RSS

Tag Archives: Zohra

Islamitisch onderwijs in Nederland

 

Signe Wilkinson  –   cartoonist

 

‘Waarom presteert het islamitisch onderwijs in Nederland zo goed en steeds beter? Waar ligt dat aan? Wordt dat niet onderzocht? Kan het aan de positie en status van de leerkracht liggen? Die was in Nederland ooit – voordat het neoliberalisme ook hier staatsideologie werd – prima. Hoe zit dat op islamitische scholen? Valt daar iets van te leren? ’

‘ Ik heb kort geleden weer een verzoek om “bijles” te geven – tegen zeer aantrekkelijke tarieven – afgewezen,’ vertelt Zohra. ‘ Waarom? Ik heb het lang gedaan, bijles geven, maar daarmee help ik dit funeste onderwijssysteem in stand houden, want de scholen gaan strijken met de eer voor resultaten waar ik voor heb gewerkt en waar ik – met liefde trouwens – in investeer. Voor de kinderen vind ik het beroerd, daarom heb ik het zo lang gedaan, maar het is funest. Ik wil niet in dit neoliberale systeem investeren, maar in de kinderen.’

Rinne: ‘ Mag ik inhaken met een ogenschijnlijk zijdelings thema op dit gebied? In de Volkskrant van 11 december staat een stuk over het succesvolle islamitische onderwijs:  “ Islamitisch onderwijs groeit: aantal leerlingen in tien jaar tijd met 60 procent toegenomen, en de Cito-scores worden almaar beter.” Nu vind ik het vreemde – intussen vind ik het meer dan vreemd: het neemt groteske proporties aan ! – dat ook in dit artikel niets staat over al die zaken waar het naar mijn overtuiging om draait, en die bijvoorbeeld worden genoemd in het NRC-artikel van 7 december: “Er zijn wel leraren, maar ze staan niet voor de klas.”  Ik doel op de behandeling, de bejegening van de leerkracht.
Alles over Cito-scores, maar niets over het verloop van en de behandeling van leerkrachten. Terwijl het dáár natuurlijk om draait. De leerkracht wordt in het huidige systeem net als alle andere arbeidsfactoren als commodity beschouwd en behandeld. Lees het maar na bij o.a. David Harvey (ISBN: 0-19-928326-5, pagina 167-168 en passim), ik citeer parafraserend: “Individuals enter the labour market as persons of character, as individuals embedded in networks of social relations and socialized in various ways, as physical beings identifiable by certain characteristics, and as living beings. For capitalists, however, such individuals are a mere factor of production. Workers are hired on contract, and in the neoliberal scheme of things short-terms contracts are preferred in order to maximize flexibility.”
Onderwijsmanagers trekken hier en daar een blik docenten open en universiteitsmanagers – zie bijvoorbeeld Leiden! – richten zich overijverig op het vergroten van de omzet: meer studenten-klanten, meer en grotere gebouwen. Dat wil zeggen: bulk-aantallen studenten, die forse fees betalen. Er worden studenthuizen gebouwd tegen de klippen op. Dus trekt zo’n universiteit veel studenten (en docenten!) die elders niet aan de universiteit worden toegelaten – eufemistisch geformuleerd: geen premium quality dus.

Veel volk is profijtelijk voor de gemeentepolitici (burgemeester en wethouders worden betaald naar het aantal inwoners in hun gemeente), de onderwijsbureaucraten en – managers, en de projectontwikkelaars, de laatsten willen wel bouwen; hoe meer hoe beter. Er worden blokkendozen uit de grond gestampt, die vooral een doel dienen: intensieve mensenhouderij.

Echter: “Verdichting” (veel mensen per m2) komt het woon- en leefgenot van de burger zelden ten goede. En, een universiteit kan zich natuurlijk veel beter op onderwijs- en onderzoekskwaliteit richten, waarna omzetvergroting bijna vanzelf volgt, vanwege de reputatie die valt af te meten in kwaliteitspublikaties en hooggewaardeerde docenten, die zelf niet eens hoeven mee te draaien in het publicatie-circus-gebeuren, maar die wel valide op didactische kwaliteiten gewaardeerd zouden kunnen worden. Lees onder andere teksten van een Eelco Runia.
Harvey beschrijft de pernicieuze gevolgen van het neoliberalisme in die maatschappelijke domeinen waar commodificatie uit-de-aard-van-de-zaken waarmee we op die gebieden werken, te maken hebben, niets heeft te zoeken. Commodificatie is wezensvreemd aan die betreffende grootheden, entiteiten en processen.
Het neoliberalisme is helemaal geen containerbegrip, geen black box. Integendeel. Het laat zich keihard operationaliseren, via valide en betrouwbare indicatoren die meten wat ze geacht worden te meten. Je moet het alleen wel oprecht willen natuurlijk. ’

‘ Jij werd zonet getriggered door de column van Jean-Pierre Geelen in de VK,’ merkt Willemijn op. ‘Met name de laatste zinnen: “Voortaan denk ik even na voor weer een bestelling. Als Ricky [een pakjesbezorger] bij mij aanbelt, neem ik het pakje voor de buren aan, zodat hij betaald krijgt zonder te hoeven terugkomen. Een kop koffie kan hij krijgen. En een kaartje voor de film.” Dit klinkt sympathiek, maar aan de situatie van Ricky verbetert hierdoor niets. Integendeel, het is pappen en nathouden. Met de beste bedoelingen. Net zoals Zohra’s bijlessen het onderwijssysteem zouden blijven pappen en nathouden.’

Rinne: ‘ Precies. Dus ik zou zeggen: onderzoek het succesvolle islamitische onderwijs op discriminerende indicatoren en succesfactoren, waarop het zich duidelijk positief onderscheidt van het Nederlandse openbare onderwijs. Het gebeurt nota bene hier, in Nederland! Zijn er geen onderwijscultuur antropologen?
De behandeling, bejegening, van leerkrachten lijkt met in dezen een zéér belangrijke. Waardoor komt het dat islamitische scholen steeds beter gaan scoren? Religie is in deze context ongetwijfeld een vitaal ingrediënt voor een robuuste identiteit, maar hoe wordt zo’n identiteits-drager verder bejegend? Als individu of als productiefactor, een fte, een commodity? Ik vraag me bijvoorbeeld af hoeveel islamitische scholen (vrijwillig) meedoen met de lerarenstakingen.’

Zohra: ‘ Het is inderdaad bizar wat er bij en met ons onderwijs gebeurt. Rinne heeft een belangrijk punt gemaakt: waaraan ligt het dat het islamitische onderwijs het in Nederland blijkbaar zo goed doet? Waarom wordt dit niet grondig onderzocht? Het speelt zich onder onze ogen af en het Nederlandse onderwijs kan échte innovatie – let wel: échte, dus geen verdienmodel-junk-vernieuwingen – zó goed gebruiken.’

Willemijn grinnikt: ‘ We hebben nog niet zo heel lang geleden met een groep van ons extra-curriculaire Hagenpreek-college de film Death of a Salesman van Arthur Miller (opnieuw) bekeken. Dat was niet toevallig.’

‘ Je zou iedereen zo’n Hagenpreek-college gunnen,’ zegt Rinne, ‘maar laten we het in godesnaam niet-commercieel klein en beautiful houden.’

 

Bill Bramhall  –  editorial cartoonist

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Immigratie en infiltratie

‘ “Dit willen we in Australië dus absoluut niet,”  zei Joyce gisteren, en gelijk heeft ze, ‘ zegt Rania met een diepe zucht. Ik, wij, willen het ook niet, maar het overkomt ons gewoon zonder dat we er ook maar iets tegen kunnen doen. Nou ja, voor de psychische ontlading, voor even, voor een keertje, op een partij als die van Wilders of Baudet stemmen misschien, maar gaat dat helpen? Ik betwijfel het. Er zijn trouwens al zo veel exoten binnengestroomd, dat, al zouden de grenzen eergisteren potdicht gaan, wij nog voor jááááren integratie-leed en inburger-soesa te verduren krijgen. Wat zeg ik, jaren? We zijn daar voor de komende generaties zoet mee.’

‘En intussen blijven de exoten binnenkomen,’ zegt Zohra, ‘het flitsende beleidmodel van dweilen-met-de-kraan-open. Het zal met Hollandse properheid te maken hebben, denk ik.’

Willemijn: ‘ Ik vond het intrigrerend hoe ze over die Chinese “overloper” Wang-William spraken, heel even maar en casual, alsof ze bang waren meteen als xenofoob en racist geboekt te worden.’ 

‘ Harper was daar duidelijk over, vond ik,’ zegt Zohra, ‘ ze vertrouwen het niet zo maar. Misschien is die meneer Wang een door Xi en consorten bedachte list op de manier van het paard van Troje. Als die werkt, dan komen er hoogstwaarschijnlijk meer overlopers-uitpuilend-van-ultragewichtige informatie onze kant op. Nu, met het rebelse Hong Kong, is de tijd daar bijzonder gunstig voor. Wij, de useful idiots, krijgen beelden en berichten te zien van een Democratie die belaagd wordt en dan reageren we automatisch en reflexmatig met China verketteren en grenzen openzetten voor politieke vluchtelingen.’

‘ Fiesal noemt dat heel onsmakelijk het fenomeen van de omgekeerde lamme “sluitspier,”  zegt Willemijn, ‘maar hij heeft een punt. Alles komt via die sluitspier naar binnen, in plaats dat we het ongerief naar buiten persen, zoals bij de gewone sluitspier. Of wij, het Volk, dat nou wil of niet. Den Haag heeft er lak aan. De boel organiseren, hó maar. Het gaat er steeds meer op lijken of de Haagse politici willens en wetens maatschappelijke ontwrichting willen bewerkstelligen. Hoe moeten we het anders duiden? ’

Zohra: ‘ Nu heeft Sigrid Kaag zich gekandideerd als D66 voor-vrouw. Dat belooft weinig goeds waar het om immigratie gaat, vrees ik. Helaas is de marketing-propaganda-machine al op gang aan het komen.’

Rania: ‘ Wat maakt het uit wie welke partij gaat aanvoeren en promoten? Het is toch een pot nat? De heisa eromheen – wie gaat het winnen?! – is een farce en tragedie tegelijk, want het wedstrijdformat fopt het publiek keer op keer. Dat publiek denkt steeds dat er nú misschien dan toch iets gaat veranderen. Intussen heb ik een grotere afkeer van de Haagse politici dan voor chicanerende migrant-exoten. De laatsten zoeken gewoon een graziger weide en dat is menselijk, maar de politici zijn de werkelijk schuldigen voor de ellende en narigheid, want die willen alleen elkaar de loef afsteken op internationale podia met hun respectieve ’Wir schaffen das!’ Die bieden tegen elkaar op wie er de grootste contingenten en meeste quota aan exoten haar of zijn land kan binnenstampen, zonder zich daarbij iets aan de eigen burgers gelegen te laten liggen.’

Willemijn: ‘ Zelfs het uitzetten van afgewezen asielzoekers laat de politiek versloffen. Waar hebben we het dan over wanneer het over hun asiel- en migratiebeleid gaat?’

Rania: ‘ De Kamerleden willen nu bij motie van D66’ger Jetten – alweer D66 – tien miljoen euro weghalen bij de huurtoeslagen om een verdubbeling van het aantal medewerkers per Kamerlid te kunnen verwezenlijken. Zodat ze de regering “nog beter zullen kunnen controleren.” Over de verhuurderheffing van Stef Blok hoor je ze niet, maar ze willen juist zelf geld bij de huurders weghalen. Wat Blok kan, dat kunnen wij ook, denken ze daar onder de Haagse Kaasstolp.’

Willemijn: ‘ Natuurlijk, want Kamerleden zijn net mensen. Dat zouden we eens kunnen vergeten. Mensen piepelen namelijk het liefste mensen van wie ze vermoeden – en in dit geval wéten de Kamerleden het gewoon zeker – dat die niets terugdoen. Aan de hypotheekrente-aftrek zullen Kamerleden niet zo gauw durven tornen, want dat zijn mensen die wel degelijk iets terugdoen. Stel je voor: tien miljoen uit de hypotheekrente-aftrek peuteren. Neen, het is allemaal erg logisch hoor.’

‘ Tja, zo lang die burgers zich blijven laten foppen, zal er weinig veranderen,’ meent Zohra, ‘men gaat routinematig naar de stembus, zonder veel benul wat men met dat stemmen legitimeert en autoriseert. Dat ziet John Dunn heel scherp. Het wóórd Democratie op zich werkt al verdovend-hypnotiserend, zonder dat de meesten van ons weten wat we daaronder precies moeten verstaan. Democratie, dat is eens per vier jaar stemmen. Meer niet. Terwijl stemmen nu en stemmen vijftig, zestig, jaar geleden natuurlijk niet meer hetzelfde betekent en bewerkstelligt.’

‘In Hong Kong zijn de Chinezen door het dolle heen, want de Democratie heeft de meeste stemmen behaald. En toen? Komen ome Xi en kornuiten persoonlijk langs met felicitaties,en fortune cookies? Wat denken ze in Hong Kong? Gaan ze lid van de NATO worden en de euro invoeren?’

Rania grinnikt: ‘ Ik durf bijna te wedden dat Angela M. een gelukstelegram heeft verstuurd met de tekst: Sie schaffen das! Bestimmt!’

‘Ja ja,’ zegt Willemijn, ‘en daarbij dan meteen de vraag hoeveel Syriërs, Jemenieten, Rohingya, Somali en wat er nog meer in de aanbieding is, ze in Hong Kong willen opnemen.’

Zohra: ‘Niemand heeft het trouwens meer over het referendum, dat nota bene door K3 Ollongren van D66 is gewurgd; dat vind ik ook zo bizar. Voor mij is dat een zeker teken dat men onder de Haagse kaasstolp verkiest niet over heuse – toekomstbestendige, duurzame, klimaatpositieve, biodiverse en milieuvriendelijke – democratie te willen nadenken.’

Willemijn: ‘Die drie Australische meisjes vallen hier van de ene verbazing in de andere en wat ze voortdurend tegen elkaar zeggen is: zó ver moeten wij het in Australië beslist niet laten komen! Of ze gelijk hebben.’

‘ Er zijn er meer, die in Europa poolshoogte nemen,’ weet Rania,’ Harper vertelde me dat er vijf Australiërs in Duitsland rondkijken en drie in Parijs en nog een paar in Denemarken, geloof ik.’

‘ Harper, Joyce en Matty spreken vloeiend Nederlands,’  zegt Willemijn, ‘en ze houden zich angstvallig op afstand van de media.’

‘Ze zijn allemaal twee-of drietalig opgevoed,’ zegt Rania, ‘en van de jongens die in Duitsland rondkijken, spreken er twee ook nog een of twee aboriginal talen. Hoe weinig weten wij toch van Australië. Verbazingwekkend.’

‘ Is in Australië dat moratorium op aankopen van onroerend goed door “Chinezen” intussen van kracht?’ vraagt Zohra zich af. ‘ Het viel bij veel Australiërs niet goed dat schatrijke Chinese-Australiërs steeds meer huizen en grond opkopen. De dochter van de Huawei-boss heeft er ook een pied à terre geloof ik.’

‘ Joyce ontweek mijn vraag daaromtrent,’ herinnert Willemijn zich, ‘ nou ja, ze zei zoiets in de trant van dat je personen met een Australisch paspoort niet kon discrimineren op hun herkomst en/of etnie, maar gelukkig zijn ze er in Australië niet mee geloof ik. Immigratie en infiltratie liggen momenteel gevoelig dicht bij elkaar, dus je kunt zo maar iets verkeerds zeggen.’

‘Nou moe,’ zegt Rania verontwaardigd, ‘ doe niet zo eng! Je doet net of Australië en wij al door China zijn overgenomen.’

Zohra: ‘ Weliswaar zijn we nog niet door China overgenomen, maar zal ik je eens wat verklappen? Geïnfiltreerd zijn we al lang en wel degelijk. En dan bedoel ik niet door China. Dat is niet prettig om je te realiseren, maar denk er toch maar eens over na.’

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on november 25, 2019 in actualiteit, China, migratie

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Is de volgorde wel juist: Contingency, Irony and Solidarity (Richard Rorty)

 

‘ Zet een paar zinnen uit dat NRC-bericht over het bombardement op Hawija, Irak, op 3 juni 2015, ietsje anders neer, ‘ zegt Marieke, ‘en wat lees je dan?

Kijk maar:    <<   “ Het doelwit van de internationale coalitie was een bommenfabriek van Islamitische Staat, die vrachtauto- en autobommen produceerde. De munitie van het geallieerde vliegtuig bereikte haar doel: de terroristenfabriek.

Bombardement –  Nederland strijdt in Irak om burgers te helpen. Het verzwijgen van slachtoffers onder diezelfde burgers is een schande, schrijft Chris Woods.

Zowel het Nederlandse ministerie van Defensie als twee opeenvolgende Nederlandse regeringen hielden deze belangrijke informatie ruim vier jaar achter voor de Iraakse en de Nederlandse bevolking. Dit is een nationaal schandaal, een schokkend toonbeeld van de gebrekkige militaire en politieke transparantie in Nederland en de verantwoording voor burgerslachtoffers. Geen enkel ander land in het mondiale bondgenootschap heeft zo lang zo veel burgerdoden bij zijn acties verborgen gehouden. “  >>  Nou, wat dan? Het doel is bereikt, getroffen, en nou is het wéér niet goed.’

Satish: ‘Mw Bijleveld had er op bedacht kunnen zijn dat zij door de militairen gedesinformeerd zou kunnen worden. Dat heeft het leger openlijk aangekondigd. Wie gaat er nou vanzelfsprekend vanuit dat hij of zij door het leger niet als vijand wordt beschouwd?’

Ilham: ‘ Dit stukje vooral, vind ik een dommig of mislukt-slim (dus dom) frame: “Nederland strijdt in Irak om burgers te helpen. Het verzwijgen van slachtoffers onder diezelfde burgers is een schande.” Meneer Chris Woods doet voorkomen alsof Nederland (wie zijn dat, zijn wij dat?) vooral in Irak bombardeert om de Irakezen te helpen:  “diezelfde burgers”. Dat klinkt ongeloofwaardig nobel, vind ik. Als ik dit tegenwoordig lees denk ik: dit zou nepnieuws kunnen zijn, leg het eerst maar aan minister Karin Ollongren van D66 voor. Als zij het fiatteert, dan mag de NRC het zo afdrukken en eerder niet.
Ongeloofwaardig, vooral omdat CDA-minister Ank Bijleveld probeerde te verzwijgen dat er bij die nobele poging tot hulp 70 burger-Irakezen omkwamen.
Waarom een nobele daad verzwijgen? Omdat er onder de Irakezen geen referendum wordt gehouden of zij gediend zijn van “onze” hulp in deze vorm en op deze manier. Je kunt als beschaafd land van de Verlichting, de Mensenrechten, de EU en de euro, en vergeet vooral het recente Klimaatakkoord niet, toch gewoon en ronduit eerlijk zeggen: we gaan jullie voor je eigen bestwil helpen door bombardementen en we kunnen geen omelet maken zonder eieren te breken. Dat snappen zelfs Irakezen. Denk ik? Ze snappen daar in Irak ook meteen waarom K3 Ollongren van D66 het referendum in Nederland de nek heeft omgedraaid. ’

‘ Jullie zijn ironisch, sarcastisch en cynisch in je samenvattingen en het opperen van scenario’s en frames,’ vindt Zohra, ‘maar okay, daartoe geeft dit bericht – in de huidige Nederlandse politieke context – ook alle aanleiding. Trouwens, ik vind de constatering van Wood: “ De meest waarschijnlijke reden dat Nederland de dood van 70 burgers in Hawija verborgen heeft gehouden, is dat het politiek gezien handig was om dit te doen.” erg naïef.
Natuurlijk werd het door de Haagse kaasstolpers als politiek handig ingeschat. Dat is de ijk die men in Den Haag routinematig  hanteert: is het politiek handig en opportuun. Waarom denk je anders dat ons onderwijs zich in het zompige moeras bevindt waarin het nu verkeert. Dat is het logische gevolg van deze mentaliteit.’

Satish: ‘ Het moeras is de natuurlijke habitat van de Nederlander, dus daar is niks mee – ja ja, ik had nog maar één ironische duit in het zakje gedaan. Die over het Nederlandse leger dat desinformatie inzet als wapen – vooral tegen de ministers. Bij deze heb ik dat goedgemaakt.
Hoogst opmerkelijk dat Rorty’s titel Contingency, Irony and Solidarity hierdoor aan zeggingskracht wint, vinden jullie ook niet? Onvoorzienigheid, eventualiteit (want je kunt burgerdoden, collateral damage, nooit uitsluiten), ironie (je helpt van de wal in de sloot, want je bombardeert 70 mensen tot as) en solidariteit (met wie ben je als “hulpverlener” in dit geval solidair?). Volgende vraag in de trant van Rorty: wat wordt er verzwegen? De waarheid, een waarheid, een vervelend feit, of iets anders?’

Marieke:  ‘ Zijn wij waarheid-bestendig, zijn wij nog waarheid-proof? Lees maar eens wat meneer Woods schrijft:  “Misschien zou de steun voor de oorlog tegen IS geschaad zijn als de onthulling van deze trieste gebeurtenis eerder was gebeurd. Misschien niet. Maar om burgers de in het oog springende feiten te ontkennen, doet niets dan ons allen infantiliseren.”  Blijkbaar meent meneer Woods dat wij nog niet geïnfantiliseerd zijn. Meneer Woods heeft de laatste beroering in ons onderwijsland blijkbaar niet meegekregen, want dan zou hij zoiets natuurlijk nooit schrijven.’

‘ Ironie is hier wel de modus merk ik,’ zegt Zohra, ‘het is ook om moedeloos van te worden, want op welke manieren kun je de bizarre banaliteit van wat er zich om ons heen afspeelt nog in een normaal vertoog vatten?

Laten we daarom deze discussie voorlopig maar afbinden met een veelzeggende cartoon van Ruben Oppenheimer. Die vat veel van de momenteel vigerende bizarre banaliteit samen.’

 

 

“Waarom liggen bouwprojecten stil? En 13 andere vragen over stikstof”  < Annemieke van Dongen & Ton Voermans <  AD  21 sep. 2019

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,