RSS

Daily Archives: november 17, 2020

Scylla en Charybdis, de Nederlandse politiek, en de kwaliteit van ons onderwijs

 

 

‘ Zou Pim Fortuyn een Nederlandse Alcibiades zijn geworden, denk jij?’

  • ‘ Ik betwijfel het, daar waren de omstandigheden volgen mij niet naar. Misschien dat de man een vorm van reïncarnatie van een samenstel van dergelijk persoonlijkheidskenmerken belichaamde. Dan was de manier waarop hij aan zijn einde kwam, tja, een beetje in stijl. Dit laatste is natuurlijk badinerend hoor.’

‘Waarom dit citaat uit Thucydides? Je hebt het van internet gecopy-past vanwege het overtypen, natuurlijk. De Nederlandse vertaling staat o.a. in Schwartz, en die heeft iedereen op de boekenplank staan. Natuurlijk. Alsof we geen veertig jaar onderwijs-hervormingen achter de kiezen (en voor de kiezen) hebben (gekregen).’

  • ‘Omdat Alcibiades ter sprake komt in het gesprek tussen Bart Jan Spruyt en Jelle van Baardewijk op het platform van De nieuwe wereld, over conservatisme en populisme, maar wat mij betreft vooral over onderwijs. Zie Alcibiades maar als een enfant terrible, met een flinke scheut Tijl Uilenspiegel erbij. Ik bedoel 450 voor christus is zo ver weg, dat kan best.
    Jou viel iets anders op in dit gesprek.’

‘ Ja, die zijdelingse opmerkingen van Spruyt over zijn ostracisme (praktijk in Athene rond die tijd), vanwege zijn optrekken met Geert Wilders in de aanloop naar de mogelijke oprichting van een conservatieve partij. Zo’n quarantaine-Berufsverbot vind ik bizar en ik had nooit gedacht dat het in Nederland werkelijk zulke vormen kon aannemen. Ik bedoel: Lodewijk Asscher heeft nota bene met de neoliberale Rutte c.s. gecollaboreerd en hand en spandiensten verricht bij de sloop van onze publieke sector en Asscher zit pontificaal op het Haagse pluche! Gelukkig heeft de PvdA flink wat minder zetels dan de PVV van Wilders, maar dat vind ik een schrale troost. Het ware beter indien de PvdA helemaal was verdwenen en een nieuwe, echte, SociaalDemocratische club de kans had gekregen. Dit is nog steeds niks, vind ik.
Ik voel me tussen Scylla en Charibdis als het om “kiezen” gaat, geen enkele partij deugt volgens mij namelijk meer.’

  • ‘Kun je nagaan, nietwaar? Dat geeft te denken. Maar die wijkagente bij Flavio Pasquino in de tuin toont voor mij aan dat er sinds de bejegening die Spruyt ten deel viel wegens zijn associatie met Wilders, weinig is veranderd.
    Welke, wiens, belangen worden er door de gevestigde Nederlandse politici in feite het beste gediend?
    Tussen Scylla en Charybdis vind ik ad rem gekozen, want onze positie is niet die van de ezel tussen schelven hooi, want dan zaten we met het luxe probleem dat we moeilijke keuzes hadden te maken tussen gezonde alternatieven – en die hebben we met deze politieke merken niet. Vinden wij althans. Ze zijn één pot naargeestig nat, hoeveel propaganda en reclame ze er ook tegenaan gooien. Dus gaan stemmen zit er niet in, helaas, maar ik ga pas stemmen als er iets te kiezen valt. Met gaan stemmen alleen omwille van het stemmen, en voor de kat heur viool, daar houd je geen democratie mee overeind of in leven.
    Het gesprek tussen Baardema – Spruyt ging voor mij vooral over onderwijs. Onderwijs blijf ik zeer belangrijk vinden en daar gaan we in een andere posting, of postings, nog verder op in.’

‘ Tuurlijk. Dat is glashelder, maar niet minder naargeestig, want het was alleen de baron van Münchausen gegeven zich bij de eigen vlecht met paard en al uit het moeras te trekken. Dat lukt “ons” met ons onderwijs na dertig, veertig, jaar sloop en afbraak, niet meer, dus we moeten met minder genoegen nemen (Keith: we have to settle for less ) . Dus je neerleggen bij een lager niveau en van daaruit het beste er maar alsnog van zien te maken. De bestaande tweedeling hef je niet meer op. Eeuwig jammer natuurlijk, maar het is niet anders. We hebben het met open ogen laten gebeuren – en het gaat nog steeds door, dat is het verbijsterende.
Wat dat gaan stemmen om maar te stemmen betreft, dat werkt juist averechts, omdat de politici dan worden gesterkt in hun overtuiging dat het er toch niet toe doet, hoe zij functioneren, de tokkies gaan toch wel stemmen.’

  • ‘Zo is het maar net. Boeiend trouwens zoals Keith en Deborah begonnen te discussiëren over Thucydides en zijn onderscheid tussen de onmiddellijke oorzaken en aanleidingen voor een oorlog en de meer indirecte en verwijderde oorzaken. J.H. Finley beweert – volgens Keith – dat Thucydides twee klassen, twee categorieën van oorlogsoorzaken, -incidenten, onderscheidt: de aitiai en de diaphorai, tussen Athene en Sparta. Keith promoveert bij Debby over Griekse manieren van oorlogsvoering en de filosofieën daarachter, vandaar. Goed, ik stop over Thucydides. Ik weet er trouwens ook te weinig van.Zeg, ik heb het boek van Alain Verheij, ‘Ode aan de Verliezer’ (uitgeverij Atlas Contact;  256 blz. € 21,99) in drievoud besteld als Sinterklaascadeaus. Ik heb het zelf nog niet gelezen en ik ben het al niet eens met de aanprijzing in de Trouw (over de liefde bij Baudet en Wilders en over de migrantarbeiders in Egypte – dat waren volgens mij werkslaven, zoals de Palestijnen in Israël nu en de Polen in Westeuropa werkslaven zijn) maar het gaat om verhalen. Verhalen die bij onze geschiedenis en cultuur horen, en die gelukkig niet per se honingzoet hoeven zijn.’

‘Frappant. Zeg, een dezer dagen las ik op de site van een krant – ik weet niet meer welke – een anekdotisch vignet over de profeet Mohammed die de mouw van zijn groene tabberd zou hebben afgeknipt om de kat die op die mouw lag te slapen niet te storen. Ik las het stukje voor aan een stel kinderen en iemand vroeg prompt: “Zat er een arm in die mouw?”  ‘

  • ‘ Nou kijk, daar heb je het al. Laat die koters dan maar eens een paar vertelling uit het Oude Testament consumeren, zou ik zeggen. Overigens stond die anekdote over de kat Gli op de NRC-site.’

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , ,