RSS

Category Archives: geschiedenis

In het land van Suriname ….

 

200 miljoen dollar uit de Surinaamse staatskas verdwenen: Rudie Kagie en Steven Coutinho – interview / gesprek, 29 mei 2020

 

 
Leave a comment

Posted by on mei 30, 2020 in actualiteit, corruptie, geschiedenis

 

Tags: , , ,

De veren van de keizer

 

‘De veren van de keizer? Niet de kleren?’

–  ‘Neen, want ook sprookjes muteren, net als virussen dat kunnen. Daar kan zelfs Hans Andersen niets aan doen.’

‘ Het heeft vast met de ideologische veren van Wim Kok te maken, want jij hebt met een aantal pupillen naar de afleveringen van Andere tijden gekeken, waarin de formatie van Paars aan de orde was.’

–  ‘ Dat klopt. De jongelui waren nieuwsgierig naar politiek leiderschap van ooit en wij hebben onder meer de VPRO-serie aangeraden, die is op DVD nog steeds verkrijgbaar. De aflevering Paars I is op Youtube te zien.’

‘ Waarom Wim Kok?’

–  ‘ Omdat hij misschien de laatste echte Nederlandse sociaaldemocraat is geweest – een échte socialist dus hè. Niet de slappe aftreksels van daarna. Dat zijn bogus-socialisten. Tragisch was zijn afschudden van de ideologische veren, want alle echte politiek heeft behoefte aan ideeën, aan ideologieën. Dat blijkt keer op keer.’

‘ Wat vonden jullie van deze VPRO-vertelling over Kok en Paars?’

–  ‘ Waardering voor Kok vooral. Ook bij de jongelui. Die hebben een feilloos instinct voor echtheid. Kok. Een onopgesmukte, integere, man die het met twee politieke primadonna’s zwaar te stellen had en die dat in het landsbelang bewonderenswaardig heeft gedaan. Ik heb mijn mening over Kok na het zien van deze video’s herzien, moet ik toegeven. Dat afschudden van de ideologische veren was een kapitale en tragische miskleun en het (vermoedelijk) opvolgen van adviezen van de verkeerde raadgevers een tweede dodelijke fout.  Er waren genoeg solide sociaaldemocratische alternatieven voorhanden. En dan dat onzalige geknutsel met de Derde Weg, brrrr, wat een soep – met die snuiters als een Bill Clinton en Tony Blair, brrrrr ……. maar dit is achteraf natuurlijk makkelijk praten.
Wat ons vooral opviel, was ’s mans onopgesmuktheid. Het contrast met de beide primadonna’s met wie Kok had te maken, gaf dat extra reliëf. En natuurlijk het contrast met hedendaagse politieke pipo’s. Nederland zou politici van het slag Kok heel goed kunnen gebruiken. Zeker nu, in tijden van crises. Geen poeha, geen bombarie, geen nuffige en pedante one man shows, maar gewoon aan het werk. Ja, dat motiveert heel erg. Daar naar te kijken, hoewel het passé is. De jongelui knapten er erg van op, zeiden ze.’

‘ Je zou  haast verlangen naar een koning met bovennatuurlijke helende krachten, zoals door Marc Bloch beschreven. Een gezalfde die door aanraking corona kan genezen.
Ik las zojuist het begin van een verse column en vond de vergelijking die de columnist maakt zo treffend: een ballonvaarder die steeds meer principes afwerpt om maar hogerop te komen. En daar zo lang mogelijk te blijven, in die zuurstof- en ideeënarme luchtlaag.’

–  ‘ Heb ik ook gelezen, ja. Paradoxaal nietwaar? Een politicus die opstijgt vanwege gebrek aan (politiek) gewicht, een ballon die ieder ogenblik kan leeglopen of lek worden geprikt, en wijlen een politicus die door veren af te schudden, niet als Icarus omhoog naar de zon vliegt, maar tegen zijn integere intenties in juist neerstort. Door eigen toedoen, omdat hij zelf de veren afschudt. Bizar, die manke vergelijkingen.’

‘ Nou ja en neen. Kok was geen Icarus wat hubris betreft, maar misschien wel qua politieke idealen. Daar greep hij te hoog. Een politiek labyrint was het zeker waaruit Kok moest zien te komen. Heel bizar, inderdaad. Vooral omdat de politieke etiketten op welke heel recent werd teruggegrepen, dezelfde zijn (nominaal dan hè, niet inhoudelijk natuurlijk) als in die tijd van Kok: VVD-kabinet met een PvdA-interimmanager op ziekenzaken om ziek niet nog zieker te laten worden, maar dan met het voorvoegsel “nep” bij beide politieke etiketten. Dus nep-VVD en nep-PvdA. Alas! We are in dire and desperate need of the genuine article!

–  ‘But we will not find any satisfaction, I fear. Zeker niet na de Brexit. Nog zo’n schoolvoorbeeld van politiek broddelwerk en mega-ego’s.’

‘ Nog een socialist, maar dan een rabiate, via de cartoon van Ruben Oppenheimer, naar de spotprent Albert Hahn naar aanleiding van de spoorwegstakingen van 1903. Ik bedoel de sleperstakingen in de Rotterdamse haven van 1970 en 1979, onder leiding van ene Daan Monjé. Nota bene! Die meneer Monjé betaalde in 1979, cash en contant, uit een eigen stakingskas de stakers uit. Dat waren nog eens tijden voor de werkende mens. Kom daar nu nog eens om!’

–  ‘Ja, de onderdanen van Daan bedoel je. Die is ook nog op youtube te zien, geloof ik. Zeer de moeite waard in het kader van politieke voorlichting en opvoeding van de jeugd. Van die beweging van Monjé is ook niets meer over hè? Ja, een etiket. Gelukkig hebben we de dvd’s nog. Zouden de tijden van echte politici, die bevlogen echte politiek voor echte mensen bedrijven, nog ooit terugkomen?’

‘ Ach, misschien, als ze een tikkeltje corona-immuun blijken. Maar ik heb er toch een zwaar hoofd in hoor. Ik vrees dat we een veel zwaarder kanon dan deze corona-pandemie nodig hebben om werkelijk het roer om te gooien en te veranderen.’

–  ‘Ah, jij ziet deze pandemie ook als een waarschuwing, a very dire warning indeed. Tja, een Thomas Piketty kan het nog zo vaak en nog zo overtuigend gestaafd te boek stellen, we zullen het tenslotte toch eerst echt aan den lijve moeten voelen alvorens we de tekenen ernstig gaan nemen.’

‘ Zet maar een advertentie voor een roi thaumaturge. Wie weet, bestaat er nog eentje ergens in het wild. Is het je ook meteen opgevallen dat Piketty het over ideologie heeft? Kapitaal en ideologie. We hebben ideologische veren echt hard nodig.’

–  ‘ Tegen de neoliberale vrieskou, die heviger wordt naarmate de aarde opwarmt. Ook vreemd vind je niet?’

‘ Hoezo vreemd? Thomas Piketty is toch ook een tot man gemorfde Cassandra? Of is het genderneutraal?’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,

Legodemo

  ‘ De lego-democratie. De “overheid” (wie of wat dat ook moge zijn) stapt op een kwade dag je keuken binnen met een grote zak waarvan hij de inhoud op de keukentafel uitstort, om daarna met een “veel plezier en smakelijk eten” schielijk de hielen te lichten. Wat hij op die keukentafel achterlaat zijn legosteentjes, daarmee mogen wij als burger zelf onze “dingen” in elkaar knutselen. Ongeveer dit is wat Sheila Sitalsing in haar column beschrijft. O ja, pas op dat je geen herkenbare stukken beeld op de site zet, want dan heb je zo een dreigbrief van de beeldrechtenbloedhonden aan je broek, waarin ze honderden euro’s eisen voor het ongeautoriseerd gebruik van het beeld. Meestal vind ik het je reinste frustratie van het recht op vrije meningsuiting, maar in dit tijdsgewricht van verdienmodellen, helaas te vaak aan de orde. Dus doe alleen Sheila’s fontanel en dat kleurrijke tapijt van de weduwnaar, zonder hoofd.’

–  ‘ Heel beeldend beschreven, die doe-burgers-in-alle-standen. Je komt ze tegenwoordig frequent tegen bij “ïnformatie-bijeenkomsten” over een herinrichting van een stuk wijk of landschap. Steeds vaker doet de projectontwikkelaar het verkooppraatje, terwijl de wethouder met enkele gemeenteambtenaren van Duurzaam Bouwen, Ecotoekomstbestendig wonen, Klimaatneutraal recreëren en wat je verder nog aan klets-en-leuterkoek kunt bedenken, er bij wijze van garnering bij zitten.
Desnoods wordt zo’n toneelstuk enkele keren opgevoerd, om te demonstreren dat “de overheid” er werkelijk álles aan doet om de burger maximaal te betrekken – verbazingwekkend hoeveel mensen er intrappen en serieus “mee gaan denken” en met slimme voorstellen komen.
Meestal zijn journalisten van het lokale sufferdje er bij aanwezig, zodat de nomenklatoera-vriendelijke berichtgeving is gegarandeerd en de fotograaf een paar te gekke plaatjes kan schieten van wethouders in sexy poses en standjes, die je dan in de huis aan huis blaadjes terugziet. De verdere routine van het draaiboek hoeven we niet in extenso uit de doeken te doen. Dat gaat van het tegen elkaar uitspelen van buurtbewoners, het invliegen van figuranten die helemaal niks met het project hebben te maken, maar die enkel moeten tsjilpen en kwelen dat ze vóór het prachtige project zijn, vanzelfsprekend, tot het lobbyen van invloedrijke burgers die (achter de schermen) aan touwtjes trekken, waardoor de ellende van het project op andermans bordjes komt te liggen – meestal in de wijken met veel sociale woningbouw, want daar wonen immers de onmondige tokkies.
Zo wordt een bewoner bijvoorbeeld verteld – in een één op één gesprek dat nooit heeft plaatsgevonden: indien u niet langer protesteert en positieve geluiden over het project maakt, dan zetten wij dat buitenmeubilair (picknick-tafels-en-banken) een vijftig meter verderop, zodat u geen last heeft van de barbecueënde, wiet-consumerende jongeren met gettoblasters (het “bruisende” gebeuren op die “plekken die voor iederéén” zijn!!). Maar, als u blijft dwarsliggen, dan poten we de uitzichtbelemmerende bomen en struiken pal in uw uitzichthorizon. Het project gaat mèt of zonder uw medewerking en instemming, toch door.’

‘ Dat heet dan “overheids-overreding” en komt neer op een straffe vorm van nudging. Wie heeft dit “inspraak- & overlegcircus” rond allerlei soorten plannetjes van gemeentepolitici al niét eens meegemaakt? Direct of indirect, bij familie en vrienden. Bij dergelijke evenementen zijn die doeners (the devious doers) in hun element. Zulke Wichtigmacher fietsen, lopende zo’n proces overal tussendoor, zaaien vaak verwarring en tweedracht en spelen met hun gedoe en gedaas meestal de projectontwikkelaars en gemeentepolitici in de kaart – ten nadele van de buurtbewoners. De voordeeltjes die ze voor zichzelf dachten binnen te slepen, worden hen niet zelden door de neus geboord. Net goed natuurlijk, maar de misère voor de groep slachtoffers wordt er niet minder door.

Dat is dan het micro-niveau. Op meso-niveau vind ik die berichten van bijvoorbeeld de Belastingdienst in je mailbox (ga naar “Mijn Belastingdienst” en sla aan het legoën) zo’n schoolvoorbeeld van opgedrongen en geforceerde participatie. Of een oekaze van de geprivatiseerde monopolist NS (Nimmer Stipt) waarin je wordt verteld dat je railabonnement volgend jaar voor een deel verdampt, omdat je vanaf dan slechts binnen bepaalde tijdzones met die kortingskaart kunt reizen – vanwege de toenemende drukte (hoe komt dat?) en de klimaatverandering die de infrastructuur van het spoor nadelig beïnvloedt. Dus: austerity! Ja, bij de reiziger, niet bij de NS-bobo’s natuurlijk. Met het klimaatframe chanteren de NS-managers erop los. In de eerste plaats hun collega’s op het ministerie, die vermoedelijk dit idee eigenhandig hebben ingestoken, want over een tijdje is het immers stuivertje wisselen, dan zitten zij misschien op die verdienplek, of op een vergelijkbare. De NS-managers willen extra miljoenen, miljarden zelfs.
Je krijgt als gedwongen-nering-consument weliswaar een deel van je vaste abonnementsgeld terug, maar je wilt natuurlijk gewoon met dat ding in de trein kunnen stappen, zonder uit te hoeven pluizen of je op dat moment wel/niet van je kaart gebruik kunt maken, of dat je moet bijbetalen, plus de kans op tig jaar strafkamp aan je broek vanwege zwartrijden. Die rare “keuzedagen” – symbolische wangedrochten waarmee de burger de illusie van keuze wordt gegeven – worden net zo symbolisch ook afgeschaft. Austerity, weet u nog?! De gotspe! Het Openbaar Vervoer, geprivatiseerd om op kosten van de burger, als verdienmodel van en voor politici te fungeren!
Goed, of niet goed, maar zo kunnen we inmiddels doorgaan met het opsommen van de waslijst aan contractbreuken door de politici. Zie hierover onder meer Pippa Malmgren’s boek Signals.’

–  ‘ De column van Sheila Sitalsing stond (04.02.2020) op de Volkskrant-site vanmorgen pal onder het bericht over wijlen PvdA-politica Ellen Vogelaar. Best treurig, dat ik mensen over dat interview met de weduwnaar hoorde opmerken: “Nou, nou, de PvdA begint ook al met de verkiezingscampagne,”  het kan niet vroeg genoeg gebeuren, maar ook weer niet te laat, want timing is alles. Misschien dat de Volk-Val-Dood-partij straks komt met een bericht over de crematoria van Henny Keizer? Is dit cynisch, of is het intussen doodgewoon geaccepteerde kiezersmarketing?’

‘ Ach ja, de PvdA, met een partijvoorman als Lodewijk Asscher kan het propaganda maken niet vroeg genoeg beginnen. Gá kiezer gá! Alleen beter niet voor de PvdA.’

 

P.S.

–  ‘ Een heel klein beetje “oorlog” vindt regelmatig plaats is huize Benali. De pater familias was ooit de legendarische, roemruchte, pugilist die in Leiden, in de wijk de Kooi bokste, onder de bijnaam “de mug.” Tegenwoordig spart hij bijna dagelijks met een vierjarige huisgenote. Meestal verliest hij op punten. Dit zijn leuke dingen voor de mensen om te weten.’

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,