’er Blok stemde. Omdat “de woningmarkt op slot zat” Wedden dat die Haarlemse woningcorporatie Pré Wonen een liquiditeitsprobleem heeft en om extra inkomsten verlegen zit. Dus willen ze huurverhogingen doorvoeren en van huurders die dertig jaar in een huurwoning zitten, gaat dat bijna niet. Dan zorg je als verhuurder-wooncorporatie liefst voor om de twee jaar nieuwe huurders die je meteen een hogere huur kunt berekenen.’

Pieter: ‘Die argumentatie van de hoge woningnood van die Mara Lindenbergh van Pré Wonen vind ik zo misselijkmakend. Alsof de meeste woningcorporatiemanagers zich iets aan de sociale context van de huurders gelegen laten liggen. Er zullen ongetwijfeld uitzonderingen zijn, maar voor de meeste managers is het gewoon business en zo veel mogelijk geld scoren. De argumenten verzinnen ze er later wel bij.’

‘Weet je wat ik in dit geval zo’n laaghartige framing vind, ook van de Trouw-journalist Wilfred van de Poll? Dat hij zich blijkbaar geen ogenblik afvraagt hoe het komt dat er in Nederland nog steeds woningnood heerst?’ zegt Marieke snuivend. ‘Hoe kan dat in hemelsnaam? De Tweede Wereldoorlog is sinds 1945 afgelopen en toch zijn er blijkbaar nog onvoldoende betaalbare woningen in Nederland. Vraagt zo’n gup zich niet af hoe dat komt?’

‘Ja, ja, en dan die verhuurdersheffing die dit gedrochtelijk kabinet invoerde met hartelijke medewerking van de P.v.d.A.,’ roept Pieter. ‘Als er woningnood is, maakt zo’n maatregel het alleen maar erger! Je hoeft geen genie te zijn om dat te kunnen beredeneren. Al die politiek-benoemde hansworst-managers van de diverse woningcorporaties gaan hun huurders uitknijpen en ze verzinnen van alles om aan geld te komen. Net als bij de belastinggaarders die het recht op belasting innen pachtten.
Deze lui, deze managers, moeten meestal wel, want een gezonde bedrijfsvoering vergt echt managerieel talent en dat ontbreekt veelal, want op die grond zijn ze niet aangesteld, maar omdat ze tot een politieke kongsi horen! Dus inderdaad, graaf als journalist eens dieper bij zo’n club als Pré Wonen. Hoe zit het met de financiële situatie en hoe is het gesteld met hun zorg voor de huurders? Valt er qua policy een patroon te ontdekken bij de woningcorporaties?’

‘Trouw is niet erg sterk als het op journalistiek talent – laat ik het maar vriendelijk houden – aankomt,’ grinnikt Marieke, ‘de krant gaat niet voor niets zo vaak nat met journalistiek broddelwerk. Dit stuk vind ik ronduit tendentieus. Waarom gaan de wooncorporaties de zogenaamde woningnood te lijf door precies deze doelgroep in het vizier te nemen? Waarom niet én én? En dan vanzelfsprekend vooral meer betaalbare woningen bouwen?’

‘Mallotig, nietwaar?’ zegt Pieter grijnzend, ‘er heerst woningnood, maar de regering laat doodleuk tienduizenden migranten binnen zonder dat er genoeg huisvesting is. De woningcorporatiemanagers – met politieke banden – focussen zich op de groepen van wie de minste weerstand valt te verwachten: bejaarde Marokkanen. Het past in het afdankbeleid: oud en niet langer productief, dus weg ermee!’

‘Pré Wonen heeft nota bene een heus fraudeteam opgezet en dat team heeft al drie uitzettingen van (bejaarde?) Marokkanen gescored,’ merkt Marieke op, ‘nou, nou, die Marokkanen zijn blijkbaar fraudeurs van nature. Verdient zo’n fraudeteam zichzelf nou terug? Wat een baggerstukje van die V.d. Poll.’

‘Zouden ze ook fraude door óverbewoning van woningen opsporen,’ vraagt Pieter zich af. ‘aan de overkant waar mijn broer woont, is een driekamerappartement waarin twee Nederlandse families hokken. Een jong stel met de ouders van een van de twee. Vanwege de uitkeringen en de AOW; gemeenschappelijk huishouden, weetjeniet. Een woning staat dus bijna permanent leeg, want die ouders hebben ook een huurhuis. Wat doen ze daar mee? Zou meneer V.d. Poll dat eens kunnen uitzoeken?’

‘De zogenaamde sociaal-democratische politici zijn nog het ergste, ‘ zegt Ilham. ‘Dat zijn farizeeërs en trojaanse paarden in een. In Nederland hebben we met een P.v.d.A. te maken die deze en andere mensonvriendelijk maatregelen heeft mee-bekokstoofd. Müller refereert aan Sigmar Gabriel, de sociaaldemocratische Duitse vice-kanselier, die geen loftuitingen genoeg had voor Egypte’s president Sisi, nadat het Duitse Siemens de opdracht binnen had om in Egypte ‘s werelds grootste gas- en stoomturbine te bouwen.’

‘Zogenaamde sociaaldemocraten die glashard neoliberaal beleid op stapel zetten en uitvoeren, daar moest ik een tijdje geleden nog erg aan wennen,’ zegt Pieter. ‘Intussen weet ik dat het geen moer uitmaakt onder welk etiket een politicus zich afficheert en welke praatjes zij of hij afsteekt. Het is een naargeestig pot nat. Ik stem dus maar niet meer.’

‘Weet je, als ik aan dit soort dingen denk op nationaal en gemeenteniveau, dan kan ik me eigenlijk niets voorstellen bij de “normatieve” macht die Europa volgens Müller heeft verspeeld,’ zegt Ilham. ‘Dat houdt geen enkel verband met de werkelijkheid die ik om me heen zie. Volgens Müller hebben de Europese elites hun vermogen verspeeld om over “gedeelde Europese waarden” te preken tegen landen als Hongarije en Polen. Ik vind het idee alleen al belachelijk. Wat zou de establishments hier dat morele gezag verlenen? De Polen en Hongaren – en de Turken – trekken hun eigen plannen en gelijk hebben ze.’  project europa

‘Je hebt gelijk,’ zegt Marieke tegen Ilham, ‘we lezen allerlei hoogdravende betogen over het Project Europa dat lidstaten zoals Polen en Hongarije de morele maat zou mogen nemen terwijl die vrome lidstaten op nationaal niveau glashard mensonvriendelijk neoliberaal beleid over hun burgers uitstorten. Erdogan heeft op nationaal niveau gelijk met zijn autoritair beleid, maar op Europees niveau – wat dat ook moge zijn – wordt hij verketterd. De Turken zouden gek zijn indien ze zich daar iets van zouden aantrekken.’

Ilham: ‘Müller merkt op dat je het met de hooggestemde Europese ethiek tenminste wat Engeland betreft niet al te serieus moet nemen: “(Cameron took the Tories out of the European People’s Party grouping in 2014 and joined an alliance with Poland’s ruling party as well as right-wing populists such as the Danish People’s Party and the ‘True Finns’)”
Iets verder op schrijft hij over een waarschijnlijke “uitruil” tussen David Cameron en Hongarije en Polen – het doet mij denken aan de actie van P.v.d.A’er Lodewijk Asscher met betrekking tot de Marokkaanse uitkeringen. Cameron zou volgens Müller best met Polen en Hongarije kunnen hebben afgesproken dat Engeland net zou bljven doen alsof Polen en Hongarije liberale democratieën waren, indien de Hongaarse en Poolse politici het de Engelsen niet moeilijk zouden maken wanneer de Engelsen zouden korten op de sociale uitkeringen van in Engeland werkende Hongaren en Polen. Als opmaat naar het Brexit-referendum op 26 juni aanstaande, om de Engelsen te laten zien dat bij Europa blijven niet ten koste van de Engelsen hoeft gaan, maar op rekening van buitenlanders en vreemdelingen gebeurt.
[ citaat uit Müller:  “The UK has effectively put ‘national sovereignty’ over ‘rule of law’. It is reasonable to assume that in the run-up to the referendum it has also done some sordid deal with Poland and Hungary along the lines of ‘we will pretend you are still real liberal democracies, if you don’t give us a hard time about cutting benefits for Poles and Hungarians working in Britain.’ “]

‘Het is eigenlijk te gek voor woorden!’ roept Pieter, ‘als je de boel eens uitpluist en het voorgekauwde dagelijkse nieuws uit de mainstream media niet klakkeloos slikt, dan ontdek je allerlei frames waar je in de haast van de dagelijkse bezigheden overheen kijkt, maar die zaken raken wel aan de kern van het geheel! Ik ben in ieder geval voorlopig grondig genezen van ieder enthousiasme voor het Project Europa onder leiding van deze politici.’

Parl Enquet woningcorps_TomJanssen

‘De acties van deze woningcorporaties tegen Marokkaanse Nederlanders zou ik zonder veel moeite onder deze zelfde noemer kunnen bezien die Müller voor Engeland en Hongarije/Polen schetst,’ zegt Marieke. ‘Dat gaat dan zo: Marokko doet alsof zijn neus bloedt wanneer in Nederland Marokkaanse Nederlanders anders worden behandeld dan autochtone Nederlanders. Let wel: president Erdogan zou het vermoedelijk niet pikken als met de Nederturken zo’n kunstje werd geflikt!

Met het op aangepast niveau brengen (in overeenstemming brengen met de kosten van levensonderhoud in Marokko, dus lagere uitkeringen) van wettelijke uitkeringen aan Marokkanen in Marokko, zie je hetzelfde. Degenen die er in beide landen beter van worden, zijn de leden van de respectieve politieke establishments, niet de burgers van de betreffende landen.’

Pieter: ‘Redeneer je verder op dit thema door dan ligt de nobele actie van zo’n woningcorporatie als Pré Wonen en ook van het Utrechtse Mitros, geheel in deze lijn. Immers: zet die uitkeringsgerechtigde Marokkanen uit hun woningen en dwing ze daardoor naar Marokko te vertrekken. Dan snijdt het zwaard aan twee kanten: de woningcorporatie kan de vrijkomende woningen tegen hogere huur verhuren (de woningnood blijft gewoon bestaan, want er komen tienduizenden migranten binnen, de huurprijzen moeten kunstmatig hoog blijven dus er worden weinig sociale woningen gebouwd) en de naar Marokko verdreven Marokkanen krijgen in Marokko lagere uitkeringen dan ze hier ontvangen.
Wie zijn nu de boeven? De bejaarde Marokkaanse “fraudeurs” of de Nederlandse beleidmakers en overheidsmanagers?’

* Vrolijkheid *

 ‘Jongens, goed dat we de politiek op globaal niveau in de gaten houden, ‘ zegt Marieke grinnikend, ‘dan weten we tenminste waarom we niet meer stemmen. Als je alleen maar de Nederlandse media leest, beluistert en gelooft dan ben je pas echt een loser.’

Pieter zegt: ‘Wat er vlakbij gebeurt, in je woonomgeving, je woongemeente, je land, een andere provincie, zoals de gasboringen in Groningen, dat allemaal in verband brengen met die megalomane managementprojecten zoals het “Project Europa”, is al ontnuchterend genoeg. Er blijken namelijk vooral ongunstige verbanden op micro- en mesoniveau te zijn, omdat de politieke bobo’s de doorwerkingen van hun politieke beslissingen niet kunnen inschatten of die gevolgen gewoon aan hun zolen lappen.

Müller merkt op dat de invoering van de euro juist heeft gemaakt dat de tegenstellingen die de euro moest opheffen, extra duidelijk aan het licht kwamen. Natuurlijk had eerst een fiscale unie opgetuigd moeten worden, voordat er een gezamenlijke munt werd ingevoerd. De moeilijkheden die met het optuigen van zo’n fiscale unie gepaard zouden zijn gegaan, hadden tegelijk als waarschuwing moeten dienen voor het als een kip-zonder-kop invoeren van de euro als eenheidsmunt.

Citaten uit Müller: “The euro has brought about the very conflicts European integration had been intended to prevent. Nobody at this point can or, for that matter, even really wants to move forward with ‘ever closer union’; Cameron secured an opt-out from something that for most Europeans has become meaningless. But in no country is there a majority for leaving (or dissolving the club) either.”

Triest vind ik dat Müller terecht vaststelt dat van de gewone mensen niemand eigenlijk meer weet wat het “Project Europa” precies is of voorstelt, dus dat je als burger ook niet weet waarover je stemt. Noch als je tegen in de EU blijven stemt, noch als je voor blijven in de EU stemt. De enigen die garen spinnen bij deze amorfe en anonieme entiteit, zijn de leden van het politiek-financiële establishment, daar ergens in Brussel en Frankfurt. Voor hen is het een carrière waaraan  dikbetaalde baantjes vastzitten. Het vele geld dat daarmee is gemoeid dat troggelen ze ons af.’

* * *

Jan-Werner Müller: ‘Europe’s Sullen Child’  /  LRoBks   Vol. 38 No. 11 · 2 June 2016

Ronald Paping, directeur woonbond Jan Laurier, voorzitter woonbond: ‘Behoud vooral een brede sociale huursector’   – Trouw 28/05/2016

“Sinds enige jaren geldt er in Nederland, als enige land ter wereld, een speciale belasting op betaalbare sociale huurwoningen: de verhuurderheffing die jaarlijks 1,7 miljard moet opbrengen. Daarnaast is de huurprijsbescherming verminderd waardoor de huren gigantisch stegen. Tegelijk kregen verhuurders de ruimte aanvullende huurverhogingen te vragen. Ook wil dit kabinet de corporatiesector verkleinen ten gunste van particuliere beleggers. Dat betekent dat maatschappelijke doelen van sociale huisvesting moeilijker gerealiseerd kunnen worden en de huurders meer gaan betalen voor minder kwaliteit. De gevolgen zijn voor huurders dramatisch.

In de periode 2009-2015 zijn de gemiddelde huren met 100 euro per jaar gestegen, bij stagnerende inkomens van huurders. Schokkend is de toename van het aantal huurders met lage inkomens in voor hen te dure woningen. Dit aantal is meer dan verdubbeld naar 520.000 huishoudens. Het huurdossier is een belangrijke veroorzaker van het armoedeprobleem.”

Wilfred van de Poll: ‘Te veel in Marokko? Dan hier je huis uit’ – Trouw 13/06/2016

Jutta Chorus:  ‘Te lang in Marokko, dat mag dus niet’   /  NRC  8 juni 2016

Arnold Toynbee (1970/1966): Blokkerende gewoonten. Pleidooi voor een wereldstaat / Utrecht – Antwerpen: Het Spectrum.

Oorspr. Titel: Change and Habit. The Challenge of our Time / London: Oxford UP

E.J. Hobsbawm (1993): Nations and nationalsim since 1780 / Cambridge U.P. / isbn: 0 521 43961 2

 

 

citaat_2_ A.Toynbee

 

citaat Hobsbawm

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Piketty: van een ‘gewone’ rentenier-maatschappij naar een maatschappij van manager-renteniers

door Jerry Mager gepost
op WorkInProgress 2014 oktober 31, november 01-03

‘To a large extent, we have gone from a society of rentiers to a society of managers, that is, from a society in which the top centile is dominated by rentiers … to a society in which the top of the income hierarchy, including to upper centile, consists mainly of highly paid individuals who live on income from labor. One might also say, more correctly (if less positively), that we have gone from a society of superrentiers to a less extreme form of rentier society, with a better balance between success through work and success through capital. ‘
Thomas Piketty (2014:278): Capital in the 21st Century

De onlangs afgeronde parlementaire enquête naar zelfverrijking van en door incompetente managers en blunders van (politieke) bestuurders die dat graaien faciliteerden, illustreert andermaal en nadrukkelijk waarom we het verhaal van Thomas Piketty liever serieus moeten nemen.
De voorzitter van de enquêtecommissie, onafhankelijk Kamerlid (ex-PVV) Roland van Vliet: ‘ “De verantwoordelijken kregen van ons de kans in het openbaar het boetekleed aan te trekken. … Het gebeurde veelal niet. Ondervraagden haalden hun schouders op en wezen naar anderen. Ontluisterend”.’

Deze verantwoordelijke individuen voor het debâcle bij de woningbouwcorporaties behoren nagenoeg allen tot de categorie grootverdieners (aspirant-supermanagers) die Piketty bedoelt als hij het met een understatement heeft over de minder extreme vormen van rentenieren die vandaag de dag gangbaar zijn. Immers, de veelverdieners ontvangen hun vorstelijke inkomens officieel en formeel weliswaar uit werk, maar het grote geld dat ze daarvoor wordt toegeschoven, staat in geen verhouding tot de toegevoegde waarde die zij middels hun baan genereren.Piketty (335): “If executive pay were determined by marginal productivity, one would expect its variance to have little to do with external variances. In fact, we observe just the opposite: it is when sales and profits increase for external reasons that executive pay rises most rapidly.” Dit fenomeen heet ‘pay for luck’.
Sterker nog: zoals de enquête naar de managers van woningcorporaties laat zien, veroorzaken onbetrouwbare beunhazen een grote financieel-maatschappelijke ravage, waarvoor ze blijkbaar niet materieel ter verantwoording kunnen worden geroepen.

De enquête is voorbij en een enkele journalist schrijft dat ‘ze onder uit de zak hebben gekregen’, maar die ‘ze’ mogen evengoed doodleuk in hun villa’s blijven wonen en in hun Maserati’s rondrijden, of op het pluche kleven van een riant-betaalde publieke functie. Ze fungeren als rolmodel voor vele aspirant-zwendelaars.Marx over Piketty

zware verantwoordelijkheid
Het meest gebruikte argument dat deze grootverdieners hanteren is dat zij zo’n zware verantwoordelijkheid torsen. Hun ontluisterende optreden bij de enquête bewijst onomstotelijk dat ze die loodzware last van verantwoordelijkheid helemaal niet hebben getorst. Wanneer aantoonbaar blijkt dat ze er een potje van hebben gemaakt, halen ze de schouders op en wijzen ze naar anderen.

Wel, wanneer ze achteraf die verantwoordelijkheden afwijzen of ontkennen moeten ze de kennelijk te veel en ten onrechte aan hen uitbetaalde salarissen maar teruggeven. Zo simpel is dat.

Desniettemin blijven lidmaten van die zelfde groep schreeuwen om meer geld vanwege de zware verantwoordelijkheden die ze zouden torsen. 170.000 euro, inclusief onkostenvergoedingen en pensioenbijdrage vinden ze zij een fooi … ‘ zo bleek gisteren. Willem van Hassel, sprekend namens het nationaal register van commissarissen, zei met zoveel woorden dat het hem niets verbaast dat mensen nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties. Zo bereikt een bestuurder tenminste een ‘aanvaardbaar niveau’ in zijn salaris. ‘

Let wel, vlak na de ontluisterende resultaten van deze enquête beweert deze manager brutaal dat ‘mensen (!) nu al proberen de regelgeving te omzeilen, bijvoorbeeld door zowel in dienst te zijn van een ziekenhuis als een woningcorporaties.’

Oud CDA-staatssecretaris Yvonne van Rooij is nu voorzitter van de Vereniging van Ziekenhuizen en zij ‘ weet: “De verantwoordelijkheid als bestuurder van een ziekenhuis is vele malen groter dan die van een minister”. ‘

Wat valt hiertegen te doen? Massaal José Saramago’s boek ‘De stad der zienden’ kopen, of Paolo Virno’s ‘A Grammar of the Multitude’ (vrij op internet) en lezen, en niet meer naar de stembus?
In ieder geval staat het representatieve kiessysteem zoals we dat nog steeds hanteren, alweer ter discussie. We krijgen met stemmen op een politiek merk (een partij of lijsttrekker), niet de juiste personen op het pluche en achter de knoppen, en dat is intussen een zwaar understatement. (Zie David van Reybrouck: Tegen verkiezingen – http://www.youtube.com/watch?v=JG1w-SiFN4s)

‘The world to come may well combine the worst of two past worlds: both very large inequality of inherited wealth and very high wages inequalities justified in terms of merit and productivity (claims with very little factual basis, as noted). Meritocratic extremism can thus lead to a race between supermanagers and rentiers, to the detriment of those who are neither.’
Thomas Piketty (2014:417): Capital in the 21st Century

Thomas Piketty (in de Groene Amsterdammer 23.10.2014) gelooft niet dat het huidige neoliberale systeem op instorten staat. Daarvoor zijn de manipulatieve middelen waarover degenen beschikken die belang hebben bij het in stand houden van deze constellatie en gang van zaken, te effectief. Piketty: ‘Ik ben er niet zeker van dat we aan de vooravond staan van een ineenstorting van het systeem, althans niet vanuit een puur economisch gezichtspunt bezien. Veel hangt af van politieke reacties en van het vermogen van de elites om de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat de huidige situatie aanvaardbaar is. Als er sprake is van een effectief overtuigingsapparaat is er geen reden waarom het systeem niet zou kunnen blijven bestaan zoals het is. Ik geloof niet dat strikt economische factoren de ondergang ervan kunnen bespoedigen.’

Piketty heeft ongetwijfeld een punt. In een maatschappij waar je als disc jockey en speelgoedwinkelier multimiljardair kunt worden met televisieprogramma’s als Big Brother en The Voice, bestaat weinig reden voor hoop op effectieve kritiek vanuit de massa van het klootjesvolk, laat staan een revolutie. Beluister ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk maar eens.

cornelis-vreeswijkbekommerde-socialist 35prct

verkommerende socialisten
Degenen die het van het oudsher voor dat volk werden geacht op te nemen, de Volksvertegenwoordigers, de politici, zijn evenmin in the picture. Zij hebben zich merendeels met hart en ziel aan de financiële poppenspelers verkocht en overgeleverd. Zij kiezen voor hun comfortabele baan met riante veilige inkomens en gezekerde financiële garanties. Het interview met oud PvdA-Staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend in de Trouw-bijlage Letter & Geest van zaterdag 1 november 2014 is illustratief.

Enkele citaten van de PvdA’er Vermeend uit dat Trouw-interview: “Welke verdeling van inkomen en vermogen goed is, is een kwestie van smaak, van ideologie. Voor de VS durf ik de stelling wel aan dat de ongelijkheid zo extreem is geworden dat het de economie schaadt. Dat zeggen ook het IMF en de Oeso. Maar in Nederland gaat dat niet op. Een gelijkmatiger verdeling kan beter zijn, maar niemand weet precies welke grens goed is, daar is geen wetenschappelijk bewijs voor.”

Ik heb zelf de grootste herziening van het belastingstelsel gedaan, samen met Gerrit Zalm [VVD], in 2001.  ….  We moeten wat anders verzinnen, dachten we, en dat was box 3. We zijn de vermogens volgens een fictief rendement, 4 procent, gaan belasten. Nu zijn de mensen boos, omdat ze op hun spaargeld maar 1 of 2 procent rente krijgen. Dat begrijp ik wel. Het systeem belast kleine vermogens van mensen die alleen maar banksparen relatief zwaar.”

Over de WRR-studie ‘Ongelijkheid in Nederland’, zegt Vermeend: “Dat was een slecht rapport. Ik ben echt heel kritisch over die WRR-studie en ik ben niet de enige. Dat was een puur politiek stuk, ze hebben de verkeerde auteurs gekozen.”

Vermeend is ongetwijfeld een kundig fiscalist en een bekwaam bureaucraat, maar mist de ideologische inhoud en het ideëen-goed dat je bij een sociaaldemocraat mag verwachten. Hier wordt het ideologische vacuüm bij de PvdA op een akelige manier zicht- en voelbaar. We zitten intussen opgescheept met dat belastingstelsel van Zalm-Vermeend. Het is met die PvdA intussen van kwaad tot erger gegaan. Dat merken we iedere dag opnieuw.

In de Volkskrant van 03.11.14 meldt Wilco Dekker: “Volgens het kabinet valt de vermogensongelijkheid in Nederland mee. De scheve vermogensverdeling is ‘fors gedaald gedurende de 20ste eeuw en de afgelopen twintig jaar stabiel’, schreven de bewindslieden Asscher (PvdA, Sociale Zaken) en Wiebes (VVD, Financiën) half september aan de Tweede Kamer.
Volgens de Utrechtse hoogleraar Bas van Bavel, die betrokken was bij het WRR-project, is die conclusie gebaseerd op ‘broddelwerk’. In de belangrijkste grafiek in de Kamerbrief, die over de vermogensverdeling vroeger en nu, worden volgens hem heel verschillende gegevens aan elkaar gekoppeld. ‘Dat kan echt niet’, aldus Van Bavel.”  goofy over Asscher

Engelse toestanden
In zijn laatste boek – The Establishment and How They Get Away with It – stelt Owen Jones onomwonden vast dat politici en leden van de Britse Arbeiderspartij (Labour) met de neoliberale wind meewaaien, omdat zulks ze in staat stelt hun eigen zakken te vullen: ‘Jones attempts to understand why the Labour Party became so drastically conformist in its politics, and comes to the conclusion that, although unmoved by neoliberalism as an ideology, it was quite comfortable with it as a means of lining pockets ‘ schrijft Owen Hatherley. Een uitvoerige bespreking van Jones’ boek door Owen Hatherley staat vrij toegankelijk op de site van de London Review of Books.

Nota bene! Owen Jones beschrijft Engelse toestanden. In Nederland zijn zulke toestanden natuurlijk ondenkbaar.

‘[T]he Italian Socialist Party is no different from the English Labour Party. It is revolutionary only in terms of general statements contained in its programme. It runs the permanent risk of becoming an easy prey for adventurers, careerists and ambitious men without politcial capacity or seriousness.
[T]he Socialist Party is exposed – just like the Popular Party, which represents the most backward classes in the Italian population – to all the pressures of the masses. It shifts and alters its colours as the masses shift and alter their colours.’
Antonio Gramsci (1929,1977:337): The Communist Party

Let wel, Gramsci schrijft niet over de Nederlandse PVV, VVD, D66, PvdA en die andere Haagse coterietjes die vandaag de dag politiek de dienst in Nederland lijken uit te maken, maar over Italië en Engeland, begin vorige eeuw.

Ook de politiek filosofe Chatal Mouffe (p.60) constateert dat in veel (Europese) landen ‘centrum-linkse regeringen een belangrijke rol speelden in het proces van deregulering en privatisering dat bijdroeg aan de consolidatie van de neoliberale hegemonie.‘ Dit is volgens haar een van de hoofdoorzaken voor het tenenkrommende geldverslindende gemodder en peperdure, gevaarlijke, geklungel bij de implementering van ‘Het Project Europa’.

‘[I]t is necessary to realize that the current crisis is a civilizational one, not restricted to economic and financial factors but also affecting our very model of development. What is at stake is a new vision which retrieves the positive aspects of social democracy in the field of social rights but goes much further in several crucial areas, integrating economic questions with social, environmental and political ones.’
Chantal Mouffe (2013:61): Agonistics

LEZEN   

Bart Zuidervaart – Trouw 31/10/2014: ‘Hoofdrolspelers haalden hun schouders op. Ontluisterend’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/3779758/2014/10/31/Hoofdrolspelers-haalden-hun-schouders-op-Ontluisterend.dhtml

Romana Abels – Trouw 09/10/2014: Bestuurders publieke sector vinden ministerssalaris écht te weinig http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/3764800/2014/10/09/Bestuurders-publieke-sector-vinden-ministerssalaris-echt-te-weinig.dhtml

Xander van Uffelen – Volkskrant 31 oktober 2014: Woningcorporaties: verwacht niet te veel van wettelijke wijzigingen http://www.volkskrant.nl/economie/woningcorporaties-verwacht-niet-te-veel-van-wettelijke-wijzigingen~a3779372/

Thomas Piketty (2014): Capital in the 21st Century / London – Cambridge, Mass.: Belknap Harvard UP / ISBN: 978-0-674-43000-6 (hbk)
Inmiddels is er een Nederlandse vertaling uit en zijn er een aantal ‘draagbare Piketty’s’ op de markt gebracht. Suggestie: een How to Bluff Your Way Through TP is ongetwijfeld een gat in de markt, voor met Sinterklaas-en-Zwarte-Piet

‘Tot de zon ontploft’. David Graeber en Thomas Piketty in gesprek over kapitaal, schuld en toekomst’ in de Groene Amsterdammer nr. 43; 23 oktober 2014: 18-21; gespreksmoderators: Joseph Confavreux en Jade Lindgaard. Nummers van De Groene zijn in pdf online neer te laden voor 3 of 4 euri

Owen Hatherley: Who will stop them? , een review van Owen Jones (2014): The Establishment and How They Get Away with It / Allen Lane / ISBN: 978 1 84614 719 7 London Review of Books, Vol. 36 No 20 · 23 October 2014 –   http://www.lrb.co.uk/v36/n20/owen-hatherley/who-will-stop-them

Chantal Mouffe (2013): Agonistics: Thinking the World Politically / London – New York: Verso / ISBN-13: 978-1-78168-103-9
Over Mouffe, zie o.a. Patrick De Vos (2006):Het politieke denken van Chantal Mouffe   http://www.dewitteraaf.be/artikel/detail/nl/3047

Antonio Gramsci (1929,1977): The Communist Party, staat in de Selections from the Political Writings (1910 – 1920) / 1977; London: Lawrence and Wishart / ISBN: 0 85315 386 8 (pbk); vertaling John Mathews, editor Quintin Hoare

Willem Vermeend: ‘Piketty is een doemdenker’ – interview met Esther Bijlo in Letter & Geest van Trouw 1 november 2014:10-13. Een aardig tussendoortje: lees het tweegesprek Piketty – Graber in De Groene naast dit Trouw-interview met Vermeend.
Luister daarbij naar het lied ‘De bekommerde socialist’ van Cornelis Vreeswijk.    http://www.widih.org/watch-video/2/a52dU5awByI/cornelis-vreeswijk-de-bekommerde-socialist.html

‘We kunnen Thomas Piketty maar beter serieus nemen’
http://nelpuntnl.nl/we-kunnen-thomas-piketty-maar-beter-serieus-nemen/

‘VVD & PvdA bewijzen Thomas Piketty’s gelijk: vermogensongelijkheid is een politiek product’
http://nelpuntnl.nl/vvd-pvda-bevorderen-vermogensongelijkheid-via-hypotheekrente-en-erfrecht/

 

 

inkomensongeijkheid

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,