RSS

Aan de Korte Vliet in Leiden: de verruïnering van een stukje weids polderlandschap (2019)

Thelma: ‘ Zeg, hoe ver zijn ze in Leiden met de verlelijking van onze dierbare Korte Vliet omgeving? Wij jogden vaak vanaf het Rapenburg over het Noordeinde, voorbij de molen van Noordman, langs de Haagweg over de Hoflandbrug naar het park Ter Wadding in Voorschoten en dan, na een circuitje-pikken op de trimbaan die toen in dat park was ingericht, terug langs Vliet aan de Voorschotense kant en dan over de Hooghkamerbrug naar huis.
Ze zijn sinds een paar maanden bij de Korte Vliet aan de gang toch? Ik hoorde van Dé dat het precies om dat stuk tussen de Hoflandbrug en de Hooghkamerbrug gaat? Projectontwikkelaars gaan het verlelijken en de gemeentepolitiek fungeert als dommig legitimerend uithangbord.’

Zohra: ‘ Volgens mij zit je heengaande een brug te vroeg, dus niet ver genoeg, bezien vanaf de Parelvissers. Vanaf de Haagweg liepen wij over de Waddingerbrug het park Ter Wadding in en teruggaande gingen we óf via de Hoflandbrug terug – dat was de korte route – of we gingen via de Hooghkamerbrug en het Hooghkamerpark naar huis. De laatste was de lange route, als we geen college hadden. En drie keer per week ‘s middags roeien op de Vliet.
Bij Noordman kochten we boekenplanken en wijn. Mijn vader heeft meneer De Nobel van Noordman nog gekend. Die liep in een blauwe overall, op klompen en werkte eigenlijk in de zagerij, maar hij proefde van ‘s morgens vroeg tot na sluitingstijd wijn en sterkers mee met de klanten. Daarna ging hij rond 20:00 uur nog vaak naar borrels in de studenten-Sterflat aan de Klikpaanweg. Dat is vlak tegenover. Meestal werd hij klapwiekend van de alcohol met een auto naar huis gebracht, maar hij was de volgende morgen toch om zeven uur weer present hoor. En hij had al zijn tien vingers nog. Meneer De Nobel liep op klompen en op alcohol, beweert mijn vader.’

Thelma: ‘ Je hebt gelijk, ik miste een brug. De Waddingerbrug is de minst spectaculaire van de drie. Dat zal het zijn. Weet je dat ik vanuit de trein altijd even kijk of Ter Wadding er nog ligt? Wat hebben we daar leuke feesten gehad, toen het nog van de familie ***** was, weten jullie nog? ‘

Semanur: ‘ Nou en of, met heel erg veel kaarsen, die feesten daar. Ja, het klopt met die bruggen. Ik ben de afgelopen weken een paar maal over alle de drie bruggen gefietst en ik heb bij Noordman wijn ingekocht. Verlelijkt is het juiste woord. Het is doodzonde, want dat traject wordt compleet verloederd en verknoeid door het een “parkfunctie” te geven, terwijl de omgeving er stikt van de parken. Ik heb net ruim twee maanden op een huis in Voorschoten en in Leiden gepast, vlak bij het ons allen zo bekende stukje Leiden. Mevrouw Loopstra wilde graag naar de Pergolesiflat toe en daarna eventueel naar de Parelvissers. Dat heb ik destijds afgeraden en nu weet ik het zeker, want die buurt wordt er niet gezelliger op. De wethouders, projectontwikkelaars en woningcorporatiemanagers (waar ligt het verschil?) willen veel mensen op dat stuk grond plempen. Ze zijn bezig in het kader van “de mobiliteit” fietspaden te leggen waarop je ook met brommers kunt racen en tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat willen ze in samenwerking met de vastgoedondernemer/woningbouwcorporatie “De Sleutels” een flat voor asielmigranten en daklozen realiseren.’

Zohra lacht: ‘Ja, tegenwoordig wordt er niet meer gebouwd, maar gerealiseerd. Een kennis van ons wil uit de tweede koopflat (acht verdiepingen) aan de Schubertlaan weg, omdat er op de parkeerplaats steeds vaker dealers opereren. Het was vroeger nog wiet en lachgas, maar het wordt steeds brutaler en hinderlijker.

De locatie tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat is strategisch gekozen, want tussen wooneenheden waar oude mensen (gemiddelde leeftijd 75-plus of hoger) in sociale huurwoningen wonen, die niet zijn georganiseerd en van wie weinig weerwoord, laat staan kordate tegenstand, verwacht hoeft te worden. Bij koopflats aan de Schubertlaan, nrs. 1 – 127 en 145 – 257 hadden de projectontwikkelaars te maken met een vereniging van huiseigenaars. Die wilden per se geen bomen tussen hun flats en de Korte Vliet en ze kregen hun zin. De nonsens van verwilderdende biodiversiteit (dat is voordelig, want vergt immers bijna geen onderhoud van de gemeente) moesten ze echter slikken.’

Thelma: ‘ De sociale huurwoningen er tussen in, dus de nummers Schubertlaan 139 – 143, profiteren een beetje mee van de bescherming door de huiseigenaren aan weerskanten tegen de projectontwikkelaar en het gemeentemanagement. Ze moeten een paar boompjes voor hun huizen dulden en die gaan ze naderhand gewoon saboteren, hoorde ik iemand vertellen. De senioren van het Pergolesipad zijn de sjaak, omdat zij geen beschermers hebben die hen tegen de plaatselijke “overheid” beschermen. Hun vrije uitzicht wordt ze gewoon afgepakt.

Dit is exact de situatie in Klein Italië uit de Peetvader: de Italiaanse arbeiders laten zich door Fanucci afpersen omdat ze denken dat hij van de Zwarte Hand is en machtige vrienden heeft. Fanucci berooft Vito Corleone van zijn baan ten gunste van een neef van Fanucci en Vito Corleone ruimt Fanucci daarom uit de weg en neemt zijn plaats als beschermer van de wijk in, met assistentie van zijn kompanen Clemenza en Tessio, die later zijn onderbazen – capo regimes – worden. Vito Corleone wordt een don en bouwt zijn macht weloverwogen en verstandig, gestaag uit, omdat de overheid verzaakt. Denk aan het verzoek van Bonasera om wraak voor zijn dochter.
Op nationaal niveau zie je hetzelfde: burgers die hun belangen niet meer door politici behartigd achten, raken electoraal op drift en scharen zich heel makkelijke achter “een sterke man.” ‘

Semanur: ‘ Zo werkt dat. De Peetvader is een realistisch boek, daarom dat ik het bij mijn cursussen vaak gebruik ter illustratie. Eeuwig zonde en jammer voor die zo heerlijk rustige plekken langs de Korte Vliet. Die worden gewoon verkwanseld. Tussen de Parelvissers en de Pergolesiflat willen de projectontwikkelaars behalve een flat voor daklozen en migranten (die steevast als “kwetsbare groepen” worden geframed) van woningcorporatie De Sleutels ook nog twee scouting/zeeverkenners-loodsen proppen. Die zeeverkenners zitten er sinds korte tijd nu al en ze zorgen in het weekend regelmatig voor lawaai. Op zondag 25 augustus jongstleden liep er een “barbecue” uit de hand en werd een flinke fik met veel rook. Nou, dat is bruisende levendigheid en het houdt de senioren alert en bij de les, zullen ze vanachter hun bureaus en tekentafels hebben bedacht.’

Thelma: ‘ Er staan in die buurt drie of vier scholen (het Leo Kanner College is voor “moeilijke leerlingen”) en de leerlingen weten na donker de weg naar de dealers prima te vinden. Mevrouw Van Laar heeft afgezien van haar streven op het Pergolesipad te mogen wonen, want de managers gaan er bomen planten en struiken die het vrije uitzicht op de Vliet belemmeren – tegen de wens van de bewoners in. Je zou haast denken: gewoon, om te pesten. Er moet een “parkfunctie” gerealiseerd worden.’

Zohra: ‘Nou, misschien niet meteen pesten (de huurders zullen de gemeentemanagers en de projectontwikkelaars een rotzorg zijn) alswel prijsopdrijving. Idereen wil een graantje van de aanbestedingssom meepikken en hoe meer toeters en bellen des te hoger de prijs voor het project. Bovendien: er wonen oudjes in de Pergolesiflat die het huis nauwelijks nog uitkomen en de hele dag voor het raam zitten en alleen het onbelemmerde uitzicht op de Vliet hebben. Als daar obstakels worden geplaatst zijn ze dat onbelemmerde uitzicht kwijt. En wie wordt er wijzer van? Aan de overkant van de Brahmslaan is trouwens nog een groot park – tussen de Brahmslaan en de Beethovenlaan. Je loopt de Schubertlaan uit en steekt schuin naar rechts de Brahmslaan over – je houdt de Verdistraat aan je linkerhand. Kijk het even na op de kaart. Het stikt er in de wijk van het groen en de parken, maar neen: er moesten verdienmodellen bediend worden. Op deze kaart zie je het groen tussen de Brahmslaan en de Beethovenlaan duidelijk (klik de inzet weg).’

Semanur: ‘ Hé, bij deze kaart geeft Google je foto’s. Links zie je de inrit naar de Pergolesi-seniorenflat met links de tunnel naar de Korte Vliet. Deze tunnel onder de flats is nu al een geliefde plek voor allerlei hang-piepeltjes. De “wijkverfraaiers” hebben de fietspaden vanaf de Korte Vliet naar die Pergolesitunnel nu net verhard en verbreed, zodat “de mobiliteit” (volgens de reclameteksten op de gemeentelijke website, is mobiliteit een Leidse waarde) vergroot wordt. Als je voor die tunnel, bij de witte auto, rechtsaf gaat, kom je op het parkeerterrein van de Pergo-flat. Aan het einde daarvan wil men de zeeverkenners Waingunga huisvesten. Die zitten er nu al, maar dan meer tegen de Parelvissers (mooi hè, genoeglijk-oud-zijn aan de Vliet) aan. Uitgerekend dáár plannen de mafkezen die flat voor “kwetsbare groepen”. Dus alle verkeer gaat straks bij, onder en tussen de Pergolesiflat en de Parelvissers langs. Dat verhoogt het “bruisende” en dat bruisende, dat is ook een Leidse waarde van jewelste.’

Thelma: ‘ Dit Korte Vliet project wordt geregisseerd door projectontwikkelaars. Die betalen een vijfde van de 8.100 woningen die tot 2030 in Leiden gebouwd (gaan?) worden. Dus de gemeentepolitici hebben weinig in de melk te brokkelen maar fungeren hoofdzakelijk als uithangbord en zijn als bijna alle politici vooral geïnteresseerd in publiciteit. De gangbare formule is dat de projectontwikkelaars via lobbyïsten een project bij de gemeentelijke bestuursambtenaren insteken – dus niet per se bij een wethouder – en een kant en klaar reclame-pr-pakket voor de politici verzorgen. De huiseigenaren in een wijk waar “de boel verfraaid, verduurzaamd, milieuvriendelijk, klimaatneutraal” en vul de rest maar in met het nu gangbare jargon aan prietpraat, zijn meestal het beste af, omdat zij zijn georganiseerd in verenigingen van huiseigenaren en niet zelden eigen lobbyïsten hebben. De huurders van de sociale woningen zijn de klos.

Op het Leidse gemeentehuis loopt de organisatie niet glad, om het zacht te zeggen, en de vrouwelijke gemeentesecretaris schijnt een rampenfonds te zijn. De enige over wie ik positieve geluiden hoor, is de burgemeester Harry (tegenwoordig: Henri) Lenferink. Echter, die is aan zijn derde en laatste termijn bezig en kan de Groen Links dwepers en D66-draufgängerisch-would be managers met zijn ironie natuurlijk niet altijd in toom houden.’

Semanur: ‘ De Pergolesiflat voor senioren ligt daar prachtig en die lokatie maakt het een gewild object voor iedereen met een verdienmodel op zak en eurotekens in de ogen. De flat zelf is erg gehorig en als er een Zuidwester storm op de pui staat, wapperen in de huiskamer de gordijnen. Ik ben in November en december 2017 nog bij enkele bewoners op bezoek geweest. Die puien bij hen waren deels van hout en glas. Het Pergolesicomplex is van woningcorporatie Portaal. De Meeste oudjes stoken zich in de winter suf en ze doen als het vriest en waait maar een deken om. Sommigen gaan, als ze dat kunnen, even bij kinderen logeren. Gelukkig duurt zo’n storm niet eeuwig en warmt het klimaat in Nederland op. Over dit soort dingen lees je nooit in de kranten als ze de reclameteksten van de voortvarende gemeentepolitici publiceren.’

‘ Een parkfunctie,’ schampert Zohra, ‘terwijl het stuk door twee parken wordt ingeklemd (Ter Wadding en het grote Hooghkamerpark. Binnen tien minuten fietsen zit je in Sportpark De Vliet en ga je over de Lammebrug dan ben je in park Cronesteijn. Vrienden van mij joggen vaak langs het Delftse Jaagpad langs de Vliet naar Cronesteijn of verder naar de Vlietlanden. Parken genoeg. Neen, hier moeten natuurlijk projectontwikkelaars extra centen scoren en dus komen er toeters en bellen.’

Thelma: ‘ Het was langs de Korte Vliet zo’n heerlijk wijds stuk natuur tussen Leiden en Voorschoten met de Vliet als scheidslijn. Geen mensen met draagbare disco’s geen barbecuënde dagjes-tokkies. Prachtig, die lege weidsheid. Het enige wat ze hadden hoeven doen was het tegelvoetpad fatsoeneren, de straatverlichting verbeteren en het fietspad pal langs het water een beetje verbreden, maar niet zo veel dat er op geracet kon worden.’

Semanur: ‘ Dat klinkt zuinig en ik vrees dat een beetje projectontwikkelaar voor een zuinig budget haar bed niet uit komt. Een tegeltrottoir over 1,2 kilometer fatsoeneren en de verlichting goed laten werken, daar zit te weinig winst op. Neen, zo’n bimbo gaat dat oppompen met allerlei toeters een bellen, zoals trimapparatuur, straatmeubilair, bomen (!), asfalt en wat ze er maar bij aan kan smeren. Daar gooit een reclametekstbureau dan een saus overheen van de nu gangbare terminologie van: duurzaam, natuurneutraal, milieuvriendelijk, energiebesparend, toekomstbestendig, biodit-en-biodat, plus als krent op taart: kwetsbaar. Kwetsbare mensen en dingen, dat werkt ook altijd prima. Als je het voor kwetsbare mensen doet, durft niemand nog een kritische opmerking te maken of vraag te stellen.’

Zohra: ‘ Bovendien Thelma, je zegt het zelf: weidsheid, ruimte en leegte. Dat mag niet hè! Dat is onrendabel, zeker als er sociale huurwoningen in of bij liggen. Die mensen hebben helemaal geen recht op weidsheid en stilte, ben je raar zeg, dat is hun smaak ook niet. Dus moet zo’n stuk land “verdicht” worden (meer varkens in de stal) en het moet er gaan “bruisen” (dus piepeltjes met draagbare lawaaiboxen en barbecues, want Leiden is voor Jan-en-alleman).
De reclameslogans gaan tegenwoordige geheid over biodiversiteit, mobiliteit, toegankelijkheid, biologisch duurzaam en energie-ietsig. Dat zijn de Leidse waarden die op vier pijlers rusten. Zie de gemeentelijke websites. The Four Pillars of Wisdom.’

Semanur: ‘ Je kent het standaard blurpproza van zulke gemeenteinfo. Over Cronesteyn én Leidse waarden gesproken, Ake en Marleen troonden me mee naar Cronesteyn, om die Leidse waarden te bezichtigen. Daar heeft men een totempaal gepoot met de waarden: RAPE (verkracht), MAIM (vermink, mutileer) and KILL (dood, vermoord). Vlak bij de kinderspeelplek, want waarden kunnen er niet jong genoeg ingestampt worden. Hoe ze het verzinnen, mag Joost weten. Als dat het eerste Engels is wat kinderen moeten leren dan zie ik het somber in.’

Zohra: ‘ Dieke die op de Parelvissers werkt, is zojuist wezen kijken en ze twittert dat er voor de Pergolesiflat kinderspeeltoestellen geplaatst worden. Dat is om de senioren er aan te herinneren dat ze niet te lang moeten wachten met inschrijven, want kindsheid-met-alzheimer komt sneller dan je denkt.’

 

 

Het polderpark Cronesteyn in Leiden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Vladimir Putin valt niet te onderschatten met scrabble

 

Derk Sauer:  In Rusland is een asgrijze apparatsjik premier  –   Het Parool,  17 januari 2020

*   Eigenlijk zou de Nederlandse Belastingdienst een man als Misjoestin ook wel kunnen gebruiken. *

Sauer: ‘ Op Twitter circuleerden lijstjes van mogelijke kandidaten. Geen enkele analist noemde echter de man die nu als de nieuwe premier van Rusland door het leven gaat: Michail Misjoestin, 53 jaar, baas van de Russische belastingdienst.

‘Een asgrijze apparatsjik’, las ik ergens. De gezette, in slecht zittende pakken gestoken ­Misjoestin ziet er inderdaad uit als de Sovjet­bureaucraat, zo’n man die op de tent moeten passen. Maar uiterlijk is dit keer erg bedrieglijk. Met het benoemen van Misjoestin heeft Poetin een meesterzet gedaan.

( …………………. )  ( …………………….. )   ‘

 

 

The Shining (1980) – All Work and No Play Scene (3/7) | Movieclips  • May 26, 2011

The Shining (1980) – Here’s Johnny! Scene (7/7) | Movieclips

 

 
Leave a comment

Posted by on januari 19, 2020 in actualiteit, ondernemers, politiek en zo, Rusland

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Hoe lang kunnen politici de bevolking, de kiezers, blijven negeren?

 

‘ Tot nogtoe kunnen politici de kiezer verbazingwekkend genoeg, straal negeren. Hoe hoog-opgeleid en mondig die kiezers ook mogen zijn. En de politici komen er mee weg ook. Deze Joris Backer en Marty Smits zeggen het in feite zelf: “ … de twee invloedrijkste Nederlanders zoeken nadrukkelijk een antwoord buiten de politiek. … Veel mensen weten elkaar wel te vinden in het maatschappelijke domein, maar veel moeilijker wordt het om verbanden te leggen naar agendazetters.”
Ze zien het dus wel degelijk, dat mensen (zelfs deze twee meest-invloedrijken) steeds vaker en nadrukkelijker om de politici heenlopen – onder andere door te demonstreren op het Malieveld, of te gaan staken, zoals in het onderwijs – maar ik lees nergens in hun betoog dat het bij ze opkomt, dat dat weleens aan de democratisch gekozen volksvertegenwoordigers zou kunnen liggen en dat het systeem al lang niet meer voldoet voor het huidige type mens, dus voor politici en burger gelijk.’

–  ‘ Misschien zien de twee het echt niet, maar ik bedenk ook dat ze straks hoogstwaarschijnlijk weer aan de bak willen. Met verkiezingsprogramma’s schrijven en zo. Dan strijk je de politieke oligarchen liefst niet tegen de haren in.’

‘ Goed, best, we gaan het ze niet nog eens voorkauwen. Laat ze maar naar de drie Weltschmerz-afleveringen kijken: Maurice de Hond (het systeem, en hoe dat aan te passen), Syp Wynia (de  black box en het soort politici) en Frank Ankersmit (systeemfout, die ooit werd bedekt door een gedeelde ideologie). En de tekening van Collignon in dit kader?’

–  ‘ Die tekening van Jos Collignon staat voor junk-food-politiek en black box in een: de moderne consument slikt alles – de bedenker van Just Eat is er miljardair mee geworden – als zij het maar thuis bezorgd krijgt en bij wijze van spreken met een trechter in de snavel gegoten, en – je weet niet (of eigenlijk weet je dat wel) wat er in die kermisbus van Just Eat allemaal wordt bekokstoofd en gerotzooid alvorens er aan het en na x maanden junk-food-beleid uit komt. De kostprijs van een Just Eat pizza is hooguit drie euro, maar hij wordt verkocht voor 17,50 of meer. Je reinste waanzin, voor een stuk opgewarmd karton met ketchup en plastic afvalrasp die voor kaas moet doorgaan. Maar men slikt het en wil meer. Niet te bevatten! Net een EndeMol productie! Hetzelfde geldt voor de formatiebesprekingen na de verkiezingen. Daarover zegt Syp Wynia nuttige en ergerlijke dingen. Over de kwaliteit van de politieke poppetjes wil ik het niet meer hebben.’

‘ Ik heb twee recente voorbeelden van politici die gewoon hun eigen gang gaan en zich niets van de kiezer aantrekken. Het eerste is van die Rotterdamse wethouder Wijbenga, die een maximum wil aan het aantal “Vluchtelingen” dat Rotterdam in wordt geplempt – net als de Rotterdammers die ik hierover heb gehoord: die willen helemáál geen vluchtelingen meer er bij. En ze zouden desnoods tenminste een referendum hierover willen, maar een aantal raadsleden beslist anders. Op GL en de SP stemmen ze van hun never nooitniet meer. Er zijn echter weinig tot geen alternatieven, behalve: niet gaan stemmen. Het systeem zit nu eenmaal zo in elkaar, maar dat systeem werkt in deze tijd niet meer, want de mondige burger heeft geen zin om met een blanco cheque mandaten te delegeren.
Het tweede is het sluiten van Openbare biebs en andere publieke voorzieningen. Breng die twee – er zijn meer voorbeelden, maar deze zijn recent – met elkaar verband en wend je af van de politiek en politici. Want wat willen we liever: meer onderwijs, meer bibliotheken, meer publieke parken, minder woningnood, of meer migranten?  Let wel: geen asielzoekende vluchtelingen, maar migranten. Hier zijn geen uitgebreide esotherische theoretische vertogen over nodig, dunkt mij.’

–   ‘ Rotterdam is een duidelijk voorbeeld: je mag op een partij stemmen, en de partij-apparatsjiks benoemen daarna pipo’s, die hun eigen gang gaan zonder, dat jij nog iets hebt in te brengen. Tot over vier jaar. Doei!’

 

* * *

 

Rotterdamse VVD-wethouder Wijbenga trekt pleidooi ‘vluchtelingenquotum’ officieel in

Huisvesting statushouders Rotterdam kan jaarlijks maximaal 640 statushouders opnemen, zei VVD-wethouder Bert Wijbenga maandag in NRC. Tijdens een hard raadsdebat moest hij zijn uitlatingen als wethouder weer terugnemen.

Eppo König   NRC 16 januari 2020 om 16:46

Wethouder integratie en locoburgemeester Bert Wijbenga (VVD) heeft zijn pleidooi voor een lokaal vluchtelingenquotum in Rotterdam weer ingetrokken. Onder zware druk moest Wijbenga donderdag tijdens een raadsdebat toegeven dat hij in kranten, op de radio en tv niet als wethouder, maar als privépersoon had moeten spreken.

 

Verslaggeverscolumn Toine Heijmans

Waarom een rijk land uit armoede z’n bibliotheken en gymzalen sluit –  Volkskrant 13 januari 2020

Dit is het jaar van de afrekening. Dit is een rijk land dat uit armoede z’n bibliotheken sluit, z’n gymzalen, muziekscholen en jeugdhonken – en tegelijk niet weet wat het met de goedkope miljarden moet.

 

* * *

 

Je moet radicaal anders een kabinet maken”: Pim van Galen en Maurice de Hond  •  Dec 15, 2019

 

Mark Rutte: 3 kabinetten is genoeg; Syp Wynia en Pim van Galen • Dec 19, 2019

 

Over de representatievormen in de politiek; Frank Ankersmit en Geerten Waling  • Dec 19, 2016

 

 
Leave a comment

Posted by on januari 17, 2020 in actualiteit, Maatschappij, politiek en zo

 

Tags: , , , , , , , , , ,

D66 …. ?

 

 

Barbara Rijlaarsdam: CDA zegt nee en VVD bedankt, ‘hete aardappel’ blijft voor D66  / NRC 13 januari 2020 

‘ Nieuwe staatssecretarissen D66 levert beide kandidaten die de afgetreden Menno Snel (D66, Financiën) als staatssecretaris opvolgen. ‘

 

 

 

 

Tags: , , ,