RSS

Category Archives: arbeid

Onderwijs- en zorgmanagers, schrijven al af op kennis en ervaring

 

 

‘ Indien de onderwijs- en zorgmanagers afschrijven op kennis en ervaring, dan zullen zij op een bepaald moment de dragers van die kennis en ervaring – dat zijn mensen die nu meestal nog worden aangeduid als professionals – afdanken, ausradieren, definitief en onherroepelijk overbodig verklaren. Bedoel je dat?’

–  ‘ Daar komt het toch op neer? De managers die op het pluche en aan de knoppen zitten, beschikken veelal zelf noch over nuttige kennis noch over nuttige ervaring. Het enige dat hen ter beschikking staat is een doos met trucs, handgrepen, formules. Helaas zijn die formules performatief van aard. Managers kunnen bijvoorbeeld mensen ontslaan, demoteren of aanstellen. Managers kunnen mensen daarmee overtollig en overbodig verklaren. Kortom: zij kunnen mensen afschrijven, en doen dat ook – letterlijk en figuurlijk. Dit wordt nog niet als zodanig geduid, want er rust een taboe op zo’n frame.’

‘ Deze manier van framen is nieuw en tamelijk beangstigend moet ik je bekennen. Moet ik denken aan een tussentijdperk waarin we leven, waarin de robotisering nog niet helemaal is voltrokken, maar wel al flink op weg? De handen aan het bed en de docenten voor de klas worden op den duur vervangen door machines en de huidige managers in die respectieve biotopen (zorg en onderwijs) lopen hier op vooruit?’

–  ‘ Ik heb dit inzicht ook maar net gekregen en moet er zelf aan wennen, maar ik trek als hulpmiddel de lijn door naar het spreken en denken over geld: geld dat een prijs heeft. Dus prijzen worden niet meer in geld uitgedrukt, maar het geld zelf heeft een prijs. Dat is moeilijk om mee te werken, vind je niet? Het vereist een compleet andere manier van denken en je verhouden-tot-de-wereld.’

‘ Ja, een denker als de Duitse literatuurwetenschapper Joseph Vogl (Het spook van het kapitaal en Het financiële regime) verricht pioniersarbeid op dit gebied. Via commodificatie (vermarktbaar maken) kom ik toch een heel end. In feite, kun je stellen, worden de kennis en ervaring van docenten en verpleegkundigen steeds verder gecommodificeerd. Professionals staan tenslotte voor de keuze: òf zelf manager worden, òf verdwijnen. Afgeschreven worden ze toch. Uiteindelijk loopt dan bij wijze van spreken iedereen-die-ertoe-doet met een attachékoffertje rond en rijdt in een lease-auto van vergadering naar vergadering, louter om lucht te verplaatsen. Dat gebeurt nu al veelvuldig, maar dit zal nog toenemen.’

–  ‘ In het onderwijs is deze commodificatie al verder voortgeschreden dan in de zorg, dat is logisch. Denk aan de MOOCs (massive open online courses). Je kunt nou eenmaal eerder een college of cursus geschiedenis of wiskunde volgen achter je laptop, eventueel thuis, dan dat je een bed vanachter je PC kunt verschonen of een verband aanleggen, dan wel verversen. Veel operaties worden al beter door computers verricht dan door menselijk chirurgen en de automatische piloot zorgde voor een afwaardering van mensen in de luchtvaartbranche.
De commodificatie vindt namelijk parallel plaats met afwaardering. Afwaardering gebeurt ook in de vorm van geen salarisverhoging meer toekennen. Afwaardering resulteert in afschrijven van het niet langer rendabele gebruiks- of productiemiddel.
Om die financiële afwaardering aanvaard te krijgen, is het nodig dat de professionals zichzelf gaan afwaarderen. Ze gaan zich letterlijk gering-schatten, dus lager inschatten en waarderen. De geesten worden nu allerwege rijp gemaakt voor dat sloopproces.
Gedemoraliseerde docenten geven anders les en gedemoraliseerde verpleegkundigen verlenen zorg van een andere kwaliteit. Dat kun je niet meteen, direct, zichtbaar meten, maar het is er wel degelijk. Je zou deze effecten misschien onder externalities kunnen subsumeren.’

‘ Frappant zeg. Over die geringe eigen-waarde bij verplegend personeel heeft Syp Wynia het in zijn recente betoog over de nieuwe hbo-opleidingen voor de verpleegkundigen. Die hbo-opleidingen komen neer op verdienmodellen voor en de onderwijsmanagers en de ziekenhuismanagers. “Oude” kennis (oude verpleegkundigen en leraren) worden letterlijk en figuurlijk afgeschreven, gedeprecieerd, verouderd (obsolete) verklaard en over de schutting gekieperd. ‘

–  ‘ Het cynische is natuurlijk dat al die zogenaamde “nieuwe” kennis die moet worden opgedaan grotendeels uit oude kennis bestaat. Er is zelfs een bestand aan onveranderlijke ervaringsdeskundigheid die nooit vernieuwd, alleen door jongere – en dus goedkopere en gezeglijke – krachten wordt toegepast en uitgevoerd.
In dit geval liggen de verdienmodellen van onderwijsinstellingen (hier met name hbo-instellingen) en ziekenhuisfabrieken in elkaars verlengde, die lopen in elkaar over. Het maakt de managers niet uit wat ze managen: een koekjesfabriek, een onderwijsinstelling, een vakbond, een geneesfabriek, een leger, een woningbouwfabriek, een politieke partij, ze hanteren nagenoeg hetzelfde arsenaal aan trucs en technieken en zijn inwisselbaar.’

‘ In dit geval is het weer eens exemplarisch cynisch-hilarisch duidelijk: managers van onderwijsinstellingen, van vakbonden en managers van zorginstellingen, praten over de hoofden van degenen wiens welzijne en belangen zij zouden moeten behartigen, vooral of alleen met elkaar! De managers houden er een ethos en mentaliteit op na die dwars staat op die van de professionals die zich aan hun zorgen hebben toevertrouwd. Een dergelijke ieder-voor-zich-mentaliteit krijg je in een generatie niet meer gecorrigeerd. Over de politieke managers heb ik het maar niet. Hoe het daarmee staat weten we inmiddels allemaal.
Mijn ouders en grootouders lazen tandenknarsend dat artikel van Mayke Blanksma in de Trouw van 17 augustus. Die oude HBS krijgen we nooit-van-z’n-never-niet meer terug. Ik heb bijvoorbeeld ’t kofschip bij mijn beide oma’s geleerd. En de staartdeling van mijn opa’s.’

–   ‘ Dus, is het nou vernieuwt of vernieuwd?’

 

 

 

WYNIA‘S WEEK: Zorgopstand raakt Nederland in het hart  –  Cafe Weltschmerz  –  Published on Aug 21, 2019

‘Minister Bruno Bruins van zorg heeft zijn neus gestoten met een wet om verpleegkundigen op te delen in verschillende categorieën. Ervaren zorgpersoneel dat wel gediplomeerd is maar toevallig geen (of te lang geleden) een HBO-opleiding heeft gedaan moet opnieuw examen doen of opnieuw worden opgeleid voor werk dat ze al doen.
De reacties in de ziekenhuizen waren vernietigend. Voor welk probleem is dit een oplossing? Hoe konden vakbonden, ziekenhuisdirecties en de minister zo ontzettend mis schieten? Syp Wynia fileert de geschiedenis van de nieuwe BIG2-wet. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Aan- en afspraken

 

 

‘ Zeg, je kunt het betoog over AOW en pensioenen van meneer Van Dijk uit IJsselham en dat van meneer Klein uit Amsterdam best leuk met elkaar vermengen. Op de volgende manier.

Niet alleen wordt het aantal ouderen, die ook nog eens steeds ouder worden, groter (Klein), maar ook het aantal vermogende mensen (Van Dijk) wordt steeds groter, er komen steeds meer miljonairs en miljardairs bij.
Bovendien worden vermogende mensen nog weer veel ouder dan niet-vermogende mensen – want rijke mensen hebben een langere levensverwachting. Let wel: ze hebben geen recht op een langer leven en ze kunnen daar volgens mij ook geen aanspraak op maken, maar toch gebeurt het – want shit happens nu eenmaal, zegt meneer Klein – en dus wordt de AOW-pot ook nog eens over de toch al vette varkens verdeeld, dus wordt de spoeling dunner. Bovendien trekken mensen die langer leven na hun 65ste, langer van Drees – die genieten langer van hun AOW. Rijke mensen krijgen in totaal dus meer AOW dan niet-rijken.
Hebben rijken daar recht op, of kunnen ze enkel aanspraak maken op AOW? Zonder recht op AOW te doen gelden? Volgens mij heeft iedereen in Nederland na haar 65ste recht op AOW. Toch? Daar schijnt ooit een harde afspraak over te zijn gemaakt.‘

Dat het aantal vermogende mensen toeneemt, is net zo’n natuurverschijnsel als het lage rentepeil dat steeds lager wordt en het groter worden van het aantal ouderen, die ook nog eens veel ouder worden. Dat zijn natuurwetten. Daar doen we niks tegen. Shit happens all the time.

Hebben die ouderen er trouwens recht op dat ze steeds maar ouder worden, kunnen ze daar aanspraak op maken? Waarom gebeurt dat eigenlijk? Waarom zijn er nog steeds zoveel belemmeringen voor mensen die vrijwillig hun leven willen beëindigen? Een raadselachtige paradox. Misschien dat meneer Klein uit Amsterdam hier een waterdichte redenatie voor heeft?’

–  ‘ Je legt volgens mij de vinger op de juiste plek: als er niet zo veel ouderen zouden zijn – inclusief de factor van het steeds ouder worden van die vele ouderen, die maakt dat de ellende exponentieel toeneemt – dan zou de rente vast en zeker omhoog gaan en dus de dekkingsgraad ook. Dan zouden er geen pensioenkortingen nodig zijn en minder pensioengerechtigden (sorry, gerechtigden is een verkeerd woord, want er zijn in dit kader geen rechten volgens meneer Klein) zouden aanspraak mogen doen gelden op meer pensioen. Geen speld tussen te krijgen.’

‘ Die meneer Klein is een slimmerik hoor, haast een griezelig genie. Wie zou er nou bedenken dat haar afgedragen pensioenpremies aan een pensioenfonds, het eigendom van dat pensioenfonds worden? Dat is mij tenminste nooit verteld. Ik ging er gewoon in goed vertrouwen van uit dat ik later mijn pensioen krijg. Nu daalt de rente, terwijl de aarde steeds warmer schijnt te worden, en daarmee daalt de dekkingsgraad. Met hoeveel graden daalt die dekkingsgraad eigenlijk? Meten ze dat in Celsius of Fahrenheit, of hebben ze daar een speciale graadmeter voor, die wij niet kennen? De pensioengraadmeter. Waar en door wie wordt die eigenlijk bewaard, die pensioengraadmeter? Geldt die trouwens nog wel?’

–  ‘ Jawel, dat pensioen krijg je ook, alleen weet je niet hoeveel pensioen je krijgt. Dat beslist het pensioenfonds. Jij krijgt voor je gestorte pensioenpremies van je pensioenfonds aanspraak – geen recht – op pensioen. Dat pensioen kan één eurocent per maand bedragen, of duizend euro. Dat bepaalt je pensioenfonds. Pensioen is pensioen, of het nou een cent is, of duizend euro. Jij hebt helemaal geen recht op pensioen, jij hebt alleen recht op het doen gelden van een aanspraak op pensioen.
Misschien dat het pensioenfonds je van meneer Klein zelfs helemaal geen pensioen hoeft te betalen, want je mag immers alleen aanspraak-maken-op, dat recht heb je. Desnoods maak jij aanspraak op pensioen tot je een ons weegt, je kunt nooit recht op pensioen doen gelden.’

‘ O juist ja. Enne een aanspraak is niet hetzelfde als een afspraak begrijp ik uit de argumentatie van meneer Klein. Een harde afspraak is helemaal iets anders dan de afspraak waar ik stilzwijgend van uitging toen ik mijn pensioenpremies (vanzelfsprekend) afdroeg. Daar was helemaal geen afspraak aan de orde, begrijp ik uit de argumentatie van heer Klein. Laat staan een keiharde afspraak. Aan die keiharde afspraken van meneer Klein kunnen wel degelijk rechten worden ontleend, maar niet door mensen met pensioen, die kunnen enkel aanspraak maken.’

–  ‘ Die meneer Klein, dat is een kanjer hoor. Zo een hebben we echt nodig in moeilijke tijden. Niet zo’n miezemuis als meneer Hans van Dijk. Arme mensen moeten gewoon niet zo veel kinderen krijgen. Beter nog: ze moeten helemaal geen kinderen op de wereld zetten. Gewoon, steriliseren, dat kost niks en voorkomt een boel ellende. Exoten kunnen geen recht op pensioen doen gelden, want die hebben geen pensioenaanspraken. Die weten niet eens wat pensioen en AOW zijn, dus die hoef je geen pensioen te onthouden – dat is iets anders dan ontzeggen – dus met exoten raak je als regering nooit in opspraak over aanspraak. Verder had je hier ooit ook nog inspraak, maar die is afgeschaft, want referenda mogen en kunnen niet meer.
De regering trekt heel eenvoudig een paar blikken geïmporteerde exoten open als ze dat nodig vindt. Het lijkt er zelfs verdacht veel op dat die Van Dijk een idealist uit de oude doos is, met z’n vreemde betoog over kinderbijslag om kinderen goed te kunnen laten opgroeien. Straks komt Van Dijk nog met de term solidariteit op de proppen. Krijg gewoon geen kinderen. Dat fokt maar aan en dan de hand ophouden voor gemeenschapsgeld.’

‘ Neen, dan meneer Klein uit Amsterdam, die zou letterlijk stik-stof kunnen genereren. Gewoon, laten stikken in stof en liefst niet te lang van stof willen zijn. Wat beschikt die man over een vernuft zeg.’

–  ‘ Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet weet of ik de argumentatie van meneer Klein niet begrijp, of dat ik hem gewoon niet geloof.’

‘ Dat moet jij zelf weten. Meneer Klein zal er vast geen oog minder om dicht doen en naar je pensioen kun je fluiten. Dus neem de wijze raad van meneer Klein ter harte en ga genieten van je vrije tijd. Laat de belangrijke zaken des levens gerust aan de Kleinen over. Dan komt alles vanzelf goed.’

– ‘ Denk je dat er cursussen, leergangen, bestaan waar je kunt leren om net zo intelligent onzin uit je nek te kletsen als meneer Klein? Na mijn pensioen heb ik vrije tijd te over en als zo’n cursus niet al te duur is, lijkt me dat een puike investering. Je kunt er zo een profijtelijk verdienmodel mee bij elkaar kletsen, lijkt mij tenminste. Maar ja, je moet er wel talent voor hebben natuurlijk. Of ik daar over beschik, weet ik niet.’

‘ Je kunt altijd naar de rechter, zegt meneer Klein. Lees maar: ” Die aanspraken zijn geen rechten. Als er getornd wordt aan pensioenrechten kunnen de pensioengerechtigden naar de rechter stappen.”
Zo’n rechter doet dan een uitspraak, zij verricht of pleegt een performatieve taaldaad – to perform a speech act. Een uitspraak, dat is iets anders dan een aanspraak, afspraak of inspraak.’

–  ‘ Kunnen rechters trouwens in opspraak raken? Mogen ze dan nog uitspraken doen? Ik ben trouwens benieuwd wie er voor dat weggewaaide dak van het AZ-stadion aansprakelijk wordt gesteld. Alles schijnt volgens de wettelijke regels en voorschriften in elkaar te zijn gestoken, dus wie of wat is er aanspreekbaar op de averij, of aansprakelijk voor de schade. Ik wed dat een meneer Klein de storm voor de rechter zou dagen. Andere smaken zijn er haast niet.’

‘ Die meneer Klein, die lult zo’n storm helemaal suf. Die reduceert zo’n AZ-akkevietje tot een storm die in een glaasje water past.
Of rechters in opspraak kunnen raken? dat weet ik eigenlijk niet. Volgens mij geldt dat alleen voor (Hoofd-)officieren van Justitie. Die worden dan tijdelijk geschorst, maar ze blijven wel aanspraak op salaris maken. Dat is nu eenmaal de afspraak.’

–  ‘ O, zit dat zo. Rechters die in opspraak zijn geraakt, zullen vermoedelijk vaker tegenspraak op hun uitspraken krijgen – dus met hoger beroep worden geconfronteerd. Vandaar dat de politiek dat hoger beroep, die tegenspraak dus, wil afschaffen of op z’n minst verwateren.
Raar dat meneer Klein uit Amsterdam het hier plotseling over pensioengerechtigden begint te hebben. Die bestaan toch niet? Dat beweert Klein nota bene zelf. Er zijn volgens Klein alleen pensioen-aansprekers, en die maken aanspraak op pensioen, waar ze geen recht op hebben. Je kunt ook een vermogen, het jouwe of dat van iemand anders, aanspreken. Zo’n vermogen zegt niks terug als het wordt aangesproken. Vandaar dat vooral de ECB onze Nederlandse pensioen- en spaarvermogens steeds opnieuw aanspreekt; geen weerwoord (tegenspraak) te verwachten of te vrezen. Gelukkig acteert de ECB altijd in ons en het algemeen belang, dus dat zit wel snor.
Zou die arme meneer Klein zijn verdwaald in zijn semantische labyrint? Hoe het ook zij, nu snap ik dat met de exoten ook meteen beter: die hebben vaak nog lang een foute uitspraak, omdat ze het Nederlands amper of slecht beheersen (in tegenstelling tot meneer Klein). Menige exoot blijft die foute uitspraak houden, daar zijn het tenslotte exoten voor.’

‘ Juist. Daarom kunnen exoten ook geen rechter worden. Neen, hier is over nagedacht hoor, laat dat maar aan de Kleinen over. Hun naam moge klein zijn, maar hun daden benne groot, zongen wij vroeger. Maar dat ging over Piet Hein en die is inmiddels ook afgeschaft.’

–  ‘ Bijna alles wordt afgeschaft, behalve bankiers en banken. Ik ga hoe langer hoe meer geloven dat die zogenaamde meneer Klein helemaal geen meneer is, maar een bank. Vandaag de dag weet je immers niet meer wat je kunt geloven. Banken, dat zijn de laatste nog een beetje kosjere instellingen. Banken maken geen aanspraak op winst, maar banken blijven gewoon verdienen. Eerlijk verdienen. Ongeacht de rentestanden.’

 

Cartoons van R.K. Laxman

https://www.google.com/search?q=cartoons+r.k.+laxman&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwjHhceysonkAhXRTN8KHaEdDX8QsAR6BAgJEAE&biw=1366&bih=654

 

 

Korting op de pensioenen riekt naar diefstal  –  De ingezonden lezersbrieven van woensdag 14 augustus.

Redactie  VK,  13 augustus 2019

 

Ties Keyzer:  ‘Wie minder verdient, overlijdt nog altijd eerder’ – 6 maart 2019 – verschenen in nr. 10 van de Groene Amsterdammer

‘Nederland is sinds de jaren tachtig gezonder geworden. Maar nog steeds staan laagopgeleiden er wat gezondheid betreft slechter voor dan hoopopgeleiden. En die kloof zal eerder groter dan kleiner worden. ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Rhizoom. Berichtgeving en journalistiek

 

 

Laura: ‘We hebben enkele artikelen uit “kwaliteitskranten” genomen ter illustratie van hoe moeilijk het is om solide berichtgeving te produceren. Vooral als het over de kwaliteit van ons samen-leven gaat.
Neem het NRC-artikel over het voorgenomen afwaarderen, downgraden, van de kostenloze rechtsbijstand door VVD-minister Sander Dekker. Dekker framet het via de beruchte zelfredzaamheid van de burger, hij zet er juridische voor: “juridische zelfredzaamheid.” U bent als burger helemaal zelf verantwoordelijk voor wat er met u gebeurt. Ondernemer van uw eigen leven.
De clou zit ‘m in de slotzinnen van het artikel, die zeggen dat de overheid (wie en wat dat ook moge zijn) in ruim 60 procent van de rechtsbijstandszaken partij is. De overheid wordt dus meer en vaak voor de rechter gedaagd. Daar wil die overheid vanaf. Vooral deze neoliberale. Die wil immers zo min mogelijk last van de burger hebben.’

Mohammad: ‘Ik, wij, als normale burgers, denken dan direct: dan moet de dienstverlening van die overheid rap verbeterd worden, zodat de burger zich niet zo vaak te kort voelt gedaan. Daarnaast moet er vermoedelijk effectiever met de burger worden gecommuniceerd over inhoudelijke zaken. Dus geen afpoeier-marketing-praatjes-voor-de-vaak. Kortom: de burger moet weer vertrouwen in de overheid krijgen. Dat komt de kwaliteit van ons maatschappelijke leefklimaat ten goede. Mis poes.
Deze neoliberale regering lost het anders op, die zegt doodleuk: maak het de burger moeilijker om de overheid voor de rechter te dagen, werp (financiële) barrières op en zorg ervoor dat het bureaucratische labyrint nog ondoordringbaarder (rhizomatischer) wordt, dan vergaat de burger de lust om haar recht te willen halen vanzelf. Overigens schijnt veel rhizoom tot zelfmoord te leiden.

En wat zeg je hiervan: “Inhoudelijk bleken er in de Kamer veel zorgen en vragen te zijn over de daadwerkelijke uitvoering van Dekkers plannen.
Al deze zorgen laten onverlet laat dat de coalitiepartijen Dekkers plannen steunen. De Kamer laat het erbij.”

De Kamer? Bij de Kamer moet je niet zijn. Die profiteurpipo’s schreeuwen zich schor over kinderpardon en andere sexy issues, maar het echte politieke handwerk, dat laten ze doodleuk liggen. Zo’n labbekak-volksvertegenwoordiging beneemt mij althans iedere lust om te gaan stemmen.’

Laura: ‘Die Dekker denkt krek hetzelfde als de managers van de wooncorporatie waar mijn tante bij huurt. Die zeggen: wij registreren liefst geen verzoeken tot reparatie, dan zijn er ook geen gebreken aan het verhuurde object, want er worden immers geen reparaties uitgevoerd. Dat de woningen vanwege achterstallig onderhoud in kwaliteit achteruit gaan, kan de managers niets schelen. Zij zijn immer geen eigenaar van die woningen, dus de waardevermindering zal hen worst wezen. Om het woongenot van de huurder bekommeren zij zich al helemaal niet.
U, burger-huurder, u moet gewoon minder klagen. Dan gaat de kwaliteit van onze dienstverlening vanzelf omhoog, want er zijn immers geen klachten over. Analoge redenatie: als de overheid minder voor de rechter gedaagd wordt, dan is daarmee het bewijs geleverd dat die overheid prima functioneert. Ja, m’n neus!

Ik zou er niet vreemd van opkijken als zo’n “arbiter” a la Dekker ook in de gezondheidszorg wordt binnengefrommeld. Dan moet je bij je huisarts eerst langs de arbiter – een variant van de chinese blote-voeten-dokter – en die bepaalt of je te duur bent, of dat je een behandeling mag ondergaan. Waarschijnlijk gooit zo’n gup gewoon een munt op. Zou me niet verbazen als VVD-mevrouw Edith Schippers, de Medusa van de neoliberalen, op zo’n klus wordt gezet. Het erodeert de moraal van de medische beroepsgroep en verkankert de maatschappelijke mentaliteit. Dat zal de neoliberale tokkies echter worst wezen. Korte termijn voordeeltjes zijn snel gescored, en na ons de zondvloed, wie dan leeft die dan zorgt. ’

Mohammad: ‘ Tja, alles via het frame van kosten-effectiviteit, maar goedkoper wordt het niet, want het gaat doodordinair om herverdeling van de nationale koek. Van onderin de maatschappij, naar boven, naar de top van de apenrots. Neem nou bijvoorbeeld de verhuurdersheffing vanwege de overheid (de Kamer hóór je hier niet over!) maakt deze handelwijze alleen maar “normaler,” want de managers van de wooncorporaties willen een zo hoog mogelijk rendement scoren teneinde die indirecte woonbelasting vanwege de overheid terug te halen. Vergelijk het met de belastingpachters in het oude Rome en het cultuurstelsel in Nederlands-Indië. De burger, le tièrs état, is de klos, want die moet uiteindelijk het geld ophoesten. In wat voor vorm of gedaante dan ook.
De (vaak politiek benoemde) managers van de woningcorps. geven de overheid de schuld van de marginale tot slechte dienstverlening die zij ten gunst van de huurders leveren – vooral door minder onderhoud te plegen en de huurder af te poeieren. De overheid speelt de bal vervolgens terug, en de huurders zijn de pineut. Eigen schuld van die huurders, moeten ze maar niet meer gaan stemmen. De tokkies. ’

Laura: ‘Hoe stress – bij afgeknepen en geknevelde machteloze burgers die hun recht niet meer kunnen halen – de volksgezondheid nadelig beïnvloedt, is evident. Breng dit “beleid” in verband met zorgkosten, ziekenhuissluitingen en wat er zich verder zoal afspeelt in de zorgsector, en je komt uit bij aloude volkswijsheid: goedkoop is duurkoop. Dergelijke relaties worden evenwel nooit gelegd.’

Mohammad: ‘Nog een recent voorbeeld van een vreemde politieke denkkronkel staat in een Trouw-interview met twee D66-gers: Jan Terlouw en Sophie in het Veld (SV). Terzijde: D66 heeft met het oog op de verkiezingen blijkbaar nog geen marketing-reclame-bureau ingehuurd, maar speelt het vooralsnog via de politiek prestigieuze 87-jarige Jan Terlouw als lijstduwer. Interessant is wat mevrouw SV zegt over het ongrijpbare klimaatprogramma waar iedere politieke pipo en bimbo vrijblijvend de mond zo vol van heeft.
SV beweert: “Ik geloof niet dat je een socialistisch of een liberaal klimaatbeleid hebt. Uiteindelijk zul je samen dezelfde doelen moeten bereiken. Minder uitstoot, minder uitputting van natuurlijke hulpbronnen.”

Jawel, allemaal tot je dienst, maar wie betaalt het meest aan dat “politiek neutrale” klimaatbeleid van jullie, beroeps- en carrière-politici? Bij die vraag staan de politieke voorkeur en keuze voor bij wie de hoogste rekening uiteindelijk terecht komt uiteraard wel degelijk voorop. Denk toch eerst na voordat je wat beweert. Wat ze hier in de Trouw uitslaat, is ronduit populistische prietpraat van het laagste allooi! Het getuigt opnieuw van losgezongen zijn van het gewone volk, de deplorables.’

Laura: ‘Mevrouw SV zit in dat rare EU-gebeuren steevast naast de Belg Guy Verhofstadt en zij gispt net als haar collega Judith Santini van Groen Links de opstelling van Victor Orban die zich verzet tegen door Duitsland (Angela Merkel) opgelegde importquota van exoten voor Hongarije. Bizar. Wereldvreemd.

Jan Terlouw heeft het tenminste nog over de verantwoordelijkheid van het moreel losgeslagen bedrijfsleven, JT:  < < “D66 heeft bij de oprichting gezegd: We willen geen opgeschreven beginselen, want dan staan die niet meer ter discussie. De wereld verandert, het sociaal-liberalisme moet mee veranderen. Sinds ongeveer 1991 zijn regeringen overal, ook in Nederland, gaan zeggen: De markt kan het beter. Wij deden eraan mee, hoor. De paarse kabinetten, dat was liberaliseren.

“Wat blijkt? De markt kan het helemaal niet beter. Voortdurend en overal wordt een vrije markt – hoe eerlijk het ook lijkt – onmiddellijk een oligarchie. Daar heerst de wet van de sterkste, net als in de jungle. Een markt is alleen maar mooi als die een heel strenge marktmeester heeft. Die zegt: Hoor eens, je mag geen producten maken die de grutto doen verdwijnen, om maar wat te noemen. Maar zo gaat het niet. Overal in de vrije markt hebben de oligarchen de macht, of ze nou Google heten of Uber, of de energiebedrijven. Dat functioneert niet want het neemt de macht van de politiek weg. Dat baart me veel zorgen.” > >

Dit is toch een ietwat ander frame dan dat van mevrouw SV. Helaas is JT te oud om werkelijk politiek mee te doen. Anders zou ik werkelijk overwegen weer te gaan stemmen.’

Mohammad: ‘JT heeft een heel ander beeld van de functie en plaats van Europa dan de meeste van zijn partijgenoten, denk ik zo te lezen.
Nog zo’n saillante passage lees ik in het redactionele commentaar van de NRC over een staatsbank. De sluitzin van het artikel kan niet anders dan satirisch zijn bedoeld: “Beleid zou beter kunnen anticiperen op de volgende crisis, in plaats van zich te veel te concentreren op de vorige.” In ieder geval debiteren deze journailleurs niet die sleetse mantra van “lessen trekken uit het verleden.”

Laura begint te lachen: ‘Die mantra werkt intussen op ieders lachspieren, want die lessen blijken nooit te zijn of te worden getrokken.’

Moh.: ‘Nou, het is maar hoe je het bekijkt. De financiële mafia kijkt wel degelijk naar het verleden en die denkt: wij komen er niet alleen mee weg, maar iedere crisis die we bekokstoven, maakt ons alleen maar nog rijker, want wij moeten immers altijd “gered” worden?’

Laura: ‘Ja, op die manier worden er veel lessen getrokken, ja. De verkeerde lessen welteverstaan, en door de foute types. Om moedeloos van te worden. Laten we de frames over de dreigende pensioenkortingen maar niet ook weer oplepelen, want daar wordt bedisseld is voor iedereen duidelijk dunkt mij.’

Mohammad: ‘Toch jammer van die borden met die rare teksten over koopkracht. Meer koopkracht. En dan? Hoezo? Het gaat erom dat je met terugwerkende kracht wordt gedemoteerd, afgewaardeerd, zonder dat je er iets tegen kunt doen. Je wordt alsnog en met terugwerkende kracht verneukt door de financiële sector in combinatie met de politieke collaborateurs.’

Laura zegt lachend: ‘Hier moet de PvdA op inspringen met de marketingteksten over zekerheid die ze inkopen bij het reclamebureau N=5 van meneer Oosterhout: Weest ervan verzekerd dat uw pensioenen worden gekort! Dat steekt de burger vast een hart onder de riem, want Zekerheid! is volgens meneer Asscher intussen een luxe goed. De pensioenfondsbobo’s geven je nota bene helemaal gratis zekerheid! De zekerheid dat je pensioen wordt gekort en de zekerheid dat je voor je spaargeld bijna geen rente meer krijgt. Het streven is naar de zekerheid van een negatieve spaarrente. Dat zou de Moeder aller Zekerheden zijn.’

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,