RSS

Category Archives: onderwijs

(corona-) college van Capel

 

‘ Een docent als Pierre Capel kan je er makkelijk toe brengen immunologie te gaan studeren. Met veel plezier op de koop toe. Zo waren er vroeger meer op de universiteit. Die vonden lesgeven gewoon leuk. Dat spat ervan af. Ze beheersen de stof en staan er ver boven. Goed dat professor Capel gewoon gratis en voor niks deze colleges via Weltschmerz geeft. Ze bestaan gelukkig nog hoor, zulke docenten, maar ze worden in een mal geperst, in een keurslijf gewrongen, tot briquetten gemaakt, stapelbaar. Je zou haast zeggen: alle plezier moet eruit.’

  • ‘Yes. Leren op afstand kan heel goed, is vaak zelfs leuker, want er zitten geen kauwende, kletsende, boerende en winden-latende studenten voor, naast en achter je, massaal in een ongeventileerde ruimte gepropt.
    Nu hebben wij de luxe deze colleges van Pierre Capel te bekijken onder begeleiding van een epidemiologe en immunologe, plus een heuse dokter, dus wij hebben helemaal geen klagen.’

 ‘ En het is gratis, net zoals vroeger, toen onze ouders college liepen, soms met drie studenten en drie docenten. Die studies gingen dan ook genadeloos voor de neoliberale bijl en moesten het veld ruimen voor de verdienmodellen van de huidige managers die onze onderwijsinstellingen bestieren en die omzet als hoogste doel hebben en rendement eisen. Echter: uiteindelijk kiezen wij de politici die dit rampenscenario faciliteren en stimuleren.’

  • ‘ Mijn ouders gingen op de uni studeren waar professoren doceerden die zij goed vonden, soms op twee uni’s tegelijk. Toen was het collegeld al 250 gulden per jaar – het wàs ooit 150 gulden. Je betaalde geloof ik drie jaar en daarna was het gratis.
    Dat kón natuurlijk niet! Dat was asociaal! Het onderwijsgeld moest worden overgeheveld – reallocatie – naar de managers. Ten behoeve van kwaliteitsverbetering en efficiëntie-verhoging. En zo geschiedde en ziet het resultaat. Een tekkel die als een wezenloze zijn eigen staart vergeefs achterna rent.
    We zijn het boek van Pieter Hettema en Leo Lenssen (Van wie is het onderwijs / isbn 978 90 5018878 4) aan het herlezen en je ziet de teloorgang van ons onderwijs in sommige bijdragen van de pagina’s af springen. Ongelooflijk, en al die personen zitten nu hoog en droog met dikke pensioenen ergens in een zonneparadijsje.’

‘ Dat boek heb je uit zo’n pak van Sjaalman, want het is moeilijk te krijgen: opgekocht en vernietigd door opeenvolgende “ministers van onderwijs” of “sinisters van onderwijs,” zoals onze mentoren hen plegen aan te duiden. We gingen de link naar Café Weltschmerz op de site zetten en zet er dan ook de link bij naar het stukje van Maarten Keulemans.’

  • ‘Je ziet trouwens dat het narratief over Corona en vooral de maatregelen daarmee gepaard, langzaam kantelt. Nog even en het kabinet en zijn consiglieri hebben nooit anders beweerd dat Covid-19, enzovoorts, dat kunnen we zelf bedenken.’

‘Nou ja, dan wordt Vladimir Putin wederom als de Antichrist van stal gehaald, en natuurlijk de wonderbaarlijke capriolen van Donald, the boy who refuses to grow up and become an adult. Daar is een naam voor, heeft iets met Peter Pan te maken.’

  • ‘We zoeken dat even op, ik weet wat je bedoelt. Pan is een mooi bruggetje: via de bosgod, naar de politieke pan. Vandaar trouwens dat Donald Trump goede kans maakt om herkozen te worden als president van Disneyland. Hup met die links. De mainstreammedia-relatie met Putin wordt steeds koddiger, naarmate hij als dreigender moet worden voorgesteld. Het is, denk ik, de enige manier voor journalisten en cartoonisten om door hyperboliek, een vorm van relativerende kritiek te ventileren. Koddig, vooral door de voorspelbaarheid. Jammer dat het meestal ten koste van de creativiteit gaat. Vooral de humor schiet er helaas al te vaak bij in.’

Puer aeternus, het eeuwige kind. Dit woord zocht ik in relatie met Peter Pan en Donald Trump.’

 

Bestaat SARS-Cov-2 wel? Waar is het bewijs dan?:Patrick Savalle en Flavio Pasquino /  4 september 2020

 

 

Tags: , , , , ,

Bij een dikke Rus, is het makkelijker tussen de regels lezen

‘Sommige recensies zijn zo pakkend dat ik na het lezen ervan bijna bang ben om het boek te kopen en te lezen.’

  • ‘Omdat het boek minder leuk en pakkend uitpakt dan de verwachtingshorizon die je door de recensie hebt gekregen, belooft, zelfs garandeert?’

‘ Hè jakkes “verwachtingshorizon, ” dat is Hans Robert Jauss. Toch? Zó moet je een boek niet bij de jongelui aanprijzen. Klopt zo ongeveer wel, ja. Je hebt juist de column van mevrouw De Rek gelezen over het boek De Avonden van Marieke Rijneveld. En?’

  • ‘Dat het niet onopgemerkt is gebleven. Althans niet bij Reve.’

‘ Kijk. Zie je, dit snapt een Britse recensurist dus waarschijnlijk niet. Over Reve en zijn opgemerkte ezel en zo.’

  • ‘ Eerder zal een ezelin zeven staarten krijgen dan dat Adolf de hemel in zal komen. Tenzij hij alsnog de gasrekening betaalt. Dat laatste moet Angela Merkel wel goedvinden, anders gaat het feest niet door.’

‘ Was het een ezel of ezelin, bij Belial bedoel ik. Wat zei Reve hier precies over? Is hij daarom katholiek geworden? Okay, we dwalen af. Och, Merkel, ezelin (sommmigen zeggen: geit van Erdogan), die koloniseert de hemel, net zoals ze de hel heeft gekoloniseerd. Da’s voor haar geen probleem; die schaft das schon. Ja, ja, ik ben bezig met een roman waarin de protagonist dit soort dingen over Angela (engel) Merkel zegt. Vanwege daarom en deshalve kan een rechter mij toch niet beboeten of sommeren? Mijn romanpersonage zegt het, net als bij de ouwels van W.F.H. en de reviaanse monkey. In het verhaal van Rijneveld vertelt Onno een mop, net zoals in Nooit meer slapen van W.F.H., die mop over de lul, die Alfred vertelt, of was het Arne? Je kon pas lezen wat er op stond als ‘ie volledig gestrekt was.’

  • ‘Juist, die lul dus. In dat W.F.H-verhaal is Alfred Issendorf de lul, letterlijk. Goed: monkey, donkey? Ah, ik snap ‘m. Je hebt weer te veel dikke Russen gelezen. Platonov en de tesla. In het Russisch is lul trouwens, goei. Fonetisch. Sorry. We worden te hermetisch. Maar je hebt gelijk, in het boek van Rijneveld komt Sinterklaas nog voor. Over een paar jaar weten we hier niet meer wie dat was.’

‘ Dan zien we alleen nog de zwarte Pieten in groten getale over onze straten zwalken, bedoel je? Ho, ho, ook dit zegt mijn romanpersonage. Niks geen witveeg-Piet. Compromisloos zwart. Als die een dark room in gaat, is t’ie onzichtbaar. Aldus mijn romanpersonage. “Gôh, als dát zou kunnen zeg.” Verzucht, alweer, mijn romanpersonage.’

  • ‘ Als ze maar geen standbeelden van de sokkel sleuren, die romantische Pieten van jouw romanpersonage, want daar heb ik my stomach full of. Voor ik het vergeet, nu we het over de doka hebben, moet ik aan foto’s denken en een foto in het bijzonder. Ik heb Karel de link naar het stuk in het Parool gestuurd, met de foto van het meisje Hazes – zo noemt Karel haar, want hij kent haar nog van toen ze klein was, eigenlijk al voordat ze werd geboren, en André over haar vertelde op die bank aan een Amsterdamse gracht. Hij heeft haar ook weleens meegenomen, geloof ik. Anyway: “Sprekend André!” telefoneerde Karel enthousiast. “Ik hoop zo dat ze oppast! Anders laat ik subiet een vlieger op.” Een vlieger die altijd opgaat – hoe zeg je dat in het Engels? Met kite.

‘ Karel vertelde weleens over André Hazes en de worstjes waarvoor hij destijds reclame maakte. Vroeg Hazes: “Eet jij ze weleens? Ik lus-ze-zelf-niet-meer …” zoiets. Ja, dat was ooit, toen het nog gezellig was in Amsterdam. Geen toeristenhorden en geen schiet- en steekpartijen. Tenminste, niet in de mate van nu.’

  • ‘ D’r liep toen een dikke Rus rond – neen niet in Rusland-in-Amsterdam – maar op de Nieuwezijds, bij Rob van Gennep. Onder het pseudoniem Wassilivitsj Oskamovitsj. Later werd hij zo dik dat hij niet meer goed uit de voeten kon. Oskam was communist of iets nóg radicalers en hij citeerde links en rechts uit het Van Gennep fonds.’

‘ Ja, ook daar vertelde Karel smakelijk over: de dikke (Oskam, Wassilivitsj) en de dunne (Vuykovitsj, Wanja). Oskam beweerde weleens tegen Van Gennep, dat je die en die debiteur gevoegelijk “op je buik kon schrijven,” waarna steevast een citaat van Stalin (Joseph Vissarionovich) volgde, bij voorkeur dat over vertrouwen en controle, anders een retorische vraag over hoeveel divisies onze lieve heer dan wel kon beschikken. Naarmate Oskams buik omvangrijker werd, groeiden de oninbare vorderingen van de boekhandel. Zo werd aan de borreltafel verteld. Gelukkig kon Van Gennep handig tussen de regels door lezen.
Zeg, weet je wat we doen? ‘

  • ‘Nou?’

‘Als het boek van Rijneveld in het Engels vertaald is, vragen we de jongelui om beide versies te lezen en te vergelijken. Net als bij Damocles van W.F.H., dat was een leuke exercitie. Leerzaam ook. Ik bedoel leerzaam voor mij, als ezel, bedoel ik. Ik wist lange tijd niet echt en precies wat een dark room was.’

  • ‘Hè? Echies? Dat lijkt me niet zo moeilijk: in een donkere kamer is het altijd avond. Of zo’n avond ongemak met zich brengt hangt van de bezoeker af. Denk ik tenminste. Ik heb geen persoonlijke ervaring.’

‘ Ik ben nachtblind. En bijziende.’

  • ‘ Ah vandaar, ik dacht al, vertalen? Hoezo? Dit boek is natuurlijk al in het Brits verschenen, of dacht jij dat die Albionezen hoog-kikkerlands lezen?’

‘ Zie je wel. Vanwege alle berichten over dit boek en die Britse prijs en zo, dacht ik meteen dat het boek oorspronkelijk in het Engels was geschreven en daarna vertaald in het Nederlands. Onder andere vanwege dat jasje met die voering waarin al geborduurd zou hebben gestaan dat zij de prijs zou gaan krijgen. Dat gaat natuurlijk over een personage van haar volgende roman. Nu snap ik het. Hè hè. Miserabele marketing lijkt me een ramp. De mensen gaan zich van alles en nog wat in hun hoofd halen.’

  • ‘Mwah, het kan misschien even wat ongemak veroorzaken. So what? Waarom moet alles altijd alleen maar leuk zijn?’

‘ Leuk is gewoon leuk, omdat het leuk is. Daarom. Zo hoorde ik mensen een fictieve casus bespreken waarin dit boek van Rijneveld was bedoeld om de verkoop van boeken van Gerard Reve en W.F. Hermans een zetje te geven. Een marketing hoax. Ongemak zou een superpastiche zijn van Reve’s boek De avonden en Hermans’ roman De donkere kamer van Damocles  /  The Darkroom. De manier waarop dit gesprek zich ontwikkelde vond ik ontzettend leuk. Zo was Herman’s Donkere kamer vertaald in het Engels, terwijl dit Ongemak vanuit het Engels naar Nederlands zou zijn omgezet. Vandaar die vreemde grappen waarover Wilma de Rek struikelt. Misschien dat zo’n meta-verhaal jeugdigen tot lezen kan verleiden? Wie weet.’

  • ‘ Hoor je wat je zegt? “Ontwikkelde,”  dat was vroeger, pre-digitaal, toen foto’s nog werden ontwikkeld, in een DoKa. Daar konden allerlei ongelukken mee gebeuren. Dat gebeurt in Hermans’ roman, waarbij Osewoudts identiteit op het spel staat, maar ook bij de fotorolletjes van de lijken in Srebrenica. Komen de lijken uit de roman van Hermans’ (is Dorbeck een van de lijken?) of is het Srebrenica-drama een slecht gepromoot verhaal met een povere politieke marketing? Zeg het maar.’

‘ Tja, leuk en leuk. Bij ons zijn ze er nog steeeds niet uit of Henri Osewoudt nu wel of niet homosexueel is. Die discussie werd op gang gebracht door de titel met Darkroom. Polysemie en homo-nymie. Dat kommaneuken over de “dt” van Osewoud en de “ck” van Dorbeck. Eindeloos leuk. Leuk is gewoon leuk. Ook als het er niet op staat.’

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Domudiscriminatie en diversity-denken

‘Jij vindt het verbod op de kleur van dat huis in Den Helder, domu-discriminatie?

  • ‘ Ja, toch wel, zeker. Waarom mag je gele, zwarte, rode, blanke, roze, mensen niet discrimineren, maar groenige huizen wel? Stel nou dat er een negerfamilie, of een chinese in dat groengelige huis woonde. Zou dat geen belediging zijn als de rechter tegen de chinezen zei: de kleur van uw huis (domus) detoneert met de buurt, u moet het oververven. Geel kan hier echt niet. Dit is een vage pastelbuurt.’

‘Nou, kijk, mensen kun je niet overkleuren, maar dingen wel. Een negerfamilie in een zwart huis, zou ik trouwens niet meteen een geweldig esthetiek hoogstandje noemen hoor. Maar ik vind de term welstandsexces eigenlijk nog veel bizarder. Welstandsexces, ja hoor, omdat jij je huis fris en fruitig verft, zodat die andere pastelpipo’s er in hun optrekjes suf en sullig bij afsteken.
Kijk, als personen meer dan tien keer, of inmiddels misschien zelfs vijf keer, per jaar een x aantal vliegkilometers opsouperen, dan zou ik dat eerder een flagrant, exorbitant, welstandstandsexces noemen – inmiddels zelfs een welstandsabces – maar een groenig huis willen bewonen … nou neen. Dat noem ik niet eens excentriek. Die eis van pastelconformiteit vind ik zelfs eng. En what about de veelgeroemde diversiteit dan? Waar al die pipo’s en bimbo’s hun snavels zo vol van hebben? Diversiteit moet, maar uniform getinte huizen, moeten die dan ook? Mensen die in hun eentje een kast van een huis bewonen – terwijl er door politiek broddelen in Nederland een kunstmatige permanente woningnood heerst – of die meerdere huizen bezitten, dat noem ik een grof welstandsexces.’

  • ‘ Ach, ik zei het je al vaker: juristen zijn niet de meest snuggere schepsels. Dat blijkt ook in deze casus maar weer. Maar bekijk en beluister deze video’s over racisme: James Baldwin versus William Buckley. Over de vraag of de the American dream over de ruggen van en op de ruggen van de negerslaaf is bereikt.

Ik heb dat racismedebat afgelopen zondag niet bekeken, net zo min als jij, maar ik durf te wedden dat het niveau van hetgeen er afgelopen zondag onder dat etiket werd opgedist, nog geen …. nou, bedenk zelf maar een percentage .…. is geweest van hetgeen hier te berde wordt gebracht. Terwijl deze debatten meer dan een halve eeuw terug plaatsvonden. Geweldig, zoals die mannen debatteren.
Tijdens het kijken en beluisteren van dat debat, bedacht ik trouwens dat onzindelijk racisme helaas wel nooit helemaal zal worden uitgeroeid, je kunt hoogstens de symptomen, de manifestaties ervan, bestrijden. Met ons huidige onderwijs zal zo’n niveau als Baldwin – Buckley nooit meer gehaald worden. Laat de bobo’s en bimbo’s die het voor het zeggen hebben, daar eens wat aan doen, aan ons belabberde onderwijs.’

‘Mwah, vind jij zwarte Piet een symptoom of manifestatie van Nederlands racisme? Ik geloof eerder dat zoiets van en over ons denken, door exoten, net zo goed als omgekeerd racisme kan worden aangemerkt. Hierover is de discussie nog lang niet uitgewoed, wat ik je brom. Trouwens, ik zag dat Max Pam het over een gereformeerde zondagschool had. En dat gedonder met standbeelden en het molesteren ervan, moet ook maar eens afgelopen zijn. Dat ga ik als perfide welstandexcessen aanmerken. Die mensen hebben het veel te goed, ze hebben niks omhanden en ze vervelen zich te pletter.’

  • ‘ Ze hebben nooit, zoals jij en ik, een paar enorme standbeelden met een tandenborstel hoeven schoonpoetsen. Dat zal het zijn. Als je dat eenmaal hebt gedaan, dan ben je heus zuinig op standbeelden.
    Alle gekheid op een stokje: de omstandigheden die discriminatie vanuit “racisme” bevorderen, zoals woningengebrek, verslechterend onderwijs en de verloedering van onze publieke instituties, die kunnen wel degelijk worden beïnvloed. Net als het ongelimiteerd binnenlaten van exoten terwijl er geen adequate inburgerinfrastructuur voor wordt opgetuigd, dus het dweilen-met-de-kraan-open-fenomeen. Vooral dat laatste werkt demoraliserend, en je kunt er via je stemgedrag niks tegen doen, hetgeen dubbel demoraliserend werkt. De wild-west import van exoten, verstikt een fatsoenlijk asielbeleid. You can’t have your cake and eat it. Dat zijn gevolgen van prutserige politieke beslissingen, en geen onvermijdelijke natuurverschijnselen.’

‘ We hebben inderdaad weinig te kiezen in deze “modeldemocratie.” Ik weet niet hoe jij erover denkt, maar ik sta niet te juichen om straks in een energiepark te moeten wonen, zoals Theo Wolters dat nog maar eens duidelijk uitlegt. En Paul Scheffer doet alsof ik, wij, er bewust voor hebben gekozen een “immigratieland” te zijn. Dat zijn we voornamelijk omdat ook Nederlandse politici op het wereldschouwtoneel een grote broek aantrekken over het aantal exoten dat zij ons Nederlanders door onze strot kunnen wrikken. Die guppen bieden tegen elkaar op en de meesten kunnen zich onttrekken aan de gevolgen van hun “beleid.” Nou, dat is een kunst zeg. Als je binnen deze randvoorwaarden kiest, dan kies je dus altijd voor ruimtegebrek: én vanwege de idiote wanstaltige vormen die de energietransitie (al die windmolens en zonnepaneelparken) aanneemt, én, plus daarbovenop, ruimtegebrek door de import van exoten – let wel: ik heb het niet over ordentelijk asielbeleid. Noem jij dat kiezen?’

  • ‘ In Den Helder mag je de kleur van je huis niet eens kiezen.’

 

Baldwin-Buckley race debate still resonates 55 years on  •   Feb 16, 2020

James Baldwin Discusses Racism | The Dick Cavett Show  /  James Baldwin has an open discussion of racial prejudice, civil rights activism and policing.

Date aired – 5/16/1969

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , ,