RSS

Category Archives: managers

Toeslagenaffaire. Hoe maak je gewone, normale, honden vals?

 

 

Conceptversie

‘ De groep die niet wordt genoemd in deze column over de Toeslagenaffaire, is de groep Balastingdienstambtenaren. Waarom zouden uitgerekend deze ambtenaren zich “vals en gemeen” hebben gedragen jegens hun slachtoffers? Selecteert het zich vanzelf uit op karaktertrekken of en wie er bij de Belastingdienst-Toeslagen gaan werken? Zijn dat bijna automatisch lieden met een ingeboren vreemdelingenhaat? Geboren misantropen wellicht? Dat kan ik me moeilijk voorstellen. Ik vermoed dat ze vals gemaakt worden door hun bazen, of: door het systeem.’

  • ‘ Door beide, èn door het systeem èn door de bazen/managers. De bazen worden op hun beurt door het systeem beïnvloed. Daarom zijn solide structuren zo belangrijk: die omstandigheden die je kúnt beïnvloeden, moet je ook willen beïnvloeden, want er zijn zo veel omstandigheden die je niet of nauwelijks kunt beïnvloeden. Bij de toenemende globalisatie onttrekken zich steeds meer factoren aan de controle die je als land kunt uitoefenen.
    Je kunt kandidaat-ambtenaren voor de/een Belastingdienst natuurlijk wel degelijk psychologisch testen en eventueel een extra training geven. Dus niet enkel selecteren op technische kennis van de wet- en regelgeving die op hun kennisdomein vigeren, maar ook aandacht hebben voor de doelgroepen waarmee ze beroepshalve te maken krijgen.’

‘ Natuurlijk. Tot die doelgroepen moet je zeker ook de politieke managers rekenen. Die worden die door politieke partijen benoemd op onduidelijke gronden en vage kwalificaties. Dan moet je als ambtenaar een minister of staatssecretaris inwerken die de ballen verstand van de materie heeft. Indien je het als ambtenaar slecht treft met zo’n politieke pipo of bimbo, ben je in feite in de aap gelogeerd. Je hebt ze niet voor het uitkiezen. Ze worden je doodleuk in je maag geplitst. Het zijn passanten, en als de ambtenaren erge pech hebben, zijn het ook nog eens querulanten. Ik bedoel, als je fantaseert dat je met Poetin in sauna hebt gezeten dan zullen de ambtenaren die onder jou werken, het vast niet makkelijk hebben.
Daarnaast moet je je hier afvragen of deze ambtenaren wel het werk deden (controleren op financiële targets en straffend sanctioneren) waartoe ze waren aangesteld en gekwalificeerd zijn.’

  • ‘ Me dunkt dat over dit onderwerp intussen vakliteratuur te over is verschenen. Bijvoorbeeld: hoe maak je dat concentratiekampbewakers de inmates als niet-menselijk gaan beschouwen en behandelen? Zelfs speciaal getrainde SS’ers konden het routinematig doodschieten van weerloze mensen op den duur psychisch niet aan. Daarom bouwden “de Bazen” gaskamers en verbrandingsovens.’

‘ Ik vermoed dat wisselende politieke bazen (ministers en staatssecretarissen) die weinig domeinkennis hadden, maar targets moesten halen, een belangrijke oorzaak zou kunnen zijn. Vage regels (met opzet vaag gehouden) die voortdurend wisselen (onder andere het resultaat van krakkemikkige wetgeving) in combinatie met technocratische bewindslui, is er nog zo een.

Kortom de komende parlementaire enquête belooft mij geen grote verrassingen op te leveren. Het houdt een aantal Kamerleden bezig, het zal hen een financieel extraatje opleveren en het zal wel goed staan op hun politieke CV. Voilà.
Indien krakkemikkig uitgevoerd en opgeleverd, kan zo’n exercitie als een parlementaire enquête alleen maar extra schade opleveren. Over het menselijke aspect maakt men zich in die biotoop echter nooit al te druk, tenzij er symbolische betekenis te scoren valt.’

  • ‘ Onder de laatste kwalificatie valt voor mij hetgeen de columnist noemt: “het onterecht selecteren op nationaliteit.” Het draait om dat woordje onterecht. Onterecht selecteren op nationaliteit kun je al etiketteren als discrimineren en discriminatie en dat smaakt meteen al verdacht en fout, terwijl onderscheid maken (discrimineren) een heel gewone menselijke bezigheid is. De grootste “verrassing” voor mij zou zijn, indien de ambtenaren niet een belangrijk onderdeel van deze enquête zouden uitmaken. Dat zou ik beschouwen als de middelvinger naar ons opsteken en zeggen: we gaan lekker niets leren.’

‘ Tja, die minister Bruno Bruins op GZ, die beschikte hoogstwaarschijnlijk over “te veel empathisch vermogen” en dat brak hem op. Een angstaanjagend inzicht.
Ik citeer de columnist Martin Sommer: “ de Belastingdienst wás meedogenloos. Het neemt niet weg dat onze beroepsgroep [= het journaille] ook een rol had in deze ellende. Ook wat dat betreft, ben ik benieuwd naar die parlementaire enquête.”
Waarom was de Belastingdienst zo meedogenloos? Omdat zij in de nek werd gehijgd door scoringsbeluste politici en op sensatie beluste journalisten? Je kunt van de meest goedige hond een vals kreng maken, als je maar eventjes je best doet. Pavlov heeft daar het een ander over geschreven, en nog een paar (experimenteel) psychologen.’

‘ Misschien wel. Desnoods alleen om te zien welke frames deze journalist hanteert, en die ná de enquête te vergelijken met de situatie en omstandigheden zoals wij die reconstrueren.’

  • ‘ Ik ben ook benieuwd naar de situatie die Frederik bij de Belastingdienst schetst. We moeten zuinig zijn op onze Instituties. Die vormen belangrijke pijlers van een goedwerkende democratie. Zeker de Belastingdienst.’

‘ In ieder geval bijten de journailleurs van zich af, en de politici ook. Die behoren tot de mondige groepen die weten aan welke touwtjes ze moeten trekken en bij wie ze moeten wezen met gebruik maken van welke registers in het vigerende discours. Zelfs de gedupeerden van de Belastingdienst (de slachtoffers) hebben grotendeels hun gram kunnen halen. Zij het vooral met hulp van twee Kamerleden in het bijzonder. De enige groep van wie ik niets heb gehoord, zijn de ambtenaren van de bewuste Belastingdienst.’

  • ‘ “We” zijn geneigd ambtenaren als onzijdige wezens, een soort van wegwerp-robots, te beschouwen, terwijl het natuurlijk mensen van vlees en bloed zijn die de gevolgen van de politieke beunhazerij net zo goed aan den lijve ervaren. Ja, dubbelop zelfs, want ze zien overal om hen heen de pipo’s en halve zolen klooien en klunzen, en nota bene diezelfde jojo’s worden als hun bazen gaparachuteerd. En die lui vallen altijd omhoog, anders krijgen ze wel een riant wachtgeld met aansluitend een mooi pensioen.
    Tegen hun bazen kunnen ambtenaren moeilijk in opstand komen, dus reageren ze hun frustratie af op de “ellendigen” die, door hierheen te komen zonder veel kans op werk, hen immers opzadelen met het onplezierige – niet zelden mensonterende – werk. Dan kun je dit soort onfrisse toestanden krijgen, waar niemand bij is gebaat.
    Bovendien! De scheidslijn tussen deze ambtenaren en hun slachtoffers is vaak een dunne. Want wie weet: heden gij, morgen ik.’

‘ Nou ja: “We”? Vooral de politici die door een partij als baas over een kluitje ambtenaren worden gedumpt. Ik zet de link naar het recente interview met Ayaan H. Ali hierbij. Enkele citaten van rake observaties:

<<  “ Voor mijn boek vroeg ik overheidsinstanties om cijfers. Soms kreeg ik die, maar soms zei men: ‘Wij verzamelen geen gegevens over etnische of religieuze achtergrond.’ Daar is een goede reden voor: de Tweede Wereldoorlog. En er zijn landen die wel een causaal verband zien, maar dat verbergen, dat is mij verteld door hoge ambtenaren die anoniem wilden blijven.
Of ze goochelen met definities van migranten, veranderen termen en zaaien verwarring. Ze spelen spelletjes. Niet met mij, maar met hun eigen bevolking.”

“Door de mislukte integratie zijn in veel Europese landen politieke islamistische organisaties opgekomen, die geen integratie prediken, noch de waarden van de samenleving waar ze deel van uitmaken.”

“ Maar, zegt Hirsi Ali, wat hebben twee decennia islam- en migratiedebat Nederland gebracht? „Hebben jullie ooit noodzakelijk beleid ontwikkeld? Ik vraag het me af. De laatste verkiezingen die ik nauwlettend heb gevolgd, de Kamerverkiezingen van 2017, gingen over de gezondheidszorg en misstanden in verpleeghuizen. Nu gaat het weer over vaccinaties en waarom die zo lang duren.”  >>

O zo. Ons systeem moet op de schop. De premier mag om te beginnen ten hoogste twee keer vier jaar op die plek zitten. Verder moet het systeem dat Maurice de Hond suggereerde worden uitgewerkt en ingevoerd. Anders blijven we dooretteren, en gaan parlementaire enquêtes onderdeel van het verdienmodel van de Haagse Kaastolpers uitmaken. Dat zou pas cynische humor zijn zeg!’

  • ‘ Zet de link naar dat gesprek tussen Scheffer en Veelo, over de aanpak van massa(im-)migratie, hier ook maar weer bij.’

 

 

 

 

 

Tags: , , ,

Hoeveel Bulgaren heten er nou Jansen, Pietersen of De Bruin?

 

 

‘ Misschien zie ik het helemaal verkeerd hoor, want het lijkt zo voordehand liggend dat je het haast niet kunt begrijpen of geloven. Indien het zo simpel in elkaar zat, had die toeslagen-ellende toch helemaal niet hoeven gebeuren. Zeker geen jáááren lang.’

  • ‘ Wat heb je ontdekt?’

‘ Ik heb deze video bekeken. De aanleiding voor de jarenlange heksenjacht op fraudeurs was fraude door Bulgaren in Nederland.’

‘Jawel, maar dan graag de fraudeurs s.v.p.. Waarom niet bij en met de Bulgaren begonnen? Moet je eens naar de namen kijken. Je laat het algoritme op de uitgang -ov zoeken en groeperen en dan versmal en verfijn je het. op een gegegeven moment ga je steekproeven nemen. De kans dat een frauderende Bulgaar bijvoorbeeld Pietersen heet of Delima of Cohen of iets in die richting, lijkt mij vrij klein.’

  • ‘ Inderdaad. Misschien dat deze mevrouw van de video nalaat iets belangrijks te vermelden, want dit lijkt belachelijk stupide. Zo begin je zo’n onderzoek lijkt mij: ouderwets degelijk en systematisch. Tenminste, indien je als Nederlandse ambtenaar professioneel en te goeder trouw bent. Dat waren Nederlandse ambtenaren ooit bijna allemaal: materiedeskundig, betrouwbaar, en redelijk denkend.’

‘ Ik weet het niet hoor, je kunt het je haast niet voorstellen dat ze bij de Belastingdienst niet op een voor de hand liggende manier te werk zijn gegaan bij het opsporen van fraudeurs. Het moet vast vele malen ingewikkelder in elkaar steken dan wij denken, want dit is zo ridicuul.’

  • ‘Nou, nou, dat weet ik inmiddels niet meer zo zeker met deze “overheid” waar we mee zitten opgezadeld. Voeg daarbij ons jarenlange verloederende onderwijs, nou, dan weet ik het nog zo net niet of die ambtenaren wel zo slim kunnen zijn. Maar inderdaad, jarenlang onder de lantaarnpaal zoeken omdat daar licht brandt, terwijl je je huissleutel op een heel andere plek moet zijn verloren, dat doet alleen een dronken halve zool na een avondje zwaar doorzakken, zou ik zeggen.’

‘Laten we hopen dat de onterecht gedupeerden snel worden gerehabiliteerd en gecompenseerd en dat niet alle 17 miljoen medelanders zich blind blijven staren op de cijfers van het RIVM en de tijdstippen van de avondklok. Dat zal wel ijdele hoop zijn, vrees ik.’

 

 

 

Tags: , , ,

De speelbal, het Nessushemd, en ons aller onderliggend lijden

 

 

‘ Dat “speelbal” slaat op de mensen die het werk moeten uitvoeren en de klussen moeten opknappen (de domeindeskundigen, de professionals), en die als speelbal fungeren voor de personen die achter hun tekentafels de modellen en regels bedenken en daar de praktiserende domeindeskundigen (ik vermijd dat deplorable woord professionals zo veel mogelijk) mee teisteren en sarren: de politiek-bestuurlijke managerkaste van nomenklatoeristi dus. De bevolking van de banencarrousels. Degenen met de kennissen in plaats van de kennis.’

  • ‘ Dat in dit kader de ene betekenis van speelbal. De andere betekenis is hier min of meer complementair aan en wordt door Hajo de Reijger treffend verbeeld in zijn cartoon: Mark Rutte die de speelbal wordt van het Corona-Covid19 virus dat hij aanvankelijk als speelbal beschouwde en ten eigen voordele meende te kunnen gebruiken.
    Net als bijna alle politieke leiders deden, greep Rutte het virus aan om zijn positie als politicus te versterken door zich middels maatregelen tegen het virus, als leider en staatsman te afficheren. “Ze” konden niet wachten om Corona tot pandemie der Eerste Klasse te laten verklaren.Even erg als ebola. Dat zou draconische maatregelen rechtvaardigen. Voor de meeste politici zijn noodtoestanden en uitzonderingssituaties immers gefundenes Fressen.
    In Ruttes geval was Corona bijna een geschenk uit de hemel, want de Kamerverkiezingen op 17 maart 2021 staan voor de deur. In de opmaat naar die verkiezingen kon Rutte zich als crisismanager, staatsman en Vader des Vaderlands positioneren. Voor de gewone mens is Corona vooral een gevaar en een risico, terwijl politieke entrepreneurs er meteen kansen in ontwaren. Zij kunnen er hun verdienposities mee oppompen. Op deze manier mogen de meesten van ons, van henzelf niet denken.’

‘ Helaas voor de politieke poppenspelers en vooral helaas en jammer voor ons, gedraagt het Corona-balletje zich onvoorspelbaar en oncontroleerbaar. Zeker in de vigerende context. Bijna alles in onze maatschappij staat intussen in het teken van het rendementsdenken en we vinden het bijna vanzelfsprekend dat bijvoorbeeld extra ziekenhuiscapaciteit als verspilling beschouwd wordt, want ook ziekenhuizen mogen, of moeten zelfs, immers winst maken om uit te keren aan aandeelhouders. Geen winst genereren in de zorg, is gewoon immoreel. Denk aan de beruchte casus van het echtpaar Spijker-Schippers. Ze deden niets onwettigs of illegaals. Ze wisten gewoon heel goed de weg in het systeem, en daarmee kun je veel geld verdienen.

Hajo tekent een Rutte die met het schuim om de mond probeert het virus-balletje (dat, voor hem tantaliserend, met een elastiek aan zijn riem vastzit) naar zijn pijpen te laten dansen en springen. De collateral damage die hij daarbij aanricht, zien we ook in de cartoon verbeeld. Arme wij!
Rutte is tien jaar lang gewend om de leden van het kabinet aan een touwtje te hebben, maar dit is toch iets anders. Nu is er sprake van een zeer belangrijke extra interveniërende variable die aan het licht treedt: ons aller onderliggend lijden.’

  • ‘ Rutte (en wij als maatschappij) hebben namelijk te maken met een intussen chronische toestand van ernstige “onderliggend lijden”, waarbij het neoliberalisme als voornaamste pathogeen (ziekmaker) fungeert. Het verzwakt onze natuurlijke afweer. Daarom zijn we extra kwetsbaar voor dit Covid-Sars-virus – en voor iedere crisis. Op korte en middellange termijn valt hier niets aan of tegen te doen. Het neoliberalisme is zo mogelijk nog kwaadaardiger dan Covid-19 en het muteert bovendien voortdurend.’

‘ Laten we deze metafoor niet verder uitwerken. Dat kan iedereen voor zichzelf doen; het spreekt eigenlijk allemaal vanzelf.’

  • Ruben Oppenheimer tekent een variant van de ellende, door een Kersttrui als dwangbuis, of Nessushemd, of het vergiftigde kleed (shirt of flame) van Medea voor Glauke, te verbeelden. Op dat Nessushemd – dat in dit geval ironisch als Kersttrui is vermomd – zien we de tekens afgebeeld die staan voor de narigheden waaraan we momenteel zijn blootgesteld. Dat hebben we onzalig genoeg grotendeels aan onszelf te danken, omdat we de politici die dit verhapstukken zelf hebben gekozen – en ook weer niet, want het systeem waarin dit alles zich afspeelt was ooit heel anders bedoeld dan waarvoor het nu wordt gebruikt.’

‘ Citaat uit Van den Brink bladzijde 149: “Qua systeem [hier plaatsen wij dus een ruitertje bij; i.p.v. systeem opteren wij provisorisch voor: principe of beginsel] stemmen de meeste Nederlanders in met de manier waarop verkiezingen plaatsvinden, qua bestuurlijke praktijk menen ze dat bestuurders hen onvoldoende serieus nemen. ( ….. )  meer dan de helft van de bevolking zegt dat men geen enkele invloed op de regering heeft. Daaruit blijkt eens te meer dat er een groot verschil bestaat tussen het houden van verkiezingen en de wijze waarop bestuurders of politici daadwerkelijk handelen.” Vandaar dat het instrument van referenda in verschillende vormen, soorten en maten, zo node wordt gemist!
Bekijk de video (07.12.2020) met Gabriël van den Brink op het platform De nieuwe wereld en bezie de interviewer Jelle van Baardewijk in dit geval vooral als advocaat van de duivel.’

  • ‘ Wij hebben bij het terugkijken van deze video, regelmatig doorgespoeld naar de passages waar Van den Brink aan het woord is, om daarná alsnog naar de interviewer te gaan, om te verifiëren welke vraag er bij het antwoord van Van den Brink gesteld werd, of welke inleidende aanloop de interviewer koos. Bij deze video bleek dit voor ons een perfect format. Dit doet overigens niets af aan de kwaliteit van Van Baardewijk als interviewer. Deze handelwijze hoort gewoon bij onze idiosyncratische make up.’

 

 

 

 

 

<<  Ambtenaren zien de onuitvoerbaarheid van nieuwe wetgeving soms al lang aankomen. Gebruik daarom de kennis van  medewerkers van uitvoeringsorganisaties, zoals de Belastingdienst of het UWV, en toets nieuwe wetten van tevoren op de uitvoerbaarheid, bepleiten Piet Fortuin en Patrick Feij van het CNV.  >>

Piet Fortuin en Patrick Feij, Trouw 16 december 2020, 10:46

 

Waar staat de toeslagenaffaire symbool voor? Een gesprek met Gabriel van den Brink  • Dec 7, 2020

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , ,