RSS

Daily Archives: november 7, 2020

Heeft de Nederlandse Big Brother (uit Orwell’s 1984) soms iets weg van Winston van Dissel?

 

‘ Nou, neen, in ons Oceania (het land in 1984) is professor Jaap van Dissel niet de Winston uit Orwells dystopie 1984, want in Orwell’s verhaal is Winston de dupe, het slachtoffer, en dat is “onze”Jaap van Dissel niet. Je zou – for the sake of the argument – kunnen stellen dat meneer Van Dissel van het RIVM ons juist probeert te hersenspoelen en het bos in te sturen, met zijn vage, niet precies thuis te brengen berichten over Corona-brandhaarden, -besmettingen (let wel: geen infecties, maar besmettingen!), positieve testen en IC-capaciteit. Alles in opdracht van Big Brother, die zelf achter de schermen blijft. Dit is allemaal fictie hè, begrijp me goed. Ik weet niet eens of er een Winston van Dissel bestaat.
Trouwens, de Winston in dit NRC-bestek heet David Winston, en meneer Meeus beweert dat die in het echt bestaat en dat hij en Meeus contact hadden. Dat zal toch wel waar zijn, hoewel je dat laatste ook niet hard kunt bewijzen (de echte David Winston kan zojuist zijn overleden, ik zeg maar wat) en hetgeen Meeus tussen quotes opvoert en aan David Winston toeschrijft, evenmin. Maar dat hoort bij perceptie-receptie van iedere tekst. Als lezer maak je voortdurend keuzes, die uiteindelijk resulteren in een betekenis die je aan een verhaal of betoog toekent.

Een tekst die op de omslag en flappen wordt aangeprezen als fictie hoeft dat volgens mij helemaal niet te zijn en omgekeerd hoeft een brochure met op de kaft en elke pagina gestempeld: Wetenschappelijk overheidsrapport, voor mij evenmin een onbetwistbare waarheid, of zelfs aannemelijke waarheden te bevatten. Van de laatstgenoemde teksten weet ik niet eens wie ze schrijft. Meestal zijn het ingehuurde zzp’ers, die door een ministerie worden aangetrokken en geworven als tijdelijke productiemedewerkers. Daarnaast, bijna alles wordt tegenwoordig uitbesteed (outsourcing) en het kan net zo goed een hoogopgeleide twee- of meertalige tekstschrijver in India of een ander lage-lonen-land zijn, die de ruwe versies van onze overheidsbrochures in elkaar steekt en aanlevert. Ook dat is intussen heel goed in massaproductie te verhapstukken. Dus. Ik bedoel maar.’

  • ‘ Het werkt met de Corona-berichtgeving net zo goed als met de berichtgeving in 1984. Bizar, want je hoeft enkel maar te beginnen met tellen en discrimineren om enig houvast aan de Corona-gons-en-galm te verschaffen. Bijvoorbeeld: hoeveel personen er door/met/aan Corona zijn overleden, die personen onder te verdelen in: man/vrouw/leeftijd, postcodecijfer/wel of geen staatsuitkering (AOW, Bijstand of andere Staatsuitkering), lichaamsgewicht en -lengte en je bent al een heel eind op dreef. Zonder dat er aan het medisch geheim (zoals bij verificatie en publicatie van onderliggend lijden het geval kan zijn) hoeft te worden geraakt.
    Al deze data, gegevens, zijn bekend en bij overheden voorhanden – zo fijnmazig en gedetailleerd als je maar kunt verzinnen en dan nog een paar graadjes erger. Niet alleen een toko als Cambridge Analytica beschikt er over.
    De etnische component in relatie tot een aanleg voor bepaalde aandoeningen zoals obesitas en diabetes zou je “geheim” kunnen houden om agitatie onder de massa of politieke concurrenten, te voorkomen, maar onder de radar wel degelijk gebruiken, in het belang van de Volksgezondheid.’

‘ Een belangrijke indicator die bij de Corona-saga meespeelt, is de mate van (on-)geletterdheid en opleiding, en die verwijzen niet naar raciale/etnische grootheden, want bijvoorbeeld (on-)geletterdheid is niet erfelijk overdraagbaar. Indien de IC-units volstromen met laag- en ongeletterden (die weer zijn uit te splitsen aan de hand van diverse kenmerken) dan is het veronderstellen van een of meerdere causale relaties niet ver gezocht.
Wij zijn al lang niet meer de enigen die denken dat de vage mist en dikke nevel rond en over de zaak-Corona met opzet door “de autoriteiten” worden gecreeerd en in stand gehouden: we mogen gewoonweg niet weten waar we aan toe zijn. Althans, niet vanuit en via de officiële instanties en nieuwskanalen. Dat moet een permanente potentiële verrassing blijven, die ons allen te pas en te onpas kan bespringen.‘

  • ‘ De tekening van Ruben Oppenheimer in de NRC staat vast niet voor niets op de pagina naast het stuk over de Corona-saga; als je de krant uitvouwt kan de associatie, de relatie, tussen pagina 10 en 11 je bijna niet ontgaan. Het kan op puur toeval berusten, natuurlijk. De kleine tekening linksonder bij Oppenheimer, kan gelezen worden als gaande over de aanstaande Nederlandse verkiezingen, en niet over Corona-haarden. Dat kan, maar denken staat gelukkig vrij. Bovendien kennen we hier nog steeds een vrije pers en de vrijheid van meningsuiting.’

‘Natuurlijk. Vandaar de Nederlandse zegswijze: “Voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast.” Je weet immers maar nooit wat de kranteneigenaren precies willen en per se niet willen dat er in hun kranten komt te staan. Voor je er erg in hebt, sta je als journalist op hun zwarte lijst en zie dan nog maar aan werk te komen
Porseleinkast? Wie heeft er tegenwoordig nog porselein? Nou ja, misschien de koning, als staatsservies, voor bij staatsbanketten en zo. Op Staatskosten. Natuurlijk. En wat doet die olifant eigenlijk in de porseleinkast?’

  • ‘Juist, die olifant, nou dat is een Staatsolifant, de VVD-premier Rutte heeft standaard een kamerolifant paraat. Zowel in het Haagse torentje als in zijn privé-huiskamer. Die stand-by-Staats-kamerolifant is er om hem te beschermen tegen visie, want daar is de snuiter allergisch voor. Ook die olifant wordt natuurlijk op Staatskosten onderhouden, want die hoort tenslotte net zo goed bij de porseleinkast. Dat zagen we onlangs nog, toen met die vorstelijke vakantie naar Griekenland. Toen was die olifant dus in de porseleinkast geraakt.Leuk, zo’n exercitie aan het begin van het weekend. Ik moet je bekennen dat de lust me in de schoenen zonk, bij het zien van al die lappen tekst over de Amerikaanse verkiezingen. Waarom moet ik, moeten wij, in Nederland zo uitvoerig worden “geïnformeerd” over een tweekamp tussen ene meneer Trump en ene meneer Biden? Als een van de twee het wordt, dan merken we dat wel. De gewone Amerikaan zal bijvoorbeeld wetgeving die vermogensgroei en -aanwas bevordert en faciliteert (en de ongelijkheid tussen Amerikanen onderling, beïnvloedt), hoogstwaarschijnlijk ontgaan. De zorgen van Joe Sixpack concentreren zich vooral op de hoogte van de huur, de voedselprijzen en de publieke voorzieningen. Net als bij Jan-met-de-pet en Truus Tokkie overal ter wereld. Dat vermoed ik tenminste sterk.’

‘ Nou, ik vind die grijsharige meneer in de tekening van Oppenheimer toch steeds meer op ene professor Jaap van Dissel lijken, hoor. Wanneer die zich heeft geschoren. Al verzeker je me duizend keer dat overeenkomsten met bestaande personages op toeval berusten.’

  • ‘ Weet jij wat ik via George Orwell en zijn 1984 bedacht?

‘Nou?’

  • ‘Dat het er op lijkt of wij aan een vorm van operante conditionering worden onderworpen. Via de berichten over “besmettingen,” waarvan we nooit precies weten wat die met de gemelde sterftecijfers hebben te maken. Zodra er verhoogde besmettingsgraden worden gemeld, wordt daar bepaald gedrag aan gekoppeld, zoals mondkapjes op en anderhalve meter afstand. En beperkingen van het sociale verkeer. Dit geldt allemaal niet voor de bovenbazen. Denk maar Ferdie de Grapp met z’n bruiloftsfeest en de familie van Oranje met hun Griekenland-vakantie.’

‘Hmmm, geen gekke relatie. Via de theorieën en methoden Ivan Pavlov, via B.F. Skinner, Alfred Bandura en zo verder. Hmmmm. Zijn we – volgens de bovenbazen – braaf, dan volgt een beloning in de vorm van een scale down en “vrijheid” die door de meest luidruchtigen wordt gerelateerd aan horeca 24/7 open, voltijd party-en en goedkope vliegvakanties. Helaas, een uiterst primitieve definitie en gevoel van vrijheid, maar in de praktijk effectief.’

  • ‘Precies. Zijn we volgens de bovenbazen niet braaf, zijn we ongehoorzaam, dan volgt straf in de vorm van een lock down. Het hoeft allemaal niet eens echt te zijn, want het gaat om de conditionering. We lijken te worden geconditioneerd via de RIVM-oekazes en wennen gewoon aan bepaalde incentives, opdrachten, bevelen. Net zoals de ratten en duiven in de proefopstellingen met de hendeltjes en de stroomstoten (denk aan de honden van Pavlov).’

‘ Hmmm, interessante gedachten en ik kan ook scenario’s bedenken waarbij zulk door conditionering aangeleerd gedrag, uiterst handig is voor de bovenbazen. Hmmm, we zullen zien of ze misschien nieuwere, originele, pijlen op hun boog hebben. Je weet het: ik ben niet per se tegen lock downs die de oververhitte party-mentaliteit dimmen en afkoelen. Dat is mij best. Maar het zou wat zijn om Pavlov en Skinner in de praktijk toegepast te zien worden. In verlichte democratieën nog wel.’

 

 

Cartoon van Ruben L. Oppenheimer  /  NRC za. 7 november 2020

 

Wouter van Loon / NRC zaterdag 7 november 2020  –  https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/06/daling-zet-door-maar-heel-voorzichtig-a4019121

 

 

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on november 7, 2020 in Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,