RSS

Category Archives: geld

‘Omertá,’ vuile was, de paradox van Epimenides en onze pensioenfondsen

Conceptversie

Omertá is ook in Nederland zeker aan de orde, denken wij, en daar gaat de laatste tekening van Ruben Oppenheimer voor ons mede over. Over de maffia (de octopus), die als verzamelnaam voor de georganiseerde criminaliteit (blauwe- en witteboordencriminaliteit, geweldsdelicten en financiële delicten) dient.
De bananenrepubliek die Oppenheimer verbeeldt, verwijst wat ons betreft in eerste instantie en als opmaat voor ons narratief, naar Cuba in de tijd van Fulgencio Batista en J.F.Kennedy.
Kort samengevat: tóen had de Amerikaanse Maffia het in Cuba voor het zeggen en nú de Russische – waarschijnlijk werken ze samen in een soort van syndicaat-kartelvorm, politieke ondernemers die samenwerken, of samenspannen, om een maximale winst te realiseren ten koste van Jan met de pet. Destijds had United Fruit in Latijns Amerika de touwtjes in handen en was er op Cuba een monocultuur van bananen (naast het gokken, de heroïne en prostitutie). Daarna kwam het suikerriet, dat massaal door Rusland werd gekocht. De Russische maffia nam het van de Amerikaanse over. De gewone Cubaan was linksom dan wel rechtsom de sjaak.’

  • ‘ De bananen in Oppenheimers tekening staan in onze roman voor een levensmiddelengigant en voedselproducent als Unilever en consorten. Volgens het scenario dat wij voor onze misdaadthriller opstelden, hebben Unilever c.s. de afgelopen tien tot twintig jaar een miljardenwinst gerealiseerd door slim snoeien (denk aan het snoeien van munten uit edelmetaal) op hun producten: de pakken (riet-)suiker gingen van 1 kg naar 750 gram en de prijs – die korte tijd werd verlaagd – werd geleidelijk aan verhoogd, zodat je nu meer voor 750 gram betaalt dan dat je voor een kilo zou betalen. De thee werd vermengd met inferieure soorten, de rook- en kookworsten werden korter en dunner, het toiletpapier wordt opgedikt terwijl de rollen kleiner worden, de stukken badzeep werden kleiner of ze werden optisch vergroot, maar ze smelten bij gebruik drie keer zo snel. Zo zijn er nog veel meer van dergelijke zaken; Bij elkaar tikt dat qua rendementen aardig aan. Pippa Malmgren beschrijft in haar boek Signals hoe zo’n opzet in zijn werk gaat. De casus met de rietsuiker is vermoedelijk voor Nederland het meest in het oog lopend. Bovendien leggen we via de suiker een bruggetje naar wat er in Cuba na Batista gebeurde (van bananen naar suikerriet).
    Kortom, zowel kwantiteit als kwaliteit van Unileverproducten gaan in onze thriller achteruit, terwijl de prijs tenminste twee maal werd verdubbeld. Dit alles gebeurt ongemerkt, zodat de consument er geen erg in had en heeft dat zij wordt bedot en getild waar ze bij staat. Indien je het natrekt, zal misschien blijken dat dit scenario niet ver bezijden de echter werkelijkheid bestaat. Dat hebben wij echter niet onderzocht, onze thriller staat dan ook bij de fictie.’

‘ Je vergeet de miljarden die “ze” nu binnenhengelen via de meuk die ze produceren en plaatsen in het kader van hun zogenaamde strijd tegen de klimaatverandering. Ik bedoel al die windmolens en zonnepaneelparken. Plotseling bekende de VVD zich tot het milieu en het klimaat en allerwege riep men verbaasd – en ook een beetje verheugd – dat de VVD het programma van Groen Links had overgenomen en uitvoerde. De sufferds! De VVD neemt elk programma over zo lang degenen die ze bedient daar garen bij spinnen. Met goede en nobele doelen ten dienste van het Algemeen Belang, heeft dat helemaal niets te maken.
Daarmee persen ze ons uit tot en met, via allerlei milieu- en klimaatbelastingen. Die windmolens, die draaien straks voornamelijk op subsidies, dus op ons belastinggeld.
De bananenrepubliek die Nederland intussen (aan het worden) is, kent ook een vorm van omertá. Over bepaalde zaken spreekt “men” niet; als politicus hang je de vuile was niet buiten. Althans, dat was vroeger zo. Twee op het eerste gezicht onbetekenende incidenten illustreren hoe ook in die “ “ere-code” “ zichtbare haarscheurtjes optreden. De aanstaande verkiezingen werken dit verschijnsel vermoedelijk in de hand.

De eerste casus is die van Arendo Joustra van Elsevier in relatie tot Thierry Baudet en de tweede gaat over Thierry Baudet (FvD) en Farid Azarkan (DENK). Beide casussen gaan over het schenden van de omertá, het buiten hangen van de vuile was.’

  • ‘ Casus I, Joustra over Baudet. Dit lezen we in de Trouw in een column van Sylvain Ephimenco: Misschien wordt het tijd om een kiesdrempel in te voeren / Trouw, 22 december 2020.
    Citaat uit die column van Ephimenco: <<  Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra vertelde onlangs op tv hoe hij enkele jaren terug een zwaar gedeprimeerde Thierry Baudet naar huis reed. De man was in zak en as en zag al zijn pogingen om iets van zijn leven te maken toen mislukken. Hij klaagde dat hij op dat moment zonder inkomen zat.
    Het advies van de hoofdredacteur: sticht een partij en ga de politiek in! Ja, als je maar twee linkerhanden bezit, is een jaarsalaris van 116.000 euro zo gek nog niet. Misschien tijd om een kiesdrempel in te voeren? >>
    Of dit werkelijk is gebeurd en of Joustra dit “advies” ooit in deze woorden aan Baudet gegeven heeft, weten we niet. We waren niet bij dat gesprek in de auto, tussen Joustra en Baudet, aanwezig. Net zo min als Ephimenco, die het van een tv-optreden heeft. Dat tv-optreden hebben wij niet gezien. Vinden wij aannemelijk dat dit in het echt is gebeurd? Jawel, dat vinden we. We zouden het voor onze thriller kunnen gebruiken.’

‘ Waarom? Omdat het romanpersonage Baudet deze gang van zaken volgens ons aannemelijk maakt. Dit is te herleiden op ’s mans gedrag zoals we dat tot dusverre in de media hebben gevolgd. Onder punt twee geven we er een proeve van aan de hand van een akkevietje tussen Baudet en Azarkan (DENK). Dat is één. Het tweede is dat Joustra een media-ondernemer is die o.a. het blad Elsevier uitgeeft en dat Elsevier vooral VVDstemmers en Telegraaflezers als zijn doelgroep beschouwt – denken wij. Overigens: wij lazen Elsevier vroeger vooral vanwege de columns van Syp Wynia en mede daarom is Syp Wynia vertrokken bij Elsevier (dit laatste is een half-serieuze grap).
Dat Joustra de woorden die Ephimenco in een tv-uitzending heeft gehoord tegen Baudet heeft gebezigd, kan “waar” zijn. Maar wat dan nog? Het enige (politieke) voordeel dat uit deze casus zou kunnen voortvloeien, zou ten bate van de concurrenten van FvD zijn – op de kiezers- en stemmenmarkt. De grootste partij in dit frame, is de VVD. Dus Joustra zou met zijn ontboezeming op tv de VVD hebben kunnen bedienen.’

  • ‘ De ontboezeming/de raad/ het advies die Joustra (volgens Joustra, volgens Ephimenco) aan Baudet gegeven zou hebben, hoeft Baudet zich niet ter harte genomen te hebben. Baudet hoeft niet de politiek in te zijn gegaan omdat Joustra dat tijdens die autorit suggereerde. Daarbij komt: Joustra maakte gewoon een badinerend grapje, want als hoofdredacteur van Elsevier is de Democratie hem veel te lief om zo’n “advies” ooit serieus te geven aan iemand als Baudet. Ben je mal!? De politiek is geen speeltuin voor avonturiers!’

‘ Op de keper beschouwd hangt Arendo Joustra met zijn ontboezeming in het tv-programma-dat-wij-niet-hebben-gezien, helemaal geen vuile was buiten. Hij kan hooguit afbreuk hebben willen doen aan Baudets geloofwaardigheid als serieuze politicus, die ook nog eens de ambitie ventileerde dat hij premier van Nederland wil worden, en dus de VVD’er Rutte als capo van het pluche wilde stoten. Voor maffia-baas lijkt Baudet echter niet uit het juiste hout gesneden, laat staan voor capo di tutti capi. Geen man van eer, uomo d’honore, die de omertá respecteert.’

  • ‘ Arendo Joustra is net zo lang hoofdredacteur van Elsevier als Mark Rutte premier is. Het zal elkaar in ieder geval niet veel ontlopen. Waarom ook niet? Rothschild heeft onder andere het gerenommeerde weekblad The Economist als belangrijke influencer, dus waarom zou de VVD-familie Elsevier niet “hebben”?
    In ieder geval is de VVD momenteel de partij die het meeste garen spint bij afbreuk aan Baudet als mogelijke stemmentrekker. Dit is punt I.’

‘ Punt II. Thierry Baudet hangt wel de vuile was buiten, als hij Farid Azarkan “verraadt.” Het gaat in dezen over een telefoonnummer dat Azarkan van Baudet zou willen hebben, om ook zo’n bijeenkomst op de Amerikaanse ambassade te organiseren als Baudet met FvD zou hebben gehad. Zie de youtube video. Ook hier is het roddel-sop de politieke kool eigenlijk nauwelijks waard.’

  • ‘ Azarkan is blijkbaar nog niet zo door de wol geverfd dat hij Baudet onmiddellijk en op hoge toon voor leugenaar uitmaakte, hetgeen hij risicoloos had kunnen doen. Het zou immers zijn woord tegen dat van Baudet zijn. De ene politicus die de andere politicus voor leugenaar uitmaakt, terwijl alle politici als leugenaars bekend staan: de paradox van Epimenides.

Farid  Azarkan doet er echter het zwijgen toe. Dit maakt het aannemelijk dat Baudet in dit geval, de waarheid over Azarkan vertelt. De boodschap die Baudet hiermee (aan zijn politieke ambtsgenoten/medeplichtigen) afgeeft, luidt dat hij op z’n minst net zo verraderlijk is als Azarkan. Belangrijker voor de biotoop waarin zich dit afspeelt, lijkt ons de boodschap van Baudet dat hij “ “ onbetrouwbaar “ “ is. Je kunt er bij een Baudet niet van op aan dat hij de kleffe kuiperijen en het hufterige handjeklap altijd onder de stolp zal houden. Dus met iemand als Baudet, kun je onder de Haagse Kaasstolp onmogelijk zaken doen, dat zou levensgevaarlijk zijn: He might spill the beans any moment he feels like like it.’

‘ Verreweg de meeste echte maffiosi gingen en gaan liever de nor in – soms voor vele jaren – dan dat ze de code van omertá schonden. Er zijn vele parallellen tussen de manieren waarop boeken over de maffia worden geschreven en boeken over politici en de politiek. De recent verschenen biografie over het CDA door Pieter Gerrit Kroeger: Tand des tijds. Het CDA in de nieuwe eeuw, zal door ons hoogstwaarschijnlijk als een maffia-roman gelezen kunnen worden – en dus niet veel nieuws onder de zon openbaren. Er zal veel vuile was buiten gehangen worden, denken wij. We hebben echter enkel de recensie van Mark Kranenburg gelezen, dus het zou best anders kunnen zijn dan wij denken. Als we tijd over hebben zullen we het boek van Kroeger misschien ooit tot ons nemen.
Vooral omdat juist die “zijpaden” en die “andere partijen en personen” over wie de recensent heeft, ons interesseren.

Wat toch weer verrast, is dat zulke duidelijke parallellen zijn te ontwaren tussen de manier waarop in de “echte” politiek, bondgenoten en “vrienden” worden opgepeuzeld, geneutraliseerd, zoals met de PvdA is gebeurd en nu met het CDA en D66 aan de orde is, en de wijze waarop dat bij de maffia gaat – althans volgens de films en romans die hierover zijn verschenen en nog steeds verschijnen. De respectieve maffia-families concurreren zowel intern – afgaande op de recensie gaat dit boek van Kroeger daar voornamelijk over: interne machtstrijd in de CDA-familie – alsook onderling om de macht, zoals politieke partijen dat doen. Daarbij gaat het er niet zelden tamelijk “onparlementair” aan toe.

Gevechten om (de) macht zijn zo oud als de mensheid en de wijzen waarop men elkaar naar het leven kan staan, zijn weliswaar legio, maar toch eindig in aantal en qua variaties. Ook bij het CDA zal het er bij gevechten om de macht, niet heel veel anders aan toe gaan dan te doen gebruikelijk.

In de film The Irishman van Scorsese wordt de protagonist Jimmy Hoffa (gespeeld door Al Pacino) tenslotte door zijn vriend en vertrouweling Frank Sheeran (de Ier, gespeeld door Robert de Niro) vermoord, opgeruimd. Zijn lichaam werd nooit gevonden.
Hoogstwaarschijnlijk is The Irishman (mede) door de maffia gefinancierd, om tenminste de mediawerkelijkheid van de maffia te manipuleren en het  gewenste beeld van de organisatie te projecteren voor het grote publiek. Indien de film bovendien een kaskraker blijkt, snijdt het mes aan twee kanten.’

  • ‘ Een associatie die zich via de tekening van Ruben Oppenheimer aan ons opdrong, was die tussen de maffia en onze pensioenfondsen. Deze relatie wordt extra geëxpliciteerd en aangezet door de film The Irishman van Martin Scorsese.
    De film gaat onder andere over de moord op de Kennedy-broers (in verband met Cuba en de maffia), maar vooral over de actualiteit van hetgeen er met onze Nederlandse pensioenfondsen gebeurt en aan de hand is. De film versimpelt de ingewikkelde materie door het conflict toe te spitsen op de onenigheid tussen vakbondsbaas Jimmy Hoffa en maffiabaas Tony Provenzano. Hoffa zit samen met Provenzano in de nor. Maar Hoffa is wegens fraude veroordeeld en zijn pensioen is veiliggesteld, terwijl Tony Pro (the little guy) wegens afpersing en bedreiging is veroordeeld en zijn pensioen verbeurd verklaard ziet. Het wil er bij Tony (the little guy, letterlijk en figuurlijk de kleine man) niet in dat dit twee heel verschillende vormen, modaliteiten, van diefstal zijn. Dat ze althans anders worden gedefinieerd door de poppenspelers die aan de touwtjes trekken.
    In de tijd waarin Jimmy Hoffa en de maffiosi uit de Scorsese-film leefden, ging het nog over en om miljoenen. Die bedragen zijn intussen verduizelingwekkendvoudigd en het is zeer de vraag of personen als een Wouter Koolmees (D66) of een Jeroen Dijsselbloem (PvdA) precies van de hoed en de rand weten van hetgeen er zich met en rondom onze pensioenen afspeelt.
    Zij behoren hoogstwaarschijnlijk tot de voodoo-priesters die ons moeten verkopen dat onze pensioenen verdampen vanwege de klimaatverandering en dat het verdampen nu in combinatie met het Corona-virus minstens dubbel zo hard gaat en driedubbel onomkeerbaar is. Hoogstwaarschijnlijk zullen hun pensioenen buiten schot blijven en veilig zijn gesteld. Net als het pensioen van Jimmy Hoffa en andere pensioenfondsbestuurders in de Scorcese-film.’

‘ Het is voor hen alleen te hopen dat ze comfortabel en tot op hoge leeftijd van hun riante pensioenen kunnen genieten, zulks in tegenstelling tot Jimmy Hoffa, in de film van Scorsese.’

 

Sander Boon  over ons pensioen en Wouter Koolmees (D66) ,25 december 2020  /   Sander Boon

<<  Uit angst voor oudere en gepensioneerde kiezers bij de Kamerverkiezingen van 17 maart 2021 heeft Koolmees er voor gekozen om pensioenkortingen voor 2021 en 2022 op te schorten, ondanks de dalende dekkingsgraad van veel pensioenfondsen. Daarmee heeft Koolmees de eerste pensioenstorm opgevangen. Een tweede storm doemt echter op in aanloop naar het nieuwe pensioenstelsel in 2026. >>

 

<<  The True History Behind Martin Scorsese’s ‘The Irishman
Many have suggested Frank Sheeran’s claims about the murder of Jimmy Hoffa are mere fantasy; the historical context of Scorsese’s epic is more nuanced. >>
By Angela Serratore /  Smithsonianmag.Com  /  November 21, 2019

https://www.esquire.com/nl/mantertainment/a26143317/the-irishman-netflix/#:~:text=The%20Irishman%20van%20de%20Oscarwinnende,maffia%20van%20Pennsylvania%20werd%20opgenomen.

https://www.encyclopedia.com/history/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/united-fruit-company-strike

MOMO: THE SAM GIANCANA STORY | The True Story of The American Mobster Documentary  Aug 29, 2020
In deze Youtube video wordt expliciet veteld dat de maffia, J.F.K. liet vermoorden. In The Irishman zegt Russell Bufalino (een sterke rol van Joe Pesci) tegen Sheeran over de maffia: ” If they can whack a President of the US, they can whack a president of a union. You know it and I know it. ”
Sheeran brengt deze ernstige boodschap en laatste waarschuwing, over aan zijn vriend Hoffa, maar het is aan dovemans oren gezegd. Het is tenslotte Sheeran die het vonnis aan Hoffa voltrekt.

Mistress who linked JFK to Mafia don /  Sat, Oct 2, 1999, 01:00

<<  Judith Campbell Exner, who has died of cancer, aged 65, in a Los Angeles hospital, became notorious in the mid-1970s when she claimed that she had had an affair with President John F. Kennedy from 1960 until 1962.

Kennedy’s involvement with the mob in a plot to kill the Cuban president has often been put forward as one of the reasons for his own assassination in Dallas in November, 1963. >>

 

<< Forum voor Democratie organiseerde een partijbijeenkomst op de Amerikaanse ambassade in Den Haag, met als gastheer ambassadeur Pete Hoekstra. Dit staat op gespannen voet met internationale verdragen. >>

 

 

 

 

Peter HitchensThe EU is the Continuation of Germany By Other Means •  November 28, 2015 /  Video even doorspoelen tot ca. 1:40

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,

Maak desnoods reproducties en replica’s van de roofkunst, en stuur het dan retour

 

 

‘ Zou jij naar de Congo trekken om daar Congolese kunstobjecten te bezichtigen?’

  • ‘ Ik zou vandaag de dag sowieso niet naar Congo – of welk Afrikaans land (Meneer Trump zou ongetwijfeld zeggen: s***hole countries, maar die term schijnt wettig gedeponeerd, dus niet vrijelijk te bezigen) dan ook gaan, om daar wat dan ook te bekijken of te bezoeken. Hoezo? Mag je daar heen ondanks de Covid-19 hype? Heb jij plannen in die richting? Voor met de kerst misschien? Ik zou zeggen: niet doen. Gewoon een oerhollands en kneiterknusse picnic aanrichten, in Nederland, op de Lunterense hei, met pannenkoeken en zo. Dat is me avontuurlijk genoeg.
    Waarom per se naar een super-exotische bestemming  moeten vliegen’, en daar misschien een vieze ziekte of ernstige kwaal opdoen? Kijk bij je thuis, in de straat, om de hoek en je vindt exotisme te over. In alle kleuren, smaken en geuren.’

‘ Ja, ja, zo’n kneuterig event, waarbij de gemeenste en vuigste scheldwoorden zo ongeveer liggen in de bandbreedte van fout-gevouwen-pannekoek, via misgebakken flensje tot overbesuikerde oliebol. Verder ga je niet. En misschien samen op de grote stille heide galmen. Dat is tamelijk relaxed, toegegeven.’

  • ‘ Precies. En toch avontuurlijk, want je gaat naar het Lunterense bos, naar het middelpunt van de aarde. Voor die steen, waar misschien het zwaard Excalibur in steekt – vanwege de Brexit. Best spannend en niet zonder risico, maar dan made in Holland. Voorzien van het kwaliteitskeurmerk van de Vereniging van Huisvrouwen. Ik krijg al pratende gewoon heimwee naar die tijd en plek, weet je dat? Dus Congo, brrrr neen, ik moet er niet aan denken. Waarom die vraag?’

‘ O ja, Congo, omdat daar die kunst-kidnapper-activist Emery Mwazulu Diyabanza vandaan schijnt te komen. De man lijkt mij niet erg snugger, maar die kwaliteit heeft weinig amusements- of esthetische waarde. Vind ik tenminste.’

  • ‘ Heeft ‘ie weer toegeslagen? Je ergert je aan de gup, geloof ik.’

‘ Ja, en die ergernis wordt steeds groter.’

  • ‘Waarom vind je ‘m  niet snugger?’

‘Omdat hij blijkbaar niet snapt dat in de (onze) musea “zijn” Kunst veilig staat en het publiek (nou ja, “het” publiek, wie zijn dat intussen?) middels een museumbezoek misschien toevallig nog wordt geattendeerd op het bestaan van een negorij als Congo. Wie heeft er nou ooit van Congo gehoord. Afgezien misschien van de gruwelijke verhalen van toen, met al die verkrachte Belgische nonnen en zo. Maar dáárvoor zou ik toch niet naar Congo of Afrika überhaupt gaan.
Als die meuk uit Afrika niet hier in onze state of the art musea zou (hebben ge-)staan, zou het al lang niet meer bestaan. Dus zeg ik: maak er replica’s, kopieën, van onverwoestbaar kunststof van, fotografeer de zaak en stuur de hele boel naar Afrika. Beter nog: laat die meneer Diyabanza het haal-en-meeneem-werk zelf doen. Dan mogen ze in Afrika uitvechten welk kunstobject van wie is en waar thuishoort. Weg ermee! We hebben hier genoeg sores. Door die objecten hier in degelijke musea te etaleren, maken wij reclame voor de landen van herkomst. Dat is gratis PR voor hun toeristische sector. Laat ze daar maar good will voor betalen in plaats van te piepen dat wij rovers zijn. Dat ze ons onze zwarte Piet afpakten, vind ik erg genoeg!

Walter Benjamin heeft een taaie tekst over de namaakbaarheid van kunst geschreven, maar wat moeten we met een “aura” van echtheid? Dat vroeg Bertolt Brecht zich trouwens ook af: Hoezo aura? Wat is dat, die aura? Geef mij maar een glas bier en een pannenkoek. Dat laatste zeg ik hoor, niet Brecht.
Wat “we” vooral niet moeten doen is ons tot gijzelaar laten maken door een bende publiciteitsbeluste activisten. Dus houd die mannen de volgende keer alsjeblieft niet tegen, maar laat ze de spullen rustig meenemen. Good riddance!’

  • ‘ Tja, als je in Congo of welk Afrikaans (of Aziatisch) land dan ook, gewoon plekken kon bezoeken waar je veilig en comfortabel naar Kunst zou kunnen koekeloeren, dan zou er niets aan het handje zijn. Dan zou men ook van het bestaan van dergelijke contreien af weten, vermoed ik. Nu weten legio mensen niet eens waar zo’n negorij ligt, behalve de schurken die er diamanten en kobalt of zo willen plunderen. Die geven geen hout om Kunst, die talen niet naar Cultuur. Daarentegen weten de meeste mensen heus Parijs wel te vinden of Amsterdam, Londen en Rome. Die steden weet men wereldwijd te liggen en te vinden. Ook de mensen in Afrika.’

‘Dat hale je de koekoek! En óf ze dat weten! Waarom dacht je dat al die Afrikanen naar ons, naar Europa, komen roeien of zwemmen. Zou het zijn om hier hun Kunst te bezichtigen, denk jij? Maak dat nou de kat wijs. En áls dat zo zou zijn, dan zou ik dat een zeer dringende reden vinden om al die objecten subiet te repatriëren, dan hebben ze ook geen smoes meer om hierheen te komen. En de meesten blijven hier hangen ook nog. Die schrijven zich meteen in bij de sociale dienst, voor een uitkering.
Die meneer uit Congo staat heus niet te trappelen om “zijn” Kunst mee terug te mogen/kunnen nemen, want dan heeft hij geen smoes meer om hier, in het door hem verfoeide maar o zo comfortabele, Europa, te hoeven blijven. In een Franse cel zal het vast comfortabeler zijn dan in een gemiddeld burgermans onderkomen in Congo.’

  • ‘ Zeg, vind je het niet toch ook een beetje intrigerend, die reuring en commotie om niks? Cartoons van de profeet mogen op scholen niet meer vertoond worden, de wet op godslastering moet worden aangescherpt en het begrip “vrijheid van meningsuiting” moet overal in nieuwe definities worden gepubliceerd. Misschien moeten de Europese Grondwetten worden herschreven. Ik zie Xi Jinping gewoon grijnzend zeggen: “Ik wens u toe dat u in interessante en boeiende tijden moge leven!” Nou, never a dull moment

‘ President Xi schijnt tamelijk recent een grote zuivering in het Chinese leger (de PLA) te hebben doorgevoerd, met tienduizenden executies tot en met viersterren generaals aan toe. Never a dull moment indeed. Daar hebben we hier in de msm nauwelijks over gehoord en gelezen. Zo zie je maar weer. Wel overdreven aandacht voor een paar Afrikanen, maar niets over China.

Zeg, we kunnen hier nog lang over babbelen, maar ik zeg: weg met die meuk! Dit blijft etteren en zuigen. Maak kopieën en foto’s van die objecten die misschien de moeite waard kunnen zijn en verzoen je met het idee dat een flink deel van die dingen teloor zal gaan. Helaas, pindakaas, maar je kunt niet álles bewaren.’

  • ‘ Weet je wat ik – en met mij vele anderen denken? Dat het vooral een kleine club van belanghebbenden is, handelaren en sjacheraars, met een lucratief verdienmodel, die over deze Kunst zo’n heisa maakt. De mainstreammedia deinen zoals altijd mee op de golven van wat de opiniemakers vinden en wat de eigenaars van kranten willen dat er over wordt geschreven. Je zou trouwens een verdienmodel kunnen optuigen rond de kidnapperijen van deze gasten, als een vorm van post-industrieel-postmodern-en zwaar-achterhaald-dadaïsme. Maak er performances van, of weet ik wat voor creatiefs, met rappers en wat dj’s misschien? Doe maar iets. Eigentijds en hip. Laat onze musea echter in vrede.’

‘ Dadaïsme, ja. Een kunstvorm die aanstoot wil geven en die schijnt te zijn vernoemd naar ene meneer Idi Amin Dada. Nou, die meneer gaf zeker aanstoot. Waarom niet, ja. Kwam meneer Amin ook niet uit Congo? Ach, whatever. Waar we ons wel zorgen om moeten maken, is dat ze onze Kunstobjecten beschadigen door en tijdens hun acties. Dus ik stel voor om al die roofkunst in een apart Roofkunst-museum onder te brengen. Daar kan men dan wat mij betreft zijn gang gaan. Naar hartelust kidnappen en uit volle borst declameren over de roofzuchtige blanken. Daarna moeten ze natuurlijk wel terug naar huis, dus terug naar Afrika bedoel ik. Met medeneming van hun buit aan roofkunst. Dus niet hier blijven hangen.’

  • ‘Hm, best een goed idee. Dat zal vast een flinke som aan onderhoudskosten besparen. Die kunnen we dan besteden aan het conserveren van onze Kunst en het daarover onderwijzen van onze kinderen, in gratis toegankelijke musea.’

‘ Zoals het ooit, in de normale tijden, was.’

  • ‘ Onze Britse vrienden vinden dat bij de Beschaving horen. Kunst en Cultuur zijn in beschaafde landen deel van de publieke voorzieningen.’

‘ Waarom denk jij dat de Britten nooit aan de euro wilden en tenslotte uit de EU stapten?’

 

 

 

Congo. Een geschiedenis, door David Van Reybrouck  /  https://www.debezigebij.nl/boek/congo/

CONGO. The Epic History of a People / by David Van Reybrouck  / Translated by Sam Garrett  / 639 pp.  Ecco/HarperCollins Publishers.

Kongo and the Scramble for Africa – History Of Africa with Zeinab Badawi [Episode 19] •Oct 18, 2020  BBC News Africa  

<<  In this episode Zeinab Badawi travels to Angola, DRC and Congo in central Africa to bring the history of the great Kongo Empire. She hears about the critical role played by women in African history such as Queen Nzinga who battled the Portuguese for a quarter of a century in the 1600s and a few decades later Kimpa Vita who was burned alive after her failed resistance.
Why were Africans unable to resist the tide of European control? One woman of nearly 100 relates her memory of Belgian rule in the Congo, during what became known as the ‘Scramble for Africa’ >>

 

Congo Crisis (1960)  •  Apr 13, 2014

Mercenaries in The Congo Crisis 1964 – The Spoils of War • Apr 16, 2020

 

 

 

 

Tags: , , , , , ,

Een visionair, zonder visie? Maar dat is toch een ideoloog!

 

‘ Hoe komen wij hierop? Wel omdat zowel de econoom Dirk Bezemer als de historicus Jan Drentje bij dezelfde werkgever in Groningen werken, namelijk de Ru. Ze hoeven niet ver te fietsen om met elkaar een kop koffie te drinken.’

  • ‘ En omdat Drentje, voorzichtig gezegd, er een iets andere opvatting over en invulling van het begrip neoliberalisme op na lijkt te houden dan Bezemer. Drentje heeft het over een status quo, terwijl het bij Bezemer draait om transitie en transformatie – van kapitaal en vermogen, en soms vice versa. Dat wil zeggen: kapitaal transformeert naar vermogen en die transformatie zou je een transitie kunnen noemen. Die transitie dient het “aftappen en omleiden” (Bezemer bladzijde 36-37) van geld, rijkdom en welzijn van “arm” naar “rijk en nog rijker” en dat is precies het project van de neoliberalen. Bezemer: “De aandelenkoersen stijjgen en het aantal miljonairs neemt toe, terwijl tegelijkertijd de rijen voor de voedselbanken langer worden.” Kijk voor een recent voorbeeld voor hoe dit aftappen en omleiden van (vééél) geld o.a. in zijn werk gaat, naar deze recente aflevering van Lubach. Zo gaat dat dus: onder andere via het fop-frame van de klimaatwet, zogenaamd met investeringen ten behoeve van bestrijding van klimaatverandering.‘

‘ Bij Bezemer dus een flow, die zelfs in de geossificeerde toestand van vermogen, nog beweegt, namelijk door groei, zie Bezemer hoofdstuk 9.’

  • ‘ Jawel groei, maar pas op, groei omwille van de groei, want voor de vermogensbeheerders is de groei van de vermogens die zij beheren doel op zich, want direct gerelateerd aan hun remuneratie – Bezemer bladzijde 160-163: “Vermogensbeheer als verdienmodel.” ’

‘ Goed, sekian dulu dan maar. Ik zou zeggen bekijk de video van het gesprek tussen Dirk Bezemer en Paul van Liempt, lees Piketty er cursorisch op na en trek je eigen conclusies.

O ja, bekijk de tekening van Hajo de Reijger bij het stuk van Drentje eens goed: de cartoonfiguur, die op de VVD’er Rutte lijkt, heeft geen ogen, maar gebruikt een visie-vizier, zonder hetwelk het stekeblind is.’

  • ‘ Ja, treffend, die cartoon, precies zoals het in werkelijkheid is. Ik krijg een associatie met Polyphemos, en Gollum, a creature of darkness with very limited eyesight. Nog een dingetje: Bezemer trekt ten behoeve van zijn analyse en verhaal kapitaal en vermogen uit elkaar, terwijl Piketty (zie bladzijde 47 – 50) “capital” en “wealth” als inwisselbaar hanteert, zij het hier en daar met amendementen. Let op income als flow en capital als stock (Piketty: 50).’

‘ Zucht. Piketty is in totaal 685 bladzijden, gelukkig met een register, en Bezemer maar 317 – helaas zonder register, hetgeen ik als ergerlijk ervaar. Bovendien richt Bezemer zich bijna uitsluitend op Nederland, dat maakt het voor ons enigszins inzichtelijk waar de neolibs onder de Haagse kaasstolp mee bezig zijn. Terwijl ze ons compleet afleiden en bij de neus nemen met de Corona-Covid soap. Maar okay, ook de strekking van Bezemers betoog is samen te vatten als: kapitaal dat wordt onttrokken aan de reële economie en dat wordt opgepot als (getransformeerd naar/in) vermogen en niet wordt gebruikt, aangewend,’ voor de productie van goederen en het verrichten van diensten in en voor het algemeen belang, vergroot de inkomens-ongelijkheid, en de omvang van het Nederlandse precariaat.’

  • ‘ Piketty’s programma is heel ambitieus mondiaal-globaal qua oriëntatie en – echt Frans – van de longue durée. Bezemer reikt de Nederlandse nomenklatoera een stevig handvat waar ze zich met het oog op de komende verkiezingen nu al op kunnen oriënteren. Hij noemt bijvoorbeeld de rapporten die er liggen: Borstlap, Remkes en van het CPB. Daar kunnen ze meteen mee aan de slag, maar wat doen de labbekakken: lullige lolletjes uithalen. Zoals Groen Links met die 10.000-euro-stunt voor 18-jarigen van Klaver en – daar durf ik om te wedden – een lobby-propaganda toko in de arm neemt, die insteekt dat GL-burgemeester Femke Halsma de Nobelprijs voor de beste burgemeester van de wereld zou moeten krijgen. Eens kijken wat de SP dit keer voor stunts uithaalt. De laatse SP-prank, de PvdA’er Frans Timmermans als Brusselse veelvraat neerzetten, pakte helemaal verkeerd uit.
    Zet dit maar vast op de site en laat de jongelui er hun tanden in zetten, zou’k zeggen.’

‘ Groen Links ziet de verkiezingsbui hangen. Tenminste twee seniore Kamerleden (Bram Ojik en Kath. Buitenweg) haken af en wie weet hoeveel leden er opzeggen. Zo’n film als van Michael Moore ontnuchtert de groene-griezels natuurlijk danig, dus ze moeten wat. Weet je nog hoe de PvdA het probeerde met tientjes-leden? Alleen voor de stemmen. Pure armoe. In plaats van solide, stabiel en constant betrouwbaar werk te leveren, wachten ze op de laatste periode voor de verkiezingenen en gaan dan stunten. Alsof ze waspoeder verkopen. Hopeloos.
Nóg een dingetje. Nog een stukje van een econoom, maar eentje die ik niet begrijp, hoewel ik begrijp wat er staat. Ik kan namelijk met de beste wil van de wereld niet verzinnen hoe Rotterdams econoom Bas Jacobs aan een (positief nog wel) getal voor het financieel rendement van onderwijsinvesteringen komt. Welke indicatoren worden er bij die berekening bijvoorbeeld gebruikt? Ik citeer uit zijn NRC-stukje: “Het financieel rendement van onderwijsinvesteringen stijgt al jaren voor alle onderwijsniveaus, van basisschool tot universiteit. Het rendement op een euro die wordt geïnvesteerd in onderwijs bedraagt gemiddeld zo’n 8 procent.”
Wat stop je er in en hoe komt dat er uit, in de zin dat je van rendement kunt spreken. Als ik naar sommige influencers (dat zijn voor mij populistische marketeers) en rappers (vaak demagogische propagandisten) kijk, zie ik warempel met de beste wil van de wereld geen degelijk-opgeleide personen. Ze kunnen vermoedelijk een beetje lezen en schrijven, maar daar houdt het dan wel mee op. Degenen die ik heb gezien en gehoord, kunnen ternauwernood een fatsoenlijke zin formuleren, laat staan een coherent betoog opbouwen en afsteken. Ze scoren blijkbaar, en merkwaardig genoeg, heel veel centen, maar meet je dááraan rendement van onderwijs af?! Daar zal de mevrouw die ondernemerschap als leeropdracht heeft vermoedelijk in geverseerd zijn ….? Mij ontgaat het helemaal. Ik vind die bizarre club influencers met hun vele volgers eerder een zorgwekkend symptoom van ons verziekte onderwijs. Moet je nagaan dat die jongens en meisjes voor tienduizenden andere jeugdigen blijkbaar als rolmodel fungeren!? Dat bezorgt me slapeloze nachten.’

  • ‘ Er is een passage in het stuk van Paul Scheffer die zich in mijn herinnering vasthaakte: die over het ontslag van rector Sjamaar.  Scheffer: <<   Maar het probleem zit veel dieper. Rector Sjamaar, al dertig jaar werkzaam in de leiding van het Niels Stensen College in Utrecht, trok in het voorjaar van 1998 landelijke aandacht met zijn stelling dat zijn school beter kon sluiten. ( …………. )
    Een jaar na zijn hartekreet werd Sjamaar ontslagen. >>Voor de rest trapte en trapt Scheffer met zijn stuk vooral open deuren in. Heláás! Dat vond ik toen en dat vind ik nog steeds. Heláááás, want “men” heeft er niets mee gedaan en men blijft er niets mee doen. Helaas pindakaas.

    De investeringen in onderwijs waar Jacobs voor pleit doen mij denken aan ziekenhuisbehandelingen voor mensen die levenslang hebben gerookt en daarmee hun longen verruïneerden en die nu door Covid-19 worden getroffen en beslag op de algemene middelen (ic-bedden en GGD-personeel) leggen. Alleen kunnen de kinderen die slecht onderwijs kregen daar niets aan doen, terwijl rokers wel een keuze hadden en hebben – hoewel ……. Enfin, bekijk deze dvd over de tabaksmafia maar, over hoe nicotine-verslaving middels chemische trucs wordt opgewekt. Toch wordt ook tijdens de “corona-pandemie” roken niet verboden, daar is de tabakslobby veel te sterk en te rijk voor.
    Ik bedoel: veertig jaar gestaag verloederend onderwijs, waar we nu steeds duidelijker de wrange vruchten van plukken, laten zich niet ongedaan maken door boost-investeringen. Tenminste twee generaties zijn intussen voor 70 tot 80 procent levenslang gehandicapped doordat ze problematisch onderwijs genoten. Lees het boekje Van wie is het onderwijs (2007, isbn 978 90 501 8878 4) eens door. Met uitzondering van de stukken van Margo Trappenburg (bladzijde 65 – 82) en Ton van Haperen (bladzijde 121 – 136) houdt het waarchtig niet over en dat is een understatement, want er zijn stukken bij waarover ik het maar niet wil hebben. Foei! Brrrrr ……’

 

Literatuur:

Dirk Bezemer (2020): Een land van kleine buffers  /  isbn 978 90 830 8003 1

Thomas Piketty (2014): Capital in the twenty-first century  /  isbn  978 0 674 43000 6
vertaling  Piketty   https://www.boekenstrijd.nl/overige/economie/kapitaal-en-ideologie-thomas-piketty/

Laat de markt KLM redden en besteed de miljarden staatssteun aan de grote maatschappelijke opgaven, betoogt Kees Cools.  Volkskrant 13 oktober 2020, 17:12

De Engelse uitgave van Joseph A Schumpeter (1950): Capitalism, Socialism and Democracy / isbn 0 06 133008 6 / bevat nog een vijfde deel: A historical sketch of socialist parties / totaal 432 pagina’s inclusief register.
Schumpeter doet trouwens – net als Bezemer met zijn scenario doet in hoofdstuk 14 van Kleine buffers  – een gedachtenexperiment, hij noemt het a mental experiment. Daudt vertaalde dat letterlijk: een mentaal experiment.

 

‘ [W]hen governance becomes a substitution for government, it carries with it a very specific model of public life and politics.
[P]ublic life is reduced to problem solving and program implementation, a casting that brackets or eliminates politics, conflict, and deliberation about common values and ends.
Indeed, when the narrowing of public life is combined with the strong emphasis of governance on consensus, a hostility to politics becomes palpable.’

Wendy Brown (2015:127): Undoing the demos: neoliberalism’s stealth revolution    isbn  978 1 935408 53 6

Wendy Brown: A Neoliberal Pandemic  •  Aug 22, 2020

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,