RSS

Groene griezels

 

 

Soof gaat rechtop zitten en wijst: ‘ Hé, kijk hier eens. Jij hebt in Leiden gewoond en mijn tante woont er, en twee neven. In Leiden zijn per medio 2018 groene wethouders aangetreden en die zijn opgewekt bezig compleet door het lint te gaan. Een van de dames zou zijn opgepakt, omdat ze in een supermarkt rabiaat de plastic condooms van komkommers pelde, onder het roepen: “Weg met alle plastic!” Maar dat is vast een broodje aap. Ook komkommers moeten tenslotte veilig vrijen. Dat ze duurzaamheid en mobiliteit als motto hebben – van een projectontwikkelaar overgenomen – schijnt wel waar te zijn.
Lokale journalisten nemen ze in het ootje met hun klimatologische geëxalteerdheid. Moet je dit stukje lezen. Eigenlijk hadden ze als kop bedacht: “Van aanrecht naar aambei” maar dat was toch iets te sterk, toen is het “Van ambitie naar actie” geworden. Het projectbureau heet “Van Inzicht Naar Uitvoering,” dus de journalisten hebben het kneuterige schuurtje bij het pannekoekenhuisje gehouden. Tenslotte gaat het over Groen Linksigheid.
Hoe kom ik hier op? O ja, mijn tante belde over de dorpspolitiek in Leiden. Volgens haar en haar leesclub, hebben projectontwikkelaars de zaak ook daar gekaapt, want de nieuwe wethouders weten van toeten noch blazen. De gemeentesecretaris schijnt analfabeet, of op z’n minst zwaar dyslectisch, want die beantwoordt geen brieven.
Mijn tante en veel medebewoners van haar seniorencomplex maken zich zorgen, omdat Leiden financieel gezien op een houtje moet bijten, maar projectontwikkelaars de gemeentepolitici peperdure en overbodige projecten aansmeren. Ze willen een “park” aanleggen waar al een mooi park is, nota bene in de nabijheid van een park dat met een opknapbeurt een prachtpark zou kunen worden. Ze willen bomen planten die het uitzicht en de zon van bewoners wegnemen. De dorpspolitici en hun ingehuurde volksverlakkers ronken gewichtig over het “alloceren van geldstromen.” ‘

‘ Die groene partijen, daar voelen zich vreemde lieden toe aangetrokken – onzijdige personen, een beetje zombie-achtig ook. Met een bijziend fanatisme en meestal monomaan.Green is good, Grün ist geil!  Ze poetsen hun tanden niet en wassen de oksels niet, want daar groeien eco-champignons.’

‘ Momenteel hebben de Groenen “Het Klimaat” opgetuigd als bangmaker en verdienmodel. Inderdaad: monomaan en absurdistisch bezig met het milieu. Maar intussen ….’

One-issue partijen deugen niet. Of het nu om milieu gaat, om ouderen, of om dieren, er wordt autistisch blindgestaard op een geïsoleerd onderwerp en thema. Drammers en druiloren.’

‘ En opportunistisch-imperialistisch, want het Klimaat is een globlablablabla-zaak. Dat is misschien waar, maar daarom nog geen reden om als groene club via het klimaat of het milieu een wereld-hegemonie te willen doordrukken.’

Pleun: ‘ Ze zullen in Leiden dat giga-ROC-project nog moeten afbetalen denk ik. Dat was ook zo’n onbetaalbaar prestige-object. Gelukkig was de toenmalige Minister van Onderwijs een partijgenoot van de Leidse burgemeester en die Minister heeft toen Leiden uit de last gehaald, althans voorlopig. Maar, je tante?’

Soof: ‘ Nou neen, met die burgemeester dat ligt anders. Die burgemeester Lenferink is echt wel okay, zegt mijn tante, maar de wethouders en hun lobbyisten hebben hem destijds gepaaid en de burgemeester heeft zijn verantwoordelijkheid genomen. Zoals het ook hoort. Neen, mijn tante is zeer over de Leidse burgervader te spreken. Wethouders, die vormen een publiciteitsgeil gilde. Niet alleen in Juinen. Die wethouder Hekking bij Koot & Bie, die is een prototype.’

O ja, en mijn tante zei dat ze iets zou mailen over een standbeeld. Kijk. Mijn tante mailde dit bericht over Ramses Shaffy. Ramses Shaffy krijgt een standbeeld achter het station in Leiden. De plek is goed gekozen, vooral vanwege de opbeurende tekst. Je bent vanaf die locatie zo in het academisch ziekenhuis, dat tegenwoordig vanwege de marketing en marktwerking LUMC heet, en bij de faculteit sociale wetenschappen (FSW) in het Pieter de la Court gebouw, dus wat meneer Van der Geer over de tekst Hoog Sammy, kijk omhoog –  zegt klopt:  “Ik hoop dat voorbijgangers daar moed uit putten als ze op weg zijn naar het station, hun werk of het ziekenhuis.’’
Want als je op het FSW werkt of in het LUMC moet zijn, dan kun je best een paar harten onder de riem gebruiken.’

Waarom heb je deze bijlage eigenlijk bij het oud papier opgevist? O ja, de tafel, dat is waar ook.’

Pleun: ‘ Ik had een stut nodig om onder de wankele poot van de keukentafel te zetten. Die was zo wankel als een klimaattafel van Nijpels-Wiebels. Intussen heeft Feisal daar een stukje duurzaam triplex onder geplakt en staat de tafel weer als een huis.
En toen zag ik de foto’s van die mensen met die mooie tanden en moest ik denken aan jouw tandarts-mondhygiënist, die je zo te grazen heeft genomen. Je kunt een “goede” tandarts hebben, maar als er vage mondhygiënisten aan je gebit rauzen, ben je toch nog de klos. Het is koppelverkoop: je kunt niet bij tandarts A voor de gaatjes, maar voor de mondhygienist naar praktijk X. De tandarts werkt tegenwoordig meestal in groepspraktijk, in een BV, Maatschap of een VOF en daar zijn mondhygienisten aan verbonden. Leve de marktwerking.’

Soof:  ‘ Breek me de snavel niet open. De paradox lijkt, dat de goede tandartsen meestal geen patiënten meer aannemen, en die tandartsen die nog wel …. Enfin, je kunt het zelf afmaken. VVD-mevrouw Edith Schippers heeft destijds de geest uit de fles gelaten met haar vrije tandartstarieven tot meerdere eer en glorie van de Marktwerking. Het is nooit meer goed gekomen, met de biotoop van de boormensen. De witte raaf daargelaten.
Gôh, ja, ik zie het. Ze hebben inderdaad mooie tanden. Het kunnen eigen tanden zijn of (deels) kunstgebitten, dan wel (deels) peperdure implantaten. Onbetaalbaar voor deplorables die op een houtje bijten. Ik voel die kies nog steeds en het is nu twee weken geleden. Ik ben twee dagen na de sloop door de mondhygiëniste terug geweest voor de tandarts, maar die zei dat er niets was te zien op de foto en dat de “gevoeligheid” wel over zou gaan. Ach, alles gaat tenslotte over en voorbij.’

Pleun: ‘ Behalve een beroerde tandartsenij. Sorrij, maar het rijmt. Wij hebben inderdaad in Leiden gewoond en mijn ouders hebben in die buurt van het CS gewerkt, het oude CS, dus van vóór de privatisering van NS. Ik ken de buurt goed. Voetballen op het Palen (Piet Paaltjens) pad.
Mijn moeder en tante hebben Ramses toen hij, en zij ook,  in Amsterdam woonde, in het “bejaardengesticht” aan – ik geloof de Jozef Israëlkade, in de schaduw van het Okurahotel, nog twee of drie keer naar huis gebracht, omdat hij de weg kwijt was. Letterlijk en figuurlijk. Hij zwierf op een fiets in het centrum van Amsterdam rond en hij droeg meestal een soort bolero van tapijtstof. Dat heeft mijn moeder wel eens verteld. Op de een of andere manier en via via kenden ze Shaffy, wegens de Amsterdamse artistieke scene of iets in die richting. Ja, dat was treurig, zo’n verdwaalde man, zwervend op een fiets in een mottig tapijtje. Hij zei dat hij Didi heette en niet Ramses. Dat klopte ook. Maar zei je Didi, dan werd hij bozig en zei dat zijn naam Ramses was.’

Soof: ‘Je ziet het: het toeval slaat weer eens toe, want een columnist die satirisch het haten propageert, heeft de song “Mens, durf te leven” van Shaffy geleend voor de titel van zijn column en er “Mens, durf te haten” van gemaakt. In dezelfde glossy. Dit kàn bijna geen toeval zijn.’

Pleun: ‘ Tja, deze columnist heeft geloof ik in Parijs een huis of appartement om de hoek bij het pand van Charlie Hebdo. Hij heeft meen ik ooit verteld dat hij kort na de aanslag op 7 januari 2015, voorbij Charlie Hebdo wandelde. Dus de inspiratie om te durven haten lag voor hem bij wijze van spreken om de hoek voor het opscheppen.
Ook deze persoon hoeft niet op een houtje te bijten, dus hij kan in dit register ongeremd over haten en leven schrijven. Tenslotte hebben die gasten die de crew van Charlie Hebdo op de korrel namen, hun haat omgezet in daden. Privé, stilletjes van binnen, durven haten is niet meer genoeg, niet cool. Je moet je haat publiek maken, er kracht bijzetten, en mensen die durven leven – wat voor velen een enorme moed vereist – ervan overtuigen dat het na dit leven pas mooi en goed wordt, daar moet je ze soms een handje bij helpen.’

Soof: ‘ Hij heeft wel gelijk met die slotzin dat wij sukkels zijn. Want weet je, ik las nog niet zo lang geleden ergens over een opiniepeiling waarin aan respondenten werd gevraagd wie ze de beste kandidaat voor vrouwelijke Nederlandse première vonden. Je zult het niet geloven.’

Pleun: ‘ Drie keer raden? Edith Schippers en dan nog twee keer Edith Schippers …?’

Soof: ‘ Die heeft meen ik inderdaad ook even in Leiden gewoond, ja.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Zoals het klokje thuis tikt

 

My home is my castle, zeggen de Engelsen, zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens, dus trekken Duitsers naar Hongarije, op de vlucht voor vluchtmigranten, die Duitsland als hun home zijn gaan beschouwen. Gelukkig voor die vlucht-Duitsers heeft Orban een hek om Hongarije gezet. Gaan we in Nederland dezelfde kant op? Dan moeten we maar vast Hongaars of Pools leren.’

Roger Scruton heeft een indrukwekkend verhaal,’ vindt Willemijn, ‘ ik dacht altijd dat de man een ultrarechtse neoliberaal was, maar dat blijkt helemaal niet het geval. Ik vind zijn verhaal heel redelijk. Natuurlijk: je mag dan gastvrij je huis openstellen voor vreemdelingen, maar die moeten zich in jouw huis wel behoorlijk gedragen en zich schikken naar de huisregels.
Zet het interview van Scruton maar in de context van dat verhaal over die verdoezelde misdaadcijfers van migranten.’

Zorah: ‘ Tja, en dan Stef Blok met zijn China-hitserij in het kader van de aanstaande EP-verkiezingen. Die lui zijn verwikkeld in een permanent gevecht voor de Wereldvrede. Aandoenlijk. Wat Orwell destijds als satire over de communistische Sovjet-Unie schreef, laat zich nu moeiteloos toepassen op de nomenklatoera bij ons, in het vrije en verlichte Westen van de Verlichting enzovoorts.’

‘ Het leukste vind ik toch de imitatie van René Gijp van de man-met-de-bretels, alias boezemvrind-van-Mark. ‘

‘Zet deze links vast op de site, dan bespreken we het volgende week met de jongelui.’

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,

Domweg dankbaar en gelukkig zijn – vooralsnog kan het nog zonder BTW

 

 

‘ Nou, dankbaarheid en geluk, daar wordt binnenkort een BTW-tarief in verrekend. Voor niets gaat alleen de zon nog op. Hoewel …… zo lang er tenminste niet al te veel zonnepanelen bijkomen. Als er te veel zonlicht afgevangen wordt, gaat ook dat voor problemen zorgen. Let op mijn woorden. Laat dat maar aan beroepspolitici en hun volksverlakkers over. Die verzinnen van alles om ons uit te melken.’

–  ’ Vind jij het gek dat die Oostenrijkers van asielzoekers vergen dat ze dankbaarheid tonen voor het feit dat zij in Oostenrijk mogen wonen? Dat is toch wel het minste zou ik zeggen. Waarom moet alles vanzelfsprekend zijn. Is de ondertekening van dat maffe Marrakesch Pact daar soms voor bedoeld? Oostenrijk is tenminste zo verstandig geweest dat wangedrocht niet te ondertekenen.’

‘ Alles wordt door de neoliberalen gecommodificeerd om te kunnen worden vermarkt. Dus waarom niet ook dankbaarheid en geluk? Mevrouw Van der Heijden stuurt daar volgens mij op aan.’

–  ‘ Zie jij een handel ontstaan in emissierechten voor dankbaarheid en geluk? Bijvoorbeeld, wat Oostenrijk aan dankbaarheidsoverschotten overheeft, dat verkwanselt het naar gebieden waar een tekort aan dankbaarheid gemeten wordt, zoiets. Waarom ook niet. Je kunt het vandaag de dag zo gek niet bedenken. Het is een kwestie van framing.’

‘ Nou, daar zeg je iets. Wat is het verschil tussen de verwarring, de contaminatie, tussen staalfabrikanten en vervoerexploitanten?
De NRC schrijft een redactioneel commentaar waarin de fusie van, of concurrentie tussen, Tata  Steel en Thyssen Krupp gelijk wordt geschakeld aan de fusie/concurrentie tussen de spoorwegexploitanten  Siemens (Duits) en het Franse Alstom . Dat is toch bizar? Vervoer is immers van een andere orde dan staal. Vervoeren is een dienst en staal is een tastbaar iets dat je tussen je ribben gestoken kunt krijgen. Om maar wat te zeggen.’

–  ‘ Nouhou   ….  Rails en treinstellen worden wel van staal gemaakt. Sorry, sorry,  ik maak een geintje. Moet ik mee oppassen, want de politieke pipo’s jatten en roven alles, vooral ideeën en concepten. Vooral omdat de kennis en beheersing van het Nederlands niet meer hoeft vanuit Den Haag. Voor je het weet gaan ze via Brussel pensioenarrangementen verhandelen.’

‘Nu maak je alweer een gevaarlijke grap, want de FNV en de D66-ger Wouter Koolmees (D66 knapt alle vuile klusjes op voor de VVD – van referendum slopen tot pensioenen laten verdampen en onderwijs onbetaalbaar maken door hoge rente op studieleningen) zijn hard op weg om onze pensioenpotten leeg te laten lopen via een verbaal en semantisch balletje-balletje spel. Op een ochtend worden we wakker en dan zijn onze pensioenen voor 100-plus procent gekort, oftewel: afgeschaft. Zonder dat de rekenrente-truc nog uit kast gehaald wordt.’

–  ‘ Dit is geen grap hoor. De politiek heeft al eerder een greep in onze pensioenpotten gedaan. Als je het als politieke pipo over ZEKEHEID wilt hebben, dan moeten pensioenafspraken – dat zijn beloften en garanties – voorop staan, anders blijft het neuzel over zekerheid leeg en hol. Wonen, is nog zo’n thema. Je kunt tegenwoordig als huurder worden verkocht aan durfinvesteerders in Amerika of China. Met de huurwoning waarin je woont en al. Straks moet je voor je pensioen een juridisch gevecht aangaan met een investeerder in Brazilië of China. Die koopt gewoon jouw pensioenrechten op. Ga daar dan maar aan staan. Kennen ze in het Chinees het begrip solidariteit eigenlijk?
Trouwens, in Amerika worden studieschulden ook al verhandeld. Hé, op wie stem je straks eigenlijk? Als je tenminste zo simpel bent om nog te gaan stemmen. Ik heb even overwogen om op mevrouw Sophie in ’t Geld te stemmen – vanwege de naam. En ook vanwege het geld, natuurlijk.
Zeg, zou Hermans zich voor zijn Evangelie van O. Dapper Dapper door Bloem hebben laten inspireren?’

‘ Wie weet. Misschien heeft Hermans zich wel in de Amsterdamse Dapperstraat laten verregenen om zich gelukkig  te wanen.’

–  ‘ Dat kon toen ook nog gewoon gratis.’

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

Koekjesfabriek

 

¡ En un momento dado estaba básta!

 

‘ De twaalfde man in de wedstrijd Ajax – Tottenham, op 8 mei 2019 was voor mij Johan Cruijff. Zijn filosofie, zijn wereldbeeld, is exemplarisch, voorbeeldig, en verdient het om wijde bekendheid te krijgen: bij een voetbalclub is de core business voetbal en moeten de professionals het altijd voor het zeggen hebben, leidend zijn. De managers moeten zich altijd dienend opstellen, hun taak en core business is het om de professionals te faciliteren – Cruijff noemt dat “rugdekking geven.” Zodra de managers zich gaan verbeelden dat zij het belangrijkste zijn, gaat het mis. Dat is overal zo. Niet alleen bij voetbal, maar ook op onderwijsinstellingen, bij woningbouwcorporaties, in ziekenhuizen en met name bij al die bizar pseudo-geprivatiseerde entiteiten die publieke diensten voortbrengen en waar managers de gang van zaken neigen dicht te slibben. In het gesprek met Johan Derksen doet Cruijff dat helder uit de doeken.

Ajax mocht dan een beursgenoteerd bedrijf worden, de kern-bezigheid, de core business, was en bleef voetbal. Ajax is geen koekjesfabriek die als doorgangshuis voor managers fungeert.’

– ‘ Het lijkt zo lang terug, terwijl het nog maar drie jaar geleden is dat Cruijff op 24 maart 2016 in Barcelona overleed.’

‘ In 2000 begon hij middels columns in De Telegraaf, met het voorwerk voor zijn “fluwelen” revolutie bij Ajax. Dat lijkt helemaal vergeten. Zelfs hoe hij met Ajax een speler als de Deense Christian Eriksen opleidde en begeleid heeft. Onkenhout geeft de opmaat naar het ingrijpen door Cruijff beknopt weer: “ Het was wel eens erger geweest, met het Nederlands elftal in 1998 (halve finale WK) en 2000 (halve finale EK), om over 1974 (finale WK) maar te zwijgen ….” De opeenvolging van echecs maakte dat Cruijf het voortouw nam om het tij te keren.‘

¡ En un momento dado estaba básta!  > Op een gegeven moment was het genoeg, was de maat vol!   Toelichting: dit is Cruijffiaans Spaans, want un momento dado is letterlijk vertaald. Dado is het voltooid deelwoord van dar = geven. Un momento dado is zoiets als een overhandigd (gegeven) moment, in cadeaupapier met een strik eromheen. In het Spaans zeg je meestal: en un algún momento. Cruijff muntte menig neologisme in het Spaans, woorden die de Spanjaarden overnamen en – met een knipoog – ook gingen bezigen. Zo spreekt menige Spanjaard in navolging van Cruijff nog over vellenkip, in plaats van kippenvel. Het fantastische foebal van Cruijff bezorgt je dan ook menigmaal vellenkip.

–  ‘ Opmerkelijk vind ik dat Cruijff het niet enkel over een beter Ajax had, maar dat hij het Nederlandse en zelfs het Europese voetbal naar een hoger plan wilde tillen! Daarbij past visionair langetermijn denken, vanuit een intrinsieke motivatie die bijna ethisch is te noemen.Cruijff investeerde in voetballers als personen, mensen-in-the-round, integrale persoonlijkheden. Dat de Ajax-spelers in spe bijvoorbeeld Engels en Spaans moesten leren en meer vaardigheden en kennis moesten opdoen dan alleen maar technisch goede voetballers worden, getuigt van een zeldzame mensvisie.
Goed opgeleide Ajax-spelers werden verkocht en gekocht, maar ze bleven het uithangbord van Ajax – Cruijff noemt dat “paradepaardjes”. Een geweldig uitgangspunt dat de voetballer als mens net zo hoog waardeert als een voetballer als punten-scoorder en dus als cash-machine.’

‘ Je zou wensen dat politici vandaag de dag met zo’n instelling behept waren.’

Zet de link naar het gesprek tussen Cruijff en Derksen maar op de site. Dan kan men het zelf nogeens bekijken en beluisteren.’

‘ Ethisch en esthetisch voetbal, smelten bij Cruijff samen. Ik doe de link naar de ontboezemingen van Louis van Gaal er ook bij.’

–  ‘ Zou Albert Heijn deze jongens sponsoren, vanwege de foto? Een maand gratis je mandje vol laden bijvoorbeeld.  Laura was vorige week maandag – tegen beter weten – toch maar weer vroeg naar de buurt-AH gegaan vanwege een aangekondigd bonusartikel. Natuurlijk was dat er niet. Ik had het haar tevoren gezegd: AH is een franchise-formule, ze beloven dingen die ze vaak niet waar maken. Dat hebben we intussen zo vaak meegemaakt. Blijf nog even lekker in bed liggen in plaats van zo’n vruchteloze fietsttocht door de regen te ondernemen.’

‘ Net als de tegenwoordige nomenklatoera-politici dus. Die zijn tenslotte ook franchisenemers van een partij-merk-met-logo.’

–  ‘ Ach, weet je, zo’n Albert Heijn-keten is verkoper van producten van koekjesfabriekanten, dus of ze daar minkukels als managers van een franchisefiliaal neerzetten dat maakt niet zo héél veel uit. Dat kunnen anonieme passanten zijn die elkaar geruisloos afwisselen. Zodra je verlies maakt, word je vervangen. Een voetbalclub daarentegen is geen koekjesfabriek, dus wie daar de core business bestiert is wel degelijk van belang. Dat illustreert de soap rond Ajax, vanaf begin 2000, zonneklaar. Johan Cruijff was een persoonlijkheid die dat funeste verschijnsel kon aanpakken, maar zo zijn er niet veel.’

‘ En Cruijff had de goede medestanders – meest oud topvoetballers met onnoemelijk veel ervaring en inmiddels een degelijke opleiding – die hem vanuit eenzelfde visie en levensmoraal steunden in een zaak die hen allen aan het hart ging. Dat is een ijzersterke mix.’

‘ Wat een ellende en leed wordt er dagelijks aangericht door die funeste neoliberale ideologie van je kunt als manager alles besturen en bestieren, van koekjesfabriek, politieke partij, voetbalclub, universiteit, woningbouwcorporatie, tot en met de NS, een groot ziekenhuis, de Europese Unie en ga zo maar door. Domeinkennis is overbodig. Je moet enkel deel uitmaken van bepaalde netwerken en de juiste kennissen hebben. Wanneer je eenmaal een duizelingwekkend hoog “salaris” (een remuneratie) toucheert, ben je als onaantastbare deskundoloog spekkoper. Dat moet wel, want anders zou je immers niet zo veel geld krijgen betaald? Tegenwoordig is iemand tobmanager omdát hij of zij veel geld toegeschoven krijgt. Niet omgekeerd. Zit je eenmaal op zo’n plek, dan is het een knappe jongen die jou nog van dat pluche afkrijgt. En mocht je toch weggaan, dan ga je per gouden parachute en krijg je tig gouden handdrukken mee. Dat zijn de standaardcontracten.’

‘Tenzij er op het juiste moment een Johan Cruijff voorbijkomt.’

–  ‘ De winsten worden in private zakken gestoken en de verliezen worden door het publiek, dus door ons, betaald. Dat is voor de nomenklatoeristi een gouden verdienmodel, dus waarom zouden ze dat helpen afschaffen?’

 

 

 

Johan Cruijff over de ruzie in de Ajax-top (deel 1) – Pauw & Witteman

 Published on Nov 21, 2011        https://www.youtube.com/watch?v=SqTNXAQV6-I

Pauw & Witteman – vrijdag 18 november 2011.
Het stormt bij Ajax. De Amsterdamse voetbalclub verkeert in een ongekende crisis. Johan Cruijff, die in de raad van commissarissen zitting nam om orde op zaken te stellen in de club, werd gepasseerd bij de beslissing om Louis van Gaal te benoemen tot algemeen directeur. Het besluit brengt een kloof binnen Ajax aan het licht, zeker gezien de jarenlange vete tussen Johan Cruijff en Louis van Gaal.
Cruijff begon zich september vorig jaar (2010) te roeren. Hij was niet te spreken over manier waarop de financiën, opleidingen, scouting, aankoopbeleid en het voetbal aangepakt werden. “De bezem moet door de club”, schreef hij in zijn column in de Telegraaf.
Sinds april dit jaar maakt Johan Cruijff onderdeel uit van de raad van commissarissen van Ajax, om zelf te helpen vegen. Hij slaagt daar tot nu toe matig in.
Volgens Cruijff en zijn aanhangers omdat het clubbestuur hem daar de kans niet toe biedt. Volgens het bestuur omdat Cruijff zich nooit laat zien. De toekomst van Johan Cruijff bij Ajax is nog ongewis. Zondag komt de ledenraad bijeen om te praten over de aanstelling van Louis van Gaal. Het is onduidelijk of een samenwerking tussen de twee Ajax-iconen is uitgesloten.

 

Johan Cruijff over de ruzie in de Ajax-top (deel 2) – Pauw & Witteman

Published on Nov 21, 2011  –  Pauw & Witteman – vrijdag 18 november  –   https://www.youtube.com/watch?v=xG1LFf5l7Nw

 

Published on Mar 30, 2016

Toen afgelopen week bekend gemaakt werd dat Johan Cruijff niet meer onder ons is, zat Johan Derksen net in het vliegtuig. Hij was onderweg naar Cuba, waar hij een concert van The Rolling Stones zou bijwonen. Derksen ging daar niet alleen heen als toeschouwer, maar zat ook in de organisatie die de Stones naar Cuba haalde. Vanavond vertelt Derksen over dit bijzondere avontuur, maar staat hij ook stil bij het bezoekje van de nabestaanden van Johan Cruijff aan het stadion van FC Barcelona. En we bespreken met hem het optreden van het Nederlands elftal, dat vanavond op Wembley tegen Engeland speelt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on mei 12, 2019 in geld

 

Tags: , , , , , , , , , , ,