RSS

Category Archives: de media

De (avond-)klok als symbool, metafoor, voor de Apocalyps

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/19/ruben-l-oppenheimer-a4028057

 

‘ De avondklok (spertijd) en de uitzonderingstoestand. Beter dan Ruben Oppenheimer het tekent, kun je het haast niet samenvatten: de uitzonderingstoestand als onderdeel van geëxalteerde, delirische, symboolpolitiek. We zijn in oorlog met het Corona-Covid19-virus (en misschien ook een beetje met China – voor de extra suspense) en dus trekken “ze” (de leden van de nomenklatoera) alle bij een oorlog horende parafernalia uit de kast.’

  • ‘ Wanneer schorten “ze” de Grondwet en de Rechtsstaat op? Of is dat al stilletjes gebeurd? Zonder dat we er erg in hadden. Het schijnt dat “ze” de verkiezingen willen uitstellen tot na de zomer.’

‘ Het zou mij niet verbazen wanneer Ferd. de Grapp. in de media afkondigt dat het standrecht is ingevoerd en hij persoonlijk het goede voorbeeld gaat geven.
Zo’n uitstel (niet van de executies, maar van de verkiezing) lijkt me alleszins in de rede te liggen, want momenteel gelooft bijna niemand nog in politiek, politici en verkiezingen. Hoewel: ze zouden evengoed voor de vlucht-naar-voren-(hebben) kunnen kiezen en het verkiezingscircus vervroegen. Dan stemmen de mensen in een groggy-staat. Als de café’s maar open mogen en de festivals en vliegvakanties weer los gaan. De handige pipo’s die de schijn weten te wekken dat zij het snoepgoed uitdelen, die worden door de massa op het schild geheven. Brood en spelen heeft altijd gewerkt. Dus verkiezingen vervroegen, dat kan natuurlijk ook (nog).

Zeg, welke marketing-propaganda-toko zou de gimmick van de avondklok hebben bedacht en gemarket? Niet slecht verzonnen trouwens. Als archetype voor gevaar, het vreemde-en-unheimische, urgentie , existentiële benardheid en nood is de klok nog altijd werkzaam. Althans in landen die tot het Witte Westen worden gerekend.
Vroeger had je de klokkentorens met hun alarm-bim-bam-klokken, weet je nog? Denk maar aan het Roelandslied: “ Mijn naam is Roeland, ‘k kleppe brand / En luide storm in Vlaanderland!”.

  • ‘ jij en ik weten nog wie Roeland was; hoewel de geschiedenislessen zijn afgeschaft, samen met het plezier in algemene ontwikkeling. Bijna niemand weet nog wat het Roelandslied is.’

‘ Kan ook haast niet, want het lied gaat over de strijd van Karel tegen moslims. Zing het Roelandslied vandaag de dag, tenzij stiekem onder de douche (zoals mijn moeder soms doet), en je wordt gevierendeeld en op het rad gelegd – als racist, want tegen de massa-immigratie. Vlaams Blok en zo, of nóg veel afschuwelijker.
Nou je het over ons onderwijs hebt, schiet me te binnen dat er wordt beweerd dat “ze” Lodewijk Asscher ons onderwijs willen laten fiksen.’

  • ‘ Nou en, wat dan nog? Aan ons onderwijs valt niets meer te versjteren, dus Asscher of een andere pipo erop loslaten, dat is om het even. Toch? Asscher moet gewoon een baan hebben die voorkomt dat hij een pensioen-wachtgeldgat oploopt – een riante en gegarandeerde verdienpositie. De PvdA is als uitzend-detacheringsbureau voor politici nog steeds erg effectief en lucratief, hoewel ze maar een schijntje aan Kamerzetels hebben. Zodoende.’

‘ “Ze” zijn vast van plan om de komende maanden een propaganda-circus op ons los te laten teneinde ons klaar te stomen voor de “echte” verkiezingen, straks in oktober of zo. Dat bespeur ik nu al, met kleine berichtjes onder pakkende kopjes.
Het virus (welk virus dat weet niemand precies) speelt “ze” geweldig in de kaart.’

  • ‘ Mwah Boeien zeg. Trouwens over ons onderwijs (of wat daar voor doorgaat), staat een stuk in de Groene. Een karikatuur van onderwijs-als-verdienmodel en een persiflage van de vrijemarktwerking, wordt geschetst in een hartverscheurend artikel over de omscholingsmarkt. Er lijkt totaal geen verband meer te bestaan tussen een diploma of certificaat en de kennis waar het voor staat. Het is een bijna honderdprocent windhandel in certificaten.’

‘ De ravage van enkele decennia sloop- en afbraakpolitiek, van fundamentalistische privatisering en rabiate deregulering, laat zich natuurljk niet in enkele maanden voor de verkiezingen herstellen, dus gaat de propagandakraan voluit open en nemen de pipo’s, bimbo’s en jojo’s ijverig extra toneellessen in volksmennen en populistisch brallen. Dat is opgelegd pandoer.’

 

 

De prijs van scholing /  Thomas Muntz, Michelle Salomons en Emiel Woutersen beeld Aart-Jan Venema
De Groene, 13 januari 2021 – verschenen in nr. 2

 

 

 

 

Tags: , ,

‘Paranoia’ onder professoren en ‘professionals’

 

‘ Leg eerst maar uit dat je middels deze kop speelt met titels van W.F.Hermans (Paranoia en Onder professoren) en dat de twee journalisten: Wilmer Heck en Andreas Kouwenhoven, wat ons betreft best als “paranoia professionals” ingeboekt kunnen worden.’

  • ‘ Paranoia professionals qualitate qua dan hè, als journalist die niemand en niets op het eerste gezicht gelooft of vertrouwt en alles onderzoekt – op complotten, scenario’s, verdachte narratieven en de rest.’

‘En dat veel professoren (de bonafide welteverstaan, niet de charlatan-influencers) op onze universiteiten op de rand van paranoia verkeren, omdat hun onderwijsinstellingen worden bestierd door managers die net zo goed een koekjesfabriek zouden kunnen managen. Vandaar paranoia onder professoren.’

  • ‘ Dat ook. Zeker. Niet dat alle oud- en ex-politici die op een universitaire positie terecht komen dat enkel en alleen aan hun politieke contacten te danken hebben. En dat ze daar zitten om te lobbyen en om geen pensioengat op te lopen, maar de universiteit maakt intussen wel degelijk deel uit van banencarrousel van de politiek.
    Heb je de video bekeken, waarin Karel van Wolferen aan Siep Stuurman uitlegt hoe het “profiel” dat Heck en Kouwenhoven van hem schreven tot stand kwam? Op Café Weltschmerz, de video doorspoelen naar 11:47.’

‘ Jazeker. Ach, het is een manier om zo’n stuk te schrijven en zeker nu, nu vanwege de Corona ieder fysiek contact is gebreideld en communicatie veel via zoom en skype, plaatsvindt of per telefoon wordt gepleegd, is een profiel per telefoon bij elkaar “gelezen” niet opzienbarend. Heck en Kouwenhoven konden al de respondenten die zij voor dit profiel citeren niet allemaal face to face interviewen. Ook in niet-Coronatijd worden respondenten telefonisch benaderd en komen hun uitingen in citaten terug. Ik vind het artikel over Van Wolferen dat Heck en Kouwenhoven pleegden niet eens zo erg raar. Karel van Wolferen is een dominante man met uitgesproken opvattingen en vierkante meningen die hij vaak met een plof neerzet. Hij heeft tijdens het telefoongesprek met de NRC-journalist antwoord gegeven op de vragen die – ik meen – Heck hem stelde, zo beweert hij tenminste.
Leuk dat je me attendeerde op zijn gesprek met Stuurman, zodat ik zijn versie nu ook heb gehoord. Maar het gaat om andere dingen die in dat gesprek ter sprake komen en die ik veel interessanter vind dan het interview voor de NRC.’

  • ‘ Zoals de referentie naar Catherine Austin Fitts (video doorspoelen naar 27:00).’

‘ Inderdaad. Wat mevrouw Austin Fitts vertelt over het opruimen van de middenstand middels de lockdowns, hadden wij op bescheidener schaal ook al bedacht, zij het (nog) niet vanuit een moedwillig plan, zoals zij dat presenteert. Haar video getiteld Planet Lockdown schijnt steeds moeilijker te zien te zijn, omdat ze wordt gebanned van de grote platforms. Downloaden en op DVD branden, zou een oplossing kunnen zijn. ’

  • ‘ Dat klopt wat mw. Austin Fitts zegt, over het ruimen van de kleintjes, ten gunste van de grote jongens. Gevolg van de lockdown is dat de kleinere en middelgrote businesses verdwijnen. Die worden uit de markt gedrukt. Dat was natuurlijk geen opzet en er ligt geen complot aan ten grondslag. Het gebeurt gewoon, als onvermijdelijke collateral damage en in het Algemeen Belang. Hier is geen speld tusen te krijgen.Wij stelden vast dat supermarkten tot de “essentiëlen” behoorden, hetgeen op zich niet zo vreemd is, want mensen moeten tenslotte voedsel kopen, en we vroegen ons af hoeveel extra winst een toko als Unilever zou scoren, omdat Unilever vermoedelijk de grootste producent is van de spullen die in de supermarkten worden verkocht. Dat Unilever en andere grote spelers zouden inhaken op deze gelegenheid om hun monopoliepositie te versterken, zagen wij als een “natuurlijke reflex.” Iedere producent streeft naar een monopoliepositie voor haar producten. Mw. Fitts framet het allemaal in een prachtig complot-frame, hetgeen haar verhaal voor mij alleen maar geloofwaardiger maakt. ‘

‘ Dat is het verrassende van wilde verhalen en desnoods fake news: de actuele situatie waarin je als lezer/consument verkeert, beïnvloedt je waardering voor alle verhalen waar je kennis van neemt. De receptie van verhalen verschuift en muteert. Als Fitts zegt dat “men” bezig is om het transactiesysteem dat het contante geld als betaalmidel moet vervangen, te marketen, om ons een kat in de zak te verkopen, dan geloof ik dat nu eerder, dan zeg zo’n tien jaar geleden.’

  • ‘ Omdat we intussen aan den lijve hebben ervaren dat ons middels de EU en vooral de euro, zo’n kat-in-de-zak in de maag is gesplitst.’

‘ Yip, ja. Dat zeker, maar ook omdat de overheid ons van alles en steeds meer op de mouw spelt. De Britten hebben gezegd: dat Verenigde Europa is ons destijds aangesmeerd door een paar rogue politicians (als common market, niet als de politiek-fiscale unie die het stiekem, stilletjes en tersluiks aan het worden is) en wij maken dat bedrog van die politici alsnog ongedaan. Zij zijn groter en zij hebben hun pond gehouden, dus zij kunnen er alsnog uitstappen. Zij het dat ze dat op korte en middellange termijn flink wat kost. Alle alarmerende berichtgeving in de MSM hier, over het op handen zijnde vergaan van GB (het zou na de Brexit in de golven verdwijnen) nemen we dan ook met steeds meer zakken zout.’

  • ‘ De Britten trekken hun eigen plan, terwijl wij met huid en haar zijn overgeleverd aan de Duitsers. En dus worden we steeds jaloerser op de Britten. Machteloos jaloers, dus ultiem en maximaal gefrustreerd. Okay. Bekijk de video van Mw. Fitts en download hem, want je weet niet of het vandaag of morgen niet van internet wordt gehaald, en je moet het een paar keer achter elkaar bekijken. Soms praat ze onduidelijk.’

‘Bekijk dan ook meteen de video van econoom Arnoud Boot, die een degelijk en positief gestemd verhaal houdt, maar die volgens mij ten onrechte, erg  optimistisch is over de voordelen van de invoering van digitaal geld. Argeloos optimistisch, en dat ben je vandaag de dag niet ongestraft.
Boot negeert de mogelijkheden tot het ons controleren, straffen en corrigeren (dus conditioneren) middels dat “transactie-geld.” Wat dat betreft is Boot nogal naïef, vinden wij.’

  • ‘ Boot gelooft ook nog in een Chinese muur tussen private banken en publieke. Wij niet. Het meest enge en benauwende aan dit gebeuren vinden we dat we middels dat digitale geld overal zijn te volgen en dat “men” je op elk moment financieel kan droogleggen, waar ter wereld je je ook bevindt. Een idee, om nu al paranoia van te worden.’

‘ Wordt ongetwijfeld vervolgd. Over straffen en corrigeren in verband met het liberalisme, heeft Michel Foucault trouwens zinnige dingen gezegd en geschreven.’

  • ‘ Mwah, ik zou China niet meteen een liberale maatschappij noemen, toch hebben ze daar het monitoren en corrigeren tot op grote hoogte vervolmaakt (iedere Chinees heeft een deugkaart waarop haar score wordt bijgehouden) en “wij” kopen die technologie gretig van de Chinezen. Deze nieuwe vorm van betalen met en door transacties zie ik alleen als een variant, een andere modaliteit van monitoren en corrigeren/straffen.’

‘ Weet je dat ik vermoed dat we straks de puntenscores op onze deugkaarten onderling verhandelen, zoals nu bijvoorbeeld met emissierechten en stikstofrechten gebeurt. Als ik immers mijn negatieve sociale strafpunten kan verkopen aan iemand met een positief deugsaldo, die toch nooit reist, of nooit naar een bordeel of theater gaat, dan kan ik met zijn of haar blanco deugstrafblad gewoon weer op reis en naar het bordeel. Moraal en ethiek hebben er niets meer mee te maken.’

  • ‘ Dat klinkt mij in de oren als een logische voortzetting van de huidige trend: alles wordt nog meer gecommodificeerd, nog meer vermarktbaar gemaakt. Zucht. We schijnen dat zelf te willen, want we mogen immers om de vier jaar stemmen. Da’s toch raar om te bedenken hoor.’

‘ Ergens klopt er iets niet, bedoel je. Dat denk ik al jaren, weet je dat. Ik kan alleen niet verzinnen wàt er niet klopt. Vroeger schreef ik Demokratie af en toe met een “k”, maar daar kan het niet aan liggen, want dat doe ik al jààààren niet meer. Misschien dat het me straks, ná de corona te binnen wil vallen. Je weet maar nooit.’

  • ‘ Blijf je Corona wel met een “C” schrijven?’

 

Catherine Austin FittsPlanet Lockdown  is  onder andere (nog / 2021.01.18) te zien via     https://www.facebook.com/depersnl/videos/catherine-austin-fitts-full-interview-planet-lockdown/421138155748673/
&
https://www.youtube.com/watch?v=6zzy7pKs8Ck

Arnoud Boot

https://www.mejudice.nl/artikelen/detail/de-ontsporingen-van-het-zonnebloemkapitalisme-de-overheid-past-andere-rol

‘Kabinet laat MKB aan zijn lot over.’ Een gesprek met Rick Moorman • Jan 10, 2021 / De Nieuwe Wereld

<<  Paul van Liempt in gesprek met ondernemer en retailexpert Rick Moorman. “Ik ben een beetje de weg kwijt. En ik ben niet de enige ben ik bang..”

Het water staat Moorman aan de lippen. Hij vertelt in dit gesprek geëmotioneerd over de situatie in zijn branche, de mode-retail, en de gehele samenleving. “Ik ben een beetje de weg kwijt. En ik ben niet de enige ben ik bang.” Vooral het feit dat de overheid een volledige sluiting heeft opgelegd vindt hij lastig te verkroppen. “Ik accepteer als ondernemer dat ik risico loop. [..] Hier is geen sprake van ondernemersrisico. Per decreet is mij opgelegd dat mijn winkel dicht moet.”

Daarnaast is het overheidsbeleid waarbij de niet-essentiële winkels dicht moeten willekeurig, zo stelt Moorman. “De bonbonwinkel naast mij is open. Ik gun het die mensen van harte, maar wat is daar essentieel aan?! Dan moet je zeggen dat het echt klopt.” Daarnaast is er nauwelijks nog sprake van samenwerking: ondernemers, maar ook de vastgoed en andere partijen denken aan de eigen bonnetjes. “Iedereen is voor zichzelf bezig en de overheid denkt niet na.”  >>

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

‘Omertá,’ vuile was, de paradox van Epimenides en onze pensioenfondsen

Conceptversie

Omertá is ook in Nederland zeker aan de orde, denken wij, en daar gaat de laatste tekening van Ruben Oppenheimer voor ons mede over. Over de maffia (de octopus), die als verzamelnaam voor de georganiseerde criminaliteit (blauwe- en witteboordencriminaliteit, geweldsdelicten en financiële delicten) dient.
De bananenrepubliek die Oppenheimer verbeeldt, verwijst wat ons betreft in eerste instantie en als opmaat voor ons narratief, naar Cuba in de tijd van Fulgencio Batista en J.F.Kennedy.
Kort samengevat: tóen had de Amerikaanse Maffia het in Cuba voor het zeggen en nú de Russische – waarschijnlijk werken ze samen in een soort van syndicaat-kartelvorm, politieke ondernemers die samenwerken, of samenspannen, om een maximale winst te realiseren ten koste van Jan met de pet. Destijds had United Fruit in Latijns Amerika de touwtjes in handen en was er op Cuba een monocultuur van bananen (naast het gokken, de heroïne en prostitutie). Daarna kwam het suikerriet, dat massaal door Rusland werd gekocht. De Russische maffia nam het van de Amerikaanse over. De gewone Cubaan was linksom dan wel rechtsom de sjaak.’

  • ‘ De bananen in Oppenheimers tekening staan in onze roman voor een levensmiddelengigant en voedselproducent als Unilever en consorten. Volgens het scenario dat wij voor onze misdaadthriller opstelden, hebben Unilever c.s. de afgelopen tien tot twintig jaar een miljardenwinst gerealiseerd door slim snoeien (denk aan het snoeien van munten uit edelmetaal) op hun producten: de pakken (riet-)suiker gingen van 1 kg naar 750 gram en de prijs – die korte tijd werd verlaagd – werd geleidelijk aan verhoogd, zodat je nu meer voor 750 gram betaalt dan dat je voor een kilo zou betalen. De thee werd vermengd met inferieure soorten, de rook- en kookworsten werden korter en dunner, het toiletpapier wordt opgedikt terwijl de rollen kleiner worden, de stukken badzeep werden kleiner of ze werden optisch vergroot, maar ze smelten bij gebruik drie keer zo snel. Zo zijn er nog veel meer van dergelijke zaken; Bij elkaar tikt dat qua rendementen aardig aan. Pippa Malmgren beschrijft in haar boek Signals hoe zo’n opzet in zijn werk gaat. De casus met de rietsuiker is vermoedelijk voor Nederland het meest in het oog lopend. Bovendien leggen we via de suiker een bruggetje naar wat er in Cuba na Batista gebeurde (van bananen naar suikerriet).
    Kortom, zowel kwantiteit als kwaliteit van Unileverproducten gaan in onze thriller achteruit, terwijl de prijs tenminste twee maal werd verdubbeld. Dit alles gebeurt ongemerkt, zodat de consument er geen erg in had en heeft dat zij wordt bedot en getild waar ze bij staat. Indien je het natrekt, zal misschien blijken dat dit scenario niet ver bezijden de echter werkelijkheid bestaat. Dat hebben wij echter niet onderzocht, onze thriller staat dan ook bij de fictie.’

‘ Je vergeet de miljarden die “ze” nu binnenhengelen via de meuk die ze produceren en plaatsen in het kader van hun zogenaamde strijd tegen de klimaatverandering. Ik bedoel al die windmolens en zonnepaneelparken. Plotseling bekende de VVD zich tot het milieu en het klimaat en allerwege riep men verbaasd – en ook een beetje verheugd – dat de VVD het programma van Groen Links had overgenomen en uitvoerde. De sufferds! De VVD neemt elk programma over zo lang degenen die ze bedient daar garen bij spinnen. Met goede en nobele doelen ten dienste van het Algemeen Belang, heeft dat helemaal niets te maken.
Daarmee persen ze ons uit tot en met, via allerlei milieu- en klimaatbelastingen. Die windmolens, die draaien straks voornamelijk op subsidies, dus op ons belastinggeld.
De bananenrepubliek die Nederland intussen (aan het worden) is, kent ook een vorm van omertá. Over bepaalde zaken spreekt “men” niet; als politicus hang je de vuile was niet buiten. Althans, dat was vroeger zo. Twee op het eerste gezicht onbetekenende incidenten illustreren hoe ook in die “ “ere-code” “ zichtbare haarscheurtjes optreden. De aanstaande verkiezingen werken dit verschijnsel vermoedelijk in de hand.

De eerste casus is die van Arendo Joustra van Elsevier in relatie tot Thierry Baudet en de tweede gaat over Thierry Baudet (FvD) en Farid Azarkan (DENK). Beide casussen gaan over het schenden van de omertá, het buiten hangen van de vuile was.’

  • ‘ Casus I, Joustra over Baudet. Dit lezen we in de Trouw in een column van Sylvain Ephimenco: Misschien wordt het tijd om een kiesdrempel in te voeren / Trouw, 22 december 2020.
    Citaat uit die column van Ephimenco: <<  Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra vertelde onlangs op tv hoe hij enkele jaren terug een zwaar gedeprimeerde Thierry Baudet naar huis reed. De man was in zak en as en zag al zijn pogingen om iets van zijn leven te maken toen mislukken. Hij klaagde dat hij op dat moment zonder inkomen zat.
    Het advies van de hoofdredacteur: sticht een partij en ga de politiek in! Ja, als je maar twee linkerhanden bezit, is een jaarsalaris van 116.000 euro zo gek nog niet. Misschien tijd om een kiesdrempel in te voeren? >>
    Of dit werkelijk is gebeurd en of Joustra dit “advies” ooit in deze woorden aan Baudet gegeven heeft, weten we niet. We waren niet bij dat gesprek in de auto, tussen Joustra en Baudet, aanwezig. Net zo min als Ephimenco, die het van een tv-optreden heeft. Dat tv-optreden hebben wij niet gezien. Vinden wij aannemelijk dat dit in het echt is gebeurd? Jawel, dat vinden we. We zouden het voor onze thriller kunnen gebruiken.’

‘ Waarom? Omdat het romanpersonage Baudet deze gang van zaken volgens ons aannemelijk maakt. Dit is te herleiden op ’s mans gedrag zoals we dat tot dusverre in de media hebben gevolgd. Onder punt twee geven we er een proeve van aan de hand van een akkevietje tussen Baudet en Azarkan (DENK). Dat is één. Het tweede is dat Joustra een media-ondernemer is die o.a. het blad Elsevier uitgeeft en dat Elsevier vooral VVDstemmers en Telegraaflezers als zijn doelgroep beschouwt – denken wij. Overigens: wij lazen Elsevier vroeger vooral vanwege de columns van Syp Wynia en mede daarom is Syp Wynia vertrokken bij Elsevier (dit laatste is een half-serieuze grap).
Dat Joustra de woorden die Ephimenco in een tv-uitzending heeft gehoord tegen Baudet heeft gebezigd, kan “waar” zijn. Maar wat dan nog? Het enige (politieke) voordeel dat uit deze casus zou kunnen voortvloeien, zou ten bate van de concurrenten van FvD zijn – op de kiezers- en stemmenmarkt. De grootste partij in dit frame, is de VVD. Dus Joustra zou met zijn ontboezeming op tv de VVD hebben kunnen bedienen.’

  • ‘ De ontboezeming/de raad/ het advies die Joustra (volgens Joustra, volgens Ephimenco) aan Baudet gegeven zou hebben, hoeft Baudet zich niet ter harte genomen te hebben. Baudet hoeft niet de politiek in te zijn gegaan omdat Joustra dat tijdens die autorit suggereerde. Daarbij komt: Joustra maakte gewoon een badinerend grapje, want als hoofdredacteur van Elsevier is de Democratie hem veel te lief om zo’n “advies” ooit serieus te geven aan iemand als Baudet. Ben je mal!? De politiek is geen speeltuin voor avonturiers!’

‘ Op de keper beschouwd hangt Arendo Joustra met zijn ontboezeming in het tv-programma-dat-wij-niet-hebben-gezien, helemaal geen vuile was buiten. Hij kan hooguit afbreuk hebben willen doen aan Baudets geloofwaardigheid als serieuze politicus, die ook nog eens de ambitie ventileerde dat hij premier van Nederland wil worden, en dus de VVD’er Rutte als capo van het pluche wilde stoten. Voor maffia-baas lijkt Baudet echter niet uit het juiste hout gesneden, laat staan voor capo di tutti capi. Geen man van eer, uomo d’honore, die de omertá respecteert.’

  • ‘ Arendo Joustra is net zo lang hoofdredacteur van Elsevier als Mark Rutte premier is. Het zal elkaar in ieder geval niet veel ontlopen. Waarom ook niet? Rothschild heeft onder andere het gerenommeerde weekblad The Economist als belangrijke influencer, dus waarom zou de VVD-familie Elsevier niet “hebben”?
    In ieder geval is de VVD momenteel de partij die het meeste garen spint bij afbreuk aan Baudet als mogelijke stemmentrekker. Dit is punt I.’

‘ Punt II. Thierry Baudet hangt wel de vuile was buiten, als hij Farid Azarkan “verraadt.” Het gaat in dezen over een telefoonnummer dat Azarkan van Baudet zou willen hebben, om ook zo’n bijeenkomst op de Amerikaanse ambassade te organiseren als Baudet met FvD zou hebben gehad. Zie de youtube video. Ook hier is het roddel-sop de politieke kool eigenlijk nauwelijks waard.’

  • ‘ Azarkan is blijkbaar nog niet zo door de wol geverfd dat hij Baudet onmiddellijk en op hoge toon voor leugenaar uitmaakte, hetgeen hij risicoloos had kunnen doen. Het zou immers zijn woord tegen dat van Baudet zijn. De ene politicus die de andere politicus voor leugenaar uitmaakt, terwijl alle politici als leugenaars bekend staan: de paradox van Epimenides.

Farid  Azarkan doet er echter het zwijgen toe. Dit maakt het aannemelijk dat Baudet in dit geval, de waarheid over Azarkan vertelt. De boodschap die Baudet hiermee (aan zijn politieke ambtsgenoten/medeplichtigen) afgeeft, luidt dat hij op z’n minst net zo verraderlijk is als Azarkan. Belangrijker voor de biotoop waarin zich dit afspeelt, lijkt ons de boodschap van Baudet dat hij “ “ onbetrouwbaar “ “ is. Je kunt er bij een Baudet niet van op aan dat hij de kleffe kuiperijen en het hufterige handjeklap altijd onder de stolp zal houden. Dus met iemand als Baudet, kun je onder de Haagse Kaasstolp onmogelijk zaken doen, dat zou levensgevaarlijk zijn: He might spill the beans any moment he feels like like it.’

‘ Verreweg de meeste echte maffiosi gingen en gaan liever de nor in – soms voor vele jaren – dan dat ze de code van omertá schonden. Er zijn vele parallellen tussen de manieren waarop boeken over de maffia worden geschreven en boeken over politici en de politiek. De recent verschenen biografie over het CDA door Pieter Gerrit Kroeger: Tand des tijds. Het CDA in de nieuwe eeuw, zal door ons hoogstwaarschijnlijk als een maffia-roman gelezen kunnen worden – en dus niet veel nieuws onder de zon openbaren. Er zal veel vuile was buiten gehangen worden, denken wij. We hebben echter enkel de recensie van Mark Kranenburg gelezen, dus het zou best anders kunnen zijn dan wij denken. Als we tijd over hebben zullen we het boek van Kroeger misschien ooit tot ons nemen.
Vooral omdat juist die “zijpaden” en die “andere partijen en personen” over wie de recensent heeft, ons interesseren.

Wat toch weer verrast, is dat zulke duidelijke parallellen zijn te ontwaren tussen de manier waarop in de “echte” politiek, bondgenoten en “vrienden” worden opgepeuzeld, geneutraliseerd, zoals met de PvdA is gebeurd en nu met het CDA en D66 aan de orde is, en de wijze waarop dat bij de maffia gaat – althans volgens de films en romans die hierover zijn verschenen en nog steeds verschijnen. De respectieve maffia-families concurreren zowel intern – afgaande op de recensie gaat dit boek van Kroeger daar voornamelijk over: interne machtstrijd in de CDA-familie – alsook onderling om de macht, zoals politieke partijen dat doen. Daarbij gaat het er niet zelden tamelijk “onparlementair” aan toe.

Gevechten om (de) macht zijn zo oud als de mensheid en de wijzen waarop men elkaar naar het leven kan staan, zijn weliswaar legio, maar toch eindig in aantal en qua variaties. Ook bij het CDA zal het er bij gevechten om de macht, niet heel veel anders aan toe gaan dan te doen gebruikelijk.

In de film The Irishman van Scorsese wordt de protagonist Jimmy Hoffa (gespeeld door Al Pacino) tenslotte door zijn vriend en vertrouweling Frank Sheeran (de Ier, gespeeld door Robert de Niro) vermoord, opgeruimd. Zijn lichaam werd nooit gevonden.
Hoogstwaarschijnlijk is The Irishman (mede) door de maffia gefinancierd, om tenminste de mediawerkelijkheid van de maffia te manipuleren en het  gewenste beeld van de organisatie te projecteren voor het grote publiek. Indien de film bovendien een kaskraker blijkt, snijdt het mes aan twee kanten.’

  • ‘ Een associatie die zich via de tekening van Ruben Oppenheimer aan ons opdrong, was die tussen de maffia en onze pensioenfondsen. Deze relatie wordt extra geëxpliciteerd en aangezet door de film The Irishman van Martin Scorsese.
    De film gaat onder andere over de moord op de Kennedy-broers (in verband met Cuba en de maffia), maar vooral over de actualiteit van hetgeen er met onze Nederlandse pensioenfondsen gebeurt en aan de hand is. De film versimpelt de ingewikkelde materie door het conflict toe te spitsen op de onenigheid tussen vakbondsbaas Jimmy Hoffa en maffiabaas Tony Provenzano. Hoffa zit samen met Provenzano in de nor. Maar Hoffa is wegens fraude veroordeeld en zijn pensioen is veiliggesteld, terwijl Tony Pro (the little guy) wegens afpersing en bedreiging is veroordeeld en zijn pensioen verbeurd verklaard ziet. Het wil er bij Tony (the little guy, letterlijk en figuurlijk de kleine man) niet in dat dit twee heel verschillende vormen, modaliteiten, van diefstal zijn. Dat ze althans anders worden gedefinieerd door de poppenspelers die aan de touwtjes trekken.
    In de tijd waarin Jimmy Hoffa en de maffiosi uit de Scorsese-film leefden, ging het nog over en om miljoenen. Die bedragen zijn intussen verduizelingwekkendvoudigd en het is zeer de vraag of personen als een Wouter Koolmees (D66) of een Jeroen Dijsselbloem (PvdA) precies van de hoed en de rand weten van hetgeen er zich met en rondom onze pensioenen afspeelt.
    Zij behoren hoogstwaarschijnlijk tot de voodoo-priesters die ons moeten verkopen dat onze pensioenen verdampen vanwege de klimaatverandering en dat het verdampen nu in combinatie met het Corona-virus minstens dubbel zo hard gaat en driedubbel onomkeerbaar is. Hoogstwaarschijnlijk zullen hun pensioenen buiten schot blijven en veilig zijn gesteld. Net als het pensioen van Jimmy Hoffa en andere pensioenfondsbestuurders in de Scorcese-film.’

‘ Het is voor hen alleen te hopen dat ze comfortabel en tot op hoge leeftijd van hun riante pensioenen kunnen genieten, zulks in tegenstelling tot Jimmy Hoffa, in de film van Scorsese.’

 

Sander Boon  over ons pensioen en Wouter Koolmees (D66) ,25 december 2020  /   Sander Boon

<<  Uit angst voor oudere en gepensioneerde kiezers bij de Kamerverkiezingen van 17 maart 2021 heeft Koolmees er voor gekozen om pensioenkortingen voor 2021 en 2022 op te schorten, ondanks de dalende dekkingsgraad van veel pensioenfondsen. Daarmee heeft Koolmees de eerste pensioenstorm opgevangen. Een tweede storm doemt echter op in aanloop naar het nieuwe pensioenstelsel in 2026. >>

 

<<  The True History Behind Martin Scorsese’s ‘The Irishman
Many have suggested Frank Sheeran’s claims about the murder of Jimmy Hoffa are mere fantasy; the historical context of Scorsese’s epic is more nuanced. >>
By Angela Serratore /  Smithsonianmag.Com  /  November 21, 2019

https://www.esquire.com/nl/mantertainment/a26143317/the-irishman-netflix/#:~:text=The%20Irishman%20van%20de%20Oscarwinnende,maffia%20van%20Pennsylvania%20werd%20opgenomen.

https://www.encyclopedia.com/history/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/united-fruit-company-strike

MOMO: THE SAM GIANCANA STORY | The True Story of The American Mobster Documentary  Aug 29, 2020
In deze Youtube video wordt expliciet veteld dat de maffia, J.F.K. liet vermoorden. In The Irishman zegt Russell Bufalino (een sterke rol van Joe Pesci) tegen Sheeran over de maffia: ” If they can whack a President of the US, they can whack a president of a union. You know it and I know it. ”
Sheeran brengt deze ernstige boodschap en laatste waarschuwing, over aan zijn vriend Hoffa, maar het is aan dovemans oren gezegd. Het is tenslotte Sheeran die het vonnis aan Hoffa voltrekt.

Mistress who linked JFK to Mafia don /  Sat, Oct 2, 1999, 01:00

<<  Judith Campbell Exner, who has died of cancer, aged 65, in a Los Angeles hospital, became notorious in the mid-1970s when she claimed that she had had an affair with President John F. Kennedy from 1960 until 1962.

Kennedy’s involvement with the mob in a plot to kill the Cuban president has often been put forward as one of the reasons for his own assassination in Dallas in November, 1963. >>

 

<< Forum voor Democratie organiseerde een partijbijeenkomst op de Amerikaanse ambassade in Den Haag, met als gastheer ambassadeur Pete Hoekstra. Dit staat op gespannen voet met internationale verdragen. >>

 

 

 

 

Peter HitchensThe EU is the Continuation of Germany By Other Means •  November 28, 2015 /  Video even doorspoelen tot ca. 1:40

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,