RSS

Category Archives: onderwijs

Op de koffie komen, bij jezelf

 

 

‘ Deze analyse van Tom-Jan Meeus is een hele scherpe, waarin hij mechanismen van politiek-bestuurlijke machinaties ad rem in kaart brengt; lang niet alle, maar wel hele belangrijke.’

  • ‘ Zoals? ’

‘ Wacht! Eerst deze observatie, die me zelf verraste: indirect bracht Meeus me op het inzicht dat de VVD-premier Rutte momenteel een in wezen hele simpele truc uithaalt, namelijk die van afwisselend  bad cop / good cop te spelen, middels de lockdowns vanwege de corona-covid-pandemie. De massa, die vrijheid verwart, contamineert en verhaspelt, met de horeca 24/7/365 open en in vol bedrijf, plus nóg goedkoper kunnen vliegen naar s**t hole vakantiebestemmingen, die massa laat zich hypnotiseren en loopt kwijlend dan wel schuimbekkend achter de Pipo aan. Wanneer kunnen we weer feesten ?! Dat houdt de meeste mensen voornamelijk bezig.  Tja, en nu misschien de vraag wie er “het” wondervaccin krijgen – degenen die braaf en gehoorzaam zijn, natuurlijk. Terwijl het maar de vraag is wat dat vaccin nou helemaal voorstelt. Wie weet is het niet meer dan een duur nep-spuitje, een politieke placebo. De werkelijk-belangrijke zaken die ons allen op de lange termijn zullen raken, die blijven compleet niet-geadresseerd!’

  • Bad cop / good cop. Dat is het grondmechanisme dat momenteel operationeel is? Hmmm, niet slecht als denkframe en het werkt meestal ook nog. Die Rutte is een sluwe gast, straks, vlak voor de verkiezingen is hij de Staatsman die ons onze “vrijheid” teruggeeft en als beloning stemt de meute massaal op hem. Uit pure dankbaarheid. Geen wonder, die minachting van veel politici voor de massa. Die komt voortdurend bij zichzelf op de koffie, maar wordt er geen snars wijzer van – op de zeldzame uitzonderingen na, natuurlijk.
    Wat Meeus volgens mij in zijn stuk ook doet, is het aan het licht brengen van de tweedeling tussen stad (Den Haag) en platteland (de gemeenten). De stadslui – de politici die het tot het Haagse pluche hebben geschopt – wentelen zoveel mogelijk verantwoordelijkheden voor onaangename ingrepen (of die alle per se nodig zijn, is ook maar de vraag) af naar het lagere echelon van de plattelandspolitci, die bijna allen een plek op het pluche in Den Haag ambiëren. Het maakt even weinig uit of je aan de landelijke Kamerverkiezingen deelneemt of aan de lokale gemeenteraadsverkiezingen. De respectieve partijen bepalen wie er op het pluche worden geplakt.’

‘ Ja, en hierdoorheen speelt ondermeer het spookachtige fenomeen van “de Vierde macht” oftewel de anonieme ambtenarij, die volgens Meeus de Haagse politici bedient, zonder dat zij gelegitimeerde verantwoordelijkheid draagt.’

  • ‘ Precies. De momenteel aan de gang zijnde “hoorzittingen” (gooi maar in m’n pet en geef me meteen een spuugbakje aan) van die meneer-ik-weet-‘s mans-naam-niet- eens-meer (is het Jaap Uijlenbroek, of Gerard Blankestein, of Lodewijk Asscher? Wat maakt het ook uit) illustreert het real-time-and-live. Iedereen die aan dit toneelstuk deelneemt, weet dat niemand van de hoofddaders een centje pijn zal lijden. Meestal vallen ze juist omhoog, naar nog graziger weiden. Geen haan die er nog naar kraait.
    Kijk bijvoorbeeld naar het VVD-schlemiel Halbe Zijlstra dat na zijn confabuleren over de datsja van Putin, ijverig aan de slag gaat met het vergiftigen van een natuurplas Over de Maas met granuliet – en dan toch roepen dat de VVD vóór het milieu en de natuur is. Hoe cynisch wil je hebben? Kijk naar de optredens van andere hoofdstad-politici. Van mede-VVD’er Rutte (Zijlstra kan gewoon aanblijven – met Ferdie de Grapp flikt Rutte hetzelfde kunstje, en dan lukt het wel), via Pechtold (D66), via Sybrand Buma (CDA), allemaal zijn ze vol begrip voor Zijlstra, dus geen wonder dat die man gewoon verder gaat met ongein uithalen, want hij weet zich immers gedekt.’

‘ Ook bij die sneue soap van het granuliet, schonden topambtenaren alle regels van fatsoen en integriteit. Nou ja, lees het artikel van Meeus voor deze casus, die model staat voor een heleboel andere gevallen.
Zo lang we niets aan de structuren van het systeem doen, blijft dit soort ondermijning – want dat is het natuurlijk – zich gewoon herhalen tot in de eeuwigheid.’

  • ‘ Nou ja, de eeuwigheid. Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat bijvoorbeeld de Chinezen een iets andere perceptie van die eeuwigheid hebben dan wij, hier.’

‘Goed. Laten we het hier maar bij houden. Unheimisch, die antenne van Ruben Oppenheimer voor unheimische zaken die zich buiten ons gezichtsveld afspelen. Sommige cartoonisten beschikken over zo’n antenne: ze snuiven de lucht op en tekenen er een cartoon bij en over, dat vaak beter en veelzeggender is dan duizend of meer woorden kunnen uitdrukken. Hoe wist Oppenheimet bijvoorbeeld dat de koffie die hij tekent in feite dezelfde is als die waarop Multatuli werd vergast?’

  • ‘ Okay. Dat is mooi gezegd.  Leuk ook. Het is voorlopig mooi geweest. Laat de piepeltjes zelf maar lezen en gevolgtrekken. Zeker en vooral de Max Havelaar.’

‘ Verhip. Dat is waar ook! Ons Onderwijs! De Max Havelaar wordt niet meer op de middelbare school en de lerarenopleidingen behandeld! Dat vinden anonieme ambtenaren in Den Haag niet nodig. Ik kom hier op via de recente video op de Nieuwe Wereld, waarin, de pasbenoemde hoogleraar Nederlands Jacqueline Bel,  aan het eind van het gesprek wat timide en beschroomd zegt dat zij als Neerlandica “genadebrood eet.” Moet je toch nagaan! Docenten Nederlands eten in Nederland genadebrood! Who the heck is making those sick decisions in our name behind our backs!?

  • ‘ Ik vrees dat de betreffende Vandalen ook geen Engels beheersen. Maar, je hebt gelijk. Stel je voor dat de Zwitsers allemaal Engels (of Duits) zouden moeten leren en de overige landstalen zouden worden uitgebannen. Of dat ze in Scandinavië het Noors, Deens, IJslands, Fins en Zweeds afschaften. Kun je je dat voorstellen? Waarom kunnen dit soort mallotigheden in Nederland dan wel? Neen, je hebt groot gelijk: voorlopig niet gaan stemmen, is toch verreweg de gezondste optie.’

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Scylla en Charybdis, de Nederlandse politiek, en de kwaliteit van ons onderwijs

 

 

‘ Zou Pim Fortuyn een Nederlandse Alcibiades zijn geworden, denk jij?’

  • ‘ Ik betwijfel het, daar waren de omstandigheden volgen mij niet naar. Misschien dat de man een vorm van reïncarnatie van een samenstel van dergelijk persoonlijkheidskenmerken belichaamde. Dan was de manier waarop hij aan zijn einde kwam, tja, een beetje in stijl. Dit laatste is natuurlijk badinerend hoor.’

‘Waarom dit citaat uit Thucydides? Je hebt het van internet gecopy-past vanwege het overtypen, natuurlijk. De Nederlandse vertaling staat o.a. in Schwartz, en die heeft iedereen op de boekenplank staan. Natuurlijk. Alsof we geen veertig jaar onderwijs-hervormingen achter de kiezen (en voor de kiezen) hebben (gekregen).’

  • ‘Omdat Alcibiades ter sprake komt in het gesprek tussen Bart Jan Spruyt en Jelle van Baardewijk op het platform van De nieuwe wereld, over conservatisme en populisme, maar wat mij betreft vooral over onderwijs. Zie Alcibiades maar als een enfant terrible, met een flinke scheut Tijl Uilenspiegel erbij. Ik bedoel 450 voor christus is zo ver weg, dat kan best.
    Jou viel iets anders op in dit gesprek.’

‘ Ja, die zijdelingse opmerkingen van Spruyt over zijn ostracisme (praktijk in Athene rond die tijd), vanwege zijn optrekken met Geert Wilders in de aanloop naar de mogelijke oprichting van een conservatieve partij. Zo’n quarantaine-Berufsverbot vind ik bizar en ik had nooit gedacht dat het in Nederland werkelijk zulke vormen kon aannemen. Ik bedoel: Lodewijk Asscher heeft nota bene met de neoliberale Rutte c.s. gecollaboreerd en hand en spandiensten verricht bij de sloop van onze publieke sector en Asscher zit pontificaal op het Haagse pluche! Gelukkig heeft de PvdA flink wat minder zetels dan de PVV van Wilders, maar dat vind ik een schrale troost. Het ware beter indien de PvdA helemaal was verdwenen en een nieuwe, echte, SociaalDemocratische club de kans had gekregen. Dit is nog steeds niks, vind ik.
Ik voel me tussen Scylla en Charibdis als het om “kiezen” gaat, geen enkele partij deugt volgens mij namelijk meer.’

  • ‘Kun je nagaan, nietwaar? Dat geeft te denken. Maar die wijkagente bij Flavio Pasquino in de tuin toont voor mij aan dat er sinds de bejegening die Spruyt ten deel viel wegens zijn associatie met Wilders, weinig is veranderd.
    Welke, wiens, belangen worden er door de gevestigde Nederlandse politici in feite het beste gediend?
    Tussen Scylla en Charybdis vind ik ad rem gekozen, want onze positie is niet die van de ezel tussen schelven hooi, want dan zaten we met het luxe probleem dat we moeilijke keuzes hadden te maken tussen gezonde alternatieven – en die hebben we met deze politieke merken niet. Vinden wij althans. Ze zijn één pot naargeestig nat, hoeveel propaganda en reclame ze er ook tegenaan gooien. Dus gaan stemmen zit er niet in, helaas, maar ik ga pas stemmen als er iets te kiezen valt. Met gaan stemmen alleen omwille van het stemmen, en voor de kat heur viool, daar houd je geen democratie mee overeind of in leven.
    Het gesprek tussen Baardema – Spruyt ging voor mij vooral over onderwijs. Onderwijs blijf ik zeer belangrijk vinden en daar gaan we in een andere posting, of postings, nog verder op in.’

‘ Tuurlijk. Dat is glashelder, maar niet minder naargeestig, want het was alleen de baron van Münchausen gegeven zich bij de eigen vlecht met paard en al uit het moeras te trekken. Dat lukt “ons” met ons onderwijs na dertig, veertig, jaar sloop en afbraak, niet meer, dus we moeten met minder genoegen nemen (Keith: we have to settle for less ) . Dus je neerleggen bij een lager niveau en van daaruit het beste er maar alsnog van zien te maken. De bestaande tweedeling hef je niet meer op. Eeuwig jammer natuurlijk, maar het is niet anders. We hebben het met open ogen laten gebeuren – en het gaat nog steeds door, dat is het verbijsterende.
Wat dat gaan stemmen om maar te stemmen betreft, dat werkt juist averechts, omdat de politici dan worden gesterkt in hun overtuiging dat het er toch niet toe doet, hoe zij functioneren, de tokkies gaan toch wel stemmen.’

  • ‘Zo is het maar net. Boeiend trouwens zoals Keith en Deborah begonnen te discussiëren over Thucydides en zijn onderscheid tussen de onmiddellijke oorzaken en aanleidingen voor een oorlog en de meer indirecte en verwijderde oorzaken. J.H. Finley beweert – volgens Keith – dat Thucydides twee klassen, twee categorieën van oorlogsoorzaken, -incidenten, onderscheidt: de aitiai en de diaphorai, tussen Athene en Sparta. Keith promoveert bij Debby over Griekse manieren van oorlogsvoering en de filosofieën daarachter, vandaar. Goed, ik stop over Thucydides. Ik weet er trouwens ook te weinig van.Zeg, ik heb het boek van Alain Verheij, ‘Ode aan de Verliezer’ (uitgeverij Atlas Contact;  256 blz. € 21,99) in drievoud besteld als Sinterklaascadeaus. Ik heb het zelf nog niet gelezen en ik ben het al niet eens met de aanprijzing in de Trouw (over de liefde bij Baudet en Wilders en over de migrantarbeiders in Egypte – dat waren volgens mij werkslaven, zoals de Palestijnen in Israël nu en de Polen in Westeuropa werkslaven zijn) maar het gaat om verhalen. Verhalen die bij onze geschiedenis en cultuur horen, en die gelukkig niet per se honingzoet hoeven zijn.’

‘Frappant. Zeg, een dezer dagen las ik op de site van een krant – ik weet niet meer welke – een anekdotisch vignet over de profeet Mohammed die de mouw van zijn groene tabberd zou hebben afgeknipt om de kat die op die mouw lag te slapen niet te storen. Ik las het stukje voor aan een stel kinderen en iemand vroeg prompt: “Zat er een arm in die mouw?”  ‘

  • ‘ Nou kijk, daar heb je het al. Laat die koters dan maar eens een paar vertelling uit het Oude Testament consumeren, zou ik zeggen. Overigens stond die anekdote over de kat Gli op de NRC-site.’

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , ,

Zonnekoningen, onderwijsvrijheid en onthoofdingen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trouw, opinie redactie 21 oktober 2020
<< Het was niet voor het eerst, en te vrezen valt dat het niet de laatste keer zal zijn. Vrijdag werd Frankrijk getroffen door een terreurdaad met dit keer een leraar als doelwit, een docent nota bene die zijn leerlingen onderwees in de grondwaarden van hun land: de vrijheid van meningsuiting en de grenzen daarvan.
Na de gruwelijke dood van Samuel Paty, onthoofd omdat hij in zijn les cartoons met de profeet Mohammed had ­laten zien, bezint de Franse overheid zich opnieuw op de invulling van de grondrechten die het land zo hoog in het vaandel heeft. >>

spotprent door Len Munnink in de Trouw van woensdag 21 oktober 2020

 

Eugen Weber  –   The Conditions for Emergence of National Identity

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,